PL222053B1 - Orteza penisa - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest orteza penisa, stanowiąca proste urządzenie terapeutyczne, wspomagające mężczyzn cierpiących na dysfunkcję erekcji.

Od wielu lat urolodzy i seksuolodzy na całym świecie próbują znaleźć najskuteczniejszą metodę zwalczającą coraz powszechniejszy problem impotencji mężczyzn, skuteczną bez względu na przyczynę pojawienia się stanu chorobowego - a zatem niezależnie od tego, czy przyczyna jest nieuchronną konsekwencją starzenia (ponieważ prawdopodobieństwo wystąpienia impotencji wzrasta z wiekiem mężczyzny), czy związana jest z nieprawidłowym krążeniem (np. na skutek braku aktywności fizycznej i siedzącego trybu życia), czy ma związek z zaburzeniami hormonalnymi (np. małym stężeniem testosteronu), czy powodem zaburzeń są schorzenia ogólnoustrojowe (głównie cukrzyca, udar, nadciśnienie tętnicze), przyczyny neurologiczne, czy niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania wzwodu ma podłoże psychiczne (np. na skutek depresji, lęku, stresu, zaburzeń lub problemów w kontaktach międzyludzkich) czy też dysfunkcja jest efektem zażywania różnych substancji, używek bądź środków farmakologicznych (w tym leków, alkoholu, nikotyny i narkotyków).

Współcześnie lekarze dysponują badaniami klinicznymi, laboratoryjnymi i narzędziowymi, które pozwalają na postawienie prawidłowej diagnozy przyczynowej impotencji, co jest istotne dla wyboru najskuteczniejszego sposobu leczenia. Poza metodami chirurgicznymi, korygującymi zwłaszcza nieprawidłowości tętniczo-żylne u wybranych pacjentów lub eliminującymi wady anatomiczne oraz coraz powszechniej stosowanej psychoterapii, zalecanej w przypadku dysfunkcji erekcji o podłożu psychologicznym, najczęściej stosowane są leki farmakologiczne. Leki podawane są w różnych formach doustnie, np. lek o nazwie Viagra, Permen, Penigra lub wstrzykiwane do ciał jamistych w celu spowodowania rozszerzenia naczyń lub rozluźnienia mięśni gładkich, powodując wzwód bez bodźca seksualnego; leki podawane wewnątrzcewkowo (tzn. do cewki moczowej za pomocą specjalnego urządzenia składającego się z rurki aplikującej, która po umieszczeniu w cewce moczowej uwalnia dawkę leku wchłanianego przez błonę śluzową cewki moczowej); leki miejscowe - np. podawany poprzez skórę testosteron - w przypadku małego stężenia tego hormonu - czy prostaglandyna w żelu aplikowana na żołądź, skąd jest pochłaniana i transportowana do ciał jamistych. Wszystkie środki chemiczne mają jednak efekty uboczne, zwłaszcza, gdy są łączone z innymi preparatami farmakologicznymi, na inne dolegliwości, a podawane poprzez wstrzykiwanie dodatkowo stwarzają dyskomfort, są nieprzyjemne i bolesne. Ponadto zaprzestanie ich przyjmowania często prowadzi do nawrotu dysfunkcji, choć dzieje się to stopniowo, w dłuższym okresie czasu.

Coraz częściej do wałki z impotencją stosowane są także urządzenia mechaniczne, wśród których najbardziej znana jest pompka próżniowa oraz protezy prącia (implanty) dostępne w trzech rodzajach jako półsztywne, plastyczne i dmuchane.

Wynaleziona na początku XX w. pompka próżniowa jest metodą doraźną, stanowi urządzenie składające się z plastikowej rurki zamkniętej z jednej strony, elastycznego pierścienia erekcyjnego umieszczonego w jej otwartym końcu oraz ręcznej lub elektrycznej, zasilanej bateriami pompki.

W celu użycia pompki konieczne jest umiejscowienie penisa wewnątrz rurki, a następnie wytworzenie wewnątrz próżni, co powoduje zwiększenie ciśnienia w tkance penisa. Dzięki temu zwiększa się napływ krwi do penisa, a ciała jamiste, z których ten organ jest zbudowany, rozszerzają się. Po uzyskaniu odpowiedniego czy pożądanego rozmiaru zsuwa się pierścień erekcyjny do nasady penisa, a rurkę zdejmuje.

Jest to stosunkowo bezpieczny i skuteczny sposób wywołania wzwodu u mężczyzn z zaburzeniami erekcji. Bez wątpienia jednak ten sposób jest dość niewygodny i pozbawiający zbliżenie seksualne spontaniczności, a sam wzwód wydawać się może nieco nienaturalny. Ponadto korzystanie z pompki wymaga pewnej zręczności w jej obsłudze, co może stwarzać czasem problemy. Wymaga też cierpliwości partnerów oraz wzajemnego zrozumienia.

Ponieważ pompka mocno zasysa krew do ciał jamistych, jej stosowanie może wywoływać niepożądane skutki uboczne w postaci uszkodzenia naczyń krwionośnych i krwawych plamek na penisie, odrętwienia członka powodującego czasową impotencję, ból, czy problem z wytryskiem.

Inną z możliwości leczenia zaburzeń erekcji jest proteza penisa, której wszczepienie do ciała mężczyzny wymaga przeprowadzenia prostego zabiegu chirurgicznego. Proteza jest niezależnym urządzeniem medycznym w całości wszczepianym w ciało.

Implant może być giętki lub pneumatyczny. Najprostsze urządzenie składa się z pary zginających się pręcików, które wszczepiane są w komorach wzwodu prącia. Penis jest wtedy zawsze półPL 222 053 B1 twardy i musi być podnoszony, by zainicjować seks. Chirurg umieszcza delikatnie dwie giętkie, „ustawialne pałeczki we wnętrzu prącia. Pałeczki posiadają zewnętrzne pokrycie wykonane z silikonu i wewnętrzny rdzeń ze stali nierdzewnej lub połączone plastikowe złączenia. Umożliwia to mężczyźnie umieszczenie prącia w pozycji wzwodu lub zwiotczenia.

Znane są także hydrauliczne protezy, dzięki którym mężczyzna osiąga erekcję za każdym razem. Hydrauliczna proteza zawiera dwa cylindry - zbiornik i pompę - które umieszczane są w ciele. Oba cylindry umieszczane są w penisie i połączone za pomocą rurki do zbiornika z płynem fizjologicznym, który lokowany jest pod pachwiną. Pompa jest również podłączona do systemu i znajduje się w luźnej skórze worka moszny, między jądrami. By napompować protezę, mężczyzna naciska pompę. Ta przenosi płyn ze zbiornika do cylindrów znajdujących się w penisie, podnosząc go. Po naciśnięciu na zawór deflacji w bazie pompy, płyn wraca do zbiornika.

Protezy penisa pozwalają na jego pogrubienie lub wydłużenie. Ich wadą jest jednak to, że stanowią chirurgiczną metodę inwazyjną, niosącą ze sobą pewne ryzyko powikłań, np. zakażenia, obrzęki penisa, uszkodzenia cewki moczowej, zaburzenia w oddawaniu moczu, a nawet prawdopodobieństwo odrzucenia ciała obcego przez organizm mężczyzny. Ponadto niewątpliwą wadą są duże koszty przeprowadzenia zabiegu.

Z opisów patentowych EP 2510909 (A2) i EP 2140842 (B1) znane jest urządzenie terapeutyczne zwane ekstenderem (rozciągaczem tkankowym), służące do powiększania penisa. Urządzenie składa się z plastikowego pierścienia połączonego z dwoma dynamicznymi metalowymi prętami, plastikowego oparcia i paska silikonu, który przytrzymuje w miejscu żołądź. Zasada działania jest bardzo prosta. Dzięki zapewnieniu stałej siły rozciągającej tkanki, z której zbudowany jest penis, komórki budujące organ są pobudzane do wzrostu i podziału. Urządzenie może być noszone pod ubraniem w trakcie normalnej aktywności dobowej, zarówno podczas siedzenia czy chodzenia. Stymuluje wzrost więzadła, ciał jamistych i innych tkanek, z których zbudowany jest członek. Natomiast leczenie lub zmniejszenie dysfunkcji mężczyzny, jaką jest brak erekcji lub zaburzona erekcja, staje się kwestią drugorzędną.

Z kolei z opisu patentowego EP 2099396 (A2) (zgłoszonego także w procedurze międzynarodowej PCT/DE 2007/002115) znany jest ortopedyczny pas rozciągający i napinający z wykorzystaniem technologii próżniowej, służący do powiększania długości i szerokości penisa, do prostowania i napinania tego organu, co może być przydatne zwłaszcza w leczeniu zaburzeń seksualnych mężczyzn. Poza ortopedycznym pasem, który zakłada się wokół bioder bądź pasa, zakończonym zapinką dopasowującą pas do indywidualnych potrzeb oraz pompką, urządzenie zawiera elastyczny kapturek próżniowy, dopasowany do kształtów anatomicznych, z możliwością rozciągania się w przypadku spontanicznych erekcji penisa oraz pętlę wykonaną z silikonu do zamocowania wokół żołędzi członka. Pętla zakończona jest zatyczką, z zapięciem zatrzaskowym, umożliwiającą dopasowanie do pętli. W wyniku odpompowania powietrza spod kapturka wytwarza się próżnia, która powoduje napięcie obejmujące całą długość i powierzchnię penisa, co z kolei rozkłada siłę wytworzoną przez pas rozciągający równomiernie na cały organ, stymulując wszystkie tkanki penisa do wzwodu i wzrostu. Dzięki przemyślanej konstrukcji umożliwia wygodne i niewidoczne noszenie pod ubraniami.

Oba opisane wyżej rozwiązania nie stwarzają jednak pełnego komfortu mężczyźnie, są bowiem mało dyskretne dla mężczyzny w sytuacjach intymnych.

Skutecznymi urządzeniami do stosowania doraźnego, mogącymi wspomagać erekcję, przy tym zapewniającymi dyskrecję i łatwymi w obsłudze, są nakładki na penisa, wykonane na ogół z tworzyw termoplastycznych, co zapewnia idealne dopasowanie się do kształtów anatomicznych i trwałe utrzymanie w miejscu nałożenia, mające gładkie bądź porowate powierzchnie zewnętrzne, co dodatkowo ma stymulować partnerkę seksualną i zapewnić satysfakcję seksualną obojgu.

Z opisu wzoru użytkowego Ru.56487 znany jest wirylizator - nasadka na trzon członka wspomagająca erekcję prącia. Wirylizator przypomina prezerwatywę i jest utworzony z prostej tulejki wykonanej z elastycznego tworzywa sztucznego o jednakowej grubości ścianek i średnicy wewnętrznej wyprofilowanej do kształtu penisa oraz powierzchni zewnętrznej pofalowanej w kształcie nieregularnych karbów na całym obwodzie. Użycie nasadki powoduje ucisk penisa przy nasadzie, w wyniku czego uniemożliwiony jest odpływ krwi z penisa, co z kolei umożliwia mężczyźnie odbycie stosunku płciowego.

Natomiast z opisu wynalazku PL 202592 (B1) (publikowanego również jako zgłoszenie międzynarodowe WO 01/70150) znane jest inne urządzenie wspomagające erekcję, przypominające nakładkę na penisa stanowiącą połączenie prezerwatywy z wibratorem. Rozwiązanie korzystnie występuje

PL 222 053 B1 w formie tulei, której średnica jest mniejsza niż odległość pomiędzy pierwszym otwartym końcem i drugim końcem, przy czym przy krawędzi otwartego końca znajduje się elastyczny ściskający pierścień. Urządzenie wyposażone jest w co najmniej jeden zespół materiału o zdolności do rozszerzania i kurczenia mechanicznego w oscylującym polu magnetycznym lub elektrycznym (korzystnie jest to materiał piezoelektryczny, np. folia piezoelektryczna w postaci siatki rozszerzalnej promieniowo i osiowo), przy czym zespół jest przyłączony do co najmniej jednego elektronicznego miniaturowego obwodu zmieniającego impulsowo lub oscylacyjnie parametry. Urządzenie wyposażone jest w co najmniej jedną miniaturową baterię. Elektroniczny miniaturowy obwód jest źródłem drgań z pewną częstotliwością, wytwarza impulsy napięciowe albo przykładowo sinusoidalne drgania, wskutek czego piezoelektryczna folia wprawiana jest w mechaniczne drgania, które są odczuwalne w obszarach penisa, dzięki czemu penis może być stymulowany do przedłużonej i zwiększonej erekcji. Dodatkowo urządzenie odczuwalne jest przez partnera seksualnego jako komfortowe. Niedogodnością tego rozwiązania jest to, że zakłada ono, iż prezerwatywa nakładana jest już po etapie wstępnej erekcji penisa, gdyż w przeciwnym razie nałożenie prezerwatywy jest bardzo utrudnione.

Celem niniejszego wynalazku jest opracowanie prostego sprzętu pozwalającego zwalczać impotencję mężczyzn, mającą znane podłoża.

Orteza penisa według wynalazku jest rodzajem nakładki na penisa, pełniącej rolę stabilizatora, wykonanej z miękkiego tworzywa, dopasowującej się do kształtów anatomicznych, zapewniającej utrzymanie jej w miejscu nałożenia i stabilizację członka, a przede wszystkim dodatkowe ukrwienie tego organu.

Orteza ma postać prostokątnego pasa o lekko zaokrąglonych narożach, poszerzonego dwustronnie od mniej więcej połowy swojej długości. Wykonana jest z dwóch warstw materiału, przy czym warstwę zewnętrzną tworzy nierozciągliwy materiał ortopedyczny, o gładkiej powierzchni, właściwościach antyalergicznych, przewiewnej strukturze, powodującej wchłanianie wilgoci i zapobiegającej potliwości, a ponadto nadający się do wielokrotnego czyszczenia środkami czyszczącymi oraz do dezynfekcji i/lub sterylizacji; natomiast warstwę wewnętrzną stanowi miękka wkładka tekstylna, pełniąca rolę dzianiny dystansowej, zmniejszającej dyskomfort i chroniącej penisa przed uwieraniem. Obie warstwy są ze sobą trwale połączone, korzystnie przez zeszycie lub sklejenie. Na obu końcach pasa tworzącego ortezę, od jego strony wewnętrznej przymocowane są trwale dwa elementy samoszczepne, korzystnie dwa prostokątne paski taśmy rzepowej. Przy zakończeniu poszerzonej części pasa tworzącego ortezę znajduje się otwór, usytuowany równolegle do bocznej krawędzi, przypominający mocno wydłużony prostokąt, korzystnie o zaokrąglonych narożach. Dłuższe krawędzie otworu są usytuowane prostopadle do wzdłużnej osi ortezy i są nieznacznie dłuższe od szerokości węższej części pasa tworzącego ortezę, aby otwór umożliwił przełożenie materiału i zapięcie ortezy w celu utworzenia ściskającego pierścienia okalającego penisa.

Pierścień ten powoduje ucisk, który zmniejsza obwód penisa u podstawy, przez co następuje przetłoczenie krwi w kierunku żołędzi, rozszerzenie ciał jamistych, z których ten organ jest zbudowany, zaciskanie naczyń żylnych i zablokowanie odpływu krwi z penisa, co w rezultacie powoduje erekcję.

Rozwiązanie to daje możliwość rehabilitacji mężczyzn cierpiących na niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania wzwodu, koniecznego do satysfakcjonującej czynności seksualnej, a także zapobiegania impotencji, dzięki wykorzystaniu znanej w fizjoterapii metody reakcji organizmu na bodźce uciskowe, powodujące reaktywację, pobudzenie całego organizmu. Orteza utrzymuje penisa na zewnątrz, blokuje wciąganie penisa w podbrzusze, chroniąc go od ucisku przez mięśnie krokowe. Ponadto przywraca anatomiczną wielkość i rozciągliwość organu, przyspiesza osiągnięcie wzwodu oraz zmniejsza występowanie przedwczesnego wytrysku. Wzmacnia natychmiastowo słaby wzwód, umożliwiając odbycie stosunku płciowego, Zastosowanie ortezy przy pełnym wzwodzie powoduje zwiększenie ciśnienia krwi, co w efekcie zwiększa wielkość obwodu i długości penisa. Zaletą ortezy jest ponadto to, że nie zaburza innych czynności fizjologicznych - np. nie blokuje oddawania moczu.

Przy korzystaniu z ortezy w celach rehabilitacyjnych, dla osiągnięcia satysfakcjonujących efektów wystarczy 7 dni w miesiącu, od kilku minut do kilkunastu godzin dziennie, z przerwą na sen. Cały proces rehabilitacji trwa od kilkunastu dni do kilku miesięcy w zależności od stopnia dysfunkcji, ale efekty poprawiające seksualność są natychmiastowe. Siła ucisku w celach rehabilitacyjnych w skali od 1 do 5. Gdzie 1 oznacza lekki dotyk, a 5 początek blokowania oddawania moczu, siła ucisku od 6 do 10 oznacza blokadę oddawania moczu, siłę taką stosuje się podczas wzmocnienia wzwodu w celu odbycia stosunku lub podczas powiększania penisa. Powyższe uciski nie blokują wytrysku.

PL 222 053 B1

Przy słabym wzwodzie wystarczy użyć ortezę na krótko, tuż przed odbyciem stosunku, ale można także stosować w trakcie jego trwania, blokując odpływ krwi na maksymalnie 30 minut, po czym należy rozluźnić ortezę, aby przywrócić krążenie. Ucisk można powtórzyć. Nieprzerwanie nie należy stosować dłużej niż 30 minut, gdyż dłuższe użycie i ucisk może trwale uszkodzić penisa. Należy przy tym zaznaczyć, że orteza nie jest wyczuwalna dla partnerki.

Aby wykorzystać ortezę w celu powiększenia penisa, korzystne jest używanie jej dwa razy dziennie po 30 minut. W tym celu należy doprowadzić do tak zwanego suchego wzwodu (bez podniecenia), zaciskając ortezę na tyle mocno, by maksymalnie zwiększyć twardość penisa, przekraczającą normalny wzwód. Przez resztę dnia należy stosować ortezę rehabilitacyjnie. Okres kuracji odbywa się w trzech cyklach - tj. 14 dni, kolejne 14 dni tylko rehabilitacyjnie, następne 7 dni w ogóle bez użycia ortezy. Po tym cykl można powtórzyć w celu osiągnięcia satysfakcjonującego efektu.

W początkowym okresie stosowania ortezy mogą wystąpić niepożądane efekty w postaci np. tzw. pajączków, czyli pęknięć małych i kruchych naczyń krwionośnych. Objawy te jednak ustępują po kilku dniach.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia ortezę penisa w stanie rozłożonym, widoczną od strony zewnętrznej, Fig. 2 - ortezę penisa w stanie rozłożonym, widoczną od strony wewnętrznej, Fig. 3 - wykres ilustrujący skuteczność stosowania ortezy przez okres 7 dni w ciągu 1 miesiąca i wyraźny spadek aktywności seksualnej po odstawieniu ortezy przez mężczyznę prowadzącego stabilny, siedzący tryb życia, bez aktywności fizycznej, a Fig. 4 - wykres ilustrujący skuteczność stosowania ortezy w celach rehabilitacyjnych na przestrzeni 12 miesięcy, przy założeniu, że w 1-szym miesiącu mężczyzna jest aktywny fizycznie i ruchowo, od 2 do 10 miesiąca stosuje ortezę, a w miesiącu 11 i 12 przestaje stosować ortezę.

Orteza penisa według wynalazku ma postać prostokątnego pasa, rozszerzonego dwustronnie od mniej więcej połowy długości, z lekko zaokrąglonymi narożami, wykonanego z dwóch warstw materiału, tj. warstwy zewnętrznej 1 i warstwy wewnętrznej 2, trwale ze sobą połączonych, przy czym od strony wewnętrznej, w pobliżu obu końców ma przymocowane trwale dwa elementy samoszczepne 4, a w pobliżu szerszego końca, obok elementu samoszczepnego 4 ma otwór 3 w kształcie wydłużonego prostokąta o zaokrąglonych narożach. Dłuższe boki otworu 3 są usytuowane prostopadle do wzdłużnej osi 5 ortezy i są nieznacznie dłuższe od szerokości węższej części pasa tworzącego ortezę.

Mężczyzna w średnim wieku (46-letni), wysoki (180 cm wzrostu), z nadwagą (104 kg), cieszący się dobrym ogólnym stanem zdrowia, nie cierpiący na żadne poważne choroby i nie mający żadnych dolegliwości, przy tym nie zażywający leków, natomiast nie stroniący od używek takich jak papierosy czy alkohol (spożywany w ograniczonych ilościach), prowadzi niehigieniczny tryb życia, podyktowany pracą zawodową - pracownika biurowego. Mężczyzna nie uprawia żadnego sportu, spędzając w biurze w pozycji siedzącej od 14 do 18 godzin dziennie, poza tym odbywa liczne wyjazdy służbowe, z powodu których wiele godzin siedzi w samochodzie. Jego wypoczynek ogranicza się do spędzania czasu przed telewizorem lub komputerem, ewentualnie do spotkań z przyjaciółmi „przy stole”, rzadko do wyjazdów na wakacje nad morze lub jeziora, gdzie nie podejmuje żadnego wysiłku fizycznego. W 2003 r. mężczyzna zauważył u siebie pierwsze objawy impotencji - wciąganie penisa w podbrzusze, ucisk penisa przez mięśnie i tkanki podbrzusza oraz mięśnie krokowe, co poskutkowało zmniejszeniem rozciągliwości członka i problemami ze wzwodem. Po konsultacjach urologicznych, zgodnie z zaleceniami lekarskimi ograniczył spożywanie papierosów i alkoholu oraz stosował diety na zmniejszenie wagi ciała, natomiast nie zmienił dotychczasowego siedzącego trybu życia. W latach 20062007 zaczął stosować leki na impotencję - Viagrę oraz jej genetyki: Cialis i Levitrę. Rok później próbował stosować ekspandery - rozciągacze tkankowe, służące do powiększania penisa, a od 2010 r. ortezę penisa, każdorazowo na pół godziny przed planowanym odbyciem stosunku z partnerką. Po kilku miesiącach regularnego stosowania ortezy, ustąpiły problemy z niepełnym wzwodem.

Aby odbyć w pełni satysfakcjonujący stosunek płciowy z partnerką, mężczyzna na 30 minut przed tym aktem stosował ortezę. W tym celu mężczyzna musiał nałożyć pas ortezy na wysokości podstawy penisa, w ten sposób, że na zewnątrz znajdował się welur, tworzący warstwę zewnętrzną 1, natomiast w części spodniej - bezpośrednio przylegającej do penisa, znalazła się warstwa wewnętrzna 2 z cienkiej, bawełnianej tkaniny bieliźnianej, pełniąca rolę dzianiny dystansowej, zmniejszającej dyskomfort i chroniącej penisa przed uwieraniem. Poprzez otwór 3 mężczyzna przełożył węższy koniec pasa ortezy w celu jej zapięcia za pomocą przyszytych od strony wewnętrznej dwóch elementów samoszczepnych 4 w postaci taśm rzepowych, które szczepiły się z gładką powierzchnią weluru, z którego została uszyta wierzchnia, zewnętrzna warstwa 1 ortezy, przy czym zapięta orteza utworzyła

PL 222 053 B1 rodzaj pierścienia zaciskowego wokół podstawy penisa. Regulując mechanicznie obwód penisa doprowadził do reakcji organizmu na bodźce uciskowe, polegającej na tym, że zmniejszając obwód penisa u podstawy, spowodował przetłoczenie krwi w kierunku żołędzi, rozszerzenie się ciał jamistych, zaciskanie naczyń żylnych i zablokowanie odpływu krwi z penisa, co w rezultacie doprowadziło do pełnej erekcji.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Orteza penisa, stanowiąca nakładkę na penisa wykonaną z miękkiego tworzywa, dopasowującego się do kształtów anatomicznych, zapewniającego utrzymanie w miejscu nałożenia i stabilizację członka oraz dodatkowe ukrwienie tego organu, znamienna tym, że ma postać prostokątnego pasa o lekko zaokrąglonych narożach, poszerzonego dwustronnie od mniej więcej połowy swojej długości, wykonanego z dwóch warstw materiału, tj. warstwy zewnętrznej (1) i warstwy wewnętrznej (2), trwale ze sobą połączonych, przy czym od strony wewnętrznej, w pobliżu obu końców ma przymocowane trwale dwa elementy samoszczepne (4) oraz dodatkowo przy zakończeniu poszerzonej części ma otwór (3), umożliwiający przełożenie materiału i zapięcie ortezy w taki sposób, by utworzył się ściskający pierścień okalający penisa.
2. 2. Orteza według zastrz. 1, znamienna tym, że jej warstwę zewnętrzną (1) tworzy nierozciągliwy materiał ortopedyczny, o gładkiej powierzchni, właściwościach antyalergicznych, o przewiewnej strukturze - wchłaniający wilgoć i niepotliwy, nadający się do wielokrotnego czyszczenia środkami czyszczącymi oraz do dezynfekcji i/lub sterylizacji, natomiast warstwę wewnętrzną (2) stanowi miękka wkładka tekstylna, pełniąca rolę dzianiny dystansowej, zmniejszającej dyskomfort i chroniącej penisa przed uwieraniem.
3. 3. Orteza według zastrz. 1 lub 2, znamienna tym, że obie warstwy, to jest warstwa zewnętrzna (1) i warstwa wewnętrzna (2), są ze sobą połączone przez zeszycie.
4. 4. Orteza według zastrz. 1 lub 2, znamienna tym, że obie warstwy, to jest warstwa zewnętrzna (1) i warstwa wewnętrzna (2), są ze sobą połączone przez sklejenie.
5. 5. Orteza według zastrz. 1, znamienna tym, że elementami samoszczepnymi (4) są dwa prostokątne paski taśmy rzepowej.
6. 6. Orteza według zastrz. 1, znamienna tym, że jej otwór (3) ma kształt wydłużonego prostokąta, o zaokrąglonych narożach.
7. 7. Orteza według zastrz. 1 lub 6, znamienna tym, że dłuższe krawędzie otworu (3) są usytuowane prostopadle do wzdłużnej osi (5) ortezy i są nieznacznie dłuższe od szerokości węższej części pasa tworzącego ortezę.