PL229614B1 - Klinowe zawieszenie linowe - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest klinowe zawieszenie linowe, składające się z blach bocznych (1), pomiędzy którymi znajdują się klinowe szczęki(2), przy czym blachy boczne (1) i klinowe szczęki (2) są połączone w sposób rozłączny, a w dolnej części zawieszenia pod klinowymi szczękami znajdują się rozłącznie połączone z liną: łubek (3)i łubek bezpieczeństwa (4), charakteryzuje się tym, że pomiędzy blachami bocznymi (1) i klinowymi szczękami (2) znajdują się dwa kliny wielostopniowe (5), zaciskające linę i przylegające do łubka (3), przy czym kąt pochylenia wielostopniowych klinów jest nie większy niż 3°.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest klinowe zawieszenie linowe przeznaczone do połączenia lin stalowych nośnych i wyrównawczych z naczyniami wyciągowymi oraz do współpracy z linami prowadniczymi i odbojowymi.

Z angielskiego opisu wynalazku nr GB 935 476 znane jest udoskonalone zawiesie linowe, gdzie lina jest zaciśnięta przez wiele cylindrycznych bloków, każdy blok ma stożkowy otwór przystosowany do klinów stożkowych wystających z jednego końca bloku. Jak pokazano, blok wprowadzający jest dociskany do końcowej ścianki obudowy i pozostałe bloki przylegają wystającymi krawędziami klinów sąsiadujących bloków. Alternatywnie, wszystkie bloki mogą być odwrócone tak, żeby wystające krawędzie klinów bloku przylegały do końcowej ścianki obudowy. Kąt stożka bloku i odpowiadającej mu krawędzi może być stopniowany od bloku do bloku, na przykład od 30 stopni kąta ostrza dla górnego bloku do 10 stopni kąta ostrza dla dolnego bloku. Kliny mogą być luzowane zapewniając pewne połączenie z liną.

Z innego angielskiego opisu wynalazku nr GB 855 904 znane jest udoskonalone centralne zamocowanie liny dla zawieszenia liny, na przykład od sworznia, składające się z elementu o przekroju w kształcie litery U, ramion zbieżnych na swych powierzchniach wewnętrznych i rozbieżnych na powierzchniach zewnętrznych w kierunku otwartego końca elementu, elementów zaciskowych, korzystnie o przekroju pierścieniowym i blokowane i zabezpieczane przez w kierunku osiowym, zbieżne na swych zewnętrznych powierzchniach osadzone naprzeciw powierzchni elementu, kołnierzy, korzystnie mających stożkowe powierzchnie wewnętrzne dla osadzenia na powierzchniach elementu, więc napięcie liny pociąga elementy zaciskając je i sprzęgając z liną. Rozbieżna zewnętrzna powierzchnia elementu zapobiega ześlizgiwaniu się kołnierza z elementu pod wpływem grawitacji.

W przedstawionych wyżej rozwiązaniach, jak i w rozwiązaniach znanych z ogólnego stanu techniki, względnie małe gabaryty zawieszenia wiążą się z dodatkowymi mankamentami, takimi jak skomplikowany montaż i demontaż. Jednym z przykładów takiego rozwiązania może być zawieszenie z zaciskami Daviesa, które cechuje się względnie małymi gabarytami, jednak wymaga ono całkowitego rozmontowania w przypadku konieczności demontażu liny. Znane ze stanu techniki zawieszenia z zaciskami klinowymi o podobnym sposobie zakleszczania liny co w przedmiotowym wynalazku, cechują względnie duże gabaryty.

Celem wynalazku było dostarczenie konstrukcji zawieszenia klinowego o małych gabarytach przy zdolności przenoszenia znacznych obciążeń i wysokim współczynniku bezpieczeństwa.

Istotą wynalazku jest klinowe zawieszenie linowe składające się z blach bocznych, pomiędzy którymi znajdują się klinowe szczęki, przy czym blachy boczne i klinowe szczęki są połączone w sposób rozłączny, a w dolnej części zawieszenia, pod klinowymi szczękami znajdują się rozłącznie połączone z liną: łubek i łubek bezpieczeństwa, charakteryzujące się tym, że pomiędzy blachami bocznymi i klinowymi szczękami znajdują się dwa kliny wielostopniowe zaciskające linę i przylegające do łubka, przy czym kąt pochylenia wielostopniowych klinów jest nie większy niż 3°.

Korzystnie, kliny wielostopniowe są klinami dwustopniowymi.

Klinowe zawieszenie linowe według wynalazku składa się z dwóch blach bocznych, pomiędzy którymi znajdują się klinowe szczęki współpracujące z dwoma klinami wielostopniowymi. Lina połączona jest z łubkiem przylegającym do klinów wielostopniowych oraz z łubkiem bezpieczeństwa. Blachy boczne są natomiast połączone w sposób rozłączny ze szczękami klinowymi. Wewnętrzne powierzchnie szczęk klinowych są pochylone pod kątem nie większym niż 3° do wewnątrz w kierunku rozciągania liny. Z tymi powierzchniami współpracują zewnętrzne powierzchnie klinów wielostopniowych, pochylone w przeciwnym kierunku. Lina połączona jest na końcu z łubkiem bezpieczeństwa oraz z łubkiem, który opiera się o dolne części klinów wielostopniowych. Dla prawidłowego działania zawieszenia według wynalazku konieczna jest różnica w wartości współczynnika tarcia pomiędzy klinami wielostopniowymi a szczękami klinowymi oraz pomiędzy liną a klinami wielostopniowymi. Wymiary rowka dla liny na klinach wielostopniowych są tak dobrane, że po całkowitym zaciśnięciu się ich na linie zawsze istnieje pomiędzy nimi luz.

W celu wymuszenia prawidłowej współpracy tych elementów, na linie znajduje się łubek przylegający do klinów wielostopniowych, który w trakcie pracy zawieszenia (szczególnie w początkowej fazie zaciskania klinów wielostopniowych na linie) wspomaga docisk klinów wielostopniowych do szczęk i do liny. W czasie normalnej pracy zawieszenia całość obciążenia jest przenoszona poprzez siły tarcia pomiędzy liną a klinami wielostopniowymi. Aby podnieść bezpieczeństwo stosowania zawieszenia według wynalazku, na linie umieszczono drugi łubek - łubek bezpieczeństwa. W trakcie normalnej pracy nie

PL 229 614 B1 bierze on udziału w przenoszeniu obciążeń, w przypadku awarii jest w stanie przenieść, z odpowiednim współczynnikiem bezpieczeństwa, całkowite obciążenie zawieszenia.

Zastosowanie wielostopniowych klinów w zawieszeniu według wynalazku pozwala na uzyskanie znacznych powierzchni tarcia przy małych gabarytach poprzecznych zawieszenia. Zawieszenie ma zwartą budowę, pozbawione jest wystających elementów, co jest szczególnie istotne w przypadku zastosowania zawieszenia według wynalazku w układach wielolinowych z niewielkimi naczyniami wyciągowymi (np. z małogabarytowymi przeciwciężarami) lub w przypadku współpracy z linami odbojowymi i prowadniczymi tam gdzie sieć tych lin jest gęsta, a odległości od elementów stałych i obmurza są niewielkie.

Po wsunięciu liny do zawieszenia według wynalazku zabudowuje się na jej końcu, w pierwszej kolejności łubek, a następnie łubek bezpieczeństwa. Po wykonaniu tych operacji kliny wielostopniowe są zaciskane przy pomocy liny. Dopuszczalne jest zastosowanie dodatkowego urządzenia mechanicznego lub hydraulicznego do uchwycenia liny w zawieszeniu. Urządzenie to stosuje się wówczas przed zabudową łubków, działając nim bezpośrednio na kliny wielostopniowe w taki sposób, aby wymusić prawidłową współpracę klinów wielostopniowych z liną i szczekami klinowymi. Głównym zastosowaniem tego urządzenia jest jednak demontaż liny z zawieszenia. Po odkręceniu łubków działając nim bezpośrednio na kliny wielostopniowe powoduje się ich wysunięcie i umożliwia demontaż liny z zawieszenia bez konieczności demontażu całego zawieszenia.

Wynalazek przedstawiono w korzystnych przykładach wykonania na rysunku, na którym odpowiednie figury przedstawiają: fig. 1 - klinowe zawieszenie linowe w półwidoku-półprzekroju z przodu; fig. 2 - przekrój A-A klinowego zawieszenia linowego z fig. 1.

Przedstawiony na rysunku fig. 1,2 przykład wykonania klinowego zawieszenia linowego składa się z dwóch blach bocznych 1, pomiędzy którymi znajdują się: cztery klinowe szczęki 2 współpracujące z dwoma klinami wielostopniowymi 5, a lina połączona jest z łubkiem 3 przylegającym do klinów wielostopniowych 5 oraz z łubkiem bezpieczeństwa 4. Blachy boczne 1 są połączone w sposób rozłączny ze szczękami klinowymi 2. Wewnętrzne powierzchnie szczęk klinowych 2 są pochylone pod kątem nie większym niż 3° do wewnątrz w kierunku rozciągania liny. Z tymi powierzchniami współpracują zewnętrzne powierzchnie klinów wielostopniowych 5, pochylone na zewnątrz w przeciwnym kierunku. Lina połączona jest na końcu z łubkiem bezpieczeństwa 4 oraz z łubkiem 3, który opiera się o dolne części klinów wielostopniowych 5. Dla prawidłowego działania zawieszenia według wynalazku konieczna jest różnica w wartości współczynnika tarcia pomiędzy klinami wielostopniowymi a szczękami oraz pomiędzy liną a klinami wielostopniowymi.

Chociaż w przykładzie wykonania wynalazku uwidocznionym na fig. 1 w klinowym zawieszeniu linowym zastosowano kliny dwustopniowe, to możliwe są alternatywne rozwiązania z klinami o większej liczbie stopni.

Chociaż w przykładzie wykonania wynalazku uwidocznionym na fig. 1 w klinowym zawieszeniu linowym zastosowano szczęki klinowe składające się z czterech części, to możliwe są alternatywne rozwiązania, w których szczęki klinowe składają się z innej liczby części - minimalnie z dwóch.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Klinowe zawieszenie linowe składające się z blach bocznych (1), pomiędzy którymi znajdują się klinowe szczęki (2), przy czym blachy boczne (1) i szczęki klinowe (2) są połączone w sposób rozłączny, a w dolnej części zawieszenia pod klinowymi szczękami znajdują się rozłącznie połączone z liną: łubek (3) i łubek bezpieczeństwa (4), znamienne tym, że pomiędzy blachami bocznymi (1) i klinowymi szczekami (2) znajdują się dwa kliny wielostopniowe (5) zaciskające linę i przylegające do łubka (3), przy czym kąt pochylenia wielostopniowych klinów jest nie większy niż 3°.
2. 2. Klinowe zawieszenie linowe według zastrz. 1, znamienne tym, że wielostopniowe kliny (5) są klinami dwustopniowymi.