PL227760B1 - Sposób wytwarzania modyfikowanych oligonukleotydów zawierających co najmniej jedno wiązanie fosfodiestrowe, w którym niemostkowy atom tlenu jest zastąpiony atomem siarki - Google Patents

Sposób wytwarzania modyfikowanych oligonukleotydów zawierających co najmniej jedno wiązanie fosfodiestrowe, w którym niemostkowy atom tlenu jest zastąpiony atomem siarki Download PDF

Info

Publication number
PL227760B1
PL227760B1 PL399630A PL39963012A PL227760B1 PL 227760 B1 PL227760 B1 PL 227760B1 PL 399630 A PL399630 A PL 399630A PL 39963012 A PL39963012 A PL 39963012A PL 227760 B1 PL227760 B1 PL 227760B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
group
defined above
atom
blocking
Prior art date
Application number
PL399630A
Other languages
English (en)
Other versions
PL399630A1 (pl
Inventor
Janina Baraniak
Renata Kaczmarek
Dariusz Korczyński
Ewa Radzikowska
Original Assignee
Centrum Badan Molekularnych I Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk
Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Centrum Badan Molekularnych I Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk, Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk filed Critical Centrum Badan Molekularnych I Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk
Priority to PL399630A priority Critical patent/PL227760B1/pl
Publication of PL399630A1 publication Critical patent/PL399630A1/pl
Publication of PL227760B1 publication Critical patent/PL227760B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Saccharide Compounds (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania modyfikowanych oligonukleotydów zawierających co najmniej jedno wiązanie fosfodiestrowe, w którym niemostkowy atom tlenu jest zastąpiony atomem siarki o ogólnym wzorze 1, w którym Q oznacza atom wodoru lub grupę blokującą funkcję 5'-hydroksylową lub stały nośnik, U oznacza atom wodoru lub grupę blokującą funkcję 3'-hydroksylową lub stały nośnik, R1 oznacza atom wodoru lub niepodstawioną resztę alkilową lub arylową zawierającą od 1 do 7 atomów węgla, X oznacza atom siarki a Y oznacza atom tlenu, lub X oznacza atom tlenu a Y oznacza atom siarki, k, I i m oznaczają liczby 0-100, przy czym co najmniej 2 z nich są różne od zera, a poszczególne symbole B w łańcuchu oligodeoksyrybonukleotydowym są takie same lub różne i oznaczają resztę adeniny, guaniny, cytozyny o wzorach 2, 3 4 w których R3 oznacza atom wodoru lub grupę blokującą funkcję egzoaminową albo B oznacza resztę tyminy o wzorze 5, przy czym przy poszczególnych tiofosforanowych atomach fosforu są konfiguracje takie same lub różne albo ich mieszanina, z wykorzystaniem mieszanej strategii oksatiafosfolanowo-amidofosforynowej.
Syntetyczne oligonukleotydy stanowią ważną grupę potencjalnych terapeutyków stosowanych w leczeniu chorób o podłożu genetycznym jak również wykazują działanie przeciwwirusowe (tzw. strategia antysensowa) [(a) S. Agrawal, Tibitech., 1996, 14, 376; (b) D. E. Szymkowski, Drug Discovery Today, 1996, 1,415]. Jednakże podatność niemodyfikowanych oligonukleotydów (PO-ODNs) na nukleolityczną degradację katalizowaną przez wewnątrzkomórkowe nukleazy, sprawia, że związki te nie mogą być wykorzystywane do tych celów. Rozwiązaniem problemu jest stabilizacja cząsteczki oligonukleotydu poprzez wprowadzenie trzech typów chemicznych modyfikacji: modyfikacje nukleozasady, modyfikacje reszty cukrowej (szczególnie pozycji 2'rybozy) oraz modyfikacje wiązania internukleotydowego [P. D. Cook, Anti-Cancer Drug Des., 1991, 6, 585]. Jako że niniejszy przedmiot wynalazku dotyczy modyfikacji wiązania internukleotydowego toteż poniższe wprowadzenie koncentruje się wyłącznie na tym typie modyfikacji.
Spośród różnorodnych modyfikacji wiązania internukleotydowego najistotniejszą rolę odgrywa zastąpienie jednego z niemostkowych atomów tlenu w wiązaniu fosfodiestrowym atomem siarki [F. Eckstein, Annu. Rev. Biochem., 1985, 54, 367]. Otrzymane w ten sposób tiofosforanowe oligonukleotydy (PS-ODNs), stanowią główną grupę tzw antysensowych oligonukleotydów pierwszej generacji.
Chociaż tiofosforanowe oligonukleotydy wykazują wiele pozytywnych cech (odporność na degradację nukleolityczną, aktywowanie RNAzy H, korzystne własności farmakokinetyczne) [(a) J. M. Campbell, T. A. Bacon, and E. Wickstrom, J. Biochem. Biophys. Methods, 1990, 20, 259; (b) M. I. Phillips and Y. C. Zhang, Methods Enzymol., 2000, 313, 46-56 (c) S. T. Crooke, Methods Enzymol., 2000, 313, 3]. to niestety, nie są pozbawione działań niepożądanych takich jak niesekwencyjnie specyficzne wiązanie z białkami komórkowymi, zależna od stężenia kompetycyjna inhibicja różnych nukleaz i polimeraz [(a) S. T. Crooke Therapeutic Application of Oligonucleotides 1995, pp. 63 R. G. Landes Co., Austin, TX; (b) M. A. Guvakova, L. A. Yakubov, I. Vlodavsky, J. L. Tonkinson and C. A. Stein, J. Biol. Chem., 1995, 270, 2620; (c) D. A. Brown, S.-H. Kang, S. M. Gryaznov, L. DeDionisio, O. Heidenreich, S. Sullivan, X. Xu and M. I. Neerenberg, J. Biol. Chem., 1994, 43, 26801]. Jakkolwiek powody tego niespecyficznego oddziaływania z białkami są do tej pory niewyjaśnione to mogą one być toksyczne dla komórki. Jednakże, jak wykazały liczne badania, modyfikacja każdego wiązania internukleotydowego w cząsteczce oligonukleotydu nie jest konieczna do podwyższenia jego nukleolitycznej stabilności [(a) J. P. Shaw, K. Kent, J. Bird, J. Fishback and B. Froehler, NucleicAcids Res., 1991, 19, 747; (b) G. D. Hoke, K. Draper, S. M. Freier, C. Gonzalez, V. B. Driver, M. C. Zounes and D. J. Ecker, Nucleic Acids Res., 1991, 19, 5743].
Tak zwane chimeryczne oligonukleotydy, które w jednej cząsteczce posiadają zarówno niemodyfikowane fosforanowe jak i tiofosforanowe wiązania internukleotydowe (PO/PS-ODNs) wykazują zwiększone powinowactwo do docelowej sekwencji wybranego mRNA i obniżone powinowactwo do białek. Ponadto PO/PS oligonukleotydy są znacząco bardziej odporne na działanie exo- i endonukleaz w porównaniu z niemodyfikowanymi PO oligonukleotydami [(a) W.-Y. Gao, F.-S. Han, Ch. Storm, W. Egan and Y.-Ch. Cheng, Mol. Pharmacol. 1992, 41, 223; (b) M. K. Ghosh, K. Ghosh and J. S. Cohen, Anti-Cancer Drug Des., 1993, 8, 15; (c) H. Soreq, D. Patinkin, E. Lev-Lehman, M. Grifman,
D. Ginzberg, F. Eckstein, Zakut, H. Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 1994, 91,7907].
Biorąc pod uwagę budowę chemiczną chimeryczne oligonukleotydy można podzielić na dwa typy. Pierwszy z nich posiada wiązania tiofosforanowe w naprzemiennych pozycjach, podczas gdy drugi
PL 227 760 B1 zawiera połączone klastery oligofosforanów i tiofosforanów. W tym przypadku zakłada się, że tiofosforanowe fragmenty znajdujące się na końcach będą zapewniały większą nukleolityczną stabilność, podczas gdy centralny niemodyfikowany fragment fosforanowy zwiększa własności hybrydyzacyjne „chimerycznej” cząsteczki w porównaniu z PS-ODNs i ułatwia działanie RNAzy H na dupleks wytworzony z docelowym RNA [B. T. Monia, J. F. Johnston, H. Sasmor and L. L. Cummins, J. Biol. Chem. 1996, 271, 14533].
Rozważając biologiczną aktywność tiofosforanowych oligonukleotydów (PS ODNs) należy brać pod uwagę chiralność atomu fosforu, co sprawia, że tiofosforanowe analogi występują w postaci mieszaniny 2n (liczba chiralnych atomów fosforu) diastereoizomerów, gdyż standardowo PS-ODNs syntetyzowane są przy użyciu niestereoselektywnej metody amidofosforynowej [W.J. Stec, A. Wilk, Angew. Chem. 1994, 106, 747; Angew. Chem., Int. Ed. Engl. 1994, 33, 709]. Badania dotyczące stereoselektywnej metody syntezy PS-ODNs były prowadzone w licznych laboratoriach i obecnie mogą one być otrzymane w oparciu o jedną z trzech możliwych metod syntezy: metodologię oksatiafosfolanową [(a) W.J. Stec, A. Grajkowski, M. Koziołkiewicz, B. Uznanski Nucleic Acid Res. 1991, 19, 5883; (b) P. Guga, A. Okruszek, W.J. Stec Top. Curr. Chem. 2002, 220, 169], metodę wykorzystującą jako monomery 3'-O-(3-N-acylo)oksazafosfolidynowe pochodne nukleozydów [A. Wilk, A. Grajkowski, L.R. Phillips, S.L. Beaucage J. Am. Chem. Soc. 2000, 122, 2149] lub stereoselektywne monomery nukleozydowe pochodne 3'-O-oksazafosfolidynowe [N.Oka, T. Wada, K. Saigo J. Am. Chem. Soc. 2003, 125, 8307; N. oka, M. Yamamoto, T. Sato, T. Wada J. Am. Chem. Soc. 2008, 130, 16031].
W literaturze nie opisano dotychczas prób syntezy fosforanowo/tiofosforanowych chimerycznych oligonukleotydów z wykorzystaniem mieszanej strategii oksatiafosfolanowo-amidofosforynowej. Stereozdefiniowane internukleotydowe wiązania tiofosforanowe w cząsteczce oligodeoksyrybonukleotydu w sposobie według wynalazku są tworzone w oparciu o metodologię oksatiafosfolanową [(a) W.J. Stec, A. Grajkowski, M. Koziołkiewicz, B. Uznanski Nucleic Acid Res. 1991, 19, 5883; (b) P. Guga, A. Okruszek, W.J. Stec Top. Curr. Chem. 2002, 220, 169], która jako monomeryczne nukleotydy wykorzystuje poszczególne diastereomery odpowiednio blokowanych 3'-O-(2-tio-1,3,2-oksatiafosfolano)nukleozydów. Natomiast fosforanowe segmenty oligonukleotydów są otrzymywane z wykorzystywaniem powszechnie stosowanej metodologii amidofosforynowej.
Połączenie tych dwóch metodologii nie było dotychczas możliwe, gdyż odczynnik (mieszanina jod/woda) standardowo stosowany do utlenienia przejściowo tworzącego się fosforynowego wiązania internukleotydowego utlenia również tiofosforanowe wiązanie internukleotydowe utworzone w czasie elongacji łańcucha oligonukleotydowego za pomocą metodologii oksatiafosfolanowej.
Rozwiązanie tego problemu znaleziono stosując sposób według wynalazku, polegający na zastosowaniu specjalnie dobranego odczynnika utleniającego, który generuje wiązanie PO i w obecności, którego wiązanie PS pozostaje stabilne.
Sposób wytwarzania fosforanowo/tiofosforanowych oligonukleotydów o ogólnym wzorze 1, w którym Q oznacza atom wodoru lub grupę blokującą funkcję 5'-hydroksylową lub stały nośnik, U oznacza atom wodoru lub grupę blokującą funkcję 3'-hydroksylową lub stały nośnik, R1 oznacza atom wodoru lub niepodstawioną resztę alkilową lub arylową zawierającą od 1 do 7 atomów węgla, X oznacza atom siarki a Y oznacza atom tlenu lub X oznacza atom tlenu a Y oznacza atom siarki, k, I i m oznaczają liczby 0-100, przy czym co najmniej dwie z nich są różne od zera a poszczególne symbole B w łańcuchu oligodeoksyrybonukleotydowym są takie same lub różne i oznaczają resztę adeniny, guaniny, cytozyny o wzorach 2, 3 lub 4, w których R3 oznacza atom wodoru lub grupę blokującą funkcję egzoaminową, albo B oznacza resztę tyminy o wzorze 5, przy czym przy poszczególnych tiofosforanowych atomach fosforu są konfiguracje takie same lub różne albo ich mieszanina, według wynalazku polega na tym, że kondensację prowadzi się osadzając na nośniku nukleozyd o wzorze 8a w którym Z1 oznacza grupę blokującą funkcję 5'-hydroksylową, B ma wyżej podane znaczenie, a U oznacza stały nośnik z przedłużonym łańcuchem i dodaje się kolejno, naprzemiennie w obecności zasadowego katalizatora takiego jak 1,8-diazabicyklo[5.4.0]undec-7-en, pochodne nukleotydów o wzorze 6a w postaci takich samych lub różnych diastereomerów lub ich mieszanin, i wobec katalizatora kwasowego takiego jak tetrazol pochodne nukleotydów o wzorze 7a, przy czym gdy X lub Y oznacza atom siarki pochodne nukleotydów mają wzór ogólny 6a, w którym B i Z1 mają wyżej podane znaczenie a R4, R5, R6, R7 oznaczają atom wodoru, prosty alkil, cykloalkil lub aryl o 1 do 6 atomów węgla, a gdy X lub Y oznacza atom tlenu, pochodne nukleotydów mają wzór ogólny 7a, w którym B i Z1 mają wyżej podane znaczenie, a R1 i R2 oznaczają niepodstawione reszty alkilowe lub arylowe zawierające od 1 do 7 atomów węgla, przy czym po każdym etapie kondensacji z użyciem pochodnej
PL 227 760 B1 nukleotydu o wzorze 7a, w którym B, Z1, R1, R2 mają wyżej podane znaczenie stosuje się odczynnik utleniający wybrany z grupy nadtlenków i wodoronadtlenków organicznych, zwłaszcza sililowany wodoronadtlenek tert-butylowy i powtarza się każdy cykl reakcji, aż do wytworzenia oligodeoksyrybonukleotydu o żądanej sekwencji i o żądanych konfiguracjach przy internukleotydowym tiofosforanowym atomie fosforu a po zakończeniu syntezy z otrzymanego produktu, ewentualnie usuwa się grupy blokujące oraz nośnik albo kondensację prowadzi się stosując w pierwszym jej cyklu nukleozyd o wzorze 8b w którym Z2 oznacza grupę blokującą funkcję 3'-hydroksylową, B ma wyżej podane znaczenie, a Q oznacza stały nośnik z przedłużonym łańcuchem i dodaje się kolejno, naprzemiennie w obecności zasadowego katalizatora takiego jak 1,8-diazabicyklo[5,4.0]undec-7-en, pochodne nukleotydów o wzorze 6b w postaci takich samych lub różnych diastereomerów lub ich mieszanin, i wobec katalizatora kwasowego takiego jak tetrazol pochodne nukleotydów o wzorze 7b, przy czym gdy X lub Y oznacza atom siarki pochodne nukleotydów mają wzór ogólny 6b, w którym B i Z2 mają wyżej podane znaczenie a R4, R5, R6, R7 oznaczają atom wodoru, prosty alkil, cykloalkil lub aryl o 1 do 6 atomów węgla, a gdy X lub Y oznacza atom tlenu, a pochodne nukleotydów mają wzór ogólny 7b w którym B i Z2 mają wyżej podane znaczenie, a R1 i R2 oznaczają reszty alkilowe lub arylowe, przy czym po każdym etapie kondensacji z użyciem pochodnej nukleotydu o wzorze 7b, w którym Z2, B, R1, R2 mają wyżej podane znaczenie stosuje się odczynnik utleniający wybrany z grupy nadtlenków i wodoronadtlenków organicznych, zwłaszcza sililowany wodoronadtlenek tert-butylowy i powtarza się każdy cykl reakcji, aż do wytworzenia oligodeoksyrybonukleotydu o żądanej sekwencji i o żądanych konfiguracjach przy internukleotydowym tiofosforanowym atomie fosforu a po zakończeniu syntezy z otrzymanego produktu, ewentualnie usuwa się grupy blokujące oraz nośnik.
Równocześnie z odszczepieniem oligodeoksyrybonukleotydu od stałego nośnika usuwa się grupy blokujące funkcję egzoaminowe, z wytworzeniem związku o wzorze 1, w którym Q=H, U=H, B ma wyżej podane znaczenie, k, I, m, mają wyżej podane znaczenie a R=H.
Do zabezpieczenia grup 5'-hydroksylowych stosuje się znane grupy blokujące, korzystnie acylową, benzylową, trifenylometylową, trialkilosililową, 4-metoksytrifenylometylową, a zwłaszcza 4,4-dimetoksytrifenylometylową.
Do ochrony grup egzoaminowych stosuje się korzystnie, grupę fenoksyacetylową, izopropoksyacetylową, izobutyrylową, benzoilową, (dialkiloamino)metylenową, (dialkiloamino)etylidenową.
Po każdym cyklu kondensacji usuwa się grupy blokujące funkcję 5'-hydroksylową, aby przyłączyć następny nukleotyd.
Reakcję prowadzi się w bezwodnym rozpuszczalniku organicznym, korzystnie acetonitrylu, chlorku metylenu, N,N-dimetyloformamidzie.
Jako katalizator zasadowy reakcji tworzenia wiązania internukleotydowego stosuje się nienukleofilowe alkoholany, korzystnie tert-butanolan potasowy oraz 1-metyloimidazol, 4-dimetyloaminopirydyna, 1,8-diazabicyklo[5.4.0]undec-7-en.
Jako katalizator kwasowy reakcji tworzenia wiązania internukleotydowego korzystnie stosuje się takie związki jak triazol, tetrazol.
Jako odczynnik utleniający, który generuje internukleotydowe wiązanie fosforanowe (P=O) stosuje się nadtlenki i wodoronadtlenki organiczne, korzystnie sililowany wodoronadtlenek t-butylowy (t-butyloperoksytrimetylosilan).
Jak już wspomniano, zastosowanie sposobu według wynalazku zapewnia stereospecyficzność syntezy tiofosforanowych (P=S) segmentów chimerycznego oligodeoksyrybonukleotydu na stałym nośniku.
Poniżej przedstawiono szczególnie korzystny przebieg procedury według wynalazku.
W związku o wzorze 8a, w którym B oznacza resztę adeniny, guaniny, cytozyny o wzorach 2, 3, 4, w których R3 oznacza atom wodoru lub grupę blokującą funkcję egzoaminową, albo B oznacza resztę tyminy o wzorze 5, Z1 oznacza grupę blokującą funkcję 5'-hydroksylową, U oznacza stały nośnik z przedłużonym łańcuchem, odblokowuje się grupę 5'-hydroksylową na drodze kwaśnej hydrolizy i poddaje się kondensacji w obecności katalizatora zasadowego takiego jak 1,8-diazabicyklo[5.4.0]undec-7-en, ze związkiem o wzorze ogólnym 6a, w którym B, Z1 mają wyżej podane znaczenie, a R4, R5, R6, R7 oznaczają atom wodoru, prosty alkil, cykloalkil lub aryl o 1 do 6 atomów węgla, otrzymując związek o wzorze 1, w którym B, U mają wyżej podane znaczenie, Q=Z1, które ma wyżej podane znaczenie, R1 oznacza atom wodoru, X oznacza atom siarki, a k=0, l=0, m=1. Następnie odblokowuje się funkcję 5'-hydroksylową przez kwaśną hydrolizę i przyłącza się, w obecności katalizatora zasadowego takiego jak 1,8-diazabicyklo[5.4.0]undec-7-en kolejny związek o wzorze 6a, w którym
PL 227 760 B1
B, Z1, R4, R5, R6, R7 mają wyżej podane znaczenie, powtarzając pierwszy cykl reakcji m-razy, aż do wytworzenia o żądanej sekwencji i o żądanej konfiguracji przy internukleotydowym atomie fosforu oligodeoksyrybonukleotydu o wzorze 1, w którym B, Q i U mają wyżej podane znaczenie, R1 oznacza atom wodoru, X oznacza atom siarki a k=0 i l=0. Następnie przyłącza się w obecności katalizatora kwasowego takiego jak tetrazol związek o wzorze 7a, w którym B ma wyżej podane znaczenie, Z1 jest grupą blokującą, a R1, R2 oznaczają reszty alkilowe lub arylowe, po czym do kolumienki reakcyjnej wprowadza się odczynnik utleniający otrzymując związek o wzorze 1, w którym B, Q i U mają wyżej podane znaczenie, X ma wyżej podane znaczenie, R1 ma wyżej podane znaczenie, Y oznacza atom tlenu, m ma wyżej podane znaczenie a k=0, 1=1. Następnie odblokowuje się funkcję 5'-hydroksylową przez kwaśną hydrolizę i powtarza się ostatni cykl reakcji l-razy aż do wytworzenia oligodeoksyrybonukleotydu o wzorze 1, w którym B, Q, U, R1 X i Y mają wyżej podane znaczenie, a k=0. Następnie po odblokowaniu 5'-hydroksylowej funkcji na drodze kwaśnej hydrolizy w obecności katalizatora zasadowego przyłącza się związek o wzorze 6a, w którym B, Z1, R4, R5, R6, R7 mają wyżej podane znaczenie, otrzymując związek o wzorze 1, w którym B, Q, U, R1, X i Y mają wyżej podane znaczenie,
I i m mają wyżej podane znaczenie a k=1. Następnie odblokowuje się funkcję 5'-hydroksylową na drodze kwaśnej hydrolizy i powtarza się ostatni cykl reakcji k-razy aż do wytworzenia o żądanej sekwencji i o żądanej konfiguracji przy internukleotydowym atomie fosforu oligodeoksyrybonukleotydu o wzorze 1, w którym B, Q, U, R1 X i Y mają wyżej podane znaczenie, k, I, m mają wyżej podane znaczenie. Odcięcie oligonukleotydu i usunięcie internukleotydowych grup ochronnych zachodzi w środowisku zasadowym i prowadzi do wytworzenia związku o wzorze 1, w którym X i Y mają wyżej podane znaczenie, B oznacza reszty niechronionych na grupach egzoaminowych nukleozasad takich jak adenina, guanina, cytozyna, tymina, Q, U, R1 oznaczają atom wodoru.
Wynalazek ilustrują niżej podane przykłady:
P r z y k ł a d I
Synteza fragmentu o sekwencji TpsTpsTpsTpoTpoTpoTpsTpsTpsToh
A. Przez kolumienkę o pojemności 150 pl, zabezpieczonej z dwóch stron filterkami, zawierającej 1 μΜ 5’-0-{4,4’-dimetoksytrifenylometylo) tymidyny związanej ze stałym nośnikiem, przepuszczono 2 x 5 ml 2% kwasu dichlorooctowego w chlorku metylenu w ciągu 1 min., przemyto 1 ml chlorku metylenu a następnie 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią.
B. Do tak przygotowanej kolumienki wprowadzono 150 μl roztworu acetonitrylu zawierającego 20 μΜ 5’-O-(4,4’-dimetoksytrifenylometylo)-tymidylo-3’-O-(2-tio-1,3,2-oksatiafosfolanu) (diastereomer mniej mobilny) i 50 μM 1,8-diazabicyklo[5.4.0]-undec-7-enu. Reakcję prowadzono przez 15 minut w temperaturze pokojowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią, po czym przez kolumienkę przepuszczono 150 μl roztworu A+B (1:1) w ciągu 1 min [A-12% roztwór bezwodnika octowego w mieszaninie pirydyna-THF (10:8), B-7g DMAP w 100 ml THF]. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią. Następnie wprowadzono 2 x 5 ml 2% kwasu dichlorooctowego w chlorku metylenu, w celu odblokowania funkcji 5'-hydroksylowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią.
C. Procedurę opisaną w punkcie B powtórzono dwukrotnie.
D. Następnie do kolumienki wprowadzono 150 μl roztworu acetonitrylu zawierającego 20 μM 5’-O-(4,4,-dimetoksytrifenylometylo)-tymidylo-3’-O-(O-3-cyjanoetylo-N,N-diizopropylo)amidofosforynu i 20 μΜ tetrazolu. Reakcję prowadzono przez 15 minut w temperaturze pokojowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod wysoką próżnią. Następnie przez kolumienkę przepuszczono 150 μl roztworu A+B (1:1) w ciągu 1 min [A-12% roztwór bezwodnika octowego w mieszaninie pirydyna-THF (10:8), B-7 g DMAP w 100 ml THF]. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią. Do tak przygotowanej kolumienki wprowadzono 150 μl roztworu zawierającego 50 μM sililowanego wodoronadtlenku tert-butylowego. Reakcję prowadzono przez 30 minut w temperaturze pokojowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1), a następnie wprowadzono x 5 μl 2% kwasu dichlorooctowego w chlorku metylenu, w celu odblokowania funkcji
PL 227 760 B1
5’-hydroksylowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią.
E. Procedurę opisaną w punkcie D powtórzono dwukrotnie
F. Następnie procedurę opisaną w punkcie B powtórzono trzykrotnie
G. Do kolumienki wprowadzono 150 pl 10% roztworu piperydyny w CH3CN, następnie po upływie 1 godz. usunięto roztwór i kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1), po czym w celu odcięcia oligonukleotydu od stałego nośnika zawartość kolumienki przesypano do fiolki zawierającej 1 ml 25% wodnego roztworu amoniaku. Po upływie 1 godz. odfiltrowano roztwór i złoże przemyto amoniakiem, po czym połączone roztwory zatężono pod wysoką próżnią i analizowano za pomocą MALDI-MS [(M-1)m/z 3075; nieobecny pik M-16 co świadczy o braku utlenienia wiązania P=S].
P r z y k ł a d II
T poT poT poT poT pod(ApsApsApsAoH)
A. Przez kolumienkę o pojemności 150 pl, zabezpieczonej z dwóch stron filterkami, zawierającej 1 μΜ 5’-O-(4,4,-dimetoksytrifenylometylo)-N6-benzoilo-deoksyadenozyny związanej ze stałym nośnikiem, przepuszczono 2 x 5 ml 2% kwasu dichlorooctowego w chlorku metylenu w ciągu 1 min., przemyto 1 ml chlorku metylenu a następnie 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią.
B. Do tak przygotowanej kolumienki wprowadzono 150 μl roztworu acetonitrylu zawierającego 20 μM 5’-0-(4,4’-dimetoksytrifenylometylo)-N6-benzoilodeoksyadenozyno-3’-O-(2-tio-1,3,2-oksatiafosfolanu) (diastereomer mniej mobilny) i 50 μM 1,8-diazabicyklo[5.4.0]-undec-7-enu. Reakcję prowadzono przez 15 minut w temperaturze pokojowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią, po czym przez kolumienkę przepuszczono 150 μl roztworu A+B (1:1) w ciągu min [A-12% roztwór bezwodnika octowego w mieszaninie pirydyna-THF (10:8), B-7 g DMAP w 100 ml THF]. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią. Następnie wprowadzono x 5 ml 2% kwasu dichlorooctowego w chlorku metylenu, w celu odblokowania funkcji 5-hydroksylowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią.
C. Procedurę opisaną w punkcie B powtórzono dwukrotnie.
D. Następnie do kolumienki wprowadzono 150 μl roztworu acetonitrylu zawierającego 20 μM 5’-O-(4,4’-dimetoksytrifenylometylo)-tymidylo-3’-O-(O-3-cyjanoetylo-N,N-diizopropylo)amidofosforynu 20 μM tetrazolu. Reakcję prowadzono przez 15 minut w temperaturze pokojowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod wysoką próżnią. Następnie przez kolumienkę przepuszczono 150 μl roztworu A+B (1:1) w ciągu 1 min [A-12% roztwór bezwodnika octowego w mieszaninie pirydyna-THF (10:8), B-7 g DMAP w 100 ml THF]. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią. Do tak przygotowanej kolumienki wprowadzono 150 μl roztworu zawierającego 50 μM sililowanego wodoronadtlenku tert-butylowego Reakcję prowadzono przez 30 minut w temperaturze pokojowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1), a następnie wprowadzono x 5 ml 2% kwasu dichlorooctowego w chlorku metylenu, w celu odblokowania funkcji 5'-hydroksylowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią.
E. Procedurę opisaną w punkcie D powtórzono czterokrotnie
F. Następnie procedurę opisaną w punkcie B powtórzono trzykrotnie
G. Do kolumienki wprowadzono 150 μl 10% roztworu piperydyny w CH3CN, następnie po upływie 1 godz. usunięto roztwór i kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1), po czym w celu odcięcia oligonukleotydu od stałego nośnika i odblokowania funkcji egzoaminowych zawartość kolumienki przesypano do fiolki zawierającej 1 ml 25% wodnego roztworu amoniaku. Po upływie 24 godz. odfiltrowano roztwór i złoże przemyto amoniakiem, po czym połączone roztwory zatężono pod wysoką próżnią i analizowano za pomocą MALDI-MS [(M-1)m/z 2758.2; nieobecny pik M-16 co świadczy o braku utlenienia wiązania P=S].
PL 227 760 B1
P r z y k ł a d III d(ApoCps ApoCpsApoCpsApoCpsCoh)
A. Przez kolumienkę o pojemności 150 μ|, zabezpieczonej z dwóch stron filterkami, zawierającej 1 μΜ 5’-O-(4,4’-dimetoksytrifenylometylo)-N4-benzoilodeoksycytydyny związanej ze stałym nośnikiem, przepuszczono 5 ml 2% kwasu dichlorooctowego w chlorku metylenu w ciągu 1 min., przemyto 1 ml chlorku metylenu a następnie 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią.
B. Do tak przygotowanej kolumienki wprowadzono 150 μl roztworu acetonitrylu zawierającego 20 μM 5’-O-(4,4’-dimetoksytrifenylometylo)-N4-benzoilodeoksycytydyno-3’-O-(2-tio-1,3,2-oksatiafosfolanu) (diastereomer bardziej mobilny) i 50 μM 1,8-diazabicyklo[5.4.0]-undec-7-enu. Reakcję prowadzono przez 15 minut w temperaturze pokojowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią, po czym przez kolumienkę przepuszczono 150 μl roztworu A+B (1:1) w ciągu 1 min [A-12% roztwór bezwodnika octowego w mieszaninie pirydyna-THF (10:8), B-7 g DMAP w 100 ml THF]. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią. Następnie wprowadzono 2 x 5 ml 2% kwasu dichlorooctowego w chlorku metylenu, w celu odblokowania funkcji 5'-hydroksylowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią.
C. Następnie do kolumienki wprowadzono 150 μl roztworu zawierającego 20 μΜ 5'-O-(4,4'-dimetoksytrifenylometylo)-N6-benzoilodeoksyadenozyno-3’-O-(O-3-cyjanoetylo-N,N-diizopropylo)amidofosforynu i 20 μΜ tetrazolu. Reakcję prowadzono przez 15 minut w temperaturze pokojowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod wysoką próżnią. Następnie przez kolumienkę przepuszczono 150 μl roztworu A+B (1:1) w ciągu 1 min. [A-12% roztwór bezwodnika octowego w mieszaninie pirydyna-THF (10:8), B-7g DMAP w 100 ml THF]. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią. Do tak przygotowanej kolumienki wprowadzono 150 μl roztworu zawierającego 50 μM sililowanego wodoronadtlenku tert-butylowego. Reakcję prowadzono przez 30 minut w temperaturze pokojowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1), a następnie wprowadzono 2 x 5 ml 2% kwasu dichlorooctowego w chlorku metylenu, w celu odblokowania funkcji 5'-hydroksylowej. Kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1) i suszono pod argonem a następnie pod wysoką próżnią.
D. Powtórzono procedurę opisaną w punkcie B.
E. Powtórzono procedurę opisaną w punkcie C.
F. Procedury opisane w punktach B i C powtarzano dwukrotnie.
G. Do kolumienki wprowadzono 150 μl 1.0% roztworu piperydyny w CH3CN, następnie po upływie 1 godz. usunięto roztwór i kolumienkę przemyto 8 ml mieszaniny acetonitryl-chlorek metylenu (1:1), po czym w celu odcięcia oligonukleotydu od stałego nośnika i odblokowania funkcji egzoaminowych zawartość kolumienki przesypano do fiolki zawierającej 1 ml 25% wodnego roztworu amoniaku. Po upływie 24 godz. odfiltrowano roztwór i złoże przemyto amoniakiem, po czym połączone roztwory zatężono pod wysoką próżnią i analizowano za pomocą MALDIMS [(M-1)m/z 2699.1; nieobecny pik M-16 co świadczy o braku utlenienia wiązania P=S].
Sposobem analogicznym do opisanego w przykładach l-III otrzymano następujące fragmenty:
d (GpoGpoApoApoApsAoh) d(GpoGpoApoApSApSAoH) d(ApsApsAps)T poT poT poT poT pod(ApsApsApsAoH)
T poT poT poT poT Pod(CpsCpsCpsCoH) d(ApsApsAps)T poT poT poT poT pod (ApsApsApsAoh)

Claims (2)

1. Sposób wytwarzania modyfikowanych oligonukleotydów zawierających co najmniej jedno wiązanie fosfodiestrowe, w którym niemostkowy atom tlenu jest zastąpiony atomem siarki, o ogólnym wzorze 1, w którym Q oznacza atom wodoru lub grupę blokującą funkcję
PL 227 760 B1
5'-hydroksylową lub stały nośnik, U oznacza atom wodoru lub grupę blokującą funkcję 3’-hydroksylową lub stały nośnik, R1 oznacza atom wodoru lub niepodstawioną resztę alkilową lub arylową zawierającą od 1 do 7 atomów węgla, X oznacza atom siarki a Y oznacza atom tlenu lub X oznacza atom tlenu a Y oznacza atom siarki, k, I i m oznacza liczbę 0-100, przy czym co najmniej dwie z nich są różne od zera a poszczególne symbole B w łańcuchu oligodeoksyrybonukleotydowym są takie same lub różne i oznaczają resztę adeniny, guaniny, cytozyny o wzorach 2, 3 lub 4, w których R3 oznacza atom wodoru lub grupę blokującą funkcję egzoaminową, albo B oznacza resztę tyminy o wzorze 5, przy czym przy poszczególnych tiofosforanowych atomach fosforu są konfiguracje takie same lub różne albo ich mieszanina, znamienny tym, że kondensację prowadzi się osadzając na nośniku nukleozyd o wzorze 8a w którym Z1 oznacza grupę blokującą funkcję 5'-hydroksylową, B ma wyżej podane znaczenie, a U oznacza stały nośnik z przedłużonym łańcuchem i dodaje się kolejno, naprzemiennie w obecności zasadowego katalizatora takiego jak 1,8-diazabicyklo[5.4.0]undec-7-en, pochodne nukleotydów o wzorze 6a w postaci takich samych lub różnych diastereomerów lub ich mieszanin, i wobec katalizatora kwasowego takiego jak tetrazol pochodne nukleotydów o wzorze 7a, przy czym gdy X lub Y oznacza atom siarki pochodne nukleotydów mają wzór ogólny 6a, w którym B i Z1 mają wyżej podane znaczenie a R4, R5, R6, R7 oznaczają atom wodoru, prosty alkil, cykloalkil lub aryl o 1 do 6 atomów węgla, a gdy X lub Y oznacza atom tlenu, pochodne nukleotydów mają wzór ogólny 7a, w którym B i Z1 mają wyżej podane znaczenie, a R1 i R2 oznaczają reszty alkilowe lub arylowe, przy czym po każdym etapie kondensacji z użyciem pochodnej nukleotydu o wzorze 7a, w którym B, Z1, R1, R2 mają wyżej podane znaczenie stosuje się odczynnik utleniający wybrany z grupy nadtlenków i wodoronadtlenków organicznych, zwłaszcza sililowany wodoronadtlenek tert-butylowy (tert-butyloperoksytrimetylosilan) i powtarza się każdy cykl reakcji, aż do wytworzenia oligodeoksyrybonukleotydu o żądanej sekwencji i o żądanych konfiguracjach przy internukleotydowym tiofosforanowym atomie fosforu a po zakończeniu syntezy z otrzymanego produktu, ewentualnie usuwa się grupy blokujące oraz nośnik albo kondensację prowadzi się stosując w pierwszym jej cyklu nukleozyd o wzorze 8b w którym Z2 oznacza grupę blokującą funkcję 3'-hydroksylową, B ma wyżej podane znaczenie, a Q oznacza stały nośnik z przedłużonym łańcuchem i dodaje się kolejno, naprzemiennie w obecności zasadowego katalizatora takiego jak 1,8-diazabicyklo[5.4.0]undec-7-en, pochodne nukleotydów o wzorze 6b w postaci takich samych lub różnych diastereomerów lub ich mieszanin, i wobec katalizatora kwasowego takiego jak tetrazol pochodne nukleotydów o wzorze 7b, przy czym gdy X lub Y oznacza atom siarki pochodne nukleotydów mają wzór ogólny 6b, w którym B i Z2 mają wyżej podane znaczenie a R4, R5, R6, R7 oznaczają atom wodoru, prosty alkil, cykloalkil lub aryl o 1 do 6 atomów węgla, a gdy X lub Y oznacza atom tlenu, a pochodne nukleotydów mają wzór ogólny 7b w którym B i Z2 mają wyżej podane znaczenie, a R1 i R2 oznaczają niepodstawione reszty alkilowe lub arylowe zawierające od 1 do 7 atomów węgla, przy czym po każdym etapie kondensacji z użyciem pochodnej nukleotydu o wzorze 7b, w którym Z2, B, R1, R2 mają wyżej podane znaczenie stosuje się odczynnik utleniający wybrany z grupy nadtlenków i wodoronadtlenków organicznych, zwłaszcza sililowany wodoronadtlenek tert-butylowy i powtarza się każdy cykl reakcji, aż do wytworzenia oligodeoksyrybonukleotydu o żądanej sekwencji i o żądanych konfiguracjach przy internukleotydowym tiofosforanowym atomie fosforu a po zakończeniu syntezy z otrzymanego produktu, ewentualnie usuwa się grupy blokujące oraz nośnik.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że po każdym etapie kondensacji z użyciem pochodnej nukleotydu o wzorze 7a, w którym, Z1 oznacza atom wodoru lub grupę blokującą funkcję 5'-hydroksylową, a R1, R4 oznaczają reszty alkilowe lub arylowe, B oznacza resztę adeniny, guaniny, cytozyny o wzorach 2, 3, 4, w których R3 oznacza atom wodoru lub grupę blokującą funkcję egzoaminową albo B oznacza resztę tyminy o wzorze 5, lub po każdym etapie kondensacji z użyciem pochodnej nukleotydu o wzorze 7b, w którym Z2 oznacza atom wodoru lub grupę blokującą funkcję 5'-hydroksylową, a R1, R2 oznaczają reszty alkilowe lub arylowe, B oznacza resztę adeniny, guaniny, cytozyny o wzorach 2, 3, 4, w których R3 oznacza atom wodoru lub grupę blokującą funkcję egzoaminową albo B oznacza resztę tyminy o wzorze 5 stosuje się odczynnik utleniający z grupy nadtlenków i wodoronadtlenków organicznych, korzystnie sililowany wodoronadtlenek tert-butylowy (tert-butyloperoksytrimetylosilan).
PL 227 760 Β1
PL399630A 2012-06-22 2012-06-22 Sposób wytwarzania modyfikowanych oligonukleotydów zawierających co najmniej jedno wiązanie fosfodiestrowe, w którym niemostkowy atom tlenu jest zastąpiony atomem siarki PL227760B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL399630A PL227760B1 (pl) 2012-06-22 2012-06-22 Sposób wytwarzania modyfikowanych oligonukleotydów zawierających co najmniej jedno wiązanie fosfodiestrowe, w którym niemostkowy atom tlenu jest zastąpiony atomem siarki

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL399630A PL227760B1 (pl) 2012-06-22 2012-06-22 Sposób wytwarzania modyfikowanych oligonukleotydów zawierających co najmniej jedno wiązanie fosfodiestrowe, w którym niemostkowy atom tlenu jest zastąpiony atomem siarki

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL399630A1 PL399630A1 (pl) 2013-12-23
PL227760B1 true PL227760B1 (pl) 2018-01-31

Family

ID=49767883

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL399630A PL227760B1 (pl) 2012-06-22 2012-06-22 Sposób wytwarzania modyfikowanych oligonukleotydów zawierających co najmniej jedno wiązanie fosfodiestrowe, w którym niemostkowy atom tlenu jest zastąpiony atomem siarki

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL227760B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL399630A1 (pl) 2013-12-23

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP4731324B2 (ja) N−o結合性架橋構造型新規人工核酸
JP3050595B2 (ja) オリゴヌクレオチド類似体
US5532130A (en) Methods and compositions for sequence-specific hybridization of RNA by 2'-5' oligonucleotides
JP3653102B2 (ja) 末端3′−3′および/または5′−5′連鎖を有するオリゴリボヌクレオチドおよびリボザイム類縁体
EP0549686A4 (en) Modified internucleoside linkages
WO2002018388A1 (fr) Analogues de nucleosides et derives d'oligonucleotides renfermant ces analogues
CA2878945A1 (en) Chiral control
WO2003039523A2 (en) OLIGONUCLEOTIDES MODIFIED WITH NOVEL α-L-RNA ANALOGUES
JPH07501527A (ja) 修飾されたピリミジンを含有するオリゴマーを使用する増強された三重らせんおよび二重らせんの成形
JPH06502758A (ja) 遺伝子発現を検出及び変調する糖修飾されたオリゴヌクレオチド
CN113412268B (zh) 5’位修饰核苷和使用其的核苷酸
CN111448316A (zh) 新的硫代亚磷酰胺
KR100318796B1 (ko) 변성올리고데옥시리보뉴클레오티드,그의제조방법및그의치료적용도
CN110590886A (zh) 修饰核苷、核苷酸和核酸聚合物及其制备方法与应用
WO2002018406A1 (en) Alkylated hexitol nucleoside analogues and oligomers thereof
CN101238213B (zh) 使用扭转嵌入核酸(TINA)稳定并选择性地形成Hoogsteen型三链体和双链体以及制备TINA的工艺
WO1996039414A1 (en) Novel base protecting groups for oligonucleotide synthesis
PL227760B1 (pl) Sposób wytwarzania modyfikowanych oligonukleotydów zawierających co najmniej jedno wiązanie fosfodiestrowe, w którym niemostkowy atom tlenu jest zastąpiony atomem siarki
BR112021016460A2 (pt) Oligonucleotídeo gapmer antissenso de fita simples, sal farmaceuticamente aceitável de um oligonucleotídeo, conjugado, composição farmacêutica e invenção
Meldgaard et al. Automated synthesis of branched oligodeoxynucleotide analogues using arabino-uridine as branching nucleotide
Banait et al. DNA and RNA analogues–oligonucleotide phosphoramidates with bridging nitrogen
JP2006248975A (ja) ヌクレオシドホスホロアミダイト化合物
WO2005083084A1 (en) Intercalating triplex forming oligonucleotide derivatives and process for the preparation thereof
HK40119680A (zh) 包含三硫代磷酸酯核苷间键的寡核苷酸
CN116568696A (zh) 二硫代磷酸酯寡核苷酸的新颖合成