PL224101B1 - Sposób pozycjonowania korpusów, zwłaszcza korpusów generatorów - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób pozycjonowania korpusów, zwłaszcza korpusów generatorów.

Sposób dotyczy korpusów, które charakteryzują się dużymi wymiarami, przykładowo długością 12000 mm i średnicą 4700 mm oraz dużą masą, przykładowo 180 ton. Są to więc korpusy, które ze względu na ich wymiary i masę bardzo trudno jest przemieszczać po płycie bazowej wytaczarek.

Dwoma podstawowymi elementami generatora są stojan i wirnik. Stojan składa się z następujących podstawowych zespołów: korpus, rdzeń i uzwojenie. Korpus stanowi konstrukcję nośną całego generatora oraz drogi przepływu medium chłodzącego. Korpus stojana składa się z płaszcza (zwiniętego z blachy) oraz pierścieni wewnętrznych (wytoczonych z blachy), rozmieszczonych wewnątrz płaszcza. Korpus ma dwa pierścienie zewnętrzne (końcowe), jeden od strony turbiny i drugi od strony wzbudnicy. Do pierścieni wewnętrznych wspawane są belki spinające pakiet żelaza czynnego. Na zewnętrznej powierzchni korpusu, po obydwu jego bokach, wykonane są stopy wzdłużne do osadzania stojana generatora na fundamencie oraz bloki uchwytów transportowych (gniazdo obrobione mechanicznie i otwory gwintowane do dokręcenia uchwytów transportowych).

Przeważnie w korpusie wykonane są otwory prostokątne (okna), dolne i górne dla wyprowadzeń chłodnicy, znajdujące się od strony turbiny.

Również przeważnie z dołu korpusu umieszczona jest skrzynia wyprowadzeń prądowych z otworem prostokątnym (oknem), znajdująca się od strony wzbudnicy.

Po dokonaniu fabrykacji całego korpusu stojana generatora poddany on zostaje obróbce mechanicznej. Elementy spawane ulegają zwichrowaniu, dlatego niezbędna jest obróbka korpusu z różnych stron. Obrabiane są niżej wymienione elementy zewnętrzne:

- pierścienie zewnętrzne (strona turbiny i strona wzbudnicy)

- stopy wzdłużne

- okna wyprowadzeń chłodnicy i wyprowadzeń prądowych

- gniazda i otwory do dokręcenia uchwytów transportowych W sumie obróbka podzielona jest na sześć etapów:

Etap 1

Ustawienie poziome korpusu z dokładnością do 1 mm, roztrasowanie naddatków na obróbkę.

Obróbka 1-go boku, wykonanie baz czołowych i bazy bocznej.

Etap 2

Obrót korpusu o 180°

Ustawienie korpusu poziome z dokładnością do 1 mm, roztrasowanie naddatków na obróbkę.

Obróbka 2-go boku, wykonanie baz czołowych i bazy bocznej.

Etap 3

Obrót poziomy korpusu o 90°

Ustawienie korpusu z dokładnością do 0,1 mm w stosunku do baz z etapu 1 i obrobionych boków 1 i 2.

Obróbka czoła 1 (pierścień zewnętrzny - strona turbiny)

Etap 4

Ustawienie korpusu z dokładnością do 0,1 mm w stosunku do baz z etapu 2 i obrobionych boków 1 i 2.

Obróbka czoła 2 (pierścień zewnętrzny - strona wzbudnicy)

Etap5

Obrót korpusu przy pomocy dwóch haków suwnicy o 90° i ustawienie dolnym wyprowadzeniem chłodnicy do maszyny.

Ustawienie korpusu z dokładnością do 0,1 mm w stosunku do obrobionych boków 1 i 2 i obrobionych czół strony turbiny i wzbudnicy.

Obróbka okien dolnych wyprowadzeń.

Etap 6

Obrót korpusu przy pomocy dwóch haków suwnicy o 180° i ustawienie górnym wyprowadzeniem górnym wyprowadzeniem chłodnicy do maszyny. Ustawienie korpusu z dokładnością do 0,1 mm w stosunku do obrobionych boków 1 i 2. Obróbka okien górnych wyprowadzeń.

W niektórych typach korpusów etap 6 nie występuje.

Pozycjonowanie korpusów dotyczy każdego z tych etapów.

PL 224 101 B1

Znany jest sposób pozycjonowania korpusów, zwłaszcza korpusów generatorów, polegający na przemieszczaniu korpusów w poziomie tak, aby oś podłużna korpusu była równoległa do osi obrotu narzędzia roboczego maszyny obrabiającej korpus, z dokładnością do 0,1 mm, w którym korpus przy pomocy suwnicy ustawia się na 4 podporach stałych z dokładnością 40 mm. Następnie przy pomocy siłownika hydraulicznego, rur przedłużających i blachy blokującej, realizując kolejno niżej wymienione czynności przesuwa się podpory stałe z zamocowanym na nich korpusem po płycie bazowej maszyny obrabiającej tak, by oś podłużna korpusu była równoległa do osi obrotu narzędzia roboczego. W tym celu:

1. Siłownik opiera się o blachę blokującą umieszczoną w rowku teowym płyty bazowej maszyny.

2. Dobiera się odpowiedniej długości rurę przedłużającą.

3. Jeden koniec rury opiera się o dolne wyprowadzenie chłodnicy.

4. Drugi koniec rury ustawia się w osi siłownika.

5. Pompuje się siłownik do momentu, gdy końcówka tłoczyska siłownika nie oprze się o rurę przedłużającą.

6. Pompuje się dalej siłownik i jednocześnie obserwuje na czujniku przesuwu wymagane przemieszczenie się korpusu, które jest skokowe.

7. Zwalnia się siłownik i sprawdza się przemieszczenie korpusu.

8. Jeżeli korpus przemieścił się za mało powtarza się pkt. 6.

9. Jeżeli korpus przemieścił się za dużo demontuje się siłownik, blachę blokującą i rurę przedłużającą i powtarza się operacje 1-7 z drugiej strony korpusu

10. Wymagane ustawienie korpusu uzyskuje się średnio po 4-5 powtórzeniach punktów 1-9.

11. Po uzyskaniu wymaganego położenia korpusu, blokuje się jego położenie przez dokręcenie go do płyty bazowej, przy pomocy 4 śrub M3 6 i rozpoczyna obróbkę korpusu.

Czynności 1-11 wykonuje się dla każdego z 6 etapów obróbki korpusu.

Jak widać z powyższego czynności, które są wymagane obecnie, aby wypozycjonować korpus z wymaganą dokładnością są bardzo pracochłonne i trwają nawet 24 godziny.

Sposób pozycjonowania korpusów, zwłaszcza korpusów generatorów, według wynalazku polega na przemieszczaniu korpusów w poziomie tak, aby oś podłużna korpusu była równoległa do osi obrotu narzędzia roboczego maszyny obrabiającej korpus, z dokładnością do 0,1 mm i polega na wykorzystaniu podpór stałych, przy czym pozycjonowania dokonuje się za pomocą trzech podpór ruchomych i jednej podpory napędowej, które umieszcza się między górną częścią każdej z podpór stałych, a stopą wzdłużną korpusu tak, że podpora napędowa znajduje się najczęściej od strony narzędzia roboczego maszyny obrabiającej, a podpory ruchome umieszczone są na pozostałych podporach stałych. Następnie przy pomocy tych podpór przemieszcza się korpus ruchem posuwistym, regulując zakres przesuwu za pomocą mechanizmu napędowego podpory napędowej, a po uzyskaniu wymaganego położenia korpusu blokuje się najpierw podpory ruchome i podporę napędową, za pomocą posiadanego przez te podpory mechanizmu blokującego, a następnie blokuje się położenie korpusu, przy pomocy śrub, dokręcanych do płyty bazowej maszyny obrabiającej.

Użyte do pozycjonowania korpusu trzy podpory ruchome i jedna podpora napędowa składają się z następujących elementów: płyta górna, blacha nierdzewna szlifowana, wkładka z tworzywa sztucznego, którym może być politetrafluoroetylen i płyta dolna. Każda z podpór ma mechanizm blokujący składający się ze: śrub blokujących bocznych i śrub blokujących górnych oraz klocków blokujących i wkładek teowych, umieszczonych w rowkach teowych, a podpora napędowa ma również mechanizm napędowy, w którego skład wchodzą: blok napędowy i śruba napędowa, połączone rozłącznie z korpusem górnym podpory napędowej, przy czym śruba napędowa, wchodzi również do otworu stopniowanego, mającego trzy części o różnej średnicy, który wykonany jest w płycie dolnej tej podpory i w którego środkowej części znajduje się nagwintowana tuleja, a w końcowej części porusza się końcowa część śruby napędowej.

Rozwiązanie według wynalazku pozwala na znaczne skrócenie czasu potrzebnego do wypozycjonowania korpusu.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania, zobrazowano na rysunkach, na których:

fig. 1 - przedstawia, w sposób uproszczony, widok z boku korpusu ustawionego poziomo stroną turbiny do obrabiającej go maszyny na płycie bazowej fig. 2 - przedstawia, w sposób uproszczony, widok z góry ustawionego poziomo korpusu i obrabiającej go maszyny, od strony turbiny fig. 3 - przedstawia, w sposób uproszczony, widok z boku podpory ruchomej fig. 4 - przedstawia, w sposób uproszczony, podporę ruchomą w przekroju wzdłuż linii A-A

PL 224 101 B1 fig. 5 - przedstawia, w sposób uproszczony, widok z boku podpory napędowej fig. 6 - przedstawia, w sposób uproszczony, podporę napędową w przekroju wzdłuż linii B-B fig. 7 - przedstawia, w sposób uproszczony, przekrój wzdłużny mechanizmu napędowego podpory napędowej.

Zgodnie z fig. 1 korpus 1 generatora podparty jest w pozycji poziomej na płycie bazowej 8 maszyny obrabiającej (wytaczarka) 9 tak, że oś podłużna korpusu 1 jest równoległa do osi obrotu narzędzia roboczego 9a tej maszyny, dzięki podporom stałym 4 oraz umieszczonym między stopą wzdłużną 5 korpusu 1, a górną częścią 4a trzech z nich podporom ruchomym 2 i umieszczonej na górnej części 4a jednej z nich podporze napędowej 3.

W korpusie 1 wykonane są otwory prostokątne (okna), które stanowią górne 10 i dolne 11 wyprowadzenia chłodnicy.

Jak widać na fig. 2 dwie podpory ruchome 2 znajdują się od strony wzbudnicy 6, po obu bokach korpusu 1, a jedna podpora ruchoma 2 i podpora napędowa 3 od strony turbiny 7, podpora ruchoma 2 z jednej strony korpusu 1, a podpora napędowa z drugiej strony tego korpusu.

Jak uwidoczniono na fig. 3 i fig. 4 podpory ruchome 2 składają się z następujących elementów: płyta górna 12, blacha nierdzewna szlifowana 13, wkładka z tworzywa sztucznego 14 i płyta dolna 15. Użytym tworzywem sztucznym jest politetrafluoroetylen.

Podpory te mają również mechanizm blokujący, który składa się ze: śrub blokujących bocznych 18 i śrub blokujących górnych 19 oraz klocków blokujących 16 i wkładek teowych 17, umieszczonych w rowkach teowych 20.

Na fig. 5 i fig. 6 uwidoczniono elementy składowe, mechanizm blokujący i widoczne na zewnątrz elementy systemu napędowego, podpory napędowej 3. Podpora ta, tak jak podpora ruchoma 2, składa się z następujących elementów: płyta górna 12, blacha nierdzewna szlifowana 13, wkładka z tworzywa sztucznego 14 i płyta dolna 15 oraz ma mechanizm blokujący, w skład którego wchodzą: śruby blokujące boczne 18 i śruby blokujące górne 19 oraz klocki blokujące 16 i wkładki teowe 17, umieszczone w rowkach teowych 20.

Widoczne na zewnątrz elementy napędu, to część zewnętrzna bloku napędowego 21 oraz śruba napędowa 22.

Na fig. 7 uwidoczniono, w sposób uproszczony, w przekroju wzdłużnym mechanizm napędowy, podpory napędowej 3.

W skład tego mechanizmu wchodzi blok napędowy 21, który ma śrubę napędową 22 osadzoną na łożyskach skośnych 25 i osiowych 26. Elementy bloku napędowego 21 połączone są rozłącznie z płytą górną 12 podpory napędowej 3, za pomocą śrub montażowych 23.

Śruba napędowa 22, wchodzi również do otworu stopniowanego, mającego trzy części o różnej średnicy, który wykonany jest w płycie dolnej 15 tej podpory i ma początkową część 27 oraz środkową część 28, gdzie znajduje się nagwintowana tuleja 24 oraz końcową część 29 w której porusza się końcowa część śruby napędowej 22.

Współpraca tulei 24 ze śrubą napędową 22 umożliwia przesuw poziomy korpusu 1 w granicach do 50 mm.

Śruba napędowa 22 może być poruszana ręcznie lub za pomocą silnika elektrycznego.

Oznaczenia na rysunkach korpus podpory ruchome podpora napędowa podpora stała

4a górna część podpory stałej stopa wzdłużna strona wzbudnicy strona turbiny płyta bazowa maszyna obrabiająca (wytaczarka)

PL 224 101 B1

9a narzędzie robocze maszyny obrabiającej 10 górne wyprowadzenie chłodnic 11 dolne wyprowadzenie chłodnic 12 płyta górna blacha nierdzewna szlifowana wkładka z tworzywa płyta dolna klocek blokujący wkładka teowa śruba blokująca boczna śruba blokująca górna rowek teowy blok napędowy śruba napędowa śruba montażowa tuleja gwintowana łożyska skośne łożysko osiowe początkowa część otworu w płycie dolnej 15 28 środkowa część otworu w płycie dolnej 15 29 końcowa część otworu w płycie górnej 15

Claims (2)

1. Sposób pozycjonowania korpusów, zwłaszcza korpusów generatorów, polegający na przemieszczaniu korpusów w poziomie tak, aby oś podłużna korpusu była równoległa do osi obrotu narzędzia roboczego maszyny obrabiającej, z dokładnością do 0,1 mm i polegający na wykorzystaniu podpór stałych, znamienny tym, że pozycjonowania dokonuje się za pomocą trzech podpór ruchomych (2) i jednej podpory napędowej (3), które umieszcza się między górną częścią (4a), każdej z podpór stałych (4), a stopą wzdłużną (5) korpusu (1) tak, że podpora napędowa (3) znajduje się najczęściej od strony narzędzia roboczego (9a) maszyny obrabiającej (9), a podpory ruchome (2) umieszczone są na pozostałych podporach stałych (4), a następnie przy pomocy tych podpór (2, 3) przemieszcza się korpus (1) ruchem posuwistym, regulując zakres przesuwu za pomocą mechanizmu napędowego podpory napędowej (3), a po uzyskaniu wymaganego położenia korpusu (1) blokuje się najpierw podpory ruchome (2) i podporę napędową (3), za pomocą posiadanego przez te podpory mechanizmu blokującego, a następnie blokuje się położenie korpusu (1), przy pomocy śrub, dokręcanych do płyty bazowej (8) maszyny obrabiającej (9).

2. Sposób pozycjonowania korpusów, zwłaszcza korpusów generatorów, według zastrz. 1, znamienny tym, że użyte do pozycjonowania korpusu (1) trzy podpory ruchome (2) i jedna podpora napędowa (3) składają się z następujących elementów: płyta górna (12), blacha nierdzewna szlifowana (13), wkładka z tworzywa sztucznego (14), którym może być politetrafluoroetylen i płyta dolna (15) oraz mają mechanizm blokujący składający się ze: śrub blokujących bocznych (18) i śrub blokujących górnych (19) oraz klocków blokujących (16) i wkładek teowych (12), umieszczonych w rowkach teowych (20), a podpora napędowa (3) ma również mechanizm napędowy, w którego skład wchodzą: blok napędowy (21) i śruba napędowa (22), połączone rozłącznie z korpusem górnym (12) podpory napędowej (3), przy czym śruba napędowa (22) wchodzi również do otworu stopniowanego, mającego trzy części (27, 28, 29) o różnej średnicy, który wykonany jest w płycie dolnej (15) tej podpory i w którego środkowej części (28) znajduje się nagwintowana tuleja (24), a w końcowej części (29) porusza się końcowa część śruby napędowej (22).