PL226255B1 - Zastosowanie medyczne N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso- 2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu - Google Patents

Zastosowanie medyczne N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso- 2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu

Info

Publication number
PL226255B1
PL226255B1 PL395785A PL39578511A PL226255B1 PL 226255 B1 PL226255 B1 PL 226255B1 PL 395785 A PL395785 A PL 395785A PL 39578511 A PL39578511 A PL 39578511A PL 226255 B1 PL226255 B1 PL 226255B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
carbothioamide
pyrazole
dihydro
oxo
phenyl
Prior art date
Application number
PL395785A
Other languages
English (en)
Other versions
PL395785A1 (pl
Inventor
Urszula Kosikowska
Monika Pitucha
Anna Malm
Barbara Rajtar
Małgorzata Polz-Dacewicz
Original Assignee
Univ Medyczny W Lublinie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Medyczny W Lublinie filed Critical Univ Medyczny W Lublinie
Priority to PL395785A priority Critical patent/PL226255B1/pl
Publication of PL395785A1 publication Critical patent/PL395785A1/pl
Publication of PL226255B1 publication Critical patent/PL226255B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu jako substancji o niskiej toksyczności, hamującej namnażanie i tworzenie biofilmu przez pałeczki z gatunków Haemophilus influenzae i H. parainfluenzae.
Substancja o aktywności będącej przedmiotem wynalazku znana jest z publikacji [Pitucha i wsp., Heteroatom Chemistry, 2010, 21(4), 215-221]. W artykule tym wykazano na przykładzie szczepów referencyjnych bakterii, rosnących w warunkach tlenowych, że związek będący przedmiotem wynalazku wykazuje działanie przeciwbakteryjne.
Nieoczekiwanie okazało się, że pochodna będąca przedmiotem wynalazku może znaleźć nowe zastosowanie do wytwarzania preparatów przeciwdrobnoustrojowych przeznaczonych do eradykacji zakażeń wywołanych pałeczkami hemofilnymi, zwłaszcza patogennym gatunkiem H. influenzae i oportunistycznym H. parainfluenzae, tworzącym biofilm.
Bakterie z rodzaju Haemophilus są niewielkimi Gram-ujemnymi pałeczkami o dużych wymaganiach wzrostowych. Diagnostyka zakażeń wywołanych przez te drobnoustroje jest trudna, m.in. ze względu na problemy w izolacji i hodowli oraz powszechność występowania niektórych gatunków jako składnika mikroflory układu oddechowego. Dominującym gatunkiem wchodzącym w skład flory fizjologicznej jamy nosowo-gardłowej osób zdrowych jest H. parainfluenzae. Znacznie rzadziej organizm ludzki, zwłaszcza błony śluzowe dróg oddechowych dzieci poniżej 5 r.ż., kolonizuje najbardziej patogenny wśród pałeczek hemofilnych gatunek H. influenzae, zwłaszcza szczepy z polisacharydową otoczką typu b (Hib). Bakterie te mogą być czynnikiem etiologicznym wielu chorób, począwszy od przewlekłych zakażeń układu oddechowego po niebezpieczne dla życia infekcje, jak zapalenie nagłośni czy opon mózgowo-rdzeniowych (śmiertelność szacuje się tu na około 5-7%). Chorobom tym mogą towarzyszyć powikłania: utrata słuchu, zaburzenia mowy, opóźnienie rozwoju umysłowego, zaburzenia ruchowe, utrata wzroku. Po wprowadzeniu do powszechnego użycia szczepionki zapadalność na choroby inwazyjne wywołane wśród dzieci przez tę bakterię znacząco się obniżyła. H. influenzae może powodować również zapalenie płuc, przy którym śmiertelność dochodzi do 30% i która może wystąpić głównie u osób w podeszłym wieku oraz z towarzyszącymi chorobami. Inne schorzenia wywoływane przez Hib to: zapalenie szpiku kostnego, zapalenie stawów, posocznica, ropowica tkanki podskórnej, ropnie. Obecnie w etiologii wielu zakażeń rośnie znaczenie nie typujących się szczepów bezotoczkowych H. influenzae (NTHi - non-typeable Haemophilus influenzae) oraz innych gatunków, uznawanych do tej pory za komensalne, zwłaszcza H. parainfluenzae.
Gatunek H. parainfluenzae zasiedla głównie jamę ustną i drogi oddechowe zdrowych ludzi. Bakteria ta, chociaż rzadko, bywa izolowana jako czynnik etiologiczny infekcji o zróżnicowanym przebiegu i nieokreślonych rokowaniach, m.in.: zapalenia wsierdzia, opłucnej, ropni i ropniaków o różnej lokalizacji, zapalenia spojówek, dróg żółciowych, otrzewnej, szpiku kostnego, septycznego zapalenia stawów, posocznicy, zapalenia ucha środkowego, a także infekcji układu moczowo-płciowego. Sporadycznie gatunek ten bywa odpowiedzialny za infekcje pediatryczne górnych i dolnych dróg oddechowych, zapalenia wsierdzia lub opon mózgowych. Wprawdzie choroby, których przyczyną jest H. parainfluenzae rozwijają się niezwykle rzadko, jednak ostatnio odnotowuje się rosnącą częstość ich występowania.
Do czynników ważnych dla chorobotwórczości wielu bakterii zaliczany jest biofilm - wysoko zorganizowana struktura, która niczym wielokomórkowy organizm poszukuje optymalnej strategii przetrwania. Stanowi on podstawową formę życia bakterii (w naturze ponad 95-99% drobnoustrojów rośnie jako biofilm), może występować na powierzchni zębów, na ścianach naczyń krwionośnych i pęcherza, na kamieniach moczowych lub żółciowych, a także na biomateriałach - cewnikach, implantach, sztucznych zastawkach serca lub soczewkach kontaktowych. Infekcje związane z tą formą życia mikroorganizmów często mają nawracający charakter i cechują się znaczną opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe. Fizyczna bliskość bakterii w biofilmie sprzyja ponadto wymianie genów warunkujących zjadliwość i lekooporność drobnoustrojów. Pałeczki hemofilne posiadają zdolność do tworzenia biofilmu zarówno na powierzchniach naturalnych jak i sztucznych, wykonanych np. z polistyrenu.
Przedmiotem wynalazku jest nowe zastosowanie N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5- dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu jako substancji przeciwdrobnoustrojowej o aktywności względem biofilmu H. influenzae i H. parainfluenzae.
Związek może znaleźć zastosowanie jako substancja aktywna do wytwarzania preparatów przeciwdrobnoustrojowych do eradykacji pałeczek hemofilnych biofilmu na etapie jego tworzenia, jako
PL 226 255 B1 czynników etiologicznych odpowiedzialnych za choroby infekcyjne oraz w preparatach odkażających, hamujących zdolność tych bakterii do tworzenia biofilmu, m.in. na biomateriałach.
Pochodna będąca przedmiotem wynalazku aktywnie hamuje namnażanie pałeczek hemofilnych oraz ich wzrost w formie biofilmu, znanego czynnika warunkującego zakażenia m.in. endogenne i oportunistyczne, trudne w diagnostyce i leczeniu.
Celem oceny aktywności przeciwbakteryjnej N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu używano trzech szczepów referencyjnych, pochodzących z kolekcji ATCC: H. influenzae ATCC 10211, H. parainfluenzae ATCC 7901, H. parainfluenzae ATCC 51505 oraz 24 szczepów H. parainfluenzae i 9 szczepów H. influenzae, pochodzących ze zbiorów Katedry i Zakładu Mikrobiologii Farmaceutycznej z Pracownią Diagnostyki Mikrobiologicznej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. Dla każdego szczepu przygotowywano zawiesinę bakteryjną (inokulum) o gęstości wyjściowej 0.5 w skali McFarlanda - 150 x 106 CFU (Colony Forming Units)/mL w 0.85% NaCl. Roztwór podstawowy badanego związku o stężeniu 50 mg/mL otrzymywano po rozpuszczeniu pochodnej w DMSO (dimetylu sulfotlenek).
Będące przedmiotem wynalazku nowe zatosowanie N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu, jako związku o niskiej toksyczności, aktywnego względem pałeczek hemofilnych oceniano metodą mikrorozcieńczeń badanej pochodnej w podłożu bulionowym tryptozowo-sojowym (TSB, Tripticasein Soy Broth, Biocorp) z dodatkiem suplementu HTMS (Haemophilus Test Medium Suplement, Oxoid), zawierającego NAD i hem - ważne dla tej grupy bakterii czynniki wzrostowe. Aktywność przedwbakteryjną wobec Haemophilus spp. oceniano w oparciu o wartość MIC (minimal inhibitory concentration - najmniejsze stężenie hamujące), definiowaną jako najniższe stężenie badanego związku w podłożu, przy którym wzrokowo nie obserwowano wzrostu bakterii w porównaniu z ich namnażaniem na podłożu kontrolnym. Zdolność do hamowania tworzenia biofilmu przez pałeczki Haemophilus spp. oceniano w oparciu o wartość MBIC (minimal biofilm inhibitory concentration - najmniejsze stężenie hamujące biofilm), definiowaną jako najniższe stężenie badanego związku w podłożu, przy którym wzrokowo nie obserwowano tworzenia biofilmu przez bakterie w porównaniu z powstawaniem tej struktury w podłożu kontrolnym.
P r z y k ł a d 1
Wpływ N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu na namnażanie pałeczek Haemophilus influenzae i Haemophilus parainfluenzae.
Zdolność namnażania pałeczek hemofilnych badano w podłożu TSB + HTMS. Używano 96-dołkowych mikropłytek, w których metodą seryjnych rozcieńczeń roztworu wyjściowego w podłożu bulionowym uzyskiwano podwójne rozcieńczenia N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu w zakresie stężeń końcowych od 0,12 do 31,25 pg/mL. Następnie do każdego dołka dodawano po 2 pL zawiesiny drobnoustrojów o gęstości 0,5 w skali McFarlanda. Do studzienek, które stanowiły tło, wprowadzano bulion TSB + HTMS w ilości 200 pL, natomiast do studzienek kontrolnych, gdzie był obserwowany wzrost bakterii, wprowadzano podłoże bulionowe w ilości 198 pL, następnie dodawano po 2 pL zawiesiny bakteryjnej. Całkowita objętość płynu w każdym dołku wynosiła 200 pL. Tak przygotowane mikropłytki inkubowano w temperaturze 35 ± 2°C przez 18 godzin w atmosferze wzbogaconej w około 5% CO2 (zgodnie z wymaganiami dla bakterii mikroaerofilnych). Po inkubacji odczytywano wartość MIC wzrokowo i spektrofotometrycznie (BioTek ELx800) przy długości fali λ = 570 nm (OD570), po odjęciu wartości OD570 dla substancji zawieszonej w bulionie bez dodatku bakterii.
P r z y k ł a d 2
Wpływ N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu na tworzenie biofilmu przez pałeczki Haemophilus influenzae i Haemophilus parainfluenzae
Po sprawdzeniu intensywności namnażania badanych bakterii w podłożu bulionowym TSB + + HTMS bez i z dodatkiem analizowanej pochodnej, znad hodowli zlewano bulion, po czym ostrożnie czterokrotnie przepłukiwano płytkę z hodowlą wodą destylowaną, następnie do każdej studzienki dodawano po 190 pL 0,85% chlorku sodu i po 10 pL 2% fioletu krystalicznego (Color Gram 2 R1-F, bioMerieux) tak, aby końcowe stężenie barwnika wynosiło 0,1%. Płytki pozostawiano na 15 minut celem wybarwienia się komórek, następnie przepłukiwano wodą destylowaną, aby pozbyć się nadmiaru barwnika. W celu wywołania reakcji do każdej ze studzienek dodawano po 200 pl alkoholu izopropylowego (Color Gram 2 R3-F, bioMerieux), pozostawiano w temperaturze pokojowej na 10 min, aby umożliwić dyfuzję barwnika do alkoholu, następnie płytki umieszczono w czytniku BioTek ELx800 i odczytywano wyniki przy fali o długości λ = OD570.
PL 226 255 B1
W badaniach dotyczących aktywności N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu wobec pałeczek z rodzaju Haemophilus spp. wykazano po raz pierwszy (Tabela 1), że pochodna będąca przedmiotem wynalazku hamowała namnażanie szczepów referencyjnych obydwu gatunków pałeczek hemofilnych - H. parainfluenzae ATCC 7901 (MIC = 0,24 gg/mL), H. parainfluenzae ATCC 51505 (MIC = 7,82 gg/mL) i H. influenzae ATCC 10211 (MIC = 0,98 gg/mL) oraz szczepów klinicznych H. parainfluenzae (MIC = 0,24-31,25 gg/mL; wartość średnia MIC = 15,72 gg/mL) i H. influenzae (MIC = 0,24-31,25 gg/mL; wartość średnia MIC = 9,47 gg/mL). W nieco wyższych stężeniach analizowana pochodna wykazywała również zdolność hamowania tworzenia biofilmu przez wszystkie wymienione szczepy pałeczek hemofilnych - H. parainfluenzae ATCC 7901 (MBIC = 3,91 gg/mL), H. parainfluenzae ATCC 51505 (MBIC = 31,25 gg/mL) i H. influenzae ATCC 10211 (MBIC > 31,25 gg/mL) oraz szczepów klinicznych H. parainfluenzae (MBIC = 0,49 do > 31,25 gg/mL; wartość średnia MIC = 34,76 gg/mL oraz 7 szczepów o wartości MBIC dla biofilmu > 31,25 gg/mL) i H. influenzae (MBIC = 1,95 do > 31,25 gg/mL; wartość średnia MBIC = 21,48 gg/mL oraz 6 szczepów o wartości MBIC dla biofilmu > 31,25 gg/mL). Uzyskane wartości MIC wskazują, że w użytym zakresie stężeń większą wrażliwość na pochodną będącą przedmiotem wynalazku wykazywały komórki p l a n kto idalne gatunku H. influenzae w porównaniu z komórkami gatunku H. parainfluenzae. Odwrotna sytuacja wystąpiła w przypadku wzrostu pałeczek hemofilnych w postaci biofilmu - niższe stężenia N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu hamowały tworzenie biofilmu przez oportunistyczny gatunek H. parainfluenzae w porównaniu ze stężeniami potrzebnymi do zahamowania wzrostu w tej formie patogennego gatunku H. influenzae.
T a b e l a 1
Wpływ N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu na namnażanie (MIC) i tworzenie biofilmu (MBIC) przez pałeczki Haemophilus influenzae i Haemophilus parainfluenzae
Szczep Stężenie pochodnej (gg/mL) Liczba szczepów (n)
Namnażanie MIC (gg/mL) Biofilm MBIC (gg/mL)
Haemophilus parainfluenzae ATCC 7901 0,24 1 0
3,91 0 1
Haemophilus parainfluenzae ATCC 51505 7,82 1 0
31,25 0 1
Haemophilus influenzae ATCC 10211 0,98 1 0
>31,25 0 1
Haemophilus parainfluenzae n = 24 n = 24
0,24 1 0
0,49 0 1
1,95 1 0
3,91 2 3
7,82 5 0
15,63 9 5
31,25 6 8
>31,25 0 7
Haemophilus influenzae n = 9 n = 9
0,24 1 0
0,49 2 0
0,98 2 0
1,95 0 1
3,91 1 0
15,63 1 0
31,25 2 2
>31,25 0 6
PL 226 255 B1
P r z y k ł a d 3
Wpływ N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu na przeżywalność komórek Vero
W badaniu zastosowano hodowlę komórek Vero z European Collection of Cell Cultures (ECACC - 84113001). Do hodowli komórek użyto podłoże MEM (Minimum Essential Medium Eagle, Sigma) z dodatkiem 10% surowicy (Sigma) oraz penicyliny (100 U/mL) i streptomycyny (100 μg/mL) (Polfa-Tarchomin, Polska). Hodowlę poddawano inkubacji w temperaturze 37°C w atmosferze 5% CO2. Po uzyskaniu jednolitej warstwy (monolayer), komórki odklejano od podłoża za pomocą 0,25% roztworu trypsyny (Sigma). Zawieszano ponownie w świeżym podłożu hodowlanym z dodatkiem 10% surowicy. Zawiesinę o gęstości 2 x 104 komórek na dołek rozlewano do plastikowych 96-dołkowych płytek (NUNC) po 100 μL na dołek i prowadzono inkubację przez 24 godziny. Tak przygotowane hodowle komórek stosowano w badaniu cytotoksyczności.
Pochodną będącą przedmiotem wynalazku rozpuszczano w DMSO (Sigma) celem uzyskania stężenia wyjściowego 50 mg/mL. Substancję rozcieńczano w podłożu hodowlanym z dodatkiem 2% surowicy do stężeń końcowych w zakresie 3,15-500 μg/mL. Z 24-godzinnej hodowli usuwano podłoże i dodawano badane substancje w odpowiednim stężeniu. Do kontroli hodowli komórek dodawano tylko płyn hodowlany z dodatkiem 2% surowicy. Jednocześnie badano cytotoksyczn ość DMSO jako rozpuszczalnika. Komórki poddane działaniu N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu inkubowano w 37°C w obecności 5% CO2 przez 48 godzin.
Cytotoksyczność pochodnej będącej przedmiotem wynalazku badano metodą mikroskopową poprzez ocenę morfologii komórek oraz przy użyciu testu formazanowego MTT (bromek [3(4,5-dimetyltiazolo-2-ilo)-2,5-difenylotetrazolowy]) według Takenouchi i Munekata. Test ten jest ilościowym kolorymetrycznym testem toksyczności, którego podstawą jest przekształcanie soli tetrazoliowych o zabarwieniu żółtym - MTT do fioletowo zabarwionego, nierozpuszczalnego w wodzie formazanu. Proces ten zachodzi w mitochondriach żywych komórek. Po rozpuszczeniu formazanu organicznym detergentem, stężenie barwnika mierzy się ilościowo. Po 48 godzinach inkubacji z badaną pochodną, do hodowli komórkowych dodawano po 10 μL roztworu MTT o stężeniu 5 mg/mL na dołek i inkubowano dalej przez 4 godziny w 37°C. Następnie dodawano po 100 μL wodnego roztworu zawierającego 50% dimetyloformamidu oraz 20% SDS i po całonocnej inkubacji dokonywano odczytu absorbancji w czytniku do płytek 96-dołkowych (Organon Teknika) przy długości fali λ = 540 i λ = 620 nm.
Z otrzymanych pomiarów wyliczano % żywych komórek w hodowlach poddawanych działaniu badanej substancji, przyjmując absorpcję roztworu w komórkach kontrolnych za 100%. Miarą cytotoksyczności analizowanej pochodnej jest stężenie związku, przy którym ilość żywych komórek w hodowli in vitro została zredukowana do 50% w stosunku do komórek kontrolnych.
Zgodnie z otrzymanymi wynikami, w oparciu o definicję, stężenie cytotoksyczne N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu wobec komórek Vero wynosiło powyżej 200 μg/mL, co oznacza, że pochodna będąca przedmiotem wynalazku nie jest toksyczna dla komórek eukariotycznych w zakresach stężeń o działaniu przeciwbakteryjnym zarówno dla komórek planktoidalnych jak i dla struktury biofilmu tworzonego przez pałeczki hemofilne.
T a b e l a 2
Wpływ N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu na żywotność komórek Vero wyrażony jako procent żywych komórek w stosunku do hodowli kontrolnej.
Stężenia substancji (pg/mL) % żywych komórek Vero
N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H- pirazolo-1-karbotioamid DMSO
1 2 3
500 37,95 ± 7,7 97,95 ± 0,4
200 82,15 ± 5,7 98,65 ± 0,6
100 89 ± 6,6 99,05 ± 0,6
50 93,55 ± 4,2 99,75 ± 0,4
25 97,4 ± 1,7 100 ± 0,0
12,5 98,05 ± 1,8 100 ± 0,0
PL 226 255 B1 cd. tabeli 2
1 2 3
6,25 98,75 ± 2,0 100 ± 0,0
3,15 100 ± 0,0 100 ± 0,0
0 (kontrola) 100 ± 0,0 100 ± 0,0
Uzyskane wyniki, wskazujące na nową aktywność pochodnej N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu wobec pałeczek Haemophilus influenzae i H. parainfluenzae pozwalają oczekiwać, że będzie ona stanowiła związek wyjściowy w wytwarzaniu środków lub leków o niskiej toksyczności i dobrej aktywności, profilaktycznej lub terapeutycznej w infekcjach wywołanych pałeczkami hemofilnymi.

Claims (1)

1. Zastosowanie N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso-2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu, związku o wzorze 1, przedstawionego na rysunku, jako substancji przeciwdrobnoustrojowej do wytwarzania środka profilaktycznego lub leku do zwalczania biofilmu Haemophilus influenzae i Haemophilus parainfluenzae na etapie jego tworzenia.
PL395785A 2011-07-28 2011-07-28 Zastosowanie medyczne N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso- 2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu PL226255B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL395785A PL226255B1 (pl) 2011-07-28 2011-07-28 Zastosowanie medyczne N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso- 2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL395785A PL226255B1 (pl) 2011-07-28 2011-07-28 Zastosowanie medyczne N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso- 2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL395785A1 PL395785A1 (pl) 2012-09-10
PL226255B1 true PL226255B1 (pl) 2017-07-31

Family

ID=46800545

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL395785A PL226255B1 (pl) 2011-07-28 2011-07-28 Zastosowanie medyczne N-etylo-3-amino-4-fenylo-5-okso- 2,5-dihydro-1H-pirazolo-1-karbotioamidu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL226255B1 (pl)

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL424896A1 (pl) * 2018-03-15 2019-09-23 Politechnika Łódzka Zastosowanie polimerowych pochodnych N-acetylocysteiny

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL424896A1 (pl) * 2018-03-15 2019-09-23 Politechnika Łódzka Zastosowanie polimerowych pochodnych N-acetylocysteiny

Also Published As

Publication number Publication date
PL395785A1 (pl) 2012-09-10

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Kıvanç et al. Effects of hexagonal boron nitride nanoparticles on antimicrobial and antibiofilm activities, cell viability
OmerOglou et al. The role of microbiota-derived postbiotic mediators on biofilm formation and quorum sensing-mediated virulence of Streptococcus mutans: A perspective on preventing dental caries
Tempera et al. Microbiological/clinical characteristics and validation of topical therapy with kanamycin in aerobic vaginitis: a pilot study
Crislip et al. Candidiasis
Wunnoo et al. Rhodomyrtone inhibits lipase production, biofilm formation, and disorganizes established biofilm in Propionibacterium acnes
Jiang et al. Inhibitory activity in vitro of probiotic lactobacilli against oral Candida under different fermentation conditions
US20170071990A1 (en) Compositions containing boric acid and a mixture of lactobacillus
KR20130046898A (ko) 식물성유산균발효액을 함유하는 질염 및 요로감염 예방 및 치료용 약학 조성물
Ghezelbash et al. Comparative inhibitory effect of xylitol and erythritol on the growth and biofilm formation of oral Streptococci
Coetzee et al. The use of topical, un-buffered sodium hypochlorite in the management of burn wound infection
BR112019011015A2 (pt) uso de uma composição, formulação e seu uso, lubrificante vaginal prebiótico e uso de uma cápsula vaginal simbiótica
Anand et al. Anticandidal synergistic activity of green tea catechins, antimycotics and copper sulphate as a mean of combinational drug therapy against candidiasis
Qiu et al. Clotrimazole and econazole inhibit Streptococcus mutans biofilm and virulence in vitro
AL-Khikani et al. Evaluating the antibacterial activity of potassium aluminium sulphate (alum) combined with other antibiotics
Arasu et al. Antibacterial activity of peptides and bio-safety evaluation: in vitro and in vivo studies against bacterial and fungal pathogens
Babaiwa et al. Antimicrobial and time-kill kinetics of the aqueous extract of Citrullus lanatus (Thunb.) seeds
CN111182895A (zh) 用于治疗和/或预防微生物感染的葡萄糖酸衍生物
Stoodley et al. Bioenergetics of simultaneous oxygen and nitrate respiration and nitric oxide production in a Pseudomonas aeruginosa agar colony biofilm
AU2002334074A1 (en) Allicin
EP1435928A1 (en) Allicin
CN117017966A (zh) 衣康酸二甲酯在抑制大肠杆菌和沙门氏菌中的应用
WO2017003403A1 (ru) Применение декаметоксина как фармацевтически активного вещества для лечения заболеваний желудочно-кишечного тракта и кишечных инфекций перорально
Galice et al. Effect of subinhibitory concentration of chlorhexidine on Streptococcus agalactiae virulence factor expression
AU2006229642A1 (en) A method for preventing and/or treating vaginal and vulval infections
Saric et al. Evaluation of antimicrobial potential of different commercial Grapefruit seed extracts