PL224592B1 - Rama ortezy, zwłaszcza ortezy odwodzącej stawu barkowego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest rama ortezy, zwłaszcza ortezy odwodzącej stawu barkowego umożliwiająca łatwą regulację kąta odwodzenia kończyny górnej od tułowia.

Znane są ortezy stawu barkowego pozwalające na zablokowanie kończyny górnej w pozycji odwiedzionej od tułowia pacjenta, w których blokada polega na umieszczeniu pomiędzy kończyną górną a tułowiem klina lub wkładki dystansującej i zapięciu ortezy paskami stabilizującymi.

Orteza taka znana jest z opisu US6659971 lub US6659971 i zawiera układ pasów mocujących ortezę na ciele pacjenta rękawa/temblaka dla ręki oraz podkładki umieszczanej pomiędzy ręką a ciałem pacjenta. Podkładki, na przykład w formie klina, umieszczane są także w bezpośredniej bliskości stawu barkowego. Blokada taka jest skuteczna i zapobiega niekontrolowanym przemieszczeniom stawu barkowego. Zmiana kąta odwodzenia kończyny wymaga wymiany wkładki/klina dystansującego i ponownego spięcia pasków ortezy. Dlatego pacjent musi łącznie z ortezą zakupić zestaw klinów/wkładek dystansujących i przechowywać je do momentu zwiększenia lub zmniejszenia kąta odwodzenia. Zestaw klinów/wkładek dystansujących wymaga nie tylko miejsca do przechowywania, ale także jest kłopotliwy w stosowaniu terapeutycznym, gdyż jednoczesne utrzymanie wkładki/klina dystansującego i zapięcie pasków ortezy samodzielnie przez pacjenta jest bardzo trudne.

Dlatego stosuje się ortezy w których nie występują dodatkowe elementy dystansujące, które zastąpione są ruchomymi lub umożliwiającymi ruch elementami, najczęściej w postaci przegubów. Opis patentowy EP0597623 ujawnia konstrukcję ortezy, w której mechanizm usztywniający kończynę górną został podzielony na trzy główne podzespoły połączone przegubami, z których każdy zawiera mechanizm blokowania położenia poszczególnych podzespołów względem siebie. Blokady położenia podzespołów składają się z podstawy (stanowiącej fragment jednego podzespołu) i zestawionej z nią wewnętrznej zębatki podzespołu drugiego. W wewnętrznej zębatce podzespołu drugiego umieszczone są bolce blokujące dociskane do zębów zębatki sprężyną zapierającą się o umieszczony centralnie krzyżak. Zniesienie blokady następuje poprzez przekręcenie współpracującego z blokadami pokrętła, jakie wymusza ściśnięcie sprężyn i umożliwia obrót danego przegubu. Znana jest orteza według WO 2009/076725 zawierająca połączone blokowanym przegubem część łokciową (podpierającą łokieć) oraz część wspierającą się na tułowiu. W opisie patentowym ujawniono kilka wariantów wykonania połączenia przegubowego, z których jeden dotyczy pojedynczego przegubu, natomiast drugi dotyczy dwóch przegubów umieszczonych na krańcach dwudzielnej U-kształtnej ramy. Mechanizm blokowania położenia przegubu także przedstawiono wariantowo i bazują one głownie na możliwie silnym skręceniu obu przegubów.

Z kolei w zgłoszeniu patentowym US 2012/0101421 ujawniono ortezę w której ruch odwodzący ramienia blokowany jest podporą poruszającą się wzdłuż umieszczonej przy tułowiu prowadnicy.

Zbliżoną zasadę działania ma orteza według US 2012/0101419 w której ruch odwodzący ramienia także regulowany jest za pomocą przesuwającej się podpory, która jest blokowana śrubą. Ki erunek w jakim umieszczono oś śruby jest zasadniczo prostopadły do osi wzdłużnej ciała pacjenta, a śruba blokuje przemieszczenie ramienia poprzez zwiększenie tarcia pomiędzy poszczególnymi elementami przegubu.

Rozwiązania obejmujące skręcany sposób blokady położenia przegubu ortezy ujawniono także w opisie US 5538499 dotyczącym ortezy stawu barkowego z regulowanym kątem odwodzenia ramienia. Przegub ortezy zawiera układ wyposażonych w zębatki ramion, a blokada położenia ramion względem siebie następuje po skręceniu połączenia zębatek śrubą. Ramiona stabilizowane są wzdłuż tułowia oraz kończyny górnej układem pasków.

Znane są także rozwiązania obecne w handlu, jak na przykład orteza „am-ao-kg-01” wprowadzana do obrotu przez przedsiębiorstwo reh4mat, jaka składa się z platformy kończyny górnej wyposażonej w dwie taśmy obwodowe przedramienia, jedną taśmę ramienną oraz podparcie dłoni, a podparcie dłoni wyposażono w regulację wysokości. Jako element stabilizujący kończynę zastosowano innowacyjny przegub skokowy o kątach odwiedzenia ramienia 0, 15, 30, 60, 75, 90. Ustawienie właściwego kąta odbywa się bez użycia jakichkolwiek narzędzi. W celu zabezpieczenia wyrobu przed przypadkowym przestawieniem ustawionego kąta, zastosowano zasadę, polegającą na konieczności jednoczesnego wciśnięcia dwóch przycisków zmieniających kąt przegubu. Zastosowane w tym rozwiązaniu blokady pochodzą z zastosowań w uchwytach wózków dziecięcych i cechuje je stosunkowo niewielka jak na potrzeby stabilizacji stawów precyzja ustalenia kąta odwodzenia oraz typowe dla tego typu blokad luzy.

PL 224 592 B1

Znane ze stanu techniki konstrukcje ortez umożliwiających odwodzenie kończyny górnej, mimo często znacznego skomplikowania ich konstrukcji cechuje znaczna niestabilność układu kinematyc znego ortezy. Niestabilność taka wynika najczęściej z zastosowania pojedynczej ramy, która pod obciążeniem kończyny górnej nie zachowuje zakładanej sztywności i ulega odkształceniu lub zmienia swoje położenie. Dodatkowo poziom skomplikowania znanych rozwiązań powoduje konieczność znacznej dbałości o elementy mechaniczne, jak na przykład prowadnice podpór, czy odkryte mechanizmy regulacji kątów położenia elementów ortezy. Poziom skomplikowania konstrukcji ram takich ortez przekłada się także na ich cenę i problemy produkcyjne. W wielu przypadkach pacjent nie jest także w stanie samodzielnie dokonać regulacji kąta odwodzenia z uwagi na zastosowanie podwojonych elementów określających zakres ruchu, jakie muszą być odblokowane jednocześnie.

Dlatego celowym było opracowanie ramy ortezy, zwłaszcza ortezy odwodzącej stawu barkowego umożliwiającej samodzielną obsługę ortezy przez pacjenta, przy zapewnieniu stabilności ortezy podczas użytkowania z wykluczeniem jakichkolwiek luzów pochodzących tak z konstrukcyjnych właściwości samej ramy ortezy, jak też ze sposobu zamocowania ortezy wyposażonej w taką ramę na ciele pacjenta.

Rama ortezy, zwłaszcza ortezy odwodzącej stawu barkowego według wynalazku zawiera co najmniej ramę tułowia i ramę ramienia połączone dwoma przegubami. Korzystnie gdy rama tułowia oraz rama ramienia są ramami wykonanymi ze sztywnych prętów, rur lub kompozytu ukształtowanego w formę prętów, z jakimi korzystnie trwale i nierozłącznie połączone są przeguby. Korzystnie gdy połączenie ram i przegubów jest połączeniem nitowanym. Rama tułowia ma zasadniczy kształt litery U, której wolne końce przyłączone są do przegubów łączących ją z ramą ramienia. Rama ramienia składa się z co najmniej dwóch równoległych prętów, rur lub elementów kompozytowych wygiętych w kształt odpowiadający kształtowi zgiętej w stawie łokciowym kończyny górnej. Korzystnie pręty ramy ramienia zagięte są pod kątem 90°. Przeguby zawierają co najmniej dwie współśrodkowe, korzystnie okrągłe, zębate i zwrócone ku sobie zębami powierzchnie zestawione z płytkami przegubów, do jakich przyłączone są wolne końce ram - po jednym końcu ramy do każdej płytki przegubu. Pomiędzy przegubami znajduje się tuleja usztywniająca - rozpieracz, dystansujący przeguby względem siebie oraz stanowiący prowadnicę dla przechodzącej przez oba przeguby śruby zamkowej. Korzystnie gdy śruba zamkowa wyposażona jest jednostronnie w łeb blokujący się w otworze jednej powierzchni zębatej jednego przegubu. Na gwintowany koniec śruby zamkowej nakręcona jest nakrętka, korzystnie motylkowa. Płytki przegubów wyposażone są korzystnie w zwrócone ku sobie powierzchnie zębate, a długość gwintu przy jakiej nakrętka motylkowa jest nakręcona na gwint śruby zamkowej i jaka wystaje poza jeden z przegubów jest co najmniej równa wysokości zębów w jakie wyposażone są powierzc hnie płytek przegubów. Korzystnie gdy pomiędzy nakrętką motylkową, a płytką przegubu umieszczona jest co najmniej jedna podkładka, korzystnie tworzywowa lub sprężysta.

Rama ortezy, zwłaszcza ortezy odwodzącej stawu barkowego według wynalazku przedstawiona została na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok ramy ortezy według wynalazku, fig. 2 przedstawia szczegół przegubu.

P r z y k ł a d I

Rama ortezy, zwłaszcza ortezy odwodzącej stawu barkowego według wynalazku zawiera ramę tułowia 1 i ramę ramienia 2 połączone dwoma przegubami 3 i 4. Każdy z przegubów zawiera dwie płytki 5 i 6 połączone trwale z jedną zębatą powierzchnią 7 każda. Rama tułowia 1 oraz rama ramienia 2 są ramami wykonanymi ze sztywnych prętów z jakimi trwale i nierozłącznie połączone są płytki 5 i 6 przegubów 3 i 4. Połączenie ram i płytek przegubów jest połączeniem nitowanym 8. Rama tułowia 1 ma zasadniczy kształt litery U, której wolne końce przyłączone są do płytek przegubów łączących ją z ramą ramienia 2. Rama ramienia 2 składa się z dwóch zagiętych pod kątem 90° równoległych prętów wygiętych w kształt odpowiadający kształtowi zgiętej w stawie łokciowym kończyny górnej. Przeguby 3 i 4 zawierają dwie współśrodkowe, okrągłe zębate i zwrócone ku sobie zębami zębate p owierzchnie 7 zestawione z płytkami 5 i 6 do jakich przyłączone są wolne końce ram 1 i 2 - po jednym końcu ramy do każdej płytki. Pomiędzy przegubami 3 i 4 znajduje się tuleja usztywniająca 9 - rozpieracz, dystansujący przeguby 3 i 4 względem siebie oraz stanowiący prowadnicę dla przechodzącej przez oba przeguby 3 i 4 śruby zamkowej 10. Śruba zamkowa 10 wyposażona jest jednostronnie w łeb 11 blokujący się w otworze jednej powierzchni zębatej 7 przegubu 3. Na gwintowany koniec 12 śruby zamkowej 10 nakręcona jest nakrętka motylkowa 13. Długość gwintu przy jakiej nakrętka motylkowa 13 jest nakręcona na gwint śruby zamkowej 10 i jaka wystaje poza jeden z przegubów jest rów4

PL 224 592 B1 na wysokości zębów powierzchni zębatych 7 w jakie wyposażone są przeguby 3 i 4. Pomiędzy nakrętką motylkową 13, a płytką przegubu umieszczona jest podkładka.

P r z y k ł a d II

Rama ortezy, zwłaszcza ortezy odwodzącej stawu barkowego według wynalazku zawiera ramę tułowia 1 i ramę ramienia 2 połączone dwoma przegubami 3 i 4. Każdy z przegubów zawiera dwie płytki 5 i 6 połączone trwale z jedną zębatą powierzchnią 7 każda. Rama tułowia 1 oraz rama ramienia 2 są ramami wykonanymi ze sztywnych rur, z jakimi trwale i nierozłącznie połączone są płytki 5 i 6 przegubów. Połączenie ram 1 i 2 i płytek 5 i 6 przegubów 3 i 4 jest połączeniem nitowanym 8. Rama tułowia 1 ma zasadniczy kształt litery U, której wolne końce przyłączone są do płytek 5 i 6 przegubów łączących ją z ramą ramienia 2. Rama ramienia 2 składa się z dwóch równoległych rur wygiętych w kształt odpowiadający kształtowi zgiętej w stawie łokciowym kończyny górnej. Przeguby 3 i 4 zawi erają dwie współśrodkowe, okrągłe zębate i zwrócone ku sobie zębami zębate powierzchnie 7 zestawione z płytkami 5 i 6 do jakich przyłączone są wolne końce ram 1 i 2 - po jednym końcu ramy do każdej płytki. Pomiędzy przegubami 3 i 4 znajduje się tuleja usztywniająca 9 - rozpieracz, dystansujący przeguby 3 i 4 względem siebie oraz stanowiący prowadnicę dla przechodzącej przez oba przeguby śruby zamkowej 10. Śruba zamkowa 10 wyposażona jest jednostronnie w łeb 11 blokujący się w otworze jednej powierzchni zębatej 7 jednego przegubu. Na gwintowany koniec 12 śruby zamkowej 10 nakręcona jest nakrętka motylkowa 13. Długość gwintu przy jakiej nakrętka motylkowa 13 jest nakręcona na gwint śruby zamkowej 10 i jaka wystaje poza jeden z przegubów jest równa wysokości zębów powierzchni zębatych w jakie wyposażone są przeguby. Pomiędzy nakrętką motylkową, a płytką przegubu umieszczona jest podkładka, korzystnie tworzywowa.

P r z y k ł a d III

Rama ortezy, zwłaszcza ortezy odwodzącej stawu barkowego według wynalazku zawiera ramę tułowia 1 i ramę ramienia 2 połączone dwoma przegubami 3 i 4. Każdy z przegubów 3 i 4 zawiera dwie płytki 5 i 6 połączone trwale z jedną zębatą powierzchnią 7 każda. Rama tułowia 1 oraz rama ramienia 2 są ramami wykonanymi ze sztywnych prętów z kompozytu, z jakimi trwale i nierozłącznie połączone są płytki 5 i 6 przegubów 3 i 4. Połączenie ram 1 i 2 i płytek 5 i 6 przegubów 3 i 4 jest połączeniem nitowanym 8. Rama tułowia 1 ma zasadniczy kształt litery U, której wolne końce przyłączone są do płytek 5 i 6 przegubów 3 i 4 łączących ją z ramą ramienia 2. Rama ramienia 2 składa się z dwóch równoległych prętów z kompozytu wygiętych w kształt odpowiadający kształtowi zgiętej w stawie łokciowym kończyny górnej. Przeguby 3 i 4 zawierają dwie współśrodkowe, okrągłe i zwrócone ku sobie zębami zębate powierzchnie 7 zestawione z płytkami 5 i 6 do jakich przyłączone są wolne końce ram 1 i 2 - po jednym końcu ramy do każdej płytki. Pomiędzy przegubami 3 i 4 znajduje się tuleja usztywniająca 9 - rozpieracz, dystansujący przeguby 3 i 4 względem siebie oraz stanowiący prowadnicę dla przechodzącej przez oba przeguby śruby zamkowej 10. Śruba zamkowa 10 wyposażona jest jednostronnie w łeb 11 blokujący się w otworze jednej powierzchni zębatej 7 jednego przegubu. Na gwintowany koniec 12 śruby zamkowej 10 nakręcona jest nakrętka motylkowa 13. Długość gwintu przy jakiej nakrętka motylkowa 13 jest nakręcona na gwint śruby zamkowej 10 i jaka wystaje poza jeden z przegubów jest równa wysokości zębów powierzchni zębatych w jakie wyposażone są przeguby. Pomiędzy nakrętką motylkową, a płytką przegubu umieszczona jest podkładka, korzystnie sprężysta.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Rama ortezy, zwłaszcza ortezy odwodzącej stawu barkowego zawierająca co najmniej ramę tułowia (1) i ramę ramienia (2) wykonane ze sztywnych elementów połączone dwoma przegubami (3 i 4), znamienna tym, że przeguby (3 i 4) zawierają co najmniej dwie okrągłe i zwrócone ku sobie zębami zębate powierzchnie (7) zestawione z płytkami (5) i (6) przegubów (3) i (4), do jakich przyłączone są wolne końce ram (1) i (2) - po jednym końcu ramy do każdej płytki przegubu, a przeguby (3) i (4) połączone są przechodzącą przez element dystansujący (9) i przeguby (3) i (4) śrubą zamkową (10) z nakrętką (13).
2. 2. Rama według zastrz. 1, znamienna tym, że rama tułowia (1) oraz rama ramienia (2) są ramami wykonanymi ze sztywnych prętów.
3. 3. Rama według zastrz. 1, znamienna tym, że rama tułowia (1) oraz rama ramienia (2) są ramami wykonanymi ze sztywnych rur.

   PL 224 592 B1
4. 4. Rama według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że rama tułowia (1) oraz rama ramienia (2) są ramami wykonanymi z kompozytu ukształtowanego w pręty.
5. 5. Rama według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4, znamienna tym, że rama tułowia (1) ma zasadniczy kształt litery U, której wolne końce przyłączone są do przegubów (3) i (4) łączących ją z ramą ramienia (2), a rama ramienia (2) składa się z równoległych elementów prętowych wygiętych w kształt odpowiadający kształtowi zgiętej w stawie łokciowym kończyny górnej.
6. 6. Rama według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4 albo 5, znamienna tym, że pomiędzy przegubami (3) i (4) znajduje się tuleja usztywniająca (9) - mająca postać dystansującego rozpieracza, stanowiącego prowadnicę dla przechodzącej przez oba przeguby (3) i (4) śruby zamkowej (10).
7. 7. Rama według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4 albo 5 albo 6, znamienna tym, że śruba zamkowa (10) przechodząca przez przeguby (3) i (4) wyposażona jest jednostronnie w łeb (11) blokujący się w otworze jednej powierzchni zębatej (7) jednego przegubu, a nakręcona na nią nakrętka (13) jest nakrętką motylkową.
8. 8. Rama według zastrz. 7, znamienna tym, że długość gwintu przy jakiej nakrętka motylkowa (13) jest nakręcona na gwint śruby zamkowej (10) i jaka wystaje poza jeden z przegubów jest co najmniej równa wysokości zębów w jakie wyposażone są powierzchnie zębate (7) płytek (5) i (6) przegubów (3) i (4).
9. 9. Rama według zastrz. 9, znamienna tym, że pomiędzy nakrętką (13) a powierzchnią przegubu umieszczona jest podkładka.
10. 10. Rama według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4 albo 5 albo 6 albo 7 albo 8 albo 9, znamienna tym, że połączenie ram (1) i (2) i przegubów (3) i (4) są połączeniami nitowanymi (8).