PL225679B1 - Układ zmniejszania współczynnika tarcia w początkowej fazie kontaktu obiektów współpracujących - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest układ do zmniejszania współczynnika tarcia w początkowej fazie kontaktu obiektów współpracujących dotyczący bezpieczeństwa eksploatacji pojazdów maszyn i urządzeń technicznych.

Jednym z podstawowych zagadnień z zakresu projektowania i eksploatacji pojazdów, maszyn i urządzeń technicznych oraz ich części jest zagadnienie trwałości a także związanego z nią prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń zagrażających egzystencji całego systemu. Problem ten ze szczególnym nasileniem występuje podczas styku kół lądującego samolotu z nawierzchnią lądowiska. W arunki zagrażające bezpieczeństwu sygnalizowane są przez łatwe do zaobserwowania dźwięki oraz obłoki dymu z palących się opon.

Celem wynalazku jest usunięcie znanych niedogodności poprzez skonstruowanie systemu zmniejszającego współczynnik tarcia w początkowej fazie kontaktu obiektów przemieszczających się z różną prędkością poprzez zastąpienie tarcia suwliwego tarciem potoczystym.

Istota wynalazku polega na tym, że układ wyposażony jest w części zewnętrznej osadzone o brotowo na kołkach łopatki wirnika oraz trzpień sterujący nagwintowany w części zewnętrznej, na końcu którego, także w części zewnętrznej, umieszczona jest tarcza z wcięciem otwierającym a od strony wewnętrznej na osi zamocowane jest ramię połączone obrotowo przez oś dolną z listwą sterującą zamocowaną na osi górnej listwy na korpusie amortyzatora.

Zaletą techniczną układu zmniejszania współczynnika tarcia w początkowej fazie kontaktu obiektów współpracujących według wynalazku jest prosta konstrukcja, umożliwiająca jednak radykalne zmniejszenie różnicy pomiędzy prędkością liniową lądującego samolotu a prędkością obwodową kół w początkowej fazie kontaktu z jednoczesną możliwością skrócenia drogi lądowania wynikającej ze zwiększonych oporów po opuszczeniu podwozia.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok zespołu jezdnego w rzucie bocznym od strony zewnętrznej, fig. 2 w części górnej półprzekrój zespołu w pozycji z otwartymi łopatkami bez kontaktu z płytą lotniska a w dolnej części w pozycji z zamkniętymi łopatkami ustalanej po kontakcie z płytą lotniska, a fig. 3 przedstawia widok zespołu jezdnego w rzucie bocznym od strony wewnętrznej z zaznaczeniem pozycji elementów ster ujących właściwych dla otwartych i zamkniętych łopatek wirnika.

Obręcz 1 z oponą 5 osadzona jest na łożyskach 8 umieszczonych na tulei 7, osadzonej w głowicy 13 tłoczyska 11 amortyzatora, przemieszczającego się w korpusie 12 amortyzatora. Na trzpieniu sterującym 9 nagwintowanym w części zewnętrznej i osadzonym w tulei 7 także nagwintowanej w części zewnętrznej, umieszczona jest tarcza 4 z wcięciem otwierającym 3 a od strony wewnętrznej na osi 17 zamocowane jest ramię 10 połączone obrotowo przez oś dolną 16 z listwą sterującą 14 zamocowaną na osi górnej 15 listwy na korpusie amortyzatora 12. W części zewnętrznej obręczy 1 osadzone są obrotowo na kołkach 6 łopatki wirnika 2. Wypuszczenie podwozia podczas lądowania sam olotu powoduje maksymalne wysunięcie tłoczyska amortyzatora 11 na głowicy 13 którego umieszczony jest na tulei 7 obręcz 1. Wysunięcie tłoczyska 11 powoduje poprzez listwę sterującą 14 obrót ramienia 10 umieszczonego na trzpieniu sterującym 9 oraz obrót i wysunięcie trzpienia sterującego 9 wraz z tarczą 4 posiadającej wcięcie otwierające 3, które przy obrocie i wysunięciu powoduje obrót łopatek wirnika 2 do pozycji O - otwarte, wokół osi wyznaczonej przez kołki 6 przymocowane do łopatek 2. W górnej części obręczy 1 łopatki wirnika mają ujemny a w dolnej części dodatni kąt natarcia, co p owoduje, ze względu na różnicę oporów obrót obręczy 1 wraz z oponami w kierunku zgodnym z wektorem prędkości względnej samolotu i powierzchni lądowiska. Po osiągnięciu kontaktu z podłożem n astępuje przesunięcie tłoczyska 11 wraz z głowicą w kierunku ku górze powodując ruch ku dołowi listwy sterującej 14 i dalej obrót ramienia 10 a co za tym idzie obrót i przesuw trzpienia sterującego 9 wraz z tarczą 4 co powoduje obrót łopatek wirnika 2 wokół osi wyznaczonej przez kołki 6 do pozycji Z - zamknięte łopatki wirnika.

Claims (1)

1. Układ zmniejszania współczynnika tarcia w początkowej fazie kontaktu obiektów współpracujących składający się z opon umieszczonych na obręczach osadzonych na tulejach oraz korpusu amo rtyzatora z tłoczyskiem i głowicą, znamienny tym, że ma w części zewnętrznej osadzone obrotowo na

   PL 225 679 B1 kołkach 6, łopatki wirnika 2, oraz trzpień sterujący 9 nagwintowany w części zewnętrznej, na końcu którego, także w części zewnętrznej, umieszczona jest tarcza 4 z wcięciem otwierającym 3a, zaś od strony wewnętrznej na osi 17 zamocowane jest ramię 10 połączone obrotowo przez oś dolną 16 z listwą sterującą 14 zamocowaną na osi górnej 15 listwy na korpusie amortyzatora.