PL225878B1 - Sposób ekstrakcji ksantohumolu z wychmielin - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób ekstrakcji ksantohumolu z wychmielin, będących odpadem po ekstrakcji granulatu szyszek chmielowych ciekłym lub nadkrytycznym ditlenkiem węgla lub alkanem C5-C7 (pentanem, heksanem, heptanem).

Ksantohumol o sumarycznym wzorze cząsteczkowym C₂-|H₂2O₅, jest substancją inhibitującą kancerogenezę, głównie w odniesieniu do raka prostaty, piersi i wątroby. Inhibituje on resorpcję kości zapobiegając osteoporozie, ma działanie przeciwwirusowe i antyutleniające oraz poprawia ogólną kondycję organizmu. Jest on bardzo silnym przeciwutleniaczem, zapobiega chorobie niedokrwiennej serca, wykazuje silne działanie antynowotworowe, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze i przeciwmalaryczne. Ksantohumol, ale tylko rozpuszczony w środowisku wodnym, posiada więc bardzo szeroki zakres aktywności biologicznej i z tego względu może być bardzo cennym i pożądanym składnikiem leków, suplementów diety i kosmetyków. Ze względu na prozdrowotne działanie ksantohumolu już produkowane są medykamenty zawierające ten związek oraz piwa o zwiększonej jego zawartości maksymalnie do 4 mg/l. Ksantohumol jest praktycznie nierozpuszczalny w wodzie a dosyć dobrze rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych, takich jak na przykład alkohole o liczbie atomów węgla C1-C4, aceton, eter dietylowy. W ciekłym i nadkrytycznym ditlenku węgla pod ciśnieniem poniżej 50 MPa ksantohumol jest praktycznie nierozpuszczalny. Dopiero pod ciśnieniem powyżej 60 MPa i w temperaturze powyżej 70°C jego rozpuszczalność jest na tyle wysoka, że można prowadzić skuteczny proces jego ekstrakcji wraz z innymi towarzyszącymi mu substancjami zawartymi w wychmielinach. Ksantohumol można otrzymywać z chmielu, z ekstraktu chmielowego uzyskanego za pomocą alkoholu C1-C4, najczęściej etanolu, lub z wychmielin pozostałych po ekstrakcji chmielu, w postaci szyszek lub granulatu, ciekłym lub nadkrytycznym ditlenkiem węgla pod ciśnieniem poniżej 50 MPa lub alkanem C5-C7 (pentanem, heksanem, heptanem).

Wychmieliny zawierają włókna celulozy i jej pochodnych oraz ligninę, białka, wodę, tłuszcze, związki metali, takich jak: K, Mg, Ca, Na, Zn, Cu, P, resztki niewyekstrahowanych kwasów chmielowych a ponadto bardzo cenne substancje bioaktywne, tak zwane prenyloflawonoidy, głównie ksantohumol w stężeniach od 0,2 do 1,2%. Zawartość pochodnych ksantohumolu, takich jak: izoksantohumol, dimetyloksantohumol, 6-prenylonaringenina, 8-prenylonaringenina, jest 10-100 razy mniejsza. Zawartość poszczególnych składników w wychmielinach zależy głównie od odmiany chmielu a w zdecydowanie mniejszym stopniu od warunków jego uprawy, czasu i warunków przechowywania, sposobu i parametrów ekstrakcji chmielu oraz czasu i warunków przechowywania wychmielin.

Znanych jest wiele sposobów ekstrakcji ksantohumolu i towarzyszących mu substancji z wychmielin. Według zgłoszenia patentowego US 2010/0151107 stosuje się frakcjonowaną ekstrakcję wodą i jej roztworami o różnych stężeniach etanolu (25-35%v, 45-55%v, 75-85%v i 90-96%v), pod ciśnieniem zbliżonym do atmosferycznego i w temperaturze zbliżonej do otoczenia. W patencie US 8 142 821 i US 7 833 552 zastrzeżono ekstrakcję rozpuszczalnikiem zawierającym do 90%v wody i co najmniej 3%v rozpuszczalnika rozpuszczalnego w wodzie, wytrącenie z ekstraktu (poprzez wysalanie przy pH

10,5-12) i odseparowanie zanieczyszczeń a następnie wytrącenie z roztworu surowego ksantohumolu poprzez obniżenie pH do 7-8, odfiltrowanie go i wysuszenie. Według WO 2005/092353 ekstrakcję ksantohumolu prowadzi się ditlenkiem węgla pod ciśnieniem 4-50 MPa, w temperaturze 40-80°C, z dodatkiem entrainera w postaci alkoholu C1-C4, w proporcji 1 I na 1-15 kg CO₂. W zgłoszeniach patentowych US 2007/0254086 i US 2010/0136190 opisano ekstrakcję ditlenkiem węgla pod ciśnieniem 50-100 MPa, w temperaturze powyżej 60°C (70-90°C) bez dodatku lub z niewielkim dodatkiem entrainera i separację pod ciśnieniem do 20 MPa, w temperaturze poniżej 90°C. W pracy habilitacyjnej (M. Anioł, UP Wrocław, 2009) ujawniono możliwość ekstrakcji ksantohumolu różnymi czystymi ro zpuszczalnikami organicznymi ((alkohole C1-C4 (metanol, etanol 92-100%v, propanol, butanol), aceton, octan etylu, eter dietylowy i chloroform)). Z kolei według patentu polskiego 214468 rozpuszczalnikiem do ekstrakcji ksantohumolu mogą być mieszaniny rozpuszczalników organicznych (np. aceton eter dietylowy, heksan - etanol). W patencie polskim 217043 zastrzeżono ekstrakcję etanolem nasyconym ditlenkiem węgla pod ciśnieniem 1-10 MPa a w zgłoszeniu patentowym US 2005/0042318 najpierw gorącą wodą a następnie 86-92%v. etanolem. Według WO 2008/089137 ksantohumol ekstrahuje się niejonowymi ciekłymi środkami powierzchniowo czynn ymi rozpuszczalnymi w wodzie, takimi jak: mono-, di- i tri-glicerydy, mono- lub di-ester kwasu tłuszczowego glikolu polietylenowego, ester sorbitanu i kwasu tłuszczowego, poliglikolizydowany gliceryd, kopolimer triblokowy lub ich pochodne.

PL 225 878 B1

Produkty ekstrakcji zawierające ksantohumol, uzyskane po oddzieleniu rozpuszczalnika, mają różny skład chemiczny i właściwości w zależności od użytego surowca oraz sposobu i warunków ek strakcji. Przeważnie jest to proszek lub gęsta i lepka masa zawierająca od 2 do 30% ksantohumolu. Resztę stanowią inne substancje zawarte w wychmielinach, które są rozpuszczalne w zastosowanym rozpuszczalniku, w tym tzw. żywice twarde i resztki kwasów chmielowych.

Opisane powyżej znane sposoby ekstrakcji ksantohumolu posiadają różne wady. Na przykład wysokociśnieniowa ekstrakcja nadkrytycznym ditlenkiem węgla wymaga bardzo drogiej wysokociśnieniowej aparatury, posiada niską sprawność (około 50%) a uzyskiwany produkt jest w postaci stałej i wymaga ręcznego usuwania z separatora. W sposobie ze wstępnym przemywaniem wychmielin gorącą wodą, woda użyta do ekstrakcji powoduje nasiąkanie i pęcznienie wychmielin, jest trudna do odseparowania przed ekstrakcją etanolem, zaś oddzielony ekstrakt wodny jest odpadem (ściekiem) o wysokiej temperaturze zawierającym substancje organiczne, a do następnej ekstrakcji etanolem potrzeba dużej ilości tego rozpuszczalnika, w związku z tym do jego odparowania potrzeba dużej il ości ciepła. Wadą znanych sposobów ekstrakcji z zastosowaniem rozpuszczalników organicznych jest duże zużycie rozpuszczalnika, tj. od 10 do 30 dm /kg wychmielin, a w związku z tym do jego odparowania potrzeba dużej ilości ciepła. W wychmielinach pozostaje duża ilość pochłoniętego rozpuszcza lnika, którego nie daje się odfiltrować i jedynym sposobem na jego usunięcie jest jego odparowanie. Ponadto większość rozpuszczalników organicznych jest toksycznych i łatwopalnych, tworzących z powietrzem mieszaniny wybuchowe, wszystkie posiadają znacznie wyższe ciepło parowania niż ditlenek węgla pod ciśnieniem 5-7 MPa i wyższą temperaturę wrzenia.

Nieoczekiwanie okazało się, że sposób według wynalazku ogranicza lub eliminuje istotne wady znanych sposobów. Nie wymaga on stosowania wysokiego ciśnienia ekstrakcji, znacznie zmniejsza zużycie rozpuszczalnika organicznego, uzyskiwany ekstrakt jest płynnym roztworem zawierającym niewielkie ilości rozpuszczalnika, do odparowania którego potrzebne są niewielkie ilości ciepła.

Sposób ekstrakcji ksantohumolu z wychmielin z zastosowaniem ciekłego rozpuszczalnika, którym jest alkohol o liczbie atomów węgla C1-C4 lub aceton lub dowolna ich mieszanina, według wynalazku charakteryzuje się tym, że do wychmielin w atmosferze ditlenku węgla pod ciśnieniem

2,5-7 MPa dodaje się ciekły rozpuszczalnik i nasącza się je tym rozpuszczalnikiem, z rozpuszczającym się w nim równocześnie ditlenkiem węgla a następnie przepuszcza się przez nie nadkrytyczny ditlenek węgla i prowadzi się ekstrakcję pod ciśnieniem 25-55 MPa, w temperaturze 40-85°C, po czym redukuje się ciśnienie ditlenku węgla z rozpuszczonymi w nim substancjami do 5-7 MPa, odseparowuje roztwór ekstraktu w temperaturze 17-40°C a pozostały gazowy ditlenek węgla wypuszcza się do atmosfery lub skrapla się i zawraca do ekstrakcji. Korzystnie w sposobie według wynalazku do nasączania wychmielin używa się rozpuszczalnika w ilości 0,5-1,5 kg na kg wychmielin, a czas nasączania wychmielin rozpuszczalnikiem wynosi co najmniej 0,5 h, korzystnie co najmniej 1 h. Korzystnie w sposobie według wynalazku przez wychmieliny przepuszcza się ditlenek węgla w ilości 40-200 kg na kg wychmielin przez 1 do 3 h.

W wyniku przeprowadzonej zgodnie z wynalazkiem ekstrakcji otrzymuje się roztwór wyekstrahowanych substancji, w tym ksantohumolu, w stosunkowo małej ilości rozpuszczalnika zastosowanego do nasączania wychmielin.

Przykłady zastosowania sposobu ekstrakcji ksantohumolu z wychmielin według wynalazku przedstawiono poniżej. Sposób ten zrealizowano w laboratoryjnej instalacji, w której kosz ekstraktora, w którym umieszczano wychmieliny posiada pojemność 0,6 I.

P r z y k ł a d 1

Do 203,4 g wychmielin zawierających 0,56% ksantohumolu, znajdujących się w ekstraktorze w atmosferze ditlenku węgla pod ciśnieniem początkowym około 6 MPa w temperaturze otoczenia wprowadzono za pomocą pompy około 200 g etanolu 95% w czasie około 0,5 h. Wychmieliny pozostawiono do nasączenia etanolem z rozpuszczonym w nim ditlenkiem węgla na około 0,5 h. W tym czasie ciśnienie w ekstraktorze obniżyło się do 2,8 MPa. Następnie nasączone wychmieliny poddano ekstrakcji nadkrytycznym ditlenkiem węgla pod ciśnieniem około 40 MPa w temperaturze 85°C, przez 3 h, przy natężeniu przepływu ditlenku węgla około 7 kg/h, tj. przy zużyciu około 103 kg/kg wychmielin. Separację roztworu etanolu prowadzono pod ciśnieniem 5,2 MPa, w temperaturze 30°C. Roztwór odebrany w separatorze odparowano i otrzymano 8,9 g suchego ekstraktu o zawartości 8,9% ksantohumolu. Po odseparowaniu roztworu ekstraktu gazowy ditlenek węgla kondensowano i zawracano do ekstrakcji. Po zakończeniu ekstrakcji masa wychmielin była niższa o 9,8 g a stężenie w nich ksantohumolu niższe o 0,40%. Sprawność ekstrakcji ksantohumolu wyliczona na podstawie ubytku jego

PL 225 878 B1 zawartości w wychmielinach wynosiła 72,8% a wyliczona na podstawie jego zawartości w suchym ekstrakcie 69,5%.

P r z y k ł a d 2

Do 200,7 g wychmielin zawierających 0,56% ksantohumolu, znajdujących się w ekstraktorze w atmosferze ditlenku węgla pod ciśnieniem początkowym około 6 MPa w temperaturze otoczenia wprowadzono za pomocą pompy około 240 g mieszaniny acetonu i metanolu w proporcjach wagowych 2 : 1 w czasie około 0,5 h. Wychmieliny pozostawiono do nasączenia tą mieszaniną z rozpus zczonym w niej ditlenkiem węgla na około 1,5 h. W tym czasie ciśnienie w ekstraktorze obniżyło się do 2,6 MPa. Następnie nasączone wychmieliny poddano ekstrakcji nadkrytycznym ditlenkiem węgla pod ciśnieniem około 35 MPa w temperaturze 75°C, przez 2,5 h, przy natężeniu przepływu ditlenku węgla około 6,5 kg/h, tj. przy zużyciu około 81 kg/kg wychmielin. Separację roztworu ekstraktu prowadzono pod ciśnieniem 5,4 MPa, w temperaturze 34°C. Roztwór odebrany w separatorze odparowano i otrzymano 9,5 g suchego ekstraktu o zawartości 8,5% ksantohumolu. Po odseparowaniu roztworu ekstraktu gazowy ditlenek węgla kondensowano i zawracano do ekstrakcji. Po zakończeniu ekstrakcji masa wychmielin wynosiła 190,1 g a stężenie w nich ksantohumolu 0,13%. Sprawność ekstrakcji ksantohumolu wyliczona na podstawie ubytku jego zawartości w wychmielinach wynosiła 78% a wyliczona na podstawie jego zawartości w suchym ekstrakcie prawie 72%.

P r z y k ł a d 3

Do 201,9 g wychmielin zawierających 0,43% ksantohumolu, znajdujących się w ekstraktorze w atmosferze ditlenku węgla pod ciśnieniem początkowym około 6 MPa w temperaturze otoczenia wprowadzono za pomocą pompy około 160 g mieszaniny izopropanolu i etanolu 95% obj. w proporcjach wagowych 3 : 1, w czasie około 0,5 h. Wychmieliny pozostawiono do nasączenia tą mieszaniną z rozpuszczonym w niej ditlenkiem węgla na około 1 h. W tym czasie ciśnienie w ekstraktorze obniżyło się do 2,7 MPa. Następnie nasączone wychmieliny poddano ekstrakcji nadkrytycznym ditlenkiem węgla pod ciśnieniem około 50 MPa w temperaturze 65°C, przez 2 h, przy natężeniu przepływu ditlenku węgla około 7 kg/h, tj. przy zużyciu około 69 kg/kg wychmielin. Separację roztworu etanolu prowadzono pod ciśnieniem 5,2 MPa, w temperaturze 28°C. Roztwór odebrany w separatorze odparowano i otrzymano 10,8 g suchego ekstraktu o zawartości 6,0% ksantohumolu. Po odseparowaniu roztworu ekstraktu gazowy ditlenek węgla kondensowano i zawracano do ekstrakcji. Po zakończeniu ekstrakcji masa wychmielin wynosiła 190,6 g a stężenie w nich ksantohumolu 0,09%. Sprawność ekstrakcji ksantohumolu wyliczona na podstawie ubytku jego zawartości w wychmielinach wynosiła około 80% a wyliczona na podstawie jego zawartości w suchym ekstrakcie 74,6%.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób ekstrakcji ksantohumolu z wychmielin z zastosowaniem ciekłego rozpuszczalnika, którym jest alkohol o liczbie atomów węgla C1-C4 lub aceton lub dowolna ich mieszanina, znamienny tym, że do wychmielin w atmosferze ditlenku węgla pod ciśnieniem 2,5-7 MPa dodaje się ciekły rozpuszczalnik i nasącza się je tym rozpuszczalnikiem, z rozpuszczającym się w nim równocześnie ditlenkiem węgla a następnie przepuszcza się przez nie nadkrytyczny ditlenek węgla i prowadzi się ekstrakcję pod ciśnieniem 25-55 MPa, w temperaturze 40-85°C, po czym redukuje się ciśnienie ditlenku węgla z rozpuszczonymi w nim substancjami do 5-7 MPa, odseparowuje roztwór ekstraktu w temperaturze 17-40°C a pozostały gazowy ditlenek węgla wypuszcza się do atmosfery lub skrapla się i zawraca do ekstrakcji.
2. 2. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że do nasączania wychmielin używa się rozpuszczalnika w ilości 0,5-1,5 kg na kg wychmielin.
3. 3. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że czas nasączania wychmielin rozpuszczalnikiem wynosi co najmniej 0,5 h, korzystnie co najmniej 1 h.
4. 4. Sposób według zastrzeżenia 1 , znamienny tym, że przez wychmieliny przepuszcza się ditlenek węgla w ilości 40-200 kg na kg wychmielin przez 1 do 3 h.