PL226380B1 - Drążarka chodnikowa - Google Patents

Abstract

W drążarce chodnikowej, która zawiera mającą mechanizm jezdny ramę główną (2) i uchylny w kierunku poziomym i pionowym wysięgnik (4), który jest zaopatrzony w urządzenie tnące (8), które ma co najmniej jeden, osadzony obrotowo na wysięgniku (4) i wprawiany w obrót wspornik (10, 11) narzędzi, który ma na swym obwodzie dużą liczbę narzędzi tnących (12), urządzenie tnące (8) ma co najmniej dwa, umieszczone równolegle do siebie, tarczowe wsporniki (10, 11) narzędzi, które są osadzone obrotowo na umieszczonym pomiędzy wspornikami (10, 11) narzędzi, co najmniej częściowo tarczowym obszarze końcowym (13) wysięgnika (4).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest drążarka chodnikowa, zawierająca ramę główną z mechanizmem jezdnym oraz uchylny w kierunku poziomym i pionowym wysięgnik, zaopatrzony w urządzenie tnące, które ma co najmniej dwa, osadzone obrotowo na wysięgniku i napędzane obrotowo wsporniki narzędzi, z których każdy ma na swym obwodzie narzędzia tnące. Ponadto, wynalazek dotyczy sposobu drążenia chodników pod ziemią za pomocą drążarki chodnikowej.

Drążarki wymienionego na początku typu są znane jako wrębiarki niepełno przekrojowe i stosuje się co najmniej dwie różne ich konstrukcje, przy czym w obu przypadkach wysięgnik jest zamocowany na ramie maszyny w sposób uchylny we wszystkie strony. W pierwszej konstrukcji na wysięgniku poprzecznie do wzdłużnej osi wysięgnika osadzone obrotowo są bębny urabiające lub głowice tnące, które są prowadzone poprzecznie do swojej osi obrotu w kierunku pionowym przez czoło przodku i w ten sposób wykorzystywane do wybierania lub urabiania materiałów. Tego rodzaju poprzeczne głowice tnące charakteryzują się podobnie jak bębny urabiające tym, że zużycie ostrzy można zoptymalizować poprzez odpowiednie pozycjonowanie i ustawienie kątów względem kierunku obrotu, przy czym podczas pracy przy użyciu tego rodzaju wrębiarek niepełno przekrojowych najpierw konieczny jest proces wrębiania wyłomowego, w którym głowice tnące muszą wbijać się w czoło przodku w kierunku osi wysięgnika, aby wybić wyłom, z którego można następnie przejść przez czoło przodku. W drugiej konstrukcji stosuje się tak zwane wzdłużne głowice tnące, mające oś obrotu, która zasadniczo przebiega równolegle do osi wysięgnika lub zbieżnie z osią wysięgnika. Również w przypadku tego rodzaju wzdłużnych głowic tnących przed rozpoczęciem właściwego procesu wybierania konieczne jest wrębianie wyłomowe, przy czyn wzdłużne głowice tnące muszą wejść w czoło przodku w kierunku swojej osi obrotu, aby zapewnić odpowiedni wyłom, z którego następuje obrócenie wysięgnika z obracającą się wzdłużną głowicą tnącą przez czoło przodku, co umożliwia wybieranie.

Wadą opisanych konstrukcji jest to, że z powodu swojej względnie dużej wysokości konstrukcyjnej nie są przeznaczone do zastosowań w niskich chodnikach. Bez specjalnych dostosowań opisanych konstrukcji nie można ich również stosować do wybierania bardzo twardych skał.

Do zastosowań w szczególnie twardych skałach znane są konstrukcje specjalne, w których znajdują się na przykład narzędzia tarczowe, działające na zasadzie cięcia tylnego. Tego rodzaju maszyna opisana jest na przykład w AT 506 502 A2. Taka maszyna ma kolo tnące osadzone obrotowo na wysięgniku uchylnym, w kierunku pionowym, przy czym oś obrotu koła tnącego przebiega poprzecznie do osi wzdłużnej i osi obrotu wysięgnika. Koło tnące zawiera tarczowy wspornik narzędzi, mający dużą liczbę narzędzi tarczowych, z których większość jest skierowana dc poziomu chodnika. Podczas cięcia wykonuje się najpierw wyłom w stropie, po czym. wysięgnik z kołem tnącym tnie w dół do poziomu chodnika zgodnie z zasadą cięcia tylnego.

W patencie nr WO 2010/050 872 A1 opisano również drążarkę z kołem tnącym, która na swym obwodzie ma narzędzia tarczowe. Koło tnące jest osadzone obrotowo na wysięgniku, który obraca się zarówno w kierunku pionowym, jak i poziomym. W pierwszej postaci oś obrotu koła tnącego przebiega w kierunku poziomym, a w drugie] postaci zasadniczo w kierunku pionowym.

Wynalazek ma na celu skonstruowanie drążarki chodnikowej do zastosowań w twardych skałach, przeznaczonej do chodników o niskim profilu, za pomocą której można ciąć profile o różnym, kształcie, a w szczególności profile o różnej szerokości i wysokości, bez konieczności dostosowywania maszyny, Ponadto, wynalazek ma na celu zwiększenie wydajności cięcia w twardej skale.

Drążarka chodnikowa, zawierająca ramę główną z mechanizmem jezdnym oraz uchylny w kierunku poziomym i pionowym wysięgnik, zaopatrzony w urządzenie tnące, które ma co najmniej dwa, osadzone obrotowo na wysięgniku i napędzane obrotowo wsporniki narzędzi, z których każdy ma na swym obwodzie narzędzia tnące, według wynalazku charakteryzuje się tym, że wsporniki narzędzi mają postać równoległych względem siebie, tarczowych wsporników narzędzi, które są osadzone obrotowo na umieszczonym pomiędzy wspornikami narzędzi, co najmniej częściowo tarczowym obszarze końcowym wysięgnika, zaś narzędzia tnące mają zestawy tarcz lub bębny, które są osadzone obrotowo w łożysku zamocowanym sztywno na wsporniku narzędzi, przy czym zestawy tarcz lub bębny mają na swym obwodzie wkładki tnące, rozmieszczone korzystnie w rzędach przebiegających w kierunku obwodowym.

Korzystnie, na poszczególnych wspornikach narzędzi przewidziane są zestawy tarcz lub bębnów o osi obrotu przebiegającej równolegle do osi obrotu wspornika narzędzi oraz zestawy tarcz lub bębnów o osi obrotu przebiegającej z nachyleniem względem osi obrotu wspornika narzędzi.

PL 226 380 B1

Korzystnie, zestawy tarcz lub walce o nachylonej osi obrotu mają powierzchnię początkową lub obwiedniową w kształcie ściętego stożka.

Korzystnie, zdefiniowana przez narzędzia tnące grubość cięcia poszczególnych tarczowych wsporników narzędzi, która w szczególności jest jednakowa w obu wspornikach narzędzi, jest większa niż grubość obszaru końcowego wysięgnika umieszczonego między dwoma wspornikami narzędzi.

Korzystnie, wsporniki narzędzi są osadzone na wysięgniku obrotowo wokół osi obrotu przebiegającej prostopadle do poziomej osi obrotu wysięgnika i poprzecznie względem wzdłużnego kierunku maszyny.

Korzystnie, wysięgnik jest osadzony na saniach prowadzonych przesuwnie względem ramy głównej we wzdłużnym kierunku maszyny.

Korzystnie, rama główna ma stojaki wysuwane do stropu i poziomu chodnika, aby mocować drążarkę chodnikową w chodniku.

Sposób drążenia chodnika pod ziemią przy użyciu drążarki chodnikowej jak opisano powyżej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że osadzone obrotowo na wysięgniku i napędzane obrotowo urządzenie tnące z co najmniej dwoma, umieszczonymi równolegle względem siebie, tarczowymi, wspornikami narzędzi, które są osadzone obrotowo na umieszczonym pomiędzy wspornikami narzędzi, cc najmniej częściowo tarczowym obszarze końcowym wysięgnika, przystawia się korzystnie do bocznego ociosu na czole przodku, że poprzez przesuw wysięgnika we wzdłużnym kierunku maszyny wycina się wyłom, że wysięgnik w pierwszym, procesie cięcia przechyla się następnie na bok, wycinając dwa równoległe rowki oddzielone od siebie żebrem skalnym, po czym wysięgnik po wyciągnięciu urządzenia tnącego z wyciętych rowków przechyla się w pionie i przystawia do czoła przodka w pozycji przestawionej w kierunku pionowym względem pierwszego procesu cięcia w ten sposób, że poprzez przesuw wysięgnika we wzdłużnym kierunku maszyny wycina się wyłom i że przy kolejnym drugim procesie cięcia poprzez przechylanie na bok wysięgnika wycina się dwa równoległe rowki, które są tak przesunięte względem wyciętych w pierwszym procesie cięcia, równoległych rowków, że odcina się pozostawione w pierwszym procesie cięcia żebro skalne.

W celu wykonania tego zadania drążarka chodnikowa wymienionego na początku typu została zasadniczo skonstruowana w sposób rozbudowany tak, że urządzenie tnące ma co najmniej dwa tarczowe wsporniki narzędzi umieszczone równolegle względem siebie, które są osadzone obrotowo na umieszczonym pomiędzy wspornikami narzędzi, co najmniej częściowo tarczowym obszarze końcowym wysięgnika.

Ponieważ wsporniki narzędzi mają kształt tarczowy, można w prosty sposób spełnić wymóg niskiej wysokości konstrukcyjnej drążarki chodnikowej. Ponieważ przewidziano co najmniej dwa umieszczone równolegle względem siebie tarczowe narzędzia tnące, wydajność cięcia jest lepsza, a jednocześnie w prosty sposób zapewnione jest wspólne osadzenie dwóch wsporników narzędzi na umieszczonym pomiędzy wspornikami narzędzi, co najmniej częściowo tarczowym obszarze końcowym wysięgnika. Wsporniki narzędzi są przy tym w szczególności wyłącznie osadzone obrotowo na wymienionym umieszczonym pomiędzy wspornikami narzędzi obszarze końcowym wysięgnika i jest to tak zwane osaczenie jednostronne. Osadzenie jednostronne to takie, w którym, wspornik narzędzi jest osadzony tylko z jednej strony, czyli nie ma położonego naprzeciwko drugiego łożyska. Powoduje to, że konstrukcja jest szczególnie płaska. Ponadto, unika się osadzenia wspornika narzędzi na stronach zewnętrznych, w związku z czym nie jest na przykład konieczna rama lub podobna konstrukcja obejmująca wsporniki narzędzi, która byłaby wymagana przy tego rodzaju osadzeniu. Powoduje to nie tylko oszczędność miejsca, ale w szczególności również umożliwia działanie narzędzi tnących przy odpowiednim wypozycjonowaniu do krawędzi urządzenia tnącego.

Ponieważ wysięgnik jest umieszczony w sposób uchylny zarówno w kierunku poziomym, jak i pionowym, drążarka chodnikowa będąca przedmiotem wynalazku może być stosowana w chodnikach o różnej szerokości i wysokości profilu, bez konieczności konstrukcyjnego dostosowywania maszyny.

Korzystnie, wysięgnik jest osadzony na saniach przesuwanych we wzdłużnym kierunku maszyny względem ramy głównej, co pozwala w łatwy sposób wykonać wyłom w czole przodku, a następnie przez obrócenie wysięgnika zdjąć warstwę skał odpowiednią do głębokości wyłomu.

Jeśli, co wynika z korzystnej rozwiniętej konstrukcji, wsporniki narzędzi są osadzone obrotowo na wysięgniku wokół osi obrotu przebiegającej pionowo do poziomej osi obrotu wysięgnika i poprzecznie do wzdłużnego kierunku maszyny, wyłom następuje na bocznymi ociosie profilu chodnika, a następnie następuje obrócenie wysięgnika w bok zgodnie z szerokością profilu chodnika. Takie rozmieszczenie wsporników narzędzi powoduje niską wysokość maszyny, dzięki czemu można ją stosować w chodnikach o niskim profilu.

PL 226 380 B1

Narzędzia tnące są umieszczone na obydwu wspornikach narzędzi tak, że wycinają dwa, oddzielone od siebie żebrem skalnym rowki w czole przodku, przy czym głębokość wyłomu zależy od tego, na jaką średnicę przestawione jest osadzenie obydwu wsporników narzędzi względem średnicy okręgu cięcia. Aby po zakończeniu cięcia, w którym wycinane są dwa rowki zgodnie z grubością cięcia poszczególnych wsporników narzędzi, bezpiecznie usunąć pozostałe żebro skalne, w rozwiniętej konstrukcji przewidziano, że grubość cięcia poszczególnych tarczowych wsporników narzędzi określona przez narzędzia tnące, która jest taka sama w szczególności przy obydwu wspornikach narzędzi, jest większa niż żebro skalne pozostałe między wspornikami narzędzi. Wycięcie pozostałego żebra skalnego odbywa się w ten sposób, że urządzenie tnące jest stosowane w procesie docinania przestawione w kierunku pionowym.

Ponieważ zastosowanie tarcz jako narzędzia tnącego jest w ramach wynalazku zasadniczo możliwe, zaobserwowano, że wydajność cięcia przy zastosowaniu tarcz działających na zasadzie cięcia tylnego jest zawsze ograniczona. Aby zwiększyć wydajność cięcia, zwłaszcza w twardej skale, preferowana rozwinięta konstrukcja przewiduje, że narzędzia tnące mają zestawy tarcz lub bębny, które są osadzone obrotowo w łożysku zamocowanym sztywno na wsporniku narzędzi, przy czym zestawy tarcz lub bębny mają na swym obwodzie dużą liczbę wkładek tnących umieszczonych najlepiej w rzędach przebiegających w kierunku obwodu. Ponieważ na obwodzie bębnów lub zestawów tarcz znajduje się wiele rzędów wkładek tnących, praca nie odbywa się na zasadzie cięcia tylnego, lecz wkładki tnące, wykonane w szczególności z wkładem z metalu twardego rozbijają skałę ze względu na siły cięcia generowane zasadniczo pionowo do czoła przodku. Przewidziane korzystnie zestawy tarcz lub bębny, mające na swym obwodzie dużą liczbę wkładek tnących, stosowane są na przykład również w przypadku tak zwanych wierteł podnoszonych, przy czym w przypadku takich narzędzi tnących wkładki tnące lub rzędy wkładek tnących mogą być rozmieszczone tak blisko siebie, że między poszczególnymi pierścieniami tnącymi powstają najmniejsze odległości linii cięcia i w ten sposób można uzyskać wysoką wydajność cięcia również w skale twardej.

Do obrotowego osadzenia zestawów tarcz lub bębnów na wsporniku narzędzi konieczne jest łożysko, które wymaga odpowiedniego miejsca, w szczególności w kierunku osiowym wspornika narzędzi, aby wkładki tnące zestawów tarcz lub bębnów nie mogły działać całkowicie do krawędzi wspornika narzędzi, w szczególności wtedy, kiedy osie obrotu zestawów tarcz lub bębnów przebiegają równolegle do osi obrotu wsporników narzędzi. Aby zapobiegać takiej sytuacji, rozwinięta konstrukcja przewiduje, że na każdym wsporniku narzędzi znajduje się kilka zestawów tarcz lub bębnów z osią obrotu przebiegającą równolegle do osi obrotu wspornika narzędzi oraz kilka zestawów tarcz lub bębnów z osią obrotu przebiegającą pochyło do osi obrotu wspornika narzędzi. Bębny lub narzędzia tarczowe skonstruowane z pochyloną osią obrotu mogą być ustawione ukośnie na zewnątrz lub do wewnątrz, aby zapewnić wymagane otwarte cięcie poszczególnych wsporników narzędzi. Optymalną geometrię można przy tym uzyskać w taki sposób, że zestawy tarcz lub bębny mające pochyloną oś obrotu małą powierzchnię początkową lub obwiednię w kształcie ściętego stożka. Aby bezpiecznie móc przejmować duże siły cięcia, inna korzystna postać wykonania przewiduje, że rama główna ma stojaki wysuwane do stropu i poziomu chodnika, aby zamocować drążarkę chodnikową w chodniku.

Według drugiego aspektu wynalazku przewidziany jest sposób drążenia chodnika pod ziemią przy użyciu drążarek chodnikowych, znamienny tym, że osadzone obrotowo na wysięgniku i wprawiane w obrót urządzenie tnące z co najmniej dwoma tarczowymi wspornikami narzędzi umieszczonymi równolegle względem siebie, które są osadzone obrotowo na umieszczonym pomiędzy wspornikami narzędzi, cc najmniej częściowo tarczowym obszarze końcowym wysięgnika, jest ustawiane na bocznym ociosie przy czole przodku, że w wyniku przesunięcia wysięgnika we wzdłużnym kierunku maszyny wycięty zostaje wyłom, że wysięgnik w pierwszym procesie cięcia zostaje obrócony na bok, co powoduje wycięcie dwóch równoległych rowków oddzielonych żebrem skalnym, po czym wysięgnik po wyciągnięciu urządzenia tnącego z wyciętych rowków zostaje odwrócony w górę i zostaje przystawiony w pozycji przestawionej w kierunku pionowym względem pierwszego procesu cięcia do czoła przodku w ten sposób, że w wyniku przesunięcia wysięgnika we wzdłużnymi kierunku maszyny wycięty zostaje wyłom, a przy kolejnym, drugim procesie cięcia w wyniku obrócenia na bok wysięgnika wycięte zostają dwa równoległe rowki, które względem równoległych rowków wyciętych w pierwszym procesie cięcia są przestawione tak, że pozostawione w pierwszym, procesie cięcia żebro skalne zostaje odcięte.

Poniżej wynalazek jest objaśniony na podstawie przykładów wykonania, przedstawionych schematycznie na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok perspektywiczny drążarki chodnikowej

PL 226 380 B1 według wynalazku, fig. 2 - narzędzia tnące urządzenia tnącego drążarki chodnikowej z fig. 1, fig. 3 widok szczegółowy narzędzi tnących z fig. 2 oraz fig. 4a i 4b - sposób wybierania na widoku chodnika z góry.

Na figurze 1 przedstawiona jest drążarka chodnikowa 1, mająca ramę główną 2 z gąsienicowym mechanizmem jezdnym 3. Wysięgnik jest oznaczony cyfrą 4 i jest prowadzony zgodnie z kierunkiem podwójnej strzałki 5 we wzdłużnym kierunku maszyny na ramie głównej 2. Wysięgnik 4 jest osadzony w sposób uchylny wokół pionowej osi 6 za pomocą nie przedstawionego bliżej poziomego mechanizmu wychylnego. Przedni odcinek wysięgnika 4 jest osadzony w sposób uchylny wokół poziomej osi 7 za pomocą nieprzedstawionego bliżej pionowego mechanizmu wychylnego. W ten sposób wysięgnik 4 można obracać zarówno w kierunku poziomym, jak i pionowym względem ramy głównej 2. Na wysięgniku 4 jest osadzone urządzenie tnące 8 obrotowo wokół osi obrotu 9, przy czym bliżej nie przedstawiony napęd obrotowy wprawia urządzenie tnące 8 w obrót wokół osi obrotu 9. Urządzenie tnące 8 ma dwa wsporniki 10 i 11 narzędzi, które mają na swym obwodzie dużą liczbę narzędzi tnących 12. Narzędzia tnące 12 są dokładniej opisane na podstawie fig. 3 i 4 poniżej.

Na figurze 1 widać, że wsporniki 10 i 11 narzędzi mają kształt tarczowy, przy czym co najmniej częściowo tarczowe zakończenie 13 wysięgnika 4 ma osadzenie wsporników narzędzi 10 i 11. Końcowy odcinek 13 wysięgnika 4 jest umieszczony między obydwoma wspornikami 10 i 11 narzędzi w ten sposób, że między narzędziami 12 wsporników 10 i 11 narzędzi pozostaje odległość 14. Podczas cięcia skały narzędzia tnące 12 zamocowane na wspornikach 10 i 11 narzędzi wykonują dwa przebiegające równolegle do siebie rowki, między którymi w obszarze 14 pozostaje żebro skalne.

Na figurze 1 widać ponadto, że na ramie głównej 2 drążarki chodnikowej 1 zamocowane jest urządzenie załadunkowe 15, za pomocą którego zdjęta skała jest zbierana i przekazywana do urządzenia transportującego rozciągającego się we wzdłużnym kierunku maszyny. Drążarka 1 ma na swym tylnym, końcu wystający przenośnik przekazujący 26, za pomocą którego wybrana skała jest przekazywana do kolejnego zespołu 17. Kolejny zespół 17 ma własny gąsienicowy mechanizm jezdny 18 i służy na przykład do nocowania schematycznie wskazanych agregatów energetycznych 29. Z tylnego końca kolejnego zespołu 17 wystaje podajnik usuwający 19, który przekazuje zdjętą skałę na transporter chodnikowy. Kolejny zespół 17 ma ponadto stół ładunkowy 20, na który dostaje się wybrana skała, która nie została zabrana przez główne urządzenie załadunkowe 15.

Ze względu na poziome rozmieszczenie tarczowych wsporników 10 i 11 narzędzi uzyskano bardzo niską wysokość konstrukcyjną drążarki chodnikowej 1, w szczególności zaś widać, że wysokość konstrukcyjna drążarki chodnikowej 1 nie wynosi więcej niż 1,2- do 1,5-krotności rozciągnięcia urządzenia tnącego 8 zmierzonego w kierunku osi obrotu 9.

Na figurach 2 i 3 widać, że na obwodzie wspornika 10 lub 11 narzędzi jest umieszczona duża liczba narzędzi tnących 12, przy czym wszystkie narzędzia tnące są utworzone z zestawów tarcz, na których obwodzie umieszczona jest duża liczba wystających wkładek tnących 21 i że wkładki tnące umieszczone są w równoległych rzędach przebiegających w kierunku obwodu. Zestawy tarcz są osadzone obrotowo w mocowaniach 22 wokół osi 27 lub 28, przy czym narzędzia tnące 12a mają oś obrotu 27 równoległą do osi obrotu 9 wsporników 10 lub 11 narzędzi, a narzędzia tnące 12b i 12c mają osie obrotu 28 nachylone w różnym kierunku. Narzędzia tnące 12b są skierowane ukośnie na zewnątrz, narzędzia tnące 12c są skierowane ukośnie do wewnątrz, przy czym na ilustracji szczegółowej na podstawie fig. 4 widać, że takie rozmieszczenie powoduje, iż narzędzia tnące ze swoimi wkładkami tnącymi 21 mogą działać na całej wysokości tarczowych wsporników 10 i 11 narzędzi. Narzędzia tnące 12a, 12b, 12c są umieszczone na zmianę z różnym wyrównaniem osi obrotu, co pozwala uniknąć umieszczenia bezpośrednio po sobie dwóch narzędzi tnących 12, mających takie same wyrównanie swoich osi obrotu.

Zasada działania drążarki chodnikowej 1 według wynalazku jest objaśniona dokładniej na podstawie fig. 4a i 4b. Na początku procesu cięcia (rys. 4a) na bocznym ociosie 23 profilu chodnika wykonuje się wyłom, poprzez wysunięcie wysięgnika w kierunku strzałki 24 w kierunku czoła przodku tak, aby urządzenie tnące 8 wdrążyło się na przykład 50 cm w czoło przodku 25. Maksymalną głębokość wyłomu uzyskuje się wtedy, gdy tarczowy odcinek końcowy 13 wysięgnika dojdzie do żebra skalnego utworzonego w obszarze 14. Następnie (fig. 4b), urządzenie tnące 8 zostaje obrócone przez obrót wysięgnika 4 w kierunku strzałki 26 przez czoło przodku, przez co w skale wykonane zostają dwa przebiegające równolegle do siebie rowki. Opisany proces zostaje następnie powtórzony, przy czym urządzenie tnące 3 zostaje jednak wykorzystane w ustawieniu przesuniętym w kierunku pionowym, wobec czego zostaje zdjęte żebro skalne pozostałe po pierwszym procesie cięcia.

Claims (8)

1. Drążarka chodnikowa, zawierająca ramę główną z mechanizmem jezdnym oraz uchylny w kierunku poziomym i pionowym wysięgnik, zaopatrzony w urządzenie tnące, które ma co najmniej dwa, osadzone obrotowo na wysięgniku i napędzane obrotowo wsporniki narzędzi, z których każdy ma na swym obwodzie narzędzia tnące, znamienna tym, że wsporniki (10, 11) narzędzi mają postać równoległych względem siebie, tarczowych wsporników (10, 11) narzędzi, które są osadzone obrotowo na umieszczonym pomiędzy wspornikami (10, 11) narzędzi, co najmniej częściowo tarczowym obszarze końcowym (13) wysięgnika (4), zaś narzędzia tnące (12) mają zestawy tarcz lub bębny, które są osadzone obrotowo w łożysku zamocowanym sztywne na wsporniku narzędzi, przy czym zestawy tarcz lub bębny mają na swym obwodzie wkładki tnące (21), rozmieszczone korzystnie w rzędach przebiegających w kierunku obwodowym.

2. Drążarka chodnikowa według zastrz. 1, znamienna tym, że na poszczególnych wspornikach (10, 11) narzędzi są umieszczone zestawy tarcz (12a) lub bębnów o osi obrotu (27) przebiegającej równolegle do osi obrotu (9) wspornika (10, 11) narzędzi oraz zestawy tarcz (12b, 12c) lub bębnów o osi obrotu (28) przebiegającej z nachyleniem względem osi obrotu (9) wspornika (10, 11) narzędzi.

3. Drążarka chodnikowa według zastrz. 2, znamienna tym, że zestawy tarcz (12b, 12c) lub walce o nachylonej osi obrotu (28) mają powierzchnię początkową lub obwiedniową w kształcie ściętego stożka.

4. Drążarka chodnikowa według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że zdefiniowana przez narzędzia tnące (12) grubość cięcia poszczególnych tarczowych wsporników (10, 11) narzędzi, która w szczególności jest jednakowa w obu wspornikach (10, 11) narzędzi, jest większa niż grubość obszaru końcowego (13) wysięgnika (4) umieszczonego między dwoma wspornikami (10, 11) narzędzi.

5. Drążarka chodnikowa według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienna tym, że wsporniki (10, 11) narzędzi są osadzone na wysięgniku (4) obrotowo wokół osi obrotu (9) przebiegającej prostopadle do poziomej osi obrotu (7) wysięgnika (4) i poprzecznie względem wzdłużnego kierunku maszyny.

6. Drążarka chodnikowa według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienna tym, że wysięgnik (4) jest osadzony na saniach prowadzonych przesuwnie względem ramy głównej (2) we wzdłużnym kierunku maszyny.

7. Drążarka chodnikowa według jednego z zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, znamienna tym, że rama główna (2) ma stojaki wysuwane do stropu i poziomu chodnika, aby mocować drążarkę chodnikową w chodniku.

8. Sposób drążenia chodnika pod ziemią przy użyciu drążarki chodnikowej określonej zastrz. 1 do 7, znamienny tym, że osadzone obrotowo na wysięgniku i napędzane obrotowo urządzenie tnące z co najmniej dwoma, umieszczonymi równolegle względem siebie, tarczowymi wspornikami narzędzi, które są osadzone obrotowo na umieszczonym pomiędzy wspornikami narzędzi, co najmniej częściowo tarczowym obszarze końcowym, wysięgnika, przystawia się korzystnie do bocznego ociosu na czole przodku, że poprzez przesuw wysięgnika we wzdłużnym kierunku maszyny wycina się wyłom, że wysięgnik w pierwszym procesie cięcia przechyla się następnie na bok, wycinając dwa równoległe rowki oddzielone od siebie żebrem skalnym, po czym wysięgnik po wyciągnięciu urządzenia tnącego z wyciętych rowków przechyla się w pionie i przystawia dc czoła przodka w pozycji przestawionej w kierunku pionowym względem pierwszego procesu cięcia w ten sposób, że poprzez przesuw wysięgnika we wzdłużnym kierunku maszyny wycina się wyłom i że przy kolejnym drugim procesie cięcia poprzez przechylanie na bok wysięgnika wycina się dwa równoległe rowki, które są tak przesunięte względem wyciętych w pierwszym procesie cięcia, równoległych rowków, że odcina się pozostawione w pierwszym procesie cięcia żebro skalne.