PL222047B1 - Korek szklany do zamykania butelek - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy korka szklanego do zamykania butelek, zwłaszcza butelek do wina, składającego się z korpusu wchodzącego do główki butelki, z główki korka łączącej się z korpusem, posiadającej średnicę większą niż średnica korpusu, oraz z elementu uszczelniającego.

Korki szklane tego rodzaju są znane z europejskiego opisu patentowego EP1456092.

W tym znanym korku szklanym jest przewidziana pierścieniowa uszczelka płaska, składająca się z dwóch warg a zatem ukształtowana w przekroju na kształt litery L, przy czym jedna warga uszczelki rozciąga się do obszaru między otworem szyjki butelki a główką korka, a druga warga jest usadowiona w małym zagłębieniu korpusu korka.

Znany korek z uszczelką o przekroju w kształcie litery L wymaga zastosowania butelek specjalnych o ograniczonych odchyleniach wymiaru średnicy rzeczywistej wlotu, aby zapewnić sprawną izolację zawartości od atmosfery. Te okoliczności są ewidentnie niekorzystne przy powszechnym użyciu takich korków szklanych.

Zadaniem wynalazku jest usunięcie tych wad w odniesieniu do możliwości zastosowania korków szklanych.

Przedmiotem wynalazku jest korek szklany do butelek, w tym do wina, napojów, oliwy itp., składający się z korpusu wchodzącego do szyjki butelki, główki korka łączącej się z korpusem, posiadającej średnicę większą niż średnica korpusu, oraz elementu uszczelniającego, przeznaczony do zamykania butelek o rzeczywistej średnicy wewnętrznej szyjki wynoszącej X±0,5 mm, przy czym X jest większe niż 10 mm, charakteryzujący się tym, że w obszarze sąsiadującym z główką, w którym to obszarze umieszczony jest element uszczelniający, korpus korka posiada średnicę zewnętrzną wynoszącą (X-4)±0,5 mm, przy czym element uszczelniający wykonany z elastycznego materiału, działający jako element wyrównujący odchylenia wymiaru, ma kształt wysklepionej na zewnątrz tulei z przestrzenią kompensacji położoną od strony ściany korpusu, oraz położoną od strony główki korka strefę nieruchomą względem korpusu i łączącą się z nią strefę przesuwającą się na korpusie, zaś średnica zewnętrzna elementu uszczelniającego, umieszczonego na korpusie, w wyznaczonej płaszczyzną symetrii strefie przejściowej obu powyższych stref jest większa niż X+0,5 mm.

Korzystnie, na korpusie uformowany jest kołnierz oporowy.

Korzystnie, stożkowe powierzchnie zewnętrzne elementu uszczelniającego są gładkie i nachylone względem osi wzdłużnej korka pod kątem od 15° do 35°.

Korzystnie, kąt nachylenia wynosi od 20° do 30°.

Korzystnie, powierzchna zewnętrzna korpusu po stronie przesuwnej strefy elementu uszczelniającego jest gładka.

Korzystnie, element uszczelniający posiada od strony korpusu wgłębienie.

Korzystnie, w korpusie znajduje się pierścieniowy rowek.

Korzystnie, główka korka posiada powierzchnię obwodu zewnętrznego zwężającą się stożkowo w kierunku korpusu, przy czym maksymalna średnica (Dmax) główki odpowiada zewnętrznej średnicy kołnierza butelki, zaś minimalna średnica (Dmin) główki korka odpowiada zewnętrznej średnicy szyjki butelki.

Wynalazek dotyczy korka szklanego do zamykania butelek do wina, napojów, oliwy, itp., a ta forma realizacji charakteryzuje się tym, że korek szklany przeznaczony jest do butelek z główką butelki posiadającą średnicę wlotu 18,5 ± 0,5 mm. W obszarze sąsiadującym z główką korka, służącym do umieszczenia w nim elementu uszczelniającego, posiada on średnicę zewnętrzną wynoszącą około 14,5 ± 0,5 mm, przy czym element uszczelniający z elastycznego materiału, działający jako element wyrównujący odchylenia wymiaru, posiada kształt wysklepionej na zewnątrz tulei z przestrzenią kompensacji ruchu położoną od strony ściany korpusu oraz położoną od strony główki korka strefę nieruchomą względem korpusu i łączącą się z nią strefę przesuwającą się na korpusie. Średnica zewnętrzna elementu uszczelniającego umieszczonego na korpusie w strefie przejściowej tych obu stref jest większa niż 19 mm, a korzystnie leży w przedziale od 19,2 do 19,5 mm.

Dzięki funkcjonalności i specjalnemu ukształtowaniu elementu uszczelniającego w połączeniu z wymiarami korka udało się stworzyć kombinację butelki i korka szklanego, która dzięki możliwości używania butelek znormalizowanych według DIN EN 12726 optymalizuje ekonomiczność i jakość systemu butelki i zamknięcia.

PL 222 047 B1

Grubość materiału tulejowego elementu uszczelniającego zawiera się w zakresie około 1,5 mm, a wysokość całkowita elementu uszczelniającego jest dobierana - patrząc w kierunku osi korpusu korzystnie jako 5 mm.

Symetryczny środkowo element uszczelniający posiada naprzeciwko wewnętrznej ściany otworu szyjki butelki płaskie powierzchnie zewnętrzne w kształcie stożka, przy czym te powierzchnie zewnętrzne tworzą z osią wzdłużną korka kąt od 15° do 35°, korzystnie 20° do 30°. To powoduje, że niezależnie od wartości odchylenia wymiaru średnicy wlotu możliwe jest bezproblemowe wprowadzenie korka do szyjki butelki i pewne jej zamknięcie za pomocą korka szklanego według wynalazku.

Dla pewności, że element uszczelniający będzie za każdym razem mógł się optymalnie dopasować do danej kombinacji odchyleń wymiarów korka i otworu butelki, powierzchnia zewnętrzna korpusu przyporządkowana przesuwającej się strefie tulei uszczelniającej jest ukształtowana bezstopnioowo tak, że ta strefa elementu uszczelniającego, w zależności od danej wartości odchylenia wymiaru, może się przesuwać bez przeszkód po powierzchni zewnętrznej korpusu gdy korek jest wprowadzany do lub wyciągany z otworu szyjki butelki.

Przestrzeń kompensacji ruchu, zapewniająca ruch promieniowy poprzez rozciągnięcie tulei uszczelniającej przy wprowadzaniu do otworu szyjki butelki, jest tworzona korzystnie przez wgłębienie w materiale tulei od strony korka oraz/lub rowek pierścieniowy w korpusie.

Następna korzystna forma realizacji wynalazku charakteryzuje się tym, że główka korka posiada powierzchnię obwodu zewnętrznego zwężającą się stożkowo w kierunku korpusu, przy czym maksymalna średnica (Dmax) główki korka odpowiada przynajmniej z grubsza średnicy zewnętrznej opaski butelki, a minimalna średnica (Dmin) główki korka przynajmniej z grubsza odpowiada średnicy zewnętrznej główki butelki.

Ta nowa forma realizacji poprawia operowanie korkiem w porównaniu z korkiem o cylindrycznej główce, poprzez zapewnienie powierzchni skośnej jako powierzchni naciskowej przy otwieraniu butelki.

Dzięki zewnętrznej średnicy główki korka, która w strefie oddalonej od korpusu korka jest większa od średnicy główki butelki, osiąga się dopasowanie do średnicy wewnętrznej znanych kapturków rolowanych lub kapturków termokurczliwych do zakładania osłony naciąganej, co znowu oddziałuje korzystnie na cały system.

Kolejna forma realizacji wynalazku charakteryzuje się tym, że do nieruchomej strefy elementu uszczelniającego doformowany jest kołnierz pierścieniowy wchodzący w szczelinę między otworem szyjki butelki a główką korka, na którym przy zamkniętej butelce opiera się główka korka.

System obejmujący butelkę i korek szklany zapewnia w obliczu ciągle istniejącego rozrzutu wymiarowego konieczną pewność funkcjonowania zarówno w wypadku butelek do napojów, zwłaszcza butelek do win i wyrobów spirytusowych, jak i butelek, które są przeznaczone do oleju z oliwek, octu i porównywalnych produktów, przy czym jako produkty wchodzą w grę także produkty stałe jak np. przyprawy itp.

Przykłady realizacji wynalazku objaśnia się przy pomocy rysunku, na którym

Fig. 1 przedstawia częściowy widok w przekroju pierwszej formy realizacji wynalazku, zaś

Fig. 2 przedstawia widok w przekroju drugiej formy realizacji rozwiązania.

Fig. 1 przedstawia schematyczny widok częściowy znormalizowanej butelki do wina w połączeniu z korkiem szklanym, według wynalazku, do celów objaśnienia rozwiązania.

Korek szklany 2 do butelek, w tym do wina, napojów, oliwy itp., składa się z korpusu 4 wchodzącego do szyjki 1 butelki, główki 3 korka łączącej się z korpusem 4, posiadającej średnicę większą niż średnica korpusu 4, oraz elementu uszczelniającego 5, przeznaczonego do zamykania butelek o rzeczywistej średnicy wewnętrznej szyjki 1 wynoszącej X±0,5 mm, przy czym X jest większe niż 10 mm, natomiast w obszarze sąsiadującym z główką 3, w którym to obszarze umieszczony jest element uszczelniający 5, korpus 4 korka posiada średnicę zewnętrzną wynoszącą (X-4)±0,5 mm. Element uszczelniający 5 wykonany jest z elastycznego materiału i działa jako element wyrównujący odchylenia wymiaru. Ma on kształt wysklepionej na zewnątrz tulei z przestrzenią kompensacji 8 położoną od strony ściany korpusu 4, oraz położoną od strony główki korka strefę 6 nieruchomą względem korpusu 4 i łączącą się z nią strefę 7 przesuwającą się na korpusie 4, zaś średnica zewnętrzna elementu uszczelniającego 5, umieszczonego na korpusie 4, w wyznaczonej płaszczyzną symetrii 10 strefie przejściowej obu stref 6, 7 jest większa niż X+0,5 mm.

Fig. 1 przedstawia częściowy przekrój główki 1 butelki wyprodukowanej według normy DIN-Norm EN12726, która posiada średnicę wlotu wynoszącą 18,5 ± 0,5 mm, zmierzoną około 3 mm poniżej krawędzi otworu. Do tej główki 1 butelki wprowadzony jest korek szklany 2, który składa się

PL 222 047 B1 z główki 3 korka oraz korpusu 4. Główka 3 korka posiada większą średnicę niż korpus 4 i opiera się, w przypadku butelki zamkniętej korkiem 2, na górnej powierzchni główki 1 butelki.

Ponieważ średnica wlotu wynosi 18,5±0,5 mm, najmniejszy wymiar wewnętrznej średnicy główki butelki wynosi 18 mm a największy 19 mm.

Średnica zewnętrzna korpusu 4 wynosi w strefie przyporządkowanej do elementu uszczelniającego 5 korzystnie 14,5 mm, przy czym w produkcji występują takie odchylenia od wymiaru, że z reguły średnica zewnętrzna korpusu 4 znajduje się w zakresie od 14,0 mm do 15,0 mm. Przy założeniu, że średnica zewnętrzna korpusu 4 wynosi 14,5 mm, otrzymuje się między ścianką zewnętrzną korpusu 4 a ścianką wewnętrzną główki butelki 1 przestrzeń pierścieniową o szerokości szczeliny od 1,75 do 2,25 mm. Przy uwzględnieniu rozrzutu wymiarowego korka, otrzymuje się nieznacznie inne maksymalne i minimalne szerokości szczeliny tej przestrzeni pierścieniowej.

Wymieniony już element uszczelniający 5, który wykonany jest z odpowiedniego elastycznego tworzywa sztucznego, posiada kształt wysklepionej na zewnątrz tulei z przestrzenią kompensacji ruchu 8 położoną od strony ściany korka. W odniesieniu do płaszczyzny symetrii 10 elementu uszczelniającego 5 istnieją w ten sposób dwie strefy 6, 7, przy czym strefa 6 położona od strony główki korka to strefa nieruchoma, podczas gdy strefa 7 jest wykonana jako ruchoma i jest przesuwna wzdłuż gładkiej powierzchni korpusu 4. Podczas wprowadzania korka szklanego 2 do główki butelki 1, przy zmniejszeniu się objętości przestrzeni kompensacji ruchu 8, element uszczelniający wciskany jest promieniowo do środka i przy tym strefa ruchoma 7 poruszana jest w kierunku końca korpusu.

Na rysunku wartości odchylenia wymiaru średnicy wewnętrznej główki butelki 1 są podane jako 18, 18,5 oraz 19 mm, i ta ilustracja pokazuje, że przy wszystkich tych wartościach odchylenia wymiaru element uszczelniający może się w odpowiedni sposób dopasować i zostać naprężony. Położona w strefie przejściowej między obu strefami 6, 7 największa średnica zewnętrzna elementu uszczelniającego 5 jest zawsze trochę większa (np. 0,3 do 1,3 mm) niż największy wymiar średnicy wlotu główki butelki 1.

Wskazywano już, że także przy produkcji korków występuje rozrzut wymiarowy, tak że zasadniczo możliwe jest sortowanie korków szklanych w zależności od faktycznych wartości średnicy główek butelek. Otrzymuje się w ten sposób dwie lub trzy klasy wielkości. Ta selekcja na klasy według wielkości umożliwia wzajemne przyporządkowanie korków i butelek w zależności od faktycznych wartości średnicy, które leżą wewnątrz zakresu odchylenia wymiaru, i w ten sposób stworzenie zoptymalizowanych połączeń, przy czym stosowany jest taki sam, identyczny konstrukcyjnie element uszczelniający.

Powierzchnie zewnętrzne 9 elementu uszczelniającego 5, ukształtowane korzystnie jako powierzchnie w kształcie stożka, nachylone są pod kątem ostrym do osi korka, korzystnie pod kątem od 20 do 30°, przy czym ten kąt jest zależny od materiału wybranego na element uszczelniający, jak również od ustalonych kryteriów łatwości wprowadzania korka szklanego. Przy wprowadzaniu korka do szyjki butelki otwór szyjki wchodzi w styczność ze skośną powierzchnią 9 odcinka ruchomego 7 elementu uszczelniającego 5, przez co strefa ruchoma elementu uszczelniającego porusza się, przy równoczesnym rozprostowaniu tulei i zmniejszeniu przestrzeni kompensacji ruchu 8, wzdłuż gładkiej ścianki korpusu 4. Wytwarza się przy tym potrzebne naprężenie, które zapewnia szczelne zamknięcie wnętrza butelki.

Fig. 2 przedstawia formę realizacji wynalazku, która pod względem konstrukcyjnym odpowiada zasadom budowy i funkcjonowania realizacji według Fig. 1, jednakże posiada względem niej ulepszenia. Tulejowy element uszczelniający 5 ze stożkowymi powierzchniami zewnętrznymi 9 jest ze swoją strefą 6, położoną od strony główki, zabezpieczany przed przesunięciami w kierunku osiowym przez pierścieniowy kołnierz oporowy 11, przy czym ten pierścieniowy kołnierz oporowy 11 jest doformowany do korpusu i umieszczony tak, że przy wprowadzaniu korka do oraz przy wyciąganiu korka z butelki w kierunku osiowym strefa 6 nie może się poruszać utrudniając tenże ruch, i przynajmniej w przeważającej mierze pozostaje na miejscu.

Ta położona od strony główki korka 3 strefa 6 elementu uszczelniającego 5 może posiadać na swoim końcu biegnące dookoła wcięcie 14. Odpowiednie wcięcie może zostać przewidziane także w strefie przejściowej 7.

Przestrzeń kompensacji ruchu 8, przewidzianą także w formie realizacji według Fig. 1, tworzy w formie realizacji według Fig. 2 wgłębienie 12 w środkowej strefie elementu uszczelniającego 5 oraz/lub pierścieniowy rowek 13 w korpusie 4.

Element uszczelniający 5 może być ukształtowany symetrycznie względem płaszczyzny symetrii 10, ale nie jest to konieczność jak pokazuje to Fig. 2.

PL 222 047 B1

Następna korzystna cecha wynalazku przedstawiana w realizacji według Fig. 2 polega na tym, że zamiast cylindrycznej główki 3 korka zastosowana została główka, której powierzchnia obwodu zewnętrznego 16 zwęża się w kierunku korpusu 4 stożkowo. Maksymalna średnica zewnętrzna główki 3, która na Fig. 2 jest oznaczona przez Dmax, odpowiada zewnętrznej średnicy kołnierza butelki 15, a minimalna średnica Dmin główki 3 korka, również pokazana na Fig. 2, odpowiada zewnętrznej średnicy szyjki 1 butelki.

Ta forma realizacji przynosi korzyści pod względem haptyki, to znaczy taka główka korka jest przy otwieraniu butelki przyjemniejsza w obsłudze niż główka korka z cylindryczną średnicą zewnętrzną. Ponadto, wybranie maksymalnej średnicy zewnętrznej zapewnia dopasowanie do średnicy wewnętrznej tak zwanych kapturków rolowanych a także kapturków termokurczliwych, co ma korzystne skutki przy nakładaniu osłonki okrywającej lub trzymającej.

Przy zachowaniu opisanego systemu uszczelniania i wyrównywania odchyleń wymiarowych przedstawiony na rysunku element uszczelniający może zostać zmodyfikowany również w taki sposób, że do jego końca od strony główki korka doformowywany jest kołnierz pierścieniowy, który przy wciśniętym korku opiera się na górnej powierzchni szyjki butelki, a zatem dla zamkniętej butelki znajduje się on między główką korka a górną powierzchnią główki butelki. W tym wariancie zasada wyrównywania odchyleń wymiarowych i uszczelniania, jak ją opisano powyżej, pozostaje niezmienna.

Claims (8)

1. Korek szklany (2) do butelek, w tym do wina, napojów, oliwy itp., składający się z korpusu (4) wchodzącego do szyjki (1) butelki, główki (3) korka łączącej się z korpusem (4), posiadającej średnicę większą niż średnica korpusu (4), oraz elementu uszczelniającego (5), przeznaczony do zamykania butelek o rzeczywistej średnicy wewnętrznej szyjki (1) wynoszącej X±0,5 mm, przy czym X jest większe niż 10 mm, znamienny tym, że w obszarze sąsiadującym z główką (3), w którym to obszarze umieszczony jest element uszczelniający (5), korpus (4) korka posiada średnicę zewnętrzną wynoszącą (X-4)±0,5 mm, przy czym element uszczelniający (5) wykonany z elastycznego materiału, d z iałaj ący jako element wyrównujący odchylenia wymiaru, ma kształt wysklepionej na zewnątrz tulei z przestrzenią kompensacji (8) położoną od strony ściany korpusu (4), oraz położoną od strony główki korka strefę (6) nieruchomą względem korpusu (4) i łączącą się z nią strefę (7) przesuwającą się na korpusie (4), zaś średnica zewnętrzna elementu uszczelniającego (5), umieszczonego na korpusie (4), w wyznaczonej płaszczyzną symetrii (10) strefie przejściowej obu stref (6, 7) jest większa niż X+0,5 mm.

2. Korek szklany według zastrz. 1, znamienny tym, że na korpusie (4) uformowany jest kołnierz oporowy (11).

3. Korek szklany według zastrz. 1, znamienny tym, że stożkowe powierzchnie zewnętrzne (9) elementu uszczelniającego (5) są gładkie i nachylone względem osi wzdłużnej korka pod kątem od

15° do 35°.

4. Korek szklany według zastrz. 3, znamienny tym, że kąt nachylenia wynosi od 20° do 30°.

5. Korek szklany według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnia zewnętrzna korpusu (4) po stronie przesuwnej strefy (7) elementu uszczelniającego (5) jest gładka.

6. Korek szklany według zastrz. 1, znamienny tym, że element uszczelniający (5) posiada od strony korpusu (4) wgłębienie (12).

7. Korek szklany według zastrz. 1, znamienny tym, że w korpusie (4) znajduje się pierścieniowy rowek (13).

8. Korek szklany według zastrz. 1, znamienny tym, że główka (3) korka posiada powierzchnię obwodu zewnętrznego (16) zwężającą się stożkowo w kierunku korpusu (4), przy czym maksymalna średnica (Dmax) główki (3) odpowiada zewnętrznej średnicy kołnierza (15) butelki, zaś minimalna średnica (Dmin) główki (3) korka odpowiada zewnętrznej średnicy szyjki (1) butelki.