PL224469B1 - Sekcja rekuperatora wentylacyjnego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sekcja rekuperatora wentylacyjnego. W obecnym stanie techniki w rozwiązaniu chronionym patentem UP RP nr 209 215 na podstawie zgłoszenia P 387 283 dzięki zastosowaniu elastycznych rękawów brezentowych dla połączenia kolektorów segmentów wymieniających ciepło przeciwprądowo, występujących wewnątrz takiej sekcji, dla połączenia jej z obudową bateria tych segmentów tworzy odrębną bryłę, która uzyskuje swoją szczelność przez dociśnięcie uszczelek międzysegmentowych oraz uszczelek występujących między modułami tworzącymi te segmenty ściągaczami prętowymi znajdującymi się wewnątrz sekcji, ale już na zewnątrz tej bryły. Konstrukcja ta posiada jednak nadmiernie duży ciężar, jest trudna pod względem technologicznym i jest nadmiernie kosztowna. W niemieckich zgłoszeniach, które też dotyczą sekcji wielosegmentowych, to jest DE 10 2010 045 381 A1 z 14 września 2010 r. oraz DE 10 2011 112 857 A1 z 12 września 2011 r., ale w opisie tych rozwiązań zupełnie pominięte zostały szczegóły konstrukcyjne, które mogłyby świadczyć o dostrzeganiu problemu konieczności ułatwień technologicznych w okresie eksploatacji tych sekcji, czy też ułatwień konstrukcyjnych i technologicznych nawet tylko podczas ich wytwarzania. W kartach katalogowych w ofercie holenderskiej Firmy Recair zamieszczona jest propozycja konstrukcji sekcji rekuperatora przeciwprądowego również z zastosowaniem wielosegmentowej baterii jego modułów, ale z propozycji tej wynika, że w rozwiązaniu tym problem konieczności uzyskania dostatecznie dużej siły docisku uszczelek międzymodułowych oraz eliminacji naprężeń wynikających z przemieszczeń termicznych między baterią segmentów i obudową sekcji rekuperatora oraz koniec zności kompensowania ewentualnych niedokładności wymiarów poszczególnych detali, został uwzględniony tylko dzięki zastosowaniu plastikowych elementów wymieniających ciepło, których jednoczesna elastyczność i względna sprężystość pozwala unikać tych zagrożeń. Dzięki temu w rozwiązaniach oferowanych przez tę firmę brak jest dostatecznych dążeń konstrukcyjnych ograniczających te zagrożenia w przypadku modułów innych niż wykonanych z tworzyw sztucznych, np. z aluminium a potwierdzeniem tego jest między innymi dodana w tych rozwiązaniach informacja tekstowa, że oferowana sekcja rekuperatora może być wykonywana zarówno w wersji segmentów stojących obok siebie na szerokości centrali z kolektorami dolnymi i górnymi jak również w wersji segmentów leżących jeden nad drugim, drugi nad trzecim itd., z kolektorami bocznymi, tak jak to jest w wynalazku zgłoszonym 11 marca 2003 r. i chronionym patentem amerykańskim nr US 2005/02361.36A1.

Istotą konstrukcji sekcji rekuperatora wentylacyjnego - będącej przedmiotem wynalazku - posiadającej obudowę, baterię modułów wymieniających ciepło przeciwprądowo zestawionych równolegle w segmenty, uszczelki międzymodułowe, uszczelki międzysegmentowe, otwory czołowe wlotowy i wylotowy powietrza do i z sekcji dla powietrza wywiewanego oraz dla powietrza świeżego, belkę poprzeczną środkową dolną, belkę poprzeczną środkową górną, belki poprzeczne czołowe środkowe, belki podłużne boczne środkowe, słupy pionowe boczne środkowe, wannę ociekową, odkraplacz, kolektory dolne o długości równej prawie połowie długości sekcji, utworzone przez ściankę denną prostokątną nachyloną w przekroju podłużnym względem poziomu prawie proporcjonalnie do wartości strumienia powietrza w danym przekroju kolektorów, opierającą się na belce poprzecznej środkowej dolnej, ścianki pionowe boczne, trapezowe, na które poprzez ich krawędzie poziome w formie rynny z uszczelkami przekazywany jest ciężar segmentów poprzez ich krawędzie dolne, ściankę pionową czołową przekazującą swój ciężar i inne jej obciążenia na belki poprzeczne czołowe środkowe, kolektory górne o długości równej prawie połowie długości sekcji, utworzone przez ścianki pionowe czołowe przekazujące ciężar kolektorów górnych na belki poprzeczne czołowe środkowe, ścianki górne prostokątne nachylone w przekroju podłużnym sekcji względem poziomu prawie proporcjonalnie do wartości strumienia powietrza w danym przekroju kolektora górnego, połączone z belką poprzeczną środkową górną oraz ścianki pionowe boczne trapezowe, których krawędzie poziome dolne w formie rynny odwróconej z uszczelkami, połączone są z krawędziami górnymi segmentów jest to, że ścianki pionowe czołowe kolektorów dolnych i górnych, połączone są z belkami poprzecznymi czołowymi środkowymi poprzez płyty czołowe zbiorcze posiadające kształt utworzony przez kontury dolne ścianek pionowych czołowych kolektorów dolnych i kontury górne ścianek pionowych czołowych kolektorów górnych oraz na pozostałych odcinkach kształtu utworzony przez kontury dolne i górne ścian czołowych segmentów, przy czym między modułami wymieniającymi ciepło, w każdym segmencie znajduje się bryła, rozszerzająca się jednowymiarowo o konturach przekroju poprzecznego pokrywających się z konturami przekroju poprzecznego segmentu, dociskająca moduły i uszczelki międzymodułowe do płyt czołowych zbiorczych, natomiast belki czołowe środkowe połączone są ze sobą ściągaczami poPL 224 469 B1 ziomymi z nakrętkami opierającymi się na belkach czołowych środkowych, przeprowadzonymi w płaszczyznach uszczelek międzysegmentowych. Korzystnie w bryle rozszerzającej się jednowymiarowo, znajdującej się między modułami każdego segmentu, będącej bryłą jednorazowego użytku wykonaną z dwóch naczyń plastikowych posiadających dna płaskie skierowane w stronę bliższej im płyty czołowej zbiorczej oraz posiadających ścianki naczynia mniejszego przylegające do płaszczyzn ścian bocznych, górnych i dolnych segmentu, które obejmowane są teleskopowo przez ściany boczne naczynia większego leżące w płaszczyznach ścian bocznych, górnych i dolnych segmentu, rolę ścianek bocznych naczyń znajdujących się w płaszczyźnie pionowej, w której bryła przylega do bryły sąsie dniej wcześniej zamontowanej, na odcinku środkowym o długości stanowiącej co najmniej 80 procent długości tego przylegania, spełniają ścianki bryły sąsiedniej wcześniej zmontowanej. Korzystnie w bryle rozszerzającej się jednowymiarowo, znajdującej się między modułami każdego segmentu rolę ścianek bocznych naczyń znajdujących się w płaszczyźnie pionowej, w której bryła aktualnie montowana przylega do bryły sąsiedniej wcześniej zamontowanej, na odcinku środkowym o długości stanowiącej co najmniej 80 procent długości tego przylegania, spełnia płyta międzysegmentowa zbiorcza dla uszczelek międzysegmentowych, przylegająca do segmentu sąsiedniego wcześniej zmontowanego. Korzystnie w bryle rozszerzającej się jednowymiarowo, znajdującej się między modułami każdego segmentu objętość napełniana pianką ekspandującą ograniczona jest tylko do pierścienia przylegającego do gabarytów zewnętrznych poprzecznych bryły, posiadającego szerokość co najmniej dwukrotnie większą od grubości bryły przed jej rozszerzeniem. Korzystnie w co najmniej czterech punktach przekroju poprzecznego bryły rozmieszczonych symetrycznie, możliwie najbardziej odległych od jej osi poprzecznych i jednocześnie położonych najbliżej jej ścian bocznych pionowych znajdują się siłowniki pneumatyczne zdolne do wytwarzania siły poziomej równoległej do podłużnej osi segmentu rozpychającej bryłę, umieszczone w cylindrach plastikowych poziomych połączonych z dnem naczynia mniejszego, otoczonych teleskopowo cylindrami plastikowymi połączonymi z dnem naczynia większego. Korzystnie w bryle rozszerzającej się jednowymiarowo, znajdującej się między modułami każdego segmentu umieszczony jest centralnie zbiornik gumowy zamknięty otoczony cylindrem niniejszym plastikowym połączonym z dnem naczynia mniejszego, który otoczon y jest teleskopowo cylindrem większym połączonym z dnem naczynia większego, wyposażony w przewód dla sprężonego powietrza wyprowadzony poza objętość bryły do strefy obsługi, służący do napełnia tego zbiornika powietrzem i regulacji w nim ciśnienia dla uzyskania niezbędnej siły dociskającej uszczelki międzymodułowe. Korzystnie w bryle rozszerzającej się jednowymiarowo, znajdującej się między modułami każdego segmentu objętość pierścienia przylegającego do jej konturów poprzecznych wypełniona jest uszczelką z gumy komórkowej sprężoną wstępnie przez jej dociśnięcie siłą zewnętrzną działającą na dna naczyń przed umieszczeniem bryły w segmencie. Korzystnie uszczelki międzysegmentowe poziome przyklejone do powierzchni bocznej modułu posiadają profil ukształtny głęboki, którego ramiona obejmują elastycznie i z uściskiem środnik wypustu o profilu teownika przyklejonego do powierzchni boc znej segmentu wcześniej zmontowanego. Korzystnie uszczelki międzysegmentowe poziome wykonane są z gumy komórkowej z powierzchnią poślizgową prostopadłą do powierzchni bocznej segmentu wcześniej zmontowanego i przyklejone są do obu powierzchni wewnętrznych ramion osłony głębokiej o profilu ceownika niskiego przyklejonej środnikiem do powierzchni bocznej modułu będącego na etapie kompletowania segmentu kolejnego i obejmują elastycznie oraz z uściskiem środnik wypustu o profilu teownika przyklejonego do powierzchni bocznej segmentu wcześniej zmontowanego. Korzystnie uszczelki międzysegmentowe poziome wykonane są z gumy komórkowej z powierzchnią poślizgową prostopadłą do powierzchni bocznej segmentu wcześniej zmontowanego i przyklejone są do obu powierzchni wewnętrznych ramion osłony głębokiej o profilu ceownika niskiego, przyklejonej środnikiem do powierzchni bocznej segmentu wcześniej zmontowanego i obejmują elastycznie oraz z uściskiem obie powierzchnie poślizgowe zewnętrzne prostopadłe do powierzchni bocznej modułu uszczelki międzysegmentowej poziomej wykonanej z gumy komórkowej przyklejonej do dna osłony płytkiej, która przyklejona jest do powierzchni bocznej modułu będącego na etapie kompletowania segmentu kolejnego. Korzystnie ścianki pionowe boczne kolektorów dolnych i górnych stykające się ze sobą wzdłuż pionowej osi przekroju podłużnego sekcji połączone są ze sobą na zakładkę na szerokości pasków przylegających do krawędzi będących bokiem równoległym dłuższym trapezu ścianek pionowych bocznych kolektorów dolnych i górnych, przy czym od strony obsługi pod łbami elementów łączących znajduje się listwa pionowa sztywna o profilu zamkniętym i o długości zbliżonej do długości krawędzi będących bokiem równoległym dłuższym trapezu ścianek pionowych bocznych kolektorów dolnych i górnych. Korzystnie ścianki pionowe boczne kolektorów dolnych i górnych stykające się ze

PL 224 469 B1 sobą wzdłuż pionowej osi przekroju podłużnego sekcji połączone są ze sobą na nakładkę na szerokości pasków przylegających do krawędzi będących bokiem równoległym dłuższym trapezu ścianek pionowych bocznych kolektorów dolnych i górnych, przy czym nakładka jest listwą sztywną o profilu zamkniętym o długości zbliżonej do długości krawędzi będących bokiem równoległym dłuższym trap ezu ścianek pionowych bocznych kolektorów dolnych i górnych.

Korzystnym skutkiem wynalazku jest znaczące zmniejszenie naprężeń, które mogą występować między obudową sekcji i baterią segmentów składających się z aluminiowych lub plastikowych elementów rekuperatorów, które to naprężenia pomimo niewielkich zmian temperatury, to jest poniżej 50 stopni C, wynikają z odkształceń termicznych spowodowanych dużą różnicą współczynników rozszerzalności termicznej stali stosowanej dla obudowy ścian kolektorów oraz aluminium lub tworzywa sztucznego, z którego wykonywana jest obudowa sekcji a także moduły rekuperatora wymieniające ciepło. Korzystnym skutkiem wynalazku jest również zmniejszenie efektów nierównomierności kompresji uszczelek, zmniejszenie wymagań dla dokładności wymiarów poszczególnych detali występujących w sekcji oraz uproszczenie dotychczas proponowanych konstrukcji łączących baterię segmentów rekuperatora z obudową sekcji rekuperatora, to jest:

- umożliwiające zastosowanie łatwej technologii wytwarzania sekcji rekuperatora i centrali wentylacyjnej,

- pozwalające na oczyszczanie elementów rekuperatora po łatwiejszym niż w innych rozwiązaniach wyjęciu ich z sekcji, np. w zmywarkach do naczyń o większych gabarytach.

- Zdumiewające jest to, że po upływie ponad 5 lat od wykazania w publikacjach naukowych ewidentnej przewagi walorów rekuperatorów przeciwprądowych nad walorami rekuperatorów krzyżowych nawet podwójnych oraz ponad 2 lat od opublikowania rozwiązania wg wynalazków NR 204 077 oraz NR 209 215, rekuperatory przeciwprądowe nie są jeszcze powszechnie stosowane w większych centralach wentylacyjnych i obecnie w dalszym ciągu dominujące jest jeszcze stosowanie ta m rekuperatorów krzyżowych. Pojawia się więc nadzieja, że dokonanie wynalazku opisanego w niniejszym zgłoszeniu zakończy trwający dotychczas okres stagnacji w rozwoju tego zakresu gospodarki cieplnej.

Przedmiot wynalazku został pokazany w przykładach wykonania na rysunkach, na których fig. 1 przedstawia uproszczony przekrój pionowy podłużny sekcji 1 rekuperatora wentylacyjnego, na fig. 2 pokazany jest przestrzenny aksonometryczny widok sekcji 1 rekuperatora, na fig. 3 pokazany jest w przekroju pionowym oraz na fig. 4 w przekroju poziomym przykład bryły 40 międzymodułowej, rozszerzającej się jednowymiarowo, jednorazowego użytku, którą w przypadku eksploatacyjnego oczys zczania modułów po ich demontażu należy wymienić na nową, w której pierścień 41 wypełniony jest pianką ekspandującą, na fig. 5 pokazano w przekroju poziomym wzajemne usytuowanie uszczelek 5 międzymodułowych i uszczelek 6 międzysegmentowych płaskich w przypadku zastosowania płyt 47 międzysegmentowych zbiorczych, na fig. 6 w przekroju poziomym wzajemne usytuowanie tych uszczelek w sąsiedztwie bryły 40 międzymodułowej w przypadku rezygnacji z płyty 47 międzysegmentowej zbiorczej, na fig. 7 pokazano w przekroju poziomym bryłę 40 międzymodułową rozszerzającą się jednowymiarowo w przypadku zastosowania co najmniej czterech siłowników 63 punktowych oraz zastosowania w pierścieniu 41 uszczelki z gumy komórkowej wstępnie ściśniętej, na fig. 8 w przekroju pionowym poprzecznym i fig. 9 w przekroju poziomym przykład zastosowania uszczelek 6.5. międzysegmentowych ukształtnych, na fig. 10 w przekroju pionowym poprzecznym przykład zastosowania uszczelek 6.6. międzysegmentowych poziomych z powierzchnią 73 poślizgową współpracujących z wypustami 71 oraz na fig. 11, w przekroju pionowym poprzecznym przykład zastosowania uszczelek

6.6. i 6.7. międzysegmentowych poziomych z powierzchniami 73 i 78 poślizgowymi o dwukrotnie większej elastyczności niż w przypadku stosowania wypustów 71. Na fig. 1 pokazana jest w uproszczonym przekroju pionowym podłużnym sekcja 1 rekuperatora wentylacyjnego posiadająca obudowę 3, baterię segmentów 2, składających się z jednego, z dwóch lub większej ilości modułów 4 wymieniających ciepło w układzie przeciwprądowym z zastosowaniem uszczelek 5 międzymodułowych oraz uszczelek 6 międzysegmentowych. Sekcja 1 posiada otwory 7 czołowe wlotowy i wylotowy powietrza wywiewanego oraz otwory 8 czołowe wlotowy i wylotowy dla powietrza świeżego, belkę 9 poprzeczną dolną, belkę 10 poprzeczną górną, belki 11 czołowe środkowe, belki 12 boczne środkowe, słupy 13 boczne środkowe, wannę 14 ociekową, odkraplacz 15, kolektory 16 dolne oraz kolektory 17 górne, które posiadają długość równą prawie połowie długości sekcji 1. Kolektory 16 dolne tworzy ścianka 18 prostokątna denna, nachylona względem poziomu tak, że zmienia ona przekrój poprzeczny kolektora 16 prawie proporcjonalnie do wartości strumienia powietrza występującego w danym przekroju kolektora 16, ścianka 19 pionowa czołowa i dwie ścianki 20 pionowe boczne w kształcie trapezu prostokątPL 224 469 B1 nego, przy czym co najmniej na szerokości belki 9 wierzchołek tego trapezu jest ścięty tak że na szerokości tej ścianka 18 jest pozioma. Kolektory 17 górne posiadają ściankę 21 górną prostokątną nachyloną do poziomu podobnie jak ścianka 18, jednak symetrycznie do ścianki 18, ściankę 22 pionową czołową i dwie ścianki 23 pionowe boczne, które posiadają kształt trapezów prostokątnych symetrycznych do ścianek 20, przy czym wierzchołek tego trapezu co najmniej na szerokości belki 10 jest ścięty tak że na szerokości tej ścianka 21 jest pozioma. Ścianki 19 i 22 połączone są śrubami z płytą 24 czołową zbiorczą posiadającą kształt, który tworzą kontury 25 dolne ścianek 19 i kontury 26 górne ścianek 22 oraz na pozostałych odcinkach tego kształtu kontury 27 dolne i górne ścianek 28 czołowych segmentów 2 rekuperatora. Płyty 24 połączone są śrubami z przylegającymi do niej belkami 11. Ścianki 20 i 23 stykające się ze sobą wzdłuż pionowej osi przekroju podłużnego sekcji 1 połączone są ze sobą korzystnie na zakładkę na szerokości pasków 29 przylegających do krawędzi 30 będących bokiem równoległym dłuższym trapezu ścianek 20 i 23. W połączeniu na zakładkę ścianek 20 i 23 sąsiednich kolektorów 16 i 17 korzystne jest zastosowanie od strony obsługi pod łby elementów łączących listwy 31 usztywniającej oraz zastosowanie otworów oliwkowych poziomych w pasku 29 przylegającym do listwy 31 i równoległych do osi podłużnej sekcji 1 a także w ściance 18 dla połączenia jej z belką 9 oraz w ściance 21 dla połączenia jej z belką 10. Możliwe jest też wykonanie połączenia ścianek 20 i 23 jako połączenia na nakładkę z zastosowaniem pod łby elementów łączących listwy 32 usztywniającej o profilu zamkniętym i o większej szerokości jako nakładki. Krawędź 33 pozioma ścianki 17 w formie rynny z uszczelkami tworzy szczelne połączenie z krawędzią 34 poziomą górną segmentu 2, natomiast krawędź 35 pozioma ścianki 20 w formie rynny z uszczelkami oprócz takiej szczelności z krawędzią 36 poziomą dolną segmentu 2 obciążona jest jeszcze ciężarem segmentu 2. W każdym z segmentów 2 między modułami 4 lub też między płytą 24 i sąsiednim modułem 4 umieszczona jest bryła 37/40 rozszerzająca się jednokierunkowo poziomo, na przykład bryła wypełniona pianką ekspandującą, która oddziaływuje siłą poziomą podłużną dociskającą moduły 4 i ich uszczelki 5 do płyty 24. W przykładzie pokazanym na fig. 1 bryła 37/40 usytuowana jest w osi pionowej przekroju podłużnego sekcji 1. Dla zapewnienia dostatecznej sztywności płyt 24 oraz belek 11, belki 11 połączone są ze sobą ściągaczami 38 poziomymi znajdującymi się w płaszczyznach uszczelek 6 międzysegmentowych i napinane są nakrętkami 39 opierającymi się na belkach 11. Na fig. 2 pokazany jest przestrzenny aksonometryczny widok sekcji 1 rekuperatora przeciwprądowego bez odkraplacza 15. Dołączenie tego widoku do niniejszego opisu ma na celu ułatwienie czytelności przekroju podłużnego pokazanego na rysunku fig. 1, gdzie nie było możliwe pokazanie, że szerokość kolektorów 16 i 17 równa jest szerokości segmentów 1, przy czym w rzucie poziomym podłużne osie kolektorów 16 i 17 są przesunięte względem podłużnych osi segmentów 2 o połowę ich szerokości a podłużne osie sąsiednich kolektorów 16 i 17, czyli znajdujących się w przekroju pionowym podłużnym sekcji 1 po przeciwnych stronach jej pionowej osi, np. dwóch kolektorów 17 górnych, w rzucie poziomym są przesunięte względem siebie na odległość równą szerokości kolektora 17, czyli równą szerokości segmentu 2. Stąd niezależnie od szerokości sekcji 1 będącej wielokrotnością ilości segmentów 2, w każdym przypadku sekcji 1 w komplecie wszystkich kolektorów 16 i 17 występują cztery kolektory 16 i 17 skrajne o szerokości dwukrotnie mniejszej od pozostałych kolektorów 16 i 17. Sekcję 1 pokazaną na fig. 2 tworzą trzy segmenty 2, z których każdy składa się z czterech modułów 4 wymieniających ciepło w układzie przeciwprądowym. W płaszczyźnie otworów czołowych 7 wlotowego i wylotowego wyeksponowany jest najgrubszą linią kształt płyty 24 czołowej zbiorczej w przypadku, w którym strumienie powietrza wywiewanego i powietrza świeżego w przekroju podłużnym sekcji nie krzyżują się ze sobą, pomimo tego, że w samych segmentach 2 strumienie te krzyżują się ze sobą. Na fig. 2 jest to czytelne, że płyta 24 posiada kształt, który tworzą kontury 25 dolne ścianek 19 pionowych czołowych kolektorów 16 dolnych i kontury 26 górne ścianek 22 pionowych czołowych kolektorów 17 górnych oraz na pozostałych odcinkach tego kształtu kontury 27 dolne i górne ścianek 28 czołowych segmentów 2. W widoku tym pokazane są ponadto belki 12 boczne środkowe oraz słupy 13 boczne środkowe. Pozostałe oznaczenia pokrywają się z oznaczeniami na rysunku fig. 1. Ponadto w sekcji 1 pokazanej na fig. 2 bryła 37/40 znajduje się między pierwszym i drugim modułem 4 a nie tak jak w sekcji 1 pokazanej na fig. 1, w której bryła 37/40 znajduje się w osi przekroju podłużnego sekcji 1. Na fig. 3 pokazany jest przykład bryły 40, to jest bryły 40d, gdzie „d” oznacza, że bryła 40 jest już po dociśnięciu uszczelek 5 międzymodułowych w segmencie 2d oraz bryły 40m, gdzie „m” oznacza, że bryła znajduje się w segmencie 2m będącym w trakcie montażu. Bryła 40 rozszerza się jednowymiarowo, jest jednorazowego użytku i na fig. 3 pokazana jest w przekroju pionowym poprzecznym A-A, natomiast na fig. 4 te same bryły 40d i 40m pokazane są w przekroju poziomym B-B około czterokrot6

PL 224 469 B1 nie powiększonym w porównaniu z przekrojem A-A. Przykład ten dotyczy przypadku, w którym objętość przestrzeni wypełnianej pianką ekspandującą ograniczona jest tylko do pierścienia 41 przylegającego do konturów przekroju poprzecznego bryły 40. Bryłę 40 tworzą dwa naczynia 42 większe oraz 43 mniejsze, których dna 44 i 45 płaskie są podstawami graniastosłupa leżącego tworzącego bryłę 37/40. Naczynie 42 większe nachodzi na naczynie 43 mniejsze teleskopowo, tworząc zamkniętą przestrzeń bryły 40 w postaci graniastosłupa leżącego o podstawie sześcioboku posiadającej wymiary zgodne z wymiarami przekroju poprzecznego segmentu 2. Nie jest wykluczone, że w przypadku dostatecznie powszechnego stosowania tego rozwiązania naczynia 42 i 43 będą wytwarzane z tworzyw sztucznych jako dwa monolity przy pomocy form wtryskowych, natomiast na etapie początkowym wdrażania tego rozwiązania naczynia te mogą być wykonywane jako spawane z płyty i płaskowników PVC. W naczyniu 42 większym ścianki 46 boczne zewnętrzne pierścienia 41 są prostopadłe do dna 44, są do niego przyspawane, występują w pięciu płaszczyznach sześcioboku przekroju poprzecznego segmentu 2 i na całej długości ich boków przylegają do konturów zewnętrznych bryły 40, natomiast w płaszczyźnie szóstej, w której aktualnie montowany segment 2m i jego bryła 40m przylega do segmentu 2d sąsiedniego wcześniej zmontowanego z dociśniętymi już uszczelkami 5 międzyelementowymi, jej ścianka 46 boczna zewnętrzna występuje tylko w jej najwyższym i najniższym skrajnym odcinku tego boku przylegającego do bryły 40d, których to odcinków łączna długość stanowi mniej niż 20 procent całej długości tego boku. Na pozostałym środkowym odcinku tego przylegania zewnętrzną ściankę pierścienia 41 aktualnie montowanej bryły 40m tworzy zewnętrzna powierzchnia pobocznicy bryły 40d w segmencie 2m wcześniej zmontowanym, lub też ściankę tą stanowi płyta 47 międzysegmentowa zbiorcza dla wszystkich uszczelek 6 międzysegmentowych na styku danego segmentu 2m z segmentem 2d sąsiednim wcześniej zmontowanym, lub też ściankę tą stanowi płyta 62 międzybryłowa. Taką samą przerwę na styku bryły 40m z bryłą 40d w naczyniu 43 posiada ścianka 48 zewnętrzna dla pierścienia 41 prawie prostopadła do dna 45, która jednak jest już wykonana z taśmy cienkiej blachy elastycznej zagiętej dwukrotnie wzdłuż krawędzi 49 pod kątem prawie prostym, połączonej szczelnie z dnem 45 i tworzącej także ściankę 50 wewnętrzną pierścienia 41 już na całej długości wewnętrznego obwodu tego pierścienia. W naczyniu 42 większym wewnętrzna ścianka 51 dla pierścienia 41 - tak jak ścianka 46 - również jest wykonana z paska PVC prostopadłego do dna 44 i połączonego z nim przez spawanie. Zagięcie taśmy ścianki 48 na krawędziach 49 pod kątem prawie prostym i jej elastyczność ma na celu uniknięcie ewentualnych utrudnień w teleskopowym nałożeniu naczynia 42 na naczynie 43. W najniższych punktach bryły 40 ścianki 46 i 48 posiadają, podobnie jak większość modułów 4 obecnie dostępnych na rynku, krótki około 30-milimetrowy odcinek poziomy umożliwiający przekazanie w okresie przed ekspandowaniem pianki w pierścieniu 41 ciężaru bryły 40 na stosunkowo małą powierzchnię uszczelki 52 miękkiej z gumy komórkowej ułożonej na poziomym płaskim odcinku rynny krawędzi 35 kolektora 16 oraz grubość i elastyczność zapewniającą szczelność na poziomym odcinku ścianki 48. W najwyższym punkcie ścianek 46 i 48 znajduje się szczelina 53 odpowietrzająca pierścień 41 w czasie ekspandowania substancji spieniającej wprowadzanej do tego pierścienia przy pomocy króćców 54 a także powodująca dociśnięcie uszczelki 55 przez ekspandującą piankę wyciekającą przez tę szczelinę 53 do poziomej powierzchni rynny utworzonej na poziomie krawędzi 33 ścianki 23 kolektora 17. Do dna 44 naczynia 42 większego w jego wnętrzu przyspawany jest centralnie czołowo cylinder 56 z PVC o wysokości pobocznicy równej wysokości ścianek 46, natomiast do dna 45 naczynia 43 mniejszego przyspawany jest czołowo cylinder 57 mniejszy koncentryczny względem cylindra 56 o wysokości równej wysokości ścianki 48. W przestrzeni ograniczonej cylindrami 56 i 57 znajduje się zbiornik 58 gumowy elastyczny, może on być podobny do dętki do piłki nożnej, z przewodem napełniającym wyprowadzonym do strefy obsługi. Przed przystąpieniem do umieszczenia modułów 4m dla segmentu 2m w rynnie krawędzi 35, na ściankę 48d wysuniętą z za ścianki 46d podczas rozszerzania bryły 40 naklejona zostaje uszczelka 59 wyrównawcza pionowa z miękkiej gumy komórkowej, zamontowane są ściągacze 38 i płyta 47 międzysegmentowa z naklejonymi na nią od strony segmentu 2d uszczelkami 6 międzysegmentowymi bezpoślizgowymi to jest: - uszczelek 6.1. poziomych o długości równej długości płyty 47, to jest długości segmentu 2, uszczelek 6.2. takich jak 6.1. lecz pionowych w płaszczyznach uszczelek 5 międzymodułowych wzdłuż krawędzi przylegających do bryły 40d o długości równej wysokości bocznej powierzchni modułu 4 pomniejszonej o podwójną szerokość uszczelek 6.1. oraz z naklejonymi na płytę 47 międzysegmentową od strony segmentu 2m uszczelkami 6 międzysegmentowymi z zewnętrzną powierzchnią poślizgową, to jest z uszczelkami 6.3. poziomymi i uszczelkami 6.4. pionowymi na tych samych wysokościach, w tych samych płaszczyznach i o tych samych długościach co odpowiednio uszczelki 6.1. i 6.2.. Do powierzchni zewnętrznej

PL 224 469 B1 den 44 i 45 wzdłuż ich krawędzi przyklejone są uszczelki 60 wykonane z gumy komórkowej o szerokości równej szerokości pierścienia 41. Zadane w czasie montażu segmentu 2m w sposób kontrolowany ciśnienie powietrza w zbiorniku 58 pozwala na uzyskanie bezpiecznego i skutecznego docisku uszczelek 5 i modułów 4 do płyt 24. Po upewnieniu się o tym, że dzięki ciśnieniu powietrza w zbiorniku 58 uszczelki te zostały dociśnięte równomiernie, możliwe jest wprowadzenie do pierścienia 41 pianki ekspandującej, która po zakończeniu montażu i obniżeniu ciśnienia w zbiorniku 58 do wartości barometrycznej spełnia rolę uszczelki międzybryłowej oraz dociska uszczelki 60, pozostałe uszczelki 5 i moduły 4 do płyt 24. Na fig. 5 pokazane jest w przekroju poziomym wzajemne usytuowanie uszczelek 5 międzymodułowych naklejonych na płytę 61 międzymodułową oraz uszczelek 6 międzysegmentowych naklejonych na płytę 47 międzysegmentową zbiorczą, to jest: uszczelki 6.1. międzysegmentowej bezpoślizgowej poziomej oraz uszczelki 6.3. poziomej z zewnętrzną powierzchnią poślizgową. Na fig. 6 pokazane jest w przekroju poziomym wzajemne usytuowanie na styku brył 40d i 40m uszczelek 60 naklejonych na powierzchnię czołową brył 40d i 40m wzdłuż ich krawędzi oraz uszczelek 6.3. międzysegmentowych poziomych z zewnętrzną powierzchnią poślizgową i uszczelek 6.4. międzysegmentowych pionowych z zewnętrzną powierzchnią poślizgową naklejonych na powierzchnię boczną segmentu 2d w przypadku rezygnacji ze stosowania płyty 47 międzysegmentowej zbiorczej i zastosowania tylko płyty 62 międzybryłowej o szerokości równej sumie grubości bryły 40d i jej uszczelek 60 lub większej od tej sumy do około 40 mm. Na fig. 7 w przekroju poziomym pokazane są bryły 40d i 40m rozszerzające się jednowymiarowo, jednorazowego użytku w przypadku, w którym zamiast zbiornika 58 gumowego centralnie umieszczonego, zastosowane są co najmniej cztery siłowniki 63 pneumatyczne w co najmniej czterech punktach sześciobocznej podstawy graniastosłupa, którym jest bryła 40, rozmieszczonych symetrycznie i znajdujących jak najbliżej płaszczyzn przylegania sąsiednich segmentów 2 i jednocześnie możliwie najbardziej oddalonych od siebie oraz w przypadku, gdy w pierścieniu 41 zamiast pianki ekspandującej umieszczony jest pierścień 64 zamknięty z miękkiej gumy komórkowej o kształtach pierścienia 41 ściśnięty jednowymiarowo przed umieszczeniem bryły 40m między modułami 4m przez nacisk siły zewnętrznej na dna 44 i dna 45 do tego stopnia, że po umieszczeniu bryły 40m między modułami 4 i jej rozszerzeniu pracą siłowników 63 i następnie po zwolnieniu siłowników 63, siła naporu pierścienia 64 na dna 44 i 45 jest co najmniej równa sile minimalnej wymaganej dla docisku uszczelek 5 międzymodułowych. Siłowniki 63 umieszczone są w cylindrach 66 PVC przyspawanych do dna 44, przy czym na cylindry 66 nachodzą teleskopowo cylindry 65 przyspawane do dna 45. Do powierzchni zewnętrznych den 44 i 45 wzdłuż ich konturów naklejone są uszczelki 60 z miękkiej gumy komórkowej, do której powierzchni zewnętrznej przyklejona jest płyta 67 poślizgowa na całej powierzchni przekroju poprzecznego bryły 40, korzystnie z tekstolitu. Można oczekiwać, że gładkość powierzchni zewnętrznej ścianek czołowych modułów 4 nie będzie znacząco gorsza od gładkości tekstolitu, jeżeli tak by nie było, wówczas korzystne jest oklejenie czołowej powierzchni m odułów 4 przylegających do bryły 40 płytami 68 z gładką powierzchnią, korzystnie z tekstolitu. Możliwe jest rozwiązanie ze zmniejszoną siłą dociskającą pierścień 64 przed umieszczeniem bryły 40m w segmencie 2m, którą dla uzyskania dostatecznie dużej eksploatacyjnej siły docisku uszczelek 5 i uszczelki 60 uzupełniać będzie eksploatacyjne, wieloletnie oddziaływanie np. siłowników 63 lub innych urządzeń rozszerzających bryłę 40 podczas montażu segmentu 2. Możliwe jest też rozwiązanie, w którym cała objętość bryły 37 wypełniona jest gumą komórkową podobnie wstępnie ściśniętą siłą zewnętrzną na płyty 44 i 45 przed umieszczeniem bryły 37 w segmencie 2m. Na fig. 8 w przekroju pionowym poprzecznym oraz na fig. 9 w przekroju poziomym pokazany jest szczegół zastosowania uszczelek 6.5. międzysegmentowych poziomych bezdociskowych, które naklejane są na moduły 4m od strony segmentu 2d. Uszczelki 6.5. posiadają profil ukształtny głęboki i obejmują swoimi ramionami 69 środnik 70 wypustu 71 o profilu teownika naklejonego na segment 2d tak, że uszczelka 6.5. zapewniając szczelność z dostatecznie dużą tolerancją może przemieszczać się względem wypustu 71 w kierunkach poziomych i nie wymaga to obciążania belek 12 bocznych środkowych oraz słupów 13 bocznych środkowych tak dużymi siłami jak to jest w przypadku stosowania uszczelek 6.1., 6.2., 6.3. i 6.4. w przykładach pokazanych na fig. 3, 4, 5, 6 i 7. W przypadku zastosowania uszczelek 6.5. jedyne obciążenie belek 12 i słupów 13 wynika z oddziaływania pianki ekspandującej w pierścieniach 41 oraz uszczelek 6.4. międzysegmentowych pionowych zabezpieczających przed wyciekaniem pianki ekspandującej do przestrzeni międzysegmentowej. Pokazane na fig. 8 i 9 wypusty 71 naklejone są na segment 2d na całej długości sekcji 1, przy czym między powierzchniami czołowymi wypustu 71 i płytami 24 znajdują się uszczelki płaskie kwadratowe o boku równym w przybliżeniu wymiarowi środnika 70. Naklejane na moduły 4m uszczelki 6.5. posiadają długość tych modułów a w przypadku mo8

PL 224 469 B1 dułów przylegających do bryły 37/40 uszczelki 6.5. posiadają długość powiększoną o grubość bryły 37m/40m przed jej rozszerzeniem i na tym odcinku posiadają wycięcia o szerokości zbliżonej do połowy odcinka „a” zachodząc na siebie „na zakładkę”. Ich sztywność pomimo dwukrotnie mniejszej szerokości i stosunkowo duży zasięg wypustu 71 stanowi dostateczną zaporę dla wycieku ekspandującej pianki z pierścienia 41. Natomiast uszczelki 5w, gdzie „w” oznacza, że tworzą one „wąs” dla uszczelki 5 międzyelementowej na odcinku „a” posiadają szerokość powiększoną tak, że ich zasięg w kierunku wypustu 71 jest o około 4 mm mniejszy niż zasięg uszczelki 6.5., przy czym długość odcinka „a” dotyczy płaskiego odcinka uszczelki 5w, oraz płytki 72 ochronnej, natomiast całkowitą długość uszczelki 5w określa odcinek „b” a połowa różnicy tych odcinków „a” i „b”, która oznaczona jest kopertą dotyczy płaskiego łagodnego przejścia grubości uszczelki 5w od tej wartości, którą posiada ona na odcinku „a” do wartości zerowej na krańcach odcinka „b”. Odcinki oznaczone kopertą dotyczą również stopniowej płaskiej zmiany grubości uszczelki 5. Wcięcie w uszczelce 5w dla wprowadzenia środnika 70 wypustu 71 posiada szerokość mniejszą o około 3 mm od grubości środnika, natomiast wcięcie w płytce 72 ochronnej dla środnika 70 posiada szerokość większą o około 6 mm od grubości środnika 70. Zastosowanie płytki 72 ochronnej wynika z różnej elastyczności uszczelek 5w i uszczelki 6.5.. Konieczność zastosowania płytki 72 ochronnej wynika stąd, że w trakcie dociskania uszczelek 5 przez bryłę 40 brak płytki 72 spowodowałby odepchnięcie uszczelki 5w przez uszczelkę 6.5. od uszczelniającego kontaktu uszczelki 5w ze środnikiem 70 wypustu 71. Na fig. 10 i fig. 11 w przekroju pionowym poprzecznym pokazany jest przykład zastosowania uszczelek 6.6. międzysegmentowych poziomych, które również pozwalają radykalnie zmniejszyć obciążenia dla belki 12 oraz słupa 13. Uszczelki 6.6. wykonane są z gumy komórkowej z powierzchnią 73 poślizgową i przyklejone są do ramion 74 prostopadłych swojej osłony 75 swoimi powierzchniami 77 równoległymi do powierzchni 73 oraz przyklejone powierzchniami 76. W przykładzie na fig. 10 osłona 75 przyklejona jest do bocznej powierzchni modułu 4m, natomiast uszczelki 6.6. swoimi powierzchniami 73 obejmują elastycznie i z uściskiem środnik 70 wypustu 71 przyklejonego do segmentu 2d tak jak w przykładzie na fig. 8 i 9. W przykładzie pokazanym na fig. 11 osłona 75 z uszczelkami 6.6. międzysegmentowymi poziomymi naklejona jest na segment 2d, przy czym długość osłony 75 jest mniejsza od odległości między płytami 24 o około 6 mm, natomiast uszczelki 6.6. są wtłoczone między płyty 24 z nadmiarem swojej długości wynoszącym około 4 mm do 6 mm w zależności od długości sekcji 1. Uszczelki 6.6. obejmują z uściskiem uszczelkę 6.7. utworzoną z dwóch warstw gumy komórkowej posiadających powierzchnię 78 poślizgową stykającą się z powierzchniami 73 poślizgowymi uszczelek 6.6.. Uszczelka 6.6. swoją powierzchnią 79 bezpoślizgową równoległą do powierzchni bocznej modułu 4m przyklejona jest do swojej osłony 80, która z kolei przyklejona jest do powierzchni bocznej modułu 4m. Osłona 80 uszczelki

6.7. posiada długość mniejszą o około 3 mm od długości modułu 4m, natomiast uszczelka 6.7. jest dłuższa od modułu 4m o około 3 mm. Długości uszczelek 6.6. na fig. 10 i uszczelek 6.7. na fig. 11 dla modułów 4m przylegających do bryły 37/40 są takie same jak w przypadku uszczelek 6.5. i tworzą one na grubości bryły 37/40 podobną zakładkę.

- Zaproponowane w niniejszym opisie konstrukcje uszczelnienia międzysegmentowego pok azane na fig. 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 11 obejmują dość szeroki zakres możliwych rozwiązań dlatego, że bardzo różne mogą być uwarunkowania, w których niniejszy wynalazek może być zastosowany. Uw arunkowania te mogą wynikać z różnej ilości modułów 4 tworzących poszczególne segmenty 2 wynikających z różnej długości sekcji 1 i ilości wynikających z tego uszczelek 5 międzymodułowych, ciężaru poszczególnych modułów 4, który wynika zarówno z grubości pakietu płyt wymieniających ciepło tworzących dane moduły 4, wielkości tych płyt, czyli gabarytów przekroju poprzecznego segmentu 2 a nawet tego czy występujące warunki pozwolą zastosować bryłę 40 jako usytuowaną w osi poprzecznej przekroju podłużnego sekcji 1, czy też konieczne będzie usytuowanie bryły 40 między innymi modułami 4 tak jak pokazano to na fig. 2 a w skrajnym przypadku nawet w bezpośrednim sąsiedztwie płyty 24.

Claims (12)

1. Sekcja rekuperatora wentylacyjnego posiadająca obudowę baterię modułów wymieniających ciepło przeciwprądowo zestawionych równolegle w segmenty, uszczelki międzymodułowe, uszczelki międzysegmentowe, otwory czołowe wlotowy i wylotowy powietrza do i z sekcji dla powietrza wywi ewanego oraz dla powietrza świeżego, belkę poprzeczną środkową dolną, belkę poprzeczną środkową

PL 224 469 B1 górną, belki poprzeczne czołowe środkowe, belki podłużne boczne środkowe, słupy pionowe boczne środkowe, wannę ociekową, odkraplacz, kolektory dolne o długości równej prawie połowie długości sekcji, utworzone przez ściankę denną prostokątną nachyloną w przekroju podłużnym względem poziomu prawie proporcjonalnie do wartości strumienia powietrza w danym przekroju kolektorów, opierającą się na belce poprzecznej środkowej dolnej, ścianki pionowe boczne, trapezowe, na które poprzez ich krawędzie poziome w formie rynny z uszczelkami przekazywany jest ciężar segmentów poprzez ich krawędzie dolne, ściankę pionową czołową przekazującą swój ciężar i inne jej obciążenia na belki poprzeczne czołowe środkowe, kolektory górne o długości równej prawie połowie długości sekcji, utworzone przez ścianki pionowe czołowe przekazujące ciężar kolektorów górnych na belki poprzeczne czołowe środkowe, ścianki górne prostokątne nachylone w przekroju podłużnym sekcji względem poziomu prawie proporcjonalnie do wartości strumienia powietrza w danym przekroju kolektora górnego, połączone z belką poprzeczną środkową górną oraz ścianki pionowe boczne trapezowe, których krawędzie poziome dolne w formie rynny odwróconej z uszczelkami, połączone są z krawędziami górnymi segmentów, znamienna tym, że ścianki (19 i 22) pionowe czołowe kolektorów (16 i 17) dolnych i górnych, połączone są z belkami (11) poprzecznymi czołowymi środkowymi poprzez płyty (24) czołowe zbiorcze posiadające kształt utworzony przez kontury (25) dolne ścianek (19) pionowych czołowych kolektorów (16) dolnych i kontury (26) górne ścianek (22) pionowych czołowych kolektorów (17) górnych oraz na pozostałych odcinkach kształtu utworzony przez kontury (27) dolne i górne ścian (28) czołowych segmentów (2), przy czym między modułami (4) wymieniającymi ciepło w każdym segmencie (2) znajduje się bryła (37) rozszerzająca się jednowymiarowo o konturach przekroju poprzecznego pokrywających się z konturami przekroju poprzecznego segmentu (2), dociskająca moduły (4) i uszczelki (5) międzymodułowe do płyt (24), natomiast belki (11) czołowe środkowe połączone są ze sobą ściągaczami (38) poziomymi z nakrętkami (39) opierającymi się na belkach (11) czołowych środkowych, przeprowadzonymi w płaszczyznach uszczelek (6) międzysegmentowych.

2. Sekcja rekuperatora wentylacyjnego według zastrz. 1 , znamienna tym, że w bryle (37) rozszerzającej się jednowymiarowo, znajdującej się między modułami (4) każdego segmentu (2) będącej bryłą jednorazowego użytku, wypełnianą pianką ekspandującą, wykonaną z dwóch naczyń (42 i 43) plastikowych posiadających dna (44 i 45) płaskie oraz posiadających ścianki (48) naczynia (43) mniejszego przylegające do płaszczyzn ścian bocznych, górnych i dolnych segmentu (2), które obejmowane są teleskopowo przez ściany (46) boczne naczynia (42) większego leżące w płaszczyznach ścian bocznych, górnych i dolnych segmentu (2), rolę ścianek (46 i 48) bocznych naczyń (42 i 43) znajdujących się w płaszczyźnie pionowej, w której bryła (37m) aktualnie montowana przylega do bryły (37d) sąsiedniej wcześniej zamontowanej na odcinku środkowym o długości stanowiącej co najmniej 80 procent długości tego przylegania, spełniają ścianki (46 i 48) bryły (37d) sąsiedniej wcześniej zmontowanej.

3. Sekcja rekuperatora wentylacyjnego według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że w bryle (40) rozszerzającej się jednowymiarowo, znajdującej się między modułami (4) każdego segmentu (2) rolę ścianek (46 i 48) bocznych naczyń (42 i 43) znajdujących się w płaszczyźnie pionowej, w której bryła (37m) aktualnie montowana przylega do bryły (37d) sąsiedniej wcześniej zamontowanej, na odcinku środkowym o długości stanowiącej co najmniej 80 procent długości tego przylegania, spełnia płyta (47) międzysegmentowa zbiorcza dla uszczelek (6) międzysegmentowych, przylegająca do segmentu (2d) sąsiedniego wcześniej zmontowanego.

4. Sekcja rekuperatora wentylacyjnego według zastrz. 1 albo 3, znamienna tym, że w bryle (40) rozszerzającej się jednowymiarowo, znajdującej się między modułami (4) każdego segmentu (2) objętość wypełniana pianką ekspandującą ograniczona jest tylko do pierścienia (41) przylegającego do gabarytów zewnętrznych poprzecznych bryły (40), posiadającego szerokość co najmniej dwukrotnie większą od grubości bryły (40m) przed jej rozszerzeniem.

5. Sekcja rekuperatora wentylacyjnego według zastrz. 1 albo 4, znamienna tym, że w co najmniej czterech punktach przekroju poprzecznego bryły (40) rozmieszczonych symetrycznie, możliwie najbardziej odległych od jej osi poprzecznych i jednocześnie położonych najbliżej jej ścian bocznych pionowych znajdują się siłowniki pneumatyczne zdolne do wytwarzania siły poziomej rozpychającej bryłę, równoległej do podłużnej osi segmentu (2), umieszczone w cylindrach (66) plastikowych poziomych połączonych z dnem (45) naczynia (43) mniejszego, otoczonych teleskopowo cylindrami (65) plastikowymi połączonymi z dnem (44) naczynia (42) większego.

6. Sekcja rekuperatora wentylacyjnego według zastrz. 1 albo 4, znamienna tym, że w bryle (40) rozszerzającej się jednowymiarowo, znajdującej się między modułami (4) każdego segmentu (2)

PL 224 469 B1 umieszczony jest centralnie zbiornik (58) gumowy elastyczny zamknięty, otoczony cylindrem (57) mniejszym plastikowym połączonym z dnem (45) naczynia (43) mniejszego, który otoczony jest teleskopowo cylindrem (56) większym połączonym z dnem (42) naczynia większego, wyposażony w przewód dla sprężonego powietrza wyprowadzony poza objętość bryły (40) do strefy obsługi, służący do napełnia zbiornika (58) powietrzem i regulacji w nim ciśnienia dla uzyskania niezbędnej siły dociskającej uszczelki (5) międzymodułowe.

7. Sekcja rekuperatora wentylacyjnego według zastrz. 1 albo od 4 do 6, znamienna tym, że w bryle (40) rozszerzającej się jednowymiarowo, znajdującej się między modułami (4) każdego segmentu (2), objętość pierścienia (41) przylegającego do jej konturów poprzecznych wypełniona jest uszczelką (64) z gumy komórkowej sprężoną wstępnie przez jej dociśnięcie siłą zewnętrzną działającą na dna (44 i 45) naczyń (42 i 43) przed umieszczeniem bryły (40) w segmencie (2).

8. Sekcja rekuperatora wentylacyjnego według zastrz. 1 albo od 4 do 7, znamienna tym, że uszczelki (6.5.) międzysegmentowe poziome przyklejone do powierzchni bocznej modułu (4m) posiadają profil ukształtny głęboki, którego ramiona (69) obejmują elastycznie i z uściskiem środnik (70) wypustu (71) o profilu teownika przyklejonego do powierzchni bocznej segmentu (2d) wcześniej zmontowanego.

9. Sekcja rekuperatora wentylacyjnego według zastrz. 1 albo od 4, do 7, znamienna tym, że uszczelki (6.6.) międzysegmentowe poziome wykonane są z gumy komórkowej z powierzchnią (73) poślizgową prostopadłą do powierzchni bocznej segmentu (2d) wcześniej zmontowanego i przyklejone są do obu powierzchni wewnętrznych ramion (74) osłony (75) głębokiej o profilu ceownika niskiego przyklejonej środnikiem do powierzchni bocznej modułu (4m) będącego na etapie kompletowania segmentu (2m) kolejne i obejmują elastycznie oraz z uściskiem środnik (70) wypustu (71) o profilu teownika przyklejonego do powierzchni bocznej segmentu (2d) wcześniej zmontowanego.

10. Sekcja rekuperatora wentylacyjnego według zastrz. 1 albo od 4 do 7, znamienna tym, że uszczelki (6.6.) międzysegmentowe poziome wykonane są z gumy komórkowej z powierzchnią (73) poślizgową prostopadłą do powierzchni bocznej segmentu (2d) wcześniej zmontowanego i przyklejone są do obu powierzchni wewnętrznych ramion (74) osłony (75) głębokiej o profilu ceownika niskiego, przyklejonej środnikiem do powierzchni bocznej segmentu (2d) wcześniej zmontowanego i obejmują elastycznie oraz z uściskiem obie powierzchnie (78) poślizgowe prostopadłe do powierzchni bocznej modułu (4m) uszczelki (6.7.) międzysegmentowej poziomej wykonanej z gumy komórkowej przyklejonej do dna (79) osłony (80) płytkiej, która przyklejona jest do modułu (4m) będącego na etapie kompletowania segmentu (2m) kolejnego.

11. Sekcja rekuperatora wentylacyjnego według zastrz. 1, znamienna tym, że ścianki (20 i 23) pionowe boczne kolektorów (16 i 17) dolnych i górnych stykające się ze sobą wzdłuż pionowej osi przekroju podłużnego sekcji (1) połączone są ze sobą na zakładkę na szerokości pasków (29) przylegających do krawędzi (30) będących bokiem równoległym dłuższym trapezu ścianek (20 i 23) pionowych bocznych kolektorów (16 i 17) dolnych i górnych, przy czym od strony obsługi pod łbami elementów łączących znajduje się listwa (31) pionowa sztywna o profilu zamkniętym i o długości zbliżonej do długości krawędzi (30) będących bokiem równoległym dłuższym trapezu ścianek (20 i 23) pionowych bocznych kolektorów (16 i 17) dolnych i górnych.

12. Sekcja rekuperatora wentylacyjnego według zastrz. 1, znamienna tym, że ścianki (20 i 23) pionowe boczne kolektorów (16 i 17) dolnych i górnych stykające się ze sobą wzdłuż pionowej osi przekroju podłużnego sekcji (1) połączone są ze sobą na nakładkę (32) na szerokości pasków (29) przylegających do krawędzi (30) będących bokiem równoległym dłuższym trapezu ścianek (20 i 23) pionowych bocznych kolektorów (16 i 17) dolnych i górnych, przy czym nakładka (32) jest listwą sztywną o profilu zamkniętym o długości zbliżonej do długości krawędzi (30) będących bokiem równoległym dłuższym trapezu ścianek (20 i 23) pionowych bocznych kolektorów (16 i 17) dolnych