PL222863B1 - Sposób mocowania kłów głębosza oraz głębosz - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób mocowania kłów głębosza o zwiększonej odporności na uszkodzenia kłów roboczych oraz głębosz o zwiększonej odporności na uszkodzenia kłów roboczych.

Postęp w opracowywaniu nowych gatunków roślin i metod uprawy skutkuje zwiększeniem efektywności ekonomicznej upraw oraz stosunkowo wysoką odpornością roślin na chorobotwórcze czynniki szkodliwe. Jednocześnie optymalne warunki dla wzrostu roślin tak, aby mogły skorzystać z „zaprogramowanych” wcześniej mechanizmów obrony przed chorobami wymagają, aby system korzeniowy roślin był dotleniony i zabezpieczony przed wystąpieniem procesów gnilnych wynikających z nagromadzenia się wody w warstwie gruntu bezpośrednio pod systemem korzeniowym. Zjawisko to jest bardzo częste i wynika z ubicia warstw gruntu w skutek przejazdów kół ciągników oraz orki wykonywanej stale na jednej głębokości. Przeciwdziałanie nadmiernemu ubiciu gleby polega na okresowym wzruszeniu gruntu kultywatorem o znacznej (przekraczającej 0,4 m) głębokości pracy.

Z polskiego opisu zgłoszenia wzoru użytkowego 105 447 znany jest głębosz, w którym do ramy głębosza posiadającej otwory mocowane są rozłącznie, przy pomocy wsporników, belki mocujące, posiadające otwory do mocowania kłów i kroju talerzowego, który składa się z uchwytu z otworami regulacyjnymi, ramienia, sprężyny oraz tarczy. Konstrukcja ta umożliwia zastosowanie różnej liczby kłów oraz regulację odległości miedzy nimi.

Z opisu wynalazku P-288588 znany jest także korpus głębosza, którego konstrukcja pozwala na zamontowanie głębosza na grządzieli pługa, na której zwykle mocowana jest lemiesza płużna.

Znane są także głębosze, w których dla poprawienia efektywności pracy i minimalizacji ryzyka uszkodzenia ciągnika, ramy głębosza lub kłów roboczych stosuje się mechanizmy obrony przed przeciążeniami.

Z opisu patentu SU 1806482 znany jest głębosz w którym kły zamocowane są w ramie obrotowo na trzpieniach, a ich końce nie pracujące w glebie wyposażone są w stabilizowane sprężynami (przednią i tylną) trzpienie. Po natrafieniu na przeszkodę kieł głębosza uchyla się ku tyłowi, a jego maksymalne przemieszczenie odpowiada maksymalnemu skróceniu przedniej sprężyny. Po minięciu przeszkody (kamienia) kieł jest doprowadzany przez tę sprężynę do prawidłowej pozycji roboczej, a tylna sprężyna przeciwdziała „przeprostowi” kła. Układ przeciwbieżnych sprężyn cechuje jednak stosunkowo duże skomplikowanie, sposób zamocowania sprężyn we wnętrzu ramy sprawia, iż osłabiona zostaje jej konstrukcja, czego następstwem są jej uszkodzenia polegające na skręceniu belek ramy wokół ich osi wzdłużnych. Dlatego powszechniejsze i trwalsze są głębosze o układzie zewnętrznym docisku kłów roboczych.

W patencie US 5695012 ujawniono konstrukcję której do stabilizacji i dociskania kła roboczego do gruntu służy resor spinający jego górny koniec z ramą głębosza. W wypadku tej konstrukcji resor skuteczniej niż układ przeciwstawnych sprężyn stabilizuje kieł, jest mniej podatny na odkształcenia, co skutkować może jego pęknięciem. Dlatego z uwagi na większą trwałość i mniejszą podatność na pękanie częściej stosowane są dociski sprężynowe.

Tego typu docisk ujawniono w patencie US 4520878, w którym kieł roboczy zamontowany jest w wahliwym gnieździe dociskanym ku dołowi przez amortyzator sprężynowy. W wypadku natrafienia na kamień kieł jest przemieszczany ku tyłowi z jednoczesnym jego uchyleniem ku górze, a po ominięciu przeszkody odpychany do pierwotnego położenia.

Z kolei w patencie US 4200157 ujawniono głębosza z amortyzatorem sprężynowym, w którym kieł roboczy po natrafieniu na przeszkodę nie odchyla się, a przesuwany jest wzdłuż osi amortyzatora sprężynowego ku tyłowi z jednoczesnym zmniejszeniem głębokości pracy.

Dodatkowe zabezpieczenia przed uszkodzeniem głębosza stanowi stosowany w ich konstrukcji układ podwójnego połączenia skręcanego, w którym oś jednej śruby lub trzpienia stanowi oś obrotu kła roboczego, a druga śruba pełni rolę bezpiecznika ścinanego w chwili przekroczenia obciążenia maksymalnego.

Z opisu wzoru użytkowego Ru 65758 znany jest głębosz, w którym kły robocze posadowione są w gniazdach i utrzymywane poprzez połączenie skręcane wykonane dwoma śrubami, z których tylna w stosunku do kierunku ruchu ma większy przekrój. Po przekroczeniu obciążenia maksymalnego kła dochodzi do ścięcia przedniej śruby i obrotu kła względem osi drugiego połączenia.

Podobny sposób zamocowania kła roboczego znany jest ze zgłoszenia wynalazku P-388800, w którym po przekroczeniu obciążenia maksymalnego dochodzi do ścięcia połączenia skręcanego o mniejszym przekroju i obrotu kła względem drugiego połączenia skręcanego.

PL 222 863 B1

Konstrukcja każdego głębosza w chwili natrafienia na przeszkodę podlega obciążeniom, które prowadzą do wzrostu sił działających na elementy konstrukcyjne głębosza, zwłaszcza na kły robocze i punkty ich mocowania.

Dlatego celowym było opracowanie takiej konstrukcji głębosza i sposobu zamocowania kłów roboczych, w których bezpośrednio po natrafieniu na przeszkodę (zwykle kamień) nie dochodziłoby do przemieszczenia kła roboczego na mniejszą głębokość pracy i w których maksymalnemu opóźnieniu ulegałby moment wycofania kła roboczego z gruntu, a także maksymalnie opóźniony byłby moment zerwania jednego z połączeń skręcanych utrzymujących kieł/kły robocze. Taką charakterystykę pracy zapewnia sposób mocowania kłów głębosza oraz głębosz według wynalazku.

Sposób mocowania kłów głębosza polega na tym, że kły robocze mocowane są do ramy głębosza pośrednio poprzez układ co najmniej dwóch przegubów i dociskane są do gruntu przez co najmniej jeden siłownik, korzystnie sprężynowy. Przy czym pierwszy przegub stanowi oś obrotu dla wspornika kła roboczego, umożliwia ruch wspornika kła roboczego w płaszczyźnie poziomej, a wspornik wyposażony jest w dodatkowy przegub w którym zamocowany jest co najmniej jeden siłownik dociskający kieł roboczy do gruntu. Pierwszy przegub połączony jest z ramą roboczą poprzez układ dwóch płyt dociskowych, a ruch w płaszczyźnie poziomej wspornika kła roboczego ograniczany jest przez ograniczniki równolegle do śrub mocujących płyty dociskowe na ramie roboczej głębosza. Drugi przegub jest prostopadły do przegubu umieszczonego pomiędzy płytami dociskowymi i stanowi oś obrotu ramienia kła roboczego, umożliwiając jego ruch w płaszczyźnie pionowej. Ramię kła roboczego wyposażone jest w gniazdo kła roboczego oraz umieszczone przeciwlegle do kła roboczego gniazdo siłownika, korzystnie sprężynowego.

Kieł roboczy zamocowany jest poprzez układ dwóch śrub, z których jedna - znajdująca się bliżej przegubów ma mniejszą średnicę, a druga ma większą średnicę i stanowi oś obrotu kła po ścięciu śruby o mniejszej średnicy. Korzystnie gdy śruby są śrubami klasy 8.8, a średnica śruby znajdującej się bliżej przegubów wynosi 16 mm, a średnica śruby mocującej kieł roboczy najbardziej oddalonej od przegubów wynosi 24 mm.

Głębosz według wynalazku zawiera ramę roboczą, układ co najmniej dwóch prostopadłych wzajemnie przegubów, co najmniej jeden siłownik, korzystnie sprężynowy. Przy czym kły robocze mocowane są do ramy głębosza pośrednio poprzez układ co najmniej dwóch przegubów i dociskane są do gruntu przez co najmniej jeden siłownik, korzystnie sprężynowy. Przy czym pierwszy przegub stanowi oś obrotu dla wspornika kła roboczego, umożliwia ruch wspornika kła roboczego w płaszczyźnie poziomej i wyposażony jest w dodatkowy przegub w którym zamocowany jest co najmniej jeden siłownik dociskający kieł roboczy do gruntu. Pierwszy przegub połączony jest z ramą roboczą poprzez układ dwóch płyt dociskowych, a ruch w płaszczyźnie poziomej wspornika kła roboczego ograniczany jest przez ograniczniki równolegle do śrub mocujących płyty dociskowe na ramie roboczej głębosza. Drugi przegub jest prostopadły do przegubu umieszczonego pomiędzy, a jego oś jest równoległa do płaszczyzny co najmniej jednej płyty dociskowej i stanowi oś obrotu ramienia kła roboczego, umożliwiając jego ruch w płaszczyźnie pionowej. Ramię kła roboczego wyposażone jest w gniazdo kła roboczego oraz umieszczone przeciwlegle do kła roboczego gniazdo siłownika, korzystnie sprężynowego.

Kieł roboczy zamocowany jest poprzez układ dwóch śrub, z których jedna - znajdująca się bliżej przegubów ma mniejszą średnicę, a druga ma większą średnicę i stanowi oś obrotu kła po ścięciu śruby o mniejszej średnicy.

Konstrukcja głębosza według wynalazku w znaczący sposób zwiększa wytrzymałość mechaniczną układu kinematycznego głębosza redukując naprężenia przenoszone na ramę przez układ kłów roboczych oraz obciążenia działające na układ śrub mocujących kły robocze w gniazdach.

Sposób mocowania kłów głębosza oraz głębosz przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z góry głębosza według wynalazku, fig. 2 przedstawia kieł głębosza i sposób jego zamocowania w widoku z boku.

Sposób mocowania kłów głębosza polega na tym, że kły robocze mocowane są do ramy 1 głębosza pośrednio poprzez układ dwóch przegubów 2 i 3 i dociskane są do gruntu przez siłownik 4. Przy czym przegub 2 stanowi oś obrotu dla wspornika 5 kła roboczego 6, umożliwia ruch wspornika 5 kła roboczego 6 w płaszczyźnie poziomej, a wspornik 5 wyposażony jest w dodatkowy przegub 7, w którym zamocowany jest siłownik 4 dociskający kieł roboczy 6 do gruntu. Przegub 2 połączony jest z ramą roboczą 1 poprzez układ dwóch płyt dociskowych 8, a ruch w płaszczyźnie poziomej wspornika kła roboczego ograniczany jest przez ograniczniki 9 równolegle do śrub 10 mocujących płyty dociskowe 8 na ramie roboczej głębosza. Przegub 3 jest prostopadły do przegubu 2 umieszczonego pomię4

PL 222 863 B1 dzy płytami dociskowymi, a jego oś jest równoległa do płaszczyzny płyty dociskowej 8 i stanowi oś obrotu ramienia 11 kła roboczego 6, umożliwiając jego ruch w płaszczyźnie pionowej. Ramię 11 kła roboczego 6 wyposażone jest w gniazdo 12 kła roboczego 6 oraz umieszczone przeciwległe do kła roboczego 6 gniazdo 13 siłownika 4.

Kieł roboczy 6 zamocowany jest poprzez układ dwóch śrub, z których jedna - 14 - znajdująca się bliżej przegubów ma mniejszą średnicę, a druga 15 ma większą średnicę i stanowi oś obrotu kła roboczego 6 po ścięciu śruby 14 mniejszej średnicy. Przy czym śruby 14 i 15 są śrubami klasy 8.8, a średnica śruby 14 znajdującej się bliżej przegubów wynosi 16 mm, a średnica śruby 15 mocującej kieł roboczy najbardziej oddalonej od przegubów wynosi 24 mm.

Głębosz według wynalazku zawiera ramę roboczą 1, układ prostopadłych wzajemnie przegubów 2 i 3, siłownik 4. Przy czym kły robocze 6 mocowane są do ramy 1 głębosza pośrednio poprzez układ przegubów 2 i 3 i dociskane są do gruntu przez siłownik 4. Przy czym przegub 2 stanowi oś obrotu dla wspornika 5 kła roboczego 6, umożliwia ruch wspornika 5 kła roboczego 6 w płaszczyźnie poziomej i wyposażony jest w dodatkowy przegub 7, w którym zamocowany jest siłownik 4 dociskający kieł roboczy 6 do gruntu. Przegub 2 połączony jest z ramą 1 roboczą poprzez układ płyt dociskowych 8, a ruch w płaszczyźnie poziomej wspornika 5 kła roboczego 6 ograniczany jest przez ograniczniki 9 równolegle do śrub 10 mocujących płyty dociskowe 8 na ramie roboczej 1 głębosza. Drugi przegub - 3 jest prostopadły do przegubu 2 umieszczonego pomiędzy płytami dociskowymi 8, a jego oś jest równoległa do płaszczyzny co najmniej jednej płyty dociskowej 8 i stanowi oś obrotu ramienia 11 kła roboczego 6, umożliwiając jego ruch w płaszczyźnie pionowej. Ramię 11 kła roboczego 6 wyposażone jest w gniazdo 12 kła roboczego 6 oraz umieszczone przeciwlegle do kła roboczego 6 gniazdo 13 siłownika 4.

Kieł roboczy 6 zamocowany jest poprzez układ dwóch śrub, z których jedna - 14 - znajdująca się bliżej przegubów ma mniejszą średnicę, a druga 15 ma większą średnicę i stanowi oś obrotu kła roboczego 6 po ścięciu śruby 14 mniejszej średnicy.

Claims (14)

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób mocowania kłów głębosza, znamienny tym, że kły robocze (6) mocowane są do ramy (1) głębosza pośrednio poprzez układ co najmniej dwóch przegubów (2) i (3) i dociskane są do gruntu przez siłownik (4).

2. Sposób według zastrz. 1 , znamienny tym, że przegub (2) stanowi oś obrotu dla wspornika (5) kła roboczego (6), umożliwia ruch wspornika (5) kła roboczego (6) w płaszczyźnie poziomej, a wspornik (5) wyposażony jest w dodatkowy przegub (7), w którym zamocowany jest siłownik (4) dociskający kieł roboczy (6) do gruntu, a przegub (3) jest prostopadły do przegubu (2) i stanowi oś obrotu ramienia (11) kła roboczego (6), umożliwiając jego ruch w płaszczyźnie pionowej.

3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że przegub (2) łączy się z ramą roboczą (1) poprzez układ płyt dociskowych (8).

4. Sposób według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że przegub (2) łączy się z ramą roboczą (1) poprzez układ płyt dociskowych (8), a ruch w płaszczyźnie poziomej wspornika (5) kła roboczego (6) ograniczany jest przez ograniczniki (9) równolegle do śrub (10) mocujących płyty dociskowe (8) na ramie roboczej (1) głębosza, a oś przegubu (3) jest równoległa do płaszczyzny co najmniej jednej płyty dociskowej (8).

5. Sposób według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że pośrednio za pomocą przegubów (2) i (3) wspornika (5) kła roboczego (6) oraz płyt dociskowych (8) z ramą (1) głębosza łączy się ramię (11) kła roboczego (6), które wyposażone jest w gniazdo (12) kła roboczego (6) oraz umieszczone przeciwlegle do kła roboczego (6) gniazdo (13) siłownika (4).

6. Sposób według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienny tym, że kieł roboczy (6) mocuje się w gnieździe (13) poprzez układ dwóch śrub, z których jedna - (14) - znajdująca się bliżej przegubów ma mniejszą średnicę, a druga (15) ma większą średnicę i stanowi oś obrotu kła roboczego (6) po ścięciu śruby (14) mniejszej średnicy.

7. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że śruby (14) i (15) są śrubami klasy 8.8, a średnica śruby (14) znajdującej się bliżej przegubów wynosi 16 mm, a średnica śruby (15) mocującej kieł roboczy najbardziej oddalonej od przegubów wynosi 24 mm.

8. Głębosz zawierający ramę roboczą (1) i co najmniej jeden kieł roboczy (6), znamienny tym, że zawiera układ prostopadłych wzajemnie co najmniej dwóch przegubów (2) i (3) oraz siłownik (4).

PL 222 863 B1

9. Głębosz według zastrz. 8, znamienny tym, że kły robocze (6) mocowane są do ramy (1) głębosza pośrednio poprzez układ przegubów (2) i (3) i dociskane są do gruntu przez siłownik (4).

10. Głębosz według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że przegub (2) stanowi oś obrotu dla wspornika (5) kła roboczego 6, umożliwia ruch wspornika (5) kła roboczego (6) w płaszczyźnie poziomej i wyposażony jest w dodatkowy przegub (7), w którym zamocowany jest siłownik (4) dociskający kieł roboczy (6) do gruntu, a przegub (3) jest prostopadły do przegubu (2) umieszczonego pomiędzy płytami dociskowymi (8), jego oś jest równoległa do płaszczyzny co najmniej jednej płyty dociskowej (8) i stanowi oś obrotu ramienia (11) kła roboczego (6), umożliwiając jego ruch w płaszczyźnie pionowej.

11. Głębosz według zastrz. 8 albo 9, albo 10, znamienny tym, że przegub (2) połączony jest z ramą roboczą (1) poprzez układ płyt dociskowych (8), a ruch w płaszczyźnie poziomej wspornika (5) kła roboczego (6) ograniczany jest przez ograniczniki (9) równolegle do śrub (10) mocujących płyty dociskowe (8) na ramie roboczej (1) głębosza.

12. Głębosz według zastrz. 8 albo 9, albo 10, albo 11, znamienny tym, że pośrednio za pomocą przegubów (2) i (3) wspornika (5) kła roboczego (6) oraz płyt dociskowych (8) z ramą (1) głębosza połączone jest ramię (11) kła roboczego (6), które wyposażone jest w gniazdo (12) kła roboczego (6) oraz umieszczone przeciwlegle do kła roboczego (6) gniazdo (13) siłownika (4).

13. Głębosz według zastrz. 8 albo 9, albo 10, albo 11, albo 12, znamienny tym, że kieł roboczy (6) mocuje się w gnieździe (13) poprzez układ dwóch śrub, z których jedna - (14) - znajdująca się bliżej przegubów ma mniejszą średnicę, a druga (15) ma większą średnicę i stanowi oś obrotu kła roboczego (6) po ścięciu śruby (14) mniejszej średnicy.

14. Głębosz według zastrz. 13, znamienny tym, że śruby (14) i (15) są śrubami klasy 8.8, a średnica śruby (14) znajdującej się bliżej przegubów wynosi 16 mm, a średnica śruby (15) mocującej kieł roboczy najbardziej oddalonej od przegubów wynosi 24 mm.