PL230026B1 - Zespół do rozcinania papierosów i sposób rozcinania papierosów - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy dziedziny produkcji papierosów, a w szczególności odzyskiwania tytoniu z papierosów uszkodzonych lub niepełnowartościowych.

Przedmiotem wynalazku jest zespół do rozcinania papierosów, który może stanowić element maszyny do odzyskiwania tytoniu z papierosów uszkodzonych lub niepełnowartościowych i sposób rozcinania papierosów za pomocą takiego zespołu.

W maszynach do odzyskiwania tytoniu z papierosów stosowane są obrotowe noże tarczowe, które służą do nacinania lub perforowania bibułki papierosów. Po nacięciu, bibułka wraz ze wszystkimi fragmentami lub składnikami materiału filtrującego musi zostać odseparowana od tytoniu.

W przypadku nacinania papierosów bez filtra, bibułka tytoniowa zostaje rozcięta na całej długości papierosa. W przypadku papierosów z filtrem bibułka powinna zostać rozcięta w części tytoniowej, natomiast w części filtrowej bibułka osłaniająca filtr musi pozostać nienaruszona. Odzyskiwany tytoń jest dodawany do krajanki tytoniowej zasilającej maszynę produkującą papierosy. Jakość papierosów zostanie poważnie obniżona w przypadku, gdy tytoń wykorzystywany do produkcji będzie zawierał fragmenty materiału filtrującego, jako że dym ze spalonego materiału filtrującego może być szkodliwy dla palacza. Aktualnie produkowane są papierosy wyposażone w filtry wielosegmentowe zawierające różnego rodzaju materiały filtrujące. Stosowane są również materiały w postaci granulatów jak np. węgiel aktywowany umieszczany w filtrze wielosegmentowym między innymi fragmentami, takimi jak np. filtr acetatowy tworzącymi komorę na sypki materiał. Rozcięcie takiego filtra jest szczególnie niekorzystne, gdyż odseparowanie granulatu o gabarytach znacznie mniejszych niż fragmenty włókien tytoniu wymaga zastosowania specjalnych zespołów oczyszczających. Z powyższych powodów ważne jest, aby rozcięta bibułka papierosów przeznaczonych do recyklingu tytoniu mogła być łatwo i skutecznie oddzielona od pozostałych części składowych papierosa.

Znane urządzenie do rozcinania bibułki papierosowej zostało opisane na przykład w dokumencie US 3,665,931.

W urządzeniu według US 3,665,931 papierosy zostają dostarczone przez podajnik na pierwszy liniowy przenośnik wibracyjny i ustawione równolegle do kierunku transportowania przenoszone są drugim przenośnikiem wibracyjnym w kierunku zespołu nawilżającego i rozcinającego. W zespole rozcinającym nad każdym rowkiem umieszczony jest nóż krążkowy wyposażony w wiele małych ostrzy, które nacinają nawilżone papierosy wzdłuż ich długości. Odległość noża od przenośnika wibracyjnego jest tak dobrana, że materiał owijkowy na ustniku nie jest rozcinany.

We wcześniejszym zgłoszeniu EP10157723.7 zgłaszającego niniejszy wynalazek opisano sposób i zespół do otwierania opakowania czyli materiału osłonowego papierosa. Celem tego wynalazku było opracowanie sposobu oraz zespołu, które pozwolą sprawnie oddzielać rozcięte bibułki wraz ze wszystkimi fragmentami lub składnikami materiału filtrującego od tytoniu, który może zostać odzyskany. Opracowano więc sposób otwierania opakowania papierosa, w którym papieros prowadzony w rowku podajnika maszyny do odzyskiwania tytoniu nacina się za pomocą umieszczonego nad podajnikiem co najmniej jednego obrotowego noża tarczowego, blokując możliwość obrotu papierosa wokół jego osi w prowadzącym go rowku podajnika, co powoduje powstanie w opakowaniu papierosa naprężeń rozciągających ułatwiających jego otwieranie. Rozwiązanie to jednak ma tę wadę, że niektóre papierosy nie zostają skutecznie unieruchomione w rowku w czasie rozcinania i obracają się. Obracanie się papierosa w czasie cięcia powoduje, że powstaje śrubowa linia rozcięcia, która nie dochodzi do samego ustnika, co utrudnia wydobycie tytoniu z tej części papierosa. W związku z tym, aby skutecznie wydobyć tytoń z papierosów, papierosy muszą być przez długi czas poddawane wibracjom. Tak więc z powyższego zgłoszenia (polskie zgłoszenie nr 390677) na rzecz tego samego zgłaszającego jest znany zespół do rozcinania papierosów obejmujący podajnik przystosowany do przemieszczania papierosów, zawierający co najmniej jeden skierowany wzdłuż podajnika rowek prowadzący, oraz co najmniej jeden obrotowy nóż tarczowy, przy czym rowek prowadzący ma przekrój poprzeczny mający co najmniej dwie ścianki, zaś obrotowy nóż tarczowy rozcinający kolejne papierosy wzdłuż ich osi jest umieszczony na wale obrotowym nad podajnikiem, a obok każdego noża tarczowego, na tym samym wale, umieszczony jest pierścień dociskający kolejne papierosy do ścianek rowka, luźno przemieszczający się wokół tego wału, przy czym każdy nóż tarczowy umieszczony jest w płaszczyźnie odsuniętej od osi rozcinanego papierosa, zaś usytuowanie ścianek rowka prowadzącego względem siebie umożliwia, przed rozcięciem każdego papierosa, zablokowanie go za pomocą pierścienia dociskającego poprzez wciśnięcie

PL 230 026 B1 papierosa między ścianki rowka połączone z odkształceniem papierosa, przy czym pierścień dociskający i nóż tarczowy usytuowane są nad prostoliniowym odcinkiem podajnika.

Celem wynalazku jest takie ulepszenie wcześniejszego rozwiązania, by linia rozcięcia każdego papierosa była prosta.

Zespół do rozcinania papierosów, obejmujący podajnik przystosowany do przemieszczania papierosów, zawierający co najmniej jeden skierowany wzdłuż podajnika rowek prowadzący, oraz co najmniej jeden obrotowy nóż tarczowy, przy czym rowek prowadzący ma co najmniej dwie ścianki, zaś obrotowy nóż tarczowy rozcinający papierosy wzdłuż ich osi umieszczony jest na wale obrotowym nad podajnikiem, a obok każdego noża tarczowego, na tym samym wale umieszczony jest pierścień dociskający papierosy do ścianek rowka, luźno przemieszczający się wokół tego wału, przy czym każdy nóż tarczowy umieszczony jest w płaszczyźnie odsuniętej od osi rozcinanego papierosa, zaś usytuowanie ścianek rowka prowadzącego względem siebie umożliwia, przed rozcięciem każdego papierosa, zablokowanie go za pomocą pierścienia dociskającego poprzez wciśnięcie papierosa między ścianki rowka połączone z odkształceniem papierosa a ponadto pierścień dociskający i nóż tarczowy usytuowane są nad prostoliniowym odcinkiem podajnika, według wynalazku charakteryzuje się tym, że rowek prowadzący ma kształt utworzony przez dwie ścianki i dno, przy czym pierwsza ścianka jest prostopadła do dna, a druga ścianka jest ustawiona pod kątem rozwartym względem dna, zaś nóż tarczowy jest usytuowany w pobliżu tej ścianki, która jest prostopadła do dna.

Kształt rowka prowadzącego korzystnie jest utworzony przez ścianki, usytuowane względem siebie pod kątem w zakresie od 20° do 60°.

Wspomniana druga ścianka korzystnie jest ustawiona pod kątem w zakresie od około 110° do około 150° względem dna.

Położenie pierścienia dociskającego względem wału noża tarczowego jest kontrolowane za pomocą elementu ograniczającego, skierowanego równolegle do osi wału noża tarczowego, przy czym element ograniczający jest umieszczony przed wałem noża, patrząc w kierunku ruchu podajnika.

Położenie elementu ograniczającego jest regulowane w kierunku równoległym do kierunku ruchu podajnika.

Położenie elementu ograniczającego jest takie, że droga pokonywana przez papieros od momentu wejścia w kontakt z pierścieniem dociskającym do momentu wejścia w kontakt z nożem tarczowym mieści się w zakresie od 0,2- krotności średnicy do 5- krotności średnicy papierosa, korzystnie od 0,25- krotności średnicy do 1,5- krotności średnicy papierosa.

Pierścień dociskający ma średnicę zewnętrzną większą niż średnica noża tarczowego.

Pierścień dociskający ma część powierzchni obwodowej ukształtowaną w postaci stożka ściętego, którego większa podstawa jest skierowana w stronę noża tarczowego.

Pierścień dociskający ma powierzchnię obwodową ukształtowaną w postaci stożka ściętego, którego mniejsza podstawa jest skierowana w stronę noża tarczowego.

Sposób rozcinania papierosów przemieszczanych na podajniku w co najmniej jednym skierowanym wzdłuż podajnika rowku prowadzącym, który ma co najmniej dwie ścianki, za pomocą noża tarczowego umieszczonego na wale obrotowym nad każdym rowkiem prowadzącym, który to sposób obejmuje rozcinanie papierosów wzdłuż ich osi, przy czym każdy papieros dociska się do ścianek rowka za pomocą pierścienia dociskającego umieszczonego obok każdego noża tarczowego na tym samym wale, luźno przemieszczającego się wokół tego wału, według wynalazku charakteryzuje się tym, że przed rozcięciem każdego papierosa blokuje się go za pomocą pierścienia dociskającego, wciskając papieros między dwie ścianki rowka prowadzącego, z których pierwsza ścianka jest prostopadła do dna rowka prowadzącego, a druga ścianka jest ustawiona pod kątem rozwartym względem dna rowka prowadzącego, z jednoczesnym odkształceniem papierosa, a następnie rozcina się każdy papieros za pomocą noża tarczowego usytuowanego w pobliżu pierwszej ścianki rowka prowadzącego w płaszczyźnie odsuniętej od osi papierosa, przy czym blokowanie i rozcinanie odbywa się nad prostoliniowym odcinkiem podajnika.

Korzystnie, położenie pierścienia dociskającego względem wału noża tarczowego kontroluje się za pomocą elementu ograniczającego, skierowanego równolegle do osi wału noża tarczowego i umieszczonego przed wałem noża tarczowego, patrząc w kierunku ruchu podajnika.

Położenie elementu ograniczającego korzystnie reguluje się w kierunku równoległym do kierunku ruchu podajnika.

PL 230 026 B1

Zaletą zespołu rozcinającego według wynalazku jest to, że papierosy są rozcinane liniowo wzdłuż tworzącej walca jakim jest papieros. Przy rozcinaniu uzyskanym za pomocą zespołu według wynalazku tytoń jest wydobywany w krótszym czasie, ponieważ część tytoniowa jest otwarta na całej długości.

Korzyści z zastosowania zespołu według wynalazku ujawniają się także przy rozcinaniu papierosów typu „slim”, których ustniki zawierają kapsułki. Rozcinanie papierosów za pomocą noża usytuowanego niecentralnie względem osi papierosa eliminuje ryzyko rozcięcia lub zgniecenia kapsułki.

Zespół i sposób według wynalazku zostaną poniżej opisane szczegółowo z odniesieniem do rysunku, na którym:

Fig. 1 przedstawia schematycznie fragment maszyny do odzyskiwania tytoniu wyposażonej w zespół do rozcinania papierosów według wynalazku, w widoku perspektywicznym,

Fig. 2 przedstawia schematycznie fragment maszyny do odzyskiwania tytoniu z innym wariantem zespołu według wynalazku,

Fig. 3 przedstawia w powiększeniu znany zespół do rozcinania papierosów w widoku perspektywicznym,

Fig. 4 przedstawia częściowo przekrojowy widok przykładu wykonania znanego zespołu do rozcinania papierosów,

Fig. 5 przedstawia częściowo przekrojowy widok przykładu wykonania zespołu według wynalazku,

Fig. 6 przedstawia częściowo przekrojowy widok innego przykładu wykonania zespołu według wynalazku,

Fig. 7 przedstawia widok z boku zespołu według wynalazku, w momencie pierwszego kontaktu pierścienia dociskającego z papierosem,

Fig. 8 przedstawia widok z boku zespołu według wynalazku po rozpoczęciu nacinania papierosa przez nóż tarczowy.

Maszyna do odzyskiwania tytoniu pokazana na fig. 1 posiada zespół zasilania 1, podający uszkodzone lub niepełnowartościowe papierosy do podajnika 2, na końcu którego znajduje się zespół rozcinający 3 do otwierania papierosów. Poniżej zespołu rozcinającego 3 usytuowany jest podajnik np. bębnowy, poniżej którego usytuowany jest zespół odbierający 4 do odbierania rozciętych papierosów ukształtowany w postaci przykładowo transportera wibracyjnego, który przemieszcza je do nie pokazanego zespołu do wydobywania tytoniu z rozciętych papierosów lub sam może stanowić zespół do wydobywania tytoniu z rozciętych papierosów. Podajnik 2 jest wyposażony w podłużne rowki prowadzące 25 usytuowane zgodnie z kierunkiem transportowania, służące do orientowania papierosów 6 tak, aby osie k papierosów 6 zostały ustawione zgodnie z kierunkiem transportowania przed podaniem ich do zespołu rozcinającego 3. Osie k papierosów 6 przemieszczanych wzdłuż rowków 25 przed dostarczeniem ich do zespołu rozcinającego 3 w trakcie orientowania ich wzdłuż rowków 25 zostają usytuowane w płaszczyźnie A. Zespół otwierający 3 może mieć zestaw noży krążkowych 7 zamocowanych na wspólnej osi m leżącej w płaszczyźnie B usytuowanej równolegle do płaszczyzny A.

W przykładzie wykonania wynalazku, pokazanym na fig. 2, zespół rozcinający 3 do rozcinania papierosów jest usytuowany ponad transporterem liniowym w postaci pasa 12 wyposażonego w rowki 25.

Fig. 3 przedstawia w powiększeniu znany zespół do rozcinania papierosów w widoku perspektywicznym. Obrotowy nóż tarczowy 7, służący do rozcinania papierosów 6, zamocowany jest na wałku 8, przy czym oś obrotu m noża 7 leży w płaszczyźnie B równoległej do płaszczyzny A będącej płaszczyzną, w której przesuwają się wzdłuż rowków prowadzących 5 osie k papierosów 6. Prostopadła do osi m płaszczyzna C, w której leży nóż tarczowy 7 jest prostopadła do płaszczyzny A, przy czym płaszczyzna C nie przechodzi przez oś k papierosa 6 i jest od niej odsunięta. Odległość e (Fig. 4), o którą odsunięta jest płaszczyzna C jest taka, aby nóż trafiał w papieros w pobliżu ścianki bocznej rowka 5. Nóż tarczowy może być wykonany jako nóż wieloząbkowy lub może mieć jedną krawędź tnącą. Równolegle do płaszczyzny C noża 7 usytuowany jest luźno zawieszony obrotowy pierścień dociskowy 10. Oś obrotu pierścienia dociskowego 10 jest ruchoma, lecz zawsze równoległa do osi m noża 7. Dla ograniczenia ruchu luźno zamocowanego pierścienia dociskowego 10 zastosowany jest ogranicznik ruchu w postaci pręta ograniczającego 18, którego położenie może być regulowane w kierunku 18B (fig. 7) równoległym do kierunku transportu papierosów. Pręt ograniczający 18 może być wykonany jako element obrotowy lub nieobrotowy. Ruch toczny 10D pierścienia 10 względem pasa 12 wymuszony ruchem pasa 12 w kierunku T może wymuszać ruch obrotowy 18A pręta ograniczającego 18 wykonanego jako element obrotowy.

PL 230 026 B1

Fig. 4 przedstawia częściowo przekrojowy widok innego przykładu wykonania znanego zespołu do rozcinania papierosów. Pas 12 zastosowany na podajniku 2, wykonany z materiału elastycznego pokazany jest w przekroju poprzecznym E-E wskazanym na fig. 7, zaś nóż tarczowy 7 w widoku w kierunku równoległym do płaszczyzny noża tarczowego 7. Pokazano również schematycznie papieros 6 wciśnięty w rowek prowadzący 5. Rowek 5 pasa 12 ma dwie ścianki 13 i 14 pochylone względem siebie o kąt a w zakresie od 20° do 60°, przy czym połączenie ścianek 13 i 14 znajdujące się na dnie rowka 5 może być zaokrąglone. W tym przykładzie wykonania pierścień dociskowy 10 składa się z grubszej części walcowej 10A, części w kształcie stożka ściętego 10B i cieńszej części walcowej 10C. Pierścień 10 może składać się tylko z części walcowej 10A i części stożkowej 10B o zaokrąglonej krawędzi przy większej podstawie. Większa podstawa części 10B jest zwrócona w stronę noża 7. Pierścień dociskowy 10 może dotykać noża 7 lub między nożem 7 a pierścieniem dociskowym 10 może być pozostawiona szczelina.

Fig. 5 przedstawia przekrojowy widok pierwszego przykładu wykonania zespołu według wynalazku do rozcinania papierosów. W tym przykładzie wykonania pas 22 posiada wiele rowków prowadzących 25, przy czym rowek prowadzący 25 ma jedną ściankę 23 usytuowaną pionowo, równolegle do płaszczyzny noża 7, a drugą ściankę 24 usytuowaną pod kątem a do ścianki 23. Połączenie między ściankami 23 i 24 może być wykonane w postaci dna 26. W przypadku pokazanym na fig. 5 dno 26 jest prostopadłe do ścianki 23, czyli równoległe do wewnętrznej powierzchni 27 pasa 22. Ścianka 24 jest pochylona względem powierzchni 27 o kąt β w zakresie od 30° do 70°. Wykonanie pasa 22 z rowkiem 25 o pionowej ściance 23 umożliwia usytuowanie noża tarczowego 7 bardzo blisko ścianki 23, co może mieć zastosowanie przy rozcinaniu papierosów typu „slim” zawierających kapsułki z substancją aromatyczną w ustniku papierosa. W tym przykładzie wykonania pierścień dociskający 20 wykonany jest w postaci dwóch części walcowych 20A i 20B, przy czym część 20A stanowi część dociskową, natomiast część 20B może służyć do toczenia pierścienia dociskającego 20 względem pasa 22.

Fig. 6 przedstawia inny przykład wykonania zespołu według wynalazku w widoku częściowo przekrojowym. Pas 32 posiada wiele rowków prowadzących 35, przy czym rowek 35 ma jedną ściankę 33 usytuowaną pionowo, równolegle do płaszczyzny noża 7, natomiast druga ścianka 34 jest ukształtowana łukowo w przekroju tzn. na prostoliniowo ułożonym fragmencie pasa ścianka 34 będzie wycinkiem walca. Podobnie jak poprzednio, połączenie między ściankami 33 i 34 może być wykonane w postaci płaskiego lub zaokrąglonego dna 36. W przypadku pokazanym na fig. 6 dno 36 jest płaskie, prostopadłe do ścianki 33 i równoległe do powierzchni 37. Pierścień dociskowy 30 wyposażony jest w stożkową powierzchnię obwodową 30C służącą do dociskania papierosów, mniejsza podstawa 30B stożka jest skierowana w stronę noża tarczowego 7.

Ścianki rowka mogą przybierać dowolne inne kształty zapewniające unieruchamianie papierosa w rowku za pomocą dowolnego elementu dociskającego, który może być wykonany również jako element ślizgowy.

We wszystkich przykładach wykonania pokazano kapsułki 11 usytuowane wewnątrz ustnika papierosa 6. Jak widać, dzięki przesunięciu płaszczyzny noża 7 tak, aby płaszczyzna ta nie przechodziła przez oś podłużną k papierosa 6, nóż 7 nie nagniata ani nie rozcina kapsułki 11, co powodowałoby wylanie się substancji aromatycznej z kapsułki 11 i zanieczyszczenie odzyskiwanego tytoniu.

Na fig. 7 i 8 pokazany jest widok z boku zespołu według wynalazku. Widać jeden nóż tarczowy 7 i pierścień dociskający 10 w widoku w kierunku prostopadłym do płaszczyzny noża tarczowego, przy czym nóż tarczowy 7 i pierścień dociskający 10 usytuowane są na prostoliniowym odcinku podajnika 2. Nóż tarczowy 7 obraca się w kierunku oznaczonym 7A, a jego ruch obrotowy jest wymuszony ruchem obrotowym wału 8 w kierunku 8A. Pierścień dociskający 10 jest luźno zamocowany i gdy nie dociska papierosa do rowka, opiera się o krawędzie ścianek 13 i 14 i toczy się zgodnie z kierunkiem oznaczonym jako 10D wraz z ruchem pasa 12 podajnika 2 w kierunku T. W przykładach pokazanych na fig. 4 i 5 ruch jest przenoszony odpowiednio przez powierzchnie 10A i 20B.

W przykładzie pokazanym na fig. 7 i 8 pierścień dociskający ma średnicę zewnętrzną większą od średnicy zewnętrznej noża tarczowego 7, natomiast w każdym przypadku średnica wewnętrzna pierścienia dociskającego 10 jest większa od średnicy wałka 8. Przed nożem tarczowym 7 (patrząc w kierunku T transportu papierosów) umieszczony jest obrotowy element 18 ograniczający ruch pierścienia dociskającego 10; służy on do zmiany położenia pierścienia dociskającego 10 względem noża tarczowego 7. Element ograniczający 18 może być napędzany lub może przyjmować napęd od toczącego się pierścienia dociskającego 10 i obracać się w kierunku 18A.

PL 230 026 B1

Obrotowy element ograniczający 18 ma zapewnioną typową (niepokazaną) regulację położenia w kierunku 18B. Na sposób pracy pierścienia dociskającego 10 ma również wpływ kąt nachylenia podajnika 2. Testy wykazały, że szczególnie korzystne jest usytuowanie podajnika 2 i zespołu rozcinającego 3 pod kątem γ do kierunku poziomego w zakresie od 20° do 50°. Oprócz regulacji położenia elementu ograniczającego 18 w kierunku 18B równoległym do kierunku ruchu pasa 12 i papierosów 6 (fig. 7) możliwe jest zastosowanie dodatkowego elementu ograniczającego 19 do regulacji siły docisku pierścienia 10 do papierosów.

W czasie pracy zespołu rozcinającego papieros 6 przesuwa się w rowku 25. W pewnym momencie, bezpośrednio po zetknięciu się z pierścieniem dociskającym 10, końcówka papierosa 6 zostaje dociśnięta do ścianek 13 i 14 rowka 25. Np. w przykładzie znanego zespołu pokazanego na fig. 4, papieros dociskany jest częścią obrzeża pierścienia w kształcie stożka ściętego 10B i częścią walcową 10C. Powoduje to unieruchomienie najpierw końcówki papierosa 6 względem rowka 5. Następnie, w czasie dalszego ruchu, papieros 6 zostaje stopniowo unieruchomiony na całej swojej długości. Działanie pierścienia dociskającego 10 jest takie, że w miarę przesuwania się transportera, powoduje on stopniowe zniekształcanie papierosa i wciskanie go między ścianki 13 i 14. Papieros 6 porusza się w kierunku T i stopniowo zbliża się do noża tarczowego 7. Ponieważ pierścień dociskający 10 umieszczony jest przed nożem tarczowym 7, więc papieros zetknie się z nożem tarczowym 7 (fig. 7), poczynając od części, która została już unieruchomiona między ściankami 13 i 14 rowka 5. W miarę przemieszczania papierosa w rowku 5, następuje dalsze wciskanie i unieruchamianie w rowku 5 a następnie jego rozcinanie. Można powiedzieć, że papieros od momentu w kontakt z pierścieniem dociskającym 10 do momentu wejścia w kontakt z nożem tarczowym 7 pokonuje pewną drogę d, przy czym w czasie pokonywania tej drogi d zostaje on unieruchomiony względem ścianek rowka na coraz większej długości. W momencie wejścia w kontakt z nożem tarczowym 7 papieros 6 jest już unieruchomiony na dostatecznie dużej długości, aby w czasie rozcinania materiału osłonowego był stabilnie trzymany przez ścianki rowka 5.

Dzięki wyżej wspomnianej możliwości regulacji położenia elementu ograniczającego 18 można zmienić długość drogi d (mierzonej od punktu, w którym rozpoczyna się unieruchamianie papierosa), po pokonaniu której rozpoczyna się rozcinanie papierosa 6. Droga d pokonywana przez papieros od momentu wejścia w kontakt z pierścieniem dociskającym do momentu wejścia w kontakt z nożem tarczowym powinna mieścić się w zakresie od 0,2- krotności średnicy do 5- krotności średnicy papierosa, korzystnie w zakresie od 0,25- krotności średnicy do 1,5- krotności średnicy papierosa.

Claims (12)

1. Zespół do rozcinania papierosów, obejmujący podajnik przystosowany do przemieszczania papierosów, zawierający co najmniej jeden skierowany wzdłuż podajnika rowek prowadzący oraz co najmniej jeden obrotowy nóż tarczowy, przy czym rowek prowadzący ma co najmniej dwie ścianki, zaś obrotowy nóż tarczowy rozcinający papierosy wzdłuż ich osi jest umieszczony na wale obrotowym nad podajnikiem, a obok każdego noża tarczowego, na tym samym wale jest umieszczony pierścień dociskający papierosy do ścianek rowka, luźno przemieszczający się wokół tego wału, przy czym każdy nóż tarczowy jest umieszczony w płaszczyźnie odsuniętej od osi rozcinanego papierosa, zaś usytuowanie ścianek rowka prowadzącego względem siebie umożliwia, przed rozcięciem każdego papierosa, zablokowanie go za pomocą pierścienia dociskającego poprzez wciśnięcie papierosa między ścianki rowka połączone z odkształceniem papierosa, a ponadto pierścień dociskający i obrotowy nóż tarczowy są usytuowane nad prostoliniowym odcinkiem podajnika, znamienny tym, że rowek prowadzący (25) ma kształt utworzony przez dwie ścianki (23, 24) i dno (26), przy czym pierwsza ścianka (23) jest prostopadła do dna (26), a druga ścianka (24) jest ustawiona pod kątem rozwartym względem dna (26), zaś nóż tarczowy (7) jest usytuowany w pobliżu tej ścianki (23), która jest prostopadła do dna (26).

2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że kształt rowka prowadzącego (25) jest utworzony przez ścianki (23, 24), usytuowane względem siebie pod kątem w zakresie od 20° do 60°.

3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że wspomniana druga ścianka (24) jest ustawiona pod kątem w zakresie od około 110° do około 150° względem dna (26).

PL 230 026 B1

4. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że położenie pierścienia dociskającego (10, 20, 30) względem wału (8) noża tarczowego (7) jest kontrolowane za pomocą elementu ograniczającego (18) skierowanego równolegle do osi wału (8) noża tarczowego (7), przy czym element ograniczający (18) jest umieszczony przed wałem (8) noża, patrząc w kierunku ruchu podajnika (2).

5. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że położenie elementu ograniczającego (18) jest regulowane w kierunku równoległym do kierunku ruchu podajnika (2).

6. Zespół według zastrz. 4 albo 5, znamienny tym, że położenie elementu ograniczającego (18) jest takie, że droga (d) pokonywana przez papieros od momentu wejścia w kontakt z pierścieniem dociskającym (10, 20, 30) do momentu wejścia w kontakt z nożem tarczowym (7) mieści się w zakresie od 0,2- krotności średnicy do 5- krotności średnicy papierosa, korzystnie od 0,25- krotności średnicy do 1,5- krotności średnicy papierosa.

7. Zespół według zastrz. 1 do 6, znamienny tym, że pierścień dociskający (10, 20, 30) ma średnicę zewnętrzną większą niż średnica noża tarczowego (7).

8. Zespół według zastrz. 1 do 7, znamienny tym, że pierścień dociskający (10) ma część powierzchni obwodowej ukształtowaną w postaci stożka ściętego, którego większa podstawa jest skierowana w stronę noża tarczowego (7).

9. Zespół według zastrz. 1 do 7, znamienny tym, że pierścień dociskający (30) ma powierzchnię obwodową ukształtowaną w postaci stożka ściętego, którego mniejsza podstawa jest skierowana w stronę noża tarczowego (7).

10. Sposób rozcinania papierosów przemieszczanych na podajniku w co najmniej jednym skierowanym wzdłuż podajnika rowku prowadzącym, który ma co najmniej dwie ścianki, za pomocą noża tarczowego umieszczonego na wale obrotowym nad każdym rowkiem prowadzącym, który to sposób obejmuje rozcinanie papierosów wzdłuż ich osi, przy czym każdy papieros dociska się do ścianek rowka za pomocą pierścienia dociskającego umieszczonego obok każdego noża tarczowego na tym samym wale, luźno, przemieszcza jego się wokół tego wału, znamienny tym, że przed rozcięciem każdego papierosa (6) bloku się go za pomocą pierścienia dociskającego (10), wciskając papieros (6) między dwie ścianki (23, 24) rowka prowadzącego (25), z których pierwsza ścianka (23) jest prostopadła do dna (26) rowka prowadzącego (25), a druga ścianka (24) jest ustawiona pod kątem rozwartym względem dna (26) rowka prowadzącego (25), z jednoczesnym odkształceniem papierosa (6), a następnie rozcina się każdy papieros (6) za pomocą noża tarczowego (7) usytuowanego w pobliżu pierwszej ścianki (23) rowka prowadzącego w płaszczyźnie (C) odsuniętej od osi (k) papierosa (6), przy czym blokowanie i rozcinanie odbywa się nad prostoliniowym odcinkiem podajnika (2).

11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że położenie pierścienia dociskającego (10, 20, 30) względem wału (8) noża tarczowego (7) kontroluje się za pomocą elementu ograniczającego (18) skierowanego równolegle do osi wału (8) noża tarczowego (7) i umieszczonego przed wałem (8) noża tarczowego (7), patrząc w kierunku ruchu podajnika (2).

12. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że położenie elementu ograniczającego (18) reguluje się w kierunku równoległym do kierunku ruchu podajnika 2.