PL226460B1 - Pantograf przestrzenny prosty - Google Patents

Abstract

Pantograf przestrzenny prosty składa się z belek (1a, 1b) o jednakowych długościach. Na każdej z belek (1a, 1b) w części środkowej znajduje się przegub (2) środkowy, a na obu ich końcach znajdują się przeguby (3) końcowe. Pierwsza belka (1a) połączona jest przegubami (3) końcowym na obu końcach z drugimi belkami (1b) od strony wewnętrznej. Każda pierwsza belka (1a) połączona jest w części środkowej przegubem (2) środkowym z większym łącznikiem (4a) w częściach środkowych ścianek bocznych, zaś każda druga belka (1b) połączona jest w części środkowej przegubem (2) środkowym z mniejszym łącznikiem (4b) w częściach środkowych ścianek bocznych. Zewnętrzny obrys łączników (4a, 4b) posiada kształt figury geometrycznej płaskiej. Wysokość figury łącznika (4b) jest równa wysokości figury łącznika (4a) pomniejszonej o grubość belki (1b) od strony każdego z boków figury łącznika (4a).

Description

Przedmiotem wynalazku jest pantograf przestrzenny prosty.

Dotychczas znany i stosowany jest z publikacji Goldstein P. „Jak mnożyć przeguby?”, miesięcznik matematyczno-fizyczno-astronomiczny DELTA, nr 12/2005 w której pantograf jest płaskim mechanizmem przegubowym, który składa się z pewnej liczby sztywnych prętów, połączonych w taki sposób, by mogły się obracać wokół punktu połączenia. Znany jest również ze zgłoszenia polskiego wynalazku nr P.396813 pantograf dla pojazdu z napędem elektrycznym, który zawiera ramę izolowaną elektrycznie od pojazdu, w której na mimośrodowym wale ułożyskowany jest wahliwie dźwigar, połączony przegubowo przynajmniej z górnym ramieniem, wyposażonym w sprzęgnięty z nim zespół ślizgowy. Pantograf jest wyposażony w elektrosilnikowy napęd podnoszenia, izolowany elektrycznie od pojazdu i od dźwigara oraz w przynajmniej jedną rozciąganą sprężynę, sprzęgniętą z dźwigarem. Napęd, za pośrednictwem elektrycznego izolatora i dwuramiennej dźwigni napędowej, ułożyskowanej wahliwie w ramie, jest sprzęgnięty z jednym końcem rozciąganej sprężyny, podczas gdy drugi koniec sprężyny jest sprzęgnięty z dźwigarem, korzystnie poprzez niekołową nawrotną przekładnię cięgnową o otwartym cięgnie, której oś obrotu pokrywa się z osią obrotu dźwigara względem ramy.

Istotą pantografu przestrzennego prostego posiadającego belki, łączniki i przeguby jest to, że składa się z belek o jednakowych długościach. Na każdej z belek w części środkowej znajduje się przegub środkowy, a na obu ich końcach znajdują się przeguby końcowe. Pierwsza belka połączona jest przegubami końcowym na obu końcach z drugimi belkami od strony wewnętrznej. Każda pierwsza belka połączona jest w części środkowej przegubem środkowym z większym łącznikiem w częściach środkowych ścianek bocznych, zaś każda druga belka połączona jest w części środkowej przegubem środkowym z mniejszym łącznikiem w częściach środkowych ścianek bocznych. Zewnętrzny obrys łączników posiada kształt figury geometrycznej płaskiej. Wysokość figury mniejszego łącznika jest równa wysokości figury większego łącznika pomniejszonej o grubość belki od strony każdego z boków figury łącznika. Połączone belki przegubami końcowymi tworzą kształt linii łamanej. Łączniki mogą mieć kształt figury wypukłej. Łączniki mogą mieć kształt figury wklęsłej, przy czym przeguby umieszczone są w częściach środkowych zewnętrznych boków łączników. W łącznikach mogą znajdować się otwory przelotowe. Łączniki wraz ze współpracującymi z nimi belkami są zamocowane naprzemiennie.

Korzystnym skutkiem wynalazku jest to, że charakteryzuje się prostą budową, dużą wytrzymałością konstrukcji, dużym przyrostem długości po rozłożeniu, cichą pracą oraz niezawodnością działania.

Wynalazek jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunkach na których fig. 1 przedstawia widok izometryczny pantografu w częściowym rozłożeniu w przykładzie z łącznikami w kształcie wielokąta foremnego o nieparzystej ilości boków, fig. 1a - rzut pantografu z góry w pierwszym przykładzie wykonania, fig. 2 - widok izometryczny pantografu w częściowym rozłożeniu w przykładzie z łącznikami w kształcie wielokąta foremnego o parzystej ilości boków, fig. 2a - rzut pantografu z góry w drugim przykładzie wykonania.

Pantograf przestrzenny prosty składa się z belek 1a, 1b o jednakowych długościach. Na każdej z belek 1a, 1b w części środkowej znajduje się przegub 2 środkowy, a na obu ich końcach znajdują się przeguby 3 końcowe. Pierwsza belka 1a połączona jest przegubami 3 końcowym na obu końcach z drugimi belkami 1b od strony wewnętrznej. Każda pierwsza belka 1a połączona jest w części środkowej przegubem 2 środkowym z większym łącznikiem 4a w częściach środkowych ścianek bocznych, zaś każda druga belka 1b połączona jest w części środkowej przegubem 2 środkowym z mniejszym łącznikiem 4b w częściach środkowych ścianek bocznych. Zewnętrzny obrys łączników 4a, 4b posiada kształt figury geometrycznej płaskiej. Wysokość h1 figury łącznika 4b jest równa wysokości h2 figury łącznika 4a pomniejszonej o grubość g belki 1b od strony każdego z boków figury łącznika 4a. Połączone belki 1a, 1b przegubami 3 końcowymi tworzą kształt linii łamanej. Łączniki 4a, 4b mają kształt figury wypukłej. Łączniki 4a, 4b mają kształt figury wklęsłej, przy czym przeguby 2 umieszczone są w częściach środkowych zewnętrznych boków łączników 4a, 4b. Włącznikach 4a, 4b znajdują się otwory przelotowe. Łączniki 4a, 4b wraz ze współpracującymi z nimi belkami 1a, 1b są zamocowane naprzemiennie.

Działanie pantografu polega na tym, że zmiana kąta a nachylenia jednej z belek 1a, 1b względem podstawy jednego z łączników 4a, 4b, powoduje wydłużanie lub skracanie długości całej konstrukcji. Przy zmniejszaniu kąta a konstrukcja składa się, a przy zwiększaniu kąta a do 90° względem podstawy jednego z łączników 4a, 4b, konstrukcja się rozkłada. Belki 1a i 1b pochylają się w jednakową stronę względem każdego z boków jednego z łączników 4a, 4b i pod jednakowymi kątami.

Claims (6)

1. Pantograf przestrzenny prosty posiadający belki, łączniki i przeguby, znamienny tym, że składa się z belek (1a, 1b) o jednakowych długościach, a na każdej z belek (1a, 1b) w części środkowej znajduje się przegub (2) środkowy, a na obu ich końcach znajdują się przeguby (3) końcowe, przy czym pierwsza belka (1a) połączona jest przegubami (3) końcowym na obu końcach z drugimi belkami (1b) od strony wewnętrznej, przy czym każda pierwsza belka (1a) połączona jest w części środkowej przegubem (2) środkowym z większym łącznikiem (4a) w częściach środkowych ścianek bocznych, zaś każda druga belka (1b) połączona jest w części środkowej przegubem (2) środkowym z mniejszym łącznikiem (4b) w częściach środkowych ścianek bocznych, natomiast zewnętrzny obrys łączników (4a, 4b) posiada kształt figury geometrycznej płaskiej, przy czym wysokość (h1) figury łącznika (4b) jest równa wysokości (h2) figury łącznika (4a) pomniejszonej o grubość (g) belki (1b) od strony każdego z boków figury łącznika (4a).

2. Pantograf według zastrz. 1, znamienny tym, że połączone belki (1a, 1b) przegubami (3) końcowymi tworzą kształt linii łamanej.

3. Pantograf według zastrz. 1, znamienny tym, że łączniki (4a, 4b) mają kształt figury wypukłej.

4. Pantograf według zastrz. 1, znamienny tym, że łączniki (4a, 4b) mają kształt figury wklęsłej, przy czym przeguby (2) umieszczone są w częściach środkowych zewnętrznych boków łączników (4a, 4b).

5. Pantograf według zastrz. 1,3, znamienny tym, że w łącznikach (4a, 4b) znajdują się otwory przelotowe.

6. Pantograf według zastrz. 1, 3, 4, znamienny tym, że łączniki (4a, 4b) wraz ze współpracującymi z nimi belkami (1a, 1b) są zamocowane naprzemiennie.