PL225976B1 - Element budowlany prefabrykowany - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest element budowlany prefabrykowany. Element budowlany jest przeznaczony do wbudowania, jako samostateczny fragment ściany budynku. Element po zamontowaniu może być uzupełniony przez kolejne elementy tego samego typu, lub przez inne elementy prefabrykowane, lub poprzez ścianę monolityczną. Element może być wykonany o wysokości ko ndygnacji wznoszonego budynku lub składać się na wysokości z kilku elementów ustawionych jeden na drugim.

W budownictwie znanych jest szereg rozwiązań elementów prefabrykowanych, wytwarzanych w zakładach prefabrykacji, w postaci kształtek budowlanych. Z tego rodzaju kształtek wytwarza się na placu budowy elementy obiektów budowlanych w postaci ścian, stropów lub murów oporowych. Wytworzenie kształtek budowlanych w zakładzie prefabrykacji pozwala w znacznie większym stopniu niż na placu budowy utrzymać reżim technologiczny, od którego w głównej mierze, zależy jakość kształtek, a więc także jakość gotowego obiektu. W powszechnym użyciu są kształtki peronowe, czy też kształtki do murów oporowych.

W rozwiązaniu znanym z opisu polskiego zgłoszenia patentowego nr P.314074 znany jest zestaw elementów budowlanych składających się z trzech równych gabarytowo bloków kształtowych, różniących się rozmieszczeniem na ich bocznych ścianach kształtowych, przelotowych wpustów oraz jednego wielokrotnie mniejszego bloku łączącego o przekroju poprzecznym w kształcie dwóch połączonych wpustów.

W innym rozwiązaniu, znanym z opisu polskiego zgłoszenia patentowego nr P.322145 przedstawiono kształtowy element konstrukcyjny w postaci geometrycznej bryły, który ma co najmniej jedno wgłębienie i wypust odwzorowujący kształt wgłębienia. Wgłębienie i wypust usytuowane są przeciwl egłe w powierzchniach górnej podstawy bryły. W drugim wykonaniu kształtowy element konstrukcyjny w postaci geometrycznej bryły, ma co najmniej dwa identyczne wgłębienia usytuowane przeciwległe w górnej i dolnej powierzchni podstawy bryły.

W dalszym rozwiązaniu, znanym z opisu polskiego zgłoszenia patentowego nr P.290391 kształtka budowlana ścienno-szalunkowa składa się z dwóch równych i równoległych ścianek połączonych ze sobą łącznikiem usytuowanym między tymi ściankami i mającym dwa otwory. Kształtka spełnia jednocześnie funkcję szalunku i po zalaniu tężejąca masą staje się elementem ściennym, umożliwiającym zbudowanie ocieplonej ściany.

W kolejnym rozwiązaniu znanym z opisu patentowego patentu europejskiego nr EP 0175196 przedstawiono element konstrukcyjny zawierający korpus o kształcie prostopadłościanu i zawierającą co najmniej jedno płaskie dno oraz wewnętrzny kanał otwarty po obu stronach i biegnący równolegle do górnej i dolnej powierzchni elementu konstrukcyjnego.

Inne znane rozwiązanie przedstawiono w opisie patentowym zgłoszenia na patent europejski nr EP 0639683. Przedmiotem wynalazku jest betonowy element narożny, zwłaszcza stopnia schodów. Element narożny ma w przekroju kształt litery L i wykonany jest z materiału o dużej sprężystości. Na zewnętrznej odsłoniętej powierzchni element narożny ma wyprofilowany kanał zawierający wewnątrz listwę z żywicy syntetycznej lub gumy o innym kolorze. Listwa z żywicy syntetycznej lub gumy stanowi przeciwpoślizgowe wykończenie stopnia schodów.

W opisanych wyżej znanych rozwiązaniach przedstawiono kształtki budowlane będące pojedynczymi elementami składowymi, których wiele ułożonych jeden na drugim składa się na wybudowaną powierzchnię ściany lub innej części składowej obiektu budowlanego. Drugą grupą rozwiązań są gotowe elementy, stanowiące prefabrykowane, większe fragmenty obiektu budowlanego. Podział k onstrukcji kształtek budowlanych na wymienione dwie grupy nie jest ostry, i w wielu przypadkach konkretne rozwiązanie może być przyporządkowane do jednej lub do obu wymienionych grup rozwiązań, w zależności od jego gabarytów.

W rozwiązaniu należącym do drugiej grupy rozwiązań, znanym z opisu patentowego polskiego zgłoszenia wynalazku nr P.300445 przestawiono budowlane elementy konstrukcyjno-izolacyjne oraz sposób ich wytwarzania. Według tego znanego rozwiązania elementy budowlane tworzące moduły konstrukcyjne zbudowane są z płyt równoległych. Płyty te o jednakowych wymiarach oddzielone są przekładkami dystansowymi płytkowymi o tej samej grubości. Według tego rozwiązania moduły konstrukcyjne tworzą elementy ścienne, narożne, stropowe, pokrycia dachowego, schodowe i kominowe. Płyty równoległe i przekładki dystansowe łączy się poprzez klejenie płynnym cementem i zespalanie

PL 225 976 B1 kołkami, korzystnie drewnianymi. Płyty zewnętrzne modułów ściennego, narożnego, pokrycia dachowego, schodowe i kominowe utwardza się przez zanurzenie w płynnym cemencie.

Znane ze stanu techniki rozwiązania drugiej grupy stanowią elementy budowlane o charakterze płyt, zawierających dwie płyty warstwowe, zwykle zewnętrzną oraz wewnętrzną, oddzielone od siebie elementami dystansowymi, gdzie takim elementem dystansowym może być zbrojenie. Rozwiązanie według wynalazku należy do wymienionej drugiej grupy rozwiązań.

Według wynalazku, element budowlany prefabrykowany, zawiera warstwę zewnętrzną oraz warstwę wewnętrzną, gdzie obie warstwy zawierają własne zbrojenie wewnętrzne. Pod określeniem warstwa, należy w tym opisie patentowym rozumieć płyty betonowe o stosunkowo niewielkiej grubości, z własnym zbrojeniem wewnętrznym. Pomiędzy wymienionymi warstwami znajdują się środki dystansowe, utrzymujące obie warstwy w odległości jedna od drugiej, gdzie ta odległość odpowiada wymiarowi środków dystansowych. Środki dystansowe stanowią elementy zbrojenia dystansowego połączone ze zbrojeniem wewnętrznym warstwy zewnętrznej oraz ze zbrojeniem wewnętrznym warstwy wewnętrznej. Jako warstwę zewnętrzną w tym opisie patentowym należy rozumieć płytę betonową, która w budowanym obiekcie znajduje się od strony zewnętrznej obiektu, natomiast jako warstwę wewnętrzną należy rozumieć płytę betonową, która w budowanym obiekcie znajduje się od strony wnętrza obiektu. Elementy zbrojenia dystansowego stanowią szkielet wewnętrzny, do którego boków mocowana jest warstwa zewnętrzna oraz warstwa wewnętrzna.

Według wynalazku element budowlany charakteryzuje się tym, że warstwa zewnętrzna i/lub warstwa wewnętrzna stanowi element kątowy, przy czym elementy zbrojenia dystansowego w ystają poza obrys krawędzi warstwy zewnętrznej oraz poza obrys krawędzi warstwy wewnętrznej.

Elementy zbrojenia dystansowego, zwłaszcza w przypadku elementów kształtowych o większych gabarytach, mogą zawierać pomiędzy równoległymi bokami poprzeczki dystansowe.

Warstwa zewnętrzna oraz warstwa wewnętrzna, w korzystnym rozwiązaniu według wynalazku, mają w przekroju poprzecznym postać kątowników.

Warstwa zewnętrzna w kolejnej korzystnej wersji rozwiązania według wynalazku może mieć postać płyty, zaś warstwa wewnętrzna może mieć w przekroju poprzecznym postać dwóch kątowników.

W budownictwie prefabrykowanym stosowane są wielkogabarytowe płaskie elementy budowlane, na przykład ściany lub sufity w postaci dwóch płaskich płyt warstwowych, połączonych pomiędzy sobą elementami dystansowymi, tak aby utrzymać stałą odległość pomiędzy tymi elementami warstwowymi. Pustka wewnątrz takiego prefabrykatu jest wypełniana na budowie betonem o wymaganych własnościach wytrzymałościowych lub termoizolacyjnych.

Element kształtowy według wynalazku jest wielkogabarytowym elementem wykonanym w zakładzie prefabrykacji, gdzie co najmniej jedna warstwa ma w przekroju kształt kątownika. W przypadku kiedy obie warstwy mają w przekroju kształt kątownika, na przykład kątownika o kącie prostym, taki element kształtowy o wysokości jednej kondygnacji obiektu budowlanego, może być użyty jako got owy narożnik wznoszonego obiektu. Tego rodzaju element kształtowy może stanowić kątownik o kącie innym niż kąt prosty i wtedy może służyć do postawienia narożnika innego niż kąt prosty.

W innym przypadku warstwa zewnętrzna może stanowić płytę, do której za pośrednictwem zbrojenia dystansowego zamocowano od drugiej strony dwa kątowniki, również oddzielone od siebie zbrojeniem dystansowym, również o przykładowej wysokości jednej kondygnacji. Tego rodzaju prefabrykowany element stanowić może doskonałe oparcie dla ściany działowej. Określenie wysokości elementów, jako wysokość jednej kondygnacji należy rozumieć przykładowo i elementy te mogą mieć inną wysokość, mniej lub więcej niż wysokość jednej kondygnacji budynku.

Rozwiązanie według wynalazku ułatwia i przyspiesza proces wykonawstwa, zabezpieczając wykonawcę przed błędami, o jakie nietrudno przy wznoszeniu budynku z elementów drobnowymiarowych, na przykład z cegieł, z elementów pianobetonowych lub z pustaków. Rozwiązanie według w ynalazku także zmniejsza zapotrzebowanie na sprzęt typu stempli i podpór, potrzebny na budowie.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania na załączonych rysunkach, gdzie poszczególne figury rysunku przedstawiają:

Fig. 1 - element kształtowy o przekroju kątownika o kącie prostym.

Fig. 2 - element kształtowy o przekroju kątownika o kącie rozwartym.

Fig. 3 - element kształtowy o przekroju teownika.

Fig. 4 - widok przekroju fragmentu budynku ze ścianą zewnętrzną oraz z dwoma ścianami działowymi.

Fig. 5 - widok perspektywiczny fragmentu budynku według fig. 4.

PL 225 976 B1

Element budowlany prefabrykowany, zawiera warstwę zewnętrzną 1 oraz warstwę wewnętrzną 2, gdzie obie warstwy 1, 2 stanowią płyty betonowe i zawierają zbrojenie wewnętrzne. Zbrojenie w ewnętrzne, jako oczywiste dla specjalisty, nie zostało pokazane na załączonych rysunkach. Płyty betonowe mogą być wyposażone w domieszki lub dodatki w postaci na przykład warstw dekoracyjnych, lecz w tym przykładzie wykonania, płyty betonowe nie zawierają tego rodzaju dodatków lub domieszek.

Pomiędzy wymienionymi warstwami 1, 2 znajdują się środki dystansowe, utrzymujące obie warstwy 1, 2 w odległości jedna od drugiej. W tym przykładzie wykonania warstwa zewnętrzna 1 znajduje się w odległości 10 cm od warstwy wewnętrznej 2. Jako warstwę zewnętrzną 1 w tym opisie patentowym należy rozumieć płytę betonową, która w budowanym obiekcie znajduje się od strony zewnętrznej obiektu, natomiast jako warstwę wewnętrzną należy rozumieć płytę betonową, która w budowanym obiekcie znajduje się od strony wnętrza obiektu.

Odległość warstwy zewnętrznej 1 od warstwy wewnętrznej 2, odpowiada wymiarowi środków dystansowych. Środki dystansowe stanowią elementy zbrojenia dystansowego 3, połączone ze zbrojeniem wewnętrznym warstwy zewnętrznej 1 oraz ze zbrojeniem wewnętrznym warstwy wewnętrznej 2. Elementy zbrojenia dystansowego 3 stanowią szkielet wewnętrzny elementu budowlanego. Elementy 3 mają postać ram, do których równoległych boków 4, 5 mocowana jest warstwa zewnętrzna 1 oraz warstwa wewnętrzna 2. Pokazano to na rysunku fig. 1 ilustrującym widok elementu kształtowego narożnego o kącie 90° oraz na rysunku fig. 2 ilustrującym widok elementu kształtowego narożnego o kącie rozwartym.

W elemencie budowlanym prefabrykowanym według pokazanych przykładów wykonania na rysunkach od fig. 1 do fig. 5, elementy zbrojenia dystansowego 3 wystają poza obrys krawędzi 6 warstwy zewnętrznej 1 oraz poza obrys krawędzi 7 warstwy wewnętrznej 2. Pokazano to szczególnie wyraźnie na rysunkach fig. 1, fig. 2 oraz fig. 3.

Elementy zbrojenia dystansowego 3, zwłaszcza w przykładach wykonania elementów prefabrykowanych według wynalazku, o większych gabarytach, mogą zawierać pomiędzy równoległymi bok ami 4, 5 poprzeczki dystansowe 9. Pokazano to na rysunku fig. 3 oraz fig. 4.

W przykładzie wykonania pokazanym na rysunku fig. 1, warstwa zewnętrzna 1 ma w przekroju poprzecznym postać kątownika, podobnie jak i warstwa wewnętrzna 2 ma w przekroju poprzecznym także postać kątownika. W tym przykładzie wykonania, element według wynalazku stanowi narożnik obiektu budowlanego i ma wysokość jednej kondygnacji obiektu. W innych przykładach wykonania element według wynalazku może mieć inne gabaryty. Jak widać w tym przykładowym wykonaniu wa rstwa zewnętrzna 1 ma większą wysokość niż warstwa wewnętrzna 2. Nie wyklucza się innych przykładów wykonania elementu według wynalazku, gdzie warstwa zewnętrzna 1 oraz warstwa wewnętrzna 2 mają w przekroju poprzecznym kształt łukowaty.

Na rysunku fig. 3 pokazano inny przykład wykonania elementu prefabrykowanego według wynalazku. Warstwa zewnętrzna 1 ma postać płyty i w przekroju stanowi powierzchnię stopki teownika, zaś warstwa wewnętrzna 2 ma w przekroju poprzecznym postać dwóch kątowników i w przekroju stanowi średnik teownika.

Płyta i dwa kątowniki, połączone elementami dystansowymi, składają się w przekroju na kształt zbliżony do teownika. Pomiędzy oboma kątownikami stanowiącymi środnik teownika znajduje się element dystansowy 3 i podobne elementy dystansowe 3 znajdują się pomiędzy pozostałymi ramionami obu kątowników a powierzchnią warstwy zewnętrznej 1 stanowiącymi stopkę teownika. Na tym samym rysunku widać wystające spomiędzy warstw 1, 2 końce elementów dystansowych 3 oraz poprzeczki dystansowe 9 łączące ramiona elementów dystansowych.

Na rysunku fig. 4 pokazano fragment budowanego obiektu. Stopki dwóch elementów prefabrykowanych według wynalazku, pokazane na rysunku fig. 3, mające w przekroju kształt teowników, połączone zostały warstwami łączącymi 10, tworząc w tym przykładzie wykonania ścianę zewnętrzną budynku. Od strony wnętrza budynku, prostopadłe do tej ściany zewnętrznej budynku fragmenty elementów prefabrykowanych według wynalazku, stanowiących w przekroju poprzecznym środniki teo wników, stanowią jednocześnie skrajne fragmenty ścian działowych lub nośnych, wewnątrz obiektu budowlanego. Do tych środników zamocowane są warstwy łączące, będące jednocześnie powierzchniami zewnętrznymi wewnętrznych ścian działowych i/lub nośnych obiektu.

Na rysunku fig. 5 pokazano ten sam fragment budowanego obiektu w widoku perspektywicznym. Uwidoczniono tu dodatkowe elementy stabilizujące 11, umożliwiające precyzyjne ustawienie

PL 225 976 B1 kolejnych elementów budowanego obiektu. Elementy stabilizujące 11 zamocowane są w znany sposób do elementów zbrojenia dystansowego 3.

Po ustawieniu elementów prefabrykowanych według wynalazku na budowie, przestrzeń wyznaczoną przez elementy zbrojenia dystansowego 3 wypełnia się mieszanką betonową o wymaganych własnościach mechanicznych lub termoizolacyjnych.

Na rysunku fig. 4 pokazano wewnętrzną siatkę 12 wbudowaną pomiędzy warstwy 1, 2 w oparciu o elementy dystansowe 3. Pasy siatki stalowej 12 przebiegają wzdłuż elementu prefabrykowanego, od góry do dołu, pomiędzy warstwami 1, 2 i zapobiegają rozlewaniu się mieszanki betonowej podczas wypełniania przestrzeni pomiędzy warstwami 1, 2. Pasy siatki 12 mogą być w innych przykładach wykonania rozstawione inaczej niż to pokazano na rysunku fig. 2.

Wykaz oznaczeń na rysunkach

1. Warstwa zewnętrzna.

2. Warstwa wewnętrzna.

3. Element zbrojenia dystansowego.

4. Bok elementu dystansowego.

5. Bok elementu dystansowego.

6. Krawędź warstwy zewnętrznej.

7. Krawędź warstwy wewnętrznej.

8. Górna krawędź warstwy zewnętrznej.

9. Poprzeczka dystansowa.

10. Warstwa łącząca.

11. Elementy stabilizujące.

12. Siatka.

Claims (4)

1 . Element budowlany prefabrykowany, zawierający warstwę zewnętrzną oraz warstwę wewnętrzną, gdzie obie warstwy zawierają zbrojenie wewnętrzne, zaś pomiędzy wymienionymi warstwami znajdują się środki dystansowe, przy czym środki dystansowe stanowią elementy zbrojenia dystansowego połączone ze zbrojeniem wewnętrznym warstwy zewnętrznej oraz ze zbrojeniem wewnętrznym warstwy wewnętrznej, gdzie te elementy zbrojenia dystansowego stanowią szkielet wewnętrzny, do którego równoległych boków mocowana jest warstwa zewnętrzna oraz warstwa wewnętrzna, znamienny tym, że warstwa zewnętrzna (1) i/lub warstwa wewnętrzna (2) stanowi element kątowy, przy czym elementy zbrojenia dystansowego (3) wystają poza obrys krawędzi (6) warstwy zewnętrznej (1) oraz poza obrys krawędzi (7) warstwy wewnętrznej (2).

2. Element budowlany według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy zbrojenia dystansowego (3) zawierają pomiędzy równoległymi bokami (4, 5) poprzeczki dystansowe (9).

3. Element budowlany według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że warstwa zewnętrzna (1) oraz warstwa wewnętrzna (2) mają w przekroju poprzecznym postać kątowników.

4. Budowlany element kształtowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że warstwa zewnętrzna (1) ma postać płyty, zaś warstwa wewnętrzna (2) ma w przekroju poprzecznym postać dwóch kątowników.