PL226467B1 - Uchwyt lufy do karabinu maszynowego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest uchwyt lufy do karabinu maszynowego zwłaszcza do UKM 2000 przeznaczony do wymiany lufy oraz do przenoszenia karabinu.

W stanie techniki uchwyt lufy do karabinu UKM 2000 jest w zasadzie jednofunkcyjny i służy wyłącznie do wymiany lufy. Przy próbie przenoszenia karabinu przy pomocy tego uchwytu kolba dotyka ziemi, z powodu przesunięcia środka ciężkości poza uchwyt. Ma to miejsce szczególnie w sytuacji gdy karabin obciążony jest dodatkowo skrzynką amunicyjną.

Z kolei próba wydłużenia uchwytu w stronę środka ciężkości, powodowała wydłużenie rękojeści, a to z kolei utrudniało przenoszenie karabinu na pasie. Ponad to przy wymianie lufy, zbyt długi uchwyt jest nieporęczny.

Celem wynalazku jest opracowanie uchwytu, który mógłby być wykorzystywany zarówno do wymiany lufy jak i do przenoszenia karabinu nie powodując utrudnień w obsłudze oraz w użytkowaniu.

Uchwyt lufy do karabinu maszynowego zawierający dźwignię połączoną z rękojeścią według wynalazku charakteryzuje się tym, że ma konstrukcję składaną wyposażoną w blokadę.

Uchwyt charakteryzuje się tym, że rękojeść składa się z dwóch równoległych do siebie okładzin bocznych, zamocowanych obrotowo na końcu dźwigni.

Uchwyt charakteryzuje się tym, że blokada ma postać sprężynującego skrzydełka stanowiącego integralną część jednej z okładzin bocznych, przy czym na skrzydełku umieszczony jest krótki kołek blokujący.

Uchwyt charakteryzuje się tym, że część sprężynującego skrzydełka ukształtowana jest w postaci zaczepu o ryflowanej powierzchni, który wychodzi poza obręb rękojeści.

Uchwyt charakteryzuje się tym, że okładziny boczne mogą wykonać obrót o kąt 180.

Uchwyt charakteryzuje się tym, że po zewnętrznej stronie okładzin bocznych usytuowane są nakładki. Nakładki przykręcone są do okładzin bocznych śrubami. Korzystnie nakładki wykonane są jako nie metalowe.

Rozwiązanie według wynalazku jest proste i intuicyjne w obsłudze, Rozłożenie uchwytu następuje jedną ręką. Długość uchwytu w stanie rozłożonym sięga środka ciężkości karabinu, co umożliwia jego wygodne przenoszenie, natomiast w stanie złożonym długość uchwytu nie ulega zmianie w stosunku do uchwytu dotychczas stosowanego, a tym samym spełnia on dotychczasową funkcję.

Wynalazek w przykładzie wykonania został pokazany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia uchwyt w stanie złożonym, przy czym przerywaną linia pokazane jest rozłożenie uchwytu, fig. 2 przedstawia przekrój A-A, fig. 3 przedstawia uchwyt w stanie złożonym w widoku z boku z miejscowym wyrwaniem pokazującym skrzydełko, fig. 4, przedstawia ten sam uchwyt w widoku z góry, fig. 5 przedstawia uchwyt w stanie rozłożonym w widoku z boku i w widoku z tyłu, fig. 6 przedstawia uchwyt w stanie rozłożonym z góry z widocznym wyrwaniem ukazującym blokadę.

W przykładzie wykonania uchwyt lufy do karabinu maszynowego ma konstrukcję składaną i zawiera dźwignię 1 połączoną z rękojeścią 2, która składa się z dwóch równolegle usytuowanych okładzin bocznych 3 wykonanych z metalu. Okładziny boczne 3 zamocowane są obrotowo na końcu dźwigni 1 i mogą wykonać obrót o 180. Do okładzin bocznych 3 po obu stronach zamocowane są niemetalowe nakładki 4 przymocowane śrubami 5. Uchwyt wyposażony jest ponadto w blokadę, która ma postać sprężynującego skrzydełka 6 wyciętego w jednej z okładzin bocznych 3 i stanowiącego integralną część tej okładziny bocznej 3, przy czym na skrzydełku 6 umieszczony jest krótki kołek blokujący 7. Część sprężynującego skrzydełka 6 ukształtowana jest w postaci zaczepu 6.1 o ryflowanej powierzchni, który wychodzi poza obręb rękojeści 2. Koniec skrzydełka 6 wchodząc w wycięcie 8 blokuje uchwyt przed zamknięciem. Kołek blokujący 7 wchodząc do otworu 9 w dźwigni 1, blokuje uchwyt przed otwarciem.

W celu rozłożenia uchwytu należy go odblokować, naciskając w lewo ryflowany zaczep 6.1. Po rozłożeniu chwytu blokada następuje automatycznie. W celu złożenia uchwytu, trzeba ponownie nacisnąć w lewo ryflowany zaczep 6.1. Po złożeniu uchwytu blokada następuje automatycznie. Odblokowanie, rozłożenie i złożenie uchwytu można wykonać jedną ręką.

Claims (9)

1. Uchwyt lufy do karabinu maszynowego zawierający dźwignię (1) połączoną z rękojeścią (2), znamienny tym, że ma konstrukcję składaną wyposażoną w blokadę.

2. Uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że rękojeść (2) składa się z dwóch równolegle usytuowanych względem siebie okładzin bocznych (3), zamocowanych obrotowo na końcu dźwigni (1).

3. Uchwyt według zastrz. 1 i 2, znamienny tym, że blokada ma postać sprężynującego skrzydełka (6) wyciętego częściowo z jednej z okładzin bocznych (3) i stanowiącego integralną część tej okładziny bocznej (3).

4. Uchwyt według zastrz. 3, znamienny tym, że na skrzydełku (6) umieszczony jest krótki kołek blokujący (7).

5. Uchwyt według zastrz. 3, znamienny tym, że część sprężynującego skrzydełka (6) ukształtowana jest w postaci zaczepu (6.1) o ryflowanej powierzchni, który wychodzi poza obręb rękojeści (2).

6. Uchwyt według zastrz. 2, znamienny tym, że okładziny boczne (3) mogą wykonać obrót o kąt 180.

7. Uchwyt według zastrz. 2, znamienny tym, że po zewnętrznej stronie okładzin bocznych (3) usytuowane są nakładki (4).

8. Uchwyt według zastrz. 7, znamienny tym, że nakładki (4) przykręcone są do okładzin bocznych (3) śrubami (5).

9. Uchwyt według zastrz. 7, znamienny tym, że nakładki (4) wykonane są jako nie metalowe.