PL223968B1 - Wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra(I), miedzi(II) i cynku(II) oraz sposób otrzymywania wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra(I), miedzi(II) i cynku(II) - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku są wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) oraz sposób otrzymywania wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II).

Wodne roztwory kompleksowych związków srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) z cytrynianem boru posiadają silne działanie biobójcze w stosunku do szkodliwych mikroorganizmów (bakterii, grzybów i wirusów). Wodne roztwory kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) w odpowiednio dobranym stężeniu są nietoksyczne dla ludzi, zwierząt, ryb i roślin i znajdą zastosowanie we wszystkich dziedzinach gospodarki.

Cytrynianowe kompleksy srebra znane są już z literatury patentowej, znane są też chemiczne i elektrochemiczne metody otrzymywania oraz ich zastosowanie w odkażaniu różnorakich powierzchni i roztworów wodnych.

W opisie patentowym nr US 6 838 095 i zgłoszeniach nr nr US 2002 025 344, 2002 150 628 i 2005 118 281 ujawniono wodorozpuszczalne, nietoksyczne kompleksy srebra z organicznymi hydroksykwasami. Jako organiczne hydroksykwasy wymienia się kwas glikolowy, kwas mlekowy, kwas jabłkowy, kwas winowy, kwas cytrynowy lub kwas migdałowy. Szczególnie preferuje się kwas cytrynowy i jego sole, co przedstawiono w przykładach chemicznego otrzymywania kompleksów cytrynianowych srebra.

W zgłoszeniach patentowych nr nr US 2005 202 066, 2005 245 605, 2006 100 273 i 2007 185 350 zostały opisane kompozycje zawierające bezwodny diwodorocytrynian srebra i kwas cytr ynowy. Kwas cytrynowy jest co najmniej w pięciokrotnym nadmiarze molowym w stosunku do diwodorocytrynianu srebra. Powyższe biobójcze kompozycje mogą być rozcieńczane wodą w dowolnym st osunku w zależności od potrzeb np. przy odkażaniu wody w różnorakich systemach czy żywności.

W zgłoszeniach patentowych nr nr US 2006 051 430 i 2006 1154 40 są opisane kosmetyki do pielęgnacji ciała ludzkiego, gdzie głównym czynnikiem biobójczym i konserwującym jest diwodoroc ytrynian srebra plus konwencjonalne składniki w przedstawionych kompozycjach kosm etycznych.

W opisach patentowych US nr 6 197 816, 6 583 173 i 7 601 755 ujawniono wodne środki dezynfekujące obejmujące cytrynian srebra, który otrzymano w wyniku elektrolitycznego (anodowego) roztwarzania srebra metalicznego w wodnym roztworze kwasu cytrynowego i ewentualnie 20% alkoholu etylowym.

W kolejnym opisie patentowym US nr 7 261 905 ujawniono wodny środek dezynfekujący, składający się z organicznych kompleksów srebra, które również otrzymano w wyniku elektrolitycznego rozpuszczania anody srebrnej w wodnych roztworach kwasu cytrynowego oraz innych hydroksykwasów i aminokwasów. Powyższy proces elektrolitycznego rozpuszczania srebra może też zachodzić w obecności 20% alkoholu etylowego.

W zgłoszeniu patentowym US nr 2005 274 624 ujawniono wodny środek odkażający w formie koncentratu o wydłużonym okresie trwałości, obejmujący wodny roztwór cytrynianu srebra, który otrzymano w wyniku anodowego rozpuszczania metalicznego srebra w roztworze kwasu cytrynowego. Anoda srebrna roztwarzana jest w 5-10% roztworze wodnym kwasu cytrynowego, elektrolitycznie otrzymywane jony srebra są o stężeniu 0,05-0,1% objętościowych.

W kolejnym zgłoszeniu patentowym US nr 2007 269 530 ujawniono wodny środek dezynfekujący, nietoksyczny - szczególnie przyjazny dla naturalnego środowiska, którego 0,5-0,1% roztwór skutecznie niszczy bakterie, wirusy, grzyby i inne chorobotwórcze organizmy. Również w tym zgłoszeniu patentowym anoda srebrna jest elektrolitycznie roztwarzana w wodnych 5-10% roztworach kwasu cytrynowego, ewentualnie innych organicznych hydroksykwasach, aminokwasach, ewentualnie w obecności 20% alkoholu etylowego. W tym zgłoszeniu patentowym przedstawiono bardzo szerokie zastosowanie otrzymywanych elektrolitycznie biochelatów srebra.

W opisie patentowym SG nr 163 461 autorzy opisali preparat składający się z mieszaniny diwodorocytrynianu srebra z dowolnym czynnikiem chelatującym lub nadtlenkiem wodoru, w wyniku czego powstaje jonowy kompleks srebra w funkcji środka dezynfekującego.

Z kolei w zgłoszeniu patentowym US nr 2010 040 699 opisano sposób wytwarzania cytrynianu srebra jako preparatu przeciwbakteryjnego.

Autorzy zgłoszenia patentowego AU nr 2009 251 057 przedstawili kompozycję zawierającą diwodorocytrynian srebra w połączeniu z innym związkiem z grupy związków amoniowych, utleniaczy lub halogenków (Cl, Br, I) jako naturalny antybiotyk o doskonałym działaniu przeciwbakteryjnym.

PL 223 968 B1

W zgłoszeniu patentowym US nr 2009 099 257 wygenerowany elektrolitycznie cytrynian srebra został użyty jako składnik produktów kosmetycznych, takich jak żel, mydło, emulsja, balsam, które mają na celu leczenie trądziku.

Z kolei w zgłoszeniu patentowym WO nr 2010 145 922 cytrynian srebra wraz z kompleksami kwasu cytrynowego z kwasami krzemowymi znalazł zastosowanie w preparatach dermatologicznych oraz wodach kosmetycznych.

Autorzy zgłoszenia patentowego WO nr 2011 044 916 użyli nano-srebra w połączeniu z nadtlenkiem wodom, nano-złotem, czwartorzędowymi solami amoniowymi, źródłem jodu, cytrynianami, związkami powierzchniowymi oraz olejkami terpenowymi jako bardzo silny środek dezynfekujący, skuteczny w eliminacji takich mikroorganizmów jak Staphylococcus aureus, Cholerasuis salmonelli, Pseudomonas aeruginosa oraz wirusa H1N1.

Twórcy zgłoszenia patentowego US nr 2011 078 928 użyli diwodorocytrynianu srebra jako środka antybakteryjnego do nasączenia wkładek do butów.

Pomimo zapewnień twórców cytowanych powyżej zgłoszeń i opisów patentowych, że kompleksy cytrynianu srebra mają przedłużony okres trwałości w praktyce okazało się, że koncentraty i wodne roztwory tych kompleksów po pewnym czasie (około kilkadziesiąt dni) żółkną, a później wydziela się gąbczasty, szaro-czarny osad srebra. Dlatego producent cytrynianowych kompleksów srebra zaleca przechowywanie tych roztworów w ciemnym, chłodnym miejscu i w opakowaniach z ciemnego szkła.

Specjalistom tej dziedziny wiadomo jest, że użyty w powyżej cytowanych zgłoszeniach i opisach patentowych kwas cytrynowy, podobnie jak inne organiczne kwasy zawierające grupę hydroksylową (-OH), łatwo redukują jonowe srebro do metalicznego (koloidalnego), co jest powszechnie wykorz ystywane do otrzymywania koloidalnych roztworów srebra.

W zgłoszeniu patentowym US nr 2009 0149 592 przedstawiono metodę redukcji jonów metali, ze szczególnym uwzględnieniem jonów srebra, w środowisku dwuwodnego cytrynianu trisodu.

Autorzy zgłoszenia patentowego US nr 2009 236 570 przedstawili sposoby otrzymywania stabilnych w czasie koloidów srebra przy użyciu roztworu cytrynianu litu.

W patencie US nr 7 786 178 przedstawiono sposób otrzymywania koloidów srebra poprzez redukcję jonów srebra w środowisku wodnego roztworu cytrynianu sodu i siarczanu żelaza (II).

Nie sposób wymienić wszystkich zastosowań związków srebra, tych opatentowanych, jak i wynikających z inwencji użytkownika. Badania medyczne potwierdzają skuteczność jonowego srebra na ponad 650 chorób. Są to między innymi: AIDS, alergie, białaczka, biegunka, błonica, borelioza, Candida, cholera, chłoniak, choroby zatok, cukrzyca, czerniak, czerwonka, czyraki, drożdżyca, dżuma, egzema, gościec, grypa, grypa A H1N1, ptasia grypa (H5N1), gruźlica, grzybica, infekcje jamy ustnej, infekcje pasożytnicze, wirusowe i grzybicze, jaglica, katar sienny, kiła, koklusz, liszaj, łupież, łuszczyca, łojotok, malaria, mięsak kości, niestrawność, odmrożenia, oparzenia, opryszczka, prostata, posocznica, półpasiec, przeziębienie, rak skóry, rak piersi, rzeżączka, salmonella, świąd odbytu, tarczyca, trądzik, trądzik różowaty, szkarlatyna, trąd, toczeń, reumatyzm, ukąszenia owadów, SARS, stwardnienie rozsiane, wrzody żołądka, zapalenie stawów, zapalenie pęcherza, zapalenie okrężnicy, zapalenie spojówek, zapalenie rogówki, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie opon mózgowych, zapalenie płuc i opłucnej, zakażenia gronkowcem i paciorkowcem.

Cytrynianowe kompleksy miedzi (II) są dość mało spotykanym w literaturze połączeniem.

W zgłoszeniu patentowym US nr 2010 099 758 opisano kompozycję zawierającą miedź i jony srebra generowane elektrolitycznie w roztworze kwasu cytrynowego, która ponadto zawiera węglan potasu, używaną w celu przyspieszenia gojenia ran bez nadmiernego bliznowacenia.

Autorzy patentu NZ nr 552 451 ujawnili skład chemiczny kompozycji używanej do produkcji leku do leczenia nowotworów, łuszczycy, chorób mielodysplazji, hiper-zaburzeń rozrostowych komórek ciała, chorób wirusowych, bakteryjnych, pierwotniakowych, pasożytniczych, zakaźnych, grzybowych oraz braku odporności (HIV). Wśród wielu składników tego preparatu bogatego w związki miedzi wymienia się właśnie cytrynian miedzi.

Z kolei w zgłoszeniu patentowym US nr 2009 148 540 opisano sposób wytwarzania wodnego roztworu cytrynianu miedzi, który ma wspaniałe właściwości bakteriobójcze na bakterie Gramdodatnie, takie jak Staphylococcus aureus (MRSA), Streptococcus, Clostridium difficile i Listeria monocytogenes.

Autorzy patentu RU nr 2 352 147 opracowali suplement diety poprawiający ogólny stan zdrowia, w którym jednym ze składników jest cytrynian miedzi.

PL 223 968 B1

W publikacjach medycznych znajduje się coraz więcej doniesień o pozytywnych wynikach badań nad związkami chelatowymi miedzi jako lekami przeciwnowotworowymi. Od dawna wiadomo, że miedź jest jednym z niezbędnych w organizmie metali przejściowych, biorących udział w procesach biologicznych, takich jak rozwój zarodka, tworzenie tkanki oraz kontrola temperatury i funkcji komórek nerwowych. Przeciwnowotworową aktywność kompleksów miedzi odnotowano już kilkadziesiąt lat temu, ale nowoczesne metody badań oraz rozwój nauki pozwala na podjęcie bardziej szczegółowych analiz. Wykazały one, że wiele nowych kompleksów miedzi wykazały ogromny potencjał przeciwnowotworowy. Dodatkowo wykazano, że kompleksy miedzi mają stosunkowo mniejsze skutki uboczne niż leki oparte na cis-platynie.

Z kolei cytrynian cynku jest dość powszechnie stosowany, głównie jako jeden ze składników preparatów farmaceutycznych i biobójczych różnego zastosowania.

Autorzy patentu GB nr 2 479 712 ujawnili skład wodnej kompozycji tłumiącej, a nawet usuwającej przykre zapachy, mogącej występować w postaci aerozolu, w której jednym z pożądanych składn ików jest cytrynian cynku.

Sposób wytwarzania czystego cytrynianu cynku do zastosowań farmaceutycznych przedstawiono w patencie CN nr 101 935 274.

Twórcy zgłoszenia patentowego WO nr 2011 027 363 poparli dowodami fakt pozytywnego oddziaływania cytrynianu cynku na zapobieganie się tworzenia kamieni nerkowych, a autorzy opisu nr US 2010 210 728 przedstawili ulepszoną formułę kompozycji stosowanej w leczeniu choroby wrzodowej żołądka, zawierającą m. in. cytrynian cynku.

Z kolei w patencie CN nr 101 513 442 oraz KR nr 100 827 350 przedstawiono skład kapsułek stosowanych w leczeniu cukrzycy, które charakteryzują się zawartością cytrynianu cynku w ilości ok. 0,4%.

Cytrynian cynku jest dość popularnym składnikiem suplementów diety. Udowodnili to twórcy w swoich patentach: RU nr 2 419 362, gdzie przedstawiono skład odżywki dla sportowców i osób prowadzących aktywny tryb życia oraz RU nr 2 352 147 i opisie US nr 2008 268 095, gdzie opisano skład suplementu korzystnie wpływającego na ogólny stan zdrowia, a w patencie CN nr 101 554 231 oraz CN nr 101 181 631 przygotowany suplement zawierający jako główne składniki węglan wapnia, kolagen i cytrynian cynku zapobiega! oraz łagodził skutki osteoporozy.

W patencie CN nr 101 803 633 i opisie JP nr 2008 189 677 przedstawiono skład kompozycji farmaceutycznej do przemywania oczu w celu łagodzenia zmęczenia i podrażnień, o wysokim dział aniu przeciwzapalnym i przeciwświądowym, zawierającą m. in. cytrynian cynku.

Lecznicze właściwości cynku są znane od czasów starożytnych: maść cynkową używali starożytni Egipcjanie już ponad pięć tysięcy lat temu. Cynk jest drugim co do ilości mikroelementem obecnym w ludzkim organizmie. Znajduje się we wszystkich komórkach ciała, między innymi w komórkach oczu, wątroby, grasicy, mózgu, mięśni oraz organów rozrodczych. Jest niezbędny do syntezy DNA i RNA, białek, insuliny i nasienia. Bierze udział w metabolizmie węglowodanów, tłuszczy, białek i alkoholu. Cynk jest centrum aktywnym w około 200 enzymach, w tym tworzy część enzymu, który reguluje wydzielanie przez trzustkę insuliny, ponadto reguluje pracę grasicy. Znajduje się praktycznie we wszystkich płynach ustrojowych, jest konieczny podczas syntezy materiału genetycznego. Cynk wspomaga odporność immunologiczną, przyspiesza gojenie ran, wspomaga leczenie niedokrwienia serca i mózgu, działa korzystnie w schorzeniach naczyń obwodowych.

Najnowsze badania uczonych Instytutu Psychiatrycznego w Princeton dowiodły wpływu zawartości cynku na pracę mózgu. Wykazano niezbity związek pomiędzy stężeniem cynku a występowaniem dysleksji, pewnej formy schizofrenii oraz epilepsji. Przyjmowanie cynku poprawia pamięć krótkotrwałą oraz wyostrza zmysły smaku i zapachu.

Cynk, praktycznie od zawsze, jest mikroelementem kojarzonym z urodą: wpływa na wygląd skóry, włosów i paznokci. Jest niezastąpiony w leczeniu AE (Acrodermatitis Enteropathica), choroby opornej na leczenie farmakologiczne, a objawiającej się wypadaniem włosów, ranami na skórze oraz biegunkami. Terapia cynkowa zalecana jest również osobom cierpiącym na trądzik i łuszczycę.

Niedobór cynku może świadczyć o występowaniu takich chorób jak niedoczynność tarczycy, marskość wątroby, choroba Leśniowskiego-Crohna, zapalenie jelita grubego, niedokrwistość sierpowato-krwinkowa. Niskie stężenie cynku stwierdzono u osób chorujących na bulimię, nałogowy alkoholizm, arteriosklerozę i inne dolegliwości sercowe. Najnowsze doniesienia naukowe wskazują jednoznacznie na związek pomiędzy mniejszą ilością cynku w organizmie a występowaniem chorób onk ologicznych, między innymi ziarnicy złośliwej, raka oskrzeli, różnych odmian białaczki, przerostu gruczołu krokowego i innych.

PL 223 968 B1

W literaturze patentowej i specjalistycznej znane są połączenia srebra (I) i miedzi (II), jako silnych środków biobójczych o przeróżnym zastosowaniu.

Dość popularnym połączeniem jest mieszanie jonów srebra i jonów miedzi ze sproszkowanym bentonitem, których zastosowanie w rolnictwie, budownictwie, medycynie, farmacji, przemyśle włókienniczym i papierniczym opisano w patentach RU nr 2 407 289, RU nr 2 416 435, RU nr 2 408 755 oraz opisie patentowym WO nr 2011 035 988.

Opisy patentowe US nr 2011 129 545 oraz WO nr 2009 151 146 ujawniają skład środka dezynfekującego i przeciwbakteryjnego wielofunkcyjnego zastosowania składającego się ze związków miedzi i srebra.

Autorzy opisu patentowego US nr 2011 123 597 wkomponowali związki srebra i miedzi w opatrunki gazowe, skrobiowe i celulozowe, zapewniając tym samym doskonałe właściwości przeciwbakteryjne, zaś w patencie nr UA nr 32 814 opisano sposób wytwarzania opatrunków na rany dla zwierząt zawierających nanocząstki srebra i miedzi.

W patencie RU nr 2 414 912 jony srebra (w ilości 0,01-1,5 g/l) i miedzi (w ilości 0,04-4,0 g/l) otrzymane elektrolitycznie zmieszano z kwasem mlekowym (1 -50 g/l), 33% nadtlenkiem wodoru (0,1-3 g/l) i wodą destylowaną, a następnie mieszaniny tej użyto do dezynfekcji wody basenowej oraz wody pitnej, podobnie jak w patencie nr WO nr 98 22 397, gdzie do tego samego celu użyto mieszaninę składającą się z nadtlenku wodom, kwasu cyjanurowego, kwasu fosforowego oraz rozpuszczalnych soli srebra i miedzi.

Autorzy patentu CN nr 101 863 581 opisali urządzenie do oczyszczania ścieków przemysłowych, w którym po serii filtrów zamontowano generator jonów srebra i miedzi. Aparat ten usuwa zanieczyszczenia stałe, zabija glony, bakterie i wirusy w wodzie, a w patenie GB nr 487 675 opisano sposób oczyszczania wody pitnej i przemysłowej za pomocą filtracji przez dolomit nasycony roztworami miedzi lub/i srebra.

W opisie patentowym US nr 2010 266 990 opisano przeciwbakteryjny preparat do zastosowań stomatologicznych zawierający koloidalne srebro w ilości 0,01-2 procent wagowych oraz koloidalną miedź w ilości 0,05-10 procent wagowych, które spełniają rolę antybiotyków w monoterapii lub w połączeniu z lakierem dentystycznym. Udowodniono również, że preparat ten zapobiega próchnicy zębów.

Wynalazek dotyczący tkaniny zapobiegającej ukąszeniom komarów i sposobu jej wytwarzania, w której dodatkiem do przędzy są związki srebra i miedzi w ilości 1 -5 procent wagowych, przedstawiono w opisie patentowym WO nr 2010 044 628.

W opisie patentowym KR nr 2000 0 025 171 opisano metody zapobiegania i leczenia chorób skóry preparatami zawierającymi związki srebra i miedzi, które dodatkowo redukują nieprzyjemny zapach skóry.

Autorzy patentu UA nr 25 023 opisują bakteriobójcze właściwości farb i lakierów zawierających nanocząstki miedzi, nanocząstki srebra lub mieszaninę nanocząstek miedzi i srebra.

Okazuje się, że równie popularnym połączeniem w środkach biobójczych jest scalenie w jednym roztworze jonów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II).

W opisie patentowym RU nr 2 414 902 opisano kompozycję bakteriobójczą do zastosowań weterynaryjnych, m. in. do leczenia chorób zakaźnych kopyt zwierząt, składającą się z ustabilizowanych związków miedzi i cynku oraz nanocząstek srebra.

Z kolei w patencie US nr 7 942 958 ujawniono skład preparatu biobójczego szerokiego zastosowania, w którym głównymi składnikami są związki cynku, miedzi, srebra, bizmutu i cyrkonu.

Autorzy opisu patentowego WO nr 2011 035 988 ujawnili swój wynalazek dotyczący antyseptycznej maści do zastosowań zewnętrznych, zawierającej jako bazę wazelinę lub kombinację wazeliny z lanoliną z domieszkami jonów srebra, miedzi i cynku.

W opisie patentowym JP nr 2010 280 577 oraz MX nr 2010 008 389 opisano kompozycję biobójczą w skład której wchodzą związki srebra, miedzi i cynku, stosowaną jako środki bakteriobójcze, grzybobójcze i przeciwbakteryjne.

Twórcy opisu patentowego US 2010 119 669 przedstawili sposób uprawy słodkich ziemniaków wraz z zapobieganiem lub przynajmniej hamowaniem pogorszenia jakości jadalnych części, poprzez kontaktowanie rośliny z kompozycją wodną zawierającą między innymi jony srebra, miedzi i cynku w ilości od 1 do 1000 ppm.

Wynalazek opisany w patencie CN nr 101 757 246 dotyczy tradycyjnych chińskich leków zmodyfikowanych poprzez dodatki związków cynku, miedzi i nanosrebra, które znacznie poprawiają działanie lecznicze preparatów.

PL 223 968 B1

W opisie patentowym JP nr 2010 270 079 przedstawiono środek dezynfekcyjny i odświeżający dla zastosowań u ludzi i zwierząt, który prócz działania przeciwbakteryjnego wykazuje również działanie przeciwwirusowe i antyalergiczne, a zawiera tlenek tytanu wzbogacony poprzez związki srebra, miedzi, cynku, cyny, kobaltu, niklu i manganu w ilości od 1 do 20% wagowych. Podobne zastosowanie związków miedzi, cynku i srebra opisano w patencie JP nr 3 032 672.

Patent US nr 4 859 240 opisuje wynalazek dotyczący amalgamatu dentystycznego zawierającego w masie: 30-70% srebra, 20-35% cyny, 10-30% miedzi, 0-5% indu i 0-1% cynku, a patent nr JP 11 049 625 przedstawia rozwiązanie dotyczące zapalenia jamy ustnej na skutek wstawienia sztucznego zęba poprzez wykonanie materiału zęba z dodatkiem srebra, miedzi lub cynku.

W patencie UA nr 32 813 opisano sposób leczenia zakażonych ran u zwierząt przy zastosowaniu preparatu zawierającego nanocząstki srebra, miedzi i cynku.

Z kolei w patencie US nr 6 495 052 opisano system i sposób odkażania wody poprzez usunięcie zawiesiny, dezynfekcji bakterii i wirusów, poprawienia kolom, smaku i zapachu w celu uzyskania wody pitnej. Bakterio statyczność wody uzyskujemy poprzez elektrochemiczne wprowadzenie jonów srebra i/lub miedzi i cynku.

Natomiast w opisie patentowym US nr 2010 172 948 autorzy ujawnili recepturę anty bakteryjnej powłoki powierzchni ścian budynku, w której skład wchodzą jony srebra, miedzi, cynku, bom, platyny, złota lub palladu.

Z kolei połączenie związków srebra, miedzi, cynku, bom lub antymonu zastosowano w patencie GB nr 2 470 088 do stomatologicznego wypełniania kanałów zębowych.

Autorzy opisu patentowego US nr 2009 130 161 ujawnili skład kompozycji przeciwbakteryjnej stosowanej bądź jako gotowy roztwór bądź jako dodatek do przeróżnych materiałów konstrukcyjnych, powłok, tkanin, membran i innych materiałów. W skład tej kompozycji wchodzą parabeny, tlenki, salicylany, octany, cytryniany, benzoesany i fosforany srebra, miedzi, cynku i ewentualnie platyny.

W patencie EA nr 012 467 przedstawiono skład deseru owocowego do żywienia niemowląt. Do homogenizowanych owoców obejmujących wiśnie, śliwki, jabłka, żurawinę, brusznicę, morele, czarną porzeczkę oraz warzyw typu marchew, dynia, pomidory dodano fosforan i cytrynian wapnia, jodan potasu, cytrynian żelaza, witaminę C, E, A, D, witaminy z grupy B oraz jony srebra i siarczan cynku.

Związki boru i ich lecznicze właściwości są również szeroko opisywane w literaturze patentowej.

W patencie US nr 7 767 657 przedstawiono organiczne, dwupierścieniowe związki boru o podstawnikach szczegółowo opisanych w zastrzeżeniach. Związki te okazały się bardzo skuteczne w leczeniu zakażeń grzybiczych, w szczególności w miejscowym leczeniu grzybicy paznokci i skóry. Struktura nowego związku bom sprzyja szybkiej penetracji w głąb płytki paznokcia.

Autorzy patentu US nr 7 816 344 opisali nowe związki bom wykorzystywane w leczeniu zakażeń bakteryjnych, jak również kompozycje farmaceutyczne zawierające te opatentowane związki.

Twórcy patentu US nr 5 312 816 opisali metody zapobiegania i leczenia mukowiscydozy, łuszczycy, reumatoidalnego zapalania stawów, dny moczanowej, osteoporozy i innych chorób, poprzez podawanie pacjentom organicznych związków boru, obejmujących takie grupy chemiczne jak addukty bom do kwasów Lewisa, pochodne amidów, estrów, aminokwasów i inne.

Z opisu patentowego US nr 2009 214 500 można dowiedzieć się o metodach profilaktyki oraz leczenia osteochondrozy u ludzi i zwierząt poprzez podawanie im organicznych związków boru.

Autorzy opisu patentowego US nr 2009 291 917 przedstawili nowe organiczne związki boru i metody leczenia nimi przewlekłych stanów zapalnych organizmu, które prowadzą do takich chorób jak zapalenie stawów, niewydolność nerek, toczeń, astma, łuszczyca, zapalnie trzustki, alergia, zwłóknienie mięśni, anemia, powikłań pooperacyjnych i wiele innych.

Wynalazek przedstawiony opisem patentowym US nr 2010 034 901 dotyczy nowych związków bom i ich wykorzystania w leczeniu osteochondrozy (OC).

Udowodniono, że suplement zwierający bor i witaminę C zapobiega oraz leczy osłabienie nóg i kulawiznę.

Przedmiotem wynalazku opisanego w opisie patentowym WO nr 2008 058 490 są nowe, skomplikowane, organiczne związki kwasu borowego, kwasu salicylowego lub jego pochodnych oraz srebra, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie jako składników preparatu do niszczenia pleśni, grzybów i owadów z rodziny Ligniperdous.

W zakresie cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i/lub miedzi (II), nie znaleziono żadnych rozwiązań.

PL 223 968 B1

Przeglądając dotychczasową literaturę patentową i specjalistyczną w zakresie powyższych połączeń, znaleziono jedynie patent US nr 4 766 102 opisujący sposób wytwarzania nowych kompozycji boranowo-aluminiowych srebra o ogólnym wzorze x(Ag2O)y(Al2O3)z(B₂O3), pełniących rolę katalizatora utleniania w reakcji ammonolizy.

Z kolei patent US nr 4 168 166 opisuje nową kompozycję do zastosowania w fotografii zawierającą boran oraz związki srebra znane w tej dziedzinie.

Ponadto, w opisie patentowym GB nr 1 377 520 zaprezentowano polepszenie właściwości fototropowych alkalicznego szkła boranowego poprzez dodanie do jego składu halogenków srebra.

Warto zauważyć, że związki cytowane w powyższych trzech przykładach są związkami niero zpuszczalnymi w wodzie.

Od pewnego czasu w Polsce i na świecie trwa kult antybiotyków, które są zbyt często zalecane i stosowane do leczenia ludzi, zwierząt i ptaków. Bakterie i inne mikroby dość szybko uodparniają się na ich działanie, mutując się i tworzą nowe odporne gatunki.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) opracowuje globalną strategię ograniczenia stosowania antybiotyków w rolnictwie, weterynarii i leczeniu ludzi. W zamian, proponuje stosowanie preparatów, na które chorobotwórcze organizmy się nie uodparniają.

Do takich preparatów należy srebro, korzystnie jak najbardziej rozdrobnione i stabilne w czasie transportu, magazynowania i dozowania.

W USA administracja do spraw leków i żywności (FDA) rejestruje i zaleca stosowanie wszys tkich form srebra, poza azotanami, które są redukowane przez bakterie do trujących azotynów, a te w połączeniu z aminami, aminokwasami tworzą rakotwórcze związki - nitro i nitrozoaminy.

Celem wynalazku jest opracowanie wodnego roztworu jonowego srebra, jonowej miedzi i jonowego cynku (promień jonowy srebra 0,126 nm, promień jonowy miedzi 0,73 nm, promień jonowy cynku 0,74 nm) związanych w stabilny w czasie i nietoksyczny dla ludzi, zwierząt, ptaków i roślin, kompleks organiczny.

W wyniku długotrwałych prób i testów udało się znaleźć organiczny chelat srebra, miedzi i cynku, który praktycznie spełnia wszystkie stawiane cele.

Tym biochelatem jest cytrynian boru w postaci białego proszku o wzorze cząsteczkowym C₁₈H₁₅BO₂₁ i ciężarze cząsteczkowym 578,1 g/mol, który jest powszechnie znanym związkiem chemicznym i aktualnie produkowanym przez wiele firm. Cytrynian boru 5%, proszek, który zawiera 5% boru w przeliczeniu na pierwiastek, jest nietoksyczny dla ludzi, dopiero powyżej 500 mg/człowieka/dobę może spowodować problemy układu pokarmowego takie jak: nudności, biegunka, osłabienie apetytu i inne.

Cytrynian boru w dawkach od 3 do 9 mg/dobę daje wiele korzyści, na przykład poprzez aktywację witaminy D i kalcytoniny zapobiega lub łagodzi skutki osteoporozy oraz artretyzmu, zwłaszcza u kobiet po menopauzie. Jest też bardzo ważny dla mężczyzn, ponieważ pozwala utrzymywać odpowiedni poziom estradiolu we krwi.

Według ocen ekspertów ponad 80% polskich gleb nie posiada związków boru lub posiada je w minimalnych ilościach. Dlatego rośliny, ptaki i ssaki, a zwłaszcza ludzie mają niedobór boru.

Bor i jego związki używane są od tysięcy lat jako środki konserwujące żywność, które zapobiegały jej gniciu i rozkładowi. Ponadto stosowane były w różnorakich opatrunkach na rany, owrzodzenia, oparzenia słoneczne i termiczne oraz różnorakie choroby skórne.

Związki boru wykorzystywane są do dnia dzisiejszego, ponieważ posiadają szereg pozytywnych zalet jak właściwości antyseptyczne, przeciwgrzybiczne, przeciwzapalne, przeciwpotne, ściągające i inne.

Najbardziej popularnymi związkami boru są: kwas borowy (H₃BO₃) i boraks (Na₂B₄O₇ x 10 H₂O). Ze związków tych nawet w dzisiejszych czasach przygotowuje się preparaty borowe znajdujące zastosowanie w medycynie, kosmetyce i suplementach diety.

Najnowsze wszechstronne badania dowodzą, że bor w organizmie ludzkim jest odpowiedzialny za metabolizm wapnia i magnezu, prawidłową produkcję estrogenów, progesteronu, testosteronu oraz witaminy D₃. Brak odpowiedniej ilości boru w organizmie prowadzi do wielu groźnych chorób: zwyrodnienia stawów i chrząstki stawowej oraz innych schorzeń kostnych jak osteoporoza, artretyzm i osteochondroza. Eksperci sugerują również, że niedobór tego mikroelementu osłabia funkcjonowanie mózgu i zdolności poznawcze, spowalnia procesy myślowe, jest przyczyną problemów z pamięcią krótkotrwałą oraz wywołuje zaburzenia koordynacji rąk i oczu.

PL 223 968 B1

Dostępny od niedawna na amerykańskim rynku suplement boru pod nazwą Fructo Borate jest kompleksem boru ze związkami wielkocząteczkowymi z grupy oligosacharydów. Suplementacja tym produktem zmniejsza obrzęk i ból stawów, ponownie mineralizuje kości poprzez zwiększenie przyswajania wapnia i magnezu, zmniejsza markery PSA prostaty, wpływa na regulację układu odporności owego oraz produkcję witaminy D₃.

W medycznych publikacjach naukowych coraz częściej wymienia się bor jako chemioterapeutyk stosowany w profilaktyce i leczeniu przeróżnych form raka. Ostatnie doniesienia naukowe udowadni ają związek pomiędzy brakiem boru w organizmie a występowaniem takich chorób jak rak prostaty, rak szyjki macicy, rak płuc.

Ponadto, w środowisku naukowo-medycznym mówi się, że bor zapewnia właściwy rozwój embrionalny, pomaga w utrzymaniu prawidłowego funkcjonowania błon komórkowych, zapobiega zakrzepom krwi, zmniejsza ryzyko zakażeń grzybiczych, poprawia libido, reguluje przemianę materii.

Niezwykle ważnym odkryciem jest fakt, że dzięki związkom boru można pokonać szereg pasożytów i grzybów, w tym Candidę albicans i toczeń rumieniowaty.

Okazuje się, że ten biopierwiastek będący do niedawna niejako na „cenzurowanym” jest bezpieczny w stosowaniu. Autor książki „Encyklopedia Medycyny Naturalnej”, a zarazem lekarz Michael T. Murray, podaje, że bezpieczna dobowa dawka boru waha się w granicach od 3 do 9 mg.

Jak okazało się w praktyce, spożywanie nieorganicznego boru (w postaci kwasu borowego lub jego soli) ma wiele niepożądanych skutków ubocznych. Do najczęściej spotykanych należą: nudności, biegunka, zapalenie skóry, zahamowanie wzrostu, senność, retencja wody, żółtaczka zastoinowa, bóle głowy, zwyrodnienia jąder, choroba zakrzepowo-zatorowa, rak dróg żółciowych i inne. Natomiast specjaliści z tej dziedziny, a zarazem autorzy patentów nr nr US 5 312 816, US 5 962 049, US 5 985 842, US 6 080 425 i US 6 669 419 twierdzą, że organiczne związki boru nie posiadają tych negatywnych właściwości.

Nowe wodne roztwory kompleksowych związków srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) są bardzo stabilne w czasie, odporne na redukcję i światło słoneczne, ponieważ cytrynian boru ma zablokowane działanie grupy hydroksylowej - poprzez kompleksowe połączenie tej grupy z kwasem borowym.

Dodatkowo bor, który posiada właściwości antyseptyczne, przeciwgrzybiczne, przeciwzapalne, przeciwpotne i ściągające, zwiększa działanie biobójcze nowych wodnych kompleksów cytrynianowoboranowych srebra, miedzi i cynku.

Wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) według wynalazku przedstawione są ogólnym wzorem:

^[Ag]m * ^[C18^H15-(p+r)^BO21^]n^P + ^{r Me}

[Cu]s² · [C1eH15-(p+r)BO21]n^P + r Me ^[Zn]w² * ^[C18^H15-(p+r)^BO21^]n^P + ^{r Me} lub

[Ag]m+ · [Cu]s²+ · [Zn]w²+ · [C18H15-(p+r)BO21]n^p- + r Me+ gdzie m i n niezależnie od siebie przyjmują wartość od 1 do 5, s i w niezależnie od siebie przyjmują wartość od 1 do 10, p jest liczbą całkowitą z zakresu od 1 do 9, r przyjmuje wartość całkowitą od 0 do 9, a Me jest jednowartościowym kationem z grupy I układu okresowego.

Sposób otrzymywania wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) charakteryzuje się tym, że do wody dodaje się w sposób ciągły lub porcjami, w dowolnej kolejności cytrynian boru lub jego sole, związki wprowadzające kationy grupy I układu okresowego oraz rozpuszczalne i/lub nierozpuszczalne w wodzie związki srebra (I), związki miedzi (II) i związki cynku (II) w stosunku molowym od 1:1:1:1 do 5:1:10:10 w przeróżnych kombinacjach, w temperaturze od 0 do 100°C.

Korzystnym jest, aby do otrzymania wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) używać następujących organicznych i nieorganicznych związków srebra (I): azotan, bromek, chlorek, diamoniowy chlorek, jodek, tlenek, fosforan, jodan, siarczan, cyjanek, nadmanganian, dwuchromian, tiocyjanian, tetrafluoroboran, mleczan, cytrynian, szczawian, octan, benzoesan, maślan, cynamonian, pikrynian, salicylan, winian, walerian i inne.

Korzystnym jest, aby do otrzymania wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) używać następujących organicznych i nieorganicznych związków miePL 223 968 B1 dzi (II): chlorek, azotan, siarczan, octan, fosforan, glukonian, glicynian, wersenian, szczawian, oleinian, melczan, cytrynian, sorbinian, benzoesan i inne.

Korzystnym jest, aby do otrzymania wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) używać następujących organicznych i nieorganicznych związków cynku (II): chlorek, selenian, siarczan, tlenek, wodorotlenek, glukonian, boran, fosforan, mleczan, octan, salicylan, asparaginian i inne.

Do tak otrzymanego związku można dodawać substancje uzupełniające w zależności od zastosowania otrzymanego związku, nie wpływające na stabilność i jego właściwości przy czym korzystnym jest, aby do nowych wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra, miedzi i cynku według wynalazku dodać związków kompleksujących wapń, magnez i inne metale znajdujące się w wodzie. Jako związki kompleksujące powyższe metale stosuje się kwasy i/lub sole aminokarboks ylowe, aminobursztynowe, aminohydroksybursztynowe, aminofosfonianowe, fosfonianowe, fosfonokarboksylowe, polikarboksylowe, alkilohydroksykarboksylowe, hydroksykarboksylowe i inne.

Korzystnym jest również, aby do wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) według wynalazku dodać związki wielkocząsteczkowe naturalne i/lub sztuczne takie jak żelatyna, pepton, różnorakie hydrolizaty białka zwierzęcego lub roślinnego, skrobia, celuloza i jej pochodne, chitozan i jego pochodne, alkohol poliwinylowy, poliwinylopirolidon, kopolimery i homopolimery kwasu akrylowego i/lub metakrylowego lub innych związków nienasyconych, poliasparginiany, poliglutaminiany i inne.

Korzystnym jest, aby do wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) według wynalazku dodawać anionowe, niejonowe, kationowe i/lub amfoteryczne związki powierzchniowo czynne, w celu obniżenia napięcia powierzchniowego roztworów wodnych, dyspergowania słabo rozpuszczalnych w wodzie związków srebra, składników maści, kremów, szamponów i innych nierozpuszczalnych lub słabo rozpuszczalnych składników w wodzie oraz co najważniejsze w celu lepszej penetracji w głąb ludzkich tkanek.

Korzystnym jest, aby do wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) według wynalazku dodawać znane związki biobójcze, korzystnie sulfonoamidy, antybiotyki, ditiokarbaminiany, izotiazolony, fenol i jego pochodne, tiopirydyny i jej pochodne, kwas benzoesowy i jego pochodne.

Korzystnym jest, aby do wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) według wynalazku dodawać nieorganiczne związki siarki, takie jak tiosiarczany, siarczyny, pirosiarczany.

Korzystnym jest, aby do wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) według wynalazku dodawać substancje smakowo-zapachowe w ilości do 1% wagowych.

Korzystnym jest, aby do wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) według wynalazku dodawać barwniki organiczne w ilości do 0,1% wagowych.

Otrzymane według wynalazku wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) są nietoksyczne, a dodatkowo zawierają niezbędny dla organizmów żywych organiczny bor. Znajdą one zastosowanie praktycznie w każdej dziedzinie gospodarki, ale także jako cenne suplementy srebra i bom dla ludzi, zwierząt, ptaków i roślin.

Otrzymane według wynalazku wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) znajdą zastosowanie w leczeniu różnorakich chorób skórnych, ran, odleżyn i w zwalczaniu różnorakich infekcji pochodzenia bakteryjnego, grzybiczego i wirusowego.

Otrzymane według wynalazku wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) znajdą zastosowanie w kosmetyce jako składnik toników, kremów, maści, szamponów, odżywek do włosów i paznokci oraz innych środków pielęgnujących skórę, włosy i paznokcie.

Otrzymane według wynalazku wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) znajdą zastosowanie do dezynfekcji powierzchni miękkich i twardych wykonanych z materiałów naturalnych i sztucznych.

Otrzymane według wynalazku wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) znajdą zastosowanie do dezynfekcji różnego rodzaju wód, z wodą pitną włącznie.

Przedmiot wynalazku zostanie dokładniej objaśniony w poniższych przykładach, nie ograniczając jego zakresu.

PL 223 968 B1

P r z y k ł a d 1

Do szklanego reaktorka wyposażonego w szybkoobrotowe mieszadło wlano 650 ml wody destylowanej o temperaturze 30°C, a następnie wsypano 12,50 g cytrynianu boru w postaci białego proszku o zawartości boru 5% wagowych. Następnie, wsypano 9,64 g octanu srebra, 7,14 g węglanu miedzi i 4,70 g tlenku cynku i mieszano do całkowitego rozpuszczenia wszystkich składników.

Zawartość poszczególnych mikropierwiastków w wyżej zsyntezowanej próbce wynosi: organiczny bor - 0,625 g co stanowi 0,0578 mola, skompleksowane srebro - 6,23 g co odpowiada 0,0578 mola, skompleksowana miedź - 3,67 g, co wynosi 0,0578 mola, skompleksowany cynk - 3,78 g, co stanowi 0,0578 mola. Stosunek molowy boru do srebra do miedzi do cynku wynosi więc 1:1:1:1. Otrzymany klarowny roztwór nowego kompleksu srebra, miedzi i cynku według wynalazku wystawiono na działanie światła dziennego przez 21 dni. Nie zaobserwowano sczernienia, ani nawet zmętnienia roztworu, co świadczy o wysokiej stabilności otrzymanego cytrynianowo-boranowego kompleksu srebra, miedzi i cynku.

P r z y k ł a d 2

Do reaktora jak w przykładzie 1 wlano 750 ml wody destylowanej o temperaturze 50°C i wsypano 16,0 g cytrynianu boru jak w przykładzie 1, a następnie do roztworu dodano 7,28 g mleczanu srebra, 9,14 g węglanu miedzi i 8,12 g octanu cynku, po czym zalkalizowano 8% roztworem wodorotlenku sodu do pH 6,6.

Do tak otrzymanego nowego cytrynianowo-boranowego kompleksu srebra, miedzi i cynku dodano 0,3 g 5-chloro-2-metylo-3(2H)-izotiazolonu, a następnie poddawano go kilkakrotnemu wymrażaniu. Po każdorazowym odmrożeniu próbka była klarowna, bez zmętnień i osadów, nie zmieniała barwy, co świadczy o wysokiej stabilności nowego kompleksu.

Zawartość poszczególnych mikropierwiastków w wyżej otrzymanej próbce wynosi: organiczny bor - 0,80 g co stanowi 0,074 mola, skompleksowane srebro - 3,99 g co odpowiada 0,037 mola, skompleksowana miedź - 4,70 g czyli 0,074 mola, kompleksowy cynk - 2,42 g co stanowi 0,037 mola. Stosunek molowy boru do srebra do miedzi do cynku wynosi więc 2:1:2:1.

P r z y k ł a d 3

Do reaktora jak w przykładzie 1 wlano 850 ml wody destylowanej o temperaturze 35°C i wsypano 18,75g cytrynianu boru jak w przykładzie 1, a następnie dodano 3,35 g tlenku srebra, 65,56 g glukonianu miedzi i 36,24 g węglanu cynku i skorygowano pH do wartości 5,8 za pomocą 2% roztworu wodorotlenku litu.

Do tak otrzymanego nowego cytrynianowo-boranowego kompleksu srebra, miedzi i cynku dodano 3 ml 40% roztworu soli tetrasodowej kwasu etylenodiaminotetraoctowego, a następnie poddawano go kilkakrotnemu wymrażaniu. Po każdorazowym odmrożeniu próbka była klarowna, bez zmętnień i osadów, nie zmieniała barwy, co świadczy o wysokiej stabilności nowego kompleksu.

Zawartość poszczególnych mikropierwiastków w wyżej otrzymanej próbce wynosi: organiczny bor 0,9375 g - co stanowi 0,0867 mola, skompleksowane srebro - 3,12 g co odpowiada 0,0289 mola, skompleksowana miedź - 9,18 g czyli 0,1445 mola, skompleksowany cynk - 18,90 g co stanowi 0,289 mola. Stosunek molowy boru do srebra do miedzi do cynku wynosi więc 3:1:5:10.

P r z y k ł a d 4

Do reaktora jak w przykładzie 1 wlano 450 ml wody destylowanej o temperaturze 5°C i wsypano 2,16 g cytrynianu boru jak w przykładzie 1, po czym dodano węglanu srebra w ilości 0,28 g, 2,12 g glicynianu miedzi oraz 0,99 g wodorotlenku cynku i zalkalizowano do pH 6,0 przy użyciu 0,5% wodorotlenku cezu. Do klarownego roztworu dodano 2,5 ml związku powierzchniowo czynnego z grupy sulfobetain.

Zawartość poszczególnych mikropierwiastków w wyżej zsyntezowanej próbce wynosi: organiczny bor - 0,108 g co stanowi 0,01 mola, skompleksowane srebro - 0,2157g co odpowiada 0,002 mola, skompleksowana miedź - 0,635 g, co jest równoznaczne 0,01 mola oraz skompleksowany cynk - 0,654 g co odpowiada 0,01 mola. Stosunek molowy boru do srebra, do miedzi i do cynku wynosi więc 5:1:5:5. Otrzymany w ten sposób roztwór nowego kompleksu srebra według wynalazku wielokrotnie zamrażano i odmrażano. Po każdorazowym cyklu próbka była klarowna. Nie stwierdzono zmętnień, wytrąceń ani zmiany barwy, co świadczy o wysokiej stabilności otrzymanego kompleksu.

P r z y k ł a d 5

Do reaktora jak w przykładzie 1 wlano 850 ml wody destylowanej o temperaturze 90°C i wsypano 33,80 g cytrynianu boru, 3,90 g wodorotlenku srebra oraz 75,42 g mleczanu miedzi i 68,49 g octanu cynku, a następnie roztwór zalkalizowano do pH 6,5 używając 2% wodorotlenku sodu.

PL 223 968 B1

Do tak otrzymanego nowego cytrynianowo-boranowego kompleksu srebra, miedzi i cynku dodano 2 g poliwinylopirolidonu, a następnie przez 7 dni wystawiono na działanie światła dziennego. Po tym okresie próbkę poddano kilkakrotnemu wymrażaniu. Po każdorazowym odmrożeniu próbka była klarowna, bez zmętnień i osadów, nie zmieniała barwy, co świadczy o wysokiej stabilności nowego kompleksu.

Zawartość poszczególnych mikropierwiastków w wyżej zsyntezowanej próbce wynosi: organiczny bor - 1,69 g co stanowi 0,156 mola, skompleksowane srebro - 3,365 g co odpowiada 0,0312 mola, skompleksowana miedź - 19,83 g czyli 0,312 mola, skompleksowany cynk - 20,41 g, co stanowi 0,312 mola. Stosunek molowy boru do srebra do miedzi do cynku wynosi więc 5:1:10:10.

P r z y k ł a d 6

Do reaktora jak w przykładzie 1 wlano 800 ml wody destylowanej o temperaturze 15°C i wsypano 4,34 g cytrynianu srebra. Po kilkuminutowym mieszaniu do roztworu dodano w sposób jednorazowy 11,00 g cytrynianu boru jak w przykładzie 1, 15,41 g szczawianu miedzi oraz 22,30 g węglanu cynku, po czym zalkalizowano go do pH 5,7 za pomocą 0,5% wodorotlenku litu.

Do tak otrzymanego nowego cytrynianowo-boranowego kompleksu srebra miedzi dodano 0,05 g tartrazyny, a następnie poddawano go kilkakrotnemu wymrażaniu. Po każdorazowym odmrożeniu próbka była klarowna, bez zmętnień i osadów, co świadczy o wysokiej stabilności nowego kompleksu.

Zawartość poszczególnych mikropierwiastków w wyżej otrzymanej próbce wynosi: organiczny bor - 0,55 g co stanowi 0,0508 mola, skompleksowane srebro - 2,74 g co odpowiada 0,0254 mola, skompleksowana miedź - 6,46 g czyli 0,1016 mola, skompleksowany cynk - 11,63 g co odpowiada 0,1778 mola. Stosunek molowy boru do srebra do miedzi do cynku wynosi więc 2:1:4:7.

Claims (2)

1. Wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II) według niniejszego wynalazku przedstawione są ogólnym wzorem:

^[Ag]m * ^[C18^H15-(p+r)^BO21^]n^P + ^{r Me} [Cu]s² · [C1₈H15-(p_+r)BO21]n^P + r Me ^[Zn]w² · ^[C18^H15-(p+r)^BO21^]n^P + ^{r Me} lub [Ag]m+ · [Cu]s²+ · [Zn]w²+ · [C1₈H15-(_P+_r)BO₂1]n^p- + r Me+ gdzie m i n niezależnie od siebie przyjmują wartość od 1 do 5, s i w niezależnie od siebie przyjmują wartość od 1 do 10, p jest liczbą całkowitą z zakresu od 1 do 9, r przyjmuje wartość całkowitą od 0 do 9, a Me jest jednowartościowym kationem z grupy I układu okresowego.

2. Sposób otrzymywania wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I), miedzi (II) i cynku (II), znamienny tym, że do wody dodaje się w sposób ciągły lub porcjami, w dowolnej kolejności cytrynian boru lub jego sole, związki wprowadzające kationy grupy I układu okresowego oraz rozpuszczalne i/lub nierozpuszczalne w wodzie związki srebra (I), związki miedzi (II) i związki cynku (II) w stosunku molowym od 1:1:1:1 do 5:1:10:10 w przeróżnych kombinacjach, w temperaturze od 0 do 100°C.