PL227287B1 - Preparat do kondycjonowania nawozów mineralnych, zwłaszcza nawozów wysokoazotowych i wieloskładnikowych - Google Patents

Preparat do kondycjonowania nawozów mineralnych, zwłaszcza nawozów wysokoazotowych i wieloskładnikowych

Info

Publication number
PL227287B1
PL227287B1 PL402056A PL40205612A PL227287B1 PL 227287 B1 PL227287 B1 PL 227287B1 PL 402056 A PL402056 A PL 402056A PL 40205612 A PL40205612 A PL 40205612A PL 227287 B1 PL227287 B1 PL 227287B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
fertilizers
mass
parts
composition
ethoxylated
Prior art date
Application number
PL402056A
Other languages
English (en)
Other versions
PL402056A1 (pl
Inventor
Bolesław Kozioł
Izabela Robak
Grzegorz Kubosz
Original Assignee
Polwax Spółka Akcyjna
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Polwax Spółka Akcyjna filed Critical Polwax Spółka Akcyjna
Priority to PL402056A priority Critical patent/PL227287B1/pl
Publication of PL402056A1 publication Critical patent/PL402056A1/pl
Publication of PL227287B1 publication Critical patent/PL227287B1/pl

Links

Landscapes

  • Fertilizers (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest preparat do kondycjonowania nawozów mineralnych, zwłaszcza nawozów wysokoazotowych i wieloskładnikowych produkowanych na bazie saletry amonowej oraz nawozów azotowo-fosforowych i azotowo-fosforowo-potasowych. Preparat ogranicza pylenie i zapobiega zbrylaniu nawozów oraz całkowicie eliminuje występowanie nieprzewidzianych przerw, spowodowanych właściwościami fizycznymi preparatu, w prowadzeniu procesu kondycjonowania nawozów w przemyśle.
Na rynku występuje duża różnorodność nawozów mineralnych różniących się składem chemicznym jak również sposobem otrzymywania. Ze względu na naturalną skłonność nawozów do zbrylania w okresie magazynowania oraz tworzenia pyłów podczas operacji technologicznych oraz transportu lub aplikacji istnieje potrzeba poprawiania ich własności przy pomocy preparatów kondycjonujących. Skłonność nawozów do zbrylania uzależniona jest od rodzaju zastosowanych do ich wytwarzania surowców. Przy tym samym podstawowym składzie chemicznym nawozy mogą ulegać zbrylaniu w różnym stopniu w zależności od zastosowanego w produkcji surowca. Szczególną grupę nawozów stanowią nawozy wysokoazotowe wytworzone na bazie saletry amonowej. Własności saletry amonowej sprawiają, że nawozy z jej zawartością są podatne na samoistne zbrylanie. Saletra amonowa łatwo chłonie wilgoć z powietrza, szczególnie wówczas, gdy jest przechowywana luzem. Zawarta oraz wchłonięta przez nawóz woda powoduje powstawanie na powierzchni granul nasyconych roztworów, które w wyniku wielokrotnych przemian fizyko-chemicznych wywołują zjawisko zbrylenia. Nawozy wysokoazotowe, a szczególnie saletra amonowa są doskonałymi utleniaczami i mogą w wielu przypadkach służyć w mieszaninie z substancjami organicznymi jako składnik materiałów wybuchowych.
Istnieją sposoby zmniejszenia pylenia oraz zbrylania nawozów mineralnych. Jedną z możliwości jest kondycjonowanie gotowego produktu preparatami antyzbrylającymi poprzez ich nanoszenie na powierzchnię granul nawozu.
Znane i stosowane są w przemyśle preparaty antyzbrylające do nawozów mineralnych, których skład oparty jest na aminach tłuszczowych I-rzędowych, środkach powierzchniowo czynnych, stałych węglowodorach parafinowych, woskach polietylenowych lub polipropylenowych, tłuszczach utwardzonych, olejach roślinnych czy mineralnych oraz produktów ubocznych z różnych gałęzi przemysłu. Preparaty te różnią się między sobą rodzajem i ilością zastosowanych komponentów.
W większości tych preparatów wspólną cechą jest zastosowanie węglowodorów parafinowych lub tłuszczów pochodzenia roślinnego i/lub zwierzęcego jako masy surowcowej stanowiącej uzupełnienie składników czynnych preparatów do 100%. Większość stosowanych w przemyśle nawozowym preparatów występuje w postaci gęstych past lub ciał stałych o temperaturach topnienia w granicach 60-80 0C. Preparaty te przed aplikacją wymagają przeprowadzenia w stan ciekły przez podgrzanie do temperatury powyżej punktu topnienia. Stopione preparaty o temperaturze powyżej temperatury topnienia podawane są pod ciśnieniem za pomocą pompy oraz systemu połączeń rurowych do dysz natryskowych i nanoszone na nawóz. Instalacje natryskowe wymagają zastosowania efektywnych izolacji termicznych oraz różnego rodzaju grzewczych rozwiązań technicznych umożliwiających utrzymanie preparatu antyzbrylającego w stanie nadającym się do aplikacji na nawóz. W przemyśle wielokrotnie dochodzi do przerwania kondycjonowania nawozu z powodu zestalenia się preparatu antyzbrylającego w instalacji natryskowej. Powoduje to przerwy w kondycjonowaniu nawozu, a więc pogorszenie jakości produktu podczas jego magazynowania. Również utrzymywanie w instalacji do natrysku, temperatury znacznie powyżej temperatury topnienia powoduje częściowy rozkład zastosowanych w preparatach amin z wydzieleniem amoniaku, a więc pogorszenie pierwotnych właściwości antyzbryIających.
W opisie AT 395419 pt. „Otoczkowanie granul nawozów tłuszczem w celu przeciwdziałania zbryleniu” na granule nawozu (NPK, saletrzak) preparat o składzie 76,5% tłuszczów w postaci odpadów z garbarni, 18% amin tłuszczowych, 0,5 % stearynianu glinu, 5% oleju dieslowskiego nanosi się na granule nawozu.
W niemieckim opisie patentowym DD 274331 „Otrzymywanie sypkiego niezbrylającego się nawozu sztucznego” preparat zawierający 20-60% oleju mineralnego, 10-30% wosku ozokerytu, 10-30% oksydatu, 5-30% kwasów lub amin tłuszczowych, 5-10% estrów alkilofenyloglikolowych zapewnia sypkość nawozu.
W polskim opisie patentowym Nr 167 780 pt. ”Środek antyzbrylający, zwłaszcza do nawozów sztucznych” w składzie preparatu znajduje się z 8-35 części wagowych amin tłuszczowych I-rzędoPL 227 287 B1 wych, 0,5-4 części wagowych amin tłuszczowych Il-rzędowych, 0,02-2 części wagowych soli amin tłuszczowych I- rzędowych z kwasami tłuszczowymi, 0,01-1 części wagowych soli amin tłuszczowych II-rzędowych z kwasami tłuszczowymi. Skład preparatu do 100% uzupełniony jest gaczem parafinowym i/lub olejem parafinowym.
Polski patent PL 190571 „Środek zapobiegający zbrylaniu się nawozów sztucznych” złożony z 3,5-22% I-rzędowych amin tłuszczowych o zawartości atomów węgla C14-C20, 0,2-5% stearynianów metali II, VIII i XIII grupy układu okresowego, 02-8% eterów polioksyetylenowanych alkoholu laurylowego, 0,03-3% mieszaniny zawierającej 85% polioksypropylenodiolu o masie cząsteczkowej 2000 i 15% oleju metylosilikonowego zagęszczonego krzemionką, 0,1-5% kopolimerów estrów kwasu metakrylowego z alkoholem metylowym i wyższych alkoholi tłuszczowych oraz styrenu w oleju mineralnym. Uzupełnienie do 100% stanowią gacze parafinowe lub oleje mineralne.
W polskim opisie patentowym Nr 171121 pt. „Środek antyzbrylający do nawozów sztucznych” opisano preparat zawierający 5-20 części wagowych amin tłuszczowych o wzorze RNH2, gdzie R jest alkilem zawierającym 12-22 atomów węgla, 1-20 części wagowych produktu reakcji amin tłuszczowych I-rzędowych z kwasami tłuszczowymi zawierającego minimum 20 części wagowych N-podstawionego amidu, 0,01-2 części wagowych oleju metylosilikonowego oraz ewentualnie do 5 części wagowych amin tłuszczowych II-rzędowych o długości łańcucha alkilowego C12-C22 oraz jako uzupełnienie do 100 części wagowych oleje mineralne lub gacze parafinowe lub ich mieszaniny.
W polskim zgłoszeniu patentowym Nr P 359 680 pt. „Środek antyzbrylający do granulowanych nawozów sztucznych” opisano preparat zawierający gacz parafinowy i/lub olej parafinowy w ilości 85-99 części masowych, aminy tłuszczowe w ilości 0,1-5 części masowych, oksyetylenowane alkohole tłuszczowe w ilości 0-0,4 części masowych, polietylen mazisty w ilości 0,1-10 części masowych oraz kopolimer blokowy tlenku etylenu i tlenku propylenu.
W opisie FR Nr 2723085 w celu wyeliminowania pylenia stosuje się oleje roślinne - najczęściej olej rzepakowy lub sojowy, najkorzystniej wymieszane z melasą lub innymi lepiszczami.
W opisie patentowym EP Nr 813 902 środek zawiera kompozycje hydrofobowe i antyzbrylające składające się z amin tłuszczowych, przykładowo stearyloaminy, alkoholi tłuszczowych takich jak alkohol stearynowy, kwasu fosforowego, kwasów tłuszczowych, najkorzystniej uwodornionych tłuszczów lub kwasów tłuszczowych z nasion rzepaku.
W opisie patentowym EP Nr 908480 środki do pokrywania nawozów otrzymuje się z mieszaniny I-rzędowych i II-rzędowych amin tłuszczowych C14-20 w ilości 10-25%, stearynianu glinu w ilości 2-8%, alkoholi tłuszczowych w ilości 2-8% i składników konwencjonalnych. Preferowane aminy to aminy z utwardzonych tłuszczów, a preferowanym alkoholem tłuszczowym jest alkohol oktadecylowy.
W polskim zgłoszeniu patentowym Nr P 342 273 opisano emulsję wodno-parafinową oraz sposób wytwarzania emulsji wodno-parafinowej. Emulsja parafinowa zawiera parafinę i/lub gacz parafinowy i/lub olej parafinowy w ilości 1-80 części masowych, kwas tłuszczowy w ilości 0-20 części masowych, trietanoloaminę w ilości 0-4,5 części masowych i wodę w ilości 9,99-85,5 części masowych.
Różnorodność występujących na rynku preparatów do poprawy właściwości nawozów mineralnych świadczy o tym, że nie jest znany uniwersalny preparat antyzbrylający i przeciwpyłowy dla wszystkich rodzajów nawozów mineralnych. W praktyce przemysłowej dla każdego nawozu stosowany jest odpowiednio indywidualnie dobrany preparat antyzbrylający. W większości przedstawionych środków antyzbrylających węglowodory parafinowe ciekle lub stale, tłuszcze pochodzenia roślinnego i zwierzęcego stanowią tylko masę uzupełniającą skład preparatów do 100% i nie są traktowane przez twórców jako składniki posiadające istotne właściwości antyzbrylające. Preparaty, których podstawowymi aktywnymi surowcami są aminy tłuszczowe znalazły zastosowanie w przemyśle nawozowym, ale nie zapewniają uzyskania pełnej sypkości oraz wyeliminowania pylenia nawozów mineralnych. Skuteczność preparatów a ntyzbrylających zależy bowiem od właściwego zestawienia ich receptury i dostosowania ich składu do właściwości nawozu, dla którego są przeznaczone. Ważną rolę w zapewnieniu skuteczności preparatów antyzbrylających i przeciwpyłowych pełnią składniki aktywne, ale również inne składniki np. pewne rodzaje węglowodorów mogą w istotny sposób zmienić właściwości antyzbrylaczy. Preparaty a ntyzbrylające w praktyce przemysłowej powinno stosować się w małych ilościach rzędu 0,7 do 2 kg na tonę nawozu ze względu na właściwości nawozów oraz uzasadnienie ekonomiczne np. saletra amonowa z wchłoniętym w znacznej ilości materiałem organicznym jakim niewątpliwie są antyzbrylacze po zastosowaniu inicjatora stanowi silny materiał wybuchowy.
W związku z tym poszukiwane są antyzbrylacze, które zastosowane w minimalnej i bezpiecznej ilości zapewnią pełną sypkość nawozów wysokoazotowych bez zwiększenia ich skłonności do
PL 227 287 B1 przenoszenia detonacji, a w przypadku nawozów wieloskładnikowych ograniczą koszty ich kondycjonowania.
W celu uzyskania preparatu poprawiającego właściwości nawozów i spełniającego stawiane przez wytwórców nawozów mineralnych wymagania, przeprowadzono badania laboratoryjne nad opracowaniem skutecznego antyzbrylacza z użyciem wielu związków aktywnych fizyko-chemicznie mogących korzystnie wpływać na ograniczenie pylenia oraz zbrylania nawozów mineralnych, a szczególnie nawozów wysokoazotowych.
Nieoczekiwanie podczas prowadzonych badań okazało się, że preparat otrzymany w wyniku połączenia w temperaturze 30-75°C dotychczas niestosowanej mieszaniny węglowodorów pochodzących z procesu destylacji produktów ropopochodnych otrzymywanych w wyniku hydrokrakingu z uwodornionymi aminami tłuszczowymi, N,N-dimetylo-1,3-propanodiaminą, oraz z dodatkiem trójskładnikowej kompozycji niedysocjujących surfaktantów oraz lekkim gaczem parafinowym naniesiony dynamicznie na powierzchnię nawozów mineralnych eliminuje zbrylanie oraz pylenie. Ilość zastosowanego preparatu w sposób istotny dla bezpieczeństwa nie spowodowała zwiększenia retencji substancji organicznych w wysokoazotowym nawozie.
Preparat według wynalazku stanowi mieszaninę związków węglowodorowych pochodzących z procesu destylacji produktów hydrokrakingu powstałych z frakcji pozostałościowej z destylacji próżniowej oraz atmosferycznej ropy naftowej po procesie ekstrakcji rozpuszczalnikowej i uwodornieniu zawierającej węglowodory o długości łańcucha węglowodorowego od C10 do C50 i temperaturze wrzenia w zakresie od 260 do 600°C i gęstości w 15°C wynoszącej od 0,845 do 0,865 g/cm3 oraz lepkości kinematycznej mierzonej w temperaturze 100°C zawartej w granicach 5,4-10,9 mm2/s i temperaturze zapłonu tygla otwartego nie niższej niż 200°C w ilości do 99 części masowych, kompozycję I-rzędowych uwodornionych amin tłuszczowych zawierających mieszaninę I-rzędowych uwodornionych amin tłuszczowych o wzorze R-NH2 i o dopuszczalnej 5% zawartości amin typu R-NH-R1 i/lub R-N-R1,R2, gdzie R, R1 i R2 są podstawnikami o nierozgałęzionym łańcuchu węglowodorowym zawierającym od C12 do C18 atomów węgla z N,N-dimetylo-1,3-propanodiaminą o lepkości 1,58-1,62 mPas w 20°C i gęstości od 0,800 do 0,820 g/cm3 oraz wartości pH wodnego roztworu o stężeniu 100 g/litr wynoszącej 12,2, sporządzoną przy zachowaniu proporcji masowego udziału kompozycji I-rzędowych uwodornionych amin tłuszczowych do N,N-dimetylo-1,3-propanodiaminy w przedziale od 10:1 do 25:1 w ilości do 25 części masowych, trójskładnikową kompozycję niedysocjujących surfaktantów zawierającą w odpowiednich proporcjach mieszaninę trzech w różnym stopniu oksyetylenowanych glicerydów roślinnych o ogólnym wzorze:
CH2-OCORO(CH2 CH2O)xH
CH2-OCORO(CH2 CH2O)yH
CH2-OCORO(CH2 CH2O)zH gdzie: R - jest rodnikiem kwasu rycynolowego C17H33COOH, a x, y, z - określa ilość grup oksyetylenowych (EO), a suma (x+y+z) określa stopień oksyetylenowania glicerydów wynoszący 26EO, 40EO lub 70EO, przy czym oksyetylenowany gliceryd kwasu rycynolowego o stopniu oksyetylenowania 26EO jest cieczą o masie cząsteczkowej 2080, oksyetylenowany gliceryd kwasu rycynolowego o stopniu oksyetylenowania 40EO posiada konsystencję pasty o masie cząsteczkowej 2700, a oksyetylenowany gliceryd kwasu rycynolowego o stopniu oksyetylenowania 70EO jest ciałem stałym o masie cząsteczkowej 4190, a proporcje części masowego udziału w kompozycji poszczególnych rodzajów oksyetylenowanych glicerydów (oksyetylenowane glicerydy 26EO:40EO:70EO), znajdują się odpowiednio w zakresie 1:1:1 do 1:3:5 w ilości do 20 części masowych oraz węglowodory parafinowe w postaci gaczu parafinowego stanowiącego mieszaninę węglowodorów aromatycznych o temperaturze topnienia powyżej 50°C i węglowodorów alifatycznych o łańcuchach prostych i rozgałęzionych o długości łańcucha C9 do C50 w ilości do 50 części masowych o właściwościach mikrowosków.
Otrzymany preparat uzyskany w wyniku zmieszania składników w temperaturze 30-75°C stanowi jednorodny półpłynny lub plastyczny produkt o konsystencji pasty. Korzystnie dobrane oraz zastosowane w odpowiednich proporcjach składniki, zapewniają uzyskanie skutecznego preparatu o właściwościach przeciwzbrylających i przeciwpyłowych dla nawozów wysokoazotowych pochodnych saletry amonowej oraz dla nawozów azotowo-fosforowych i azotowo-fosforowo-potasowych.
PL 227 287 B1
Podczas przeprowadzonych badań laboratoryjnych na ocenę skuteczności otrzymanego preparatu uzyskano całkowitą sypkość i zanik pylenia nawozów wysokoazotowych wyprodukowanych w oparciu o saletrę amonową oraz nawozów azotowo-fosforowych i azotowo-fosforowo-potasowych kondycjonowanych otrzymanym preparatem.
Preparat nanoszono w sposób dynamiczny zbliżony do warunków przemysłowej aplikacji.
P r z y k ł a d 1
Do ogrzewanego reaktora wprowadzono 600 g mieszaniny związków węglowodorowych pochodzących z destylacji produktów hydrokrakingu o lepkości kinematycznej 5,4 mm2/s mierzonej w temperaturze 100°C i gęstości 0,845 g/cm3. Po ogrzaniu zawartości reaktora do temperatury 75°C dodano 250 g uprzednio przygotowanej w proporcji 10:1 kompozycji I-rzędowych amin tłuszczowych oraz N,N-dimetylo-1,3-propanodiaminy o lepkości 1,6 mPas w 20°C i gęstości 0,8133 g/cm3, a następnie 50 g trójskładnikowej kompozycji niedysocjujących surfaktantów składającą się z zestawionych w proporcji 1:1:1 oksyetylenowanych trójglicerydów kwasu rycynolowego o stopniu etoksylowania odpowiednio 26EO, 40EO i 70EO. Po ujednorodnieniu zawartości reaktora dodano 400 g gaczu parafinowego o temperaturze topnienia 58°C. Wszystkie składniki wymieszano i po ochłodzeniu otrzymano jednorodny produkt o konsystencji pasty.
P r z y k ł a d 2
Do ogrzewanego reaktora wprowadzono 800 g mieszaniny związków węglowodorowych pochodzących z destylacji produktów hydrokrakingu o lepkości kinematycznej 5,4 mm2/s mierzonej w temperaturze 100°C i gęstości 0,845 g/cm3. Po ogrzaniu zawartości reaktora do temperatury 75°C dodano 50 g uprzednio przygotowanej w proporcji 10:1 kompozycji I-rzędowych amin tłuszczowych oraz N,N-dimetylo-1,3-propanodiaminy o lepkości 1,6 mPas w 20°C i gęstości 0,8133 g/cm3, a następnie 200 g trójskładnikowej kompozycji niedysocjujących surfaktantów składającą się z zestawionych w proporcji 1:1:1 oksyetylenowanych trójglicerydów kwasu rycynolowego o stopniu etoksylowania odpowiednio 26EO, 40EO i 70EO. Po ujednorodnieniu zawartości reaktora dodano 250 g gaczu parafinowego o temperaturze topnienia 58°C. Wszystkie składniki wymieszano i po ochłodzeniu otrzymano jednorodny produkt o konsystencji półpłynnej pasty.
P r z y k ł a d 3
Do ogrzewanego reaktora wprowadzono 700 g mieszaniny związków węglowodorowych pochodzących z destylacji produktów hydrokrakingu o lepkości kinematycznej 10,9 mm2/s mierzonej w temperaturze 100°C i gęstości 0,865 g/cm3. Po ogrzaniu zawartości reaktora do temperatury 75°C dodano 100 g uprzednio przygotowanej w proporcji 25:1 kompozycji I-rzędowych amin tłuszczowych oraz N,N-dimetylo-1,3-propanodiaminy o lepkości 1,6 mPas w 20°C i gęstości 0,8133 g/cm3, a następnie 100 g trójskładnikowej kompozycji niedysocjujących surfaktantów składającą się z zestawionych w proporcji 1:3:5 oksyetylenowanych trójglicerydów kwasu rycynolowego o stopniu etoksylowania odpowiednio 26EO, 40EO i 70EO. Po ujednorodnieniu zawartości reaktora dodano 400 g gaczu parafinowego o temperaturze topnienia 58°C. Wszystkie składniki wymieszano i po ochłodzeniu otrzymano jednorodny produkt o konsystencji pasty.
P r z y k ł a d 4
Do ogrzewanego reaktora wprowadzono 800 g mieszaniny związków węglowodorowych pochodzących z destylacji produktów hydrokrakingu o lepkości kinematycznej 7,3 mm2/s mierzonej w temperaturze 100°C i gęstości 0,854 g/cm3. Po ogrzaniu zawartości reaktora do temperatury 75°C dodano 50 g uprzednio przygotowanej w proporcji 15:1 kompozycji I-rzędowych amin tłuszczowych oraz N,N-dimetylo-1,3-propanodiaminy o lepkości 1,6 mPas w 20°C i gęstości 0,8133 g/cm3, a następnie 200 g trójskładnikowej kompozycji niedysocjujących surfaktantów składającą się z zestawionych w proporcji 1:2:3 oksyetylenowanych trójglicerydów kwasu rycynolowego o stopniu etoksylowania odpowiednio 26EO, 40EO i 70EO. Po ujednorodnieniu zawartości reaktora dodano 250 g gaczu parafinowego o temperaturze topnienia 58°C. Wszystkie składniki wymieszano i po ochłodzeniu otrzymano jednorodny produkt o konsystencji pasty.
P r z y k ł a d 5
Do ogrzewanego reaktora wprowadzono 980 g mieszaniny związków węglowodorowych pochodzących z destylacji produktów hydrokrakingu o lepkości kinematycznej 5,4 mm2/s mierzonej w temperaturze 100°C i gęstości 0,845 g/cm3. Po ogrzaniu zawartości reaktora do temperatury 45°C dodano 20 g uprzednio przygotowanej w proporcji 10:1 kompozycji I-rzędowych amin tłuszczowych oraz N,N-dimetylo-1,3-propanodiaminy o lepkości 1,6 mPas w 20°C i gęstości 0,8133 g/cm3, a następnie 100°C trójskładnikowej kompozycji niedysocjujących surfaktantów składającą się z zestawio6
PL 227 287 B1 nych w proporcji 1:3:5 oksyetylenowanych trójglicerydów kwasu rycynolowego o stopniu etoksylowania odpowiednio 26EO, 40EO i 70EO. Po ujednorodnieniu zawartości reaktora dodano 200 g gaczu parafinowego o temperaturze topnienia 65°C. Wszystkie składniki wymieszano i po ochłodzeniu otrzymano jednorodny produkt o konsystencji pasty.
P r z y k ł a d 6
Do ogrzewanego reaktora wprowadzono 700 g mieszaniny związków węglowodorowych pochodzących z destylacji produktów hydrokrakingu o lepkości kinematycznej 5,4 mm2/s mierzonej w temperaturze 100°C i gęstości 0,845 g/cm3. Po ogrzaniu zawartości reaktora do temperatury 75°C dodano 100 g uprzednio przygotowanej w proporcji 25:1 kompozycji I-rzędowych amin tłuszczowych oraz N,N-dimetylo-1,3-propanodiaminy o lepkości 1,6 mPas w 20°C i gęstości 0,8133 g/cm3, a następnie 100 g trójskładnikowej kompozycji niedysocjujących surfaktantów składającą się z zestawionych w proporcji 1:1,5:2 oksyetylenowanych trójglicerydów kwasu rycynolowego o stopniu etoksylowania odpowiednio 26EO, 40EO i 70EO. Po ujednorodnieniu zawartości reaktora dodano 400 g gaczu parafinowego o temperaturze topnienia 65°C. Wszystkie składniki wymieszano i po ochłodzeniu otrzymano jednorodny produkt o konsystencji pasty.
Kondycjonowane otrzymanymi wersjami preparatu nawozy poddano badaniom na określenie odporności na zbrylanie. Badania prowadzono w warunkach zbliżonych do występujących w okresie magazynowania. Uzyskane wyniki potwierdzają wysoką skuteczność antyzbrylającą preparatów. Dla wszystkich wersji preparatu uzyskano pełną sypkość nawozów wysokoazotowych otrzymanych na bazie saletry amonowej oraz nawozów azotowo-fosforowych i azotowo-fosforowo-potasowych przy zastosowaniu preparatów w ilościach uzasadnionych ekonomicznie.
Po uzyskaniu pozytywnych wyników badań laboratoryjnych podjęto produkcję preparatu na skalę przemysłową - preparat znalazł zastosowanie w przemysłowej aplikacji na nawozy typu NP, NPK oraz nawozy produkowane na bazie saletry amonowej.
Preparat nanoszony dynamicznie na powierzchnie nawozu zapobiega zbrylaniu nawozów wysokoazotowych wyprodukowanych na bazie saletry amonowej oraz nawozów azotowo-fosforowych i azotowo-fosforowo-potasowych.

Claims (1)

1. Preparat do kondycjonowania nawozów mineralnych, zwłaszcza nawozów wysokoazotowych i wieloskładnikowych, zawierający węglowodory parafinowe i aminy tłuszczowe, znamienny tym, że zawiera mieszaninę związków węglowodorowych pochodzących z procesu destylacji produktów hydrokrakingu powstałych z frakcji pozostałościowej z destylacji próżniowej oraz atmosferycznej ropy naftowej po procesie ekstrakcji rozpuszczalnikowej i uwodornieniu zawierającej węglowodory o długości łańcucha węglowodorowego od C10 do C50 i temperaturze wrzenia w zakresie od 260 do 600°C i gęstości w 15°C wynoszącej od 0,845 do 0,865 g/cm3 oraz lepkości kinematycznej mierzonej w temperaturze 100°C zawartej w granicach 5,4-10,9 mm2/s i temperaturze zapłonu tygla otwartego nie niższej niż 200°C w ilości do 99 części masowych, kompozycję I-rzędowych uwodornionych amin tłuszczowych zawierających mieszaninę I-rzędowych uwodornionych amin tłuszczowych o wzorze R-NH2 i o dopuszczalnej 5% zawartości amin typu R-NH-R1 i/lub R-N-R1,R2, gdzie R, R1 i R2 są podstawnikami o nierozgałęzionym łańcuchu węglowodorowym zawierającym od C12 do C18 atomów węgla z N,N-dimetylo-1,3-propanodiaminą o lepkości 1,58-1,62 mPas w 20°C i gęstości od 0,800 do 0,820 g/cm3 oraz wartości pH wodnego roztworu o stężeniu 100 g/litr wynoszącej 12,2, sporządzoną przy zachowaniu proporcji masowego udziału kompozycji I-rzędowych uwodornionych amin tłuszczowych do N,N-dimetylo-1,3-propanodiaminy w przedziale od 10:1 do 25:1 w ilości do 25 części masowych, trójskładnikową kompozycję niedysocjujących surfaktantów zawierającą w odpowiednich proporcjach mieszaninę trzech w różnym stopniu oksyetylenowanych glicerydów roślinnych o ogólnym wzorze: CH2-OCORO(CH2 CH2O)xH
CH2-OCORO(CH2 CH2CO)yH
CH2-OCORO(CH2 CH2CO)zH
PL 227 287 B1 gdzie: R - jest rodnikiem kwasu rycynolowego C17H33COOH, a x, y, z - określa ilość grup oksyetylenowych (EO), a suma (x+y+z) określa stopień oksyetylenowania glicerydów wynoszący 26EO, 40EO lub 70EO, przy czym oksyetylenowany gliceryd kwasu rycynolowego o stopniu oksyetylenowania 26EO jest cieczą o masie cząsteczkowej 2080, oksyetylenowany gliceryd kwasu rycynolowego o stopniu oksyetylenowania 40EO posiada konsystencję pasty o masie cząsteczkowej 2700, a oksyetylenowany gliceryd kwasu rycynolowego o stopniu oksyetylenowania 70EO jest ciałem stałym o masie cząsteczkowej 4190, a proporcje części masowego udziału w kompozycji poszczególnych rodzajów oksyetylenowanych glicerydów (oksyetylenowane glicerydy 26EO:40EO:70EO), znajdują się odpowiednio w zakresie 1:1:1 do 1:3:5 w ilości do 20 części masowych oraz węglowodory parafinowe w postaci gaczu parafinowego stanowiącego mieszaninę węglowodorów aromatycznych o temperaturze topnienia powyżej 50°C i węglowodorów alifatycznych o łańcuchach prostych i rozgałęzionych o długości łańcucha C9 do C50 w ilości do 50 części masowych.
PL402056A 2012-12-14 2012-12-14 Preparat do kondycjonowania nawozów mineralnych, zwłaszcza nawozów wysokoazotowych i wieloskładnikowych PL227287B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL402056A PL227287B1 (pl) 2012-12-14 2012-12-14 Preparat do kondycjonowania nawozów mineralnych, zwłaszcza nawozów wysokoazotowych i wieloskładnikowych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL402056A PL227287B1 (pl) 2012-12-14 2012-12-14 Preparat do kondycjonowania nawozów mineralnych, zwłaszcza nawozów wysokoazotowych i wieloskładnikowych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL402056A1 PL402056A1 (pl) 2014-06-23
PL227287B1 true PL227287B1 (pl) 2017-11-30

Family

ID=50943706

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL402056A PL227287B1 (pl) 2012-12-14 2012-12-14 Preparat do kondycjonowania nawozów mineralnych, zwłaszcza nawozów wysokoazotowych i wieloskładnikowych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL227287B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL402056A1 (pl) 2014-06-23

Similar Documents

Publication Publication Date Title
EP2173468B1 (en) Anti-caking compositions for fertilizers
US20120137930A1 (en) Coating Compositions And Process For The Preparation Thereof
EP3120922B1 (en) Anticaking compositions for solid fertilizers, comprising quaternary ester ammonium compounds
EP2899178B1 (en) Anticaking compositions for solid fertilizers, comprising quaternary ester ammonium compounds
NO178185B (no) Blandinger for å hindre sammenklumping av granulært gjödningsstoff
PL227287B1 (pl) Preparat do kondycjonowania nawozów mineralnych, zwłaszcza nawozów wysokoazotowych i wieloskładnikowych
DE68901948T2 (de) Produkt, zusammensetzungen und behandlungen zur verhinderung des zusammenbackens von salzen, einnaehrstoffduengern und mehrnaehrstoffduengern.
EP3514131B1 (en) Anticaking compositions for solid fertilizers, comprising esteramine compounds
EP0025780B1 (en) Anti-caking agent, a process for its preparation and its use
EP0048226A1 (en) Anti-caking agent, a process for its production and its use
PL209148B1 (pl) Preparat do kondycjonowania nawozów mineralnych, zwłaszcza saletry amonowej
EP1399398A1 (en) Additives preventing caking and humectation of nitrogenous fertilizers
PL243627B1 (pl) Środek antyzbrylający do nawozów mineralnych zwłaszcza nawozów saletrzano-amonowych
EP4565547A2 (en) Environmentally-friendly surfactants for anticaking and moisture resistance coatings for hygroscopic substrates
PL182758B1 (pl) Środek antyzbrylający do nawozów sztucznych
PL208168B1 (pl) Środek antyzbrylający
CN113301986A (zh) 用于包覆粒子的植物油组合物
PL237526B1 (pl) Sposób wytwarzania środka antyzbrylającego do nawozów mineralnych
PL208167B1 (pl) Środek antyzbrylający
PL209852B1 (pl) Środek antyzbrylający do nawozów mineralnych
PL207846B1 (pl) Preparat do kondycjonowania nawozów mineralnych, zwłaszcza nawozów fosforowych i azotowych
PL237527B1 (pl) Środek antyzbrylający do nawozów mineralnych
PL171121B1 (pl) Środek antyzbrylający do nawozów sztucznych
PL194674B1 (pl) Ciekły środek antyzbrylający i zapobiegający pyleniu
PL163286B1 (pl) Środek antyzbrylający i hydrofobizujący