PL227025B1 - Zastosowanie preparatu roslinnego zortosyfonu groniastego - Google Patents
Zastosowanie preparatu roslinnego zortosyfonu groniastegoInfo
- Publication number
- PL227025B1 PL227025B1 PL414262A PL41426215A PL227025B1 PL 227025 B1 PL227025 B1 PL 227025B1 PL 414262 A PL414262 A PL 414262A PL 41426215 A PL41426215 A PL 41426215A PL 227025 B1 PL227025 B1 PL 227025B1
- Authority
- PL
- Poland
- Prior art keywords
- orthosiphon
- solvent
- water
- preparation
- plant material
- Prior art date
Links
Landscapes
- Medicines Containing Plant Substances (AREA)
- Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
Abstract
Przedmiotem wynalazku jest preparat roślinny z ortosyfonu groniastego (Orthosiphon aristatus L.) mający zdolność do rozpuszczania szczawianu wapnia, który jako substancję aktywną biologicznie posiada frakcję otrzymaną z ortosyfonu groniastego po ekstrakcji ditlenkiem węgla w warunkach nadkrytycznych. Wynalazek dotyczy również sposobu jego otrzymywania oraz zastosowanie do leczenia i zapobiegania kamicy nerkowej, w szczególności poprzez rozpuszczanie oraz hamowanie powstawania szczawianu wapnia.
Description
Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie preparatu roślinnego z ortosyfonu graniastego (Orthosiphon aristatus L.) posiadającego zdolność do rozpuszczania szczawianu wapnia, w leczeniu schorzeń układu moczowego, w szczególności kamicy nerkowej.
Kamica nerkowa jest przewlekłą chorobą charakteryzującą się tworzeniem i obecnością w układzie moczowym nieorganicznych złogów, powstałych ze składników obecnych w prawidłowym lub patologicznie zmienionym moczu. Większość kamieni moczowych stanowią kamienie nerkowe, w skład wchodzą nieorganiczne sole głównie wapniowe w postaci szczawianu wapnia (Moe O.W; Kidney Stones: pathophysiology an medical management, Lancet, 2006, Vol 367, pp 333-344).
W ostatnich kilkunastu latach ubiegłego stulecia nastąpił dynamiczny rozwój inwazyjnych metod leczenia kamicy dróg moczowych. Obecnie u większości chorych stosuje się metody inwazyjne takie jak kruszenie kamieni falami uderzeniowymi ESWL (Mousavi-Bahar S.H., Mehrabi S., Moslemi M.K., Int Urol Nephrol, 2011, 43, pp 983-987), oraz zabiegi endourologiczne PCNL (Różański W., Klimek L., Lipiński M., Kliś R., Selected examples of complications after minimally invasive treatment for urolithiasis, Central European Journal of Urology, 2012, 65/2, pp 80-83). Te nowoczesne metody powodu ją jednak powikłania pooperacyjne oraz charakteryzują się wysokim procentem reemisji w ciągu najbliższych 5 lat od chwili zabiegu (Coe F.L., Evan A., Worcester E., Kidney stone disease, J Clin Invest., 2005, 115 (10), pp 2598-608). W związku z tym pożądane jest znalezienie alternatywnej metody leczenia kamicy nerkowej. W ostatnich latach szczególnie interesujące stają się poszukiwania związków chemicznych pochodzenia naturalnego o właściwościach przeciwkamicowych.
Surowce roślinne odgrywają dużą rolę w profilaktyce chorób układu moczowego, w tym kamicy nerkowej. Na rynku obecne były dwa preparaty roślinne Rubinex i Rubiolizyna, posiadające w swym składzie ekstrakt z korzenia marzanny barwierskiej. Były one stosowane na szeroką skalę w leczeniu kamicy nerkowej, aż do momentu wykrycia mutagennego działania jednego ze składników. Zostały one wówczas całkowicie wycofane z rynku, a mutagennym związkiem okazała się lucydyna 1,3-dihydroksy-2-hydroksymetylo-9,10-antrachinon (Westendorf J., Pfau W., Schulte A., Carcinogenicity and DNA adduct formation observed in ACI rats after long-term treatment with madder root, Rubia tinctorum L., Carcinogenesis, 1998, 19 (12), pp 2163-2168). Prowadzone badania wskazują, że za hamowanie procesu tworzenia kamieni nerkowych odpowiedzialne są pochodne antrachinonowe, mające zdolność kompleksowania jonów wapniowych, dzięki obecności grup C=O i OH (Yasui Y., Takeda N., Identification of a mutagenic substance, in Rubia tinctorum L. (madder) root, as lucidin, Mutation Research, 1983, 121 (3-4), pp 185-190). Źródła literaturowe donoszą, iż także inne związki zawierające grupę ketonową oraz hydroksylową posiadają właściwości kompleksujące, szczególnie w odniesieniu do metali dwuwartościowych i mogą znaleźć potencjalne zastosowanie w leczeniu kamicy nerkowej (Wai C.M., Wang S., Supercritical fluid extraction: metals as complexes, Journal of Chromatography A, 1997, 785, 369-383).
Przykładem takim jest grupa związków polifenolowych, sklasyfikowana jako flawony, gdzie kompleksowanie wapnia w glukozydzie -7-O-luteoliny, jak i samej luteolinie, zachodzi w pozycji 4 (CO) pierścienia C i 5 (-OH) pierścienia A.
Z drugiej strony wiadomo, że związki tego typu są biodostępne i łatwo przenikają do krwioobiegu i potem są wydalane z moczem. Zatem ich właściwości zmierzone ex vivo powinny przekładać się na ich aktywność in vivo.
Poszukiwanie takich związków jest bardzo pożądane ze względu na to, iż większość obecnych na rynku preparatów, stosowanych w terapii kamicy nerkowej, ma jedynie działanie objawowe (przeciwzapalne, moczopędne) i nie likwiduje przyczyn schorzenia. W związku z powyższym ważnym jest poszukiwanie i pozyskiwanie z roślin związków o charakterze glikozydowych pochodnych hyd roksyketonów, w tym antrachinonów, flawonoidów i pochodnych cukrowych posiadających zdolność do kompleksowania jonów wapnia, a co za tym idzie do rozpuszczania złogów wapniowych obecnych w układzie moczowym. W toku przeprowadzonych badań w Zakładzie Technologii Organicznej i Farmaceutycznej nad oceną właściwości kompleksujących jony wapnia przez ekstrakty i frakcje roślinne stwierdzono, że preparaty aktywne zawierają znaczne ilości cukrów, alkoholi cukrowych i kwasów. Biorąc pod uwagę te wyniki, jak również fakt, że glikozydy antrachinonów (odpowiedzialnych za kompleksowanie jonów Ca2+ w wycofanych preparatach Rubinex i Rubiolizyna) są mniej toksyczne niż ich aglikonowe formy (Gebhardt M., Erste vorlaufige Ergebnisse einer Studie ϋber die litholytische Wirksamkeit von Urol auf Calcium-Oxalatsteine, Fortschr. Urol. Nephrol. Suppl, 1979, 14, pp 34-40).
PL 227 025 B1
Ortosyfon groniasty (Orthosiphon aristatus, syn. Orthosiphon stamineus) pochodzi z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae) i jest popularną rośliną leczniczą w Azji Południowej, szeroko stosowaną w leczeniu różnych schorzeń, w szczególności dotyczących układu moczowego.
Z polskiego opisu patentowego nr PL216222 B1 znany jest preparat roślinny, mający zdolność rozpuszczania i hamowania powstawania szczawianu wapnia, głównego składnika kamieni nerkowych, który zawiera jako substancję aktywną biologicznie frakcję alkoholową ekstraktu z ziela dziurawca zwyczajnego lub szyszek chmielu, wyekstrahowaną kolejno roztworem NaOH w temperaturze pokojowej, rozpuszczalnikiem niemieszającym się z wodą i alkoholem alifatycznym o długości łańcucha C1-C3. Sposób otrzymywania preparatu roślinnego przeciwko kamicy nerkowej polega na tym, że ziele dziurawca zwyczajnego lub szyszki chmielu poddaje się ekstrakcji 0,1-1M roztworem NaOH, użytych w stosunku wagowym 1:4-1:8, w czasie 6-24 h, w temperaturze pokojowej, a następnie ekstrahuje się rozpuszczalnikiem nie mieszającym się z wodą, reguluje się pH do wartości 3-6 i powtórnie ekstrahuje się rozpuszczalnikiem niemieszającym się z wodą. Otrzymaną warstwę wodną po odparowaniu wytrawia się alkoholem alifatycznym o długości łańcucha C1-C3.
W malezyjskim zgłoszeniu patentowym nr MY149871 (A) ujawniono sposób wytwarzania surowca z Orthosiphon stamineus do zapobiegania i leczenia cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, kamicy lub diurezy u ssaków. Opisana metoda obejmuje etap ekstrakcji liści z Orthosiphon stamineus za pomocą wody, metanolu, 50% wodnego roztworu metanolu, 70% wodnego roztworu acetonu i chloroformu, w temperaturze 40°C.
Z chińskiego opisu patentowego CN102309542 (B) znany jest sposób otrzymania preparatu znajdującego zastosowanie w leczeniu przewlekłego zapalenia nerek w wyniku ekstrakcji chloroformem i następnie ekstrakcji pozostałości n-butanolem. Niedogodnością rozwiązania jest zastosowanie toksycznego butanolu.
Z kolejnego chińskiego zgłoszenia patentowego nr CN104524336 (A) znany jest preparat stosowany w leczeniu schorzeń układu moczowego w tym kamieni nerkowych. Preparat zawiera surowce tradycyjnej medycyny chińskiej, w tym między innymi materiał roślinny z Orthosiphon aristatus.
Istotą wynalazku jest zastosowanie preparatu roślinnego z ortosyfonu groniastego zawierającego frakcję otrzymaną z ortosyfonu groniastego po ekstrakcji ditlenkiem węgla w warunkach nadkrytycznych zawierającą flawonoidy: sinensetynę, eupatorynę i 3'-hydroksy-5,6,7,4'-tetrametoksyflawon oraz kwas rozmarynowy do wytwarzania leku do leczenia i zapobiegania kamicy nerkowej, w szczególności poprzez rozpuszczanie oraz hamowanie powstawania szczawianu wapnia.
Zaletą preparatu roślinnego z ortosyfonu groniastego jest prostota uzyskania ekstraktów, a w przypadku ekstrakcji gazem w stanie nadkrytycznym usunięcie konieczności wykorzystania szkodliwych rozpuszczalników organicznych w celu uzyskana frakcji o bardzo wysokiej aktywności mogącej mieć zastosowanie na szeroką skalę w przemyśle farmaceutycznym. Uzyskane frakcje posiadają zarówno zdolność do rozpuszczania szczawianu wapnia, jak i hamowania jego powstawania.
Preparat roślinny z ortosyfonu groniastego charakteryzuje się dużą aktywnością i czystością, nie wykazuje właściwości mutagennych, a jednocześnie zapewnia inhibicję powstawan ia szczawianu wapnia, jak również jego rozpuszczanie, co pozwala na skuteczne leczenie kamicy nerkowej.
Przedmiot wynalazku przedstawiony jest bliżej w przykładach jego realizacji oraz na rysunku, na którym:
fig. 1 prezentuje analizę MS poszczególnych pików chromatograficznych, fig. 2 prezentuje widmo MS+=359.111 - kwas rozmarynowy, fig. 3 prezentuje widmo MS+=373.128 - sinensetina, fig. 4 prezentuje widmo MS+=389.058 - 2-Propen-1-on, 1-(5-hydroksy-2,2-dimethyl-2H-1-benzopyran-6-yl)-3-(2,3,4-trimetoksyfenyl,(2E), fig. 5 prezentuje widmo MS+=359,051 - 3-hydroksy-5,6,7,4-tetrametoksyflawon, fig. 6 prezentuje widmo MS+=343.118 - eupatoryna, fig. 7 prezentuje widmo MS+=593.234 - nostaminon A, fig. 8 prezentuje widmo MS+=677.280 - ortosifol A, fig. 9 prezentuje widmo MS+=329.102 - 3,7,4-trimetylokaempferol, fig. 10 prezentuje widmo MS+=699.277 ortosifol S.
P r z y k ł a d 1.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) i dodano 3 dcm3 chloroformu. Całość ogrzewano w temperaturze 60°C przez 1,5 godziny. Rozpuszczalnik
PL 227 025 B1 przesączono a materiał roślinny ponownie zadano rozpuszczalnikiem i ekstrahowano przez 2 godziny. Procedurę powtórzono kolejny raz. Otrzymane trzy ekstrakty połączono i rozpuszczalnik usunięto na wyparce próżniowej. Suchy ekstrakt poddano analizie pod kątem opisywanych właściwości rozpuszczania złogów soli wapnia. W ten sposób otrzymano preparat oznaczony: ortosyfon chloroform.
P r z y k ł a d 2.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) i poddano ekstrakcji ditlenkiem węgla w warunkach nadkrytycznych. Po usunięciu rozpuszczalnika suchy ekstrakt poddano analizie pod kątem opisywanych właściwości rozpuszczania złogów soli wapnia. W ten sposób otrzymano preparat oznaczony: ekstrakt nadkrytyczny.
P r z y k ł a d 3.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) pozostałego po ekstrakcji ditlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym (oznaczony jako wyortosyfonian) i dodano 3 dcm3 etanolu. Całość ogrzewano w temperaturze 65°C przez 1,5 godziny. Rozpuszczalnik przesączono a materiał roślinny ponownie zalano rozpuszczalnikiem i ekstrahowano przez 1,5 godziny. Procedurę powtórzono kolejny raz. Otrzymane trzy ekstrakty połączono i rozpuszczalnik usunięto na wyparce próżniowej. Suchy ekstrakt poddano analizie pod kątem opisywanych właściwości rozpuszczania złogów soli wapnia. W ten sposób otrzymano preparat oznaczony: wyortosyfonian etanol .
P r z y k ł a d 4.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) pozostałego po ekstrakcji ditlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym (oznaczony jako wyortosyfonian) i dodano 3 dcm3 propanolu. Całość ogrzewano w temperaturze 25°C przez 1,5 godziny. Rozpuszczalnik przesączono a materiał roślinny ponownie zalano rozpuszczalnikiem i ekstrahowano przez 1,5 godziny. Procedurę powtórzono kolejny raz. Otrzymane trzy ekstrakty połączono i rozpuszczalnik usunięto na wyparce próżniowej. Suchy ekstrakt poddano analizie pod kątem opisywanych właściwości rozpuszczania złogów soli wapnia. W ten sposób otrzymano preparat oznaczony: wyortosyfonian propanol.
P r z y k ł a d 5.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) pozostałego po ekstrakcji ditlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym (oznaczony jako wyortosyfonian) i dodano 3 dcm3 chloroformu. Całość ogrzewano w temperaturze 65°C przez 1,5 godziny. Rozpuszczalnik przesączono a materiał roślinny ponownie zalano rozpuszczalnikiem i ekstrahowano przez 1,5 godziny. Procedurę powtórzono kolejny raz. Otrzymane trzy ekstrakty połączono i rozpuszczalnik usunięto na wyparce próżniowej. Suchy ekstrakt poddano analizie pod kątem opisywanych właściwości rozpuszczania złogów soli wapnia. W ten sposób otrzymano preparat oznaczony: wyortosyfonian chloroform.
P r z y k ł a d 6.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) i dodano 3 dcm3 chloroformu. Całość ogrzewano w temperaturze 30°C przez 1,5 godziny. Rozpuszczalnik przesączono a materiał roślinny ponownie zalano rozpuszczalnikiem i ekstrahowano przez 1,5 godziny. Procedurę powtórzono kolejny raz. Otrzymane trzy ekstrakty połączono i rozpuszczalnik usunięto na wyparce próżniowej. Pozostały materiał roślinny ekstrahowano kolejno etanolem, mieszaniną etanol woda (2:1), wodą i 0.01 M wodnym roztworem NaOH, otrzymując odpowiednie ekstrakty. Rozpuszczalniki usunięto na próżniowej wyparce rotacyjnej. Suche ekstrakty poddano analizie pod kątem opisywanych właściwości rozpuszczania złogów soli wapnia. W ten sposób otrzymano preparaty oznaczone: ortosyfon etanol, ortosyfon etanol/woda, ortosyfon woda, ortosyfon NaOH.
P r z y k ł a d 7.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) i dodano 3 dcm3 chloroformu. Całość ogrzewano w temperaturze 65°C przez 1,5 godziny. Rozpuszczalnik przesączono a materiał roślinny ponownie zalano rozpuszczalnikiem i ekstrahowano przez 1,5 godziny. Procedurę powtórzono kolejny raz. Otrzymane trzy ekstrakty połączono i rozpuszczalnik usunięto na wyparce próżniowej. Pozostały materiał roślinny ekstrahowano kolejno metanolem, mieszaniną metanol woda (2:1), wodą i 0.01 M wodnym roztworem NaOH. Rozpuszczalniki usunięto na próżniowej wyparce rotacyjnej. Suche ekstrakty poddano analizie pod kątem opisywanych właściwości rozPL 227 025 B1 puszczania złogów soli wapnia. W ten sposób otrzymano preparaty oznaczone: ortosyfon metanol, ortosyfon metanol/woda, ortosyfon woda, ortosyfon NaOH.
P r z y k ł a d 8.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) i dodano 3 dcm3 chloroformu. Całość ogrzewano w temperaturze 50°C przez 1,5 godziny. Rozpuszczalnik przesączono a materiał roślinny ponownie zalano rozpuszczalnikiem i ekstrahowano przez 1,5 godziny. Procedurę powtórzono kolejny raz. Otrzymane trzy ekstrakty połączono i rozpuszczalnik usunięto na wyparce próżniowej. Pozostały materiał roślinny ekstrahowano kolejno propanolem, mieszaniną propanol woda (2:1), wodą i 0.1 M wodnym roztworem NaOH. Rozpuszczalniki usunięto na próżniowej wyparce rotacyjnej. Suche ekstrakty poddano analizie pod kątem opisywanych właściwości rozpuszczania złogów soli wapnia. W ten sposób otrzymano preparaty oznaczone: ortosyfon propanol, ortosyfon propanol/woda, ortosyfon woda, ortosyfon NaOH.
P r z y k ł a d 9.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) i dodano 3 dcm3 chloroformu. Całość ogrzewano w temperaturze 50°C przez 1,5 godziny. Rozpuszczalnik przesączono a materiał roślinny ponownie zalano rozpuszczalnikiem i ekstrahowano przez 1,5 godziny. Procedurę powtórzono kolejny raz. Otrzymane trzy ekstrakty połączono i rozpuszczalnik usunięto na wyparce próżniowej. Pozostały materiał roślinny ekstrahowano kolejno etanolem, mieszaniną etanol woda (2:1), wodą i 0,01 M wodnym roztworem NaOH. Rozpuszczalniki usunięto na próżniowej wyparce rotacyjnej. Suche ekstrakty poddano analizie pod kątem opisywanych właściwości rozpuszczania złogów soli wapnia. W ten sposób otrzymano preparaty oznaczone: ortosyfon butanol, ortosyfon butanol/woda, ortosyfon woda, ortosyfon NaOH.
P r z y k ł a d 10.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) pozosta3 łego po ekstrakcji ditlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym (wyotrosyfonian) i dodano 2 dcm3 etanolu. Całość ogrzewano w warunkach refluksu przez 3 godziny. Rozpuszczalnik przesączono a materiał roślinny ponownie zalano rozpuszczalnikiem i ekstrahowano przez 1,5 godziny. Procedurę powtórzono kolejny raz. Otrzymane trzy ekstrakty połączono i rozpuszczalnik usunięto na wyparce próżniowej. Pozostały materiał roślinny ekstrahowano kolejno mieszaniną etanol woda (2:1), wodą i 0.01 M wodnym roztworem NaOH. Rozpuszczalniki usunięto na próżniowej wyparce rotacyjnej. Otrzymane trzy ekstrakty połączono i rozpuszczalnik usunięto na wyparce próżniowej. Suchy ekstrakt poddano analizie pod kątem opisywanych właściwości rozpuszczania złogów soli wapnia. W ten sposób otrzymano preparaty oznaczone: wyortosyfonian etanol, wyortosyfonian etanol/woda, wyortosyfonian woda, wyortosyfonian NaOH.
P r z y k ł a d 11.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) i dodano 3 dcm3 rozpuszczalnika organicznego. Całość ogrzewano pod refluksem przez 1 godzinę. Rozpuszczalnik przesączono i usunięto na próżniowej wyparce rotacyjnej, otrzymując suchy ekstrakt (ortosyfon R B). Osad ten zadano 200 ml wody destylowanej i mieszano przez 3 h. Osad (ortosyfon R B OW) przesączono pod próżnią, a przesącz odparowano otrzymując ortosyfon R B RW. Uzyskane ekstrakty i osad poddano analizie pod kątem poszukiwanych właściwości. W ten sposób otrzymano preparaty oznaczone: ortosyfon R B, ortosyfon R B OW, ortosyfon R B RW.
P r z y k ł a d 12.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) pozostałego po ekstrakcji ortosyfonu groniastego ditlenkiem węgla w warunkach nadkrytycznych (wyortosyfo3 nian) i dodano 1 dcm3 wody destylowanej. Całość ogrzewano pod refluksem przez 1 godzinę. Rozpuszczalnik przesączono i usunięto na próżniowej wyparce rotacyjnej otrzymując suchy ekstrakt (wyortosyfonian H2O). Suchy ekstrakt (wyortosyfonian H2O) zalano 200 ml metanolu i mieszano przez
h. Całość przesączono pod próżnią otrzymując osad (wyortosyfonian H2O OM), a przesącz odparowano otrzymując (wyortosyfonian H2O B RM). Uzyskane ekstrakty poddano analizie pod kątem poszukiwanych właściwości. W ten sposób otrzymano preparaty oznaczone: wyotrosyfonian H2O, wyortosyfonian H2O OM, wyortosyfonian H2O RM.
PL 227 025 B1
P r z y k ł a d 13.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) i dodano 3 dcm3 wody destylowanej. Całość ogrzewano pod refluksem przez 1 godzinę. Rozpuszczalnik przesączono i usunięto na próżniowej wyparce rotacyjnej i poddano analizie pod kątem opisywanych właściwości rozpuszczania złogów soli wapnia. W ten sposób otrzymano preparat oznaczony: ortosyfon woda.
P r z y k ł a d 14.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) pozosta3 łego po ekstrakcji ditlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym i dodano 1 dcm3 rozpuszczalnika organicznego. Całość ogrzewano pod refluksem przez 1 godzinę. Rozpuszczalnik przesączono i usunięto na próżniowej wyparce rotacyjnej otrzymując suchy ekstrakt (wyortosyfonian R B). Osad ten zalano 200 ml wody destylowanej i mieszano przez 3 h. Otrzymany osad (wyortosyfonian R B OW) przesączono pod próżnią, a przesącz odparowano otrzymując osad (wyortosyfonian R B RW). Uzyskane ekstrakty poddano analizie pod kątem poszukiwanych właściwości. W ten sposób otrzymano preparaty oznaczone: wyortosyfonian R B, wyortosyfonian R B OW, wyortosyfonian R B RW.
P r z y k ł a d 15.
Do kolby okrągłodennej wprowadzono 200 g materiału roślinnego (ortosyfon groniasty) i dodano 3 dcm3 wody destylowanej. Całość ogrzewano pod refluksem przez 1 godzinę. Rozpuszczalnik przesączono i usunięto na próżniowej wyparce rotacyjnej otrzymując suchy ekstrakt (ortosyfon H2O). Osad ten zalano 200 ml metanolu i mieszano przez 3 h i przesączono otrzymując osad (ortosyfon H2O OM) i przesącz (ortosyfon H2O RM), który odparowano. Uzyskane ekstrakty poddano analizie pod kątem poszukiwanych właściwości. W ten sposób otrzymano preparaty oznaczone: ortosyfon H2O, ortosyfon H2O OM, ortosyfon H2O RM.
P r z y k ł a d 16. Analiza składu otrzymanych preparatów z ekstrakcji diltenkiem węgla w stanie nadkrytycznym za pomocą LC-DAD-ESI-MS.
Otrzymane ekstrakty poddano analizie metodą chromatografii cieczowej sprzężonej z chromatografią masową i oznaczono ich skład chemiczny. Posiadały one wyjątkowo korzystne właściwości pod kątem opisywanych właściwości rozpuszczania złogów soli wapnia. Pomiary zostały wykonane za pomocą hybrydowego spektrometru mas typu Q-TOF sprzężonego z wysokosprawnym systemem chromatograficznym. Zastosowano kolumnę Hypersil Gold (C18, 1.9 pm, 50x2.1 mm, Thermo Scientific) oraz następujący system elucyjny: A - H2O/CH3CN/FA (95/5/0.1); B - H2O/CH3CN/FA (5/95/0.1), 0-30 min elucja gradientowa od 0 do 100% eluentu B; przepływ fazy ruchomej 0.2 ml/min; temperatura kolumny -22°C; objętość nastrzyku 1 pl. Detekcja realizowana była za pomocą spektrometru mas wyposażonego w źródło jonów typu ESI, pracującego w trybie jonizacji dodatniej z wykorzystaniem kalibracji wewnętrznej za pomocą roztworu kalibracyjnego (10 mM mrówczan sodu). Skanowanie przeprowadzono w zakresie 150-2000 m/z przy temperaturze kapilary 180°C. Dane chromatograficzne przedstawione zostały w raportach szczegółowych w postaci chromatogramów jonowych BPC (Base Peak Chromatogram) oraz chromatogramów UV (254 nm). Na widmach MS (w prawym górnym rogu każdego widma) zaznaczone zostały czasy retencji sygnałów chromatograficznych, których dane widma dotyczą. Akwizycja i obróbka danych wykonana została za pomocą oprogramowania HyStar v3.2, micrOTOFcontrol v3.0, DataAnalysis v4.0 (Daltonik GmbH, Bremen, Germany) oraz Chromeleon v6.7 (Dionex). Próbkę ekstraktu rozpuszczono w metanolu uzyskując stężenie ok. 10 mg/ml. Następnie rozcieńczano uzyskane roztwory eluentem A lub B do końcowego stężenia 1 mg/ml oraz filtrowano z zastosowaniem filtrów strzykawkowych (PVDF, 0,22 pm, Tytan). Poszczególne widma MS zostały przedstawione na rysunku.
P r z y k ł a d 17. Badanie inhibicji powstawania nierozpuszczalnych soli szczawianu wapnia.
W fiolce o objętości 10 ml umieszczono 300 pl 3% roztworu badanego ekstraktu w nasyconym roztworze CaCl2 zawierającym 0.01M/dm3 NaOH oraz 300 pl nasyconego roztworu CaCl2. Całość mieszano na mieszadle magnetycznym. Do roztworu wprowadzono elektrodę konduktometryczną i całość miareczkowano 0.05 M roztworem Na2C2O4 porcjami po 100 pl przy użyciu Elektronicznego Miernika Uniwersalnego EMU aż do momentu, gdy całkowita objętość tritranta wynosiła 1200 pl. Podobny pomiar wykonano dla próby ślepej użyciem 300 pl 0.01 M NaOH gdzie zamiast ekstraktu, użyto 300 pl nasyconego roztworu CaCl2 zawierającym 0.01 M/dm3 NaOH. Zdolność do hamowania tworzenia nierozpuszczalnych soli wapnia oceniano na podstawie zmiany punktu przegięcia krzywej, p PK,
PL 227 025 B1 w przypadku użycia badanego ekstraktu w stosunku do próby ślepej. Im większa wartość dodatnia tym silniejsze właściwości badanego ekstraktu w hamowaniu tworzenia nierozpuszczalnych soli wapnia. Wyniki przedstawiono w tabeli 1.
| Przykład | Ekstrakt | Δ PK [μΐ] |
| 1 | ortosyfon chloroform | 3-23 |
| 2 | ekstrakt nadkrytyczny | 60 |
| 3 | wyortosyfonian etanol | 100-110 |
| 3a | wyortosyfonian metanol | 100-113 |
| 3b | wyortosyfonian chloroform | 46-68 |
| 4 | ortosyfon metanol | 104-125 |
| ortosyfon metanol/woda | - 78 do -94 | |
| ortosyfon woda | -137 do -118 | |
| ortosyfon NaOH | -43 do -38 | |
| 4a | ortosyfon etanol | 10-36 |
| ortosyfon etanol/woda | -60 do -78 | |
| ortosyfon woda | -137 do -118 | |
| ortosyfon NaOH | -43 do -38 | |
| 5 | wyortosyfonian etanol | 39-60 |
| wyortosyfonian etanol/woda | -120 do -134 | |
| wyortosyfonian woda | -140 do -162 | |
| wyortosyfonian NaOH | -61 do -39 | |
| 6 | ortosyfon R B | 93 |
| ortosyfon R B OW | 74 | |
| ortosyfon R B RW | 82 | |
| 7 | wyortosyfonian H2O | 28 |
| wyortosyfonian H2O OM | 16 | |
| wyortosyfonian H2O RM | 32 | |
| 8 | ortosyfon woda | 30 |
| 9 | wyortosyfonian R B | 38 |
| wyortosyfonian R B OW | -29 | |
| wyortosyfonian R B RW | 5 | |
| 10 | ortosyfon H2O | 61 |
| 10 | ortosyfon H2O OM | 30 |
| 10 | ortosyfon H2O RM | 49 |
T a b e l a 1. Wyniki miareczkowania konduktometrycznego
P r z y k ł a d 18. Badanie właściwości rozpuszczania soli wapnia.
Próbka testowa: W szklanej fiolce umieszczono 25 mg szczawianu wapnia i 10 ml 1,5% roztwór ekstraktu w 0.01 M NaOH. Próbkę poddano inkubacji przez okres 5 dni na wytrząsarce o szybkości obrotów 110 rpm. Po 5 dniach odwirowano supernatant i zmierzono stężenie jonów wapnia w warunkach nasycenia w nieobecności ekstraktu Cat.
Próba ślepa: W szklanej fiolce umieszczono 10 ml 1,5% roztwór ekstraktu w 0.01 M NaOH.
Próbkę poddano inkubacji przez okres 5 dni na wytrząsarce o szybkości obrotów 110 rpm. Po 5 dniach odwirowano supernatant i zmierzono stężenie wapnia w roztworze po rozpuszczeniu samego czystego ekstraktu Cae.
PL 227 025 B1
Odnośnik: W szklanej fiolce umieszczono 25 mg szczawianu wapnia i 10 ml 0.01M NaOH
Próbkę poddano inkubacji przez okres 5 dni na wytrząsarce o szybkości obrotów 110 rpm. Po 5 dniach odwirowano supernatant i zmierzono stężenie jonów wapnia w warunkach nasycenia pod nieobecność ekstraktu Cao.
Właściwość rozpuszczania nierozpuszczalnych soli wapnia określono jako różnicę ACa. Wyrażona w procentach emisji (dla fotometrii płomieniowej) oraz stężenie Ca mg/ml dla Absorpcyjnej Spektroskopii Atomowej. Im większa wartość emisji tym lepsze właściwości rozpuszczania nierozpuszczalnych soli wapnia.
Aca =Cat - Cae - Cao
Cao = 0,11 mg/ml
| Przykład | Ekstrakt | Aca [mg/ml] |
| 1 | ortosyfon chloroform | 0.69-3.47 |
| 2 | ekstrakt nadkrytyczny | 2.83 |
| 3 | wyortosyfonian etanol | 2.11-3.89 |
| 3a | wyortosyfonian metanol | 4.78-6.18 |
| 3b | wyortosyfonian chloroform | 3.76-5.81 |
| 4 | ortosyfon metanol | 2.33-4.79 |
| ortosyfon metanol/woda | -2.87 do -5.32 | |
| ortosyfon woda | -7.6 do -9.5 | |
| ortosyfon NaOH | -10.11 do -8.76 | |
| 4a | ortosyfon etanol | 3.22-50.4 |
| ortosyfon etanol/woda | -1.9-1.2 | |
| ortosyfon woda | -7.6 do -9.5 | |
| ortosyfon NaOH | -10.11 do -8.76 | |
| 5 | wyortosyfonian etanol | 2.11-3.89 |
| wyortosyfonian etanol/woda | 3.4-5.5 | |
| wyortosyfonian woda | -8.49 | |
| wyortosyfonian NaOH | -12.34 do -5.89 | |
| 6 | ortosyfon R B | 12.1 |
| ortosyfon R B OW | 16.1 | |
| ortosyfon R B RW | 11.49 | |
| 7 | wyortosyfonian H2O | 0.70 |
| wyortosyfonian H2O OM | 0.20 | |
| wyortosyfonian H2O RM | 0.60 | |
| 8 | ortosyfon woda | 3.50 |
| 9 | wyortosyfonian R B | 0.61 |
| wyortosyfonian R B OW | 1.68 | |
| wyortosyfonian R B RW | 4.87 | |
| 10 | ortosyfon H2O | 57.33 |
| 10 | ortosyfon H2O OM | 3.44 |
| 10 | ortosyfon H2O RM | 10.23 |
T a b e l a 2. Wyniki Absorpcyjnej Spektroskopii Atomowej
Claims (1)
1. Zastosowanie preparatu roślinnego z ortosyfonu groniastego zawierającego frakcję otrzymaną z ortosyfonu groniastego po ekstrakcji ditlenkiem węgla w warunkach nadkrytycznych zawierającą flawonoidy: sinensetynę, eupatorynę i 3'-hydroksy-5,6,7,4'-tetrametoksyflawon oraz kwas rozmarynowy do wytwarzania Ieku do leczenia i zapobiegania kamicy nerkowej, w szczególności poprzez rozpuszczanie oraz hamowanie powstawania szczawianu wapnia.
Priority Applications (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL414262A PL227025B1 (pl) | 2015-10-06 | 2015-10-06 | Zastosowanie preparatu roslinnego zortosyfonu groniastego |
Applications Claiming Priority (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL414262A PL227025B1 (pl) | 2015-10-06 | 2015-10-06 | Zastosowanie preparatu roslinnego zortosyfonu groniastego |
Publications (2)
| Publication Number | Publication Date |
|---|---|
| PL414262A1 PL414262A1 (pl) | 2016-05-23 |
| PL227025B1 true PL227025B1 (pl) | 2017-10-31 |
Family
ID=55970704
Family Applications (1)
| Application Number | Title | Priority Date | Filing Date |
|---|---|---|---|
| PL414262A PL227025B1 (pl) | 2015-10-06 | 2015-10-06 | Zastosowanie preparatu roslinnego zortosyfonu groniastego |
Country Status (1)
| Country | Link |
|---|---|
| PL (1) | PL227025B1 (pl) |
-
2015
- 2015-10-06 PL PL414262A patent/PL227025B1/pl unknown
Also Published As
| Publication number | Publication date |
|---|---|
| PL414262A1 (pl) | 2016-05-23 |
Similar Documents
| Publication | Publication Date | Title |
|---|---|---|
| Zengin et al. | Characterization of phytochemical components of Ferula halophila extracts using HPLC-MS/MS and their pharmacological potentials: A multi-functional insight | |
| Quispe et al. | Chemical Composition and Antioxidant Activity of Aloe vera From the Pica Oasis (Tarapacá, Chile) by UHPLC‐Q/Orbitrap/MS/MS | |
| Tang et al. | Identification and quantification of phenolics in Australian native mint (Mentha australis R. Br.) | |
| Pavlović et al. | Phenolics composition of leaf extracts of raspberry and blackberry cultivars grown in Serbia | |
| Zhang et al. | Detection and quantification of flavoalkaloids in different tea cultivars and during tea processing using UPLC-TOF-MS/MS | |
| Fecka et al. | Quantification of tannins and related polyphenols in commercial products of tormentil (Potentilla tormentilla) | |
| Shen et al. | Simultaneous determination of 15 flavonoids from different parts of Scutellaria baicalensis and its chemometrics analysis | |
| Tiwari et al. | Validated high performance thin layer chromatographic method for simultaneous quantification of major iridoids in Vitex trifolia and their antioxidant studies | |
| Sut et al. | Ricinodendron heudelotii (Baill.) Heckel stem barks and seed extracts, a native food plant from Africa: Characterization by NMR and HPLC-DAD-ESI-MSn | |
| Wong et al. | Metabolomic analysis reveals the valuable bioactive compounds of Ardisia elliptica | |
| Gaur et al. | Potential lipase inhibitor from underutilized part of Andrographis paniculata: targeted isolation and mechanism of inhibition | |
| Coudray et al. | Short-term ingestion of chlorogenic or caffeic acids decreases zinc but not copper absorption in rats, utilization of stable isotopes and inductively-coupled plasma mass spectrometry technique | |
| Ulpathakumbura et al. | Anti-oxidative, anti-hyperglycemic and anti-obesity properties of selected edible leafy plants of Sri Lanka | |
| Al-Halaseh et al. | Antioxidant activity, phytochemical screening, and LC/MS‐MS characterization of polyphenol content of Jordanian habitat of Pennisetum setaceum aqueous leaf extract | |
| Peron et al. | Identification of hydroxyquinazoline alkaloids from Justicia adhatoda L. leaves, a traditional natural remedy with NF-κB and AP-1-mediated anti-inflammatory properties and antioxidant activity | |
| Wong et al. | NMR-based metabolomics and UHPLC-ESI-MS/MS profiling of Syzygium jambos in relation to their antioxidant and anti-hyperglycemic activities | |
| Zhu et al. | Identification of key anti-glycation polyphenols in Sakura through metabolic profiling and in vitro assessments | |
| PL227025B1 (pl) | Zastosowanie preparatu roslinnego zortosyfonu groniastego | |
| Larbie et al. | Anti-proliferative effect of Ficus pumila Linn. on human leukemic cell lines | |
| Okaiyeto et al. | UPLC-ESI-QTOF-MS profiling of phenolic compounds from Eriocephalus africanus: in vitro antioxidant, antidiabetic, and anti-inflammatory potentials | |
| Tombozara et al. | Phytochemical and pharmacological activities of Schefflera bojeri (Seem.) R. Vig.(Araliaceae) | |
| WO2017007347A1 (en) | A method of producing a plant preparation from a cone hops, knotweed and cranberry, pharmaceutical compositions containing such compounds and their usage | |
| Mannoubi et al. | UPLC‐ESI‐QTOF‐MS/MS Profiling, Antioxidant, and Cytotoxicity Potentials of Marrubium vulgare L. Extracts: Experimental Analysis and Computational Validation | |
| Frąckowiak et al. | Solubility, inhibition of crystallization and microscopic analysis of calcium oxalate crystals in the presence of fractions from Humulus lupulus L. | |
| Chakraborthy | Antioxidant activity of Abutilon indicum leaves |