PL226615B1 - Masa ceramiczna o właściwościach dylatancyjnych - Google Patents

Masa ceramiczna o właściwościach dylatancyjnych

Info

Publication number
PL226615B1
PL226615B1 PL404327A PL40432713A PL226615B1 PL 226615 B1 PL226615 B1 PL 226615B1 PL 404327 A PL404327 A PL 404327A PL 40432713 A PL40432713 A PL 40432713A PL 226615 B1 PL226615 B1 PL 226615B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
halloysite
mass according
nanosilica
mass
glycol
Prior art date
Application number
PL404327A
Other languages
English (en)
Other versions
PL404327A1 (pl
Inventor
Mikołaj Szafran
Gabriel Rokicki
Agnieszka Idźkowska
Paweł Falkowski
Małgorzata Głuszek
Anna Danelska
Ewa Bobryk
Mariusz Tryznowski
Marcin Kaczorowski
Marcin Leonowicz
Łukasz Wierzbicki
Original Assignee
Politechnika Warszawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Warszawska filed Critical Politechnika Warszawska
Priority to PL404327A priority Critical patent/PL226615B1/pl
Publication of PL404327A1 publication Critical patent/PL404327A1/pl
Publication of PL226615B1 publication Critical patent/PL226615B1/pl

Links

Landscapes

  • Silicates, Zeolites, And Molecular Sieves (AREA)
  • Compositions Of Oxide Ceramics (AREA)
  • Emulsifying, Dispersing, Foam-Producing Or Wetting Agents (AREA)
  • Compositions Of Macromolecular Compounds (AREA)

Abstract

Masa ceramiczna o właściwościach dylatancyjnych zawiera mieszaninę nanokrzemionki i proszku haloizytu zdyspergowaną w ciekłym związku organicznym, przy czym udział haloizytu wynosi od 1 do 20% obj. w stosunku do objętości fazy stałej, a całkowite stężenie fazy stałej w masie wynosi od 10 do 30% obj.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest ceramiczna masa lejna o właściwościach dylatancyjnych (zagęszczana ścinaniem).
Ciecze zagęszczane ścinaniem stanowią grupę płynów nienewtonowskich, charakteryzujących się wzrostem lepkości wraz ze wzrostem szybkości ścinania bądź przyłożonego naprężenia ścinającego. Materiały takie, o właściwościach określanych jako dylatancyjne, należą do grupy materiałów inteligentnych, tj. zmieniających swoje właściwości, w tym przypadku reologiczne, pod wpływem czynników zewnętrznych, w sposób przewidywalny i odwracalny. Pod wpływem uderzenia materiał dylatancyjny przechodzi od właściwości typowych dla cieczy do charakterystycznych dla ciała stałego. Unikalna właściwość tych cieczy do absorpcji i rozpraszania energii spowodowała, że obecnie prowadzone są badania nad wykorzystaniem tego rodzaju płynów m.in. do impregnacji tkanin, z których może być wytwarzana odzież ochronna stosowana np. w wojsku [Wetzel E.D., Lee Y.S., Egres R.G., Kirkwood K.M., Kirkwood J.E., Wagner N.J., The Effect of Rheological Parameters on the Ballistic Properties of Shear Thickening Fluid (STF) - Kevlar Composites. NUMIFORM, 2004; Lee Y., Wetzel E., Egres Jr R., Wagner N., Advanced Body Armor Utilizing Shear Thickening Fluids Army Research Laboratory Aberdeen Proving Ground, 2009], czy też ochraniacze w ubiorach dla sportowców. Płyny o takich właściwościach mogą również znaleźć zastosowanie w przemyśle motoryzacyjnym przy produkcji tłumików [Zhang X., Li W., Gong X., The rheology of shear thickening fluid (STF) and the dynamic performance of an STF-filled damper, Smart Materials and Structures, 2008, 17, 035027 -035034] oraz w ochronie budynków przed wstrząsami sejsmicznymi. Wstępne badania pokazały, że materiały oparte na cieczach zagęszczanych ścinaniem nie tylko bardzo dobrze tłumią uderzania i wstrząsy, ale również są elastyczne i lżejsze od standardowych materiałów p-aramidowych stosowanych do ochrony ciała człowieka.
W preparatyce układów zagęszczanych ścinaniem stosuje się proszki ceramiczne i organiczne ciecze dyspergujące (najczęściej glikole polipropylenowe i polietylenowe) lub wodę [Decker M. J.,
Halbach C. J., Nama C. H, Wagner N. J., Wetzel E. D., Stab resistance of shear thickening fluid (STF)-treated fabrics, Composites Science and Technology, 2007, 67, 565-578; Hoffman R. L., Discontinuous and Dilatant Viscosity Behavior in Concentrated Suspensions, Observation of a Flow Instability, Transactions of the Society of Rheology, 1972, 16, 155-173; Kamibayashi M., Ogura H., Otsubo Y., Shear-thickening flow of nanoparticle suspensions flocculated by polymer bridging. Journal of Colloid and Interface Science, 2008, 321, 294-30]. W układach wodnych proszek szybko sedymentuje i łatwo tworzy twarde osady. W przypadku użycia glikoli uzyskuje się zawiesiny dość stabilne w czasie. Wśród proszków ceramicznych w literaturze naukowej i patentowej przede wszystkim wyróżnia się krzemionkę nano- i mikrometryczną [Wagner N.J., Dynamie properties of shear thickening colloidal suspensions, Rheological Acta 2003, 42, 199-208; Newstein M.C., Wang H., Baisara N.P., Lefebvre A.A., Shnidman Y., Microstructural changes in a colloidal liquid in the shear thinning and shear thickening regimes, Journal of Chemical Physics 1999,111, 4827-4839], rzadziej poli(metakrylan metylu) (PMMA), węglan wapnia, dwutlenek tytanu, kompozycje AI2O3 i SiC czy kaolinit [Kalman D.P., Schein J.B., Houghton J.M., Laufer C.H.N., Wetzel E.D., Wagner N.J., Polymer dispersion based shear thickening fluid-fabrics for protective applications, Proceedings of SAMPE 2007, Baltimore, MD, 2007; Decker M. J., Halbach C. J., Nama C. H., Wagner N. J., Wetzel E. D., Stab resistance of shear thickening fluid (STF)-treated fabrics, Composites Science and Technology, 2007, 67, 565-578; M.D. Chadwick, J.W. Goodwin, B. Vincent, E.J. Lawson, P.D.A. Mills, Rheological behaviour of titanium dioxide (uncoated anatase) in ethylene glycol, Colloids and Surfaces A: Physicochemical and Engineering Aspects 2002, 196, 235-245; Bergstrom L., Shear thinning and shear thickening of concentrated ceramic suspensions, Colloids and Surfaces A: Physicochemical and Engineering Aspects 1998, 133, 151-155; Rosen B. A., Nam Laufer C. H., Kalman D. P., Wetzel E. D., Wagner N. J., Multi-threat performance of kaolin-based shear thickening fluid (stf)-treated fabrics, Proceedings of SAMPE 2007, Baltimore, MD, 2007].
Wśród proszków SiO2 najwięcej uwagi poświęca się nanoproszkowi otrzymywanemu metodą rozpyłową, o komercyjnej nazwie silica fumed [Wu Q., Ruan J., Huang B., Zhou Z., Zou J., Rheological behavior of fumed silica suspension in polyethylene glycol, Journal of Central South University of Technology 2006, 13, 9784-1005; Yang H., Ruan J., Zou J., Rheological responses of fumed silica suspensions under steady and oscillatory shear, Science in China Series E: Technological Sciences 2009, 12, 845-860]. Głównymi zaletami stosowania nanoproszku silica fumed jest jego dostępność,
PL 226 615 B1 lekkość oraz twardość. Problemem jest natomiast niewielki efekt dylatacyjny oraz znaczna niestabilność parametrów reologicznych w czasie, wynikająca przede wszystkim z jednolitego rozmiaru i kształtu ziarna proszku.
Problem ten został rozwiązany dzięki zastosowaniu w masie lejnej haloizytu - minerału należącego do grupy glinokrzemianów o wzorze Al4[Si4O10](OH)8-10H2O oraz o unikalnej morfologii.
Masę ceramiczną o właściwościach dylatancyjnych według wynalazku stanowi zdyspergowana w ciekłym związku organicznym mieszanina nanokrzemionki i proszku haloizytu, w której udział haloizytu wynosi od 1 do 20% obj. w stosunku do objętości fazy stałej, a całkowite stężenie fazy stałej w masie wynosi od 1O do 3O% obj.
Korzystnie masa zawiera proszek haloizytu o średnim wymiarze ziarna od 3 do 400 nm.
Korzystnie masa zawiera haloizyt uprzednio poddany procesowi separacji magnetycznej, w celu oddzielenia frakcji magnetycznych, takich jak Fe2O3, Fe3O4, TiO2, bezpostaciowe wodorotlenki żelaza, magnetyt, hematyt i ilmenit.
Korzystnie masa zawiera haloizyt wstępnie przygotowany przez wymieszanie proszku z mieszaniną alkoholu C1-C3 z glikolem i/albo poliglikolem, korzystnie w stosunku wagowym 2:1, a następnie wirowanie w czasie od 10 do 40 minut, z szybkością 10000-13OOO obr./min, suszenie i rozdrabnianie.
Korzystnie masa zawiera nanokrzemionkę otrzymaną metodą rozpyłową (silica fumed), o nominalnym średnim rozmiarze ziarna od 3 do 400 nm.
Korzystnie masa zawiera nanokrzemionkę, która uprzednio została zawieszona w rozpuszcza lniku organicznym, a następnie poddana procesowi wirowania i suszenia.
Jako ciekły związek organiczny korzystnie stosuje się glikol i/lub poliglikol, najkorzystniej poli(glikol propylenowy). Korzystnie stosuje się glikole polipropylenowe o masach cząsteczkowych od 4OO do 8OO g/mol.
Haloizyt jest szeroko rozpowszechnionym, pospolitym minerałem. Cześć ziaren haloizytu występuje w postaci nanorurek o średnicy 30-5O nm i o długości dochodzącej do kilkuset nm, co czyni tego typu kształt ziaren szczególnie interesującym w zastosowaniu do cieczy zagęszczanych ścinaniem. Ten rodzaj minerału nie był dotychczas stosowany w celu otrzymania cieczy zagęszczanych ścinaniem. Okazało się, że dodatek haloizytu do mas ceramicznych opartych na nanokrzemionce korzystnie wpływa na właściwości masy. Zmniejsza również koszty jej wytwarzania. Masa ceramiczna według wynalazku odznacza się stabilnością oraz znacznym, stromym skokiem lepkości. Zastosowanie haloizytu w odpowiedniej ilości, jako dodatku do mas ceramicznych opartych na nanokrzemionce, skutkuje zwiększeniem skoku dylatancyjnego. Im mniejsze stężenie nanokrzemionki tym skok lepkości jest wyższy. Poprzez dodatek haloizytu do zawiesin zagęszczanych ścinaniem możliwe jest również wpływanie na szybkość wystąpienia skoku. Wraz ze wzrostem stężenia haloizytu w mieszaninie, obserwowany jest wzrost wartości szybkości ścinania, przy której skok dylatancyjny występuje, dzięki czemu poprzez dodatek haloizytu do mas dylatancyjnych opartych na nanokrzemionce możliwe jest sterowanie charakterystyką reologiczną takich mas lejnych.
Korzystne jest wstępne przygotowanie nanokrzemionki poprzez wirowanie proszku z etanolem i cieczą dyspergującą. Proces wirowania pozwala na modyfikację jego powierzchni poprzez usunięcie wody zaadsorbowanej na powierzchni nanoproszku ceramicznego, co ułatwia następnie zwilżalność tego proszku organiczną cieczą dyspergującą. Po wirowaniu proszek suszony jest na powietrzu lub w podwyższonej temperaturze. Pozwala to na zwiększenie efektu dylatancyjnego, czyli skoku lepkości przy określonej szybkości ścinania, a także daje możliwość wprowadzenia większej ilości fazy stałej.
Jedną z przewag haloizytu nad nanokrzemionką obok niższej ceny jest również jego naturalne pochodzenie, co znacząco zwiększa dostępność tego proszku.
Według wynalazku korzystne jest stosowanie glikoli i/lub poliglikoli, ze względu na ich obojętny (nietoksyczny) wpływ na człowieka i środowisko oraz możliwość mieszania się z wodą w każdym stosunku.
Przedmiot wynalazku został bliżej przedstawiony w przykładach wykonania.
P r z y k ł a d 1.
W celu otrzymania materiału zagęszczanego ścinaniem wykorzystano jako fazę stałą, syntetyczną krzemionkę Silica Fumed (SF) oraz haloizyt o średnich wielkościach ziarna odpowiednio 14 nm i 300 nm. Dyspergent stanowił poli(glikol propylenowy) o masie cząsteczkowej 725 g/mol (PPG 725).
Faza stała stanowiła 12% obj. całej masy. Stosunek objętościowy nanokrzemionki do haloizytu w fazie stałej wynosił odpowiednio 97:3 oraz 99:1. Masy mieszano w naczyniu umieszczonym w termosta4
PL 226 615 B1 cie w temperaturze 54°C za pomocą mieszadła mechanicznego przez 3 godziny. Mieszadło obracało się z prędkością około 100 obrotów na minutę.
Po procesie homogenizacji ceramiczne masy lejne poddawane były pomiarom reometrycznym na reometrze typu płytka-płytka w temperaturze 25°C. Odległość między płytkami równa była 0,7 mm. -1
Zadana prędkość obrotowa górnej płytki rosła od 1 do 500 s-1.
Uzyskane masy charakteryzowały się efektem skoku lepkości równym 354 Pa-s (97:3) oraz 316
-1 -1
Pa-s (99:1) przy szybkości ścinania równych odpowiednio 7,8 s-1 9,8 s-1.
P r z y k ł a d 2.
W celu otrzymania materiału zagęszczanego ścinaniem wykorzystano jako fazę stałą, syntetyczną krzemionkę Silica Fumed (SF) oraz haloizyt o średnich wielkościach ziarna odpowiednio 7 nm i 300 nm. Dyspergent stanowił poli(glikol propylenowy) o masie cząsteczkowej 400 g/mol (PPG 400).
Faza stała stanowiła 20% obj. całej masy. Stosunek objętościowy nanokrzemionki do haloizytu w fazie stałej wynosił odpowiednio 95:5 oraz 99:1. Masy mieszano w naczyniu umieszczonym w termostacie w temperaturze 54°C za pomocą mieszadła mechanicznego przez 3 godziny. Mieszadło obracało się z prędkością około 100 obrotów na minutę.
Po procesie homogenizacji ceramiczne masy lejne poddawane były pomiarom reometrycznym na reometrze typu płytka-płytka w temperaturze 25°C. Odległość między płytkami równa była 0,7 mm.
Zadana prędkość obrotowa górnej płytki rosła od 1 do 500 s-1.
Uzyskane masy charakteryzowały się efektem skoku lepkości równym 491 Pa-s (95:5) oraz 336
-1 -1
Pa-s (99:1) przy szybkości ścinania równych odpowiednio 30,8 s-1 48,7 s-1.
P r z y k ł a d 3.
W celu otrzymania materiału zagęszczanego ścinaniem wykorzystano jako fazę stałą, syntetyczną krzemionkę Silica Fumed (SF) oraz haloizyt o średnich wielkościach ziarna odpowiednio 14 nm i 300 nm. Dyspergent stanowił poli(glikol propylenowy) o masie cząsteczkowej 425 g/mol (PPG 425).
Faza stała stanowiła 12% obj. całej masy. Stosunek objętościowy nanokrzemionki do haloizytu w fazie stałej wynosił odpowiednio 97:3 oraz 99:1. Haloizyt przed połączeniem z resztą reagentów został poddany procesowi wirowania. Przygotowanie haloizytu poprzez wirowanie polegało na wstępnym wymieszaniu tego proszku z mieszaniną etanolu z PPG 425 w stosunku wagowym 2:1 w młynie kulowym. Dyspergent stanowił 1/3% wagowych, a EtOH 1/3% wagowych fazy ciekłej. Proces mieszania prowadzano przez 30 minut z prędkością 300 obrotów na minutę. Następnie zawiesinę przenoszono do zamykanych probówek wykonanych z polietylenu i poddawano procesowi wirowania w wirówce laboratoryjnej przez 30 min z szybkością 13.000 obr./min Celem tego procesu było usunięcie zaadsorbowanej wody na powierzchni ziaren proszku. Po procesie wirowania ciecz zlewano z nad osadu, a haloizyt przenoszono do krystalizatora i pozostawiano w suszarce do całkowitego wysuszenia. Następnie proszek rozdrabniano w moździerzu, przesiewano na sicie o wielkości otworów 0,063 mm i przesypywano do szczelnego opakowania.
Masy na bazie uprzednio przygotowanego haloizytu, nanokrzemionki i PPG 425 w odpowiednich stosunkach objętościowych mieszano w naczyniu umieszczonym w termostacie w temperaturze 54°C za pomocą mieszadła mechanicznego przez 3 godziny. Mieszadło obracało się z prędkością około 100 obrotów na minutę.
Po procesie homogenizacji ceramiczne masy lejne poddawane były pomiarom reometrycznym na reometrze typu płytka-płytka w temperaturze 25°C. Odległość między płytkami równa była 0,7 mm.
Zadana prędkość obrotowa górnej płytki rosła od 1 do 500 s-1.
Uzyskane masy charakteryzowały się efektem skoku lepkości równym 293 Pa-s (97:3) oraz 440
-1 -1
Pa-s (99:1) przy szybkości ścinania równych odpowiednio 15,4 s-1 9,7 s-1.
P r z y k ł a d 4.
W celu otrzymania materiału zagęszczanego ścinaniem wykorzystano jako fazę stałą, syntetyczną krzemionkę Silica Fumed (SF) oraz haloizyt o średnich wielkościach ziarna odpowiednio 14 nm i 300 nm. Dyspergent stanowił poli(glikol propylenowy) o masie cząsteczkowej 725 g/mol (PPG 725).
Faza stała stanowiła 12% obj. całej masy. Stosunek objętościowy nanokrzemionki do haloizytu w fazie stałej wynosił odpowiednio 90:10; 95:5; 97:3 oraz 99:1. Haloizyt przed połączeniem z resztą reagentów został poddany procesowi wirowania. Przygotowanie haloizytu poprzez wirowanie polegało na wstępnym wymieszaniu tego proszku z mieszaniną etanolu z PPG 725 w stosunku wagowym 2:1 w młynie kulowym. Dyspergent stanowił 1/3% wagowych, a EtOH 2/3% wagowych fazy ciekłej. Proces mieszania prowadzano przez 30 minut z prędkością 300 obrotów na minutę. Następnie zawiesinę przenoszono do zamykanych probówek wykonanych z polietylenu i poddawano procesowi wirowania
PL 226 615 B1 w wirówce laboratoryjnej przez 30 min z szybkością 13000 obr./min Celem tego procesu było usunięcie zaadsorbowanej wody na powierzchni ziaren proszku. Po procesie wirowania ciecz zlewano znad osadu, a haloizyt przenoszono do krystalizatora i pozostawiano w suszarce do całkowitego wysuszenia. Następnie proszek rozdrabniano w moździerzu, przesiewano na sicie o wielkości otworów 0.063 mm i przesypywano do szczelnego opakowania.
Masy na bazie uprzednio przygotowanego haloizytu, nanokrzemionki i PPG 725 w odpowiednich stosunkach objętościowych mieszano w naczyniu umieszczonym w termostacie w temperaturze 54°C za pomocą mieszadła mechanicznego przez 3 godziny. Mieszadło obracało się z prędkością około 100 obrotów na minutę.
Po procesie homogenizacji ceramiczne masy lejne poddawane były pomiarom reometrycznym na reometrze typu płytka-płytka w temperaturze 25°C. Odległość między płytkami równa była 0,7 mm. -1
Zadana prędkość obrotowa górnej płytki rosła od 1 do 500 s-1.
Uzyskane masy charakteryzowały się efektem skoku lepkości równym 341 Pa-s (90:10), 354 Pa-s (95:5), 436 Pa-s (97:3) oraz 553 Pa-s (99:1) przy szybkościach ścinania równych odpowiednio
7,8 s-1; 7,8 s-1; 6,2 s-1 oraz 7,8 s-1.
P r z y k ł a d 5.
W celu otrzymania materiału zagęszczanego ścinaniem wykorzystano jako fazę stałą, syntetyczną krzemionkę Silica Fumed (SF) oraz haloizyt o średnich wielkościach ziarna odpowiednio 7 nm i 300 nm. Dyspergent stanowił poli(glikol propylenowy) o masie cząsteczkowej 725 g/mol (PPG 725).
Faza stała stanowiła 12% obj. całej masy. Stosunek objętościowy nanokrzemionki do haloizytu w fazie stałej wynosił 97:3. Haloizyt przed połączeniem z resztą składników został poddany procesowi separacji magnetycznej. Przy pomocy magnesu oddzielono frakcje magnetyczne takie jak cząstki Fe2O3, Fe3O4, TiO2, bezpostaciowe wodorotlenki żelaza, magnetyt, hematyt i ilmenit.
Masę na bazie uprzednio przygotowanego haloizytu, nanokrzemionki i PPG 725 mieszano w naczyniu umieszczonym w termostacie w temperaturze 54°C za pomocą mieszadła mechanicznego przez 3 godziny. Mieszadło obracało się z prędkością około 100 obrotów na minutę.
Po procesie homogenizacji ceramiczna masa lejna poddawana były pomiarom reometrycznym na reometrze typu płytka-płytka w temperaturze 25°C. Odległość między płytkami równa była 0,7 mm.
Zadana prędkość obrotowa górnej płytki rosła od 1 do 500 s-1.
Uzyskana masa charakteryzowała się efektem skoku lepkości równym 296 Pa-s przy szybkości ścinania równej 12,3 s-1.
P r z y k ł a d 6.
W celu otrzymania materiału zagęszczanego ścinaniem wykorzystano jako fazę stałą, syntetyczną krzemionkę Silica Fumed (SF) oraz haloizyt o średnich wielkościach ziarna odpowiednio 80 nm i 300 nm. Dyspergent stanowił poli(glikol propylenowy) o masie cząsteczkowej 725 g/mol (PPG 725).
Faza stała stanowiła 12% obj. całej masy. Stosunek objętościowy nanokrzemionki do haloizytu w fazie stałej wynosił 97:3. Haloizyt przed połączeniem z resztą reagentów został poddany procesowi separacji magnetycznej oraz wirowania. Przy pomocy magnesu oddzielono frakcje magnetyczne takie jak cząstki Fe2O3, Fe3O4, TiO2, bezpostaciowe wodorotlenki żelaza, magnetyt, hematyt i ilmenit. Przygotowanie haloizytu poprzez wirowanie polegało na wstępnym wymieszaniu tego proszku z mieszani1 ną etanolu z PPG 725 w stosunku wagowym 2:1 w młynie kulowym. Dyspergent stanowił 1/3% wago2 wych, a EtOH 2/3% wagowych fazy ciekłej. Proces mieszania prowadzano przez 30 minut z prędkością 300 obrotów na minutę. Następnie zawiesinę przenoszono do zamykanych probówek wykonanych z polietylenu i poddawano procesowi wirowania w wirówce laboratoryjnej przez 30 min z szybkością 13000 obr./min. Celem tego procesu było usunięcie zaadsorbowanej wody na powierzchni ziaren proszku. Po procesie wirowania ciecz zlewano z nad osadu, a haloizyt przenoszono do krystalizatora i pozostawiano w suszarce do całkowitego wysuszenia. Następnie proszek rozdrobniono w moździerzu, przesiewano na sicie o wielkości otworów 0,063 mm i przesypywano do szczelnego opakowania.
Masę na bazie uprzednio przygotowanego haloizytu, nanokrzemionki i PPG 725 mieszano w naczyniu umieszczonym w termostacie w temperaturze 54°C za pomocą mieszadła mechanicznego przez 3 godziny. Mieszadło obracało się z prędkością około 100 obrotów na minutę.
Po procesie homogenizacji ceramiczna masa lejna poddawana były pomiarom reometrycznym na reometrze typu płytka-płytka w temperaturze 25°C. Odległość między płytkami równa była 0,7 mm.
Zadana prędkość obrotowa górnej płytki rosła od 1 do 500 s-1. Uzyskana masa charakteryzowała się efektem skoku lepkości równym 364 Pa-s przy szybkości ścinania równej 7,8 s-1.

Claims (10)

1. Masa ceramiczna o właściwościach dylatancyjnych, zawierająca krzemionkę zdyspergowaną w ciekłym związku organicznym, znamienna tym, że zawiera mieszaninę nanokrzemionki i proszku haloizytu, przy czym udział haloizytu wynosi od 1 do 20% obj. w stosunku do objętości fazy stałej, a całkowite stężenie fazy stałej w masie wynosi od 10 do 30% obj.
2. Masa według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera proszek haloizytu o średnim wymiarze ziarna od 3 do 400 nm.
3. Masa według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera haloizyt uprzednio poddany procesowi separacji magnetycznej.
4. Masa według zastrz. 1 albo 3, znamienna tym, że zawiera haloizyt wstępnie przygotowany przez wymieszanie proszku z mieszaniną alkoholu C1-C3 z glikolem i/albo poliglikolem, a następnie wirowanie, suszenie i rozdrabnianie.
5. Masa według zastrz. 4, znamienna tym, że w procesie wstępnego przygotowania haloizytu stosuje się mieszaninę alkoholu C1-C3 z glikolem i/albo poliglikolem, w stosunku wagowym 2:1, wirowanie prowadzi się w czasie od 10 do 40 minut, z szybkością 10000-13000 obr./min
6. Masa według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera nanokrzemionkę otrzymaną metodą rozpyłową, o nominalnym średnim rozmiarze ziarna od 3 do 400 nm.
7. Masa według zastrz. 1 albo 6, znamienna tym, że zawiera nanokrzemionkę uprzednio zawieszoną w rozpuszczalniku organicznym, a następnie poddaną procesowi wirowania i suszenia.
8. Masa według zastrz. 1, znamienna tym, że jako ciekły związek organiczny zawiera glikol i/lub poliglikol.
9. Masa według zastrz. 8, znamienna tym, że glikolem jest poli(glikol propylenowy).
10. Masa według zastrz. 9, znamienna tym, że poli(glikol propylenowy) charakteryzuje się masą cząsteczkową od 400 do 800 g/mol.
PL404327A 2013-06-14 2013-06-14 Masa ceramiczna o właściwościach dylatancyjnych PL226615B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL404327A PL226615B1 (pl) 2013-06-14 2013-06-14 Masa ceramiczna o właściwościach dylatancyjnych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL404327A PL226615B1 (pl) 2013-06-14 2013-06-14 Masa ceramiczna o właściwościach dylatancyjnych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL404327A1 PL404327A1 (pl) 2014-12-22
PL226615B1 true PL226615B1 (pl) 2017-08-31

Family

ID=52106856

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL404327A PL226615B1 (pl) 2013-06-14 2013-06-14 Masa ceramiczna o właściwościach dylatancyjnych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL226615B1 (pl)

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL424425A1 (pl) * 2018-01-30 2019-08-12 Politechnika Warszawska Modyfikowana dylatancyjna zawiesina ceramiczna

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL424425A1 (pl) * 2018-01-30 2019-08-12 Politechnika Warszawska Modyfikowana dylatancyjna zawiesina ceramiczna

Also Published As

Publication number Publication date
PL404327A1 (pl) 2014-12-22

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Xu et al. Disaggregation of palygorskite crystal bundles via high-pressure homogenization
Lu et al. Electrorheological properties of a polyaniline–montmorillonite clay nanocomposite suspension
EP3154917A1 (en) Geopolymer aggregates
Amorós et al. Electrokinetic and rheological properties of highly concentrated kaolin dispersions: Influence of particle volume fraction and dispersant concentration
CA2810345C (en) Slurry comprising manganomanganic oxide particles and dispersant and method for the production of such slurries
MX2007004129A (es) Procedimiento para fabricar granulos de pigmento y su uso.
AU646328B2 (en) Mineral fillers
KR20200005556A (ko) 세라믹에서 볼 클레이를 완전히 또는 부분적으로 대체하기 위한 조성물, 그의 제조 방법, 및 그의 용도 (composition to completely or partially replace ball clay in ceramics, method of making, and use thereof)
JP7474194B2 (ja) 鉱物処理プロセス
PL226615B1 (pl) Masa ceramiczna o właściwościach dylatancyjnych
Antosik et al. Effect of SiO2 particle size and length of polypropylene glycol) chain on rheological properties of shear thickening fluids
JP6936812B2 (ja) 無機材料組成物およびそのユーティリティ
Garcia et al. On fragmentation and agglomeration phenomena in an ultrafine wet grinding process: the role of polyelectrolyte additives
JP2024028692A (ja) 太陽光反射性顆粒及びそれを製造するためのプロセス
Han et al. Magnetorheology of core–shell structured mesoporous Fe 3 O 4@ mSiO 2 nanoparticles in carbonyl iron dispersion
JP2015535877A (ja) 粒状無機材料を粉砕する方法
Begen et al. A comparative study of coal fly and bottom ashes as sustainable electroactive vibration damping materials
Zhang et al. Preparation and properties of novel natural rubber/organo‐vermiculite nanocomposites
KR20180085836A (ko) 기능성 세라믹-고분자 복합 필름용 다공성 세라믹 소재의 제조 방법
CN109247020A (zh) 用于纸和涂料的具有至少92的ge亮度的经热处理的高岭土颜料
Idźkowska et al. The Effect of nano-SiO 2 particle size distribution on rheological behaviour of shear thickening fluids
WO2014007782A2 (en) A non-newtonian material with shock absorption property
CN105038321A (zh) 一种耐热性良好的改性碳酸钙及其制备方法
Choudhury et al. Thermal stability of PMMA-clay hybrids
KR20110095598A (ko) 칼라 세라믹 블록 및 그 제조방법