PL224107B1 - Model do składania - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest model do składania, zwłaszcza obiektów architektonicznych, w szczególności z kartonu lub folii o własnościach zbliżonych do kartonu, przeznaczone zwłaszcza dla modelarzy, a także spełniające funkcje edukacyjne jako zabawka dla dzieci.

Znane modele architektoniczne z kartonu mają zazwyczaj postać zadrukowanego realistycznym odwzorowaniem wyglądu obiektu rozwinięcia płaskiego modelu obiektu lub jego elementów z zaznaczonymi liniami cięcia i liniami gięcia oraz z elementami złącznymi. Większość znanych modeli architektonicznych w celu ich zmontowania wymaga pokrycia elementów złącznych klejem i ich połączenia. Znane są również modele, których wykonanie nie wymaga użycia kleju, a ich montaż polega na umieszczeniu zaczepów o odpowiedniej konstrukcji stanowiących integralną część modelu w odpowiednio usytuowanych szczelinach.

Z opisu polskiego wzoru użytkowego nr 60012 znana jest ścianka składanej zabawki przestrzennej, zwłaszcza zabawki w postaci domku. Ścianka charakteryzuje się tym, że ma na powierzchni okienko, w którym umieszczone są wielościany, przy czym rama okienka i wielościany zaopatrzone są w elementy, zapewniające obrotowe połączenie wielościanów z ramą okienka. Opis innego polskiego wzoru użytkowego nr 61022 ujawnia frontową ściankę składanej zabawki przestrzennej w postaci domku, która charakteryzuje się tym, że ma elementy ograniczające prześwit otworów, wykonanych na jej powierzchni. Z polskiego zgłoszenia wynalazku P.331030 znane są modele domów, składające się z płytowych podłogo-sufitów, połączonych na bokach z płytowymi ścianami pełnymi, ścianami z oknami, drzwiami wejściowymi i balkonowymi, balkonami i gzymsami, które mają podwójne, usytuowane jedna nad drugą między płytami, wgłębne, poziome szczeliny we wszystkich bokach poszczególnego podłogo-sufitu. Ponadto posiadają, usytuowane między płytami we wszystkich bokach podłogo-sufitu, poziome, wgłębne, pojedyncze szczeliny, a także mają podłogo-sufity we wszystkich bokach z pojedynczymi szczelinami poziomymi, wgłębnymi, parami przeciwległymi, gdzie jedna para szczelin jest usytuowana wyżej od pary przeciwległych szczelin, przy czym we wszystkich tych szczelinach podłogo-sufitów mieszczą się na wcisk poziome występy, górne i dolne wszystkich ścian oraz podłogo-sufity są łączone ze sobą w szczelinach także na wcisk za pomocą płytkowych łączników. Opis kolejnego zgłoszenia polskiego wzoru użytkowego nr 103751 ujawnia zabawkę w postaci modelu budowli, którą stanowią segmenty ścian i segment stanowiący dach, przy czym krawędzie boczne segmentów ścian mają zaczepy w postaci piór z dwoma zakładkami, a na krawędziach przeciwległych segmentów usytuowanych są otwory, natomiast górne krawędzie segmentów ścian mają zaczepy w postaci płaskowników, a odpowiadające im otwory są usytuowane na segmencie stanowiącym dach.

Znane modele architektoniczne posiadają szereg mankamentów, z których najbardziej istotne to niewielka sztywność tych modeli, co jest związane z faktem, iż elementy modeli wykonane są z jednej warstwy kartonu oraz konieczność zastosowania połączeń klejowych dla ich montażu.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji modelu do składania, którego elementy miałyby wysoką sztywność, a ich montaż nie wymagałby użycia kleju.

Model do składania wykonany z kartonu, według wynalazku, ma postać zadrukowanego realistycznym odwzorowaniem wyglądu obiektu rozwinięcia płaskiego modelu obiektu i/lub jego elementów, na których zaznaczone są linie wycięcia i gięcia.

W modelu występują dwa rodzaje podstawowych elementów złącznych:

a/ łączniki podstawowe w kształcie trzech trójkątów połączonych liniami gięcia o kącie wierzchołkowym równoramiennego trójkąta centralnego α = 30-70° i kącie β = 30-70° pomiędzy bokiem trójkątów zewnętrznych i krawędzią elementu modelu, rozmieszczone na krawędziach rozwinięcia płaskiego każdego elementu modelu, bądź jego części, które, po zagięciu wzdłuż wszystkich linii gięcia elementu modelu usytuowane są w rozmieszczonych odpowiednio na liniach gięcia i/lub poza tymi liniami, szczelinach o długości odpowiadającej długości podstawy a centralnego trójkąta łączników podstawowych i szerokości w zakresie 0-3 g, gdzie g jest grubością kartonu, tak, że każdy zasadniczy element modelu ma postać nierozbieralnej bryły; korzystnie, dłuższe boki zewnętrznych trójkątów tworzących łączniki podstawowe są łukowato wygięte na zewnątrz, b/ kołki ustalające, których rozwinięcie płaskie ma postać kwadratu, którego wszystkie boki zaopatrzone są w prostokątne wypusty o krótszym boku b, którego długość mieści się w zakresie 0-3 a z zaznaczonymi liniami gięcia będącymi jednocześnie liniami symetrii wieloboku stanowiącego rozwinięcie płaskie kołka, a dodatkowo dwa naprzeciwległe dłuższe boki wypustów są zaopatrzone w po dwa łączniki podstawowe; po złożeniu wzdłuż linii gięcia kołek ustalający ma kształt czterech usytuowanych

PL 224 107 B1 skośnie względem siebie ścianek o kształcie trapezu prostokątnego lub trójkąta połączonych i stykających się ze sobą wzdłuż dłuższej podstawy trapezu lub przyprostokątnej, przy czym każda ścianka zakończona jest od dołu łącznikiem podstawowym. W modelu kołki ustalające zamocowane są łącznikami podstawowymi w odpowiednio usytuowanych szczelinach podstawy i poziomych powierzchniach górnych otworach poziomych ścianek elementów modelu, a na nich zamocowane są bryły stanowiące pionowe elementy modelu, które, na swej podstawie posiadają prostokątne otwory na kołki ustalające. Korzystnie, otwory posiadają wgięte do wnętrza elementu pionowego płaszczyzny utworzone przez fragmenty rozciętego po przekątnych prostokątnego otworu kartonu. Również korzystnie, w przypadku otworu wykonanego z dwóch nałożonych na siebie warstw kartonu, do wnętrza elementu pionowego wgięte są dwie płaszczyzny utworzone z powierzchni rozciętych wzdłużnie w połowie szerokości otworu i poprzecznie na jego krótszych bokach jednej warstwy kartonu i dwie płaszczyzny utworzone z powierzchni rozciętych poprzecznie w połowie szerokości otworu i wzdłużnie na jego dłuższych bokach drugiej warstwy kartonu. W odmianie wykonania, w której część ściany tworzą trzy warstwy kartonu, do otworu na kołek ustalający wykonanego w jednej warstwie kartonu wgięte są z obydwu stron skrzydełka wzdłużne, których szerokość odpowiada szerokości otworu, pochodzące z pierwszej i drugiej warstwy kartonu i dwa skrzydełka poprzeczne, których długość stanowi połowę długości otworu, stanowiące element trzeciej warstwy kartonu tworzącego ścianę.

Wszystkie elementy modelu, które w całości lub we fragmentach mają postać płaskich prostopadłościanów o powierzchni przekraczającej 50 cm są zaopatrzone w usytuowane wewnątrz tych elementów kratownice utworzone przez połączone ze sobą elementy wzdłużne i poprzeczne, przy czym elementy wzdłużne mają postać - w rozwinięciu płaskim - paska kartonu z trzema liniami gięcia, a po złożeniu belki o przekroju poprzecznym w kształcie trójkąta, zaś elementy poprzeczne mają postać - w rozwinięciu płaskim - paska kartonu z czterema liniami gięcia i rozmieszczonymi trójkątnymi otworami, a po złożeniu belki o przekroju poprzecznym w kształcie kwadratu. Korzystnie, końcówki trzech boków elementów wzdłużnych i czterech boków elementów poprzecznych kratownic są rozcięte i wgięte do wnętrza tych elementów. W złożonej kratownicy elementy wzdłużne wsunięte są w otwory elementów poprzecznych. Model usytuowany jest, korzystnie, na podstawie, której powierzchnia jest równa lub większa od powierzchni rzutu pionowego modelu obiektu. Niezależnie od tego i korzystnie, elementy modelu tworzące ściany zaopatrzone są w znane z wcześniejszych rozwiązań łączniki pionowe i poziome, przy czym składają się one z podwójnej warstwy kartonu i są usytuowane w odpowiednich szczelinach na linii gięcia sąsiadujących elementów tworzących ścianę, zwłaszcza w narożach modelu budowli. W modelach obiektów wielokondygnacyjnych w stanowiącym bryłę stropie usytuowana jest kratownica, której elementy wzdłużne i poprzeczne wystają na długość nie większą niż grubość ściany poza obrys bryły stropu i umieszczone są w odpowiednich otworach w wewnętrznych powierzchniach ścian wyższej kondygnacji. Dodatkowo, oddzielny element schodów łączących dwie kondygnacje stanowi również bryłę, w której łączniki podstawowe umieszczone są w szczelinach na odpowiednich liniach gięcia obudowy schodów, w którą, również łącznikami podstawowymi wpięte są schody, a ponadto co drugi stopień schodów jest oddzielnie wpięty łącznikami podstawowymi w stopnie sąsiadujące. Otwory okienne modelu zaopatrzone są w element tworzący parapet, który - w rozwinięciu płaskim posiada kształt prostokąta wyposażonego centralnie na jednym krótszym boku w łącznik podstawowy i sześć linii gięcia, z których linie wewnętrzne usytuowane są w blisko siebie położonych parach, a linia gięcia usytuowana najbliżej boku prostokąta po przeciwnej stronie boku złącznikiem, wyposażona jest w szczelinę, w której, po złożeniu, usytuowany jest łącznik podstawowy. Element tworzący parapet w modelu umieszczony jest w otworze ścianki tworzącej dolne ograniczenie otworu okiennego. Korzystnie, niektóre elementy dla których wymagana jest podwyższona sztywność, takie jak przykładowo nadproża, posiadają przynajmniej jedną ściankę utworzoną z dwóch warstw kartonu.

Modele wykonane zgodnie z wynalazkiem charakteryzują się dużą sztywnością poszczególnych elementów, umożliwiają wielokrotne łatwe składanie i rozkładanie modelu na elementy bez ich uszkodzenia, co szczególnie jest istotne w przypadku modeli przeznaczonych jako zabawki dla starszych dzieci.

Wynalazek jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia rysunek montażowy modelu obiektu jednokondygnacyjnego, fig. 2 - przykładowy element ściany w rzucie aksonometrycznym, fig. 3 - rozwinięcie płaskie tego elementu, fig. 4 - zaznaczony na fig. 3 szczegół A - łącznik podstawowy w powiększeniu, fig. 5 - rozwinięcie płaskie bryły dachu, fig. 6 - kołek ustalający w rzucie aksonometrycznym, fig. 7 - rozwinięcie płaskie kołka ustalającego, fig. 8 - zmontowaną

PL 224 107 B1 kratownicę w rzucie aksonometrycznym, fig. 9 - rozwinięcie płaskie elementu wzdłużnego kratownicy, fig. 10 - rozwinięcie płaskie elementu poprzecznego kratownicy, fig. 11 - podstawę z kratownicą w rzucie aksonometrycznym z częściowym wybraniem, fig. 12 - rozwinięcie płaskie parapetu, fig. 13 - rysunek montażowy modelu obiektu dwukondygnacyjnego, fig. 14 - strop w rzucie aksonometrycznym z wybraniem, fig. 15 - schody w rzucie aksonometrycznym, fig. 16 - rozwinięcia płaskie elementów tworzących schody, zaś fig 17 - rozwinięcie płaskie elementu ściany wyższej kondygnacji.

P r z y k ł a d 1. Model parterowego niewielkiego domu składa się z podstawy X, na której zamocowane są kołki ustalające 2, a na nich, elementy tworzące ściany zewnętrzne 3, 31, 3, 3”’ oraz ściana działowa 4. Na poziomych górnych powierzchniach ścian 3, 31 zamocowane są kołki ustalające 21, a na nich osadzony jest dach 5. Podstawa 1, wszystkie ściany 3, 31, 311, 3’’’, 4 oraz dach 5 są bryłami zamkniętymi, w których rozmieszczone na krawędziach rozwinięcia płaskiego każdego z tych elementów łączniki podstawowe 6, usytuowane są w szczelinach 2 rozmieszczonych odpowiednio na zagiętych liniach gięcia tych elementów. Każdy łącznik podstawowy 6 posiada kształt trzech trójkątów 8, 81, 8’’ połączonych liniami gięcia o kącie wierzchołkowym równoramiennego trójkąta centralnego 8 α - 46° i kącie β = 46° pomiędzy bokiem trójkątów zewnętrznych 81, 8’’ i krawędzią elementu modelu, przy czym zewnętrzne boki trójkątów 81, 8’’ są łukowato wygięte na zewnątrz. Długość szczelin 7 na łączniki 6 odpowiada długości podstawy a centralnego trójkąta łączników 6, a jej szerokość wynosi 2g, gdzie g jest grubością kartonu, z którego wykonany jest model. Kołki ustalające 2 mają, w rozwinięciu płaskim, postać kwadratu, którego wszystkie boki zaopatrzone są w prostokątne wypusty 9, o krótszym boku b, którego długość wynosi 1a, z zaznaczonymi liniami gięcia będącymi jednocześnie liniami symetrii wieloboku stanowiącego rozwinięcie płaskie kołka. Dwa naprzeciwległe dłuższe boki wypustów 9 są zaopatrzone w po dwa łączniki podstawowe 6. Po złożeniu wzdłuż linii gięcia kołki 2 mają kształt czterech usytuowanych skośnie względem siebie ścianek 10 o kształcie trapezu prostokątnego stykających się ze sobą wzdłuż dłuższej podstawy trapezu, przy czym każda ścianka 10 zakończona jest od dołu łącznikiem podstawowym 6. W modelu kołki ustalające 2 zamocowane są łącznikami podstawowymi 6 w odpowiednio usytuowanych szczelinach 7 podstawy 1 modelu. Otwory 11 usytuowane w dolnych poziomych powierzchniach ścian 3, 31, 3, 3’’’, 4 posiadają wywinięte do wewnątrz płaszczyzny 12, 12’ utworzone przez fragmenty rozciętego po przekątnych prostokątnego otworu 11 kartonu. Wewnątrz podstawy 1 umieszczona jest kratownica 13 utworzona przez połączone ze sobą elementy wzdłużne 14 i poprzeczne 15, przy czym elementy wzdłużne 14 mają postać - w rozwinięciu płaskim - paska kartonu z trzema liniami gięcia, a po złożeniu - belki o przekroju poprzecznym w kształcie trójkąta, zaś elementy poprzeczne 15 mają postać - w rozwinięciu płaskim - paska kartonu z czterema liniami gięcia i rozmieszczonymi trójkątnymi otworami 16, a po złożeniu - belki o przekroju poprzecznym w kształcie prostokąta. Końcówki trzech boków elementów wzdłużnych 14 i czterech boków elementów poprzecznych 15 są rozcięte i wgięte do wnętrza tych elementów. W złożonej kratownicy 13 elementy wzdłużne 14 wsunięte są w otwory 16 elementów poprzecznych 15. Ściany 3 i 3’’ wyposażone są dodatkowo w umieszczone na krawędziach łączniki pionowe 17 usytuowane w szczelinach 18 ścian 31 i 3111, zaś ściana 4 posiada łącznik poziomy 19 umieszczony w szczelinie 20 ściany 311. W otworach na górnych poziomych powierzchniach ścian 3, 3’’ usytuowane są łączniki podstawowe 6 kołków ustalających 22, które, w rozwinięciu płaskim, mają postać kwadratu z łącznikami podstawowymi 6 usytuowanymi w narożach naprzeciwległych boków kwadratu. Kołki 21 umieszczone są w otworach 11 w dolnej powierzchni dachu 5. Otwór okienny w ścianie 3 zaopatrzony jest w element tworzący parapet 21, który - w rozwinięciu płaskim posiada kształt prostokąta wyposażonego centralnie na jednym krótszym boku w łącznik podstawowy 6 i sześć linii gięcia, z których linie wewnętrzne usytuowane są w blisko siebie położonych parach, a linia gięcia usytuowana najbliżej boku prostokąta po przeciwnej stronie boku z łącznikiem 6, wyposażona jest w szczelinę 7, w której, po złożeniu, usytuowany jest łącznik podstawowy 6. Otwór drzwiowy w ścianie 3 zamknięty jest drzwiami 22 utworzonymi z podwójnie złożonego kartonu z trzema łącznikami 6 wpiętymi w szczeliny 7 na bocznej płaszczyźnie otworu drzwiowego. Na dachu 5, w szczelinach 7 zamocowany jest łącznikami 6 komin 23.

P r z y k ł a d 2. Model domu dwukondygnacyjnego posiada podstawę 1 z kołkami ustalającymi 2, 21 ścianę 3 z otworem okiennym zaopatrzonym w parapet 21 i otworem drzwiowym z drzwiami 22, ściany 3, 3’’, 3’’’ oraz dach 5 - analogiczne jak odpowiednie elementy w przykładzie 1. Model zaopatrzony jest dodatkowo element tworzący strop 24 wyposażony w kratownicę 13, której elementy wzdłużne 14 i poprzeczne 15 wystają poza obrys stropu 24 na długość odpowiadającą grubości ścian piętra 25, 251, 2511, 25’’’ pomniejszonej o grubość g kartonu, a ponadto elementy wzdłużne 14 kratownicy 13 są usytuowane w trójkątnych otworach 26 ścian 25’ i 25’’’ piętra, a elementy poprzeczne 15

PL 224 107 B1 umieszczone są w kwadratowych otworach 27 ścian 25 i 25''. Dolne poziome powierzchnie ścian 25, 25', 25'', 25''' wyposażone są w otwory 11' na kołki ustalające 2 zamontowane na górnych poziomych powierzchniach ścian parteru 3, 31 3'', 3'''. W ścianach 25' i 25''' część tych ścian tworzą trzy warstwy kartonu i wtedy do otworu 11' na kołek ustalający 2 wykonanego w jednej warstwie kartonu wgięte są z obydwu stron skrzydełka wzdłużne 28, których szerokość odpowiada szerokości otworu, pochodzące z pierwszej i drugiej warstwy kartonu i dwa skrzydełka poprzeczne 28' których długość stanowi połowę długości otworu 11' stanowiące element trzeciej warstwy kartonu tworzącego ściany. Otwory okienne w ścianie 25 wyposażone są w parapety 21. Na kołkach ustalających 2 usytuowanych na górnych poziomych powierzchniach ścian 25, 25'' zamocowany jest dach 5. Pomiędzy podstawą 1 a stropem 24 zamocowany jest na kołku ustalającym 2) podstawy 1 element ze schodami 29. Element 29 stanowi bryłę, w której łączniki podstawowe 6 umieszczone są w szczelinach 7 na odpowiednich liniach gięcia obudowy schodów 29, w którą, również łącznikami podstawowymi 6 wpięte są schody 31, a ponadto co drugi stopień 32 schodów 31 jest oddzielnie wpięty łącznikami podstawowymi 6 w stopnie sąsiadujące 33. W przypadku otworu 11'' wykonanego z dwóch nałożonych na siebie warstw kartonu, jak ma to miejsce w elemencie ze schodami 29, do wnętrza elementu pionowego wgięte są dwie płaszczyzny 34 utworzone z powierzchni rozciętych wzdłużnie w połowie szerokości otworu i poprzecznie na jego krótszych bokach jednej warstwy kartonu i dwie płaszczyzny 34' utworzone z powierzchni rozciętych poprzecznie w połowie szerokości otworu 11'' i wzdłużnie na jego dłuższych bokach drugiej warstwy kartonu.

Claims (10)

1. Model do składania wykonany z kartonu, mający postać zadrukowanego realistycznym odwzorowaniem wyglądu obiektu rozwinięcia płaskiego modelu obiektu i/lub jego elementów, na którym zaznaczone są linie gięcia, wyposażone w elementy złączne, znamienny tym, że podstawowe elementy złączne modelu stanowią:

a/ łączniki podstawowe (6) w kształcie trzech trójkątów (8, 82, 8'') połączonych liniami gięcia o podstawie a, kącie wierzchołkowym równoramiennego trójkąta centralnego (8) α = 30-70° i kącie β = 30-70° pomiędzy bokiem trójkątów zewnętrznych (δ', 8'') i krawędzią elementu modelu, rozmieszczone na krawędziach rozwinięcia płaskiego każdego elementu modelu bądź jego części, które, po zagięciu wzdłuż wszystkich linii gięcia elementu modelu usytuowane są w rozmieszczonych odpowiednio na liniach gięcia i/lub poza tymi liniami, w szczelinach (7) o długości odpowiadającej długości a podstawy centralnego trójkąta (8) łączników podstawowych (6) i szerokości w zakresie 0-3g, gdzie g jest grubością kartonu, tak, że po złożeniu każdy zasadniczy element modelu ma postać nierozbieralnej bryły;

b/ kołki ustalające (2, 2), których rozwinięcie płaskie ma postać kwadratu, którego wszystkie boki wyposażone są w połączone z nimi prostokątne wypusty (9) o krótszym boku b, którego długość mieści się w zakresie 0-3a, z zaznaczonymi liniami gięcia będącymi jednocześnie liniami symetrii wieloboku stanowiącego rozwinięcie płaskie kołka (2, 2), a dodatkowo naprzeciwległe dłuższe boki wypustów (9) są zaopatrzone w po dwa łączniki podstawowe (6), a po złożeniu wzdłuż linii gięcia kołek ustalający (2, 2) ma kształt czterech usytuowanych skośnie względem siebie ścianek (10) o kształcie trapezu prostokątnego lub trójkąta połączonych i stykających się ze sobą wzdłuż dłuższej podstawy trapezu lub przyprostokątnej, przy czym każda ścianka (10) zakończona jest od dołu łącznikiem podstawowym (6), przy czym w modelu kołki ustalające (2, 2) zamocowane są łącznikami podstawowymi (6) w odpowiednio usytuowanych szczelinach (7) podstawy (1) modelu i górnych poziomych powierzchniach ścian (3, 3'', 25, 25''), a na nich zamocowane są bryły stanowiące pionowe elementy modelu, które, na swej podstawie posiadają otwory (11, 11', 11'' na kołki ustalające (2, 2), a ponadto wszystkie elementy modelu, które w całości lub we fragmentach mają postać płaskich prostopadłościanów o powierzchni przekraczającej 50 cm są zaopatrzone w usytuowane wewnątrz tych elementów kratownice (13) utworzone przez połączone ze sobą elementy wzdłużne (14) i poprzeczne (15), a niezależnie od tego w modelach obiektów wielokondygnacyjnych, w stanowiącym bryłę stropie (24), usytuowana jest kratownica (13), której elementy wzdłużne (14) i poprzeczne (15) wystają na długość nie większą niż grubość ściany (25) poza obrys bryły stropu (24) i umieszczone są w odpowiednich otworach (26, 27) w wewnętrznych powierzchniach ścian (25, 251 25'', 25''') wyższej kondygnacji, a dodatkowo, oddzielny element schodów (29) łączących dwie kondygnacje stanowi

PL 224 107 B1 również bryłę, w której łączniki podstawowe (6) umieszczone są w szczelinach (7) na odpowiednich liniach gięcia obudowy schodów (30), w którą, również łącznikami podstawowymi (6) wpięte są schody (31), a ponadto co drugi stopień (33) schodów (31) jest oddzielnie wpięty łącznikami podstawowymi (6) w stopnie sąsiadujące (32), zaś otwory okienne modelu zaopatrzone są w element tworzący parapet (21), który - w rozwinięciu płaskim posiada kształt prostokąta wyposażonego centralnie na jednym krótszym boku w łącznik podstawowy (6) i sześć linii gięcia, z których linie wewnętrzne usytuowane są w blisko siebie położonych parach, a linia gięcia usytuowana najbliżej boku prostokąta po przeciwnej stronie boku z łącznikiem (6), wyposażona jest w szczelinę (7), w której, po złożeniu, usytuowany jest łącznik podstawowy (6).

2. Model, według zastrz. 1, znamienny tym, że dłuższe boki zewnętrznych trójkątów (8', 8'') tworzących łączniki podstawowe (6) są łukowato wygięte na zewnątrz.

3. Model, według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy wzdłużne (14) kratownicy (13) mają postać - w rozwinięciu płaskim - paska kartonu z trzema liniami gięcia, a po złożeniu - formy belki o przekroju poprzecznym w kształcie trójkąta, zaś elementy poprzeczne (15) mają postać - w rozwinięciu płaskim - paska kartonu z czterema liniami gięcia i rozmieszczonymi trójkątnymi otworami (16), a po złożeniu - belki o przekroju poprzecznym w kształcie prostokąta, tak, że w zmontowanej kratownicy (13) elementy wzdłużne (14) wsunięte są w otwory (16) elementów poprzecznych (15).

4. Model, według zastrz. 1, znamienny tym, że otwory (11) w elementach pionowych modelu na kołki ustalające (2) posiadają wgięte do wnętrza elementu pionowego płaszczyzny (12, 12') powstałe po rozcięciu materiału otworu (11) po jego przekątnych.

5. Model, według zastrz. 1, znamienny tym, że otwory (11”) w elementach pionowych modelu na kołki ustalające (2, 2) posiadają wgięte do wnętrza elementu pionowego płaszczyzny (34) rozcięte wzdłużnie w połowie szerokości otworu i na jego krótszych bokach.

6. Model, według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku, gdy podstawę ściany (25) tworzą trzy warstwy kartonu, do otworu (11') na kołek ustalający (2, 2) wykonanego w jednej warstwie kartonu wgięte są z obydwu stron skrzydełka wzdłużne (28), których szerokość odpowiada szerokości otworu, pochodzące z pierwszej i drugiej warstwy kartonu i dwa skrzydełka poprzeczne (28'), których długość stanowi połowę długości otworu (11), stanowiące element trzeciej warstwy kartonu tworzącego ścianę (25).

7. Model, według zastrz. 1, znamienny tym, że końcówki trzech boków elementów wzdłużnych (14) i czterech boków elementów poprzecznych (15) kratownic (13) są rozcięte i wgięte do wnętrza tych elementów.

8. Model, według zastrz. 1, znamienny tym, że model usytuowany jest na podstawie (1), której powierzchnia jest równa lub większa od powierzchni rzutu pionowego modelu obiektu, zaś obrys odpowiada obrysowi obiektu.

9. Model, według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy modelu tworzące ściany (3, 2, 3, 3''', 25, 25', 25'', 25''') zaopatrzone są w łączniki pionowe (17) i/lub poziome (19), składające się z podwójnej warstwy kartonu i są usytuowane w odpowiedniej szczelinie (18, 20) na linii gięcia sąsiadującego elementu tworzącego ścianę, zwłaszcza w narożach modelu budowli.

10. Model, według zastrz. 1, znamienny tym, że niektóre elementy, dla których wymagana jest podwyższona sztywność, posiadają przynajmniej jedną ściankę utworzoną z dwóch warstw kartonu.