PL226650B1 - Sposób otrzymywania syntetycznego hydroksyapatytu zawierającego jony srebra - Google Patents

Sposób otrzymywania syntetycznego hydroksyapatytu zawierającego jony srebra

Info

Publication number
PL226650B1
PL226650B1 PL402212A PL40221212A PL226650B1 PL 226650 B1 PL226650 B1 PL 226650B1 PL 402212 A PL402212 A PL 402212A PL 40221212 A PL40221212 A PL 40221212A PL 226650 B1 PL226650 B1 PL 226650B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
solution
hydroxyapatite
mol
silver
molar ratio
Prior art date
Application number
PL402212A
Other languages
English (en)
Other versions
PL402212A1 (pl
Inventor
Regina Kijkowska
Agnieszka Sobczak-Kupiec
Agnieszka Sobczak‑Kupiec
Dagmara Malina
Zbigniew Wzorek
Zygmunt Kowalski
Original Assignee
Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kościuszki
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kościuszki filed Critical Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kościuszki
Priority to PL402212A priority Critical patent/PL226650B1/pl
Publication of PL402212A1 publication Critical patent/PL402212A1/pl
Publication of PL226650B1 publication Critical patent/PL226650B1/pl

Links

Landscapes

  • Materials For Medical Uses (AREA)
  • Solid-Sorbent Or Filter-Aiding Compositions (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania syntetycznego hydroksyapatytu zawierającego jony srebra, wprowadzone do jego struktury.
Hydroksyapatyt syntetyczny posiada strukturę krystaliczną tożsamą ze strukturą składnika mineralnego tkanki kostnej, szkliwa zęba i zębiny, co nadaje mu właściwości biokompatybilne. Z literatury i praktyki wiadomo, że po wszczepieniu hydroksyapatytu do organizmu żywego, składniki struktury hydroksyapatytu dość łatwo ulegają wymianie z jonami znajdującymi się w płynach ustrojowych.
W dotychczasowej praktyce chirurgicznej, do rekonstrukcji ubytków kości stosuje się na coraz większą skalę hydroksyapatyt syntetyczny tzn. fosforan wapnia o składzie chemicznym i strukturalnym zbliżonym do mineralnego składnika tkanki kostnej i zębów.
Ponieważ skład chemiczny i struktura krystaliczna syntetycznego hydroksyapatytu są zbliżone do mineralnego składnika kości, pełni on skutecznie rolę substytutu tkanki kostnej. Stosuje się go w postaci proszku lub pasty do wypełniania ubytków kości, spowodowanych chorobą lub nieszczęśliwym wypadkiem, w postaci kształtek ceramicznych lub w postaci powłok naniesionych na implanty metaliczne (np. endoprotezy stawu biodrowego lub kolanowego wykonane ze stopów tytanu).
Hydroksyapatyt syntetyczny wszczepiony do żywego organizmu nie jest przez ten organizm resorbowany, natomiast, wypełnia istniejącą w kości lukę, lub tworzy warstwę bioaktywną pomiędzy implantem metalicznym a kością. Bioaktywność hydroksyapatytu polega na tym, że na jego powierzchni narasta nowa naturalna tkanka kostna w wyniku działalności komórek kościotwórczych (osteoblastów).
W literaturze opisane są szeroko dwie najczęściej stosowane metody syntezy hydroksyapatytu
- suche i mokre.
Metody suche polegają na prażeniu mieszanin fosforanów wapnia o stosunku molowym Ca/P = 1,67 w atmosferze pary wodnej w temperaturach powyżej 1000°C.
Metody mokre oparte są na strącaniu fosforanu wapnia o stosunku molowym Ca/P zbliżonym do 1,67 z wodnego roztworu fosforanów związkami wapnia, a w niektórych przypadkach również prażeniu go w temperaturze powyżej 1000°C. Są to reakcje zachodzące w wodnych roztworach bądź zawiesinach opierające się na reakcjach zobojętniania kwasów i zasad, np. H3PO4 i Ca(OH)2 lub soli wapniowych, np. CaCl2, Ca(NO3), (CH3COO)2Ca z fosforanowymi np. Na2HPO4, NaH2PO4, (NH4)2HPO4.
Przykładowo, opisy patentowe PL 103 759 oraz PL 190 486 opisują szczegółowo sposoby otrzymywania czystych, monofazowych, nie domieszkowanych innymi związkami ani jonami, fosforanów wapnia metodami mokrymi, powszechnie stosowanymi w technologii ceramiki.
Opis patentowy PL 103 759 ujawnia sposób wytwarzania metodą mokrą, nie domieszkowanego proszku fosforanu wapnia - ortofosforanu dwuwapniowego o wzorze chemicznym CaHPO4XH2O z użyciem kwasu ortofosforowego i soli wapniowych.
Z kolei opis patentowy PL 190 486, przedstawia sposoby wytwarzania metodą mokrą proszków fosforanów wapnia, będących mieszaniną hydroksyapatytu (Ca10(PO4)6(OH)2) i fosforanu trójwapniowego (Ca3PO4) lub czystym fosforanem trójwapniowym, przy czym w syntezie fosforanów wapnia stosuje się substraty w postaci zawiesiny wodorotlenku wapnia i roztworu kwasu ortofosforowego,
2a produkty finalne mogą zawierać w strukturze jony HPO42-, pochodzące od kwasu użytego w syntezie.
Znana jest też mechanochemiczna metoda otrzymywania hydroksyapatytu, lecz jednak nie jest ona powszechnie stosowana.
Biologiczna aktywność srebra jest znana od czasów starożytnych. Rozcieńczony roztwór azotanu srebra, ze względu na bakteriobójcze właściwości jest wykorzystywany w leczeniu oparzeń i wszelkiego rodzaju ran.
Antybakteryjne jego działanie wobec takich bakterii jak Staphylococus aureus, Streptococus, Pseudomonas i Escherichia jest opisane w literaturze (Klasen H. J. Historical review of the use of silver in the treatment of burns. Early uses. Burns 26, (2000b), 117-130).
Rozcieńczony 0,01% wag. roztwór azotanu srebra działa umiarkowanie przeciwbakteryjnie i może być stosowany na błony śluzowe, a w stężeniu 0,1% wag. zabija większość komórek drobnoustrojów. Natomiast roztwór 5% wag. AgNO3 jest stosowany, jako środek odkażający w rozległych oparzeniach.
Na rynku medycznym dostępne są kompresy, o handlowej nazwie Silver Cel, Aquacell Ag, na bazie srebra, które skutecznie uwalniają jony Ag+ pod wpływem płynu wysiękowego z rany.
PL 226 650 B1
Z literatury przedmiotu wynika, że srebro stosowane w niewielkich ilościach nie tylko jest nietoksyczne dla organizmu żywego, ale że pobudza szereg komórek żywych takich jak limfocyty, fibroblasty, osteoblasty do wzmożonej aktywności (Bosetti M. et al Silver coated materials for external fixation devices; in vitro biocompatibility and genotoxicity, Biomaterials 23, (2002), 887-892).
Z cytowanej publikacji wynika, że pierwiastek Ag może odegrać korzystną rolę w chirurgii kości, po pierwsze, dlatego że jest biozgodny, a po drugie, dlatego że ma korzystny wpływ na aktywność osteoblastów. Osteoblasty z kolei są to komórki kościotwórcze, które, jak wynika z ich nazwy, są odpowiedzialne za odbudowę kości.
W związku z powyższym, przedmiotem badań licznych ośrodków naukowych jest uzyskanie przeznaczonego do zastosowań biomedycznych hydroksyapatytu syntetycznego z zawartością srebra. Przykładowo w publikacji W. Chen, Y. Liu, H.S. Courtney, M. Bettenga, C.M. Agrawal, J. D. Bumgardner, J. L Ong, „In vitro anti-bacterial and biological properties of magnetron co-sputtered silver-containing hydroxyapatite coating”, Biomaterials, 27 (2006), 5512-5517) ujawniono zastosowanie zaawansowanej technologii osadzania pokryć z wykorzystaniem rozpylania magnetronowego dla uzyskania cienkiej powłoki hydroksyapatytowej ze srebrem metalicznym. W przedstawionej metodzie aktywnymi tarczami (tzw. targetami) były: hydroksyapatyt (HAp) oraz srebro (Ag), przy czym autorzy publikacji nie podają żadnej specyfikacji dotyczącej pochodzenia oraz sposobu przygotowania tarcz.
Zagadnieniem technicznym na oczekującym nadal na rozwiązanie jest opracowanie prostej i efektywnej metody mokrej modyfikacji in situ syntetycznego hydroksyapatytu jonami srebra (Ag+), podczas jego syntezy metodą mokrą, tak aby jony srebra zostały wprowadzone do struktury syntezowanego hydroksyapatytu w możliwie wysokiej ilości, lecz by przy tym nie została naruszona struktura macierzysta hydroksyapatytu, która jest odpowiedzialna za jego właściwości bioaktywne, co jest szczególnie ważne w zastosowaniach biomedycznych takiego hydroksyapatytowego materiału.
Stwierdzono nieoczekiwanie, że w czasie syntezy hydroksyapatytu metodą mokrą, istnieje możliwość wprowadzenia do struktury hydroksyapatytu, pewnej określonej ilości srebra w postaci jonowej bez naruszenia struktury macierzystej, która to struktura jest właśnie odpowiedzialna za jego właściwości bioaktywne, przy czym maksymalna ilość jonów Ag+, która nie narusza struktury wytworzonego hydroksyapatytu jest na poziomie poniżej 5,7% mol. Ag. Stwierdzono też, że powyżej tego poziomu produkt syntezy przestaje być hydroksyapatytem (traci macierzystą strukturę), stając się mieszaniną hydroksyapatytu i Ag3PO4.
Zgodnie z wynalazkiem, sposób otrzymywania syntetycznego hydroksyapatytu zawierającego jony srebra, wprowadzone do jego struktury, w którym to sposobie hydroksyapatyt strąca się z wodnego roztworu zawierającego fosforany związkami wapnia, a strącony osad oddziela, przemywa wodą i suszy, charakteryzuje się tym, że roztwór zawierający fosforan di-sodu lub fosforan di-potasu, o stężeniu 0,04-0,2 M/I łączy się wolno, korzystnie kroplami, w temperaturze powyżej 40°C, a najlepiej w temperaturze wrzenia, z drugim roztworem, który zawiera sól wapniową, korzystnie octan wapnia, o stężeniu 0,1-0,5 M/l i dobrze rozpuszczalną w wodzie sól srebra, zwłaszcza azotan, chlorek lub octan srebra, w takiej ilości aby w drugim roztworze stosunek molowy Ag/Ca korzystnie wynosił od 0,01/l do 0,05/l, przy czym oba roztwory, zawierające jony fosforanowe, wapniowe i srebrowe, łączy się w takich ilościach, by w połączonych roztworach końcowy stosunek molowy Ca/P wynosił od 1 do 1,8, zaś stosunek molowy Ag/Ca nie przekraczał 0,1/l.
W trakcie wolnego łączenia obu roztworów wytrąca się fosforan wapnia o strukturze hydroksyapatytu i o składzie zbliżonym do stechiometrycznego Ca10(PO4)6(OH)2 z domieszką jonów srebra, charakteryzujący biozgodną strukturą.
Zrozumiałym jest przy tym, że w przedmiotowym sposobie można stopniowo dodawać zarówno pierwszy roztwór do drugiego, jak i drugi do pierwszego, byle by tylko łączyć je ze sobą na tyle wolno, aby wyeliminować ryzyko wytrącenia się fosforanów innych niż hydroksyapatyt.
Sposobem według wynalazku można wprowadzić do syntetycznego hydroksyapatytu jony Ag+ w ilości do 5,7% mol., co z jednej strony pozwala zachować dotychczasową strukturę hydroksyapatytu, tj. innymi słowy zachować jego dotychczasową biozgodność, z drugiej zaś nadaje tak suplementowanemu hydroksyapatytowi właściwości bakteriobójcze.
Po wprowadzeniu do organizmu żywego, rozproszone w strukturze hydroksyapatytu jony Ag+ mogą w drodze wymiany z innymi jonami, np. Na+, Ca2+ uwalniać się z czasem (stopniowo) do płynu ustrojowego, pełniąc tym samym rolę czynnika bakteriobójczego w tkance naturalnej, otaczającej wszczepiony biomateriał hydroksyapatytowy uzyskany niniejszym sposobem. Ponadto, ponieważ hydroksyapatyt jest nierozpuszczalny, zaś proces uwalniania jonów srebra ze struktury hydroksy4
PL 226 650 B1 apatytu do otoczenia, oparty jest na powolnej dyfuzji jonów Ag+, wykorzystanie hydroksyapatytu zawierającego jony Ag+ w charakterze biomateriału nie powoduje skutków toksycznych dla organizmu żywego ze względu na niskie stężenie uwalnianych jonów srebra.
Przedmiot wynalazku objaśniono poniżej w kilku przykładach jego realizacji.
P r z y k ł a d 1
Przygotowano pierwszy roztwór, rozpuszczając w 750 ml wody destylowanej 3,56 g
Na2HPO4^2H2O (0,02 Mola P).
Następnie sporządzono drugi roztwór, rozpuszczając w 250 ml wody destylowanej 3,52 g
CaH6C4O4^H2O (0,02 Mola Ca), po czym w tym samym roztworze rozpuszczono dodatkowo 35 mg AgNO3 (0,0002 Mola Ag).
Pierwszy roztwór ogrzano pod chłodnicą zwrotną do wrzenia. Do wrzącego roztworu wkraplano drugi roztwór. Podczas wkraplania drugiego roztworu wytrącał się osad. Strącony osad odsączono, przemyto kilkakrotnie wodą i wysuszono w 110°C. Otrzymano ok. 2 g suchego osadu. Osad zidentyfikowano metodą rentgenograficzną z zastosowaniem dyfraktometru Philips X' Pert wyposażonym w monochromator grafitowy PW 1752/00, Cu Ka 1,54, filtr Ni (40 kV, 30 mA), jako fosforan wapnia o strukturze hydroksyapatytu: Ca10(PO4)3(OH)2.
Analiza chemiczna wykazała, że osad zawierał 0,8% mol. Ag. Oznaczenie wykonano metodą absorpcyjnej spektrometrii atomowej z zastosowaniem aparatu AAnalyst 300 Perkin Elmer. Przeprowadzono oznaczenia z zastosowaniem płomienia powietrzno-acetylenowego oraz zastosowano atomizer płomieniowy. Stosunek molowy w połączonych roztworach był następujący:
Ca:P = 1:1;
Ag:Ca = 0,01:1 co stanowi 1% mol. Ag w stosunku do Ca.
P r z y k ł a d 2
Przygotowano pierwszy roztwór, rozpuszczając w 1500 ml wody destylowanej 17,8 g Na2HPO4^2H2O (0,1 Mola P).
Następnie sporządzono drugi roztwór, rozpuszczając w 500 ml wody destylowanej 17,6 g
CaH6C4O4^H2O (0,1 Mola Ca), po czym w tym samym roztworze rozpuszczono dodatkowo 340 mg AgNO3 (0,002 Mola Ag).
Pierwszy roztwór ogrzano pod chłodnicą zwrotną do wrzenia. Do wrzącego roztworu wkraplano drugi roztwór. Podczas wkraplania drugiego roztworu wytrącał się osad. Strącony osad odsączono, przemyto kilkakrotnie wodą i wysuszono w 110°C. Otrzymano 10,3 g suchego osadu. Osad zidentyfikowano (jak w przykładzie 1) metodą rentgenograficzną, jako fosforan wapnia o strukturze hydroksyapatytu: Ca10(PO4)3(OH)2.
Analiza chemiczna metodą absorpcyjnej spektrometrii atomowej wykazała, że osad zawierał 1,5% mol. Ag. Oznaczenie wykonano, jak w przykładzie 1.
Stosunek molowy w połączonych roztworach był następujący:
Ca:P = 1:1;
Ag:Ca = 0,02:1 co stanowi 2% mol. Ag w stosunku do Ca.
P r z y k ł a d 3
Przygotowano pierwszy roztwór, rozpuszczając w 1660 ml wody destylowanej 7,12 g
Na2HPO4^2H2O (0,04 Mola P).
Następnie sporządzono drugi roztwór, rozpuszczając w 340 ml wody destylowanej 11,8 g
CaH6C4O4^H2O (0,067 Mola Ca), po czym w tym samym roztworze rozpuszczono dodatkowo 340 mg AgNO3 (0,002 Mola Ag).
Pierwszy roztwór ogrzano pod chłodnicą zwrotną do wrzenia. Do wrzącego roztworu wkraplano drugi roztwór. Podczas wkraplania drugiego roztworu wytrącał się osad. Strącony osad odsączono, przemyto kilkakrotnie wodą i wysuszono w 110°C. Otrzymano 6,1 g suchego osadu. Osad zidentyfikowano (jak w przykładzie 1) metodą rentgenograficzną, jako fosforan wapnia o strukturze hydroksyapatytu: Ca10(PO4)3(OH)2.
Analiza chemiczna wykazała, że osad zawierał 2,3% mol. Ag. Oznaczenie wykonano, jak w przykładzie 1.
Stosunek molowy w połączonych roztworach był następujący:
Ca:P = 1,675:1;
Ag:Ca = 0,03:1 co stanowi 3% mol. Ag w stosunku do Ca.
PL 226 650 B1
P r z y k ł a d 4
Przygotowano pierwszy roztwór, rozpuszczając w 1500 ml wody destylowanej 17,4 g K2HPO4 (0,1 Mola P).
Następnie sporządzono drugi roztwór, rozpuszczając w 500 ml wody destylowanej 17,6 g
CaH6C4O4^H2O (0,1 Mola Ca), po czym w tym samym roztworze rozpuszczono dodatkowo 340 mg AgNO3 (0,002 Mola Ag).
Pierwszy roztwór ogrzano pod chłodnicą zwrotną do wrzenia. Do wrzącego roztworu wkraplano drugi roztwór. Podczas wkraplania drugiego roztworu wytrącał się osad. Strącony osad odsączono, przemyto kilkakrotnie wodą i wysuszono w 110°C. Otrzymano 10,3 g suchego osadu. Osad zidentyfikowano metodą rentgenograficzną (jak w przykładzie 1), jako fosforan wapnia o strukturze hydroksyapatytu: Ca10(PO4)3(OH)2.
Analiza chemiczna wykazała, że osad zawierał 1,9% mol. Ag. Oznaczenie wykonano, jak w przykładzie 1.
Stosunek molowy w połączonych roztworach był następujący:
Ca:P = 1:1;
Ag:Ca = 0,02:1 co stanowi 2% mol. Ag w stosunku do Ca.
P r z y k ł a d 5
Przygotowano pierwszy roztwór, rozpuszczając w 750 ml wody destylowanej 8,7 g K2HPO4 (0,05 Mola P).
Następnie sporządzono drugi roztwór, rozpuszczając w 250 ml wody destylowanej 8,8 g
CaH6C4O4^H2O (0,05 Mola Ca), po czym w tym samym roztworze rozpuszczono dodatkowo 425 mg AgNO3 (0,0025 Mola Ag).
Pierwszy roztwór ogrzano pod chłodnicą zwrotną do wrzenia. Do wrzącego roztworu wkraplano drugi roztwór. Podczas wkraplania drugiego roztworu wytrącał się osad. Strącony osad odsączono, przemyto kilkakrotnie wodą i wysuszono w 110°C. Otrzymano 5,3 g suchego osadu. Osad zidentyfikowano (jak w przykładzie 1) metodą rentgenograficzną, jako fosforan wapnia o strukturze hydroksyapatytu: Ca10(PO4)3(OH)2.
Analiza chemiczna wykazała, że osad zawierał 3,5% mol. Ag. Oznaczenie wykonano, jak w przykładzie 1.
Stosunek molowy w połączonych roztworach był następujący:
Ca:P = 1:1;
Ag:Ca = 0,05:1 co stanowi 5% mol. Ag w stosunku do Ca.
P r z y k ł a d 6
Przygotowano pierwszy roztwór, rozpuszczając w 750 ml wody destylowanej 8,7 g K2HPO4 (0,05 Mola P).
Następnie sporządzono drugi roztwór, rozpuszczając w 250 ml wody destylowanej 8,8 g
CaH6C4O4^H2O (0,05 Mola Ca), po czym w tym samym roztworze rozpuszczono dodatkowo 170 mg AgNO3 (0,001 Mola Ag).
Drugi roztwór ogrzano pod chłodnicą zwrotną do wrzenia. Do wrzącego roztworu wkraplano pierwszy roztwór. Podczas wkraplania pierwszego roztworu wytrącał się osad.
Strącony osad odsączono, przemyto kilkakrotnie wodą i wysuszono w 110°C. Otrzymano 5,2 g suchego osadu. Osad zidentyfikowano (jak w przykładzie 1) metodą rentgenograficzną jako fosforan wapnia o strukturze hydroksyapatytu: Ca10(PO4)3(OH)2.
Analiza chemiczna wykazała, że osad zawierał 1,9% mol. Ag. Oznaczenie wykonano, jak w przykładzie 1.
Stosunek molowy w połączonych roztworach był następujący:
Ca:P = 1:1;
Ag:Ca = 0,02:1 co stanowi 2% mol. Ag w stosunku do Ca.
P r z y k ł a d 7
Przygotowano pierwszy roztwór, rozpuszczając w 250 ml wody destylowanej 3,56 g Na2HPO4 (0,02 Mola P).
Następnie sporządzono drugi roztwór, rozpuszczając w 750 ml wody destylowanej 3,52 g CaH6C4O4^H2O (0,02 Mola Ca), po czym w tym samym roztworze rozpuszczono dodatkowo 238 mg AgNO3 (0,0014 Mola Ag).
Drugi roztwór ogrzano pod chłodnicą zwrotną do wrzenia. Do wrzącego roztworu wkraplano pierwszy roztwór. Podczas wkraplania pierwszego roztworu wytrącał się osad.
PL 226 650 B1
Strącony osad odsączono, przemyto kilkakrotnie wodą i wysuszono w 110°C. Otrzymano 2,1 g suchego osadu. Osad zidentyfikowano (jak w przykładzie 1) metodą rentgenograficzną jako fosforan wapnia o strukturze hydroksyapatytu: Ca10(PO4)3(OH)2.
Analiza chemiczna wykazała, że osad zawierał 3,9% mol. Ag. Oznaczenie wykonano, jak w przykładzie 1.
Stosunek molowy w połączonych roztworach był następujący:
Ca:P = 1:1;
Ag:Ca = 0,7:1, co stanowi 7% mol. Ag w stosunku do Ca.
P r z y k ł a d 8 (porównawczy)
Przygotowano pierwszy roztwór, rozpuszczając w 750 ml wody destylowanej 3,56 g
Na2HPO4^2H2O (0,02 Mola P).
Następnie sporządzono drugi roztwór, rozpuszczając w 250 ml wody destylowanej 3,52 g
CaH6C4O<H2O (0,02 Mola Ca), po czym w tym samym roztworze rozpuszczono dodatkowo 340 mg AgNO3 (0,002 Mola Ag).
Pierwszy roztwór ogrzano pod chłodnicą zwrotną do wrzenia. Do wrzącego roztworu wkraplano drugi roztwór. Podczas wkraplania drugiego roztworu wytrącał się osad. Strącony osad odsączono, przemyto kilkakrotnie wodą i wysuszono w 110°C. Otrzymano 1,9 g suchego osadu. Osad zidentyfikowano (jak w przykładzie 1) metodą rentgenograficzną jako mieszaninę: fosforanu wapnia o strukturze hydroksyapatytu Ca10(PO4)3(OH)2 i fosforanu srebra Ag3PO4
Analiza chemiczna wykazała, że osad zawierał 5,7% Ag mol. Oznaczenie wykonano, jak w przykładzie 1.
Stosunek molowy w połączonych roztworach był następujący:
Ca:P = 1:1.
Ag:Ca = 0,1:1 co stanowi 10% mol. Ag w stosunku do Ca.

Claims (2)

1. Sposób otrzymywania syntetycznego hydroksyapatytu zawierającego jony srebra, wprowadzone do jego struktury, w którym hydroksyapatyt strąca się z wodnego roztworu zawierającego fosforany związkami wapnia, a strącony osad oddziela, przemywa wodą i suszy, znamienny tym, że roztwór zawierający fosforan di-sodu lub fosforan di-potasu, o stężeniu
0,04-0,2 M/l łączy się wolno, korzystnie kroplami, w temperaturze powyżej 40°C, a najlepiej w temperaturze wrzenia, z drugim roztworem, który zawiera sól wapniową, korzystnie octan wapnia, o stężeniu 0,1-0,5 M/l i dobrze rozpuszczalną w wodzie sól srebra, w takiej ilości aby w drugim roztworze stosunek molowy Ag/Ca korzystnie wynosił od 0,01/1 do 0,05/1, przy czym oba roztwory łączy się w takich ilościach, by w połączonych roztworach końcowy stosunek molowy Ca/P wynosił od 1 do 1,8, zaś stosunek molowy Ag/Ca nie przekraczał 0,1/1.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako źródło jonów srebra stosuje się azotan, chlorek lub octan srebra.
PL402212A 2012-12-24 2012-12-24 Sposób otrzymywania syntetycznego hydroksyapatytu zawierającego jony srebra PL226650B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL402212A PL226650B1 (pl) 2012-12-24 2012-12-24 Sposób otrzymywania syntetycznego hydroksyapatytu zawierającego jony srebra

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL402212A PL226650B1 (pl) 2012-12-24 2012-12-24 Sposób otrzymywania syntetycznego hydroksyapatytu zawierającego jony srebra

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL402212A1 PL402212A1 (pl) 2014-07-07
PL226650B1 true PL226650B1 (pl) 2017-08-31

Family

ID=51063037

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL402212A PL226650B1 (pl) 2012-12-24 2012-12-24 Sposób otrzymywania syntetycznego hydroksyapatytu zawierającego jony srebra

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL226650B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL402212A1 (pl) 2014-07-07

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Boanini et al. Synthesis and hydrolysis of brushite (DCPD): The role of ionic substitution
Ratnayake et al. Substituted hydroxyapatites for bone regeneration: A review of current trends
CA2716589C (en) Coating and coating method for a medical implant
US20090238850A1 (en) Antimicrobial materials
CA2508085C (en) Implant improving local bone formation
US20180289858A1 (en) Bifunctional Bioactive Antibacterial Coatings, and Process for Coating Implant Surfaces Therewith
Zhao et al. Ag-incorporated FHA coating on pure Mg: degradation and in vitro antibacterial properties
JP2009528074A5 (pl)
JP6653327B2 (ja) 抗菌性銀錯体でコーティングされた表面
US5149368A (en) Resorbable bioactive calcium phosphate cement
US12539350B2 (en) Ion-substituted bovine hydroxyapatite for bone regeneration
Sumathi et al. In vitro degradation of multisubstituted hydroxyapatite and fluorapatite in the physiological condition
Yılmaz et al. Boron-substituted bioceramics: A review
EP3181156B1 (en) Modified ceramics with improved bioactivity and their use for bone substitute
Barinov et al. Osteoinductive ceramic materials for bone tissue restoration: Octacalcium phosphate
LeGeros et al. Amorphous calcium phosphates (ACP): formation and stability
AU2015227489B2 (en) Coating and Coating Method
Kosińska et al. Hydroxyapatite modified with therapeutic ions as a smart material for implantology and regenerative applications. A review
Bhatnagar et al. Clinical Applications of Calcium Phosphates in Orthopaedics
Weiss Investigating the Structure, Solubility, and Antibacterial Efficacy of Silver and Copper Doped Hydroxyapatite
TWI742119B (zh) 用於增強骨成長或密度的礦物質補充劑
Mustaffa et al. Drug release study of porous hydroxyapatite coated gentamycin-as drug delivery system
Bujoli et al. Calcium Phosphates/Biphosphonates Combinations… Towards a Therapeutic Synergy
HK40038045A (en) Multi-mineral supplement for improved bone density
Yonggang RF magnetron sputtered pyrophosphate coatings: Physicochemical and biological characteristics.