PL229596B1 - Sposób otrzymywania stopów trójskładnikowych ren-kobalt-molibden - Google Patents

Sposób otrzymywania stopów trójskładnikowych ren-kobalt-molibden

Info

Publication number
PL229596B1
PL229596B1 PL413735A PL41373515A PL229596B1 PL 229596 B1 PL229596 B1 PL 229596B1 PL 413735 A PL413735 A PL 413735A PL 41373515 A PL41373515 A PL 41373515A PL 229596 B1 PL229596 B1 PL 229596B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
solution
cobalt
rhenium
ppm
molybdenum
Prior art date
Application number
PL413735A
Other languages
English (en)
Other versions
PL413735A1 (pl
Inventor
Dorota Kopyto
Katarzyna Leszczyńska-Sejda
Grzegorz Benke
Andrzej Chmielarz
Wit Baranek
Tomasz Majewski
Jan Piętaszewski
Jerzy Michałowski
Elżbieta Pietek
Grażyna Machelska
Krystyna Witman
Piotr Grzechca
Original Assignee
Innovator Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Innovator Spólka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Inst Metali Niezelaznych
Instytut Metali Niezelaznych
Wojskowa Akademia Techniczna Im Jaroslawa Dabrowskiego
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Innovator Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia, Innovator Spólka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia, Inst Metali Niezelaznych, Instytut Metali Niezelaznych, Wojskowa Akademia Techniczna Im Jaroslawa Dabrowskiego filed Critical Innovator Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Priority to PL413735A priority Critical patent/PL229596B1/pl
Publication of PL413735A1 publication Critical patent/PL413735A1/pl
Publication of PL229596B1 publication Critical patent/PL229596B1/pl

Links

Landscapes

  • Electrolytic Production Of Metals (AREA)
  • Electroplating And Plating Baths Therefor (AREA)
  • Inorganic Compounds Of Heavy Metals (AREA)

Abstract

Sposób otrzymywania stopów trójskładnikowych ren-kobalt-molibden na drodze elektrowydzielania z roztworów wodnych charakteryzuje się tym, że do wodnego roztworu siarczanu(VI) kobaltu(II) zawierającego 5 - 50 g/dm3 Co, podgrzanego do temperatury 30 - 90°C dodaje się przy intensywnym mieszaniu roztworu jony czynnika kompleksującego, korzystnie jony cytrynianowe w postaci kwasu cytrynowego i/lub cytrynianu trisodowego w takiej ilości aby stosunek molowy jonu cytrynianowego do kobaltu był większy niż 1, a mniejszy niż 10, następnie wprowadza się roztwór renianu(VII) kobaltu(II) o stężeniu renu 1 - 20 g/dm3 Re, oraz roztwór molibdenianu(VI) sodu w ilości od 1 do 10 g Mo na każdy 1 dm3 roztworu oraz dodaje się wodnego roztworu węglanu sodu o stężeniu 20 - 160 g/dm3 i/lub 20 - 40% roztworu wodorotlenku sodu, aż do uzyskania pH roztworu na poziomie 3 - 8, korzystnie 4,5.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania stopów trójskładnikowych ren-kobalt-molibden na drodze elektrowydzielania z roztworów wodnych, stosowanych zwłaszcza do produkcji stopów o specjalnym zastosowaniu.
Zarówno ren jak i molibden są metalami trudnotopliwymi, w dużej mierze stosowane do otrzymywania superstopów. Stopy niklowe, bądź kobaltowe zawierające te metale, wykorzystywane są zwłaszcza w warunkach działania obciążeń mechanicznych, termicznych oraz agresywnego środowiska. Ważne przy ich praktycznym wykorzystaniu jest to, że zachowują one stabilność, twardość oraz odporność na ścieranie i zginanie w wysokiej temperaturze. Powłoki z tych stopów są nanoszone na powierzchnie elementów urządzeń pracujących w zakresie wysokich temperatur, np. łopatki turbin gazowych, silników odrzutowych czy rur stosowanych w kotłach parowych, w celu poprawy zarówno odporności termicznej, jak i odporności na korozję.
Stopy tego rodzaju bardzo trudno jest otrzymać konwencjonalnymi metodami termicznymi, z powodu znacznej różnicy temperatury topnienia poszczególnych składników: Co-1495°C, Re-3180°C, Mo-2620°C, a także ich ograniczoną wzajemną rozpuszczalnością.
Możliwe jest otrzymywanie renu i/lub molibdenu w postaci stopów z innymi metalami wchodzącymi w skład superstopów, najczęściej niklem lub kobaltem. Stopy takie najczęściej otrzymuje się, podobnie jak sam ren, poprzez chemiczne osadzanie z fazy gazowej (CVD - Chemical vapor deposition) lub wykorzystując metalurgię proszkową poprzez wygrzewanie silnie sprasowanych kształtek w atmosferze redukującej (tlenków i innych związków zawierających metale stopu) lub obojętnej (metale wchodzące w skład stopu). Źródłem renu bądź molibdenu jest najczęściej renian(VII) lub molibdenian amonu lub potasu, czy renian(VII) lub molibdenian(VI) metalu wchodzącego w skład stopu, znacznie rzadziej proszek metalicznego renu, czy molibdenu z uwagi na ich bardzo wysoka cenę.
Znane są metody bezprądowe trzymywania stopów zawierających metal lub metale trudnotopliwe np.: Re, Mo, W oraz co najmniej jeden pierwiastek stopowy, taki jak: Co, Ni, Fe, Cr, z wykorzystaniem stopionych soli chlorku lub fluoru, tak jak opisano to w patencie US 6899926. Metoda ta pozwala jedynie na nanoszenie powłok z takich stopów na powierzchnie elementów urządzeń narażonych na działanie wysokiej temperatury w celu przedłużenia ich żywotności.
Możliwe jest elektrochemiczne otrzymanie stopów zawierających ren i molibden z roztworów wodnych, przy stosowaniu niskiej temperatury, ale jedynie w obecności metalu indykującego ten proces, np.: niklu, kobaltu lub żelaza. Metoda elektrowydzielania stopów zawierających ren i molibden z niklem lub kobaltem, przebiegająca w zakresie niskiej temperatury, przy użyciu roztworów wodnych i o niskim zużyciu energii, może stanowić alternatywę dla dotychczasowych stosowanych opracowań. Otrzymywane w procesie elektrodowym metaliczne i jednorodne osady katodowe stopu Re-Co-Mo stanowią doskonały materiał na stopy wstępne, zaprawy w procesach komponowania stopów specjalnych, czy superstopów zawierających ren i molibden. Nikiel, jak i kobalt, których obecność jest konieczna przy elektrowydzielaniu renu i/lub molibdenu, ze względu na ich cechę „indukowania”, współosadzania tych metali są najczęściej głównymi składnikami superstopów, czy stopów specjalnych.
Znane są z licznych opisów patentowych sposoby otrzymywania elektrochemicznych stopów zawierających ren i kobalt, najczęściej w postaci cienkich powłok lub proszków (US 7368048, JP 3904197, JP 3942437, US 3668083, US 8691678, US 6695960). Elektrochemiczne stopy molibdenu najczęściej są wytwarzane jako cienkie powłoki stopów dwuskładnikowych z niklem, rzadziej z kobaltem, albo jako stopy trój lub wieloskładnikowe na bazie niklu lub niklowo-kobaltowe (US 8551316, WO 2008057710, US 394733, US 8551316, JP 2599178, JP 2005082856, US 3947331 UA 50997, liczne publikacje: N. Eliaz z zespołem, K. Mech z zespołem, M. Plata-Torres z zespołem, L. Ribić-Zelenović z zespołem, A. Subramania z zespołem, E. Bełtowska-Lehman z zespołem). W patencie PL 162584opisano sposób otrzymywania galwanicznej powłoki stopowej trójskładnikowej zawierającej ren, ale jedynie z niklem i palladem.
Brak jest doniesień literaturowych oraz patentów, czy zgłoszeń patentowych opisujących sposób otrzymywania elektrochemicznych stopów trójskładnikowych kobaltowych zawierających zarówno ren jak i molibden. A dotychczas znane i opisane technologie elektrochemicznego otrzymywania stopów renu czy stopów molibdenu, odnoszą się jedynie do otrzymywania powłok galwanicznych, najczęściej na podłożu z miedzi lub złota, czy platyny, a nie do masowej produkcji tych stopów. Znany jest wprawdzie z opisu patentowego PL 216443 sposób otrzymywania stopów renu umożliwiających produkcję na
PL 229 596 B1 skalę przemysłową, patent ten dotyczy jedynie otrzymywania stopów dwuskładnikowych renu z niklem, który nie zawiera ani kobaltu, ani molibdenu.
Korzyści wynikające z elektrochemicznego otrzymywania stopów Re-Co-Mo, to zmniejszenie kosztów produkcji związane z: przebiegiem procesu w zakresie niskiej temperatury, użyciem nietoksycznych roztworów wodnych, zagospodarowaniem odpadów i ścieków oraz brakiem konieczności stosowania skomplikowanej i kosztownej aparatury. Otrzymywanie stopów jednorodnych o stabilnym składzie pozwala na jego masową produkcję i czyni tą metodę konkurencyjną w stosunku do dotychczas stosowanych technologii.
Istotą wynalazku, jest sposób otrzymywania stopów trójskładnikowych ren-kobalt-molibden na drodze elektrowydzielania z roztworów wodnych. Sposób charakteryzuje się tym, że do wodnego roztworu siarczanu(VI) kobaltu(II) zawierającego 5-50 g/dm3 Co, korzystnie 20 g/dm3 Co podgrzanego do temperatury 30-90°C dodaje się przy intensywnym mieszaniu roztworu jony czynnika kompleksującego, korzystnie jony cytrynianowe w postaci kwasu cytrynowego i/lub cytrynianu trisodowego w takiej ilości aby stosunek molowy jonu cytrynianowego do kobaltu był większy niż 1, a mniejszy niż 10. Do tak otrzymanego wprowadza się roztwór renianu(VII) kobaltu(II) o stężeniu renu 1-20 g/dm3 Re, korzystnie 6 g/dm3 oraz roztwór molibdenianu(VI) sodu w ilości od 1 do 10 g Mo na każdy 1 dm3 roztworu, korzystnie 5,0 g/dm3 Mo, pH roztworu stabilizuje się na poziomie 3-8, korzystnie 4,5, poprzez dodatek wodnego roztworu węglanu sodu o stężeniu 20-160 g/dm3 i/lub 20-40% roztworu wodorotlenku sodu.
Tak przygotowany elektrolit umieszcza się w elektrolizerze przepływowym korzystnie z przepływem laminarnym, z ułożonymi równolegle względem siebie w układzie naprzemiennym elektrodami, stałowymiarowymi anodami i katodami wykonanymi z miedzi, niklu, kobaltu lub platyny, korzystnie niklu, o identycznej powierzchni czynnej przeciwelektrod. Proces elektrowydzielania prowadzi się w temperaturze nie przekraczającej 80°C, korzystnie 50°C, przy katodowej gęstości prądu wynoszącej 0,5-15 A/dm2, korzystnie 2,0 A/dm2, tak aby pH roztworu nie obniżyło się do poziomu poniżej 3,0 z równoczesnym utrzymaniem stężenia kobaltu, renu i molibdenu odpowiednio na poziomie powyżej 10 g/dm3, 3 g/dm3 i 1 g/dm3.
W przedstawionych warunkach otrzymuje się osad stopowy Re-Co-Mo, charakteryzujący się metaliczną strukturą i stabilnym składem, z wydajnością prądową, wynoszącą >40%, przy jednostkowym zużyciu energii elektrycznej w granicach 3,0-6,0 kWh/kg stopu. Szybkość elektrowydzielania stopów mieści się w zakresie od 0,1 do 15 g/A-dm3.
Otrzymane stopowe osady katodowe są w postaci jednorodnego osadu stopowego ren-kobalt-molibden, bądź w postaci zwartego osadu o zawartości renu 50-60% i molibdenu 8-15%, resztę stanowi kobalt, bądź jednorodnego proszku stopu o stabilnym składzie: ren 20-50%, molibden 20-30%. Sposób według wynalazku umożliwia otrzymywanie stopów Re-Co-Mo zawierających poniżej 500 ppm zanieczyszczeń metalicznych (Cr, Zn, Al, Mg, Mn, Cu, Pb, Fe, Bi, Ca, As, W, Ni, Na, K).
Sposób według wynalazku ilustrują poniższe przykłady.
P r z y k ł a d I
Do wodnego roztworu siarczanu(VI) kobaltu(II) podgrzanego do temperatury 60°C dodano, przy intensywnym mieszaniu roztworu 125 g na każdy 1 dm3 roztworu dwuwodnego cytrynianu trisodowego, następnie wprowadzono roztwór renianu(VII) kobaltu(II), oraz roztwór molibdenianu(VI) sodu. W tak otrzymanym roztworze stężenie kobaltu wynosiło 14,1 g/dm3 Co, renu 6,6 g/dm3 Re, molibdenu
5,8 g/dm3 Mo, pH roztworu skorygowano poprzez dodatek wodnego roztworu węglanu sodu o stężeniu 160 g/dm3 do wartości 4,5. Tak przygotowany elektrolit umieszczono w elektrolizerze przepływowym z przepływem laminarnym, zapewniającym stabilizację pH strefy katodowej oraz wynoszeniem nadmiaru jonów wodorowych na zewnątrz elektrolizera. Elektrody, katody z niklu, anody DSA, były ułożone w elektrolizerze równolegle względem siebie w układzie naprzemiennym. Proces elektrowydzielania prowadzono w temperaturze 50°C, przy katodowej gęstości prądu wynoszącej 1,0 A/dm2 i pH roztworu w granicach 4,2-4,7 korygując je poprzez dodatek wodnego roztworu węglanu sodu o stężeniu 160 g/dm3. Liniowa prędkość przepływu elektrolitu wynosiła 3,0 cm/min, a gęstość objętościowa ładunku elektrycznego była równa 3,0 Ah/dm3. W wyniku procesu trwającego 2 godzin otrzymano osad katodowy stopu ren-kobalt-molibden błyszczący, metaliczny, drobnokrystaliczny, bez spękań i dendrytów, o zawartości 56,1% wagowych renu, 12,4% wagowych molibdenu i 31,5% wagowych kobaltu i zanieczyszczeniach metalicznych poniżej 100 ppm (Cr=4 ppm; Zn=5 ppm; Al=3 ppm; Mg<2 ppm; Mn<2 ppm; Cu= 6 ppm; Pb<3 ppm; Fe=6 ppm; Bi<1 ppm; Ca=4 ppm; As<1 ppm; Na=7ppm; K<2 ppm). Wydajność prądowa wydzielania tego stopu wynosiła 57,2%, przy jednostkowym zużyciu energii elektrycznej wynoszącym 4,13 kWh/kg stopu.
PL 229 596 B1
P r z y k ł a d II
Do wodnego roztworu siarczanu(VI) kobaltu(II) podgrzanego do temperatury 50°C dodano, przy intensywnym mieszaniu roztworu 137 g na każdy 1 dm3 roztworu dwuwodnego cytrynianu trisodowego, następnie wprowadzono roztwór renianu(VII) kobaltu(II), oraz roztwór molibdenianu(VI) sodu. W tak otrzymanym roztworze stężenie kobaltu wynosiło 20,2 g/dm3 Co, renu 8,1 g/dm3 Re, molibdenu 4,6 g/dm3 Mo, pH roztworu skorygowano poprzez dodatek wodnego roztworu węglanu sodu o stężeniu 160 g/dm3 do wartości 4,4. Tak przygotowany elektrolit umieszczono w elektrolizerze przepływowym z przepływem laminarnym, zapewniającym stabilizację pH strefy katodowej oraz wynoszeniem nadmiaru jonów wodorowych na zewnątrz elektrolizera. Elektrody, katody z niklu, anody DSA, były ułożone w elektrolizerze równolegle względem siebie w układzie naprzemiennym. Proces elektrowydzielania prowadzono w temperaturze 50°C, przy katodowej gęstości prądu wynoszącej 2,0 A/dm2 i pH roztworu w granicach 4,3-4,6 korygując je poprzez dodatek wodnego roztworu węglanu sodu o stężeniu 160 g/dm3. Liniowa prędkość przepływu elektrolitu wynosiła 3,0 cm/min, a gęstość objętościowa ładunku elektrycznego była równa 6,0 Ah/dm3. W wyniku procesu trwającego 2 godzin otrzymano osad katodowy stopu ren-kobalt-molibden w postaci metalicznego proszku, o zawartości 36,2% wagowych renu, 24,2% wagowych molibdenu i 39,6% wagowych kobaltu i zanieczyszczeniach metalicznych poniżej 100 ppm (Cr=4 ppm; Zn=7 ppm; Al=3 ppm; Mg<2 ppm; Mn<2 ppm; Cu=5 ppm; Pb<2 ppm; Fe=5 ppm; Bi<1 ppm; Ca=8 ppm; As<1 ppm; Na=12 ppm; K<2 ppm). Wydajność prądowa wydzielania tego stopu wynosiła 75,1%, przy jednostkowym zużyciu energii elektrycznej wynoszącym 3,6 kWh/kg stopu.
P r z y k ł a d III
Do wodnego roztworu siarczanu(VI) kobaltu(II) podgrzanego do temperatury 65°C dodano, przy intensywnym mieszaniu roztworu 90 g na każdy 1 dm3 roztworu jednowodnego kwasu cytrynowego, następnie wprowadzono roztwór renianu(VII) kobaltu(II), oraz roztwór molibdenianu(VI) sodu. W tak otrzymanym roztworze stężenie kobaltu wynosiło 18,9 g/dm3 Co, renu 6,8 g/dm3 Re, molibdenu
5,9 g/dm3 Mo, pH roztworu skorygowano poprzez dodatek wodnego roztworu węglanu sodu o stężeniu 160 g/dm3 do wartości 4,5. Tak przygotowany elektrolit umieszczono w elektrolizerze przepływowym z przepływem laminarnym, zapewniającym stabilizację pH strefy katodowej oraz wynoszeniem nadmiaru jonów wodorowych na zewnątrz elektrolizera. Elektrody, katody z miedzi, anody DSA, były ułożone w elektrolizerze równolegle względem siebie w układzie naprzemiennym. Proces elektrowydzielania prowadzono w temperaturze 50°C, przy katodowej gęstości prądu wynoszącej 1,0 A/dm2 i pH roztworu w granicach 4,4-4,7 korygując je poprzez dodatek wodnego roztworu węglanu sodu ostężeniu160 g/dm3. Liniowa prędkość przepływu elektrolitu wynosiła 3,0 cm/min, a gęstość objętościowa ładunku elektrycznego była równa 5,0 Ah/dm3. W wyniku procesu trwającego 24 godzin otrzymano osad katodowy stopu ren-kobalt-molibden zwarty, błyszczący, metaliczny, drobnokrystaliczny, bez spękań i dendrytów, o zawartości 52,6% wagowych renu, 10,1% wagowych molibdenu i 37,3% wagowych kobaltu i zanieczyszczeniach metalicznych poniżej 100 ppm (Cr=9 ppm; Zn=8 ppm; Al=6 ppm; Mg<5 ppm; Mn<3 ppm; Cu=7 ppm; Pb<5 ppm; Fe=4 ppm; Bi<1 ppm; Ca=10 ppm; As<1 ppm; Na=10 ppm; K<3 ppm). Wydajność prądowa wydzielania tego stopu wynosiła 61,5%, przy jednostkowym zużyciu energii elektrycznej wynoszącym 4,8 kWh/kg stopu.
P r z y k ł a d IV
Do wodnego roztworu siarczanu(VI) kobaltu(II) podgrzanego do temperatury 50°C dodano, przy intensywnym mieszaniu roztworu 100 g na każdy 1 dm3 roztworu jednowodnego kwasu cytrynowego, następnie wprowadzono roztwór renianu(VII) kobaltu(II), oraz roztwór molibdenianu(VI) sodu. W tak otrzymanym roztworze stężenie kobaltu wynosiło 23,37 g/dm3 Co, renu 7,8 g/dm3 Re, molibdenu
5,9 g/dm3 Mo, pH roztworu skorygowano poprzez dodatek wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 20 g/dm3 do wartości 4,7. Tak przygotowany elektrolit umieszczono w elektrolizerze przepływowym z przepływem laminarnym, zapewniającym stabilizację pH strefy katodowej oraz wynoszeniem nadmiaru jonów wodorowych na zewnątrz elektrolizera. Elektrody, katody z miedzi, anody DSA, były ułożone w elektrolizerze równolegle względem siebie w układzie naprzemiennym. Proces elektrowydzielania prowadzono w temperaturze 45°C, przy katodowej gęstości prądu wynoszącej 1,5 A/dm2 i pH roztworu w granicach 4,4-4,6 korygując je poprzez dodatek wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 20 g/dm3. Liniowa prędkość przepływu elektrolitu wynosiła 3,0 cm/min, a gęstość objętościowa ładunku elektrycznego była równa 10,0 Ah/dm3. W wyniku procesu trwającego 24 godzin otrzymano osad katodowy stopu ren-kobalt-molibden w postaci metalicznego proszku, o zawartości 38,2% wagowych renu, 29,5% wagowych molibdenu i 32,3% wagowych kobaltu i zanieczyszczeniach metalicznych poniżej 100 ppm (Cr=9 ppm; Zn=6 ppm; Al=7 ppm; Mg<5 ppm; Mn<5 ppm; Cu=7 ppm;
PL 229 596 B1
Pb<5 ppm; Fe=6 ppm; Bi<1 ppm; Ca=10 ppm; As<1 ppm; Na=11 ppm; K<5 ppm). Wydajność prądowa wydzielania tego stopu wynosiła 79,2%, przy jednostkowym zużyciu energii elektrycznej wynoszącym 3,6 kWh/kg stopu.

Claims (2)

1. Sposób otrzymywania stopów trójskładnikowych ren-kobalt-molibden na drodze elektrowydzielania z roztworów wodnych, znamienny tym, że do wodnego roztworu siarczanu(VI) kobaltuj) zawierającego 5-50 g/dm3 Co, korzystnie 20 g/dm3 Co podgrzanego do temperatury 30-90°C dodaje się przy intensywnym mieszaniu roztworu jony czynnika kompleksującego, korzystnie jony cytrynianowe w postaci kwasu cytrynowego i/lub cytrynianu trisodowego w takiej ilości aby stosunek molowy jonu cytrynianowego do kobaltu był większy niż 1, a mniejszy niż 10, następnie wprowadza się roztwór renianu(VII) kobaltu(II) o stężeniu renu 1-20 g/dm3 Re, korzystnie 6 g/dm3oraz roztwór molibdenianu(VI) sodu w ilości od 1 do 10 g Mo na każdy 1 dm3 roztworu, korzystnie 5,0 g/dm3 Mo, oraz dodaje się wodnego roztworu węglanu sodu o stężeniu 20-160 g/dm3 i/lub 20-40% roztworu wodorotlenku sodu, aż do uzyskania pH roztworu na poziomie 3-8, korzystnie 4,5, wodnego roztworu węglanu sodu o stężeniu 20-160 g/dm3 i/lub 20-40% roztworu wodorotlenku sodu.
2. Sposób wg zastrz. 1, znamienny tym, że proces elektrowydzielania prowadzi się w elektrolizerze przepływowym, korzystnie z przepływem laminarnym, z ułożonymi równolegle względem siebie w układzie naprzemiennym elektrodami, stałowymiarowymi anodami i katodami wykonanymi z miedzi, niklu, kobaltu lub platyny, korzystnie niklu, o identycznej powierzchni czynnej przeciwelektrod, w temperaturze nie przekraczającej 90°C, korzystnie 50°C, przy katodowej gęstości prądu wynoszącej 0,5-15 A/dm2, korzystnie 2,0 A/dm2, tak aby pH roztworu nie obniżyło się do poziomu poniżej 3,0 z równoczesnym utrzymaniem stężenia kobaltu, renu i molibdenu odpowiednio na poziomie powyżej 10 g/dm3, 3 g/dm3 i 1 g/dm3.
PL413735A 2015-08-28 2015-08-28 Sposób otrzymywania stopów trójskładnikowych ren-kobalt-molibden PL229596B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL413735A PL229596B1 (pl) 2015-08-28 2015-08-28 Sposób otrzymywania stopów trójskładnikowych ren-kobalt-molibden

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL413735A PL229596B1 (pl) 2015-08-28 2015-08-28 Sposób otrzymywania stopów trójskładnikowych ren-kobalt-molibden

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL413735A1 PL413735A1 (pl) 2016-05-09
PL229596B1 true PL229596B1 (pl) 2018-08-31

Family

ID=55910601

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL413735A PL229596B1 (pl) 2015-08-28 2015-08-28 Sposób otrzymywania stopów trójskładnikowych ren-kobalt-molibden

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL229596B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL413735A1 (pl) 2016-05-09

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Xu et al. Correlation between the microstructure and corrosion behaviour of copper/316 L stainless-steel dissimilar-metal welded joints
Balaraju et al. Studies on autocatalytic deposition of ternary Ni–W–P alloys using nickel sulphamate bath
Krstajić et al. Non-noble metal composite cathodes for hydrogen evolution. Part I: The Ni–MoOx coatings electrodeposited from Watt’s type bath containing MoO3 powder particles
JP2023058499A (ja) 組成変調された亜鉛-鉄多層コーティング
Zemanová et al. Ni-W alloy coatings deposited from a citrate electrolyte
CN101815814B (zh) 不使用有毒金属或类似金属由电铸获得黄色金合金沉积物的方法
Khanna et al. A detailed investigation regarding the corrosion and electrocatalytic performance of Fe-Co-Ni-Cr-V high entropy alloy
Kumar et al. Innovative Electrodeposition of Bimetallic Cu–Sn in a Stable Nonelectroactive Pyrophosphate-Based Bath: Reduction and Nucleation Growth Analysis
Kazimierczak et al. Electrodeposition of tin-zinc-bismuth alloys from aqueous citrate-EDTA baths
PL229596B1 (pl) Sposób otrzymywania stopów trójskładnikowych ren-kobalt-molibden
Hosseini et al. Electrodeposition of Ni–W–B nanocomposite from tartrate electrolyte as alternative to chromium plating
PL230576B1 (pl) Sposob otrzymywania stopow trojskladnikowych ren-kobalt- -molibden
Li et al. Electrochemical Behavior of Fe 3 O 4 in NaCl-CaCl 2 Melts.
Yapontseva et al. Electrdeposition of CoWRe alloys from polyligand citrate-pyrophosphate electrolyte
Wu et al. Characterization of electroplated platinum–iridium alloys on the nickel-base single crystal superalloy
Ved’ et al. Corrosion and electrochemical properties of binary cobalt and nickel alloys
TWI525225B (zh) 鍍鉬電解質及形成含鉬鍍層方法
PL230575B1 (pl) Sposob otrzymywania stopow ren-kobalt
PL230574B1 (pl) Sposob otrzymywania stopow ren-kobalt
Abıshova et al. Study of electrodeposition of nickel from alkaline glycine electrolytes
Padamata et al. Primary Production of Aluminium and Its Alloys in Molten Salts with Oxygen Evolving Anodes: Overview
Ghosh Electrodeposition of Cu, Sn and Cu-Sn alloy from choline chloride ionic liquid
RU2124072C1 (ru) Электролит для электрохимического осаждения функциональных покрытий никель - бор
Maciej et al. Electrodeposition of Copper and Brass Coatings with Olive-Like Structure. Materials 2021, 14, 1762
JP7575445B2 (ja) チタンめっき用電解質及びチタンめっき用電解質を用いたチタンめっき部材の製造方法