PL224356B1 - Łóżko przeciwodleżynowe - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest łóżko przeciwodleżynowe, przeznaczone dla osób obłożnie chorych i trwale unieruchomionych w łóżku, przez dłuższy czas, eliminujące znane materace przez zastąpienie ich poziomym płaskim elementem podtrzymującym pacjenta.

Osoby, które na skutek choroby są całkowicie Iub przez większą część czasu unieruchomione w łóżku, wyposażonymi w znane materace, narażone są na powstawanie ran odleżynowych. Jest to wynikiem zmniejszonego przepływu krwi, spowodowanego brakiem ruchu, jak również większego ucisku na naczynia krwionośne. Nadmiar wilgoci i podwyższona temperatura dodatkowo pogarszają te warunki. Wymienione czynniki powodują, że komórki ciała zaczynają odczuwać brak pożywienia i tlenu. Przedłużanie się tego stanu powoduje uszkadzanie komórek i ich obumieranie, a w konsekwencji prowadzi do powstawania ran odleżynowych.

Badania wykazują, że nieodwracalne uszkodzenie komórek następuje przy ucisku powyżej 6250 Pa (powyżej 47 mm Hg) utrzymującego się dłużej niż 2 godz. Dane literaturowe wskazują, że odleżyny powodują zwiększenie czasu opieki nad pacjentem o około 50% i przedłużają czas przebywania pacjenta w szpitalu o prawie 40 dni. Z analizy badań wykonywanych na różnych typach znanych materacy, powszechnie stosowanych wynika, że we wszystkich badanych konstrukcjach materacy nacisk jednostkowy na powierzchnię skóry jest kilkakrotnie wyższy od dopuszczalnego i kształtuje się różnie w zależności od części ciała mającej kontakt z materacem i rodzajem materaca.

Znane materace, stosowane w opiece nad chorymi, zwane ortopedycznymi czy przeciwodleżynowymi, można podzielić na statyczne i dynamiczne.

Materace statyczne rozkładają ciężar ciała na dużą powierzchnię, przez co zmniejszają miejscowy ucisk tych części ciała mających kontakt z materacem, które są najbardziej narażone na nadmierne uciski. Są to materace z materiałów spienionych o odpowiedniej sprężystości i ukształtowaniu powierzchni, jednolite lub w układzie ze sprężynami, wodne i żelowe.

Materace dynamiczne zmienno-ciśnieniowe, różne pod względem konstrukcji i wykonania, zasilane są powietrzem przy użyciu kompresora. Powietrze wtłaczane jest do komór materaca, usytuowanych najczęściej poprzecznie, i co pewien czas przetłaczane pomiędzy nimi. Materace dynamiczne mają możliwość regulowania ciśnienia powietrza w zależności od wagi ciała pacjenta. System mikrootworów umożliwia odprowadzanie nadmiaru wilgoci od ciała i dostęp powietrza do elementów ciała mających kontakt z materacem.

Znane z opisu polskiego zgłoszenia patentowego P-285527 łóżko dla chorych z porażeniem mózgowym, oraz dla osób z uszkodzonym kręgosłupem, ma ramę wraz z leżem z szeregu rurek stalowych, zamocowanych obrotowo, na których leży materac. Leże ma podnoszone boki, przytrzymywane przez mechanizm blokujący.

Znany z polskiego opisu zgłoszenia patentowego P-376193 diagnostyczny materac szpitalny przeciwodleżynowy składa się ze sztywnego podłoża, pełniącego funkcję ramy, na którym są osadzone liczne jednakowe elastyczne zmiennoobjętościowe gazoszczelne komory, zaopatrzone każda w króciec dolotowo-odlotowy wypełniającego je medium. Każda z komór ma czujnik podczerwieni i warstwę folii naciskowej, współpracującej z elastycznym dotykowym przekaźnikiem nacisku, przylegającym do wymiennej szpitalnej pościeli.

Znane z polskiego opisu zgłoszenia patentowego P-381361 łóżko szpitalne ma leże usytuowane na konstrukcji wsporczej, umożliwiającej regulacje kąta wychylenia jego położenia. Łóżko jest wyposażone w segmentowe leże, podparte na rolkach i przegubie na okrągłej kołysce, napęd leża odbywa się poprzez przekładnię.

Znany z opisu patentowego PL 188036 materac przeciwodleżynowy jest z elastycznego tworzywa piankowego, umieszczonego w pokrowcu i ma przekładkę, na której osadzone są wymienne wkładki, mające różną twardość, w różnych obszarach materaca. Wymienne wkładki ustalane są w listwach ustalających, o poprzecznym przekroju prostokątnym, lub o poprzecznym przekroju trapezowym.

Celem wynalazku było łóżko przeciwodleżynowe, w którym znane materace przeciwodleżynowe zastąpione zostały poziomym płaskim elementem podtrzymującym pacjenta, a zadaniem technicznym postawionym do rozwiązania była konstrukcja łóżka przeciwodleżynowego z poziomym płaskim elementem podtrzymującym pacjenta.

Łóżko przeciwodleżynowe, zawierające poziomy płaski element podtrzymujący pacjenta, połączony ze stelażem, według wynalazku odznacza się tym, że do obu boków wzdłuż stelaża są zamoPL 224 356 B1 cowane ułożyskowane obrotowe wałki, wyposażone z jednej strony w blokadę w postaci samohamownej przekładni ślimakowej zabezpieczającej przed samoczynnym odwijaniem się rozciągniętego wysoko elastycznego płaskiego materiału podtrzymującego pacjenta, oraz są zamocowane obrotowo parami rolki, wyposażone w blokadę w postaci samohamownej przekładni ślimakowej, zabezpieczającej przed samoczynnym odwijaniem się rozciągniętej elastycznej taśmy. Rolki mają możliwość przesuwania wzdłuż stelaża w celu dostosowania ich położenia do wzrostu pacjenta. Z obydwu stron wzdłuż stelaża na wałki jest nawinięty symetrycznie rozciągnięty wysoko elastyczny plaski materiał, korzystnie symetrycznie rozciągnięta wysoko elastyczna tkanina, w stopniu umożliwiającym utrzymanie określonej masy ciała pacjenta, przy odpowiedniej strzałce ugięcia płaskiego materiału. Na każdą z zamocowanych obrotowo par rolek osadzonych z obu stron stelaża, są symetrycznie nawinięte taśmy z wysoko elastycznego płaskiego materiału, korzystnie taśmy z wysoko elastycznej tkaniny, z możliwością ich oddzielnego przesuwania wzdłuż stelaża i regulowania naprężenia. Pod warstwą rozciągniętego wysoko elastycznego materiału, korzystnie pod warstwą rozciągniętej wysoko elastycznej tkaniny, umieszczona jest sztywna płyta, której odległość od rozciągniętego wysoko elastycznego płaskiego materiału, korzystnie od rozciągniętej wysoko elastycznej tkaniny, jest regulowana. Sztywna płyta, ma możliwość regulacji swego położenia poprzez układ dźwigni i siłownika elektrycznego i podniesienia jej do poziomu krawędzi łóżka, likwidując strzałkę ugięcia wysoko elastycznego materiału, korzystnie wysoko elastycznej tkaniny.

Korzystnie jeżeli łóżko zawiera cztery pary rolek, osadzonych obrotowo po obydwu stronach wzdłuż stelaża.

Korzystnie jeżeli poziomo usytuowana wysoko elastyczna tkanina o wielokierunkowej elastyczności, jest nawinięta na wałki oraz w postaci taśmy na rolki po obydwu stronach wzdłuż stelaża i zawiera w osnowie co najmniej 20% wagowych przędzy elastycznej z udziałem elastomeru, w stosunku do całkowitej masy tkaniny, oraz maksimum 80% wagowych przędzy z włókien ciętych celulozowych, w stosunku do całkowitej masy tkaniny. Liczba nitek osnowy w tkaninie wynosi 33 na cm, liczba nitek ₂ wątku w tkaninie wynosi 30 na cm, a masa powierzchniowa tkaniny wynosi od 450-550 g/m . Masa liniowa osnowowej przędzy elastycznej wynosi około tex 40 i stanowi ona kompozyt takich przędz składowych jak elastomer dtex 640, rozciągnięty czterokrotnie i opleciony dwukrotnie ciągłymi przędzami poliestrowymi dtex 84/36 DTY. Masa liniowa osnowowej przędzy nie elastycznej z włókien ciętych celulozowych wynosi tex 15x2, masa liniowa przędzy wątkowej celulozowej wynosi tex 20x2, a elastyczna tkanina jest w splocie gazejskim.

Korzystnie jeżeli płaska, poziomo usytuowana wysoko elastyczna tkanina, o wielokierunkowej elastyczności, jest nawinięta na wałki i w postaci taśmy na rolki, po obydwu stronach wzdłuż stelaża, i zawiera w osnowie i wątku po co najmniej 20% wagowych przędzy elastycznej z udziałem elastomeru, w stosunku do całkowitej masy tkaniny, oraz maksimum 60% wagowych przędzy z włókien ciętych celulozowych. Liczba nitek osnowy w tkaninie wynosi 33 na cm i liczba nitek wątku w tkaninie wynosi ₂ na cm, a masa powierzchniowa tkaniny wynosi od 450-550 g/m². Masa liniowa osnowowej i wątkowej przędzy elastycznej wynosi około tex 40 i stanowi kompozyt takich przędz składowych jak elastomer dtex 640, rozciągnięty czterokrotnie i opleciony dwukrotnie ciągłymi przędzami poliestrowymi dtex 84/36 DTY. Masa liniowa przędzy osnowowej nie elastycznej z włókien ciętych celulozowych wynosi tex 15x2, masa liniowa przędzy wątkowej celulozowej wynosi tex 20x2, a elastyczna tkanina wykonana jest w splocie płótna.

Przedmiot wynalazku umożliwia zmianę parametrów sprężystych wysoko elastycznej tkaniny, w zależności od masy ciała i wzrostu pacjenta, przez co zapewnia zmianę ucisku na stykające się z podłożem części ciała, a tym samym zmniejsza zagrożenie powstawania ran odleżynowych. Zmianę parametrów sprężystych podłoża umożliwia wysoko elastyczny materiał nawinięty na obrotowe wałki.

Konstrukcja łóżka przeciwodleżynowego umożliwia modelowanie rozkładu ciśnień na powierzchni ciała, poprzez jego obniżanie w okolicach, w których ze względu na anatomiczną budowę człowieka są one największe (stopy, biodra, barki, głowa) i przemieszczanie ich w okolice, które są w mniejszym stopniu obciążone (łydki, uda, lędźwie, szyja). Modelowanie takie umożliwiają taśmy z wysoko elastycznej tkaniny nawinięte na obrotowe rolki, z możliwością oddzielnego regulowania naprężenia każdej z taśm i przesuwania wzdłuż stelaża, w zależności od wzrostu pacjenta. Przedmiot wynalazku umożliwia rotowanie leżącego pacjenta na prawy lub lew bok bez konieczności podnoszenia pacjenta. Umożliwia to konstrukcja łóżka, pozwalająca na odpowiednie poprzeczne ruchy tkaniny w szerokości łóżka, poprzez stopniowe odwijanie elastycznego materiału z jednego wałka obrotowego, a następnie nawijanie go na wałek drugi.

PL 224 356 B1

Konstrukcja łóżka umożliwia lepszy dostęp powietrza, odprowadzenie wilgoci i nadmiaru ciepła z partii ciała mających styczność z podłożem, w wyniku rozrzedzania się struktury elastycznej tkaniny, pod wpływem masy ciała pacjenta. We wszystkich tradycyjnych materacach ich struktura zagęszcza się pod wpływem nacisku.

Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia łóżko przeciwodleżynowe w schemacie ogólnym w widoku od góry, fig. 2 - w przekroju poprzecznym, a fig. 3 - rysunek dyspozycyjny elastycznej tkaniny, w której nitki elastyczne przeplatają w splocie gazejskim a nie elastyczne w splocie płótna.

Łóżko przeciwodleżynowe, w przykładowym wykonaniu według wynalazku, składa się z prostokątnego stelaża 5 wykonanego z profilu aluminiowego tworzącego konstrukcję o wymaganej sztywności, na którym mocowane są poszczególne mechanizmy łóżka. Krótsze boki stelaża 5 przymocowane są do elementów czołowych łóżka 7. Łóżko w przykładowym wykonaniu ma do obu dłuższych boków prostokątnego stelaża 5 zamocowane obrotowo wałki 3 wykonane z rur stalowych osadzone z jednej strony w samohamownej przekładni ślimakowej napędzającej wałek i w łożysko w aluminiowym korpusie z drugiej strony. Na bocznych ścianach stelaża 5 są zamocowane 4 pary obrotowych rolek 4 wykonane z rur stalowych, przy czym każda rolka napędzana jest przekładnią ślimakową samohamowną, a rolki 4 mają możliwość przesuwania wzdłuż stelaża 5. Na wałki 3 jest nawinięty symetrycznie rozciągnięty wysoko elastyczny płaski materiał 1. Na każdą z zamocowanych obrotowo par rolek 4, osadzonych z obu stron stelaża 5, są symetrycznie nawinięte taśmy 2 z wysoko elastycznego płaskiego materiału 1, z możliwością ich oddzielnego przesuwania wzdłuż stelaża 5 i regulowania naprężenia za pomocą samohamownych przekładni ślimakowych. Napęd samohamownych przekładni ślimak owych dokonywany jest za pomocą wkrętarki elektrycznej. Pod warstwą rozciągniętego wysoko elastycznego materiału 1 znajduje się sztywna poziomo usytuowana płyta 6 o grubości 2 cm wykonana z prefabrykatu drzewnego i trwałe zamocowana do stalowych prowadnic mechanizmu dźwigniowego napędzanego samohamownym siłownikiem liniowym o maksymalnej sile 6000 N zasilanego napięciem 24V DC. Mechanizm dźwigniowy i siłownik liniowy są zamocowane do stelaża 5 umożliwiając podniesienie płyty 6 do poziomu krawędzi łóżka. Całkowity skok płyty 6 wynosi 200 mm i odbywa się ruchem powolnym, płynnym i jest sterowany z pilota. Wymiar płyty wynosi 690x2000 mm.

Elastyczna tkanina 1 o wielokierunkowej elastyczności zastępująca tradycyjny materac jest symetrycznie nawijana/odwijana w szerokości na obrotowe wałki 3 znajdujące się po obu bokach stelaża 5 regulując w ten sposób jej naprężenie. Symetrycznie nawinięta na oba wałki 3 elastyczna tkanina i może być rozciągana do uzyskania naprężenia umożliwiającego utrzymanie masy ciała pacjenta przy określonej strzałce ugięcia elastycznej tkaniny 1. Naprężenie tkaniny ^regulowane jest symetrycznym jej nawijaniem na walki 3, dla zwiększenia naprężenia tkaniny, lub symetrycznym jej odwijaniem z wałków 3, dla zmniejszenia jej naprężenia przy użyciu samohamownych przekładni ślimakowych. Nawinięta na wałki 3 tkanina 1 i obciążona masą ciała pacjenta może być odwijana z jednego wałka 3, a następnie nawijana na drugi leżący naprzeciw wałek 3. Wykonywanie tej czynności z leżącym pacjentem umożliwia zmianę pozycji leżenia pacjenta (na plecach, na prawy lub na lewy bok) bez konieczności jego podnoszenia.

Na znajdujące się po obu bokach łóżka obrotowe rolki 4, umożliwiające ich przesuwanie wzdłuż stelaża 5 w celu dopasowania ich położenia do wzrostu pacjenta, mogą być nawinięte symetrycznie taśmy elastycznej tkaniny 1. Naprężenie każdej taśmy tkaniny i może być regulowane oddzielnie za pomocą samohamownej przekładni ślimakowej poprzez symetryczne jej nawijanie lub odwijanie na rolki 4.

Tkanina 1 o wielokierunkowej elastyczności, zastępująca materac, w przykładowym wykonaniu według wynalazku charakteryzuje się tym, że w osnowie zawiera co najmniej 20% wagowych przędzy elastycznej z udziałem elastomeru, w stosunku do całkowitej masy tkaniny 1, oraz maksimum 80% wagowych przędzy z włókien ciętych celulozowych, w stosunku do całkowitej masy tkaniny Liczba nitek osnowy i wątku w tkaninie 1 wynosi odpowiednio 33 i 30 na cm, a masa powierzchniowa tkaniny i wynosi od 450-550 g/m². Masa liniowa osnowowej przędzy elastycznej wynosi około tex 40 i stanowi kompozyt następujących przędz składowych: elastomer dtex 640 rozciągnięty czterokrotnie i opleciony dwukrotnie ciągłymi przędzami poliestrowymi dtex 84/36 DTY. Masa liniowa osnowowej przędzy nie elastycznej z włókien ciętych celulozowych wynosi tex 15x2. Masa liniowa przędzy wątkowej celulozowej wynosi tex 20x2. Elastyczna tkanina 1 wykonana jest w splocie gazejskim pokazanym na rysunku fig. 3.

Raport przewlekania przez nicielnice i płochę wynosi: 2 nitki elastyczne w struny gazejskie i w jedną szczelinę płochy oraz 3 nitki standardowe w nicielnice zwykłe i w jedną szczelinę płochy. Proces przygotowania osnowy z przędzy nieelastycznej prowadzi się na powszechnie stosowanych

PL 224 356 B1 snowarkach taśmowych lub zespołowych, z prędkościami i naprężeniami nitek odpowiednimi dla danego rodzaju przędz i zalecanymi przez producenta. Proces przygotowania osnowy elastycznej prowadzi się na snowarkach taśmowych z dokładną regulacją wszystkich snutych nitek w osnowie. Naprężenie snutych nitek elastycznych winno zapewniać utrzymanie nitek w stanie rozciągniętym i jednakowym naprężeniem kształtującym się na poziomie 50-60 cN/nitkę. Tkaninę 1 produkuje się na krosnach wyposażonych w urządzenie do wytwarzania splotów gazejskich metodą odwróconego barda, dwa wały osnowowe do podawania osnów o różnych grubościach przędz i wrobieniach, urządzenie do zmiany rodzaju wprowadzanych wątków. Niżej podane przykłady lepiej wyjaśnią wynalazek nie ograniczając zakresu jego wykorzystania.

P r z y k ł a d 1

Łóżko przeciwodleżynowe zawiera poziomą płasko rozciągniętą tkaninę podtrzymującą pacjenta, połączoną ze stelażem. Do obu boków wzdłuż stelaża ma zamocowane obrotowo wałki, wyposażone w blokadę w postaci samohamownej przekładni ślimakowej, oraz ma zamocowane obrotowo pary rolek, wyposażone w blokadę w postaci samohamownych przekładni ślimakowych. Rolki mają możliwość przesuwania wzdłuż stelaża. Warstwa elastycznej tkaniny, o długości 200 cm (długość stelaża łóżka) i szerokości 86 cm, w stanie nie naprężonym, została symetrycznie rozciągnięta do szerokości 155 cm i nawinięta na wałki. W tym stanie rozciągnięcia tkaniny, wałki po obu stronach stelaża zostały zablokowane, przez co tkanina ma stałe naprężenie umożliwiające utrzymanie masy ciała pacjenta ponad 85 kg, przy zadowalającej strzałce ugięcia powierzchni tkaniny.

Następnie na każdą z czterech par obrotowych rolek, znajdujących się po obu stronach stelaża, z możliwością ich przesuwania wzdłuż stelaża nawinięto taśmy rozciągniętej elastycznej tkaniny. Naprężenie każdej taśmy tkaniny może być regulowane oddzielnie poprzez symetryczne jej nawijanie na rolki lub odwijanie z rolek. Przesuwanie rolek z dodatkowymi taśmami elastycznej tkaniny wzdłuż stelaża, oraz oddzielne regulowanie naprężenia poszczególnych taśm, umożliwia modelowanie miejscowych nacisków na powierzchnię ciała i dopasowanie miejscowego oddziaływania tkaniny na określone części ciała, w zależności od wzrostu pacjenta. Ustawienie taśm w miejscach, w których ze względu na anatomiczną budowę ciała są one niedociążone, w pozycji leżącej na plecach (szyja, lędźwie, uda, łydki), umożliwia odciążenie miejsc (głowa, łopatki, biodra, stopy), które narażone są na nadmierne naciski w kontakcie z podłożem, jakim jest rozciągnięta na stelażu elastyczna tkanina. Po ustawieniu odpowiednich miejsc i naprężeń tkanin, rolki są zablokowane, w celu utrzymania nastawionych parametrów.

P r z y k ł a d 2

Z przędzy elastycznej w osnowie w ilości 20% wagowych, w stosunku do całkowitej masy tkaniny, oraz przędzy nieelastycznej celulozowej w ilości 80% wagowych, w stosunku do całkowitej masy tkaniny, wykonano na krośnie MAV tkaninę w splocie gazejskim o wielokierunkowej elastyczności, z przeznaczeniem na leże łóżka antyodleżynowego. Po procesie wykończenia liczność nitek osnowy w tkaninie gotowej wynosiła 33 na cm, liczność nitek wątku wynosiła 30 na cm, a masa powierzchniowa wynosiła 500 g. Tkanina miała nitki osnowy z przędzy celulozowej o masie 15x2 i przędzy elastycznej kompozytowej elastomer dtex 640 rozciągnięte czterokrotnie i oplecione dwukrotnie ciągłymi przędzami poliestrowymi dtex 84/36 DTY, o końcowej masie liniowej 40 tex, a nitki wątku z przędzy celulozowej 20x2 tex. Tkanina jest w splocie gazejskim, pokazanym na rysunku fig. 3. Szerokość tkaniny po wykończeniu wynosiła 86 cm, wytrzymałość na rozciąganie w kierunku wątku wynosiła 430 N, a w kierunku osnowy 400 N. Wydłużenie maksymalne tkaniny wynosiło odpowiednio w kierunku osnowy 160% i w kierunku wątku 200%.

Claims (4)

1. Łóżko przeciwodleżynowe, zawierające płaski poziomy element podtrzymujący pacjenta (1) połączony ze stelażem (5), znamienne tym, że do obu boków wzdłuż stelaża (5) są zamocowane obrotowo wałki (3), osadzone w przekładnię ślimakową samohamowną i łożysko, oraz są zamocowane do stelaża obrotowo parami rolki (4), wyposażone w przekładnię ślimakową samohamowną, przy czym z obydwu stron wzdłuż stelaża (5) na walki (3) jest nawinięty symetrycznie rozciągnięty wysoko elastyczny płaski materiał (1), korzystnie symetrycznie rozciągnięta wysoko elastyczna tkanina (1), a na każdą z zamocowanych obrotowo par rolek (4), osadzonych z obu stron stelaża (5), są symetrycznie nawinięte taśmy (2) z wysoko elastycznego płaskiego materiału (1), korzystnie taśmy (2) z wysoko elastycznej tkaniny (1).

PL 224 356 B1

2. Łóżko, według zastrz. 1, znamienne tym, że pod warstwą rozciągniętego wysoko elastycznego materiału (1), korzystnie pod warstwą rozciągniętej wysoko elastycznej tkaniny (1) znajduje się sztywna płyta (6), z możliwością regulacji swego położenia za pomocą mechanizmu dźwigniowego i siłownika elektrycznego przymocowanych do stelaża (5).

3. Łóżko, według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera cztery pary rolek (4), osadzonych obrotowo po obydwu stronach stelaża (5).

4. Łóżko, według zastrz. 1, znamienne tym, że poziomo usytuowana wysoko elastyczna tkanina (1) o wielokierunkowej elastyczności, jest nawinięta na wałki (3) i w postaci taśmy (2) na rolki (4), po obydwu stronach stelaża (5), i zawiera w osnowie co najmniej 20% wagowych przędzy elastycznej z udziałem elastomeru, w stosunku do całkowitej masy tkaniny, oraz maksimum 80% wagowych przędzy z włókien ciętych celulozowych, w stosunku do całkowitej masy tkaniny, liczba nitek osnowy w tkaninie wynosi 33 na cm, liczba nitek wątku w tkaninie wynosi odpowiednio 30 na cm, a masa po₂ wierzchniowa tkaniny wynosi od 450-550 g/m , masa liniowa osnowowej przędzy elastycznej wynosi około tex 40 i stanowi kompozyt takich przędz składowych jak elastomer dtex 640 rozciągnięty 4-krotnie i opleciony dwukrotnie ciągłymi przędzami poliestrowymi dtex 84/36 DTY, masa liniowa osnowowej przędzy nie elastycznej z włókien ciętych celulozowych wynosi tex 15x2, masa liniowa przędzy wątkowej celulozowej wynosi tex 20x2, elastyczna tkanina jest w splocie gazejskim.