PL224218B1 - Właz kanałowy, zwłaszcza studzienki kanalizacyjnej - Google Patents

Abstract

Właz kanałowy charakteryzuje się tym, że ma podstawę (A), wyposażoną w co najmniej sześć sferycznych gniazd, usytuowanych na obwodzie, w których osadzone są sferyczne nakrętki (2) ze śrubami (1), zakończonymi kulistymi główkami (4), na których wsparty jest korpus (B), wyposażony w gniazda odpowiednie dla oparcia główek (4) śrub (1). Gniazda w korpusie (B) rozmieszczone są tak, że tworzą pary usytuowane na planie trójkąta, korzystnie równobocznego, a śruby posiadają gwint o zarysie okrągłym (1). Pomiędzy podstawą a korpusem jest elastyczna osłona, korzystnie w postaci mieszka (12).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest właz kanałowy, zwłaszcza studzienki kanalizacyjnej do odprowadzania wody z powierzchni jezdni dróg i chodników oraz zabezpieczania kanałów ściekowych.

W trakcie eksploatacji nawierzchni oraz w przypadku, gdy wymienia się lub remontuje nawierzchnię, frezuje nierówności lub nawierzchnia zużywa się, płaszczyzna nawierzchni obniża się, podnosi się lub zmienia się jej kąt nachylenia względem górnej krawędzi korpusu włazu kanałowego. Niejednolita z krawędzią włazu powierzchnia nawierzchni drogi czy chodnika obniża komfort jej użytkowania, a także może być przyczyną wypadku. Dla poprawy komfortu użytkowania nawierzchni, zachodzi konieczność podniesienia, obniżenia lub zmiany położenia kątowego górnej krawędzi korpusu względem nawierzchni, tak aby znajdowały się w jednej płaszczyźnie. Stosowane powszechnie pierścienie dystansowe, nakładane na korpus podczas remontu, nie gwarantują dokładnego zrównania krawędzi korpusu z powierzchnią drogi.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 193 265 znana jest studzienka rewizyjna posiadająca korpus wykonany z tworzywa sztucznego i zatopiony w betonie. W pobliżu dna korpusu studzienki zamocowane są kanały wylotowe do podłączenia studzienki do rur kanalizacyjnych. Na górnym obrzeżu, korpus posiada kołnierz zaopatrzony w gwint umożliwiający regulację położenia wysokości rury głowicy.

Znane są również studzienki kanalizacyjne wykonane z tworzywa polimerowego posiadające możliwość regulacji położenia pokrywy. Studzienki posiadają korpus z gwintem wewnętrznym oraz głowicę zamykającą, którą stanowi pionowa rura zakończona od góry pokrywą. Połączenie gwintowe korpusu z rurą pełni rolę zespołu regulacji położenia wysokości głowicy.

Innym znanym rozwiązaniem studzienki kanalizacyjnej jest rozwiązanie przedstawione w opisie wzoru użytkowego nr PL 66 023 Y1 przeznaczonej do odprowadzania wód z powierzchni jezdnej dróg i chodników. Istota rozwiązania studzienki kanalizacyjnej według wzoru użytkowego PL 66 023 Y1 polega na tym, że głowicę zamykającą stanowi kołnierzowa pokrywa z usytuowaną od spodu częścią rurową, a zespół regulacji wysokości tworzą dwa podłużne wycięcia, zakończone u góry gniazdami osadczymi, umieszczone w ściance korpusu i usytuowane symetrycznie względem siebie oraz sworznie ryglujące umieszczone w otworach części rurowej głowicy zamykającej do osadzenia w podłużnych wycięciach.

Właz kanałowy, zwłaszcza studzienki kanalizacyjnej, w którego korpusie umieszczona jest pokrywa, według wynalazku charakteryzuje się tym, że ma podstawę wyposażoną w co najmniej sześć sferycznych gniazd usytuowanych na obwodzie, w których osadzone są sferyczne nakrętki ze śrubami zakończonymi kulistymi główkami, na których wsparty jest korpus wyposażony w gniazda odpowiednie dla oparcia główek wspomnianych śrub.

Gniazda w korpusie włazu rozmieszczone są tak, że tworzą pary usytuowane na planie trójkąta.

Korzystnie, śruby posiadają gwint o zarysie okrągłym.

Korzystne jest też rozwiązanie, w którym korpus włazu oraz podstawa posiadają kołnierze. Takie rozwiązanie zabezpiecza właz przed zapadnięciem się w przypadku zniszczenia śrub.

Pomiędzy podstawą a korpusem jest elastyczna osłona, korzystnie w postaci mieszka lub cylindra osadzonego na kołnierzach podstawy i korpusu. Osłona stanowi elastyczne zespolenie podstawy z korpusem i zabezpiecza przed przedostawaniem się zanieczyszczeń do wnętrza studzienki.

Konstrukcja włazu kanałowego według wynalazku umożliwia zmianę kąta nachylenia korpusu poprzez platformę roboczą połączoną z podstawą. Taka regulacja umożliwia dostosowanie położenia górnej krawędzi korpusu studzienki do powierzchni jezdni lub chodnika, na przykład po remoncie jezdni lub ze względu na zużycie nawierzchni, takie jak koleiny, sfrezowanie asfaltu czy też zmiana pochylenia nawierzchni. Główne elementy włazu kanałowego wykonane są z żeliwa. Dzięki możliwości regulacji wysokości położenia oraz kąta nachylenia górnej krawędzi korpusu, można przeprowadzić korekcję tak, aby pokrywa umieszczona w korpusie nie wystawała nad nawierzchnię i razem znajdowały się w jednej płaszczyźnie. Wynalazek oparty jest o konstrukcję hexapodu. Pokrywa wraz z korpusem włazu kanałowego, połączona jest za pomocą przegubów kulistych, znajdujących się na śrubach i nakrętkach osadzonych w podstawie włazu. Podstawa osadzona jest w ziemi lub na cokole. Wysokość położenia i kąt nachylenia górnej krawędzi korpusu są regulowane dzięki samohamownym śrubom z gwintem okrągłym.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój częściowy włazu, fig. 2 - widok z góry na podstawę, fig. 3 - półwidok-półprzekrój

PL 224 218 B1 podstawy, fig. 4 - widok od dołu korpusu, fig. 5 - przekrój A-A z fig. 4, fig. 6 - śrubę, a fig. 7 - sferyczną nakrętkę.

Właz kanałowy, zwłaszcza studzienki kanalizacyjnej, posiada pokrywę 3 umieszczoną w wybraniu korpusu B, w którym znajduje się sześć sferycznych gniazd usytuowanych na obwodzie podstawy A, w których osadzone są sferyczne nakrętki 2 ze śrubami 1 zakończonymi kulistymi główkami 4, na których wsparty jest korpus B wyposażony w gniazda 7 odpowiednie dla oparcia główek 4 śrub 1. Podstawa A wyposażona jest w sferyczne gniazda 8, w których osadzone są nakrętki 2 ze śrubami 1. Gniazda 7 w korpusie B usytuowane są na obwodzie, parami na planie trójkąta równobocznego. Korpus B oraz podstawa A posiadają kołnierze 5, 6, które zabezpieczają właz przed zapadnięciem, w przypadku zerwania śrub. Podstawa A w dolnej części posiada kołnierz 11 dla oparcia na cokole betonowym lub na gruncie. Nakrętki sferyczne 2 posiadają otwory 10 umożliwiające blokadę podczas regulacji położenia korpusu B. Z drugiej strony śruby 1 posiadają zakończenia 9 w kształcie sześciokąta umożliwiające obrót względem nakrętki. Elastyczna osłona 12 w postaci mieszka zabezpiecza przed przedostawaniem się zanieczyszczeń do wnętrza studzienki.

Zaproponowana konstrukcja włazu kanałowego pozwala, przy użyciu śrub, na regulację wysokości i kąta nachylenia górnej krawędzi korpusu do płaszczyzny nawierzchni. Właz kanałowy posiada sześć stopni swobody, ma możliwość przemieszczeń liniowych w trzech osiach i obrotów względem nich.

Claims (6)

1. Właz kanałowy, zwłaszcza studzienki kanalizacyjnej, w którego korpusie umieszczona jest pokrywa, znamienny tym, że ma podstawę (A) wyposażoną w co najmniej sześć sferycznych gniazd (8) usytuowanych na obwodzie, w których osadzone są sferyczne nakrętki (2) ze śrubami (1) zakończonymi kulistymi główkami (4), na których wsparty jest korpus (B) wyposażony w gniazda (7) odpowiednie dla oparcia główek (4) śrub (1).

2. Właz, według zastrz. 1, znamienny tym, że gniazda (7) w korpusie (B) rozmieszczone są tak, że tworzą pary usytuowane na planie trójkąta, korzystnie równobocznego.

3. Właz, według zastrz. 1, znamienny tym, że śruby posiadają gwint o zarysie okrągłym (1).

4. Właz, według zastrz. 1, znamienny tym, że korpus (B) oraz podstawa (A) posiadają kołnierze (5, 6).

5. Właz, według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy podstawą a korpusem jest elastyczna osłona, korzystnie w postaci mieszka (12).

6. Właz, według zastrz. 5, znamienny tym, że elastyczna osłona ma postać cylindra osadzonego na kołnierzach (5, 6) podstawy (A) i korpusu (B).