PL227521B1 - Maszyna poligraficzna z cyfrową jednostką drukującą - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest maszyna poligraficzna z cyfrową jednostką drukującą, stosowana do wykonywania nadruków na przedmiotach przestrzennych o różnych kształtach, zarówno o kształtach nieregularnych, cylindrycznych, jak też brył wypukłych, czy też nawet o ścianach z obszarem fragmentarycznie lub całkowicie wklęsłym.

Znane są powszechnie maszyny poligraficzne do zadruku artykułów płaskich dwuwymiarowych, bądź to w rodzaju formatek, bądź w rodzaju arkuszy albo też jako niekończących się wstęg, które po zadruku są docinane. Opracowane i znane są także na potrzeby funkcjonowania tych maszyn systemy prowadzenia tego typu artykułów, w zależności od rodzaju materiału, z którego są one wykonane, a także jednocześnie systemy prowadzenia jednostek drukujących w maszynie poligraficznej, które pozwalają w zależności od artykułu zadrukowywanego najlepiej współdziałać z systemami prowadzenia artykułu. Zadruk powierzchni dwuwymiarowej w maszynie poligraficznej nie stanowi już obecnie problemu technicznego, także w maszynie poligraficznej wyposażonej w cyfrową jednostkę drukującą. Znane są na przykład plotery z cyfrową głowicą atramentową, w których nośnik zadruku przesuwa się wzdłużnie pod tą głowicą, a głowica przesuwa się nad nośnikiem zadrukowując go obrazem wysokiej rozdzielczości. Ruch głowicy jest prostopadły do ruchu nośnika, przy czym rząd dysz głowicy jest prostopadły do ruchu głowicy i jednocześnie jest równoległy do kierunku przesuwu nośnika. Znane są także urządzenia podobne, które posiadają ruchomość głowicy drukującej zarówno w kierunku przesuwu nośnika, jak i prostopadle do niego, co również oznacza, że ruchomość nośnika względem podłoża nie jest konieczna, ponieważ ilość osi swobody, w których głowica drukująca posiada ruchomość jest wystarczająca i wynosi dwa.

Niedogodność prowadzenia głowicy drukującej w przestrzeni obróbczej pojawia się dopiero z chwilą, gdy bezpośrednio maszyna poligraficzna operuje na artykule o więcej niż dwóch płaszczyznach, wierzchniej i spodniej, a zadruk obejmuje także te dodatkowe powierzchnie. Dodatkowo powierzchnie artykułu przestrzennego nie zawsze są płaskie i regularne, a mimo to nadruk na nich jest w pewnych przypadkach wymagany.

Stąd dla zadruku brył przestrzennych, szczególnie przy wysokiej rozdzielczości, powstały rozwiązania precyzyjnie obejmujące zazwyczaj rodzaj artykułu przestrzennego, który podlega zadrukowi. Znane rozwiązania niezależnie od toru prowadzenia artykułu przestrzennego obejmują szczególną konstrukcję jednostki drukującej i niezależnie sposób prowadzenia takiej jednostki, w skład której może wchodzić pojedyncza głowica albo zespół głowic współdziałających ze sobą.

Stosowane są taśmociągi dla prostego rodzaju zadruku na powierzchniach regularnych, imaki stałe lub ruchome dla zadruku na jednej i odpowiednio większej ilości płaszczyzn ustawionych względem siebie w artykule przestrzennym, a także imaki obrotowe dla artykułów cylindrycznych. Uchwyt w imakach wspomagany może być przez wytworzone podciśnienie, a same imaki i jednocześnie lub zamiennie artykuł przestrzenny, prowadzone mogą być po linii prostej lub po torze zakrzywionym lub wręcz nieregularnym.

Przykładem znanej konstrukcji realizującej zadruk na artykułach przestrzennych jest rozwiązanie ujawnione w zgłoszeniu polskim P. 392362. Ujawnione urządzenie zawiera cyfrowe urządzenie drukujące z dyszą drukującą, uchwyt artykułu z imakiem, urządzenie przemieszczające, gdzie imak i dysza umieszczone są przesuwnie względem siebie, imak i urządzenie przemieszczające są umieszczone także przesuwnie względem siebie, podobnie jak urządzenie drukujące i uchwyt artykułu. Rozwiązanie wskazuje różne wersje przemieszczania się artykułu względem dysz drukujących, przy czym wskazane jest także, że dysze mogą zbliżać się i oddalać od artykułu, a także pochylać. Kierunek przesuwu urządzenia przemieszczającego względem osi umieszczonej nad nim przynajmniej jednej dyszy atramentowej znajdują się pod kątem od 45° do 135°. Rozwiązanie pozwala więc na prostopadły zadruk kroplami atramentu na wyoblonych powierzchniach, szczególnie przedmiotów płaskich. Rozwiązanie wskazuje jednak, że dotyczy artykułów jedynie lekko wypukłych lub lekko wklęsłych, gdzie promień krzywizny jest nie mniejszy niż cztery metry. System nie umożliwia więc nadruku na artykułach drobnych, szczególnie takich o znacznej krzywiźnie powierzchni, jak butelki, czy puszki.

Inne znane wykonanie ujawnione zostało w polskim patencie Pat. 205179B1, w którym przyrząd do zadrukowywania jednego lub większej liczby przemieszczających się w kierunku posuwu przedmiotów, ma głowicę drukującą termicznie wyposażoną w zespół napędowy i środki do doprowadzania zadrukowywanego przedmiotu do głowicy. Głowica jest przemieszczalna w kierunku posuwu zadrukowywanego przedmiotu, a także w kierunku przeciwnym do posuwu tego przedmiotu, przy czym ma

PL 227 521 B1 zespół odsuwająco dosuwający tę głowicę do i od zadrukowywanego przedmiotu, przy czym zespół napędowy jest połączony z układem sterującym.

Wreszcie ujawnione jest w wynalazku, który uzyskał polski patent nr PAT.208127 urządzenie do obróbki powierzchniowej puszek lub butelek lub kubeczków znajdujących się na obrotowym urządzeniu indeksowym, które obejmuje pewną liczbę stanowisk do obróbki (od B1 do B8). Stanowiska te odpowiadają za przeprowadzanie poszczególnych etapów procesu obróbki, w szczególności nadruku. W wynalazku omówiony jest szczegółowo proces sterowania, w którym synchronizuje się ruchy jednostki transportowej, urządzenia indeksującego oraz procesy realizowane na stanowiskach tego urządzenia (od B1 do B8). Zadaje się dla każdego stanowiska takt, który skorelowany jest z ruchem elementu poddawanego obróbce, i który za pomocą centralnej jednostki sterowania steruje poszczególnymi funkcjami każdego stanowiska obróbki.

Ze zgłoszenia brytyjskiego GB 1499391A znane jest rozwiązanie, którego celem jest nanoszenie pełnej dookólnej dla przedmiotu nowej wierzchniej warstwy przedmiotu, szczególnie dla butelek, którą to warstwą jest polimer, przy czym przy jego nanoszeniu, głowica nanosząca zbliża się do przedmiotu na odległość równą grubości powłoki, pozwalającą zabierakiem głowicy zebrać nadmiar polimeru, a pozostały na przedmiocie polimer rozprowadzić równomiernie poprzez ‘ciągnięcie' zabieraka po warstwie polimeru.

Głowica wskazana w zgłoszeniu brytyjskim, dotykając warstwy polimeru, nie obraca się jednak względem przedmiotu, ponieważ aby zabierak rozprowadzał polimer, głowica nie może być w ogóle obracana względem powierzchni przedmiotu, np. butelki. Głowica powlekająca ze wskazanego rozwiązania nie zachowuje także dla żadnej osi swobody prostopadłości względem urządzenia osadczego i jednocześnie dla jednostki powlekającej.

Do tej pory w omawianych rozwiązaniach przemieszczenie przedmiotów następuje po trajektorii o co najwyżej trzech stopniach swobody, mając na uwadze przemieszczenie elementu w płaszczyźnie z ewentualnym uniesieniem tegoż elementu. Znane są jeszcze odstępstwa od tej reguły pozwalające na obrócenie elementu względem czwartej osi swobody, podczas podawania go do jednostki drukującej lub bezpośrednio pod głowicą drukującą. Dodatkowy stopień swobody w procesie zadruku przedmiotu jest uzyskiwany poprzez wprowadzenie ruchu głowicy w torze obróbczym, poprzez jej zbliżenie do przedmiotu w kierunku pionowym i/lub pochylenie pod kątem ostrym do niego. Oznacza to, że stopnie swobody mogą być przejmowane przez głowicę, także w płaszczyźnie przesuwu przedmiotu. W tych i podobnych rozwiązaniach nie jest jednak podejmowane podejście uniwersalne do przedmiotu obróbki w zakresie możliwości wykonywania nadruku w jednej maszynie poligraficznej zarówno dla kształtów przestrzennych regularnych o zasadniczo płaskich powierzchniach, jak i dla kształtów zasadniczo cylindrycznych w rodzaju puszki, pojemniki, butelki.

Dla maszyn poligraficznych z cyfrową jednostką drukującą kluczowe jest właściwe skorelowanie kierunku ułożenia rzędu dysz względem zadrukowywanej powierzchni, przy czym dla uzyskania wysokiej rozdzielczości wymagana jest prostopadłość toru kropel atramentu z głowicy względem powierzchni artykułu. Celem rozwiązania według wynalazku jest uzyskanie konstrukcji urządzenia, które będzie umożliwiało zadruk przestrzennego przedmiotu zarówno o płaszczyznach zasadniczo płaskich, jak też o znacznych krzywiznach, szczególnie cylindrycznych. Celem jest także aby możliwy był w jednym urządzeniu zadruk przedmiotów o współistniejących obu tych cechach w jednym przedmiocie bez ograniczania możliwości zadruku do ich fragmentu.

Maszyna poligraficzna z cyfrową jednostką drukującą do wykonywania nadruków na przedmiotach przestrzennych, korzystnie na przedmiotach zawierających elementy posiadające oś lub płaszczyznę symetrii, a szczególnie na przedmiotach cylindrycznych, według wynalazku, zawiera umieszczany na co najmniej jednym stanowisku zestaw urządzeń odpowiadających za przeprowadzanie poszczególnych etapów procesu zadruku drukiem wysokiej rozdzielczości. Zawarte jest w niej urządzenie osadcze przesuwne liniowo lub pierścieniowo względem cyfrowej jednostki drukującej, które wyposażone jest w co najmniej jeden imak, w którym osadzany jest przedmiot do zadruku. Niezależnie od swobody urządzenia osadczego, imak może mieć względem urządzenia osadczego i jednocześnie lub zamiennie jednostki drukującej co najmniej jedną oś swobody, a także jednostka drukująca może niezależnie być ruchoma względem przedmiotu i mieć co najmniej dwie osie swobody względem niego. Niezależnie od tych dwóch osi swobody cyfrowej jednostki drukującej względem przedmiotu, wybrana głowica cyfrowej jednostki drukującej ma co najmniej jedną oś swobody względem jednostki drukującej.

PL 227 521 B1

Wynalazek charakteryzuje się tym, że jedna z osi swobody zachowując prostopadłość względem urządzenia osadczego i jednostki drukującej zapewnia obrót rzędu dysz tej wybranej głowicy o kąt 90° względem najbliższej powierzchni przedmiotu znajdującego się w otoczeniu jednostki drukującej.

Imak korzystnie ma co najmniej cztery osie swobody względem urządzenia osadczego i jednocześnie lub zamiennie względem jednostki drukującej.

Urządzenie osadcze może mieć N sztuk imaków.

Ilość głowic jednostki drukującej korzystnie jest większa niż jeden, przy czym ułożone są wtedy względem siebie sekwencyjnie, a rzędy dysz są ułożone względem siebie równolegle, a najlepiej obok siebie. Możliwe jest takie ułożenie rzędów dysz pochodzących z różnych głowic, że są one umieszczone na różnych płaszczyznach.

Ilość głowic jednostki drukującej korzystnie jest większa niż jeden, przy czym rzędy dysz niezależnych głowic są ułożone względem siebie pod kątem ALPHA, korzystnie w jednej płaszczyźnie, co oznacza, że głowice są umieszczone względem siebie na tej samej wysokości ale nie jest to konieczne. Oznacza także, że możliwe jest przesunięcie rzędów dysz przy jednoczesnym ustawieniu ich pod kątem. Szczególne wykonanie może zapewnić, że głowice są umieszczone względem siebie promieniowo, a miara kąta między sąsiadującymi głowicami jest mniejsza lub równa mierze kąta półpełnego, oczywiście w zależności od ilości głowic umieszczonych promieniście na płaszczyźnie lub przestrzennie wokół osi obrotu zespołu głowic osadzonych w jednostce drukującej.

Ilość rzędów dysz w poszczególnej głowicy jest korzystnie większa niż jeden dla zwiększenia rozdzielczości zadruku, przy czym są one wtedy umieszczone względem siebie równolegle z przesunięciem.

Na pojedynczym stanowisku wyposażonym w jednostkę drukującą może być więcej niż jedna głowica.

Niezależnie na różnych stanowiskach znajdować się mogą jednostki drukujące wyposażone w co najmniej jedną głowicę, co oznacza, że może być więcej jednostek drukujących spełniających tę samą funkcję w procesie zadruku przedmiotu.

Przykładowe rozwiązanie według wynalazku zobrazowane jest na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia schematycznie pierwszy przykład wykonania maszyny poligraficznej w widoku z góry, fig. 2 przedstawia schematycznie tę samą przykładową maszynę w widoku od czoła, natomiast fig. 3 przedstawia schematycznie maszynę poligraficzną z przykładu drugiego w widoku od czoła.

P r z y k ł a d I

Maszyna poligraficzna 1 z cyfrową jednostką drukującą 12 do wykonywania nadruków na przedmiotach 19 przestrzennych, w tym wypadku na przedmiotach 19 cylindrycznych i jednocześnie prostopadłościennych, zawiera umieszczony na siedmiu stanowiskach 4 zestaw urządzeń 2 odpowiadających za przeprowadzanie poszczególnych etapów procesu zadruku drukiem wysokiej rozdzielczości. Zawarte jest w niej urządzenie osadcze 3 przesuwne pierścieniowo względem cyfrowej jednostki drukującej 12 umieszczonej na stanowisku piątym, które wyposażone jest w siedem imaków 7, czyli tyle ile jest stanowisk 4, rozmieszczonych co 51,5° miary kątowej urządzenia osadczego 3, w których to imakach 7 osadzane są przedmioty 19 do zadruku - najlepiej siedem sztuk tego samego rodzaju, po jednym w każdym imaku 7. Niezależnie od swobody urządzenia osadczego 3, imak 7 ma względem urządzenia osadczego 3 i jednocześnie jednostki drukującej 12 dwie osie swobody, a także jednostka drukująca 12 jest niezależnie ruchoma względem przedmiotu 19 i ma dwie osie swobody względem niego. Niezależnie od przynajmniej dwóch osi swobody cyfrowej jednostki drukującej 12 względem przedmiotu 19 zapewnionych przez swobodę ruchu po kole urządzenia osadczego 3 i swobodę imaka 7 liniowo wychylną zgodnie z przedłużeniem promienia 16 urządzenia osadczego 3 i obrotową względem tegoż promienia 16, wybrana głowica 17 cyfrowej jednostki drukującej 12 ma dwie osie swobody względem jednostki drukującej 12, przy czym jedna z nich zachowując prostopadłość względem urządzenia osadczego 3 i jednostki drukującej 12 zapewnia obrót rzędu dysz 18 tej wybranej głowicy 17 o kąt 90° względem najbliższej powierzchni przedmiotu 19 znajdującego się w otoczeniu jednostki drukującej 12, a druga oś swobody pozwala na przybliżenie się w pionie głowicy 17 do przedmiotu 19, który zatrzymał się pod jednostką drukującą 12.

Ilość głowic 17 jednostki drukującej 12 jest większa niż jeden i wynosi dwa, przy czym ułożone są względem siebie sekwencyjnie, a rzędy dysz 18 każdej z nich są ułożone względem siebie równolegle, obok siebie. Rzędy dysz 18 pochodzące z różnych głowic 17 są umieszczone na tej samej płaszczyźnie.

PL 227 521 B1

Ilość rzędów dysz 18 w poszczególnej głowicy 17 jest większa niż jeden dla zwiększenia rozdzielczości zadruku i wynosi trzy, przy czym są one wtedy umieszczone względem siebie równolegle z przesunięciem dysz 18 dla zagęszczenia efektu druku wydobywających się z dysz 18 kropli atramentu. Rozdzielczość wynosi więc 360 dpi. Głowica 17 pierwsza ma biały pigment atramentowy, a głowica 17 druga ma czarny pigment.

Na innych stanowiskach 4 maszyny poligraficznej 1 znajdują się odpowiednio urządzenia 2 odpowiedzialne za : podanie ze stoku 8 przedmiotu 19 na pierwszym 5, oczyszczenie na drugim 9, aktywację powierzchni przedmiotu 19 na trzecim 10, obmiar cyfrowy wraz z optyczną rejestracją wymiarów przedmiotu 19 na czwartym 11, utrwalenie powierzchni zadrukowanej pigmentami na szóstym 13, zdjęcie przedmiotu 19 z imaka 7 na siódmym 6, przy jednoczesnym ustawieniu na stos 8 wyrobów gotowych.

Maszyna poligraficzna 1 zadrukowuje powierzchnię zewnętrzną butelek 19', które nakładane są automatycznie na imaki 7 i tam pozostawione na czas obróbki, przy czym butelka 19' jest w środkowej swej części cylindryczna, natomiast w górnej i dolnej swej części zewnętrznie ma kształt sześcianu. Butelka 19' obraca się wraz z imakiem 7 na każdym stanowisku 4, zależnie od potrzeb ciągle lub skokowo o 90°. Na stanowisku 4 z jednostką drukującą 12 imak 7 dodatkowo wysuwa się promieniście i umożliwia opuszczającej się nad butelką 19' głowicy 17 zadruk odpowiedniego fragmentu butelki 19'. Dla cylindrycznego głowice 17 ustawione są rzędem dysz 18 zgodnie z kierunkiem ułożenia butelki 19' zadrukowując ją podczas obrotu butelki 19' wokół własnej osi drukiem wysokiej rozdzielczości czarnobiałym. Dla fragmentów o sześciennym profilu, dolnym i górnym patrząc na butelkę 19', głowice 17 dokonują obrotu o 90° ustawiając rzędy swych dysz 18 prostopadle do osi 15 imaka 7 i butelki 19', po czym zadrukowują płaskie fragmenty wierzchnie. Potem następuje skokowy obrót o 90° imaka 7 z butelką 19' i zadrukowuje kolejną płaską powierzchnię butelki 19'. Obroty skokowe imaka 7 następują trzy razy, przy czym każdorazowo po nich imak 7 wysuwa się i wsuwa z prędkością umożliwiającą zadruk na butelce 19' dzięki głowicom 17 umieszczonym nad płaskimi obszarami butelki 19' przemieszczającej się z prędkością zadruku. Butelka 19' podczas jednego przebiegu, od stanowiska 4 początkowego do końcowego, zostaje zadrukowana na cylindrycznej swej powierzchni i na ośmiu płaskich, które znajdują się w górnej i dolnej strefie butelki 19' fragmentarycznie sześciennej.

P r z y k ł a d II

Maszyna poligraficzna 1 z cyfrową jednostką drukującą 12 do wykonywania nadruków na przedmiotach 19 przestrzennych, zawierających elementy posiadające oś i płaszczyznę symetrii, a tym razem szczególnie na przedmiotach zarówno cylindrycznych, jak też niezależnie bryłach prostopadłościennych. Zawiera umieszczany na czterech stanowiskach 4 zestaw urządzeń 2 odpowiadających za przeprowadzanie poszczególnych etapów procesu zadruku drukiem wysokiej rozdzielczości. Zawarte jest w niej urządzenie osadcze 3 przesuwne liniowo względem cyfrowej jednostki drukującej 12, które wyposażone jest w osiem imaków 7 - po cztery na górnej i dolnej stronie taśmociągu 3'. W imakach 7 (zawsze w czterech znajdujących się od górnej strony) osadzane są przedmioty 19 do zadruku. Niezależnie od swobody urządzenia osadczego 3, imak 7 ma trzy względem urządzenia osadczego 3 i jednocześnie cztery względem jednostki drukującej 12 osie swobody, a także jednostka drukująca 12 jest niezależnie ruchoma względem przedmiotu 19 i ma jedną oś swobody względem niego. Niezależnie od czterech osi swobody cyfrowej jednostki drukującej 12 względem przedmiotu 19, wybrana głowica 17 cyfrowej jednostki drukującej 12 ma jedną oś swobody względem jednostki drukującej 12, przy czym zachowuje ona prostopadłość względem urządzenia osadczego 3 i jednostki drukującej 12 i zapewnia obrót rzędu dysz 18 tej wybranej głowicy 17 o kąt 90° względem najbliższej powierzchni przedmiotu 19 znajdującego się w otoczeniu jednostki d ru kującej 12, tuż pod nią.

Imak 7 ma cztery osie swobody względem jednostki drukującej 12.

Ilość głowic 17 jednostki drukującej 12 jest większa niż jeden i wynosi cztery na stanowisku drugim 9 a także dwie na stanowisku trzecim 10, gdzie także jest umieszczona druga jednostka drukująca 12, przy czym na stanowisku trzecim 10 ułożone są wtedy względem siebie sekwencyjnie, a rzędy dysz 18 są ułożone względem siebie równolegle, obok siebie. Rzędy dysz 18 pochodzące z różnych głowic 17 (jednostek drukujących 12) są umieszczone na różnych płaszczyznach, te w drugiej jednostce drukującej 12 są bliżej przedmiotu 19 i zapewniają pigment złoty i srebrny.

Ilość głowic 17 jednostki drukującej 12 na stanowisku drugim 9 jest większa niż jeden tworząc zestaw dysz 18 rozmieszczonych promieniowo na pierścieniu 20 kołowym zawieszonym w centralnym jego punkcie w jednostce drukującej 12, ponieważ zapewniają one dostęp barwników CMYK, przy czym rzędy dysz 18 niezależnych głowic 17 są ułożone względem siebie pod kątem ALPHA równym

PL 227 521 B1

90°, w jednej płaszczyźnie ponad urządzeniem osadczym 3, co oznacza, że głowice 17 są umieszczone względem siebie na tej samej wysokości i mają możliwość obrotu na stanowisku 4 względem jednostki drukującej 12 ruchomej w pionie nad przedmiotem 19.

Ilość rzędów dysz 18 w poszczególnej głowicy 17 jest równa dwa dla zwiększenia rozdzielczości zadruku, przy czym są one wtedy umieszczone względem siebie równolegle z przesunięciem, czyli uzyskuje się 240 DPI z każdego koloru.

Stanowiska 4 pozostałe, czyli pierwsze 5 i czwarte 6 to stanowiska odpowiednio podawcze i odbiorcze, na których przedmiot 19 jest jednocześnie obmierzany optycznie na stanowisku pierwszym 5, a polerowany na stanowisku ostatnim 6.

Po osadzeniu i zmierzeniu przedmiotu 19 na stanowisku pierwszym 5 następuje podjazd pod stanowisko drugie 9 skokowo, na którym w zależności od obmiaru i decyzji o rodzaju przedmiotu 19 - cylindryczny czy bryłowy, ruchomy staje się imak 7 z przedmiotem 19 pod jednostką drukującą 12 w dwóch osiach swobody na płaszczyźnie (ze swoich trzech, bo pozostaje jeszcze obrót imaka 7 z przedmiotem 19) dla bryły, czy też ruchomość będzie w jednej linii przesuwnie zgodnie z osią obrotu cylindrycznego przedmiotu 19 i także obrotowo względem osi 15 obrotu cylindrycznego przedmiotu 19.

Głowice 17 jednostki drukującej 12 dla cylindrycznego przedmiotu 19 będą dla każdego koloru na stanowisku drugim 9 wykonywać zadruk, po czym obrócą się o 90° i nałoży się drugi kolor, i tak cztery razy, po czym przedmiot 19 przesunie się pod stanowisko trzecie 10 i obracając się tak, jak na stanowisku drugim 9 zostanie pokryty barwą złotą i jednocześnie lub zamiennie srebrną. Oczywiście będzie następował posuw pod głowicą 17, o ile przedmiot 19 w zakresie zadruku będzie szerszy niż rząd głowic 17.

Głowice 17 jednostki drukującej 12 dla bryłowego przedmiotu będą dla każdego koloru na stanowisku drugim 9 wykonywać zadruk, po czym obrócą się o 90° i nałoży się drugi kolor, i tak cztery razy, po czym przedmiot przesunie się pod stanowisko trzecie 10 i będzie mógł być pokryty barwą złotą i jednocześnie lub zamiennie srebrną także przesuwając się dzięki ruchomości imaka 7 z przedmiotem 19 w pełnej płaszczyźnie pod jednostką drukującą 12. Oczywiście będzie następował posuw pod głowicą 17 w zależności od obmiaru bryły, zarówno na stanowisku drugim 9, jak i stanowisku trzecim 10. Oczywiście bryła może być na każdym z tych stanowisk obrócona wraz z imakiem 7, aby kolejna płaszczyzna bryły mogła zostać zadrukowana.

Jak widać, dzięki rozwiązaniu według wynalazku możliwe jest w jednej maszynie poligraficznej precyzyjne poddanie zadrukiem cyfrowym zarówno powierzchni płaskich brył, jak też powierzchni cylindrycznych.

Claims (10)

1. Maszyna poligraficzna z cyfrową jednostką drukującą do wykonywania nadruków na przedmiotach przestrzennych, korzystnie na przedmiotach zawierających elementy posiadające oś lub płaszczyznę symetrii, a szczególnie na przedmiotach cylindrycznych, zawierająca umieszczany na co najmniej jednym stanowisku zestaw urządzeń odpowiadających za przeprowadzanie poszczególnych etapów procesu zadruku drukiem wysokiej rozdzielczości, z których urządzenie osadcze przesuwne liniowo lub pierścieniowo względem cyfrowej jednostki drukującej wyposażone jest w co najmniej jeden imak, w którym osadzany jest przedmiot do zadruku, a niezależnie od swobody urządzenia osadczego, imak może mieć względem urządzenia osadczego i/lub jednostki drukującej co najmniej jedną oś swobody, a także jednostka drukująca może niezależnie być ruchoma względem przedmiotu i mieć co najmniej dwie osie swobody względem niego, a także niezależnie od tych dwóch osi swobody cyfrowej jednostki drukującej względem przedmiotu, wybrana głowica cyfrowej jednostki drukującej ma co najmniej jedną oś swobody względem jednostki drukującej, znamienna tym, że jedna z osi swobody zachowując prostopadłość względem urządzenia osadczego (3) i jednostki drukującej (12) zapewnia obrót rzędu dysz (18) tej wybranej głowicy (17) o kąt 90° względem najbliższej powierzchni przedmiotu (19) znajdującego się w otoczeniu jednostki drukującej (12).

2. Maszyna poligraficzna z cyfrową jednostką drukującą według zastrz. 1, znamienne tym, że imak (7) ma co najmniej cztery osie swobody względem urządzenia osadczego (3) i/lub względem jednostki drukującej (12).

PL 227 521 B1

3. Maszyna poligraficzna z cyfrową jednostką drukującą według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że urządzenie osadcze (3) ma N sztuk imaków (7).

4. Maszyna poligraficzna z cyfrową jednostką drukującą według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że ilość głowic (17) jednostki drukującej (12) jest większa niż jeden, przy czym ułożone są względem siebie sekwencyjnie, a rzędy dysz (18) są ułożone względem siebie równolegle, korzystnie obok siebie.

5. Maszyna poligraficzna z cyfrową jednostką drukującą według zastrz. 4, znamienna tym, że rzędy dysz (18) pochodzące z różnych głowic (17) są umieszczone na różnych płaszczyznach.

6. Maszyna poligraficzna z cyfrową jednostką drukującą według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że ilość głowic (17) jednostki drukującej (12) jest większa niż jeden, przy czym rzędy dysz (18) niezależnych głowic (17) są ułożone względem siebie pod kątem ALPHA, korzystnie w jednej płaszczyźnie.

7. Maszyna poligraficzna z cyfrową jednostką drukującą według zastrz. 6, znamienna tym, że głowice (17) są umieszczone względem siebie promieniowo, a miara kąta ALPHA między sąsiadującymi głowicami (17) jest mniejsza lub równa mierze kąta półpełnego.

8. Maszyna poligraficzna z cyfrową jednostką drukującą według któregokolwiek z zastrz. od 1 do 7, znamienna tym, że ilość rzędów dysz (18) w poszczególnej głowicy (17) jest większa niż jeden, przy czym są one umieszczone względem siebie równolegle z przesunięciem.

9. Maszyna poligraficzna z cyfrową jednostką drukującą według któregokolwiek z zastrz. od 1 do 8, znamienna tym, że na pojedynczym stanowisku (4) wyposażonym w jednostkę drukującą (12) jest więcej niż jedna głowica (17).

10. Maszyna poligraficzna z cyfrową jednostką drukującą według któregokolwiek z zastrz. od 1 do 8, znamienna tym, że na różnych stanowiskach (4) znajdują się jednostki drukujące (12) wyposażone w co najmniej jedną głowicę (17).