PL225115B1 - Rozdzielacz hydrauliczny pulsatora o wysokiej częstotliwości - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest rozdzielacz hydrauliczny pulsatora o wysokiej częstotliwości, który charakteryzuje się zwiększonym pasmem częstotliwości pracy układu hydraulicznego przez wykorzystanie dwóch niewielkich siłowników hydraulicznych rozdzielacza wymuszających ruch suwaka, dwóch zaworów elektromagnetycznych sterujących doprowadzeniem cieczy hydraulicznej do siłowników hydraulicznych, dwóch zaworów mechanicznych ułatwiających zasilanie obu siłowników oraz układu elektronicznego sterującego pracą obwodu elektrycznego generującego napięcie zasilania elektrom agnesów zaworów elektromagnetycznych.

Ze stanu techniki znana jest konstrukcja siłownika hydraulicznego pokazanego na fig. 1, który zbudowany jest z dwóch zasadniczych elementów w postaci rozdzielacza hydraulicznego r i siłownika s. Rozdzielacz r spełnia funkcję sterującą przepływem cieczy roboczej a siłownik s - funkcję wykonawczą. Podstawowym elementem rozdzielacza r jest suwak Su, którego krawędzie osadzone są na trzech cylindrycznych odsadzeniach i sterują przepływem cieczy hydraulicznej. Odpowiednio do położenia suwaka Su krawędź po prawej stronie środkowego odcinka suwaka Su odsłania powierzchnię umożliwiającą przepływ cieczy hydraulicznej ze źródła zasilania z_a, gdzie panuje robocze ciśnienie cieczy hydraulicznej, do objętości Vi siłownika hydraulicznego s. Długość środkowego odcinka suwaka Su jest tak dobrana, aby w omawianym położeniu krawędź po lewej stronie odcinała dopływ cieczy hydraulicznej do objętości siłownika hydraulicznego s. Jednocześnie lewa część suwaka Su odsłania połączenie objętości V z przelewem p_rz, co umożliwia odpływ cieczy hydraulicznej z tej objętości. Przy tym położeniu prawa część suwaka przesłania połączenie objętości V z przelewem p_iZ. Dzięki temu cały wydatek źródła zasilania doprowadzony jest do objętości W omawianym położeniu suwaka Su siła parcia cieczy hydraulicznej na powierzchnię tłoka T osadzonego na tłoczysku t siłownika hydraulicznego s wymusza ruch tłoka T w lewo - co sygnalizuje strzałka. Przesuwając suwak Su w prawo krawędzie jego środkowej części zamykają połączenie zasilania z_a z objętością V1 i odsłaniają połączenie z objętością ^. Jednocześnie lewa część suwaka Su odcina połączenie objętości V z przelewem p_rz, a prawa łączy V z przelewem p_rz. Zmiana kierunku zasilania wymusza zmianę kierunku ruchu tłoka T siłownika hydraulicznego s. Ruch tłoka T siłownika hydraulicznego s przenoszony jest przez sprzęgnięty z nim element roboczy. Może nim być platforma podnośnika hydraulicznego, ramię dźwigu, chwytak maszyny do badań zmęczeniowych konstrukcji lub trzonek zaworu.

W zależności od zastosowania siłownika hydraulicznego s zmiana położenia suwaka Su może być dokonywana na różne sposoby. W przypadkach dopuszczalnych powolnych zmian w czasie siły wytwarzanej przez siłownik hydrauliczny s zmiana dokonywana jest najczęściej ręcznie za pomocą dźwigu lub podnośnika. W zastosowaniu do wszelkiego rodzaju pulsatorów ręczne sterowanie położeniem suwaka Su zastępowane jest siłownikiem elektromagnetycznym. Pod wpływem napięcia U generowanego przez układ zasilania UZ elektromagnes E wytwarza siłę elektromagnetyczną przyciągającą zworę połączoną z suwakiem Su, która wymusza przemieszczenie suwaka Su w skrajne prawe położenie napinając jednocześnie sprężynę S. Dzięki temu zasilanie cieczą hydrauliczną doprowadzone jest do objętości ^, a objętość V połączona zostaje z przelewem. Gdy napięcie U zanika, zanika również siła elektromagnesu E i pod wpływem siły napięcia sprężyny S suwak Su przemieszczany jest w lewe skrajne położenie. Zmianie położenia suwaka Su towarzyszy zmiana kierunku zasilania cieczą hydrauliczną. Układ UZ generuje najczęściej sygnał prostokątny o okresie „T” w czasie „t”, jak to pokazano na fig. 2.

Zaletą układu (fig. 1) jest jego prosta budowa ale jest ona okupiona istotną wadą funkcjonalną, ujawniającą się przy zwiększaniu skoku hs suwaka, lub skracaniu okresu T w następstwie zwiększania częstotliwości pracy układu. Wada wynika ze stałych czasowych zarówno obwodu elektrycznego jak i obwodu hydraulicznego. Aby zwiększyć częstotliwość pracy układu przy niezmiennym skoku tłoka należy zwiększać siłę nacisku cieczy na tłok T siłownika hydraulicznego s. Efekt ten uzyskać można albo przez zwiększanie ciśnienia w obwodzie hydraulicznym, albo przez zwiększanie powierzchni tłoka T. W pierwszym przypadku możliwości zwiększania częstotliwości wyczerpują się po osiągnięciu wartości maksymalnej ciśnienia, dopuszczalnej ze względów konstrukcyjnych - przekroczenie naprężeń i nadmierny wzrost temperatury. W drugim przypadku zwiększanie powierzchni tłoka T przy niezmiennym skoku oznacza konieczność zwiększania natężenia przepływu cieczy hydraulicznej, co pociąga za sobą łańcuch sprzężonych ze sobą problemów. Najistotniejszy z nich wynika z przepływu cieczy hydraulicznej przez suwak Su. Zwiększając strumień cieczy należy zwiększać nie tylko wydatek pompy zasilającej czy średnice przewodów doprowadzających ciecz hydrauliczną, ale także zwiękPL 225 115 B1 szać wymiary suwaka Su - głównie średnicę, albo jego skok. W obu przypadkach pojawiają się problemy z uzyskaniem wymaganego pasma częstotliwości pracy układu. Zwiększanie wymiarów oznacza zwiększanie masy suwaka Su, co wymaga wzrostu siły niezbędnej do uzyskania odpowiedniej dynamiki ruchu suwaka 1, a więc wzrostu siły generowanej przez elektromagnes E. Takie same wymaganie pojawia się przy zwiększaniu skoku suwaka Su, gdyż powiększa się odległość między rdzeniem elektromagnesu E a zworą. Siłę elektromagnesu E można powiększyć zwiększając natężenie prądu i indukcyjność cewki. Maksymalne natężenie prądu ograniczane jest wieloma czynnikami, z których najważniejszym jest efekt cieplny towarzyszący przepływowi prądu. Natomiast zwiększanie indukcyjności to nie tylko zwiększanie wymiarów elektromagnesu E, ale przede wszystkim zwiększanie obciążenia inercyjnego obwodu elektrycznego - indukcyjność cewki w obwodzie elektrycznym działa jak masa w układzie mechanicznym, zmniejszającego pasmo częstotliwości.

Opisane wyżej uwarunkowania powodują, że praktyczne wykorzystanie stosunkowo nieskomplikowanego układu hydraulicznego (fig. 1) jest znacznie ograniczone z uwagi na pasmo częstotl iwości pracy układu hydraulicznego, które jest wynikiem bezpośredniego sprzężenia zwory z suw akiem Su, czyli oddziaływania siły elektromagnesu E bezpośrednio na suwak Su.

Celem wynalazku jest opracowanie rozdzielacza hydraulicznego pulsatora o wysokiej częstotl iwości, który skutecznie zwiększa pasmo częstotliwości pracy układu hydraulicznego.

Rozdzielacz hydrauliczny pulsatora o wysokiej częstotliwości do zasilania siłownika hydraulicznego wymuszającego ruch posuwisto-zwrotny elementów roboczych, zwłaszcza zaworów silników spalinowych, w postaci trzyczęściowej konstrukcji, składającej się z korpusu, w którym znajduje się suwak kierujący dopływem i wypływem cieczy hydraulicznej z siłownika hydraulicznego oraz dwóch pokryw, według wynalazku charakteryzuje się tym, że w obu pokrywach umieszczonych po obu stronach korpusu znajduje się siłownik hydrauliczny zaopatrzony wewnątrz w tłok, którego czołowa powierzchnia styka się z powierzchnią boczną suwaka poruszającego się ruchem posuwisto-zwrotnym wzdłuż osi wzdłużnej kanału suwaka zaopatrzonego w otwory dla przewodów zasilających i odprowadzających ciecz hydrauliczną i ma obsadę wewnątrz której jest zawór mechaniczny sprzężony z zaworem elektromagnetycznym i podparty sprężyną powrotną. W osi tłoczka siłownika obu pokryw znajduje się śruba, uszczelniona uszczelką i dociskana do powierzchni stożkowego fazowania otworu nakrętką przez podkładkę. W pokrywach jest otwór, a po obu stronach korpusu, na wysokości otworu pokrywy jest otwór oraz podcięcie, tworzące łącznie kanał przepływowy, łączący objętość cylindra siłownika hydraulicznego rozdzielacza i przestrzeń między suwakiem a tłoczkiem siłownika hydraulicznego z przelewem.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest fakt wykorzystania słowników hydraulicznych rozdzielacza tylko do przesterowania położenia suwaka. Gdy suwak jest w pełni odciążony hydraulicznie, to powstająca w siłownikach siła nacisku pokonuje tylko siłę bezwładności suwaka i siłę nacisku na suwak ciśnienia wywołanego przepływem cieczy hydraulicznej w stronę przelewu. Z powyższego wynika, że aby uzyskać dużą prędkość ruchu suwaka, a w związku z tym krótki czas jego przesterow ania, średnice „d” tłoczków siłowników hydraulicznych rozdzielacza mogą być relatywnie niewielkie, niezależnie od średnicy „D” suwaka (fig. 3). Ponadto skok suwaka nie wpływa w żaden sposób na siłę elektromagnesu. W związku z tym o stałej czasowej suwaka decydują przede wszystkim właściwości hydrauliczne.

Rozdzielacz hydrauliczny według wynalazku z powodzeniem może znaleźć zastosowanie do napędu zaworów silników spalinowych, zwłaszcza tych gdzie podział dawki na części realizowany jest w zasobnikowym układzie zasilania silników wysokoprężnych - pracujących w systemie common rail, a wykorzystanie siłowników hydraulicznych tylko do zmiany położenia suwaka umożliwia ich miniaturyzację i w konsekwencji przenoszenie dużych częstotliwości pracy pulsatora.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym na fig. 3 pokazano w ujęciu schematycznym układ siłownika hydraulicznego współpracujący z rozdzielaczem, fig. 4 pokazano w ujęciu schematycznym budowę i zasadę działania rozdzielacza hydraulicznego, fig. 5 pokazano w przekroju rozdzielacz hydrauliczny, w którym otwory pod łączniki odprowadzające ciecz są wykonane na kierunku prostopadłym, fig. 6 pokazano w przekroju w powiększeniu miejsce występowania podcięcia w korpusie rozdzielacza, fig. 7 pokazano w widoku od czoła powiększony przekrój korpusu rozdzielacza w miejscu jego podcięcia, a na fig. 8 pokazano w widoku z boku powiększony przekrój korpusu rozdzielacza w miejscu jego podcięcia.

Jak pokazano na rysunku (fig. 3) układ siłownika hydraulicznego współpracujący z rozdzielaczem R w korpusie 1, którego znajduje się suwak 2, na którego lewy koniec działa tłok 2| siłownika

PL 225 115 B1 hydraulicznego rozdzielacza R o objętości V|, a na koniec prawy - tłok 2_g drugiego siłownika hydraulicznego rozdzielacza R o objętości yg. Położenie suwaka 2 wraz z tłokami względem korpusu 1 rozdzielacza R regulować można śrubami regulacyjnymi 3| po stronie tłoka 2| siłownika hydraulicznego s' (lewego) i śrubami regulacyjnymi 3g po stronie tłoka 2g siłownika hydraulicznego s” (prawego). Wykorzystując te śruby regulować można nie tylko położenie, lecz również skok suwaka 2. Objętości yi i y cylindrów są połączone ze stroną zasilania z_s i z przelewem p. Połączenia te są przemienne. Na wejściu do tych objętości znajdują się zawory mechaniczne: 4i, ze sprężyną 5, po stronie lewej, a po stronie prawej odpowiednio 4_g i 5g. Na drodze między zasilaniem z_s a zaworkiem 4i znajduje się zawór elektromagnetyczny 6| odcinający zasilanie siłownika lewego. Jego otwarcie wymusza elektrom agnes E|. Po prawej stronie suwaka 13 znajdują się analogiczne elementy konstrukcyjne: zawór 4e ze sprężyną 5_g, elektromagnetyczny zawór 6g odcinający oraz elektromagnes Eg. Objętości y, i Vg cylindrów mogą być połączone również ze stroną przelewów g. Jest to możliwe dzięki otworom 7| wykonanym w korpusie 1 rozdzielacza R po lewej stronie suwaka 2 i odpowiednio otworom 7_g po prawej stronie suwaka 2.

Z funkcjonalnego punktu widzenia suwak 2 rozdzielacza R według wynalazku spełnia takie samo zadanie, jak w rozwiązaniu z fig. 1. Zatem w korpusie 1 muszą znajdować się odpowiednie otwory, umożliwiające doprowadzenie zasilania z do siłownika hydraulicznego sl s” po stronie zasilania i odprowadzenie w kierunku g po stronie przelewów. Kierunki przepływu cieczy i kierunki ruchu tłoka 16 siłownika hydraulicznego s', s” zależą od usytuowania suwaka 2 względem zderzaków.

Kontakt tłoków 3 siłowników hydraulicznych rozdzielacza R z suwakiem 2 następuje tylko w wyniku nacisku. Dzięki temu średnice d tłoka 2| siłownika i D suwaka 2 są zupełnie niezależne. Zatem zmniejszając średnicę d do wartości niezbędnej do uzyskania siły nacisku tłoka 2| na suwak 2, zapewniającej nadanie suwakowi 2 odpowiedniego przyspieszenia, rozszerza się pasmo częstotliwości przenoszone przez rozdzielacz R.

Działanie rozdzielacza hydraulicznego R. Pomijając fazę uruchomienia podczas normalnej pracy układu hydraulicznego z rozdzielaczem R elektromagnesy E| i Eg zaworów elektromagnetycznych 6| i 6g zasilane są przemiennie. To oznacza, że zawory 6| i 6g znajdują się w stanie na przemian „otwarty” lub „zamknięty”. W stanie jak na fig. 3 zawór 6g jest zamknięty. Tym samym odcięte zostaje zasilanie prawego siłownika hydraulicznego i pod wpływem siły napięcia sprężyny 5β zawór 4β utrzymywany jest w stanie „otwarty”. Dzięki temu objętość V_g połączona jest otworami 7g z przelewem, co umożliwia ruch suwaka 2 w prawo. Jednocześnie zawór 6| znajduje się w stanie „otwarty”. Pod wpływem doprowadzonego ciśnienia zasilania z_s suwaka 2 zawór 4| utrzymywany jest w stanie „zamknięty” a sprężyna 5j napięta. Tym samym odcięty zostaje wypływ otworami 7| cieczy hydraulicznej w stronę przelewu, a objętość y| zasilana jest przez otwór o, wykonany wzdłuż zaworu mechanicznego. Parcie ciśnienia na tłok 2| wymusza ruch suwaka 2 łącznie z tłokiem 2g w kierunku śruby 3g spełniającej funkcję ogranicznika skoku (zderzaka), a po jego osiągnięciu utrzymuje ten stan do momentu zmiany napięcia doprowadzonego do elektromagnesów zaworów elektromagnetycznych 6| i 6g.

W wyniku zmiany napięcia zasilania elektromagnesów E| i Eg następuje zmiana stanu położenia zaworów elektromagnetycznych 6| i 6g. Zawór 6| zostaje zamknięty a 6g otwarty. W wyniku zamknięcia zaworu 6| odcięte zostaje zasilanie objętości y a pod wpływem działania siły napięcia sprężyny 5i otwiera się zawór 4| i objętość y| i otworami 7| uzyskuje połączenie z przelewem. Z kolei w wyniku otwarcia zaworu 6g parcie ciśnienia zasilania z układu z_s powoduje zamknięcie zaworu 4β i jednoczesne napięcie sprężyny 5,β. Dzięki temu poprzez otwór o następuje połączenie objętości yg z układem zasilania z_s suwaka 2 i siła parcia cieczy na tłok 2g wymusza ruch suwaka 2 w lewo, w kierunku śruby 3|, analogicznie jak przy ruchu w prawo.

Objętości wewnętrzne korpusu 1 rozdzielacza R na zewnątrz skrajnych elementów suwaka 2 odciążające parcie statyczne, niezbędne do umożliwienia ruchu suwaka 2, otworami 7| i 7g połączone są z przelewem g. To oznacza, że objętości te przez cały czas pozostają otwarte i pojawiające się w nich ciśnienie powstaje tylko w wyniku konieczności wytłaczania cieczy. Kierunek przepływu cieczy hydraulicznej pokazują naniesione strzałki.

Ze względów konstrukcyjnych - złożoność konstrukcji - można założyć, że zasilanie z_s układu suwaka 2 i zasilanie z siłownika pochodzić będą z tego samego źródła - jedna pompa wytwarzająca ciśnienie robocze - i w czasie, gdy układ nie pracuje wszystkie obwody elektryczne łącznie ze sterownikiem pozbawione są napięcia elektrycznego. W tym stanie zawory 6| i 6g powinny być zamknięte. W związku z powyższym podczas uruchamiania całego układu najpierw należy wytworzyć ciśnienie

PL 225 115 B1 w części hydraulicznej, a następnie we właściwej kolejności doprowadzić napięcie elektryczne do wła ściwego elektromagnesu E| i Eg.

Układ hydrauliczny siłownika z rozdzielaczem R. Wykorzystana do objaśniania działania rozdzielacza fig. 3 służy także do objaśnienia pracy całego układu hydraulicznego, obejmującego również siłownik hydrauliczny, którego praca sterowana jest rozdzielaczem R. W tym zakresie funkcja rozdzielacza R według wynalazku nie różni się od funkcji rozdzielacza r z fig. 1. Dwie środkowe części suwaka 2 służą, zgodnie z nazwą, do rozdzielenia przepływu cieczy hydraulicznej do objętości siło wnika hydraulicznego. W stanie jak na fig. 3 napięcie doprowadzone jest tylko do elektromagnesu E|. W związku z tym zawór elektromagnetyczny 6| zostaje otwarty, suwak 2 rozdzielacza R przemieszczony w skrajne położenie przy prawym zderzaku i objętość Vi cylindra siłownika s” - po prawej stronie tłoka 16 - połączona zostaje do zasilania z, w którym panuje ciśnienie robocze. Natomiast objętość V2 cylindra siłownika sl (po lewej stronie tłoka) połączona jest z przelewem g. Wobec powyższego po prawej stronie tłoka 16 powstaje niezrównoważona siła parcia, która wymusza przemieszczanie tłoka siłownika w kierunku „na lewo”, a po osiągnięciu krańcowego położenia utrzymuje tłok w tym stanie tak długo, aż nie nastąpi przesterowanie położenia suwaka 2, wymuszone zmianą napięcia doprowadzonego do elektromagnesów zaworów elektromagnetycznych 6| i 6g. Po zmianie zasilanie elektromagnesu Ej zostaje wyłączone a napięcie doprowadzone zostaje do elektromagnesu Eg. W tym stanie pod wpływem siły parcia cieczy na tłok 2g suwak 2 przemieszczony zostaje w skrajne lewe położenie, co zmienia kierunek zasilania siłownika hydraulicznego. Ciśnienie doprowadzone zostaje do objętości V a objętość V1 połączona z przelewem g. Pojawiająca się po lewej stronie tłoka 16 siłownika niezrównoważona siła parcia cieczy na tłok wymusza ruch tłoka w prawo aż do osiągnięcia zderzaka i w tym stanie utrzymuje do momentu ponownej zmiany zasilania elektromagnesów E| i Eg zaworów elektromagnetycznych 6| i 6g. Przy cyklicznie powtarzających się zmianach napięcia także cyklicznie odtwarzana jest zmiana ruchu tłoka 16 siłownika i ruchu sprzęgniętego z nim elementu, w postaci wspomnianego wcześniej zaworu silnika spalinowego.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładzie wykonania na fig. 4. Rozdzielacz R wykonany jest z trzech zasadniczych części złożonych z korpusu 1, w którym znajduje się suwak 2 rozdzielacza R, oraz dwóch pokryw 5. W obu pokrywach 5 zabudowane są identyczne elementy, to jest tłok 3 siłownika hydraulicznego rozdzielacza R, śruba 4, spełniająca funkcję ogranicznika ruchu suwaka 2 w kierunku na „lewo” w pokrywie lewej oraz „na prawo” w prawej - zderzaki skoku suwaka 2, zaworu mechanicznego 7 ze sprężyną 8 oraz obsady 6 zaworka elektromagnetycznego 6|, 6g Uszczelnienie śruby 4 następuje przez docisk uszczelki 10, osadzonej na cylindrycznej części śruby 4, do powierzchni stożka powstałego w wyniku nawiercenia otworu z gwintem w pokrywie rozdzielacza R. Odpowiedni nacisk na uszczelkę 10 wywołuje nakrętka 12, działająca na podkładkę 11. Śruby regulacyjne ułatwiają montaż suwaka 2.

Suwak 2 posiada cztery cylindryczne odsądzenia, z których krawędzie dwóch środkowych łąc znie z wewnętrznymi krawędziami odsadzeń skrajnych spełniają funkcję rozdzielacza przepływu cie czy hydraulicznej. Odsadzenia skrajne uszczelniają przestrzeń wysokiego ciśnienia i umożliwiają pełne odciążenie statyczne suwaka.

W korpusie 1 wykonano pięć otworów gwintowanych, służących do doprowadzenia i wyprowadzenia cieczy hydraulicznej z przestrzeni suwaka 2. W nagwintowanych odcinkach wejściowych otworów osadzono łączniki 9, wykorzystane do przyłączenia przewodów zasilających i odprowadzających ciecz hydrauliczną. Kierunek przepływu cieczy pokazują strzałki. Gdy osadzenie łączników 9, jak w rozwiązaniu pokazanym na fig. 4, jest kłopotliwe w montażu ze względu na odległości między nimi, to otwory pod łączniki odprowadzające ciecz mogą być wykonane na kierunku prostopadłym, jak to pokazano na fig. 5.

W obu pokrywach 5 rozdzielacza hydraulicznego R w osi otworów zasilających siłowniki cieczą hydrauliczną umieszczono zawory 7 ze sprężynami 8, które znajdują się w stanie otwartym, gdy pokazane na fig. 3 zawory elektromagnetyczne 6| i 6g odcinają dopływ cieczy hydraulicznej do siłowników hydraulicznych rozdzielacza R. Natomiast zawory 7 ulegają zamknięciu na skutek nacisku cieczy hydraulicznej w momencie doprowadzenia ciśnienia cieczy, gdy otwarte zostają zawory elektromagnetyczne 6| i 6g. Sterowanie dopływu i wypływu cieczy hydraulicznej zapewnia układ elektroniczny sterujący pracą obwodu elektrycznego generującego napięcie zasilające zawory elektromagnetyczne 6 (fig. 3).

W funkcjonowaniu rozdzielacza istotną role odgrywają (fig. 6) otwór 13, wykonany w obu pokrywach 5 oraz otwór 15 i podcięcie 14, wykonane po obu stronach korpusu 1 rozdzielacza. Wymie6

PL 225 115 B1 nione elementy konstrukcyjne tworzą kanał przepływowy umożliwiający odprowadzenie cieczy hydraulicznej z cylindrów hydraulicznych przy ruchu powrotnym tłoków 3 i suwaka 2.

Układ siłownika hydraulicznego współpracujący z rozdzielaczem R według wynalazku (fig. 3) cechuje się tym, że do jego budowy wykorzystuje się dwa niewielkie siłowniki hydrauliczne rozdziel acza wymuszające jedynie ruch suwaka 2, dwa zawory elektromagnetyczne 6l i 6_p sterujące doprowadzeniem cieczy hydraulicznej do siłowników hydraulicznych, dwa zawory mechaniczne 7 ułatwiające zasilanie obu siłowników oraz układ elektroniczny sterujący pracą obwodu elektrycznego, generujący napięcie zasilania elektromagnesów zaworów elektromagnetycznych 6| i β,β. Podstawowym elementem układu elektronicznego jest mikroprocesor oraz odpowiedni program numeryczny. Siłowniki h ydrauliczne umieszczone są po obu końcach suwaka 2. Ich siły działają bezpośrednio na suwak 2 przemiennie po lewej i prawej stronie w ten sposób, że gdy zasilany jest siłownik lewy, to cylinder prawego siłownika połączony jest z przelewem i dzięki temu siła nacisku hydraulicznego na tłok lewego siłownika wymusza ruch suwaka 2 w prawo, a gdy zasilany jest cylinder prawego siłownika, to z przelewem połączony jest cylinder lewego siłownika i siła nacisku na tłok prawego wymusza ruch suwaka w lewo. Siłowniki wykorzystane zostały do zmiany położenia suwaka 2.

Zasilanie siłowników rozdzielacza R cieczą hydrauliczną następuje w momencie otwarcia zaworów elektromagnetycznych 6| i 6,e umożliwiających dopływ cieczy do cylindrów siłowników. Otwarcie wymusza siła elektromagnesów. Obydwa zawory mechaniczne 7 posiadają otwór wewnętrzny, wykonany na ich całej długości, co umożliwia zasilanie siłowników hydraulicznych. Pomijając bardzo krótki okres przejściowy wynikający ze zmiany stanu obydwa zawory 7 pracują tylko w dwóch stanach: „otwarty” lub „zamknięty”. Moment otwarcia i czas trwania stanu „otwarty” ustalane są pracą elektromagnetycznych zaworów odcinających, a wiec są regulowane przez układ elektroniczny, który dalej nazywany będzie sterownikiem. Stan „zamknięty” zaworu mechanicznego 7 wywołany jest naciskiem na zawór 7 cieczy hydraulicznej w momencie doprowadzenia zasilania, co następuje w wyniku otwarcia zaworu elektromagnetycznego 6| i 6_p. W tym stanie następuje odcięcie połączenia cylindra siłownika hydraulicznego z przelewem i jednoczesne połączenie z zasilaniem, czyli doprowadzenie do cyli ndra ciśnienia hydraulicznego. Zamknięcie zaworu elektromagnetycznego 6| i 6,e powoduje odcięcie zasilania siłownika, co powoduje spadek ciśnienia, a jego następstwem jest samoczynna zmiana stanu zaworu mechanicznego 7 na „otwarty”, wymuszona siłą napięcia sprężyny 8. W tym stanie otwarte zostaje połączenie objętości cylindra hydraulicznego rozdzielacza z przelewem, co umożliwia wypływ cieczy hydraulicznej w stronę przelewu i ruch suwaka 2.

Claims (3)

1. Rozdzielacz hydrauliczny pulsatora o wysokiej częstotliwości do zasilania siłownika hydraulicznego wymuszającego ruch posuwisto-zwrotny elementów roboczych, zwłaszcza zaworów silników spalinowych, w postaci trzyczęściowej konstrukcji, składającej się z korpusu, w którym znajduje się suwak kierujący dopływem i wypływem cieczy hydraulicznej z siłownika hydraulicznego oraz dwóch pokryw, znamienny tym, że w obu pokrywach (5) umieszczonych po obu stronach korpusu (1) znajduje się siłownik hydrauliczny zaopatrzony wewnątrz w tłok (3), którego czołowa powierzchnia styka się z powierzchnią boczną suwaka (2) poruszającego się ruchem posuwisto-zwrotnym wzdłuż osi wzdłużnej kanału suwaka (2) zaopatrzonego w otwory dla przewodów zasilających i odprowadzających ciecz hydrauliczną i ma obsadę (6) wewnątrz której jest zawór mechaniczny (7) sprzężony z zaworem elektromagnetycznym (6| i 6_p), podparty sprężyną powrotną (8).

2. Rozdzielacz według zastrz. 1, znamienny tym, że w osi tłoka (3) siłownika obu pokryw (5) znajduje się śruba (4), uszczelniona uszczelką (10) i dociskana do powierzchni stożkowego fazowania otworu nakrętką (12) przez podkładkę (11).

3. Rozdzielacz według zastrz. 1, znamienny tym, że w pokrywach (5) jest otwór (15), a po obu stronach korpusu (1), na wysokości otworu (15) pokrywy (5) jest otwór (13) oraz podcięcie (14), tworzące łącznie kanał przepływowy, łączący objętość cylindra siłownika hydraulicznego rozdzielacza (R) i przestrzeń między suwakiem (2) a tłoczkiem (3) siłownika hydraulicznego z przelewem (p).