Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do automatycznego opuszczania po powstrzymaniu upadku stosowane zwłaszcza jako sprzęt indywidualnego zabezpieczenia używanego przez alpinistów, ratowników wysokościowych oraz specjalne oddziały policji i wojsk desantowych.
Znane w ratownictwie wysokościowym stosowane są różnego rodzaju układy linowe z bloczkami hamulcowymi i hamulcami ciernymi. Układy te wymagają ingerencji osób trzecich, uzupełniane są dodatkowo poduszkami powietrznymi, podestami, matami, itp. Znane jest z polskiego opisu patentowego nr 212484 zgłoszonego 28.08.2006 r. ratownicze automatyczne urządzenie hamujące, które zbudowane jest z wewnętrznej nośnej obudowy i zewnętrznej ceowej uchylnej obudowy, połączonych ze sobą obrotowo poprzeczną osią. W wewnętrznej nośnej obudowie osadzona jest wychylnie na górnej osi dociskowa dźwignia oddziaływująca poprzez nośną dźwignię, na czołową płytkę sterującą ruchem ratowniczej taśmy w prowadnicy utworzonej przez wewnętrzną ściankę zewnętrznej ceowej uchylnej obudowy i powierzchnie czołową płytki. W bocznych ściankach zewnętrznej ceowej uchylnej obudowy znajdują się z obu stron wycięcia pod osadzaną górną oś i dolną oś z uchwytem wyposażonym w sprężynę powrotną współpracującą z drugim końcem dolnej osi. Między górną osią a dolną osią w wewnętrznej nośnej obudowie osadzona jest środkowa oś na której zamocowana jest nośna dźwignia. Na dociskowej dźwigni ukształtowane są dwa prostopadłe do wewnątrz występy, stykające się górnymi krawędziami z nacięciami wykonanymi na nośnej dźwigni sterującymi jej stopień docisku na ratowniczą taśmę. Urządzenie to pozwala na wykorzystanie w pierwszej fazie samoewakuacji skierowanej pionowo do dołu, siły grawitacji, która powoduje odbezpieczenie zablokowanej na ratowniczej taśmie w momencie zeskoku dźwigni dociskowej i będąc odblokowane, pozwala na zjazd po ratowniczej taśmie w sposób ograniczający prędkość zjazdu do poziomu bezpiecznego.
Znane są urządzenia służące do powstrzymania upadku, w których przyśpieszenie rozwijania się linki nawiniętej na bębnie powoduje jej zablokowanie tym samym następuje powstrzymanie upadku. Procedura ratownicza polega na jak najszybszym dojściu do wiszącej na zablokowanym urządzeniu osoby, podjęciu jej i bezpiecznym opuszczeniu w dół.
Istotą rozwiązania według wynalazku jest konstrukcja urządzenia do automatycznego opuszczania po powstrzymaniu upadku, eliminująca mankamenty znanych rozwiązań. Celem wynalazku jest umożliwienie niezwłocznego przeprowadzenia procedury ratowniczej w sytuacjach po powstrzymaniu upadku na wysokości bez podejmowania nadmiernego ryzyka przez osobę ratującą.
Realizację powyższego umożliwia urządzenie do automatycznego opuszczania, które składa się z korpusu z zamocowanymi elementami dla części składowych, osi na których umieszcza się na jednej bęben linowy z nawiniętą liną i zębatką, a na drugiej hamulce odśrodkowy i tarczowy z zębatką. Zębatki stanowią przełożenie z bębna na układ hamulcowy, który współpracuje z układem sterowania składającym się z zasobnika z linką sterowniczą i klapką. Zasobnik posiada podwójne dno ze sprężyną rozprężną. Całość sprzężona jest z układem elektrycznym zasilanym z pakietu zasilającego i sworznia zaczepu połączonego włącznikiem krańcowym przekazującym obwód elektryczny na układ elektroniczny będący zwłoką czasową uruchomiającą elektrorygiel po ustalonej zwłoce czasowej. Pakiet zasilający zasilany jest sieciowo lub z układu bateryjno-akumulatorowego. Do elementów nośnych przymocowany jest zaczep służący do podwieszania urządzenia do punktu kotwienia w miejscu pracy. Do linki nawiniętej na bębnie można podczepić linkę bezpieczeństwa, prowadnicę giętką lub inne urządzenie służące do powstrzymania upadku pracownika z wysokości. Nawinięta na bębnie linowym linka może zwijać lub rozwijać się przy użyciu sprężyny. Pociągnięcie za wyrzuconą 1 inkę sterowniczą wywołuje zwolnienie zacisku hamulca tarczowego i rozpoczyna się proces opuszczania z prędkością kontrolowaną przez hamulec odśrodkowy.
Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie w widoku z boku z częściowo otwartą pokrywą obudowy natomiast fig. 2 przedstawia widok elementów mechanizmu urządzenia od strony pokrywy tylnej.
Urządzenie do automatycznego opuszczania po powstrzymaniu upadku składa się z korpusu 1 z zamocowanymi elementami nośnymi 2 dla części składowych. Na pierwszej osi osadzony jest bęben linowy 3 z zębatką 4. Na drugiej osi osadzone są hamulce odśrodkowy 5 i tarczowy 6 z zębatka 7. Zębatki 4 i 7 stanowią przełożenie z bębna linowego 3 na układ hamulcowy. W korpusie urządzenia 1 znajduje się zasobnik 8 linki sterowniczej 9 z klapką 10. Zasobnik 8 posiada podwójne dno ze sprężyną rozprężną 11. Do elementów nośnych 2 przymocowany jest zaczep 12 służący do podwieszenia urządzenia do punktu kotwienia w miejscu pracy. Zaczep 12 współpracuje z włącznikiem krańcowym 13
PL 226 913 B1 zamykającym obwód elektryczny w momencie powstrzymania upadku, co oznacza, że zmagazynowana linka 14 na bębnie 3 służy tylko do awaryjnego opuszczenia człowieka po wstrzymaniu upadku. Do linki 14 nawiniętej na bębnie 3 można podczepić linkę bezpieczeństwa, prowadnicę giętką lub inne urządzenie służące do powstrzymania upadku pracownika z wysokości. Nawinięta na bębnie linowym linka 14 może również zwijać i rozwijać się wykorzystując sprężynę 15, natomiast zablokowanie obrotu bębna 3 z linką 14 następuje podczas powstrzymania upadku. Powstrzymanie upadku z wysokości powoduje obciążenie urządzenia i przesunięcie sworznia zaczepu 12 zwierającego styki włącznika krańcowego 13 zamykającego obwód elektryczny z pakietu zasilającego 16 przekazaniem napięcia do układu elektronicznego będącego zwłoką czasową 17, która po ustalonym czasie generuje impuls elektryczny do elektrorygla 18 otwierając klapkę 10 powodując wyrzucenie linki sterowniczej 9. Pociągnięcie za wyrzuconą linkę sterowniczą 9 wywołuje zwolnienie zacisku hamulca tarczowego 6 i rozpoczyna się proces opuszczania z prędkością kontrolowaną przez hamulec odśrodkowy 5.