PL222296B1 - Stanowisko do badania hełmów - Google Patents

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 222296 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 399431 (22) Data zgłoszenia: 05.06.2012

Stanowisko do badania hełmów (43) Zgłoszenie ogłoszono:

10.06.2013 BUP 12/13 (45) O udzieleniu patentu ogłoszono:

29.07.2016 WUP 07/16 (51) Int.Cl.

G01M 7/08 (2006.01) G01N 3/303 (2006.01) (73) Uprawniony z patentu:

CENTRUM NAUKOWO-BADAWCZE OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ IM. JÓZEFA TULISZKOWSKIEGO PAŃSTWOWY INSTYTUT BADAWCZY, Józefów, PL (72) Twórca(y) wynalazku:

ADAM GONTARZ, Garwolin, PL ROBERT CZARNECKI, Celestynów, PL (74) Pełnomocnik:

rzecz. pat. Grażyna Więckowska-Lazanowicz

PL 222 296 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest stanowisko do badania hełmów.

Wynalazek dotyczy budowy stanowiska do badania hełmów, w szczególności hełmów strażackich w zakresie zdolności amortyzacji i odporności na przebicie.

Hełmy strażackie muszą spełniać określone w normie wymogi dotyczące, między innymi, zdo lności amortyzacji i odporności na przebicie. Zdolność amortyzacji bada się w warunkach zderzenia hełmu z bijakiem o określonej energii zderzenia. Określoną energię zderzenia można osiągnąć p oprzez uderzenie bijakiem o określonej masie spadającym z określonej wysokości. Podczas uderzenia bijaka w hełm mierzona jest wartość siły przekazywanej na makietę głowy, na którą założony jest hełm. Hełm strażacki spełnia wymagania normy w zakresie zdolności amortyzacji wtedy, jeżeli wartość maksymalna siły przekazywanej na makietę głowy nie przekracza określonej w normie wartości. Odporność na przebicie wyznacza się podczas uderzenia przebijakiem o określonym kształcie i masie w hełm założony na sztywną makietę głowy. Przebijak spada z określonej wysokości, a w efekcie uderzenia bada się, czy zetknął się z makietą głowy, która znajduje się pod hełmem. Przy jednym i drugim badaniu końcówka bijąca ma ściśle określony w normie kształt.

Sprawdzenie, czy dany hełm spełnia wymagane przez normę parametry w zakresie zdolności amortyzacji i odporności na przebicie, prowadzić można na stanowiskach o różnej konstrukcji.

Znana jest z opisu zgłoszeniowego polskiego wynalazku o numerze zgłoszenia 390 885 wielofunkcyjna maszyna wytrzymałościowa do badań udarowych i statycznych, w której głównym eleme ntem jest układ obciążający, zaprojektowany w sposób umożliwiający prowadzenie badań właściwości materiałów i zachowania się fragmentów konstrukcji przy obciążeniach udarowych, jak również statycznych. Zakres prędkości i energii uderzenia, który można uzyskać w układzie obciążającym i jego modułowa konstrukcja pozwalają na prowadzenie różnego typu badań eksperymentalnych (ściskanie, rozciąganie po zastosowaniu rewersora, zginanie). Układ obciążający do badań udarowych składa się z: płyty dolnej, dwóch kolumn, trawersy nieruchomej, kompozytowej belki trawersy ruchomej, prowadzonej po kolumnach za pomocą prowadnic, siłownika hydraulicznego do przemieszczania trawersy ruchomej, dwóch sprężyn oraz mechanizmu zaczepu. W przypadku badań statycznych układ składa się z: płyty dolnej, dwóch kolumn, trawersy nieruchomej, siłownika hydraulicznego, szczęki dolnej zamocowanej do płyty dolnej za pomocą tulei pośredniej, szczęki górnej i siłomierza do sił statycznych. Całość jest posadowiona na żelbetowym fundamencie blokowym za pośrednictwem wibroizolatorów. Wynalazek posiada szerokie zastosowanie w badaniach eksperymentalnych i pozwala na zadawanie energii uderzenia bez umieszczania w nim dodatkowych części.

Znane jest z opisu chińskiego wzoru użytkowego o numerze CN 2012 33 322 stanowisko do badania zdolności amortyzacji hełmów strażackich. Stanowisko zawiera dwie pionowe równoległe prowadnice, których górne końce połączone są nieruchomą poprzeczką, na której umieszczony jest silnik. Między prowadnicami znajduje się ruchoma poprzeczka, połączona cięgnem z wałem silnika. Od dołu ruchomej poprzeczki mocuje się bijak, a na makietę głowy ustawioną na dole między prowadnicami zakłada się badany hełm. Czujnik siły rejestruje siłę uderzenia odbieraną przez makietę głowy, znajdującą się w hełmie.

Znane jest z opisu koreańskiego wzoru użytkowego o numerze KR 2004 30 499 stanowisko do badania zdolności amortyzacji hełmów. Stanowisko ma postać wieży złożonej z dwu równoległych pionowych ścian, których górne końce połączone są poziomą nieruchomą płytą. Jedna ze ścian wyposażona jest w pionową prowadnicę w postaci zbliżonej do szyny. Szyna wyposażona jest w ruchomy zespół z mechanizmem odczepowym. Na nieruchomej górnej płycie znajdują się dwa bloczki, przez które przeprowadzone jest cięgno. Jeden koniec cięgna połączony jest z ruchomym zespołem, a drugi jest wyprowadzony w dół na zewnątrz za drugą pionową ścianę.

Znane jest też stanowisko do badania hełmów strażackich, którego konstrukcję wsporczą stanowi gruba pionowa rura, posadowiona w betonowym postumencie. Do niej za pośrednictwem elementów konstrukcyjnych zamontowane są w okolicach jej górnego i dolnego końca dwie pionowe równoległe prowadnice w postaci prętów. W górnej części rury, na odpowiedniej wysokości, za pom ocą specjalnej obejmy zamontowany jest zespół spustowy bijaka. Bijak do badania zdolność amortyzacji hełmów zawiera odpowiednio, według normy, wyprofilowaną końcówkę uderzającą. Końcówka ta osadzonej jest na zewnątrz metalowego pierścienia, wyposażonego w cztery ramiona prowadzące. Żeby wprowadzić bijak do stanowiska, należy założyć na każdą prowadnicę dwie tuleje prowadzące i każdą z tulei prowadzących połączyć z końcem jednego z ramion prowadzących bijaka. Tuleje proPL 222 296 B1 wadzące są osadzone luźno na prowadnicach. Tak zamontowany bijak należy przesunąć ręcznie po prowadnicach do góry i osadzić na zaczepie zespołu spustowego. Zaczep zespołu spustowego zwa lniany jest ręcznie przez pociągnięcie linki. Na dole stanowiska między prowadnicami zamontowany jest czujnik siły, stanowiący element układu pomiarowego. Tuż nad nim posadowiona jest na bardzo delikatnych sprężynach makieta głowy. Sprężyny muszą być tak delikatne, żeby można było pominąć siłę ich ściskania. Na makietę głowy zakłada się badany hełm i wyzerowuje układ pomiarowy do mierzenia siły odbieranej przez makietę głowy podczas uderzenia bijakiem. Po zwolnieniu bijaka z zaczepu mechanizmu spustowego, bijak spada, uderzając końcówką uderzającą w hełm, odbija się od niego i uderza ponownie w powierzchnię hełmu. Dzieje się tak kilkakrotnie, z tym że za każdym razem z coraz mniejszą siłą. Dla badania ważna jest siła pierwszego (najsilniejszego) uderzenia. Powinna ona nie przekraczać wartości określonej w normie. Uderzenia następują bardzo szybko po sobie i układ pomiarowy musi zapewniać wychwycenie siły o najwyższej wartości. Zdarza się, że przy uderzeniu bijakiem w hełm, makieta głowy z hełmem spada z czujnika siły. Bijak do badania odporności hełmów na przebicie składa się z odpowiednio, według normy, wyprofilowanej końcówki uderzającej przytwierdzonej do płaskiego elementu konstrukcyjnego, który wprowadza się do stanowiska, poprzez przytwierdzenie do tulei osadzonych luźno na prowadnicach, podobnie jak bijak do badania zdolność amortyzacji.

Wynalazek rozwiązuje zagadnienie opracowania nowego typu stanowiska do badania hełmów. Stanowisko zapewnia, że przy badaniu hełmu występuje tylko jednokrotne uderzenie bijakiem w hełm, co powoduje, że układ pomiarowy mierzy tylko wartość jednego uderzenia.

Stanowisko do badania hełmów, według wynalazku, zawiera konstrukcję wsporczą, wyposażoną w dwie równoległe prowadnice, bijak, makietę głowy, układ pomiarowy z czujnikiem siły, ustawionym na betonowym podłożu, silnik do napędu cięgna, zamontowany w górnej części konstrukcji wsporczej, mechanizm spustowy bijaka, cięgno posadowione na rolce obrotowej zamontowanej na górnej nieruchomej poprzeczce konstrukcji wsporczej, jednym końcem połączone z bijakiem, a drugim z wałkiem napędzanym przez silnik. Stanowisko do badania hełmów charakteryzuje się tym, że bijak połączony jest z cięgnem za pomocą szybkozłączki oraz że bijak wyposażony jest w zapadki współpracujące z zębami, w które wyposażony jest dolny odcinek konstrukcji wsporczej.

Korzystnie jest, gdy zapadki umieszczone są przeciwległe w poziomym kanale bijaka, a między zapadkami osadzona jest sprężyną wypychającą, przy czym każda zapadka posiada wybranie w środkowej części, w którym umieszczony jest koniec trzpienia zamontowanego nieruchomo względem swojego języka, zamocowanego jednym końcem na tej samej osi obrotu, co koniec trzpienia, między językami usytuowana jest dźwignia kompletna z rolkami, przy czym język opiera się na przewężeniu rolki zamontowanej na brzegu dźwigni kompletnej i posiada na wolnym końcu profilowane ścięcie od strony rolki, a dźwignia kompletna połączona jest od dołu z dwoma pionowymi sworzniami prowadzącymi umieszczonymi w tulejach prowadzących zamontowanych w górnej części otworów pionowych znajdujących się w górnej części bijaka a sworznie prowadzące mają na dolnych końcach ograniczniki.

Korzystnie jest także, gdy długość języków jest tak dobrana, że profilowane ścięcia opierają się na rolkach przy maksymalnym uniesieniu dźwigni kompletnej w górę.

Korzystnie jest też, gdy nieaktywny koniec końcówki męskiej szybkozłączki zamontowany jest w środkowej części dźwigni kompletnej a nieaktywny koniec końcówki żeńskiej szybkozłączki ma postać trzpienia chwytającego i połączony jest z końcem cięgna.

Również korzystnie jest, gdy zęby znajdują się na pionowych listwach przymocowanych do konstrukcji wsporczej po obu stronach bijaka, przy czym górne powierzchnie zębów są zasadniczo poziome.

Także korzystnie jest, gdy konstrukcja wsporcza wyposażona jest w poziomą belkę nastawną, mocowaną rozłącznie do konstrukcji wsporczej a na belce nastawnej zamontowany jest mechanizm spustowy, który stanowi element w kształcie litery L, przy czym w ramieniu poziomym elementu znajduje się otwór mniejszy usytuowany nad otworem większym znajdującym się w belce nastawnej, a wolny koniec ramienia poziomego elementu zamontowany jest obrotowo do belki nastawnej i wolny koniec ramienia pionowego elementu, wyposażony w wyłącznik krańcowy silnika, przymocowany jest do belki nastawnej za pomocą sprężyn naciągających, przy czym przez otwór mniejszy w ramieniu poziomym elementu i otwór większy w belce nastawnej przeprowadzone jest cięgno.

PL 222 296 B1

Też korzystnie jest, gdy otwór większy w belce nastawnej ma mniejszą średnicę niż tuleja zewnętrzna szybkozłącz ki, a otwór mniejszy w ramieniu poziomym elementu ma mniejszą średnicę niż średnica nieaktywnego końca końcówki żeńskiej szybkozłączki.

Korzystnie jest również, gdy silnik stanowi silnik elektryczny prądu stałego.

Korzystnie jest także, gdy makieta głowy, ustawiana nad czujnikiem siły, montowana jest do nakładki przytwierdzanej do podstawy usytuowanej na ramieniu obrotowym osadzonym w statywie, przytwierdzonym do betonowego podłoża, przy czym długość ramienia obrotowego jest tak dobrana, że oś pionowa podstawy pokrywa sie z osia pionową czujnika siły przy położeniu ramienia obrotowego w pozycji pracy.

Korzystnie jest też, kiedy nakładka ma postać walca z wystającymi z górnej powierzchni bolcami i posiada otwór montażowy górny w powierzchni górnej i otwór montażowy dolny w powierzchni dolnej.

Korzystnie jest również, gdy nakładka ma postać ściętego od góry pod kątem walca z wystającymi z górnej powierzchni bolcami i posiada otwór montażowy górny w powierzchni górnej i otwór montażowy dolny w powierzchni dolnej.

Korzystnie jest także, gdy bijak posiada wolną przestrzeń, w której można montować dodatkowe obciążniki, a końcówka bijąca znajduje się w dolnej części bijaka i jest mocowana rozłącznie.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok bijaka z góry, fig. 2 - widok bijaka od przodu z częściowym przekrojem według linii A-A z fig. 1, fig. 3 - widok bijaka zaczepionego zapadkami na zębach w dolnej części stanowiska, fig. 4 -mechanizm spustowy z szybkozłączką, fig. 5 - widok dolnej części stanowiska z makietą głowy zamontowaną na nakładce płaskiej w pozycji pracy, fig. 6 - widok dolnej części stanowiska z makietą głowy zamontowaną na nakładce płaskiej w pozycji odchylonej, fig. 7 - widok nakładki skośnej, fig. 8 widok nakładki płaskiej, fig. 9 - widok konstrukcji wsporczej stanowiska.

Stanowisko do badania hełmów zawiera konstrukcję wsporczą 1, wyposażoną w dwie równoległe prowadnice 2, bijak 3, makietę głowy 4, układ pomiarowy z czujnikiem siły 5, ustawionym na betonowym podłożu 6, silnik 7 do napędu cięgna 8, zamontowany w górnej części konstrukcji wsporc zej 1, mechanizm spustowy 9 bijaka 3, cięgno 8 posadowione na rolce obrotowej 10 zamontowanej na górnej nieruchomej poprzeczce 11 konstrukcji wsporczej 1, jednym końcem połączone z bijakiem 3, a drugim z wałkiem napędzanym przez silnik 7. Bijak 3 połączony jest z cięgnem 8 za pomocą szybkozłączki 12. Bijak 3 jest wyposażony w zapadki 13 współpracujące z zębami 14, w które wyposażony jest dolny odcinek konstrukcji wsporczej 1. Zęby 14 znajdują się na pionowych listwach 28 przymoc owanych do konstrukcji wsporczej 1 po obu stronach bijaka 3, przy czym górne powierzchnie zębów 14 są zasadniczo poziome. Konstrukcja wsporcza 1 wykonana jest z kątownika i ma postać wieży. Cięgno 8 stanowi stalowa linka. Silnik 7 jest silnikiem elektrycznym prądu stałego. Układ elektryczny zasilania silnika 7 jest wyposażony w dwa włączniki (nie pokazane na rysunku). Poprzez włączenie silnika 7 jednym z nich następuje ruch cięgna 8 w górę a włączenie silnika 7 drugim włącznikiem skutkuje opuszczaniem cięgna 8 w dół.

Zapadki 13 umieszczone są przeciwległe w poziomym kanale 15 bijaka 3, a między zapadkami 13 osadzona jest sprężyną wypychająca 16. Każda zapadka 13 jest spłaszczona na wystającym z bijaka 3 końcu i posiada wybranie 17 w środkowej części. W wybraniu 17 umieszczony jest koniec trzpienia 18 zamontowanego nieruchomo względem swojego języka 19, zamocowanego jednym końcem na tej samej osi obrotu, co koniec trzpienia 18. Między językami 19 usytuowana jest dźwignia kompletna 20 z rolkami 21. Każdy język 19 opiera się na przewężeniu rolki 21 zamontowanej na brzegu dźwigni kompletnej 20 i posiada na wolnym końcu profilowane ścięcie 22 od strony rolki 21. Dźw ignia kompletna 20 połączona jest od dołu z dwoma pionowymi sworzniami prowadzącymi 22 umies zczonymi w tulejach prowadzących 23 zamontowanych w górnej części pionowych otworów 24 znajdujących się w górnej części bijaka 3. Sworznie prowadzące 25 mają na dolnych końcach ograniczniki 26. Sworznie prowadzące 25 mogą poruszać się w górę i w dół w otworach 24 w zakresie ogran iczonym dolną krawędzią tulei prowadzącej 23 a ogranicznikiem 26 na sworzniu prowadzącym 25.

Długość języków 19 jest tak dobrana, że profilowane ścięcia 22 opierają się na rolkach 21 przy maksymalnym uniesieniu dźwigni kompletnej 20 w górę. Wtedy ograniczniki 26 na sworzniach prowadzących 25 opierają się na dolnych krawędziach tulei prowadzących 23.

Nieaktywny koniec końcówki męskiej 27 szybkozłączki 12 zamontowany jest w środkowej części dźwigni kompletnej 20 od góry a nieaktywny koniec końcówki żeńskiej 29 stanowi trzpień chwytający połączony z końcem cięgna 8.

PL 222 296 B1

Konstrukcja wsporcza 1 wyposażona jest w poziomą belkę nastawną 30, mocowaną rozłącznie do konstrukcji wsporczej 1. Na belce nastawnej 30 zamontowany jest mechanizm spustowy 9, który stanowi element 31 w kształcie litery L. W ramieniu poziomym 32 elementu 31 znajduje się otwór mniejszy 33 usytuowany nad otworem większym 34 znajdującym się w belce nastawnej 30. Wolny koniec ramienia poziomego 32 elementu 31 zamontowany jest obrotowo do belki nastawnej 30. Wolny koniec ramienia pionowego 35 elementu 31, wyposażony w wyłącznik krańcowy 36 silnika 7, przym ocowany jest do belki nastawnej 30 za pomocą sprężyn naciągających 37. Przez otwór mniejszy 32 w ramieniu poziomym elementu 31 i otwór większy 33 w belce nastawnej 30 przeprowadzone jest cięgno 8. Otwór większy 34 w belce nastawnej 30 ma mniejszą średnicę niż tuleja zewnętrzna 38 szybkozłączki 12 a otwór mniejszy 33 w ramieniu poziomym 32 elementu 31 ma mniejszą średnicę niż średnica nieaktywnego końca końcówki żeńskiej 29. Gdy bijak 3 zamocowany do cięgna 8 za pomocą szybkozłączki 12 porusza się w górę, w którymś momencie tuleja zewnętrzna 38 szybkozłączki 12 dojdzie do otworu większego 34 i oprze się o belkę nastawną 30. Dalszy ruch cięgna 8, wciąż napędzanego przez silnik 7 spowoduje, że nieaktywny koniec końcówki żeńskiej 29 oprze się o otwór mniejszy 33. Szybkozłączką 12 odłączy bijak 3, który zacznie spadać a obrót elementu 31, spowoduje zmianę położenia ramienia pionowego 35 wyposażonego w wyłącznik krańcowy 36, co spowoduje wyłączenie silnika 7.

Makieta głowy 4, ustawiana nad czujnikiem siły 5, montowana jest do nakładki 39 przytwierdzanej do podstawy 40 usytuowanej na ramieniu obrotowym 41 osadzonym w statywie 42, przytwierdzonym do betonowego podłoża 6. Długość ramienia obrotowego 41 jest tak dobrana, że oś pionowa podstawy 40 pokrywa sie z osią pionową czujnika siły 6 przy położeniu ramienia obrotowego 41 w pozycji pracy.

W zależności od wykonywanych badań nakładka 39 może mieć postać walca lub walca ściętego od góry pod kątem. Na górnej powierzchni nakładki 39 znajdują się bolce 43 i otwór montażowy górny 44 do montażu makiety głowy 4. Makieta głowy 4 posiada od spodu otwory (nie pokazane na rysunku) odpowiadające bolcom 43. W powierzchni dolnej nakładka 39 posiada otwór montażowy dolny (nie pokazany na rysunku) służący do montażu nakładki 39 do podstawy 40 za pomocą śruby 45. Po zamontowaniu makiety głowy 4 do nakładki 39 i nakładki 39 do podstawy 40 oraz założeniu hełmu na makietę głowy 4 układ pomiarowy wyzerowuje się.

Bijak 3 posiada wolną przestrzeń 46, w której można montować dodatkowe obciążniki 47 w zależności od potrzeby. Końcówka bijąca 48 znajduje się w dolnej części bijaka 3 i jest mocowana rozłącznie. Do badań zdolności amortyzacji hełmów końcówka bijąca 48 ma postać półkuli, jak pokazano na fig. 2. Do badań odporności na przebicie końcówka bijąca 48 ma postać stożka, jak pokazano na fig. 3.

Konstrukcja stanowiska do badań hełmów zapewnia przy każdym badaniu jednokrotne uderzenie bijaka 3 w hełm założony na makietę głowy 4. Bijak 3, spadając, ma zapadki 13 schowane w kanale 15. Po uderzeniu w hełm dźwignia kompletna 20 opada pod wpływem siły bezwładności spowodowanej uderzeniem co powoduje wysunięcie zapadek 13. Bijak 3 po odbiciu się od hełmu porusza się w górę między listwami 28. W momencie zmiany ruchu na kierunek w dół bijak 3 zaczepia się zapa dkami 13 o zęby 14 i zostaje unieruchomiony w dolnej konstrukcji wsporczej 1. Czujnik siły 5 odbiera tylko jedno uderzenie. Układ pomiarowy ma ułatwione zadanie zmierzenia maksymalnej siły uderzenia. Jest to siła tego właśnie uderzenia. Układ pomiarowy może być więc prostszym układem niż układ pomiarowy, który ma zmierzyć maksymalną siłę uderzenia bijaka 3 w hełm, jeżeli po pierwszym uderzeniu bijak 3 jeszcze kilka razy uderza w hełm, a uderzenia następują po sobie w bardzo krótkim czasie.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Stanowisko do badania hełmów zawierające konstrukcję wsporczą, wyposażoną w dwie równoległe prowadnice, bijak, makietę głowy, układ pomiarowy z czujnikiem siły, ustawionym na betonowym podłożu, silnik do napędu cięgna, zamontowany w górnej części konstrukcji wsporczej, mechanizm spustowy bijaka, cięgno posadowione na rolce obrotowej zamontowanej na górnej nieruchomej poprzeczce konstrukcji wsporczej, jednym końcem połączone z bijakiem, a drugim z wałkiem napędzanym przez silnik, znamienne tym, że bijak (3) połączony jest z cięgnem (8) za pomocą szybko6

   PL 222 296 B1 złączki (12) oraz że bijak (3) wyposażony jest w zapadki (13) współpracujące z zębami (14), w które wyposażony jest dolny odcinek konstrukcji wsporczej (1).
2. 2. Stanowisko według zastrz. 1, znamienne tym, że zapadki (13) umieszczone są przeciwległe w poziomym kanale (15) bijaka (3), a między zapadkami osadzona jest sprężyną wypychającą (16), przy czym każda zapadka (13) posiada wybranie (17) w środkowej części, w którym umieszczony jest koniec trzpienia (18) zamontowanego nieruchomo względem swojego języka (19), zam ocowanego jednym końcem na tej samej osi obrotu co koniec trzpienia (18) i między językami (19) usytuowana jest dźwignia kompletna (20) z rolkami (21), przy czym język (19) opiera się na przewężeniu rolki (21) zamontowanej na brzegu dźwigni kompletnej (20) i posiada na wolnym końcu profilowane ścięcie (22) od strony rolki (21), a dźwignia kompletna (20) połączona jest od dołu z dwoma pionowymi sworzniami prowadzącymi (25) umieszczonymi w tulejach prowadzących (23) zamontowanych w górnej części otworów pionowych (24) znajdujących się w górnej części bijaka (3), a sworznie prowadzące (25) mają na dolnych końcach ograniczniki (26).
3. 3. Stanowisko według zastrz. 2, znamienne tym, że długość języków (19) jest tak dobrana, że profilowane ścięcia (22) opierają się na rolkach (21) przy maksymalnym uniesieniu dźwigni kompletnej (20) w górę.
4. 4. Stanowisko według zastrz. 1, znamienne tym, że nieaktywny koniec końcówki męskiej (27) szybkozłączki (12) zamontowany jest w środkowej części dźwigni kompletnej (20), a nieaktywny koniec końcówki żeńskiej (29) szybkozłączki (12) stanowi trzpień chwytający i połączony jest z końcem cięgna (8).
5. 5. Stanowisko według zastrz. 1, znamienne tym, że zęby (14) znajdują się na pionowych listwach (28) przymocowanych do konstrukcji wsporczej (1) po obu stronach bijaka (3), przy czym gó rne powierzchnie zębów (14) są zasadniczo poziome.
6. 6. Stanowisko według zastrz. 1, znamienne tym, że konstrukcja wsporcza (1) wyposażona jest w poziomą belkę nastawną (30), mocowaną rozłącznie do konstrukcji wsporczej (1), a na belce nastawnej (30) zamontowany jest mechanizm spustowy (9), który stanowi element (31) w kształcie litery L, przy czym w ramieniu poziomym (32) elementu (31) znajduje się otwór mniejszy (33) usytuowany nad otworem większym (34) znajdującym się w belce nastawnej (30), a wolny koniec ramienia poziomego (32) elementu (31) zamontowany jest obrotowo do belki nastawnej (30) i wolny koniec ramienia pionowego (35) elementu (31), wyposażony w wyłącznik krańcowy (36) silnika (7), przym ocowany jest do belki nastawnej (30) za pomocą sprężyn naciągających (37), przy czym przez otwór mniejszy (33) w ramieniu poziomym (32) elementu (31) i otwór większy (34) w belce nastawnej (30) przeprowadzone jest cięgno (8).
7. 7. Stanowisko według zastrz. 6, znamienne tym, że otwór większy (34) w belce nastawnej (30) ma mniejszą średnicę niż tuleja zewnętrzna (38) szybkozłączki (12), a otwór mniejszy (33) w ramieniu poziomym (32) elementu (31) ma mniejszą średnicę niż średnica nieaktywnego końca końcówki żeńskiej (29) szybkozłączki (12).
8. 8. Stanowisko według zastrz. 1, znamienne tym, że silnik (7) stanowi silnik elektryczny prądu stałego.
9. 9. Stanowisko według zastrz. 1, znamienne tym, że makieta głowy (4), ustawiana nad czujnikiem siły (5), montowana jest do nakładki (39) przytwierdzanej do podstawy (40) usytuowanej na ramieniu obrotowym (41) osadzonym w statywie (42), przytwierdzonym do betonowego podłoża (6), przy czym długość ramienia obrotowego (41) jest tak dobrana, że oś pionowa podstawy (40) pokrywa się z osią pionową czujnika siły (5) przy położeniu ramienia obrotowego w pozycji pracy.
10. 10. Stanowisko według zastrz. 9, znamienne tym, że nakładka (39) ma postać walca z wystającymi z górnej powierzchni bolcami (43) i posiada otwór montażowy górny (44) w powierzchni górnej i otwór montażowy dolny w powierzchni dolnej.
11. 11. Stanowisko według zastrz. 9, znamienne tym, że nakładka (39) ma postać ściętego od góry pod kątem walca z wystającymi z górnej powierzchni bolcami (43) i posiada otwór montażowy górny (44) w powierzchni górnej i otwór montażowy dolny w powierzchni dolnej.
12. 12. Stanowisko według zastrz. 1, znamienne tym, że bijak (3) posiada wolną przestrzeń (46), w której można montować dodatkowe obciążniki (47), a końcówka bijąca (48) znajduje się w dolnej części bijaka (3) i jest mocowana rozłącznie.