PL228936B1 - Mechanizm rozkładania i składania wsporników anteny - Google Patents

Abstract

Mechanizm rozkładania i składania wsporników, składający się z układu wsporników, napędowego siłownika oraz rury nośnej charakteryzuje się tym, że tworzą go układy wsporników rozmieszczonych wokół nośnej rury (10), z których każdy składa się z wewnętrznego korpusu (14), osadzonego na nośnej rurze (10), w którym w sposób obrotowy osadzony jest wałek (13), zamocowany statycznie w ramieniu (12), a sąsiednie układy wsporników połączone są ze sobą przegubowym wałkiem (l5), łączącym przegubowo jeden koniec wałka (13) układu wsporników (1) z drugim końcem kolejnego wałka (13a), umieszczonego w następnym układzie wsporników (1b) tak, że wszystkie układy wsporników są połączone ze sobą za pomocą wałków przegubowych (15), a ilość wałków przegubowych (l5) jest o jeden mniejsza od ilości układów wsporników, a do jednego z ramion za pomocą przegubu (11) zamontowany jest siłownik (8), którego drugi koniec zamontowany jest za pomocą przegubu (9) do rury nośnej (10).

Description

(12)OPIS PATENTOWY ₍i₉₎PL ₍n)228936 (13) B1 (51) Int.CI.

(21) Numer zgłoszenia: 415471 H01Q 1/12 (2006.01)

H01Q 1/08 (2006.01)

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (22) Data zgłoszenia: 22.12.2015 (54)

Mechanizm rozkładania i składania wsporników anteny

	(73) Uprawniony z patentu:
(43) Zgłoszenie ogłoszono:	PIT-RADWAR SPÓŁKA AKCYJNA, Warszawa, PL
03.07.2017 BUP 14/17	(72) Twórca(y) wynalazku:
	ANDRZEJ JABŁOŃSKI, Warszawa, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:	KAZIMIERZ SUCHODOLSKI, Kobyłka, PL
30.05.2018 WUP 05/18	(74) Pełnomocnik:
	rzecz, pat. Rafał Parczewski

co co σ>

co

CM

CM

Ω.

PL 228 936 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm rozkładania i składania wsporników anten rozmieszczonych dookólnie, na których to wspornikach zamontowane są anteny dipolowe.

Znany jest mechanizm rozkładania anten dipolowych, przy czym są to anteny albo o polaryzacji poziomej albo pionowej. Anteny te umieszczone są na pojedynczych ramionach, które to związane są za pomocą nakrętki osadzonej na śrubie pociągowej. Poprzez obrót tej nakrętki następuje ruch przemieszczenia ramion wraz z zamontowanymi antenami.

Znane jest rozwiązanie ze zgłoszenia patentowego numer CN104743131, w którym mechanizm rozkładania i składania wsporników anteny mocowany jest na skrzydle samolotu. Antena radaru tego wykorzystywana jest w samolocie podczas lotu. Mechanizm ten składa się z uchwytu przymocowanego wahliwie oraz z urządzenia uruchamiającego w postaci siłownika, znajdującego się w tej samej płaszczyźnie co wspornik, przy czym siłownik jest zamocowany również wahliwie na jednym końcu do wspomnianego skrzydła, a drugi koniec tego siłownika jest połączony zawiasowo do kolejnego wierzchołka. W miejscu tym stykają się pręty utrzymujące całość konstrukcji. Ponadto pręt łączący zakończony anteną połączony jest przegubowo z pozostałymi prętami konstrukcji, czyli prętem połączonym z siłownikiem oraz prętem połączonym z zamocowanym na skrzydle wspornikiem. Pomiędzy prętem tym a prętem utrzymującym antenę znajduje się drugi siłownik.

Znane jest rozwiązanie z opisu wg wzoru użytkowego nr CN 203521578, w którym przedstawiono rozwiązanie zapewniające składanie sprzętu radarowego i podnoszenie ramienia. Zawiera ono ramię pochylające, ramię podtrzymujące i wahacz. Jeden koniec ramienia pochylającego jest zamontowany na stałe, a drugi koniec ramienia pochylającego jest połączony przegubowo z wahaczem. Przedni koniec wahacza jest zaopatrzony w antenę radaru, a tylny koniec wahacza jest połączony przegubowo z jednym końcem siłownika. Drugi koniec siłownika jest połączony przegubowo z ramieniem nośnym. Przedni koniec ramienia podtrzymującego jest przymocowany przegubowo do ramienia pochylającego, a tylny koniec ramienia nośnego połączony jest przegubowo z prowadnicą. Prowadnica jest napędzana śrubą poruszającą się po szynie prowadzącej. Jeden koniec szyny prowadzącej jest wyposażony w zespół napędowy do napędzania śruby prowadzącej. Pod wpływem działania śruby pociągowej i siłownika w wahaczu generuje się ruch pochylający.

Przykładowe rozwiązania są skomplikowane w budowie oraz kosztowne w eksploatacji i utrzymaniu. Ponadto składanie i rozkładanie odbywa się oddzielnie dla każdej anteny. Często zdarzające się awarie powodują, że w wielu przypadkach składanie i rozkładanie anten odbywa się ręcznie. Każda antena jest składana oddzielnie, co jest czasochłonne i wymaga wiele pracy.

Celem wynalazku jest stworzenie prostej i niezawodnej konstrukcji mechanizmu składania i rozkładania kilku anten jednocześnie w sposób automatyczny dla anten odbiorczych o polaryzacji poziomej i pionowej, mechanizmu o małych wymiarach gabarytowych, dla rozłożenia i złożenia którego nie potrzeba wiele czasu.

Cel ten osiągnięto w rozwiązaniu według wynalazku, w którym mechanizm rozkładania i składania wsporników składający się z układu wsporników, napędowego siłownika oraz rury nośnej charakteryzuje się tym, że tworzą go układy wsporników rozmieszczonych wokół nośnej rury, z których każdy składa się z wewnętrznego korpusu osadzonego na nośnej rurze, w którym w sposób obrotowy osadzony jest wałek zamocowany statycznie w ramieniu, a sąsiednie układy wsporników połączone są ze sobą przegubowym wałkiem łączącym przegubowo jeden koniec wałka jednego układu wsporników z drugim końcem następnego wałka umieszczonego w następnym układzie wsporników tak, że wszystkie układy wsporników są połączone ze sobą za pomocą wałków przegubowych, a ilość wałków przegubowych jest o jeden mniejsza od ilości układów wsporników, a do jednego z ramion za pomocą przegubu zamontowany jest siłownik, którego drugi koniec zamontowany jest za pomocą kolejnego przegubu do rury nośnej.

Korzystnie gdy, mechanizm rozkładania i składania wsporników składa się z nieparzystej liczby wsporników i ma siłownik połączony do ramienia znajdującego się pośrodku wszystkich układów wsporników.

Zaletą takiego rozwiązania jest stworzenie konstrukcji mechanizmu rozkładania anten o prostej i niezawodnej budowie oraz o małych wymiarach gabarytowych, w której składanie i rozkładanie anten odbywa się automatycznie, a czas potrzebny do rozłożenia jest krótki.

PL 228 936 B1

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania uwidoczniony jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok aksonometryczny układu wsporników w położeniu rozłożonym, fig. 2 przedstawia widok aksonometryczny układu wsporników w położeniu złożonym.

Mechanizm rozkładania i składania wsporników anten składa się z układów wsporników 1, 1b, 1c, 1d, 1e, 1f, i 1g oraz połączonego jednym końcem 9 przegubowo z rurą nośną 10 oraz drugim końcem 11 przegubowo z górnym ramieniem 12, układu wsporników 1 siłownika elektrycznego 8. Skracanie i wydłużanie siłownika 8 powoduje obrót górnego ramienia 12, osadzonego statyczne na wałku 13, a osadzonego obrotowo w ramieniu korpusu 14d, a co za tym idzie, składanie i rozkładanie układu wsporników 1. Rozkładanie układu wsporników polega na oddalaniu się od rury nośnej 10 zewnętrznej części układu wsporników, niezwiązanej z rurą nośną 10. Składanie i rozkładanie pozostałych układów wsporników 1b, 1c, 1d, 1e, 1f, i 1g zrealizowane jest poprzez sprzężenie ich ruchu z ruchem układu wsporników 1. Aby mogło to się odbywać, wałek 13, osadzony obrotowo w korpusie 14, połączony jest ze statycznym wałkiem przegubowym 15b, a wałek ten dalej połączony jest statycznie z wałkiem 13b, zamontowanym obrotowo w korpusie 14b. Wałek 13b osadzony jest nieruchomo w górnym ramieniu 12b. Obrót wałka 13d wywołuje obrót ramienia górnego 12d, a co za tym idzie, składanie i rozkładanie układu wsporników 1 b. Z kolei wałek 13b połączony jest poprzez wałek przegubowy 15d z wałkiem 13d, zamontowanym obrotowo w korpusie 14d. Wałek 13d osadzony jest nieruchomo w ramieniu górnym 12d. Obrót wałka 13d wywołuje obrót ramienia górnego 12d, a co za tym idzie, składanie i rozkładanie układu wsporników 1d. Następnie wałek 13d połączony jest poprzez wałek przegubowy 15f z wałkiem 13f, zamontowanym obrotowo w korpusie 14f. Wałek 13f osadzony jest nieruchomo w ramieniu górnym 12f. Obrót wałka 13d wywołuje obrót ramienia górnego 12f, a co za tym idzie, składanie i rozkładanie układu wsporników 1f. Podobnie zrealizowane jest składanie i rozkładanie usytuowanych po drugiej stronie układu wsporników 1 układów wsporników 1e, 1e i 1e. Z drugiej strony, wałek 13 połączony jest z wałkiem 13c poprzez wałek przegubowy 15. Wałek 13c zamontowany jest obrotowo w korpusie 14c oraz osadzony jest nieruchomo w ramieniu górnym 12c. Obrót wałka 14c wywołuje obrót ramienia górnego 12c, a co za tym idzie, składanie i rozkładanie układu wsporników 1c. Następnie wałek 13c połączony jest z wałkiem 13e poprzez wałek przegubowy 15c. Wałek 13e zamontowany jest obrotowo w korpusie 14e oraz osadzony jest nieruchomo w ramieniu górnym 12e. Obrót wałka 13e wywołuje obrót górnego ramienia 12e, a co za tym idzie, składanie i rozkładanie układu wsporników 1e. Dalej, wałek 13e połączony jest z wałkiem 13g poprzez wałek przegubowy 15e. Wałek 13g zamontowany jest obrotowo w korpusie 14g oraz osadzony jest nieruchomo w górnym ramieniu 12g. Obrót wałka 13g wywołuje obrót ramienia górnego 12g, a co za tym idzie, składanie i rozkładanie układu wsporników 1g. Wszystkie ramiona układu 5 wsporników są wykonane z zamkniętego profilu o przekroju kwadratowym i równoległe względem siebie. Wszystkie wsporniki wykonane są z profilu w kształcie ceowym, do wnętrza których wchodzą ramiona i są zamontowane wahliwie na wałkach.

Przedmiot według wynalazku może być stosowany do rozkładania do pozycji pracy i składania do pozycji transportowej kilku anten o polaryzacji poziomej i anten o polaryzacji pionowej, zabudowanych razem na jednym wsporniku, osadzonym trwale w podłożu lub na środku transportu.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Mechanizm rozkładania i składania wsporników składający się z układu wsporników, napędowego siłownika oraz rury nośnej, znamienny tym, że tworzą go układy wsporników rozmieszczonych wokół nośnej rury 10, z których każdy składa się z wewnętrznego korpusu 14 osadzonego na nośnej rurze 10, w którym w sposób obrotowy osadzony jest wałek 13 zamocowany statycznie w ramieniu 12, a sąsiednie układy wsporników połączone są ze sobą przegubowym wałkiem 15 łączącym przegubowo jeden koniec wałka 13 układu wsporników 1 z drugim końcem kolejnego wałka 13a umieszczonego w następnym układzie wsporników 1b tak, że wszystkie układy wsporników są połączone ze sobą za pomocą wałków przegubowych 15, a ilość wałków przegubowych 15 jest o jeden mniejsza od ilości układów wsporników, a do jednego z ramion za pomocą przegubu 11 zamontowany jest siłownik 8, którego drugi koniec zamontowany jest za pomocą przegubu 9 do rury nośnej 10.
2. 2. Mechanizm rozkładania i składania wsporników według zastrz. 1, znamienny tym, że składa się z nieparzystej liczby wsporników a siłownik 8 połączony jest do ramienia znajdującego się pośrodku wszystkich układów wsporników.