PL228737B1 - Wiązar dachowy i sposób jego wytwarzania - Google Patents

Abstract

Wiązar dachowy (1) jest w kształcie płaskiej kratownicy z belek (2) drewnianych w postaci zewnętrznych pasów (3) stanowiących boki kratownicy i wewnętrznych krzyżulców (4), przy czym belki w węzłach (5) kratownicy są połączone trwale łącznikami (6). Co najmniej belki (2) wchodzące w skład zewnętrznych pasów (3) wiązara dachowego (1) mają co najmniej na swym zewnętrznym boku (7), przewidzianym na zewnętrzną stronę zewnętrznych pasów (3), wzdłużny element wzmacniający trwale osadzony na tym zewnętrznym boku (7) belki (2). Element wzmacniający jest w postaci taśmy, korzystnie metalowej, osadzonej we wzdłużnym rowku belki (2). Sposób wytwarzania wiązara dachowego (1) polega na wykonaniu projektu technicznego, zawierającego kształty i wymiary poszczególnych belek (2) kratownicy, następnie wycięciu z tarcicy belek (2) o zadanych kształtach i wymiarach i na koniec montażu wiązara dachowego (1) z poszczególnych belek (2) poprzez trwałe ich połączenie mechaniczne łącznikami (6) w węzłach (5) kratownicy. Pomiędzy operacjami wycięcia belek (2) i montażu wiązara dachowego (1), co najmniej w belkach (2) wchodzących w skład zewnętrznych pasów (3) wiązara dachowego (1) i co najmniej na zewnętrznym boku (7) takich belek (2), przewidzianym na zewnętrzną stronę zewnętrznych pasów (3), mocuje się trwale wzdłużny element wzmacniający. Wynalazek znajduje zastosowanie zwłaszcza w budownictwie przy budowie dachów na obiektach mieszkalnych i przemysłowych.

Description

(21) Numer zgłoszenia: 401083

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (22) Data zgłoszenia: 08.10.2012 (51) IntCI.

E04C 3/16 (2006.01) E04C 3/12 (2006.01) E04C 3/292 (2006.01) E04B 1/18 (2006.01) (54)

Wiązar dachowy i sposób jego wytwarzania

	(73) Uprawniony z patentu:
(43) Zgłoszenie ogłoszono:	SIKORA WOJCIECH SAWĘ, Rzeszów, PL
14.04.2014 BUP 08/14	(72) Twórca(y) wynalazku:
	WOJCIECH SIKORA, Rzeszów, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:
30.04.2018 WUP 04/18	(74) Pełnomocnik:
	rzecz, pat. Antoni Gubernat

rco rco

CM

CM

Q_

PL 228 737 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wiązar dachowy stosowany w budownictwie, zwłaszcza do wykonania dachów i stropodachów oraz sposób jego wytwarzania.

Znany jest wiązar dachowy w kształcie kratownicy płaskiej z belek wykonanych z litego drewna o grubości tarcicy 25-70 mm produkowany w rozpiętościach do 30 m. Wiązar dachowy składa się z zewnętrznego pasa w postaci pasa dolnego, do którego można przymocować elementy wykończeniowe oraz pasów górnych, na których układa się podłoże pod przykrycie dachowe i z krzyżaków poziomych, pionowych i ukośnych łączących pasy górne z dolnym, a końce belek, stanowiące węzły kratownicy, połączone są łącznikami w postaci płytek kolczastych, płytek z otworami na gwoździe lub łączników drewnianych. Płytki kolczaste oraz płytki z gwoździami są wciskane w boki belek na prasce. Kolejnym etapem jest zamontowanie wiązarów dachowych na obiekcie budowlanym. Wiązary dachowe drewniane, wykonywane z litego drewna i łączone płytkami kolczastymi ze względu na małą grubość tarcicy do 70 mm i przy dużych gabarytach o rozpiętości do 30 m są mało stabilne w kierunku poprzecznym, zwłaszcza przy podnoszeniu i montażu ich na obiekcie budowlanym.

Znany jest powszechnie z praktyki budowlanej, na przykład domów jednorodzinnych, wiązar dachowy w kształcie płaskiej kratownicy z drewnianych belek w postaci zewnętrznych pasów stanowiących boki kratownicy i wewnętrznych krzyżulców, przy czym belki w węzłach kratownicy są połączone trwale łącznikami. Znany jest także powszechnie, pokazany na pos. I ilustrującej stan techniki, sposób wytwarzania takiego wiązara dachowego, polegający na wykonaniu projektu technicznego na komputerze, zawierającego kształty i wymiary poszczególnych belek kratownicy wiązara dachowego, następnie wycięciu z tarcicy belek o zadanych kształtach i wymiarach, wynikających z tego projektu i na koniec montażu wiązara dachowego z poszczególnych belek poprzez trwałe ich połączenie mechaniczne łącznikami w węzłach kratownicy z wykorzystaniem praski.

Znany jest z publikacji opisu wynalazku USA nr US 2012011805A1 wiązar dachowy składający się z pasów i krzyżulców połączonych w węzłach łącznikami, którego pasy stanowiące belki zewnętrzne mają na swym zewnętrznym boku osadzony trwale wzdłużny element wzmacniający.

Z kolei z publikacji opisu patentu USA nr US 6167675B1 znany jest system wzmacniania drewnianych belek wzdłużnym wzmocnieniem stalowym. Z tego znanego rozwiązania wynika, że wzdłużne wzmocnienie można wykonać na belce z wykorzystaniem praski po wycięciu z tarcicy belek o zadanych kształtach i wymiarach, a jednocześnie przed montażem tej belki w docelowej konstrukcji.

Wiązar dachowy w kształcie płaskiej kratownicy z belek drewnianych w postaci zewnętrznych pasów stanowiących boki kratownicy i wewnętrznych krzyżulców, przy czym belki w węzłach kratownicy są połączone trwale łącznikami, a co najmniej belki wchodzące w skład zewnętrznych pasów wiązara dachowego mają co najmniej na swym zewnętrznym boku, przewidzianym na zewnętrzną stronę zewnętrznych pasów, wzdłużny element wzmacniający trwale osadzony na tym zewnętrznym boku belki, według wynalazku charakteryzuje się tym, że element wzmacniający belki wiązara dachowego jest w postaci taśmy, korzystnie metalowej, osadzonej we wzdłużnym rowku na zewnętrznym boku belki, przy czym wzdłużny rowek belki wiązara dachowego ma szerokość nie mniejszą niż szerokość taśmy elementu wzmacniającego i głębokość nie mniejszą niż grubość tej taśmy, przez co uzyskuje się zwiększenie sztywności konstrukcji kratownicy.

Korzystnie ze względów montażowych i dla zwiększenia sztywności konstrukcji kratownicy wiązara dachowego taśma elementu wzmacniającego belki wiązara dachowego jest w postaci taśmy perforowanej, przy czym taśma ta ma w przekroju poprzecznym kształt płaskownika albo kątownika albo ceownika albo teownika.

Dalsze korzyści w postaci korzyści montażowych i trwałości wiązara dachowego uzyskuje się, jeżeli trwałe zamocowanie elementu wzmacniającego do belki wiązara dachowego jest za pomocą gwoździ i/lub wkrętów i/lub zszywek i/lub kleju, zaś element wzmacniający belki wiązara dachowego jest zabezpieczony antykorozyjnie, a ponadto łączniki, którymi są połączone belki wiązara dachowego w węzłach kratownicy, są w postaci płytek kolczastych wciśniętych w boki belek i/lub płytek z otworami przelotowymi zamocowanych do belek gwoździami i/lub łączników drewnianych.

Sposób wytwarzania wiązara dachowego w kształcie płaskiej kratownicy z drewnianych belek w postaci zewnętrznych pasów stanowiących boki kratownicy i wewnętrznych krzyżulców, polegający na wykonaniu projektu technicznego, zawierającego kształty i wymiary poszczególnych belek kratownicy wiązara dachowego, następnie na wycięciu z tarcicy belek o zadanych kształtach i wymiarach,

PL 228 737 B1 wynikających z tego projektu, po czym na zamocowaniu trwałym wzdłużnego elementu wzmacniającego na belce przy użyciu praski, co najmniej w belkach wchodzących w skład zewnętrznych pasów wiązara dachowego i co najmniej na zewnętrznym boku takich belek, przewidzianym na zewnętrzną stronę zewnętrznych pasów i na koniec na montażu wiązara dachowego z poszczególnych belek poprzez trwałe ich połączenie mechaniczne łącznikami w węzłach kratownicy, według wynalazku charakteryzuje się tym, że po operacji wycięcia belek wiązara dachowego na zewnętrznym boku belek wchodzących w skład zewnętrznych pasów wiązara dachowego frezuje się wzdłużny rowek o przekroju poprzecznym dopasowanym wymiarowo do przekroju poprzecznego elementu wzmacniającego, a we wzdłużnym rowku osadza się element wzmacniający, przez co uzyskuje się zwiększenie sztywności konstrukcji kratownicy.

Korzystnie ze względów montażowych wzdłużny rowek belki wiązara dachowego frezuje się przelotowo na całej długości tej belki, przy czym przy osadzeniu we wzdłużnym rowku belki wiązara dachowego element wzmacniający odwija się z kręgu na bębnie, umieszcza na dnie wzdłużnego rowka, po czym dociska i mocuje do belki, a po przymocowaniu odcina się go z kręgu na długość wzmacnianej belki.

Dalsze korzyści montażowe i trwałości wiązara dachowego uzyskuje się, jeśli jako łączniki do połączenia belek wiązara dachowego w węzłach kratownicy stosuje się płytki kolczaste, które wciska się w boki belek i/lub płytki z otworami przelotowymi, które mocuje się do belek gwoździami i/lub łączniki drewniane, a ponadto trwałe zamocowanie elementu wzmacniającego do belki wiązara dachowego wykonuje się za pomocą gwoździ użytych w ilości wynikającej z projektu technicznego, zaś element wzmacniający wiązara dachowego zabezpiecza się antykorozyjnie poprzez malowanie po trwałym zamocowaniu na belce wiązara dachowego.

Dzięki wynalazkowi opracowano wiązar dachowy, który jest stabilny przy działaniu sił bocznych, nie ulega bocznym wygięciem. Sposób wytwarzania według wynalazku pozwala na ograniczenie niszczenia tarcicy i płytek kolczastych stosowanych w połączeniach węzłów wiązara dachowego. Zastosowanie elementu wzmacniającego powoduje usztywnienie zewnętrznych pasów, w postaci pasów górnych i pasa dolnego w wiązarze dachowym, co skutkuje możliwością bezpiecznego transportu wiązara dachowego na miejsce budowy oraz możliwością bezpiecznego podnoszenia na dach budynku, jak również zapewnia bezpieczeństwo montażystom na obiekcie budowlanym.

Wynalazki są bliżej wyjaśnione w przykładach wykonania na rysunku, na którym pos. I przedstawia znany sposób wytwarzania wiązara dachowego na schemacie blokowym, fig. 1 - wiązar dachowy według wynalazku w widoku z boku, fig. 2 - belkę tego samego wiązara dachowego w przekroju, zaś fig. 3 - sposób wytwarzania wiązara dachowego według wynalazku na schemacie blokowym.

Wiązar dachowy 1 według wynalazku w preferowanym przykładzie wykonania jest w kształcie płaskiej kratownicy z drewnianych belek 2 w postaci zewnętrznych pasów 3 stanowiących boki kratownicy i wewnętrznych krzyżulców 4, przy czym belki 2 w węzłach 5 kratownicy są połączone trwale łącznikami 6.

Belki 2 wchodzące w skład zewnętrznych pasów 3 wiązara dachowego 1 mają na swym zewnętrznym boku 7, przewidzianym na zewnętrzną stronę zewnętrznych pasów 3, wzdłużny element wzmacniający 8 trwale osadzony na tym zewnętrznym boku 7 belki 2. Element wzmacniający 8 jest w postaci taśmy metalowej, osadzonej we wzdłużnym rowku 9 na zewnętrznym boku 7 belki 2. Wzdłużny rowek 9 belki 2 wiązara dachowego 1 ma szerokość nieco większą niż szerokość taśmy elementu wzmacniającego 8 i głębokość nieco większą niż grubość tej taśmy. Taśma elementu wzmacniającego 8 jest w postaci taśmy perforowanej, przy czym taśma ta ma w przekroju poprzecznym kształt płaskownika.

Element wzmacniający 8 w postaci taśmy jest trwale zamocowany do belki 2 wiązara dachowego 1 za pomocą gwoździ i zabezpieczony antykorozyjnie.

Łączniki 6 łączące belki 2 wiązara dachowego 1 w węzłach 5 kratownicy, są w postaci płytek kolczastych wciśniętych w boki belek 2 i płytek z otworami przelotowymi zamocowanych do belek 2 gwoździami.

Sposób wytwarzania wiązara dachowego 1 w kształcie płaskiej kratownicy z drewnianych belek 2 w postaci zewnętrznych pasów 3 stanowiących boki kratownicy i wewnętrznych krzyżulców 4 polega na tym, że wykonuje się projekt techniczny, zawierający kształty i wymiary poszczególnych belek 2 kratownicy wiązara dachowego 1, a następnie wycina się z tarcicy belki 2 o zadanych kształtach i wymiarach, wynikających z tego projektu i na koniec montuje się wiązar dachowy 1 z poszczególnych belek 2 poprzez trwałe ich połączenie mechaniczne łącznikami 6 w węzłach 5 kratownicy.

PL 228 737 B1

Pomiędzy operacjami wycięcia belek 2 i montażu wiązara dachowego 1, w belkach 2 wchodzących w skład zewnętrznych pasów 3 wiązara dachowego 1, na zewnętrznym boku 7 takich belek 2, przewidzianym na zewnętrzną stronę zewnętrznych pasów 3, mocuje się trwale wzdłużny element wzmacniający 8.

Po operacji wycięcia belek 2 wiązara dachowego 1 na zewnętrznym boku 7 belek 2 frezuje się wzdłużny rowek 9 o przekroju poprzecznym nieco większym wymiarowo do przekroju poprzecznego elementu wzmacniającego 8, a we wzdłużnym rowku 9 osadza się ten element wzmacniający 8. Wzdłużny rowek 9 frezuje się przelotowo na całej długości tej belki 2. Przy osadzeniu we wzdłużnym rowku 9 element wzmacniający 8 odwija się z kręgu na bębnie, umieszcza na dnie wzdłużnego rowka 9, po czym dociska i mocuje do belki 2, a po przymocowaniu odcina się go z kręgu na długość wzmacnianej belki 2, przy czym dociskanie i mocowanie do belki 2 elementu wzmacniającego 8 wykonuje się na prasce.

Do trwałego zamocowania elementu wzmacniającego 8 do belki 2 wiązara dachowego 1 używa się gwoździ w ilości wynikającej z projektu technicznego. Element wzmacniający 8 zabezpiecza się antykorozyjnie.

Jako łączniki 6 do połączenia belek 2 wiązara dachowego 1 w węzłach 5 kratownicy stosuje się płytki kolczaste, które wciska się w boki belek 2 i płytki z otworami przelotowymi, które mocuje się do belek 2 gwoździami.

Wynalazek znajduje zastosowanie zwłaszcza w budownictwie.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wiązar dachowy w kształcie płaskiej kratownicy z belek drewnianych w postaci zewnętrznych pasów stanowiących boki kratownicy i wewnętrznych krzyżulców, przy czym belki w węzłach kratownicy są połączone trwale łącznikami, a co najmniej belki wchodzące w skład zewnętrznych pasów wiązara dachowego mają co najmniej na swym zewnętrznym boku, przewidzianym na zewnętrzną stronę zewnętrznych pasów, wzdłużny element wzmacniający trwale osadzony na tym zewnętrznym boku belki, znamienny tym, że element wzmacniający (8) belki (2) wiązara dachowego (1) jest w postaci taśmy, korzystnie metalowej, osadzonej we wzdłużnym rowku (9) na zewnętrznym boku (7) belki (2), przy czym wzdłużny rowek (9) belki (2) wiązara dachowego (1) ma szerokość nie mniejszą niż szerokość taśmy elementu wzmacniającego (8) i głębokość nie mniejszą niż grubość tej taśmy.
2. 2. Wiązar dachowy według zastrz. 1, znamienny tym, że taśma elementu wzmacniającego (8) belki (2) wiązara dachowego (1) jest w postaci taśmy perforowanej, przy czym taśma ta ma w przekroju poprzecznym kształt płaskownika albo kątownika albo ceownika albo teownika.
3. 3. Wiązar dachowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że trwałe zamocowanie elementu wzmacniającego (8) do belki (2) wiązara dachowego (1) jest za pomocą gwoździ i/lub wkrętów i/lub zszywek i/lub kleju.
4. 4. Wiązar dachowy według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że element wzmacniający (8) belki (2) wiązara dachowego (1) jest zabezpieczony antykorozyjnie.
5. 5. Wiązar dachowy według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że łączniki (6), którymi są połączone belki (2) wiązara dachowego (1) w węzłach (5) kratownicy, są w postaci płytek kolczastych wciśniętych w boki belek (2) i/lub płytek z otworami przelotowymi zamocowanych do belek (2) gwoździami i/lub łączników drewnianych.
6. 6. Sposób wytwarzania wiązara dachowego w kształcie płaskiej kratownicy z drewnianych belek w postaci zewnętrznych pasów stanowiących boki kratownicy i wewnętrznych krzyżulców, polegający na wykonaniu projektu technicznego, zawierającego kształty i wymiary poszczególnych belek kratownicy wiązara dachowego, następnie na wycięciu z tarcicy belek o zadanych kształtach i wymiarach, wynikających z tego projektu, po czym na zamocowaniu trwałym wzdłużnego elementu wzmacniającego na belce przy użyciu praski, co najmniej w belkach wchodzących w skład zewnętrznych pasów wiązara dachowego i co najmniej na zewnętrznym boku takich belek, przewidzianym na zewnętrzną stronę zewnętrznych pasów i na koniec na montażu wiązara dachowego z poszczególnych belek poprzez trwałe ich połączenie mechaniczne łącznikami w węzłach kratownicy, znamienny tym, że po operacji wycięcia belek (2)

   PL 228 737 Β1 wiązara dachowego (1) na zewnętrznym boku (7) belek (2) wchodzących w skład zewnętrznych pasów (3) wiązara dachowego (1) frezuje się wzdłużny rowek (9) o przekroju poprzecznym dopasowanym wymiarowo do przekroju poprzecznego elementu wzmacniającego (8), a we wzdłużnym rowku (9) osadza się element wzmacniający (8).
7. 7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że wzdłużny rowek (9) belki (2) wiązara dachowego (1) frezuje się przelotowo na całej długości tej belki (2).
8. 8. Sposób według zastrz. 6 albo 7, znamienny tym, że przy osadzeniu we wzdłużnym rowku (9) belki (2) wiązara dachowego (1) element wzmacniający (8) odwija się z kręgu na bębnie, umieszcza na dnie wzdłużnego rowka (9), po czym dociska i mocuje do belki (2), a po przymocowaniu odcina się go z kręgu na długość wzmacnianej belki (2).
9. 9. Sposób według zastrz. 6 albo 7, albo 8, znamienny tym, że jako łączniki (6) do połączenia belek (2) wiązara dachowego (1) w węzłach (5) kratownicy stosuje się płytki kolczaste, które wciska się w boki belek (2) i/lub płytki z otworami przelotowymi, które mocuje się do belek (2) gwoździami i/lub łączniki drewniane.
10. 10. Sposób według zastrz. 6 albo 7, albo 8, albo 9, znamienny tym, że trwałe zamocowanie elementu wzmacniającego (8) do belki (2) wiązara dachowego (1) wykonuje się za pomocą gwoździ użytych w ilości wynikającej z projektu technicznego.
11. 11. Sposób według zastrz. 6 albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, znamienny tym, że element wzmacniający (8) wiązara dachowego (1) zabezpiecza się antykorozyjnie poprzez malowanie po trwałym zamocowaniu na belce (2) wiązara dachowego (1).