PL228739B1 - Niesamoskrętny uchwyt do siedziska lub leżanki wiszącej - Google Patents

Description

(21) Numer zgłoszenia: 405019 (51) Int.CI.

A63G 9/12 (2006.01)

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (22) Data zgłoszenia: 06.08.2013 (54)

Niesamoskrętny uchwyt do siedziska lub leżanki wiszącej

	(73) Uprawniony z patentu:
	WICZUK AGNIESZKA DESIGN STUDIO,
(43) Zgłoszenie ogłoszono:	Rowiny, PL
16.02.2015 BUP 04/15	(72) Twórca(y) wynalazku:
	AGNIESZKA WICZUK, Rowiny, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:
30.04.2018 WUP 04/18	(74) Pełnomocnik:
	rzecz, pat. Aleksandra Marcińska-Porzuc

σ>

co rco

CM

CM

Q_

PL 228 739 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest niesamoskrętny uchwyt do siedziska lub leżanki wiszącej.

Znany jest z polskiego opisu ochronnego wzoru użytkowego nr Ru63699 wieszak umożliwiający zaczepianie do niego huśtawek. Wieszak charakteryzuje się tym, że złożony jest w szczególności z dwóch identycznych kształtowych elementów mających profil półkola w części środkowej. U góry na części szerokości mają wygięcia zawiasowe. U dołu wzdłuż osi pionowej wieszaka mają proste równoległe do siebie końcówki z otworem i poniżej z otworem zaczepowym.

Znany jest również uchwyt do mocowania wiszącego fotela EKKORE produkcji IKEA, którego rysunki dostępne są na stronie internetowej http ://www.ikea.com/pi/pl/assembly instructions/ekorrefotel-zawieszany AA-79528-4 pub.PDF. W przedmiotowym ujawnieniu uchwyt składa się z okrągłego elementu z otworami, przez które przewleczona jest lina połączona z fotelem EKKORE oraz kształtowych zaczepów, w których znajdują się końce liny wyprowadzone z okrągłego elementu.

Znane ze stanu techniki zawieszane kołyski lub huśtawki nie są przeznaczone dla noworodków i niemowlaków, podczas gdy kołysanie właśnie noworodków i niemowlaków jest niezwykle ważne dla ich prawidłowego rozwoju. Kołysanie jest najbardziej naturalną formą pobudzania układu przedsionkowego mózgu, który odpowiada za prawidłową motorykę, rozwój psychofizyczny oraz reakcje ciała na zmianę położenia.

Znane uchwyty skupiają wszystkie liny i pasy w jednym miejscu co powoduje zakręcanie się produktu w czasie użytkowania wokół własnej osi, co jest bardzo niekomfortowe w użytkowaniu, zwłaszcza kołyski oraz niebezpieczne dla dziecka używającego huśtawki, ponieważ istnieje możliwość że dziecko „skręci” wokół siebie liny i się udusi.

Dlatego w przypadku kołysania dzieci ważnym jest, aby liny kołyski nie skręcały się, aby zapewnić bezpieczeństwo użytkowania huśtawki lub innego siedziska wiszącego oraz aby zapewnić ich prawidłowe i wygodne użytkowanie.

Celem niniejszego wynalazku jest stworzenie takiego uchwytu huśtawek, kołysek, siedzisk i leżanek wiszących, aby liny się nie skręcały i nawet po celowym zakręceniu lin, żeby powracały samoczynnie do stanu wyjściowego. Właściwość tą można nazwać „pamięcią kształtu” dzięki czemu kołyska, huśtawka, siedzisko lub leżanka wisząca nie tylko nie skręca się podczas użytkowania samoistnie, ale w czasie użytkowania zawsze samo wróci do pozycji wyjściowej. Uchwyt taki pozwala kołysać kołyskę, huśtawkę, siedzisko lub leżankę wiszącą w sposób najbardziej zbliżony do naturalnych ruchów płodowych dziecka co ma właściwości kojące i rozwojowe dla dziecka, a dla osób dorosłych przyjemność z użytkowania przedmiotu.

Cel ten osiągnięto poprzez wykonanie niesamoskrętnego uchwytu do siedziska lub leżanki wiszącej według wynalazku, który charakteryzuje się tym, że złącze posiada przy górnym boku co najmniej dwa otwory przez które przewleczona jest lina, której końce po przewleczeniu przez otwory elementów kształtowych przełożone są przez pierścienie i z powrotem przewleczone przez otwory elementów kształtowych blokują linę przed wysunięciem, zaś wzdłuż dolnego boku złącza rozmieszczone są co najmniej dwa otwory, w których umieszczone są pętle pasów nośnych lub lin mocowane do siedziska lub leżanki wiszącej, które ze złącza wychodzą w linii prostej.

Korzystnie otwory umieszczone wzdłuż dolnego boku są w kształcie szczelin i są rozmieszczone równolegle do dolnego boku złącza, zaś wsunięte w nie pętle pasów nośnych blokowane są przed wysunięciem zawleczką, korzystnie w kształcie litery „U”. Korzystnie zawleczka posiada umocowane na swych końcach linki zabezpieczające.

Korzystnie złącze jest w kształcie płaskiego prostokąta i może być wykonane z drewna, tworzywa sztucznego lub metalu.

Korzystnie otwory rozmieszczone są wzdłuż dolnego boku złącza w dwóch rzędach lub w trzech rzędach. Otwory leżące w rzędzie najbliżej krawędzi dolnego boku złącza mogą być otwarte poprzez wycięcie. Wtedy w celu zamocowania pasów nośnych, pętla pasa nośnego nałożona jest na element złącza powstały przez wycięcie w otworze leżącym w rzędzie najbliżej krawędzi dolnego boku złącza, co stanowi zabezpieczenie przed wysunięciem się pasa nośnego ze złącza.

Korzystnie również co najmniej dwa otwory korzystnie w kształcie szczelin równoległych do dłuższego boku złącza rozmieszczone są wzdłuż dolnego boku złącza w ten sposób, że jeden z nich, przykładowo środkowy, jest bardziej oddalony od krawędzi dolnego boku złącza niż pozostałe.

PL 228 739 B1

Również korzystne jest, kiedy wzdłuż dolnego boku złącza wykonany jest jeden otwór w kształcie prostokąta równoległego do dolnego boku złącza, a w jego boku najbliższym krawędzi dolnego boku złącza wykonane są korzystnie trzy wybrania równoległe do dolnego boku złącza.

Możliwe jest również wykonanie złącza w ten sposób, że złącze stanowi jednolity element w kształcie litery „U o spłaszczonej podstawie z co najmniej trzema wybraniami.

Niniejszy wynalazek będzie w pełni zrozumiały i doceniony na podstawie następującego dalej szczegółowego opisu wraz z rysunkiem, na którym:

fig. 1 pokazuje poglądowy widok uchwytu, fig. 2 pokazuje poglądowy widok etapu montażu uchwytu, fig. 3 pokazuje poglądowy widok uchwytu po montażu zawleczki, fig. 4 pokazuje poglądowy widok uchwytu z zabezpieczeniem zawleczki, od fig. 5 pokazuje poglądowy widok złącza z trzema rzędami otworów wzdłuż dolnego boku złącza, fig. 6 pokazuje poglądowy widok uchwytu ze złączem z trzema otworami po założeniu pasów nośnych, fig. 7 pokazuje poglądowy widok uchwytu ze złączem z otworami w dwóch rzędach, przy czym ostatni wzdłuż dolnego boku jest otwarty, fig. 8 pokazuje poglądowy widok uchwytu ze złączem z otworami w trzech rzędach, przy czym ostatni wzdłuż dolnego boku jest otwarty, fig. 9 pokazuje przekrój złącza według fig. 7 lub fig. 8 oraz sposób umieszczenia pasów nośnych, fig. 10 pokazuje poglądowy widok uchwytu z otworami rozmieszczonymi nie w jednym rzędzie, fig. 10 pokazuje poglądowy widok uchwytu ze złączem z otworem w postaci prostokąta, fig. 11 przedstawia złącze uchwytu w postaci jednolitego elementu, fig. 12 pokazuje przykład poprowadzenia pasów nośnych od złącza do kołyski.

Należy jednak stanowczo podkreślić, że przykłady opisane poniżej nie mają na celu ograniczenie zakresu ochrony, a jedynie zilustrowanie jednego z wielu możliwych zastosowań niniejszego wynalazku. Niniejszy wynalazek ma zastosowanie wszędzie tam, gdzie liny lub pasy są zaczepiane do sufitu, belki, drzewa, stelażu w celu zamocowania wiszącej huśtawki, kołyski wiszącego siedziska, lub leżanki, której liny lub pasy nie mogą się skręcać.

Figura 1 ilustruje niesamoskrętny uchwyt siedziska lub leżanki wiszącej według wynalazku składający się ze złącza 1 o dowolnym kształcie, przy czym korzystnie jest w postaci płaskiego prostokąta. W pobliżu narożników górnego boku złącza 1 usytuowane są dwa otwory 1.1, przez które przewleczona jest lina 5, której końce po przewleczeniu przez otwory elementów kształtowych 3 przełożone są przez pierścienie 4 i z powrotem przewleczone przez otwory elementów kształtowych 3. W ten sposób lina 5 jest zablokowana przed wysunięciem. Wzdłuż przeciwległego boku złącza 1 rozmieszczone są korzystnie trzy otwory 1.2 w kształcie szczelin równoległych do dolnego boku złącza 1. W otworach 1.2. umieszczone są pętle pasów nośnych 6 mocowanych do siedziska lub leżanki wiszącej. Pasy nośne 6 są wykonane z taśmy nośnej, tkaniny, nici, skóry, metalu, włókna, sznurka, włókna szklanego, włókna węglowego. Pasami nośnymi 6 może być również lina, metalowe pręty, stalowe liny, taśmy nośne, taśmy transportowe, taśmy wykonane z materiału taśmy tkane, pasy skórzane, sznury, druty.

Figura 2 pokazuje sposób zamocowania zawleczki 2 w celu zablokowania wysunięcia się pasów nośnych 6 ze złącza 1. W otwory 1.2 w kształcie szczelin równoległych do dolnego boku złącza 1 wsuwane są pasy nośne 6, których pętle są blokowane przed wysunięciem zawleczką 2, korzystnie w kształcie litery „U”. Zawleczka 2 wykonana jest korzystnie jako aluminiowa rurka, ale może być również wykonana z innego metalu. Może być również z tworzywa sztucznego lub drewna. Zawleczka 2 posiada umocowane na swych końcach linki zabezpieczające 2.1. Na fig. 3 przedstawiono złącze 1 po przełożeniu zawleczki 2 przez pętle pasów nośnych 6, przy czym jedna linka zabezpieczająca 2.1 jednego końca zawleczki 2 przymocowana jest na stałe do liny 5, zaś druga linka zabezpieczająca 2.1 drugiego końca zawleczki jest przywiązywana do liny 5. Na fig. 4 zobrazowano uchwyt według pierwszego przykładu wykonania wynalazku po zamocowaniu wszystkich elementów uchwytu.

W kolejnym przykładzie wykonania rozwiązania według wynalazku pokazanym na fig. 5 złącze 1 posiada otwory 1.2, które są rozmieszczone wzdłuż dolnego boku złącza 1 w dwóch lub trzech rzędach. Korzystnie otwory 1.2 są w kształcie podłużnych szczelin. Fig. 6 pokazuje ułożenie pasów nośnych 6 na złączu 1 według niniejszego przykładu wykonania.

Zgodnie z tym rozwiązaniem pasy nośne 6 są trzykrotnie przełożone przez otwory 1.2 w złączu 1.

W kolejnym przykładzie wykonania rozwiązania według wynalazku otwory 1.2 w złączu 1 są rozmieszczone w dwóch lub trzech rzędach równoległych do dolnego boku złącza 1, przy czym otwory 1.2

PL 228 739 B1 leżące w rzędzie najbliżej krawędzi złącza 1 są otwarte poprzez wycięcie 1.3. Wycięcie 1.3 powoduje, że pasy nośne 6 łatwiej się wprowadza w otwory 1.2 złącza 1. Fig. 9 pokazuje, jak mocuje się pasy nośne 6 na złączu 1 posiadającej wycięcie 1.3. Tutaj pas nośny 6 przewlekany jest przez otwór 1.2 i następnie pętla pasa nośnego 6 zostaje nałożona na wycięcie 1.3, które równocześnie zabezpieczana przed wysunięciem.

W celu zapewnienia utrzymania linii prostej pasów nośnych 6 wychodzących ze złącza 1 trzy otwory 1.2 mogą nie być usytuowane w jednym rzędzie, przykładowo środkowy otwór 1.2 może być bardziej oddalony od krawędzi dolnego boku złącza 1, niż pozostałe. Ilustruje to fig. 10.

Możliwe jest również według kolejnego przykładu wykonania rozwiązania według wynalazku przedstawionego na fig. 11, że w złączu 1 wzdłuż dolnego boku złącza 1 wykonany jest jeden otwór 1.4 w kształcie prostokąta równoległego do dolnego boku złącza 1. W jego boku najbliższym krawędzi dolnego boku złącza 1 wykonane są korzystnie trzy wybrania 1.5 równoległe do dolnego boku złącza 1.

Fig. 12 ilustruje kolejny przykład wykonania, gdzie złączem 1 jest jednolity element w kształcie litery „U” o spłaszczonej podstawie wykonany na przykład z aluminium, stali, tworzywa sztucznego, drewna. Podstawa złącza 1 posiada z co najmniej trzy wybrania 1.5, w których usytuowane są pasy nośne 6. Wybrania 1.5 w złączu 1 powodują, że pasy nośne wychodzą ze złącza 1 w linii prostej.

Na fig. 13 pokazano kołyskę, którą przytrzymują pasy nośne umieszczone w złączu 1.

Pasy nośne 6 są łączone ze złączem 1 w ten sposób, że koniec pasa nośnego 6 wprowadzany jest z jednej strony złącza 1 w otwór 1.2 i wyprowadzany z drugiej strony złącza 1, a możliwość jego wysunięcia jest blokowana poza złączem 1. W innym sposobie łączenia koniec pasa nośnego 6 wprowadzany jest z jednej strony złącza 1 w otwór 1.2 i wyprowadzany z drugiej strony złącza 1, a następnie wprowadzany w najbliższy równolegle leżący otwór 1.2 i ponownie wyprowadzany z drugiej strony złącza 1 - czynność ta może być wykonywana jednokrotnie lub dwukrotnie w zależności od konfiguracji otworów 1.2 w złączu 1 i powoduje zablokowanie przesuwania się pasa nośnego 6 w otworze 1.2 złącza

1. W jeszcze innym sposobie łączenia pętla pasa nośnego 6 przewlekana jest przez otwór 1.2 i następnie zabezpieczana przed wysunięciem za pomocą zawleczki 2.

Ułożenie w jednej płaszczyźnie elementów uchwytu siedziska lub leżanki wiszącej według wynalazku przy rozstawionych punktach mocowania - pierścieniach 4 - skutecznie zabezpiecza huśtawkę lub kołyskę przed samoistnym obracaniem się.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Niesamoskrętny uchwyt do siedziska lub leżanki wiszącej, posiadający element z otworami, przez które przewleczona jest lina, znamienny tym, że złącze (1) posiada przy górnym boku co najmniej jeden otwór (1.1) przez który przewleczona jest lina (5), której końce po przewleczeniu przez otwory elementów kształtowych (3) przełożone są przez pierścienie (4) i z powrotem przewleczone przez otwory elementów kształtowych (3) blokując linę (5) przed wysunięciem, zaś wzdłuż dolnego boku złącza (1) rozmieszczone są co najmniej dwa otwory (1.2), w których umieszczone są pasy nośne (6) mocowane do siedziska lub leżanki wiszącej, które wychodzą ze złącza (1) w linii prostej.
2. 2. Niesamoskrętny uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że są trzy otwory (1.2) w kształcie szczelin, które są rozmieszczone równolegle do dolnego boku złącza (1).
3. 3. Niesamoskrętny uchwyt według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wsunięte w otwory (1.2) pętle pasów nośnych (6) blokowane są przed wysunięciem zawleczką (2), korzystnie w kształcie litery „U”.
4. 4. Niesamoskrętny uchwyt huśtawki lub kołyski wiszącej według zastrz. 4, znamienny tym, że zawleczka (2) posiada umocowane na swych końcach linki zabezpieczające (2.1).
5. 5. Niesamoskrętny uchwyt według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że złącze (1) jest w kształcie płaskiego prostokąta.
6. 6. Niesamoskrętny uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że złącze (1) jest wykonane z drewna, tworzywa sztucznego lub metalu lub pręta.
7. 7. Niesamoskrętny uchwyt według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że otwory (1.2) rozmieszczone są wzdłuż dolnego boku złącza (1) co najmniej w dwóch rzędach.
8. 8. Niesamoskrętny uchwyt według zastrz. 7, znamienny tym, że otwory (1.2) leżące w rzędzie najbliżej krawędzi dolnego boku złącza (1) są otwarte poprzez wycięcie (1.3).

   PL 228 739 Β1
9. 9. Niesamoskrętny uchwyt według zastrz. 8, znamienny tym, że pętla pasa nośnego (6) nałożona jest na element złącza (1) powstały przez wycięcie (1.3) w otworze (1.2) leżącym w rzędzie najbliżej krawędzi dolnego boku złącza (1), co stanowi zabezpieczenie przed wysunięciem się pasa nośnego (6) ze złącza (1).
10. 10. Niesamoskrętny uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej trzy otwory (1.2) korzystnie w kształcie szczelin równoległych do dłuższego boku złącza (1) rozmieszczone są wzdłuż dolnego boku złącza (1) w ten sposób, że środkowy z nich jest bardziej oddalony od krawędzi dolnego boku złącza (1) niż pozostałe.
11. 11. Niesamoskrętny uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że wzdłuż dolnego boku złącza (1) wykonany jest jeden otwór (1.4) w kształcie prostokąta równoległego do dolnego boku złącza (1), a w jego boku najbliższym krawędzi dolnego boku złącza (1) wykonane są korzystnie trzy wybrania (1.5) równoległe do dolnego boku złącza (1).
12. 12. Niesamoskrętny uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że złącze (1) stanowi jednolity element w kształcie litery „U” o spłaszczonej podstawie z co najmniej trzema wybraniami (1.5).