Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest żakardowa tkanina zasłonowa z funkcją podszewki, o właściwościach dekoracyjnych oraz barierowych wobec promieniowania widzialnego VIS.
Obecnie 90% tkanin zasłonowych żakardowych wymaga wspomagania tkaninami towarzyszącymi zwanymi podszewkami. Potrzeba stosowania tkanin podszewkowych dla żakardowych tkanin zasłonowych wynika z dwóch powodów. Tkanina podszewkowa zapewnia przede wszystkim podwyższoną trwałość tkaniny zasłonowej, gdyż stanowi ochronę przed szkodliwymi skutkami insolacji oraz mechanicznymi uszkodzeniami w postaci zaciągnięć luźnych nitek wątków po lewej stronie tkaniny. Nadto tkanina podszewkowa maskuje nieestetyczne, uboczne efekty wzorowania, ujawniające się po stronie lewej tkaniny żakardowej, takie jak pasiastość kolorystyczna czy wspomniane wcześniej luźne wątki, które są wyłączone z wzorowania prawej strony. Równoczesne stosowanie dwóch tkanin -żakardowej i podszewkowej - może jednak przynieść negatywne skutki, gdyż łączenie tkanin ze sobą jest operacją ryzykowną z uwagi na konieczność zachowania zgodności surowcowej i parametrycznej. Niedopełnienie tego warunku wiąże się z późniejszymi problemami podczas konfekcjonowania, prania i całego użytkowania. Z opisu zgłoszenia patentowego P. 411506 jest znana dekoracyjna tkanina zasłonowa o właściwościach barierowych wobec promieniowania widzialnego VIS, którą stanowi wykonana techniką żakardową tkanina trójwarstwowa, wykonana z jednej osnowy w kolorze czarnym i trzech wątków jedno-lub różnokolorowych, usytuowanych jeden nad drugim, z których każdy tworzy z osnową odrębną warstwę tkaniny. Warstwa stanowiąca prawą stronę tkaniny jest warstwą wytworzoną z osnowy oraz z jednego ze skrajnych wątków splotem atłasowym ośmionitkowym o skoku 3, zawierającą wzorowanie splotowe wykonane w zakresie barwy i wzoru za pomocą wątku techniką żakardową, warstwa środkowa tkaniny jest warstwą niewzorowaną, wykonaną z osnowy i wątku środkowego splotem skośnym wzmocnionym, zaś warstwa stanowiąca lewą stronę tkaniny jest warstwą niewzorowaną, wykonaną z osnowy i drugiego skrajnego wątku splotem atłasowym ośmionitkowym o skoku 3. Osnowę i wątki tkaniny stanowią nitki z jedwabiu poliestrowego multifilamentowego teksturowanego. Prawa strona tej tkaniny, wzorowana wykazuje cechy dekoracyjne, zaś lewa strona pełniąca rolę podszewki stanowi barierę ochronną o znaczeniu estetycznym - osłania lewą stronę tkaniny żakardowej o nieatrakcyjnym wyglądzie, a nadto stanowi barierę ochronną przed czynnikami zewnętrznymi, mechanicznymi i fizycznymi. Żakardowa tkanina zasłonowa z funkcją podszewki, o właściwościach dekoracyjnych oraz barierowych wobec promieniowania widzialnego VIS, którą stanowi tkanina wykonana z osnowy i trzech różnokolorowych wątków usytuowanych jeden nad drugim, której warstwa stanowiąca jej prawą stronę jest wytworzona z osnowy i jednego ze skrajnych wątków splotem atłasowym i zawiera wzorowanie splotowe wykonane w zakresie barwy i wzoru, zaś warstwa stanowiąca jej lewą stronę jest wykonana z osnowy i drugiego skrajnego wątku splotem atłasowym i jest niewzorowaną, i w której osnowę i wątki stanowią nitki z jedwabiu poliestrowego multifilamentowego teksturowanego, według wynalazku jest tkaniną dwuwarstwową, której osnowa składa się z dwóch grup nitek, przy czym warstwa stanowiąca prawą stronę tkaniny jest wykonana z jednej z dwóch grup nitek osnowy i jednego ze skrajnych wątków splotem atłasowym lekkim pięcionitkowym o skoku 3, zaś warstwa stanowiącą lewą stronę tkaniny jest wykonana z drugiej grupy nitek osnowy i drugiego skrajnego wątku splotem atłasowym ciężkim pięcionitkowym o skoku 3. Warstwy tkaniny są połączone trzecim, środkowym wątkiem. Co najmniej jeden z wątków lub jedna z grup nitek osnowy jest w kolorze czarnym. Tkanina może być wykonana na krośnie rapierowym.
Tkanina według wynalazku łączy w sobie funkcje, które spełniają dwie odrębne tkaniny, co przyczyni się do ograniczenia ilości stosowanych tkanin i zminimalizowania niedogodności z tym związanych. Wzorowanie, które nadaje tkaninie według wynalazku cechę dekoracyjną, występuje tylko w warstwie stanowiącej prawą stronę tkaniny i nie powoduje pogorszenia właściwości barierowych wobec promieniowania widzialnego. Lewa strona tkaniny według wynalazku, niewzorowaną i jednobarwna pełni funkcję podszewki tej tkaniny, podwyższającej odporność na czynniki starzeniowe lewej strony tkaniny i jednocześnie stanowiącej ochronę dla barwnego wzorowania prawej strony tkaniny. Nadto lewa strona tkaniny niewzorowaną i jednobarwna pełni także funkcję dekoracyjną poprzez skoordynowanie z projektem architektonicznym obiektu, umożliwia wpływ na ład zewnętrzny i stanowi powierzchnię do dalszego wykorzystania dla procesów wykończalniczych, między innymi do wykonania druku funkcyjnego nadającego tkaninie dodatkowe właściwości specjalne. Użycie nitek osnowy lub wątku w kolorze czarnym umożliwia cieniowanie tkaniny, przy czym korzystniejsze z punktu widzenia właściwości użytkowych tkaniny jest ukrycie nitek w kolorze czarnym w warstwie środkowej. Właściwości barierowe tkaniny według wynalazku określa bardzo niski poziom transmitancji promieniowania od 0 do 1%, który kwalifikuje ją do grupy wyrobów o najwyższym poziomie ochrony, przy czym ocenę transmitancji promieniowania przeprowadzono według dostępnej metodyki badawczej - procedura PR/17/2007, zgodna z PN-EN ISO 13758-1 Tekstylia, opracowana przez Laboratorium badań chemicznych i analiz instrumentalnych Instytutu Włókiennictwa w Łodzi.
Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia tkaninę w przekroju wzdłuż wątku, fig. 2a widok prawej strony tkaniny, zaś fig. 2b widok lewej strony tkaniny.
Tkaninę zasłonową stanowi tkanina dwuwarstwowa wykonana z osnowy w kolorze czarnym, rozdzielonej splotowo na dwie grupy robocze nitek 1, 2 oraz z trzech różnokolorowych wątków 3, 4, 5, usytuowanych jeden nad drugim. Warstwa górna 6 stanowiąca prawą stronę tkaniny, wzorowana splotowo i kolorystycznie, jest warstwą wytworzoną z grupy 1 nitek osnowy w kolorze czarnym oraz z górnego wątku 3 splotem atłasowym lekkim pięcionitkowym o skoku 3. Warstwa dolna 7 stanowiąca lewą stronę tkaniny jest warstwą niewzorowaną, wykonaną z grupy 2 nitek osnowy i dolnego wątku 5 o barwie innej niż barwa wątków 3, 4, splotem atłasowym ciężkim pięcionitkowym o skoku 3. Wątek 4 jest łącznikiem warstw 6 i 7 tkaniny. Grupy 1 i 2 nitek osnowy oraz wątki 3, 4, 5 tkaniny stanowią nitki z jedwabiu poliestrowego multifilamentowego teksturowanego.