PL228865B1

PL228865B1 - Sposób wytwarzania indygo o właściwościach biobójczych

Info

Publication number: PL228865B1
Application number: PL413271A
Authority: PL
Inventors: Jolanta Pulit-Prociak; Marcin BANACH; Marcin Banach
Original assignee: Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority date: 2015-07-27
Filing date: 2015-07-27
Publication date: 2018-05-30
Also published as: PL413271A1

Abstract

Ujawniono barwnik kadziowy do tkanin zawierający nanocząstki srebra lub nanocząstki tlenku cynku. Sposób otrzymywania barwnika kadziowego polega na tym, że aldehyd 2-nitrobenzoesowy rozpuszcza się w acetonie i dodaje wodę dejonizowaną, następnie dodaje się wodny roztwór azotanu srebra oraz roztwór związku chemicznego, będącego jednocześnie substancją redukującą jony srebra oraz stabilizującą powstałe nanocząstki lub roztwór reduktora i roztwór stabilizatora albo dodaje się nanometryczny tlenek cynku, po czym dodaje się wodny roztwór związku zasadowego, korzystnie wodorotlenku sodu, krystalizuje się otrzymany barwnik, odsącza się i przemywa.

Description

(12)OPIS PATENTOWY ₍i₉₎PL ₍n)228865 (13) B1 (51) Int.CI.

(21) Numer zgłoszenia: 413271 A01N 59/16 (2006.01)

C09B 7/02 (2006.01) A01P 1/00 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 27.07.2015 (54)

Sposób wytwarzania indygo o właściwościach biobójczych

	(73) Uprawniony z patentu:
(43) Zgłoszenie ogłoszono:	POLITECHNIKA KRAKOWSKA IM. TADEUSZA KOŚCIUSZKI, Kraków, PL
30.01.2017 BUP 03/17	(72) Twórca(y) wynalazku:
	JOLANTA PULIT-PROCIAK, Kraków, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:	MARCIN BANACH, Górka Stogniowska, PL
30.05.2018 WUP 05/18	(74) Pełnomocnik:
	rzecz, pat. Magdalena Krekora

m co oo oo

CM

Q_

PL 228 865 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania indygo o właściwościach biobójczych.

Indygo jest przykładem barwnika należącego do grupy barwników kadziowych. Jest to organiczny, ciemnobłękitny barwnik, który może być otrzymywany z surowców naturalnych lub syntetycznie. Jego naturalnym źródłem są liście indygowców z rodziny bobowatych, indygowiec barwierski lub urzet barwierski. Indygo stosowane jest w przemyśle do barwienia materiałów tekstylnych, w szczególności przędzy bawełnianej, która następnie służy do wyrobu dżinsu. Szacuje się, że roczne zużycie tego barwnika sięga kilka tysięcy ton.

Barwniki kadziowe charakteryzują się zróżnicowaną budową chemiczną, ale podobnym sposobem zastosowania. Z uwagi na fakt, iż barwniki kadziowe są nierozpuszczalne w wodzie, przed procesem barwienia, należy je przekształcić w formę rozpuszczalną (leukozwiązek). Etap ten realizuje się poprzez kadziowanie barwnika, czyli jego redukcję. Właściwe barwienie zachodzi w wyniku kontaktu leukozwiązku z tlenem z powietrza i powrotnym utlenieniu. Barwnik odtwarza się na tkaninie dając intensywne zabarwienie.

Organizmy żywe narażone są na działanie bakterii, wirusów, grzybów i drożdży. Znan ych jest wiele materiałów zawierających substancje organiczne i nieorganiczne, które posiadają właściwości antymikrobiologiczne. Srebro nanocząstkowe, dzięki swoim unikalnym właściwościom, postrzegane jest jako lider w walce z patogennym działaniem drobnoustrojów. Odznacza się ono silnym działaniem spowalniającym ich funkcjonowanie. Nadrzędną cechą fizyczną srebra nanocząstkowego, w porównaniu z jego litą formą, jest zwiększone pole powierzchni. Skutkuje to lepszym kontaktem z mikroorganizmami, dzięki czemu nanosrebro charakteryzuje się efektywniejszą aktywnością biobójczą.

Autorzy opisu patentowego US 2007/0293799 podają sposób zastosowania nanocząstek srebra polegający na wbudowaniu ich w strukturę materiałów opatrunkowych stosowanych na rany i oparzenia. Nanosrebro wprowadzane jest w powłokę hydrofilową zbudowaną z włókna kompozytowego, która ma bezpośredni kontakt z powierzchnią skóry. Dzięki obecności nanocząstek srebra, produkt ma właściwości dezynfekcyjne.

W opisie patentowym CN103966836 A opisano sposób wytwarzania materiału tekstylnego z wbudowanymi nanocząstkami srebra. Autorzy podają, iż w pierwszym etapie, w warunkach beztlenowych, tkaninę napromieniowuje się, dodaje się azotan srebra, który następnie redukuje się za pomocą odpowiedniego czynnika redukującego. Produkt może być w ten sposób wytwarzany na dużą skalę, a jego właściwości antybakteryjne są zachowane przez długi czas użytkowania.

Autorzy opisu patentowego CN103628314 A podają sposób otrzymywania kompozytu białkowego z nanosrebrem, który pełni rolę czynnika bójczego po wkomponowaniu go w strukturę materiałów tekstylnych. W pierwszym etapie otrzymuje się stabilizowane białkiem nanocząstki srebra w rozmiarze od 10 do 50 nm, a w etapie drugim, na drodze kąpieli, otrzymane nanosrebro zostaje naniesione na zmodyfikowane wcześniej włókna celulozowe w celu nadania im właściwości antymikrobiologicznych. W opinii autorów, metoda jest łatwa w realizacji, a właściwości użytych reagentów nie zagrażają środowisku naturalnemu. Autorzy podają, iż materiał zyskuje dodatkowe właściwości użytkowe dzięki pokryciu go warstwą białka, które pełni rolę stabilizatora nanocząstek.

Znana jest, na przykład z opisu patentowego CN101307563 B metoda nadania właściwości biobójczych wyrobom włókienniczym na drodze ich obróbki wykończeniowej. Polega ona na zanurzeniu materiału w roztworze wodnym nanosrebra. Następnie materiał jest przemywany i suszony na powietrzu. Autorzy podają, iż zaletą metody jest brak konieczności stosowania dodatkowej substancji dyspergującej oraz doskonałe właściwości przeciwbakteryjne wytworzonego materiału włókienniczego.

Opis patentowy EP2274470 A1 podaje sposób modyfikacji materiału poprzez osadzanie nanocząstek srebra na powierzchni naturalnych lub syntetycznych włókien tekstylnych. W pierwszej kolejności materiał bawełniany zanurza się w wodnym roztworze azotanu srebra, a następnie dodaje się wodny roztwór cytrynianu sodu pełniącego rolę reduktora jonów srebra oraz stabilizatora powstających nanocząstek. Po uformowaniu się nanocząstek srebra, o czym świadczy zmiana zabarwienia roztworu z bezbarwnej na żółtą, tkaninę wyjmuje się, płucze i suszy. Autorzy podają, iż sposób ten zapewnia otrzymanie nanocząstek w rozmiarze nieprzekraczającym 100 nm.

W opisie patentowym CN 2579183 podano sposób wytwarza nia skarpet, nogawek i innych dzianin, w których strukturę wbudowane jest srebro nanocząstkowe. Obecność nanosrebra w tego

PL 228 865 B1 typu produktach zabezpiecza przed penetracją bakterii do trudnodostępnych miejsc i ich rozwojowi, co najczęściej jest przyczyną nieprzyjemnego zapachu oraz dolegliwości o podłożu bakteryjnym. Autorzy opisu patentowego podają również, iż skarpety z nanosrebrem mają właściwości nie tylko zapobiegające, ale też prozdrowotne, gdyż mogą być stosowane w leczeniu chorób stóp wywołanych w szczególności przez szczepy Staphylococcus aureus, Escherichia coli oraz grzyba Candida albicans.

Tlenek cynku znajduje zastosowanie przede wszystkim w przemyśle barwiarskim, gdyż charakteryzują go świetne właściwości bielące. Ponadto, stosowany jest także w przemyśle lakierniczym, elektronice, farmacji i kosmetyce. Z uwagi na fakt, iż stanowi on efektywną barierę dla promieniowania ultrafioletowego, stosuje się go w produkcji powłok okularów przeciwsłonecznych. Tlenki metali rozdrobnione do rozmiarów nanometrycznych stanowią efektywny czynnik biobójczy. Tlenek cynku wykazuje silne właściwości antybakteryjne oraz przyspieszające gojenie się ran.

W opisie patentowym WO20100001386 A1 podano sposób wytwarzania tkaniny pokrytej nanocząstkami tlenku cynku, dzięki czemu wykazuje ona właściwości antymikrobiologiczne. Tkanina ta służy do wyrobu produktów o właściwościach biobójczych, takich jak bielizna pościelowa, bandaże, wkładki do butów, itp. Hamowanie aktywności drobnoustrojów sprzyja wydłużonemu czasowi użytkowania wytworzonych produktów.

Powszechne stosowanie nanocząstek wbudowanych w strukturę produktów handlowych, zwłaszcza tkanin może prowadzić do niekontrolowanego ich uwalniania do środowiska. Nanocząstki metali lub tlenków metali wbudowane w materiały tekstyl ne, w wyniku ich prania, przedostają się do wód ściekowych, co stwarza zagrożenie ich wycieku i oddziaływania z organizmami żywymi. Intensywność przedostania się nanocząstek uzależniona jest od sposobu ich związania z materiałem tekstylnym. Mechaniczne naniesienie nanocząstek na powierzchnię włókna skutkuje zwiększoną podatnością na ich wymycie.

Nieoczekiwanie okazało się, że związanie nanocząstek z substancją barwiącą, a następnie zabarwienie tkaniny otrzymanym preparatem stanowi efektywne zabezpieczenie przed wymyciem tych nanocząstek, dostaniem się do kąpieli czyszczącej i emisją do środowiska.

Sposób wytwarzania indygo o właściwościach biobójczych według wynalazku polega na tym, że aldehyd 2-nitrobenzoesowy rozpuszcza się w acetonie i dodaje wodę dejonizowaną, następnie dodaje się wodny roztwór azotanu srebra o stężeniu od 8x10⁵ do 9x10^-4 mol/dm³ oraz roztwór związku chemicznego będącego jednocześnie substancją redukującą jony srebra oraz stabilizującą powstałe nanocząstki wybraną z grupy obejmującej kwas taninowy, galusowy, szikimowy, elagowy, cytrynian sodu, winian sodowo-potasowy lub roztwór reduktora wybranego z grupy obejmującej glukozę lub kwas askorbinowy i roztwór stabilizatora wybranego z grupy obejmującej żelatynę, tripolifosforan sodu lub pirofosforan sodu, albo dodaje się nanometryczny tlenek cynku, po czym dodaje się wodny roztwór związku zasadowego, korzystnie wodorotlenku sodu, krystalizuje otrzymany barwnik, odsącza się i przemywa. Stosunek molowy acetonu do aldehydu 2-nitrobenzoesowego wynosi od 6,0:1,0 do 7,0:1,0. Stosunek molowy aldehydu 2-nitrobenzoesowego do azotanu srebra wynosi od 2000 do 4000. Stosunek molowy związku o właściwościach stabilizujących i redukujących do jonów srebra wynosi od 0,1:1,0 do 1,0:1,0. Stosunek molowy reduktora do jonów srebra przyjmuje wartość od stechiometrycznej do pięciokrotnie większej. Stosunek molowy stabilizatora do jonów srebra wynosi od 0,1:1,0 do 5,0:1,0. Stężenie wodnego roztworu związku o właściwościach stabilizujących i redukujących albo redukujących albo stabilizujących wynosi od 1,0x10^-4 do 2,0x10^-2 mol/dm³. Proces otrzymywania indygo prowadzi się przy ciągłym mieszaniu. Stężenie wodnego roztworu wodorotlenku sodu wynosi od 0,5 do 2,0 mol/dm³. Stosunek molowy aldehydu 2-nitrobenzoesowego do wodorotlenku sodu wynosi od 1,0:1,0 do 2,0:1,0. Wykrystalizowany barwnik przemywa się wodą dejonizowaną albo alkoholem etylowym. W przypadku dodania nanometrycznego tlenku cynku stosunek molowy wody dejonizowanej do aldehydu 2-nitrobenzowego wynosi od 15 do 30.

Zastosowane srebro nanocząstkowe albo nanometryczny tlenek cynku jest czynnikiem biobójczym lub biostatycznym. Połączenie nanosrebra lub nanometrycznego tlenku cynku z materiałem tekstylnym zapewnia zachowanie czystości mikrobiologicznej odzieży wytworzonej z podobnego materiału. Gwarancja odporności na wymywanie czynnika bójczego z materiału tekstylnego jest szczególnie istotna, gdyż możliwość usunięcia biocydu w trakcie prania odzieży prowadzi do ograniczenia właściwości antymikrobiologicznych i w rezultacie ich eliminacji. W celu uniknięcia

PL 228 865 B1 redukcji aktywności biobójczej, nanocząstki srebra lub tlenku cynku osadza się na materiale pośrednio, w procesie jego barwienia. W tym celu w pierwszym etapie nanocząstki srebra lub tlenku cynku wiążą się z barwnik iem, a drugi etap polega na zabarwieniu otrzymanym kompleksem materiału tekstylnego. Celem takiego działania jest uniknięcie mechanicznego wymycia nanocząstek z powierzchni materiału odzieżowego.

Otrzymany barwnik może być stosowany do barwienia tkanin płóciennych, zgodnie z unormowaną metodyką barwienia. W celu zabarwienia tkaniny np. bawełny najpierw należy otrzymać barwnik. W tym celu w pierwszej kolejności aldehyd 2-nitrobenzoesowy rozpuszcza się w acetonie i dodaje się wodę dejonizowaną. Następnie w celu wytworzenia nanocząstek srebra, dodaje się wodny roztwór azotanu srebra, który jest źródłem jonów srebra oraz roztwór związku chemicznego będącego jednocześnie substancją redukującą jony srebra oraz stabilizującą powstałe nanocząstki lub roztwór reduktora i roztwór stabilizatora. W kolejnym kroku dodaje się wodny roztwór wodorotlenku sodu w celu uzyskania odczynu alkalicznego oraz aktywacji procesu redukcji jonów srebra. W przypadku nanoszenia nanocząstek tlenku cynku, po rozpuszczeniu aldehydu 2-nitrobenzoesowego w acetonie i dodaniu wody dejonizowanej, do roztworu wprowadza się wcześniej otrzymany nanometryczny tlenek cynku, a następnie wodorotlenek sodu zapewniający środowisko alkaliczne reakcji syntezy barwnika. Po krystalizacji otrzymany barwnik, na którego powierzchni osadzone są nanocząstki srebra lub tlenku cynku odsącza się i przemywa. Drugi etap obejmuje zabarwienie uzyskanym preparatem odpowiednio przygotowanej tkaniny. Barwienie tkaniny wykonać można zgodnie z normą BN 86 6041. W tym celu przygotowuje się kąpiel barwiącą poprzez zmieszanie ok. 0,05 g barwnika z 0,5 cm³ alkoholu etylowego oraz 0,5 cm³ wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 30%. Następnie do mieszanin barwiących, w warunkach ciągłego mieszania dodaje się po 10 cm³ wody dejonizowanej o temperaturze 60°C i 0,25 g tiosiarczanu sodu. Całość miesza się przez 20 minut. Po tym czasie do kąpieli barwiącej dodaje się 30 cm³ wody dejonizowanej o temperaturze 60°C. Barwienie wykonuje się poprzez zanurzenie i mieszanie barwionej tkaniny w kąpieli barwiącej w czasie 10 minut. Po upływie tego czasu tkaninę rozwiesza się na powietrzu na czas 10 minut, po czym ponownie się ją umieszcza w kąpieli barwiącej. Proces powtarza się trzykrotnie. Po wysuszeniu otrzymuje się materiał o pożądanym zabarwieniu i właściwościach funkcjonalnych wynikających z obecności nanocząstek srebra albo tlenku cynku (w szczególności antymikrobiologicznych).

Tkaninę do wybarwiania przygotować można zgodnie z normą BN 86 6041. W tym celu sporządza się kąpiel piorącą zawierającą 550,0 cm³ wody dejonizowanej, 1,1 g Preteponu G i 9,3 cm³roztworu amoniaku (25%). Proces prania tkanin (100x100 mm) prowadzono w temperaturze pokojowej przez 10 minut a następnie suszono.

Przedmiot wynalazku ilustrują następujące przykłady:

P r z y k ł a d 1

W warunkach ciągłego mieszania, 3,0 g aldehydu 2-nitrobenzoesowego rozpuszcza się w 9,0 ml acetonu. Dodaje się 7,2 cm³ roztworu azotanu (V) srebra o stężeniu 8,24x10^-4 mol/dm³oraz 0,8 cm³ roztworu kwasu taninowego o stężeniu 0,0015 mol/dm³. Powoli wkraplając, dodaje się 14,0 cm³ roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 1 mol/dm³. Wyłącza się mieszanie i mieszaninę pozostawia się na kilkanaście minut. Wykrystalizowany barwnik z naniesionymi nanocząstkami srebra odsącza się na sączku o średnicy porów 0,2 pm i przemywa 20,0 cm³ wody dejonizowanej oraz 15,0 cm³ alkoholu etylowego. Otrzymuje się barwnik indygo z nanocząstkami srebra w stężeniu ok. 500 mg/kg. Analiza zawartości srebra w roztworze po wymywaniu potwierdziła jego stężenie na poziomie zaledwie 0,081 mg/dm³.

P r z y k ł a d 2

W warunkach ciągłego mieszania, 3,0 g aldehydu 2-nitrobenzoesowego rozpuszcza się w 9,0 ml acetonu. Dodaje się 7,2 cm³ roztworu azotanu (V) srebra o stężeniu 8,24x10^-5 mol/dm³ oraz 0,8 cm³ roztworu kwasu taninowego o stężeniu 1,5x10^-4 mol/dm³. Powoli wkraplając, dodaje się 14,0 cm³ roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 1 mol/dm³. Wyłącza się mieszanie i mieszaninę pozostawia się na kilkanaście minut. Wykrystalizowany barwnik z naniesionymi nanocząstkami srebra odsącza się na sączku o średnicy porów 0,2 pm i przemywa 20,0 cm³ wody dejonizowanej oraz 15,0 cm³ alkoholu etylowego. Otrzymuje się barwnik indygo z nanocząstkami srebra w stężeniu ok. 50 mg/kg. Analiza zawartości srebra w roztworze po wymywaniu potwierdziła jego stężenie na poziomie zaledwie 0,003 mg/dm³.

PL 228 865 B1

P r z y k ł a d 3

W warunkach ciągłego mieszania, 3,0 g aldehydu 2-nitrobenzoesowego rozpuszcza się w 9,0 cm³ acetonu. Dodaje się 8,0 cm³ wody dejonizowanej. Powoli wkraplając, dodaje się 14,0 cm³ roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 1 mol/dm³. Do mieszaniny dodaje się nanometryczny 0,075 g tlenku cynku. Wyłącza się mieszanie i mieszaninę pozostawia się na kilkanaście minut. Wykrystalizowany barwnik z naniesionymi nanocząstkami tlenku cynku odsącza się na sączku o średnicy porów 0,2 pm i przemywa 20,0 cm³ wody dejonizowanej oraz 15,0 cm³ alkoholu etylowego. Otrzymuje się barwnik indygo z nanocząstkami tlenku cynku w stężeniu ok. 5%. Analiza zawartości tlenku cynku w roztworze po wymywaniu potwierdziła jego stężenie na poziomie zaledwie 1,043 mg/dm³.

P r z y k ł a d 4

W warunkach ciągłego mieszania, 3,0 g aldehydu 2-nitrobenzoesowego rozpuszcza się w 9,0 cm³acetonu. Dodaje się 8,0 cm³ wody dejonizowanej. Powoli wkraplając, dodaje się 14,0 cm³ roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 1 mol/dm³. Do mieszaniny dodaje się nanometryczny 0,0132 g tlenku cynku. Wyłącza się mieszanie i mieszaninę pozostawia się na kilkanaście minut. Wykrystalizowany barwnik z naniesionymi nanocząstkami tlenku cynku odsącza się na sączku o średnicy porów 0,2 pm i przemywa 20,0 cm³ wody dejonizowanej oraz 15,0 cm³ alkoholu etylowego. Otrzymuje się barwnik indygo z nanocząstkami tlenku cynku w stężeniu ok. 1%. Analiza zawartości tlenku cynku w roztworze po wymywaniu potwierdziła jego stężenie na poziomie zaledwie 0,201 mg/dm³.

P r z y k ł a d 5

W warunkach ciągłego mieszania, 3,0 g aldehydu 2-nitrobenzoesowego rozpuszczono w 9,0 cm³ acetonu. Następnie dodano 4 cm³ roztworu wodnego azotanu (V) srebra o stężeniu 1,48x10^-3 mol/dm³, 2 cm³ roztworu wodnego trifosforanu pentasodu o stężeniu 9,42x10^-3 mol/dm³oraz 2 cm³ roztworu wodnego kwasu askorbinowego o stężeniu 3,77x10^-3 mol/dm³. Powoli wkraplając dodano 14,0 cm³ roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 1 mol/dm³. Wykrystalizowany barwnik z naniesionymi nanocząstkami srebra odsączono i przemyto 20,0 cm³ wody dejonizowanej oraz 15,0 cm³ alkoholu etylowego. Otrzymano barwnik indygo z nanocząstkami srebra w stężeniu ok. 500 mg/kg.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania indygo o właściwościach biobójczych, znamienny tym, że aldehyd 2-nitrobenzoesowy rozpuszcza się w acetonie i dodaje wodę dejonizowaną, następnie dodaje się wodny roztwór azotanu srebra o stężeniu od 8x10^-5 do 9x10^-4 mol/dm³ oraz roztwór związku chemicznego będącego jednocześnie substancją redukującą jony srebra oraz stabilizującą powstałe nanocząstki wybraną z grupy obejmującej kwas taninowy, galusowy, szikimowy, elagowy, cytrynian sodu, winian sodowo-potasowy lub roztwór reduktora wybranego z grupy obejmującej glukozę lub kwas askorbinowy i roztwór stabilizatora wybranego z grupy obejmującej żelatynę, tripolifosforan sodu lub pirofosforan sodu, albo dodaje się nanometryczny tlenek cynku, po czym dodaje się wodny roztwór związku zasadowego, korzystnie wodorotlenku sodu, krystalizuje otrzymany barwnik, odsącza się i przemywa.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosunek molowy acetonu do aldehydu 2-nitrobenzoesowego wynosi od 6,0:1,0 do 7,0:1,0.
3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że stosunek molowy aldehydu 2-nitrobenzoesowego do azotanu srebra wynosi od 2000 do 4000.
4. Sposób według dowolnego z poprzedzających zastrz., znamienny tym, że stosunek molowy związku o właściwościach stabilizujących i redukujących do jonów srebra wynosi od 0,1:1,0 do 1,0:1,0.
5. Sposób według dowolnego z poprzedzających zastrz., znamienny tym, że stosunek molowy reduktora do jonów srebra przyjmuje wartość od stechiometrycznej do pięciokrotnie większej.
6. Sposób według dowolnego z poprzedzających zastrz., znamienny tym, że stosunek molowy stabilizatora do jonów srebra wynosi od 0,1:1,0 do 5,0:1,0.

PL 228 865 B1
7. Sposób według dowolnego z poprzedzających zastrz., znamienny tym, że stężenie wodnego roztworu związku o właściwościach stabilizujących i redukujących albo redukujących albo stabilizujących wynosi od 1,0x10^-4 do 2,0x10·² mol/dm³.
8. Sposób według dowolnego z poprzedzających zastrz., znamienny tym, że proces prowadzi się przy ciągłym mieszaniu.
9. Sposób według dowolnego z poprzedzających zastrz., znamienny tym, że stężenie wodnego roztworu wodorotlenku sodu wynosi od 0,5 do 2,0 mol/dm³.
10. Sposób według dowolnego z poprzedzających zastrz., znamienny tym, że stosunek molowy aldehydu 2-nitrobenzoesowego do wodorotlenku sodu wynosi od 1,0:1,0 do 2,0:1,0.
11. Sposób według dowolnego z poprzedzających zastrz., znamienny tym, że wykrystalizowany barwnik przemywa się wodą dejonizowaną albo alkoholem etylowym.
12. Sposób według zastrz. 1 albo 2 albo dowolnego z zastrz. od 8 do 11, znamienny tym, że w przypadku dodania nanometrycznego tlenku cynku stosunek molowy wody dejonizowanej do aldehydu 2-nitrobenzowego wynosi od 15 do 30.