PL225737B1 - Profil przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych oraz sposób wytwarzania profilu przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest profil przekładki dystansowej wielokomorowej stosowany głównie do szyb zespolonych, a także sposób wytwarzania profilu przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych, montowanych zwłaszcza w skrzydłach okiennych, drzwiowych i wykorzystywanych w przeszklonych konstrukcjach ścian.

Istnieje wiele rozwiązań profili przekładkowych, stanowiących element dystansowy przeszkleń izolacyjnych, w tym głównie skrzydeł okiennych.

I tak, z polskiego opisu zgłoszenia patentowego nr zgłoszenia P-339460 znane jest rozwiązanie pt.: „Profil przekładki dla zespołu szyb izolacyjnych” (publ. BUP 26/2000). Rozwiązanie to opisuje profil przekładki dla ramy przekładki, którą należy umieścić w obszarze brzegowym zespołu szyb izolacyjnych, z utworzeniem przestrzeni między szybami, z komorą do przyjmowania materiałów higroskopijnych i z co najmniej jednym żebrem bocznym do przylegania do wewnętrznej strony szyby na co najmniej jednej stronie komory, który poprzez odcinek mostkowy jest połączony z komorą. Rozwiązanie to charakteryzuje się tym, że korpus profilu przekładki jest wykonany z materiału elastycznie i plastycznie odkształcalnego, źle przewodzącego ciepło i że przynajmniej żebro boczne połączone jest zamknięciem materiałowym z plastycznie odkształcalną warstwą wzmacniającą.

Inne rozwiązanie przedstawione jest w polskim opisie zgłoszenia patentowego P-376364 pt.: „Przekładka do szyb wielowarstwowego oszklenia izolacyjnego” (publ. BUP 26/2005). Wynalazek ten odnosi się do przekładki stosowanej do podwójnych szyb izolacyjnych, zwłaszcza wykorzystyw anych w oknach, drzwiach lub tym podobnych elementach, która ma postać wydrążonego profilu, w ypełnionego materiałem pochłaniającym wilgoć. W celu uzyskania niezawodnego uszczelnienia w zespoleniu krawędzi za pomocą niewielkiej ilości materiału uszczelniającego, umieszczono żebra, wystające powyżej tylnej ścianki profilu wydrążonego. Żebro, razem z szybą, przylegającą do żebra, ogran icza komorę ustalającą dla materiału uszczelniającego. Zrezygnowano z nanoszenia materiału uszczelniającego na powierzchnię zewnętrzną tylnej ścianki.

Znana jest także konstrukcja przedstawiona w publikacji wynalazku WO2008017590 pt.: „Przekładka dystansowa dla kształtowania dystansu pomiędzy szklanymi płytami oraz sposób jej wytwarzania” („Spacer for forming a spacing between glass panes and a method for manufacturing such a spacer”). W rozwiązaniu tym przekładka dystansowa składa się głównie z części wykonanej z tworzywa sztucznego oraz z folii metalowej. Część z tworzywa sztucznego posiada ściankę wewnętrzną oraz dwa odgałęzienia, rozciągające się od strony ścianki wewnętrznej. Folia metalowa posiada ściankę zewnętrzną oraz wychodzące z niej dwa elementy boczne, a zewnętrzne powierzchnie tych odgałęzień z tworzyw sztucznych są co najmniej częściowo przykryte przez elementy boczne folii metalowej.

Jeszcze inne rozwiązanie przedstawione zostało w amerykańskim wynalazku US5460862 pt.: „Przekładka dystansowa” („Spacer”). W rozwiązaniu tym przekładka dystansowa wykonana jest z tworzywa sztucznego. Jest ona przystosowana do elementów budowlanych, posiadających co najmniej dwie oddalone od siebie płyty szklane, które są ze sobą trwale połączone. Przekładka ma postać profilu zamkniętego, który jest umieszczony pomiędzy płytami szklanymi. Profil ten ma ścianki boczne skierowane na szyby, ściankę wewnętrzną skierowaną na wewnętrzną część pomiędzy szybami oraz ściankę zewnętrzną, która skierowana jest na zewnątrz. Do profilu, zarówno do ścianek bocznych jak i zewnętrznych wstawione są wkładki hamujące dyfuzję pary wodnej. Wkładki te mogą być wstawione także w ścianie wewnętrznej. Wkładki hamujące dyfuzję pary wodnej wykonane są z cienkościennych folii z metalu lub tworzywa sztucznego.

Jeszcze inne rozwiązanie przedstawione zostało w polskim opisie zgłoszenia patentowego P-395986 pt.: „Ramka dystansowa do szyb zespolonych oraz sposób wytwarzania r amki dystansowej do szyb zespolonych” (publ. BUP 04/2013). Ramka dystansowa stanowi profil powstały z połączenia tworzywowej listwy z metalowym profilem, wykonanym korzystnie ze stali nierdzewnej lub stali lub aluminium. Tworzywowa listwa może być monolitem lub może składać się z dwóch części: górnej tworzywowej listwy oraz dolnej tworzywowej listwy, które mogą być wykonane z tworzyw o różnych właściwościach. W powierzchni metalowego profilu są konstrukcyjne otwory mające zaczepy („wąsy”). W dolnej części metalowego profilu znajdują się wzdłużne fałdy, stanowiące zapas materiału oraz wzdłużny zaczep mocujący boczne ramię tworzywowej listwy. W powierzchni tw orzywowej listwy wykonane są dodatkowo wentylacyjne otworki. Sposób wytwarzania ramki dysta nsowej do szyb zespolonych charakteryzuje się tym, że po wstępnym, mechanicznym połączeniu tworzywowej listwy (względnie górnej, tworzywowej listwy i dolnej, tworzywowej listwy) z metalowym

PL 225 737 B1 profilem, ramkę dystansową poddaje się zgrzewaniu termicznemu, korzystnie ultradźwiękowemu, które powoduje strefowe upłynnienie tworzywa użytego do produkcji ramki wewnątrz konstrukcyjn ego otworu oraz korzystnie upłynnienie tworzywa na poziomie powierzchni metalowego profilu, w wyniku czego połączone zostają ze sobą przylegające d o siebie powierzchnie tworzywowej listwy poprzez konstrukcyjne otwory (lub odpowiednio powierzchnie górnej, tworzywowej listwy i dolnej, tworzywowej listwy), a po zastygnięciu dodatkowo następuje skuteczne przywarcie tworzywa do powierzchni metalowego profilu, szczególnie w okolicach konstrukcyjnego otworu oraz dodatkowo do powierzchni zatopionych zaczepów.

W znanych dotychczas przekładkach dystansowych do szyb zespolonych profile wykonywane są z połączonych ze sobą elementów metalowych, korzystnie ze stali nierdzewnej lub z aluminium połączonego z tworzywem. Znane są także przekładki wykonane z samego metalu. Przy czym, łączenie poszczególnych elementów we wszystkich rodzajach przekładek następuje najczęściej p oprzez klejenie i/lub zaciskanie i/lub zgrzewan ie. Wykorzystanie w przekładkach dystansowych profili metalowych jest konieczne, z uwagi na to, iż element metalowy stanowi niezbędną przegrodę dla gazów, wypełniających przestrzeń pomiędzy szybami, które nie są blokowane przez elementy z tworzywa sztucznego, a przy tym do ich powierzchni przyklejane są masy uszczelniające szybę. Bardzo niewskazane jest zastosowanie do tego celu elementów wyłącznie z tworzywa sztucznego, ponieważ tworzywo nie wykazuje właściwej adhezji. Z kolei zastosowanie w przekładkach dystansowych do szyb zespolonych tworzywa sztucznego jest także konieczne, ponieważ pozwala na poprawienie właściwości termicznej przekładki (uzyskuje się mniejszy współczynnik przenikalności cieplnej), co ma istotny wpływ na poprawę właściwości termicznych krawędzi szyby, a dodatkowo umożliwia wykonanie elementu w dowolnym kolorze bez konieczności malowania przekładki dystansowej.

Podczas procesu produkcji szyby zespolonej wewnątrz zespolenia są zamykane cząsteczki wody znajdujące się w powietrzu. W wyniku wahań temperatury może dojść do ich skroplenia, osadzania się pary, a czasami niszczenia szyby. Aby zapobiec temu zjawisku przekładki międzyszybowe wypełnia się osuszaczem. Po zespoleniu, woda dyfunduje poprzez perforacje w przekładce i jest absorbowana przez osuszacz. Wszystkie znane dotychczas przekładki mają perforacje wykonane przelotowo poprzez punktowe rozerwanie, względnie otworowanie górnej ściany przekładki. Jednak przy wykonaniu zbyt małych otworów nie wszystkie one są drożne, a pozostałe ograniczają wchłanianie wody. Z kolei przy wykonaniu dużych otworów osuszacz wydostaje się z przekładki (pyli) do wnętrza szyby zespolonej. Zjawisko pylenia może również wystąpić w wypadku zastosowania małych otworów, gdyż podczas przetwarzania przekładki jest ona przeginana w narożach, co powoduje zniekształcenie otworów (niekorzystne powiększenie lub pomniejszenie).

Celem wynalazku jest opracowanie nowej konstrukcji profilu przekładki dystansowej do szyb zespolonych, która będzie w sobie łączyła zalety zastosowania w niej obu surowców, a równocześnie eliminowała mankamenty dotychczas znanych konstrukcji, związanych głównie z umieszczanym w przekładkach pochłaniaczem wilgoci (osuszaczem), który z czasem ulega wykruszaniu i przedostaje się (pyli) na zewnątrz przekładki (do wnętrza szyby zespolonej), brudząc ją i tracąc właściwości, które miał spełniać. Opracowany profil przekładki posiada perforację na tyle dużą, aby zapewnić odpowiednie wchłanianie wody w określonym czasie, a jednocześnie zabezpiecza przed wydostaniem się osuszacza do wnętrza szyby.

Celem wynalazku jest równocześnie opracowanie nowej technologii wytwarzania profilu przekładki wielokomorowej do szyb zespolonych, która umożliwi wytwarzanie przekładek dystansowych o opracowanej konstrukcji.

Istotę profilu przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych, powstałego z połączenia profilów z metalu lub tworzywa, stanowi to, że stanowi go górny profil oraz tworzywowy dolny profil, pomiędzy którymi znajduje się komora, przy czym górny profil w ściance przylegającej do komory ma przelotowe otworki, korzystnie wykonane w dwóch rzędach, zaś dolny profil w ściance przylegającej do komory ma przelotowe otworki, korzystnie wykonane w jednym rzędzie, przy czym przelotowe otworki i przelotowe otworki są przesunięte względem siebie. Korzystnie od strony komory na powierzchni górnego profilu lub tworzywowego dolnego profilu, wykonane są dystansowe występy. K orzystnie górny profil wykonany jest z tworzywa lub metalu. Korzystnie górny profil oraz tworzywowy dolny profil są wykonane z tworzyw o różnych właściwościach. Korzystnie metalowy profil w dolnej części posiada fałdę i wzdłużny zaczep, mocujący boczne ramię. Korzystnie przestrzeń pomiędzy tworzywowym dolnym profilem, a metalowym profilem wypełniona jest pochłaniaczem wilgoci.

PL 225 737 B1

Istotę sposobu wytwarzania profilu przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych, w którym łączy się profile metalowe lub tworzywowe, stanowi to, że po wstępnym, mechanicznym złożeniu profilu, tj. górnego profilu i tworzywowego dolnego profilu z metalowym profilem, utworzoną w ten sposób przekładkę dystansową poddaje się zgrzewaniu termicznemu, korzystnie ultradźwiękowemu powodującemu strefowe upłynnienie tworzywa w miejscach przylegania do siebie górn ego profilu i tworzywowego dolnego profilu oraz na poziomie powierzchni metalowego profilu, w tym, korzystnie w szczególności w okolicach wycięć, przy czym po zastygnięciu tworzywa łączy się trwale wzdłużnie nad powierzchnią tworzywowy dolny profil z górnym profilem oraz tworzywowy dolny profil z co najmniej częścią powierzchni metalowego profilu, oraz w wyniku odpowiedniego ukształtowania górnego profilu i tworzywowego dolnego profilu pomiędzy górnym profilem i tworzywowym dolnym profilem tworzy się komorę łączącą przelotowe otworki górnego profilu i przelotowe otworki tworzywowego dolnego profilu. Korzystnie przed mechanicznym połączeniem profilu z metalowym profilem wykonuje się w metalowym profilu wycięcia korzystnie poprzez przetłocznie.

Opracowany profil przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych wytwarzany jest bez konieczności używania kleju. Tym samym, wyeliminowane zostają problemy związane z reakcjami chemicznymi, jakie zachodzą pomiędzy substancjami zawartymi w kleju, a pozostałymi elementami przekładki. Podobnie eliminuje się niepożądane skutki zmian temperatur, czy też ewentualnego zastosowania nowej, dotychczas niestosowanej mieszanki gazu wypełniającej przestrzeń pomiędzy szybami. W czasie kształtowania przekładki, np. poprzez jej gięcie - łączenie klejowe zwykle nie wytrzymywało obciążeń, którym poddawana jest przekładka. Często powierzchnia boczna przekładki przylegająca bezpośrednio do szyby ulegała odkształceniu, co miało negatywny wpływ na szczelność szyby zespolonej. Natomiast opisane rozwiązanie może być stosowane nie tylko w technologii bezklejowej, ale także we wszystkich dotychczasowych metodach produkcji przekładek oraz jej typach.

Poprzez zastosowanie w opracowanym rozwiązaniu podwójnej ścianki górnej przekładki (skierowanej do wnętrza szyby zespolonej) złożonej z dwóch nieprzylegających do siebie płaszczyzn profili i przesunięciu w nich względem siebie perforacji (otworów) wyeliminowano do minimum możliwość pylenia osuszacza (pozioma szczelina pomiędzy dwoma ściankami górnej przekładki jest za wąska, aby poprzez nią przedostał się osuszacz (pył), a jednocześnie zapewnia odpowiednio duże pole przekroju, poprzez które przepływa swobodnie powietrze/gaz i cząsteczki wody). Przesunięcie otworów względem siebie umożliwia wykonywanie ich stosunkowo dużych, a więc zawsze drożnych (wielkością i ilością otworów regulujemy czas wchłaniania wody). Szczelina pomiędzy dwoma ściankami górnej części przekładki wykonana jest na jej całej długości, a więc pozwala swobodnie dyfundować wodzie pomiędzy perforacją (otworami). Dodatkowo zastosowanie wypustów od strony szczeliny na powierzchniach płaszczyzn podwójnej ścianki zapobiega przypadkowemu zmniejszeniu się przekroju szczeliny, a dodatkowo ogranicza ruch pyłu osuszacza, który niepożądanie przedostał się do szczeliny.

W opracowanym sposobie wytwarzania profilu przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych zastąpienie klejenia zgrzewaniem termicznym, korzystnie ultradźwiękowym, eliminuje powyższe problemy. Zgrzewanie termiczne, korzystnie ultradźwiękowe, elementu lub elementów tworzywowych wykorzystywane jest do produkcji profilu przekładki zawierającej części metalowe i tworzywowe. Zastosowane zgrzewanie ultradźwiękowe powoduje upłynnienie strefowe tworzywa i w efekcie połączenie odpowiednich powierzchni ze sobą. Zgrzewanie metodą ultradźwiękową umożliwia upłynnienie tworzywa wewnątrz listwy tworzywowej, w ściśle określonych miejscach, czy też powierzchniach. Jednocześnie jednak nie następuje degradacja tworzywa użytego do produkcji przekładki i zachowane zostają wszystkie jego właściwości wytrzymałościowe i jakościowe. Dodatkowo zgrzewanie ultradźwiękowe w przedmiotowym rozwiązaniu nie stwarza niekorzystnego zjawiska, jakie mogłoby powstać w przypadku, gdyby nadmiar kleju zmniejszył lub wręcz całkowicie zlikwidował szczelinę pomiędzy dwoma nieprzylegającymi do siebie płaszczyznami podwójnej ścianki, w której wykonane są przesunięte względem siebie otwory.

Profil przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych, według opracowanego wynalazku, został bliżej przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunkach, na których fig. 1 - przedstawia przekrój poprzeczny profilu przekładki zamontowanej w szybie zespolonej z pokazaniem drogi przepływu cząsteczek wody znajdujących się w powietrzu, fig. 2 - przedstawia profil przekładki w widoku perspektywicznym z odsłoniętymi jej poszczególnymi fragmentami, fig. 3 - przedstawia elementy profilu przekładki w widoku perspektywicznym w rozłożeniu.

Jak pokazano na rysunkach, opracowany profil przekładki dystansowej wielokomorowej tworzą połączony profil 1 z metalowym profilem 2, przy czym metalowy profil 2 wykonany jest korzystnie ze

PL 225 737 B1 stali nierdzewnej lub stali lub aluminium. Profil 1 składa się z dwóch części: górnego profilu 1a korzystnie tworzywowego oraz tworzywowego dolnego profilu 1b. W powierzchni 3 metalowego profilu 2 wykonane są wycięcia 4, przy czym wycięcia 4 korzystnie ulegają rozszerzeniu w kierunku bocznej ścianki 5. Łączenie profilu 1 złożonego z górnego profilu 1a oraz tworzywowego dolnego profilu 1b z metalowym profilem 2 następuje wstępnie mechanicznie, na etapie kształtowania i łączenia elementów przekładki dystansowej, a następnie korzystnie poprzez ultradźwiękowe zgrzewanie termiczne, w wyniku którego miejscowo upłynnione tworzywo profili łączy wzdłuż bocznej ścianki 5 nad powierzchnią 3 metalowego profilu 2, tworzywowy dolny profil 1b i górny profil 1a oraz tworzywowy dolny profil 1b z przynajmniej z częścią powierzchni 3. W efekcie, trwałemu połączeniu ulega górny prof il 1a z tworzywowym dolnym profilem 1b i tworzywowy dolny profil 1b z metalowym profilem 2. W wyniku całego procesu mechanicznego łączenia i zgrzewania, korzystnie ultradźwiękowego powstaje przekładka dystansowa. W dolnej, zasadniczo płaskiej części metalowego profilu 2, wykonane są dodatkowo wzdłużne fałdy 6, stanowiące w efekcie zapas materiału potrzebny w momencie gięcia przekładki dystansowej, tak by podczas jej zaginania nie powstawały wgłębienia lub pęknięcia, zwłaszcza na powierzchni zewnętrznej bocznej ścianki 5 przekładki dystansowej, której powierzchnia bezpośrednio przylega do szyby. Dodatkowo w dolnej, zasadniczo płaskiej części metalowego profilu 2, umiejscowiony jest wzdłużny zaczep 7 mocujący boczne ramię 8 tworzywowego dolnego profilu 1b. Boczne ramiona 8 dodatkowo usztywniają powierzchnię bocznej ścianki 5 i mają zasadniczy wpływ na zachowanie odpowiedniej jakości powierzchni bocznej ścianki 5 w czasie wyginania przekładki.

W powierzchni górnego profilu 1a i tworzywowego dolnego profilu 1b wykonane są przelotowe otworki 9, które umożliwiają swobodny przepływ gazów i cząsteczek wody pomiędzy wewnętrzną k omorą 10 przekładki, a przestrzenią międzyszybową 11. Przy czym, przelotowe otworki 9a wykonane w górnym profilu 1a są tak rozmieszczone, że są przesunięte w stosunku do przelotowych otworków 9b wykonanych w tworzywowym dolnym profilu 1b, a górny profil 1a i tworzywowy dolny profil 1b są tak ukształtowane, że pomiędzy nimi tworzy się komora 12, przestrzeń która łączy otworki 9a z otworkami 9b. Korzystnie, dodatkowo od strony komory 12 na powierzchni górnego profilu 1a lub tworzywowego dolnego profilu 1 b, wykonane są dystansowe występy 13, zapewniające odpowiedni minimalny przekrój komory 12, co uskutecznia swobodny przepływ gazów i cząsteczek wody pomiędzy komorą wewnętrzną 10 przekładki, a przestrzenią międzyszybową 11. Jednocześnie dystansowe występy 13 zapobiegają przemieszczaniu się pyłu pochłaniacza wilgoci 14, który dostał się z wewnętrznej komory 10 przekładki do komory 12.

Górny profil 1a oraz tworzywowy dolny profil 1b tworzące profil 1 - mogą zostać wykonane z różnych materiałów, w tym z tworzyw (o różnych właściwościach). I tak, tworzywowy dolny profil 1b może być wykonany z tworzywa o właściwościach konstrukcyjnych, a górny profil 1a - z tworzywa o zwiększonych właściwościach przepuszczalności lub z metalu. Przy takim rozwiązaniu górny profil 1a, w przypadku wykonania z tworzywa może mieć dowolny kolor albo może być wykonany np. z droższego materiału jak mosiądz.

Sposób wytwarzania profilu przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych polega na tym, że po wstępnym, mechanicznym złożeniu profilu 1, tj. górnego profilu 1a i tworzywowego dolnego profilu 1 b z metalowym profilem 2, utworzoną w ten sposób przekładkę dystansową poddaje się zgrzewaniu termicznemu, korzystnie ultradźwiękowemu. Proces zgrzewania termicznego, korzystnie ultradźwiękowego powoduje strefowe upłynnienie tworzywa użytego do produkcji przekładki w miejscach przylegania do siebie górnego profilu 1a i tworzywowego dolnego profilu 1b oraz na poziomie powierzchni 3 metalowego profilu 2, w tym, korzystnie w szczególności w okolicach wycięć 4, które to są korzystnie przez to tworzywo zalewane. Po zastygnięciu tworzywa następuje trwałe połączenie wzdłużne nad powierzchnią 3 tworzywowego dolnego profilu 1 b z górnym profilem 1a oraz połączenie tworzywowego dolnego profilu 1 b do co najmniej części powierzchni 3 metalowego profilu 2. Przy czym, górny profil 1a i tworzywowy dolny profil 1 b są tak ukształtowane, że w efekcie takiego łączenia powstaje pomiędzy nimi komora 12 o odpowiednio dużym przekroju (nie zalana przypadkowo, co mogłoby się zdarzyć w sposób niekontrolowany np. w wyniku łączenia poszczególnych profili klejem). W celu przyspieszenia procesu produkcyjnego - po upłynnieniu tworzywa przekładkę dystansową schładza się. W przypadku, gdy opisany proces realizowany jest z zastosowaniem zgrzewania ultradźwiękowego nie następuje degradacja tworzywa użytego do produkcji przekładki i zachowane zostają wszystkie jego właściwości wytrzymałościowe i jakościowe. W wyniku całego procesu mechanicznego łączenia i termicznego zgrzewania, korzystnie ultradźwiękowego, powstaje przekładka dystansowa wielokomorowa o odpowiednich parametrach swobodnego przepływu gazu i cząsteczek wody.

Claims (8)

1. Profil przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych, powstały z połączenia profilów z metalu lub tworzywa, znamienny tym, że stanowi go górny profil (1a) oraz tworzywowy dolny profil (1 b), pomiędzy którymi znajduje się komora (12), przy czym górny profil (1 a) w ściance przylegającej do komory (12) ma przelotowe otworki (9a), korzystnie wykonane w dwóch rzędach, zaś dolny profil (1 b) w ściance przylegającej do komory (12) ma przelotowe otworki (9b), korzystnie wykonane w jednym rzędzie, przy czym przelotowe otworki (9a) i przelotowe otworki (9b) są przesunięte względem siebie.

2. Profil przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych, według zastrz. 1, znamienny tym, że od strony komory (12) na powierzchni górnego profilu (1a) lub tworzywowego dolnego profilu (1 b), wykonane są dystansowe występy (13).

3. Profil przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych, według zastrzeżenia 1 albo 2, znamienny tym, że górny profil (1 a) wykonany jest z tworzywa lub metalu.

4. Profil przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych, według jednego z zastrzeżeń od 1 do 3, znamienny tym, że górny profil (1a) oraz tworzywowy dolny profil (1 b) są wykonane z tworzyw o różnych właściwościach.

5. Profil przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych, według jednego z zastrzeżeń od 1 do 4, znamienny tym, że metalowy profil (2) w dolnej części posiada fałdę (6) i wzdłużny zaczep (7), mocujący boczne ramię (8).

6. Profil przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych, znamienny tym, że przestrzeń pomiędzy tworzywowym dolnym profilem (1 b), a metalowym profilem (2) wypełniona jest pochłaniaczem wilgoci (14).

7. Sposób wytwarzania profilu przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych, w którym łączy się profile metalowe lub tworzywowe, znamienny tym, że po wstępnym, mechanicznym złożeniu profilu (1), tj. górnego profilu (1a) i tworzywowego dolnego profilu (1b) z metalowym profilem (2), utworzoną w ten sposób przekładkę dystansową poddaje się zgrzewaniu termicznemu, korzystnie ultradźwiękowemu powodującemu strefowe upłynnienie tworzywa w miejscach przylegania do siebie górnego profilu (1a) i tworzywowego dolnego profilu (1b) oraz na poziomie powierzchni (3) metalowego profilu (2), w tym, korzystnie w szczególności w okolicach wycięć (4), przy czym po zastygnięciu tworzywa łączy się trwale wzdłużnie nad powierzchnią (3) tworzywowy dolny profil (1b) z górnym profilem (1a) oraz tworzywowy dolny profil (1 b) z co najmniej częścią powierzchni (3) metalowego profilu (2), oraz w wyniku odpowiedniego ukształtowania górnego profilu (1a) i tworzywowego dolnego profilu (1 b) pomiędzy górnym profilem (1a) i tworzywowym dolnym profilem (1 b) tworzy się komorę (12) łączącą przelotowe otworki (9a) i (9b).

8. Sposób wytwarzania profilu przekładki dystansowej wielokomorowej do szyb zespolonych, według zastrz. 7, znamienny tym, że przed mechanicznym połączeniem profilu (1) z metalowym profilem (2) wykonuje się w metalowym profilu (2) wycięcia (4) korzystnie poprzez przetłocznie.