PL228135B1 - Urzadzenie terapeutyczne wielofunkcyjne - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie terapeutyczne wielofunkcyjne znajdujące zastosowanie w leczeniu, gazami terapeutycznymi oraz w światło i magnetoterapii.

W leczeniu wielu chorób pomocnym jest wykorzystywanie leczniczych własności światła, pola elektrycznego, pola magnetycznego oraz gazów, przykładowo tlenu lub ozonu, Do każdego rodzaju terapii wykorzystywane są zazwyczaj oddzielne urządzenia. Ze względu na różnorodność takich urządzeń zabiegi z ich wykorzystywaniem wymagają specjalistycznych ośrodków koncentrujących się na wybranych polach leczenia i stymulacji, co stwarza problemy z możliwością korzystania z nich przez pacjentów. Stąd też występuje tendencja do opracowywania urządzeń, w których różnego rodzaju terapie mogą być prowadzone w sposób skojarzony, wielofunkcyjny.

Dla przykładu z polskiego zgłoszenia patentowego P.406163 znane jest urządzenie do fotoelektromagnetostymulacji, które umożliwia wybiórcze wykorzystywanie do zabiegów, leczenia świetlnego, polem elektrycznym i polem magnetycznym. Urządzenie to wyposażone jest w standardowe zasilanie do elektrostymulacji, światłoterapii i magneto stymulacji i dodatkowo posiada elektrodowe moduły z modulatorem z programowalnym sektorem modulacji procesorem i multiplekserem. Modulator ma odpowiednie wejściowe i wyjściowe gniazda, dla każdego z rodzajów terapii. Elektrodowy moduł urządzenia, ma jednowarstwowy, względnie wielowarstwowy elektrodowy materiał do galwanicznego kontaktu z ciałem człowieka, korzystnie pierścieniowy, a w nim źródło światła oddalone izolacyjną tuleją, i wokół niego znajduje się cewka magnetyczna. Moduł ten mocowany jest na ciele pacjenta za pomocą podciśnieniowej przyssawki lub elastycznej opaski.

Dzięki temu urządzeniu możliwą stała się równoczesna, zsynchronizowana stymulacja światłem, korzystnie spolaryzowanym, polem elektrycznym oraz polem magnetycznym w sposób ściśle zsynchronizowany z częstotliwością zmian mikrokrążenia w narządach oraz funkcjonowaniu płuc.

Znane są również różne układy lub urządzenia do leczenia z zastosowaniem gazu terapeutycznego, przykładowo ozonu lub dwutlenku węgla. Na przykład z niemieckiego opisu patentowego DE 102012019693 A1 znany jest układ do hiperbarycznego, ciśnieniowego leczenia ran za pomocą gazu terapeutycznego. Układ ten obejmuje komorę zasilaną gazem i odizolowaną od ciała, posiadającą przyłącze gazu, przynajmniej jeden zawór nadciśnienia i otwór wtryskowy. Pomiędzy koszulką a raną kończyny utrzymywany jest odstęp za pomocą elementu dystansowego. Szczelność komory zapewnia element uszczelniający przestrzeń wlotu do komory po wsunięciu do niej kończyny. Istnieje również wiele podobnych rozwiązań, w których komora zmieści całe ciało pacjenta, któremu wystaje z niej tylko głowa, jak jest to pokazane w opisie wzoru użytkowego CN 203576885 U czy też w opisie patentowym PL 217326 B1, względnie komorami są elementy przystosowane do konkretnych części ciała i na nie nakładane, jak to jest przykładowo w opisie EP 2359797 A1 czy CN 101795656. Niedogodnością tych rozwiązań jest brak skojarzenia terapeutycznego oddziaływania na ciało pacjenta gazem leczniczym i jednocześnie, względnie w bezpośredniej kolejności czasowej terapia polem magnetycznym względnie światłem spolaryzowanym.

Znane jest również, na przykład z opisu patentowego EP 1074275 A4 (WO 9952597 A1) urządzenie fotometryczne do fizjoterapii, wykorzystujące matrycę optycznych elementów promieniowania świetlnego do przestrzennego wspomagania leczenia stanów chorobowych. Elementy promieniowania usytuowane są na powierzchni podłoża urządzenia o nadanym kształcie odpowiednim dla leczonego miejsca organizmu, połączonego z korpusem urządzenia za pomocą odpowiednich uchwytów. Urządzenie to wyposażone jest również w dodatkowe moduły do regulacji temperatury, ciśnienia i składu gazu w obrębie miejsca leczonego, a także w wytwornicę impulsów pola magnetycznego. Przezroczysta pokrywa urządzenia umożliwia obserwowanie leczonego miejsca, a warstwowe wykonanie korpusu urządzenia służy ujednoliceniu wytwarzanego promieniowania. Urządzenie to służy do wspomagania leczenia schorzeń powierzchniowych ciała, urazów, stłuczeń lub obrzęków, a także przewodów krwionośnych i procesów zakaźnych. Niedogodnością stosowania takiego urządzenia jest konieczność każdorazowego nadawania kształtu, odpowiedniego dla poddanego leczeniu miejsca organizmu, co wiąże się również z koniecznością indywidualnego rozmieszczania elementów świetlnych, doprowadzeń gazu leczniczego, czy też usytuowania urządzeń do wytwarzania pola magnetycznego. Dodatkowym problemem jest trudność prawidłowej dezynfekcji urządzenia przed kolejnym zabiegiem, a także wieloelementowa budowa ograniczająca mobilność urządzenia.

PL 228 135 B1

Celem wynalazku jest opracowanie budowy urządzenia terapeutycznego, dzięki któremu możliwym jest skojarzenie zabiegów gazem terapeutycznym, polem magnetycznym i światłem bez potrzeby wykorzystywania odrębnych urządzeń specjalistycznych.

Istota wynalazku polega na tym, że komora terapeutyczna posiada cylinder wewnętrzny wykonany z przezroczystego materiału, a na jej zewnętrznej powierzchni rozmieszczone są światła, który to cylinder wewnętrzny umieszczony jest współśrodkowo we wnętrzu cylindra pośredniego. Cylinder pośredni ma na zewnętrznej powierzchni nawiniętą cewkę elektromagnetyczną, podłączoną do jej zasilania poprzez przyłączony do niej szeregowo kondensator, tworzący wraz z cewką elektromagnetyczną obwód rezonansowy. Jednocześnie zarówno cylinder wewnętrzny, jak i cylinder pośredni zamknięte są od dołu rozłącznym dnem komory terapeutycznej, które w części centralnej posiada światła. Od góry cylinder wewnętrzny ma zamocowany elastyczny rękaw, natomiast zewnętrzna obudowa wyposażona jest w otwory i co najmniej jeden wentylator do schładzania wnętrza komory terapeutycznej.

Celowym jest również takie rozmieszczenie świateł na cylindrze wewnętrznym, że są one ułożone na powierzchni zewnętrznej tego cylindra wewnętrznego, w równoległych do osi wzdłużnej rzędach, rozmieszczonych na obwodzie cylindra zewnętrznego w regularnych odstępach.

Korzystnym jest również wykonanie, w którym dno komory terapeutycznej ma światła umieszczone w części centralnej pod przezroczystą pokrywą.

Pożądanym jest takie wykonanie, w którym zewnętrzna obudowa wyposażona jest w przelotowe otwory oraz co najmniej jeden wentylator do schładzania wnętrza komory terapeutycznej.

Zasadniczą zaletą urządzenia według wynalazku jest zapewnienie możliwości skojarzonego wykonywania różnych zabiegów leczniczych równolegle, co może mieć przełożenie na wzrost skuteczności terapii. Dzięki możliwości programowania jednostki zasilająco-sterowniczej powstała możliwość wykonywania zaprogramowanych zabiegów w najkorzystniejszej dla pacjenta kolejności, bez potrzeby przerywania zabiegów dla dokonania zmiany urządzenia, względnie przemieszczania pacjenta na inne stanowisko. Bardzo istotną cechą pozytywną jest zasilanie cewki elektromagnetycznej poprzez przyłączony do niej szeregowo kondensator. Dla utrzymania dużej indukcji pola magnetycznego przy wyższych częstotliwościach należałoby podwyższać napięcie zasilania cewki do kilkuset wolt, co byłoby niebezpieczne dla pacjenta. Zamiast podwyższania napięcia zasilania cewki elektromagnetycznej zastosowano kondensator połączony szeregowo z cewką, przy wyższych częstotliwościach tworzący wraz z nią obwód rezonansowy. W efekcie napięcie zasilania obwodu rezonansowego pozostaje na niskim poziomie, natomiast energia potrzebna do wytworzenia pola magnetycznego o wyższej indukcji pochodzi z kondensatora. Bardzo istotną zaletą jest również mobilność urządzenia, co pozwala na jego wykorzystywanie w charakterze urządzenia przenośnego. Konstrukcja komory terapeutycznej jest bardzo prosta i łatwa do montażu i demontażu, co wprost przekłada się na łatwe wykonywanie operacji dezynfekcji. Urządzenie terapeutyczne według wynalazku jest przy tym stosunkowo proste w budowie i użytkowaniu, w tym również łatwe w wymaganych operacjach dezynfekcji.

Wynalazek został bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia kompletne urządzenie terapeutyczne wielofunkcyjne w widoku z boku, fig. 2 - komorę terapeutyczną w widoku z boku z częściowym wycięciem do jej wnętrza, obrazującym jej budowę, a fig. 3 - schemat blokowy zasilania połączeń urządzenia terapeutycznego wielofunkcyjnego.

Urządzenie terapeutyczne wielofunkcyjne 1 (fig. 1) składa się z komory terapeutycznej 2, w której umieszczona jest leczona kończyna, oraz z jednostki zasilająco-sterującej 3 wyposażonej w butlę 4 z gazem terapeutycznym, w opisywanym przypadku z tlenem medycznym. Jednostka zasilająco-sterująca 3 zasilana jest prądem z sieci za pomocą przewodu 5 i przewodem 6 z butli 4 tlenem medycznym, a połączona jest z komorą terapeutyczną 2 przewodem 7 zasilania elektrycznego, oraz dwoma przewodami gazowymi 8a, 8b doprowadzającymi do komory terapeutycznej 2 tlen, względnie ozon. Taka budowa pozwala na wykorzystanie urządzenia terapeutycznego 1 jako przenośnego.

Komora terapeutyczna 2 (fig. 2) zbudowana jest z zewnętrznej obudowy 9 połączonej z rozłącznym dnem 10 za pomocą złączy 11, a w jej wnętrzu osadzony jest cylinder wewnętrzny 12 posadowiony na dnie 10, a od góry wyposażony w rękaw uszczelniający 13 z materiału elastycznego, mocowany końcowymi zaciskami 13a na leczonej kończynie. Cylinder wewnętrzny 12 wykonany jest z przezroczystego tworzywa, przepuszczalnego dla pola magnetycznego i elektromagnetycznego i na swej powierzchni zewnętrznej 14 ma rozmieszczone lampy 15 wytwarzające światło, względnie światło spolaryzowane, pogrupowane w rzędach równoległych do osi wzdłużnej O przy podziałce kątowej a ich rozmieszczenia zbliżonej do 60°. Lampy 15a umieszczone są również pod przezroczystą pokrywą 10a dna 10.

PL 228 135 B1

Na zewnątrz cylindra wewnętrznego 12 w komorze terapeutycznej 2 osadzony jest równoległy cylinder pośredni 16, na zewnętrznej powierzchni 17 którego nawinięta jest cewka elektromagnetyczna 18 podłączona do przyłącza 19, do którego prąd doprowadzony jest przewodem 7. Zewnętrzna obudowa 9 wyposażona jest w przelotowe otwory 20 oraz w wentylatory 21, służące do odprowadzania na zewnątrz komory terapeutycznej 2 ciepła wytwarzanego podczas pracy cewki elektromagnetycznej 18. Do cylindra wewnętrznego 12 wprowadzone są dwa króćce 22, 23 służące do wprowadzania i odprowadzania gazu terapeutycznego, doprowadzanego z jednostki zasilająco-sterowniczej 3 przewodami gazowymi 8a, 8b.

Urządzenie terapeutyczne wielofunkcyjne 1 przedstawiono całościowo na uproszczonym schemacie połączeń (fig. 3). Składa się ono z komory terapeutycznej 2 oraz jednostki zasilająco-sterującej 3 odpowiednio ze sobą połączonych. Budowa komory terapeutycznej 2 została już przedstawiona szczegółowo na przykładzie wykonania na fig. 2. Jednostka zasilająco-sterująca 3 ma postać szafki osadzonej na kółkach 3a i wyposażonej w drzwiczki 3b, przez które jest dostęp do wewnętrznego wyposażenia elektrycznego i sterującego. Podstawowym elementem jednostki zasilająco-sterującej 3 jest układ sterujący US, do którego przyłączone są elementy: zasilacz cewki CE, generator ozonu GO, przyłącze butli gazowej BG, przyłącze czujnika zawartości tlenu ZT, przyłącze czujnika ciśnienia CC i przyłącze sterowania neutralizatorami N. Neutralizatory N oraz czujnik ciśnienia CC połączone są z przyłączem 22 kadłuba komory terapeutycznej 2 przewodem 8a za pośrednictwem zaworów elektromagnetycznych odpowiednio ZN i ZCC. Generator ozonu GO oraz połączona z nim równolegle butla gazowa BG przyłączone są za pomocą przewodu 8b z przyłączem 23 komory terapeutycznej 2. Zarówno generator ozonu GO, jak i butla gazowa BG sterowane są z układu sterowania US za pomocą zaworów ZGO i ZBG. Zasilacz cewki CE jednocześnie zasila cewkę elektromagnetyczną 18 poprzez połączony z nią szeregowo kondensator K, oraz lampy 15 i 15a. Zasilacz cewki CE może generować przebiegi sinusoidalne, prostokątne, trójkątne oraz połówkowe w zakresie częstotliwości od 0,5 do 100 Hz i napięciu pozwalającym na uzyskanie indukcyjności pola magnetycznego w cewce 18 nawiniętej na cylinder pośredni 16 o wartości do 15 mT oraz regulacje mocy oświetlenia w zakresie 10-500 mW/m² dla zakresu 600-700 nm dla światła czerwonego i 310-410 nm dla ultrafioletu. W układzie zasilania cewki 18 dla częstotliwości powyżej 20 Hz włączony jest szeregowo kondensator K, który wraz z cewką 18 tworzy układ rezonansowy. Pozwala to na uzyskanie indukcji pola magnetycznego o wartości 15 mT dla częstotliwości aż do 100 Hz, bez zwiększania mocy zasilacza cewki CE. Regulacja szerokości impulsu natężenia oświetlenia pozwala na pracę źródeł światła 15, 15a w optymalnym zakresie mocy widmowej. W odniesieniu do tlenoterapii czujnik zawartości tlenu ZT służy do regulacji ilości podawanego podczas terapii tlenu oraz zabezpiecza przed przekroczeniem stężenia grożącego samozapłonem. Z kolei czujnik ciśnienia CC odpowiada za regulację ciśnienia mieszanki tlenu i powietrza w cylindrze wewnętrznym 12. Obydwa czujniki ZT i CC są podstawą sterowania przez układ sterujący US zaworami tlenowymi ZBG i ZCC. Podczas pracy z tlenem otwarty jest również zawór ZCC, który służy do odprowadzania powietrza z cylindra podczas napełniania, oraz redukcji ciśnienia po zakończonym zabiegu. Praca z ozonem odbywa się przy załączonych zaworach ZN i ZGO oraz pracującym ozonizatorze GO, a przepływ tlenu odbywa się przez cylinder wewnętrzny 12 do neutralizatora N.

Układ sterujący US zapewnia sterowanie całym procesem przez komunikację z obsługą przez panel sterujący PS jednostki zasilająco-sterującej 3. Wszystkie rodzaje terapii mogą być wykonywane jednocześnie, względnie wybiórczo w wybranych sekwencjach, a także oddzielnie.

Claims (4)

1. Urządzenie terapeutyczne wielofunkcyjne składające się z komory terapeutycznej, współpracującej z jednostką zasilająco-sterującą, stanowiącą integralny i przenośny podzespół, wyposażoną; w elementy zasilania prądowego i w gazy terapeutyczne i połączoną z komorą terapeutyczną przewodami elektrycznymi i gazowymi, w którym komora terapeutyczna ma zewnętrzną obudowę z zamykanym, rozłącznym dnem, a od góry posiada elastyczny rękaw mocowany na leczonej kończynie i posiada odpowiednio rozmieszczone źródła światła, lub światła spolaryzowanego, cewkę elektromagnetyczną ze sterowaniem i zasilaniem, generującą lecznicze pole magnetyczne, a także wyposażone w czujnik zawartości tlenu w komorze terapeutycznej, urządzenia wentylacyjne i otwory do chłodzenia wnętrza komory terapeutycznej, znamienne tym, że komora terapeutyczna (2) posiada cylinder wewnętrzny (12) wykonany

PL 228 135 B1 z przezroczystego materiału, na zewnętrznej powierzchni (14) którego rozmieszczone są źródła światła (15), umieszczony współśrodkowo we wnętrzu cylindra pośredniego (16), na zewnętrznej powierzchni (17) którego nawinięta jest cewka elektromagnetyczna (18) podłączona do zasilania cewki CE poprzez przyłączony do niej szeregowo kondensator (K) jednostki zasilająco-sterującej (3), przy czym zarówno cylinder wewnętrzny (12), jak i cylinder pośredni (16) zamknięte są od dołu rozłącznie dnem (10) wyposażonym w części centralnej w źródła światła (15a), a od góry cylinder wewnętrzny (12) ma zamocowany elastyczny rękaw (13), natomiast obudowa (9) wyposażona jest w otwory (20) i co najmniej jeden wentylator (21) do schładzania wnętrza.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że źródła światła (15) rozmieszczone są na powierzchni zewnętrznej (14) cylindra wewnętrznego (12) w równoległych do osi wzdłużnej (O) rzędach, które umieszczone są na jej obwodzie w regularnych odstępach.

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że dno (10) komory terapeutycznej (2) ma źródła, światła (15a) umieszczone pod przezroczystą pokrywą (10a).

4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zewnętrzna obudowa (9) wyposażona jest w przelotowe otwory (20) oraz co najmniej jeden wentylator (21).