PL230091B1 - Dyspenser grawitacyjny - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest dyspenser grawitacyjny do eksponowania i pobierania produktów, zwłaszcza puszek z napojami oraz jego wykrój.

W celu optymalizacji przestrzeni i powierzchni handlowej coraz częściej stosuje się wykonane z tektury lub innego tego typu materiału samodzielne opakowania ekspozycyjne, niektóre z nich zwane dyspenserami, z których klient wyjmuje produkt wcześniej załadowany i wyeksponowany. Zewnętrzne powierzchnie takich opakowań są zadrukowywane tekstami reklamowymi i informacyjnymi. Konstrukcje takich opakowań mogą być poziome i pionowe tzn. towary układane są obok siebie lub jeden na drugim. Poziome ustawiane są na podłożu, a pionowe mogą być oprócz tego zawieszane na ścianach lub mocowane do konstrukcji regałów lub innych elementów wyposażenia sklepu. W opakowaniach z załadunkiem pionowym produkty układane są jeden na drugim w kilku warstwach, a wyjęcie z umieszczonego w dolnej części opakowania produktu umieszczonego niżej powoduje automatyczne opadnięcie w dół produktów umieszczonych wyżej. Zawartość opakowania uzupełnia się dokładając produkty od góry.

W znanych rozwiązaniach tego typu korpus nośny wykonany jest z jednego wykroju, jest pusty w środku i nie ma dodatkowych półek. Produkty zapełniane są przez otwór załadunkowy. Pobieranie produktu i jego ekspozycja odbywa się w dolnej części opakowania z korytka lub platformy ułożonej z płatów tworzących ściany opakowania. Opakowania mają konstrukcje pozwalające na ułożenie produktów jeden na drugim i wykorzystania grawitacyjnego opadanie produktu ułożonego wyżej po wyciągnięciu produktu ułożonego niżej.

Znane jest z polskiego opisu patentowego 189871 opakowanie kartonowe z dozownikiem, zwłaszcza do puszek oraz wykrój tego opakowania. Opakowanie ma strukturę tubusową o przekroju prostokątnym utworzoną przez płat górny, płat dolny i dwa płaty boczne łączące płat górny z dolnym, jak również ściany czołowe na obydwu końcach opakowania, które zamykają strukturę tubusową mocując w niej artykuły zwłaszcza puszki w postaci walca umieszczone w niej przynajmniej w dwóch warstwach z których jedna przylega stycznie dolną powierzchnią puszek do płata dolnego, natomiast powierzchnie czołowe puszek stykają się z odpowiednimi płatami bocznymi. Zespół płatów do wyjmowania zawartości opakowania znajduje się w jednym z jego końców i składa się z części ściany czołowej oraz z sąsiadujących z nią części płata górnego i z części płatów bocznych tworzących odłączane korytko w którym mieści się zawarty w opakowaniu artykuł zwłaszcza puszka. Otwarta część korytka jest przymocowana zawiasowo do pozostałej części ściany czołowej tworzącej ściankę oporową zabezpieczającą przed wytoczeniem z opakowania dolnej warstwy puszek. Po odchyleniu korytka stanowiącego dozownik, kolejne puszki zawarte w opakowaniu mogą być wyjmowane i wkładane do dozownika. Górna krawędź zewnętrzna korytka stanowi korzystnie znajdująca się w pobliżu jednego końca opakowania linia odrywania biegnąca w poprzek płata górnego oraz przez przeciwległe płaty boczne do ściany czołowej, przy czym linia odrywania przebiegająca w poprzek płata górnego i ewentualnie połączona w środkowej części linia nacięcia, jest w przybliżeniu równoległa do górnej krawędzi ściany czołowej. Górna krawędź ścianki oporowej pozostawionej w opakowaniu po oderwaniu korytka, jako części ściany czołowej jest ograniczona osłabiona linią zagięcia, łączącą korytko z pozostałą częścią ściany czołowej opakowania, przy czym ta ścianka oporowa jest korzystnie wzmocniona przez sklejanie z dolną klapą czołową, połączoną linią zagięcia z dolnym płatem, a ponadto dolna klapa czołowa jest korzystnie zaopatrzona w wystające części, które po sklejeniu ściany czołowej i odchyleniu korytka wystają ponad górną krawędź ścianki oporowej. Korytko po oderwaniu wzdłuż linii odrywania pozostaje przymocowane do ścianki oporowej wzdłuż osłabionej linii zagięcia, przy czym długość tej osłabionej linii zagięcia jest krótsza od długości puszek. Górny płat opakowania wg wynalazku jest korzystnie zaopatrzony w płat wciskany ograniczony z jednej strony linią zagięcia łączącą go z górnym płatem, zaś z drugiej strony linią nacięcia, przy czym ta linia nacięcia w górnym płacie stanowi korzystnie przedłużenie obustronnych części linii odrywania w tym górnym płacie, stanowiących z kolei przedłużenie linii odrywania usytuowanych w poprzek płatów bocznych.

Wykrój znanego opakowania kartonowego z dozownikiem, zwłaszcza do puszek, charakteryzuje się tym, że zespół płatów do wyjmowania zawartości opakowania znajduje się w jednym z końców wykroju i składa się z bocznych klap czołowych, tworzących ścianę czołową, oraz sąsiadujących z nią części płata górnego i części płatów bocznych, ograniczonych osłabionymi liniami zagięcia, liniami odrywania oraz ewentualnie linią nacięcia. Wykrój jest zaopatrzony korzystnie w płat wyciskany, znajdujących się w płacie górnym i ograniczony liniami nacięcia, korzystnie łukowymi, skierowanymi wypukłościami do siebie i przecinającymi się na swych końcach.

PL 230 091 B1

Z innego polskiego opisu patentowego PL 188768 znany jest przekształcalny zasobnik opakowań składający się z równoległościennego pudełka kartonowego o pustym wnętrzu, w którym umieszcza się liczne opakowania jednostkowe, które mają być dawkowane. Pudełko kartonowe jest uformowane z pierwszej i drugiej pary przeciwległych ścianek podłużnych z których każda ma prostokątny kształt oraz pary przeciwległych ścianek końcowych mniejszych od podłużnych, każde ze ścianek podłużnych pierwszej pary ma długość większą od szerokości i posiada otwór szczelinowy element zakrywający, przy czym linie i obszary osłabień są formowane w co najmniej jednej ścianie pudełka kartonowego i wyznaczają obszar usuwalny co najmniej jednej podłużnej ścianki, który jeśli jest usunięty to pudełko kartonowe przekształca się w otwartą od góry tackę zasobnikową.

W znanych konstrukcjach, w których produkty umieszczane są jeden na drugim produkty znajdując się na samym dole narażone są na nacisk będący przeważnie sumą ciężarów wielu lub wszystkich produktów znajdujących się wyżej. Generuje to tarcie i problemy podczas wyciągania. W znanym zasobniku wyciąganie produktów polega na chwyceniu produktu znajdującego się na spodzie, uniesieniu pod kątem do góry podnosząc jednocześnie wszystkie produkty znajdujące się w zasobniku. Jest to mało intuicyjne, a dodatkowo produkty znajdujące się powyżej mają tendencję do blokowania się na ściankach zasobnika.

Znane dyspensery posiadają często, wykonane w celu prawidłowego funkcjonowania, liczne skomplikowane elementy i płaszczyzny z perforacjami do oderwania. Oderwanie perforowanych elementów w sposób nieprawidłowy lub w nieprawidłowej kolejności pozbawia te opakowania użyteczności. W celu zapewnienia prawidłowej obsługi opakowania konieczne jest zamieszczanie na powierzchniach opakowania dodatkowych instrukcji zabierających powierzchnię reklamową. Niemożliwe jest też dostarczenie znanych zasobników w postaci płaskiej do miejsca dystrybucji ponieważ niezbędne jest jego wcześniejsze uformowanie, napełnienie i sklejenie na specjalistycznych maszynach. Załadunek produktów w znanych opakowaniach odbywa się przeważnie od góry lub poprzez otwór załadunkowy.

Celem wynalazku jest opracowanie dyspensera do puszek o przekroju kołowym o konstrukcji zapewniającej pionowe załadowanie produktów i wykorzystującej siłę grawitacji dla ich przemieszczania się wewnątrz opakowania, nie posiadającej odrywanych elementów i umożliwiającej dostarczenie opakowania, w postaci płaskiej do punktu dystrybucji, gdzie nastąpi jego złożenie i załadowanie.

Dyspenser grawitacyjny do eksponowania i pobierania produktów zwłaszcza puszek z napojami, posiadający prostopadłościenny korpus wykonany z co najmniej jednego wykroju, w którego wnętrzu produkty umieszczane są warstwowo, zaopatrzony w dolnej części w otwartą półkę ekspozycyjną w postaci korytka, z której pobierany jest produkt, a którego ściana tylna, ściana przednia i ściany boczne stabilizują położenie produktów i wyznaczają przestrzeń ich przesuwania się wewnątrz korpusu, a ściana dolna korpusu stanowi jednocześnie dno półki ekspozycyjnej, z której zabiera się produkt, przy czym ściana przednia ma wysokość mniejszą do wysokości ściany tylnej, a wysokość ścianek bocznych, przedniej i tylnej korpusu jest większa od ich szerokości, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że wewnątrz korpusu zamocowana jest co najmniej jedna półka prowadząca, zaopatrzona wzdłuż swoich krawędzi bocznych w ułożone symetrycznie zaczepy łączące półkę w sposób rozłączny ze ścianami bocznymi korpusu, przy czym ściany boczne korpusu są wzmocnione na co najmniej części swojej powierzchni dodatkowymi wewnętrznymi warstwami zaopatrzonymi w gniazda przeznaczone do łączenia ścian bocznych korpusu z półką prowadzącą za pomocą zaczepów, przy czym przednia krawędź półki prowadzącej zamontowanej w przeciwległych gniazdach wewnętrznych warstw ścian bocznych usytuowana jest w pobliżu ściany przedniej korpusu i leży wyżej od krawędzi tylnej usytuowanej bliżej tylnej ściany korpusu, przy czym ściana tylna korpusu utworzona jest na całej powierzchni z warstwy zewnętrznej zaopatrzonej w rygle spinające i pierwszej warstwy wewnętrznej zaopatrzonej w zamki spinające współpracujące z ryglami w trakcie spinania tyłu dyspensera, a w górnej części od strony ściany górnej dodatkowo z drugiej warstwy wewnętrznej, natomiast powierzchnia ślizgowa półki prowadzącej jest odchylona od poziomu o kąt ostry a tworząc pochylnie, po której produkty staczają się w stronę przestrzeni tylnej korpusu wyznaczonej przez płaszczyznę, w której leży tylna krawędź półki, powierzchnię wewnętrzną ściany dolnej stanowiącej dno korpusu, a także powierzchnię wewnętrzną ściany tylnej i tylne części wewnętrznych warstw ścian bocznych korpusu, przy czym ściany boczne korpusu w rzucie prostokątnym mają kształt zbliżony do litery L, a dolna półka ekspozycyjna ma postać wydłużonego, prostokątnego korytka wychodzącego poza płaszczyznę ściany przedniej korpusu, którego dno tworzy podstawa korpusu, ścianki boczne tworzą dolne wydłużone części ścian bocznych korpusu wystające poza płaszczyznę ściany przedniej korpusu, a ściankę przednią oporową korytka ograniczającą wytoczenie się produktu z dyspensera, tworzą połączone ze sobą końcowe skrzydełka wydłużonych części

PL 230 091 B1 ścian bocznych oraz końcówka przedniej wydłużonej ściany podstawy, przy czym ściana przednia korpusu jest krótsza od ścian tylnych i połączona jest wahliwie ze ścianą górną korpusu wzdłuż ich wspólnej krawędzi wyznaczonej linią gięcia, przy czym w stanie zamkniętym poniżej dolnej krawędzi ściany przedniej tworzy się przestrzeń ekspozycyjną, z której zabiera się produkt.

Korzystnie jest gdy ściana przednia korpusu zaopatrzona jest od dołu w zaginaną końcówkę zamykającą wygiętą w stronę wnętrza korpusu o 90° wzdłuż linii gięcia, za pomocą której łączy się nietrwale z półką prowadzącą, zamykając przednią część korpusu po jego załadowaniu do czasu następnego załadowania lub uzupełniania zawartości dyspensera.

Korzystnie jest gdy na dnie korpusu dyspensera umieszcza się, wykonaną z co najmniej jednego wykroju, dodatkową półkę pochylnię, której powierzchnia ślizgowa jest podzielona wzdłuż dzielącej linii gięcia prostopadłej do kierunku przesuwu opakowań na dwie powierzchnie ślizgowe, główną i tylną, przy czym powierzchnia ślizgowa główna, usytuowana pomiędzy dzielącą linią gięcia i krawędzią dolną pochylni usytuowaną w pobliżu ścianki oporowej korytka jest nachylona do poziomu pod kątem β, a powierzchnia ślizgowa tylna, usytuowana pomiędzy dzielącą linią gięcia, a górną krawędzią pochylni, usytuowaną w pobliżu ściany tylnej korpusu jest nachylona do poziomu pod kątem λ, przy czym kąt λ jest równy lub większy od kąta β.

Korzystnie jest gdy powierzchnia ślizgowa pochylni łączy się wzdłuż bocznych linii gięcia pokrywających się z bokami jej głównej i tylnej części, z ułożonymi symetrycznie względem osi pochylni dwoma parami bocznych skrzydełek, które w stanie złożonym pochylni stanowią podpory boczne głównej i tylnej części powierzchni ślizgowej.

Korzystnie jest gdy półka prowadząca wykonana jest z jednego wykroju i składa się z dwóch warstw powstałych w wyniku zagięcia o 180° z wzdłuż dzielącej powierzchnię wykroju na dwie części linii zagięcia, stanowiącej w stanie złożonym przednią krawędź półki, przy czym boczne krawędzie półki prowadzącej zaopatrzone są w ułożone symetrycznie względem osi półki zaczepy w postaci stanowiących integralną część tego samego wykroju wypustów, zaginanych o 90° w stosunku do powierzchni półki i umieszczanych poprzez wsunięcie bezpośrednio do przeciwległych gniazd ścian bocznych korpusu i tworzących w ten sposób rozłączne połączenie półki z korpusem.

Korzystnie jest gdy półka prowadząca wykonana jest z jednego wykroju i składa się z dwóch warstw powstałych w wyniku zagięcia o 180° wzdłuż dzielącej powierzchnię wykroju na dwie części linii zagięcia, stanowiącej w stanie złożonym przednią krawędź półki przy czym zaczepy umieszczone symetrycznie wzdłuż przeciwległych krawędzi bocznych półki tworzą prowadnice w kształcie grzyba utworzone na końcówkach odrębnych tworzywowych płytek umieszczonych pomiędzy dwoma warstwami półki prowadzącej, przy czym prowadnice grzybkowe utworzone są z poprzecznej do powierzchni płytki ścianki oporowej prostokątnej i mniejszej eliptycznej płytki zewnętrznej połączonych trzonem, a w gniazdach bocznych ścian korpusu zamocowane są płytki bazowe z wysuniętymi przestrzennymi łożyskami ze ściankami przednimi z wycięciem, w które umieszcza się od góry trzony prowadnic z eliptyczną płytką, tworząc rozłączne połączenie półki z korpusem.

Korzystnie jest gdy półka prowadząca wykonana jest z jednego wykroju i składa się z dwóch warstw powstałych w wyniku zagięcia o 180° wzdłuż dzielącej powierzchnię wykroju na dwie części linii zagięcia, stanowiącej w stanie złożonym przednią krawędź półki przy czym zaczepy umieszczone symetrycznie wzdłuż przeciwległych krawędzi bocznych półki tworzą górne i dolne prowadnice szczelinowe utworzone na końcówkach odrębnych tworzywowych płytek umieszczonych pomiędzy dwoma warstwami półki prowadzącej, przy czym szczeliny znajdujące się nad i pod powierzchnią płytek utworzone są między dwoma poprzecznymi do powierzchni płytek ściankami oporowymi, a w gniazdach bocznych ścian korpusu zamocowane są płytki bazowe z uchwytami kątowymi, których zagięte do siebie od góry i od dołu końcówki umieszczane są w dolnych i górnych szczelinach prowadzących podczas wsuwania półki w kierunku do tylnej ścianki korpusu tworząc rozłączne połączenie półki z korpusem.

Wykrój dyspensera grawitacyjnego do eksponowania i pobierania produktów, zwłaszcza puszek z napojami, składający się z wyznaczonych liniami gięć płatów tworzących ścianę tylną, ściany boczne, ścianę przednią, ścianę górną oraz ścianę dolną prostopadłościennego korpusu stanowiącą jednocześnie dno korytka ekspozycyjnego, przy czym płaty tworzące ściany boczne korpusu zaopatrzone są w gniazda umożliwiające montowanie w dyspenserze półek prowadzących, natomiast części powierzchni płatów ścian bocznych i płatów ściany dolnej stanowią elementy korytka ekspozycyjnego, a płat tworzący ścianę przednią ma długość mniejszą od długości płatów tworzących ściany boczne dyspensera co w stanie złożonym umożliwia utworzenie przestrzeni ekspozycyjnej nad korytkiem eksPL 230 091 B1 pozycyjnym, charakteryzuje się tym, że powierzchnia wykroju składa się z podzielonych wzdłuż pionowych linii gięć czterech sekcji przy czym sekcja zewnętrzna pierwsza, ograniczona jest z jednej strony zewnętrzną krawędzią wykroju, a z drugiej strony linią gięcia, wzdłuż której łączy się z sekcją wewnętrzną pierwszą 6 wykroju, która z drugiej strony ograniczona jest linią gięcia, wzdłuż której łączy się z sekcją wewnętrzną drugą wykroju, która z drugiej strony ograniczona jest linią gięcia, wzdłuż której łączy się z sekcją zewnętrzną drugą wykroju, która łączy się z drugiej strony wzdłuż linii gięcia z zakładką klejową, przy czym powierzchnia wykroju w sekcji zewnętrznej pierwszej podzielona jest poziomymi liniami gięć, na płat dolny ograniczony z jednej strony dolną krawędzią wykroju z zamocowanymi wzdłuż tej krawędzi dwoma ryglami zaopatrzonymi w linie nacięć i języczki, a z drugiej strony poziomą linią gięcia, wzdłuż której łączy się z płatem środkowym sekcji zewnętrznej pierwszej mającym kształt zbliżony do litery L leżącej na dłuższym boku, której wydłużona część rozciąga się wzdłuż krawędzi zewnętrznej wykroju i posiada wydzieloną linią gięcia powierzchnię stanowiącą skrzydełko zaginane w trakcie składania korpusu dyspensera i tworzące ściankę korytka ekspozycyjnego, przy czym płat środkowy jest z drugiej strony ograniczony poziomą linią gięcia, wzdłuż której łączy się z płatem górnym stanowiącym w stanie złożonym wewnętrzną warstwę ściany bocznej korpusu, ograniczonym na zewnątrz wykroju krawędzią i zaopatrzonym na swojej powierzchni w otwory stanowiące gniazda do mocowania półek prowadzących, natomiast powierzchnia wykroju w sekcji wewnętrznej pierwszej podzielona jest liniami gięć na płat dolny tworzący w stanie złożonym górną wewnętrzną warstwę ściany tylnej korpusu ograniczony z jednej strony dolną krawędzią wykroju, a z drugiej strony linią gięcia, wzdłuż której łączy się płatem środkowym tej sekcji wykroju, stanowiącym w stanie złożonym ścianę górną korpusu i ograniczonym z drugiej strony linią gięcia, wzdłuż której łączy się z płatem górnym tej sekcji stanowiącym w stanie złożonym wahliwą ścianę przednią korpusu obracającą się wzdłuż linii gięcia, przy czym płat posiada na końcu wydzieloną liniami nagięć wypustkę łączącą, natomiast powierzchnia wykroju w sekcji wewnętrznej drugiej podzielona jest liniami gięć na płat dolny tworzący w stanie złożonym warstwę ściany tylnej korpusu, ograniczony z jednej strony zewnętrzną dolną krawędzią wykroju, a z drugiej linią gięcia, wzdłuż której łączy się z płatem środkowym tej sekcji stanowiącym w stanie złożonym drugą ścianę boczną korpusu w kształcie litery L leżącej na dłuższym boku, której wydłużona część rozciąga się wzdłuż linii gięcia rozdzielającej sekcję wewnętrzną drugą wykroju od sekcji zewnętrznej drugiej wykroju i posiada wydzieloną linią gięcia powierzchnię wykroju stanowiącą skrzydełko zaginane w trakcie składania korpusu dyspensera i tworzące wraz ze skrzydełkiem pierwszej ściany bocznej ścianką korytka ekspozycyjnego, przy czym na powierzchni płata dolnego i płata środkowego tej sekcji wzdłuż poziomej linii gięcia stanowiące łączącej te płaty znajdują się zamki ograniczone liniami gięć i liniami cięć, wpinane przy składaniu wykroju w szczeliny rygli płata dolnego sekcji pierwszej 5 wykroju, przy czym na zewnątrz zamków linia gięcia zaopatrzona jest w linie nacięć, które po złożeniu wykroju tworzą szczeliny, w które zapina się języczki z płata dolnego sekcji zewnętrznej pierwszej, przy czym płat środkowy sekcji wykroju z drugiej strony ograniczony jest poziomą linią gięcia, wzdłuż której łączy się z płatem górnym stanowiącym w stanie złożonym wewnętrzną warstwę drugiej ściany bocznej korpusu, ograniczonym na zewnątrz wykroju krawędzią i zaopatrzonym na swojej powierzchni w otwory stanowiące gniazda do mocowania półek prowadzących mające identyczny kształt rozmieszczenie jak otwory płata górnego, ścianki wewnętrznej pierwszej zewnętrznej sekcji co umożliwia mocowanie wewnątrz korpusu półki prowadzącej, przy czym zewnętrzną krawędź płata górnego tej sekcji zaopatrzona jest w dwa wycięcia, które po uformowaniu korpusu wypełniają rygle płata dolnego sekcji zewnętrznej pierwszej korpusu, przy czym płat środkowy sekcji wewnętrznej drugiej łączy się wzdłuż pionowej linii gięcia z płatem środkowym sekcji zewnętrznej drugiej wykroju stanowiącym w stanie złożonym dno korpusu i korytka ekspozycyjnego, ograniczonym z drugiej strony zewnętrzną pionową linią gięcia, wzdłuż której łączy się z zakładką klejącą, łączącą w trakcie produkcji płaty środkowe zewnętrznych sekcji wykroju, przy czym płat środkowy tej sekcji łączy się wzdłuż poziomej linii gięcia z płatem dolnym stanowiącym w stanie złożonym drugą warstwę wewnętrzną tyłu korpusu i ograniczonym z drugiej strony krawędzią zewnętrzną wykroju, a wzdłuż linii gięcia z płatem górnym tej sekcji, którego powierzchnia podzielona jest wzdłuż poziomej linii gięcia.

Korzystnie jest gdy płaty dolne trzech sekcji wykroju zaopatrzone są w otwory łezkowe, które po złożeniu wykroju nachodzą na siebie i tworzą w górnej trzywarstwowej części tyłu dyspensera przelotowe otwory do powieszenia dyspensera na ścianie.

Dyspenser według wynalazku charakteryzuje się samoczynnym uzupełnianiem ekspozycji, a jego konstrukcja pozwala na wielokrotne uzupełnianie ekspozycji. Składanie nie wymaga odrywania poszczególnych elementów.

PL 230 091 B1

Dyspenser grawitacyjny zwłaszcza do puszek według wynalazku oraz jego wykrój są uwidocznione w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia dyspenser w widoku perspektywicznym, z otwartą ścianą przednią, w przykładzie wykonania z czterema półkami prowadzącymi mającymi zaczepy mocujące w postaci tekturowych wypustów stanowiących integralną część wykroju półki, z wyciągniętą dla celów opisowych jedną z półek prowadzących, fig. 2 przedstawia widok perspektywiczny dyspensera, przedstawionego na fig. 1 z zamkniętą ścianą przednią, fig. 3 przedstawia wykrój półki dla dyspensera przedstawionego na fig. 1, gdzie zaczepy mocujące półki we wnętrzu korpusu stanowią integralną część ich wykroju, fig. 4 przedstawia schematycznie widok boku dyspensera z fig. 1 z zaznaczonymi elementami spinającymi korpus i mocującymi półki, fig. 5 przedstawia wykrój półki pochylni montowanej na dnie korytka ekspozycyjnego, fig. 6 przedstawia wykrój dyspensera w widoku z góry, fig. 7 przedstawia dyspenser w widoku perspektywicznym, z otwartą ścianą przednią, w przykładzie wykonania z czterema półkami prowadzącymi mającymi zaczepy w postaci dodatkowych tworzywowych elementów zapewniających połączenie półek z korpusem poprzez wciśnięcie elementów zaczepów z góry w elementy umieszczone w gniazdach ścian bocznych korpusu, fig. 8 przedstawia wykrój półki prowadzącej montowanej w dyspenserze przedstawionym na fig. 7, fig. 9 przedstawia schematycznie widok boku dyspensera z fig. 7 z zaznaczonymi elementami spinającymi korpus i mocującymi półki w stanie złożonym, fig. 10 przedstawia widok elementów tworzywowych mocowanych w półce i w gniazdach ścian bocznych stosowane w dyspenserze przedstawionym na fig. 7 wraz z zaczepami półek prowadzących, fig. 11 przedstawia dyspenser w widoku perspektywicznym, z otwartą ścianą przednią, w przykładzie wykonania z czterema półkami prowadzącymi mającymi zaczepy w postaci dodatkowych tworzywowych elementów zapewniających połączenie półek z korpusem poprzez wsuniecie elementów zaczepów z przodu w kierunku ściany tylnej w elementy umieszczone w gniazdach ścian bocznych korpusu, fig. 12 przedstawia wykrój półki prowadzącej montowanej w dyspenserze przedstawionym na fig. 11, fig. 13 przedstawia schematycznie widok boku dyspensera z fig. 11 z zaznaczonymi elementami spinającymi korpus i mocującymi półki w stanie złożonym, fig. 14 przedstawia widok elementów tworzywowych mocowanych w półce i w gniazdach ścian bocznych stosowane w dyspenserze przedstawionym na fig. 11 wraz z zaczepami półek prowadzących.

Dyspenser grawitacyjny do eksponowania i pobierania produktów zwłaszcza puszek z napojami, przedstawiony na fig. 1,7 i 11, posiada prostopadłościenny korpus wykonany z jednego wykroju, w którego wnętrzu produkty umieszczane są warstwowo na czterech połach prowadzących 31, zaopatrzony w dolnej części w otwartą półkę ekspozycyjną w postaci korytka, z której pobierany jest produkt, a którego ściana tylna, ściana przednia i ściany boczne stabilizują położenie produktów i wyznaczają przestrzeń ich przesuwania się wewnątrz korpusu, a ściana dolna korpusu stanowi jednocześnie dno półki ekspozycyjnej, z której zabiera się produkt, przy czym ściana przednia ma wysokość mniejszą do wysokości ściany tylnej, a wysokość ścianek bocznych, przedniej i tylnej korpusu jest większa od ich szerokości. Półka prowadząca 31, zaopatrzona jest wzdłuż swoich krawędzi bocznych 32, 33 w ułożone symetrycznie zaczepy 34 łączące półkę w sposób rozłączny ze ścianami bocznymi korpusu. Ściany boczne korpusu 52, 72 są wzmocnione na co najmniej części swojej powierzchni dodatkowymi wewnętrznymi warstwami 53, 73, zaopatrzonymi w gniazda 18 przeznaczone do łączenia ścian bocznych korpusu 52, 72 z półką prowadzącą 31 za pomocą zaczepów 34. Przednia krawędź 35 półki prowadzącej 31 zamontowanej w przeciwległych gniazdach 18 wewnętrznych warstw 53, 73 ścian bocznych 52, 72 usytuowana jest w pobliżu ściany przedniej korpusu 64 i leży wyżej od krawędzi tylnej 36 usytuowanej bliżej tylnej ściany korpusu, przy czym ściana tylna korpusu utworzona jest na całej powierzchni z warstwy zewnętrznej 51 zaopatrzonej w rygle spinające 14 i pierwszej warstwy wewnętrzn ej 71 zaopatrzonej w zamki spinające 23 współpracujące z ryglami 14 w trakcie spinania tyłu dyspensera, a w górnej części od strony ściany górnej 62 dodatkowo z drugiej warstwy wewnętrznej 61. Powierzchnia ślizgowa półki prowadzącej 31 jest odchylona od poziomu o kąt ostry a tworząc pochylnie, po której produkty staczają się w stronę przestrzeni tylnej korpusu wyznaczonej przez płaszczyznę, w której leży tylna krawędź 36 półki, powierzchnię wewnętrzną ściany dolnej 82 stanowiącej dno korpusu, a także powierzchnię wewnętrzną 71 ściany tylnej 51 i tylne części wewnętrznych warstw 53 i 73 ścian bocznych korpusu 52 i 72. Ściany boczne 52 i 72 korpusu w rzucie prostokątnym mają kształt zbliżony do litery L, a dolna półka ekspozycyjna ma postać wydłużonego, prostokątnego korytka wychodzącego poza płaszczyznę ściany przedniej korpusu 64, którego dno tworzy podstawa korpusu 82, ścianki boczne tworzą dolne wydłużone części 522 i 722 ścian bocznych 52 i 72 korpusu wystające poza płaszczyznę ściany przedniej korpusu 63, a ściankę przednią oporową korytka ograniczającą wytoczenie się produktu z dyspensera, tworzą połączone ze sobą końcowe skrzydełka 521 i 721 wydłużonych części 522 i 722 ścian

PL 230 091 B1 bocznych 52 i 72 oraz końcówka 83 przedniej wydłużonej ściany podstawy. Ściana przednia korpusu 63 jest krótsza od ścian tylnych 52, 72 i połączona jest wahliwie ze ścianą górną korpusu 62 wzdłuż ich wspólnej krawędzi wyznaczonej linią gięcia 12, przy czym w stanie zamkniętym poniżej dolnej krawędzi 19 ściany przedniej 63 tworzy się przestrzeń ekspozycyjna, z której zabiera się produkt.

Ściana przednia korpusu 63 zaopatrzona jest od dołu w zaginaną końcówkę zamykającą 20 wygiętą w stronę wnętrza korpusu o 90° wzdłuż linii gięcia 19, za pomocą której łączy się nietrwale z najniżej położoną półką prowadzącą 31, zamykając przednią część korpusu po jego załadowaniu do czasu następnego załadowania lub uzupełniania zawartości dyspensera. Nietrwałe połączenie ściany przedniej korpusu 63 z półką prowadzącą 31 odbywa się za pomocą rzepów z których jeden znajduje się na końcówce 20 ściany przedniej, a drugi na spodniej powierzchni półki prowadzącej 31.

Na dnie korpusu dyspensera umieszcza się, wykonaną z co najmniej jednego wykroju, dodatkową półkę pochylnię 38, której powierzchnia ślizgowa jest podzielona wzdłuż dzielącej linii gięcia 39 prostopadłej do kierunku przesuwu opakowań na dwie powierzchnie ślizgowe, główną 40 i tylną 41, przy czym powierzchnia ślizgowa główna 40, usytuowana pomiędzy dzielącą linią gięcia 39 i krawędzią dolną pochylni 42 usytuowaną w pobliżu ścianki oporowej korytka jest nachylona do poziomu pod kątem β, a powierzchnia ślizgowa tylna 41, usytuowana pomiędzy dzielącą linią gięcia 39, a górną krawędzią 43 pochylni, usytuowaną w pobliżu ściany tylnej korpusu 71 jest nachylona do poziomu pod kątem λ, przy czym kąt λ jest równy lub większy od kąta β.

Powierzchnia ślizgowa pochylni łączy się wzdłuż bocznych linii gięcia, pokrywających się z bokami jej głównej i tylnej części, z ułożonymi symetrycznie względem osi pochylni dwoma parami bocznych skrzydełek 46 i 47, które w stanie złożonym pochylni stanowią podpory boczne głównej 40 i tylnej 41 części powierzchni ślizgowej.

W dyspenserze wykonanym w przykładzie wykonania przedstawionym na figurze 1 do 4 półka prowadząca 31 wykonana jest z jednego wykroju i składa się z dwóch warstw powstałych w wyniku zagięcia o 180° wzdłuż dzielącej powierzchnię wykroju na dwie części 311 i 312 linii zagięcia 35, stanowiącej w stanie złożonym przednią krawędź półki, przy czym boczne krawędzie 32 i 33 półki prowadzącej 31 zaopatrzone są w ułożone symetrycznie względem osi półki zaczepy w postaci stanowiących część tego samego wykroju wypustów 34, zaginanych o 90° w stosunku do powierzchni półki i umieszczanych poprzez wsunięcie bezpośrednio do przeciwległych gniazd 18 ścian bocznych korpusu i tworzących w ten sposób rozłączne połączenie półki 31 z korpusem.

W przykładzie wykonania dyspensera przedstawionym na fig. 7 do 10 półka prowadząca 31 wykonana jest z jednego wykroju i składa się z dwóch warstw powstałych w wyniku zagięcia o 180° wzdłuż dzielącej powierzchnię wykroju na dwie części 311 i 312 linii zagięcia 35, stanowiącej w stanie złożonym przednią krawędź półki przy czym zaczepy umieszczone symetrycznie wzdłuż przeciwległych krawędzi bocznych półki 32 i 33 tworzą prowadnice 100 w kształcie grzyba utworzone na końcówkach odrębnych tworzywowych płytek 101 umieszczonych pomiędzy dwoma warstwami 311 i 312 półki prowadzącej 31, przy czym prowadnice grzybkowe 100 utworzone są z poprzecznej do powierzchni płytki 101 ścianki oporowej prostokątnej 102 i mniejszej eliptycznej płytki zewnętrznej 103 połączonych trzonem 104, a w gniazdach 18 bocznych ścian korpusu zamocowane są płytki bazowe 105 z wysuniętymi przestrzennymi łożyskami 106 ze ściankami przednimi z wycięciem 107, w które umieszcza się od góry trzony 104 prowadnic 100 z eliptyczna płytką 103, tworząc rozłączne połączenie półki 31 z korpusem.

W przykładzie wykonania dyspensera przedstawionym na fig. 11 do 14 półka prowadząca 31 wykonana jest z jednego wykroju i składa się z dwóch warstw powstałych w wyniku zagięcia o 180° wzdłuż dzielącej powierzchnię wykroju na dwie części 311 i 312 linii zagięcia 35, stanowiącej w stanie złożonym przednią krawędź półki przy czym zaczepy umieszczone symetrycznie wzdłuż przeciwległych krawędzi bocznych półki 32 i 33 tworzą górne i dolne prowadnice szczelinowe 110 utworzone na końcówkach odrębnych tworzywowych płytek 111 umieszczonych pomiędzy dwoma warstwami 311 i 312 półki prowadzącej 31, przy czym szczeliny 110 znajdujące się nad i pod powierzchnią płytek 111 utworzone są między dwoma poprzecznymi do powierzchni płytek ściankami oporowymi 112 i 113, a w gniazdach 18 bocznych ścian korpusu zamocowane są płytki bazowe 114 z uchwytami kątowymi 115 i 116, których zagięte do siebie od góry i od doły końcówki 117 i 118 umieszczane są w dolnych i górnych szczelinach prowadzących 110 podczas wsuwania półki 31 w kierunku do tylnej ścianki korpusu tworząc rozłączne połączenie półki z korpusem.

Dyspenser jest sklejany w czasie produkcji za pomocą zakładki klejowej 9. Sklejane są płat środkowy 82 sekcji zewnętrznej drugiej 8 stanowiący dno korpusu i płat środkowy 52 sekcji zewnętrznej pierwszej korpusu stanowiący ścianę boczną. Tak sklejony wykrój może być transportowany w stanie

PL 230 091 B1 płaskim. Aby uformować dyspenser należy rozłożyć go do formy przestrzennej, a między kolejnymi ścianami tylną, bocznymi dolnymi i górnymi powinien być zachowany kąt 90°.Kolejnym krokiem jest formowanie tyłu korpusu poprzez złożenie płatów dolnych 51,61,71,81 poszczególnych sekcji wykroju spinając je zastosowanymi ryglami 14 i zamkami 24. Następnie tworzymy boczne ściany 52 i 72 zawijając wzmacniające je płaty 53 i 73 wzdłuż podwójnej linii gięcia 12. Następnie montujemy we wnętrzu korpusu półkę lub półki prowadzące 31 za pomocą gniazd 18 usytuowanych w wewnętrznych warstwach 53 i 73 ścian bocznych korpusu. Półki posiadają zaczepy 34 w postaci tekturowych wypustek będących integralnymi częściami wykroju albo w postaci dodatkowych tworzywowych prowadnic, których elementy umieszczone są między warstwami dolną i górną półką 31. W zależności od rodzaju zastosowanego zaczepu 34 półki montujemy wciskając je od góry w gniazda 18 lub w elementy pośrednie zamontowane w gniazdach 18 lub wsuwając je od przodu w kierunku tylnej ściany w szczeliny elementów pośrednich zamontowanych w gniazdach 18. Na dno dyspensera należy włożyć półkę pochylnię tak by tworzyła spadek w kierunku frontu. Następnie montujemy ściankę oporową przednią korytka ekspozycyjnego zaginając płat górny 83 sekcji zewnętrznej drugiej wykroju wzdłuż linii gięcia 831 o 90 °, a następnie zaginając o 180° końcówkę płata górnego 83 wzdłuż linii gięcia 30, przy czym pomiędzy zagięte warstwy płata górnego 83 wsuwane są odpowiednio zagięte skrzydełka 521 i 721 płatów 52 i 72 tworzących ściany boczne korpusu ściankę przednią korytka ekspozycyjnego. Na zewnętrznej krawędzi 833 znajduje się występ, który wkładany jest w szczelinę 82 usytuowaną wzdłuż poziomej linii zagięcia 831 stabilizując w ten sposób całość. Po zatowarowaniu dyspensera zamykamy wahliwą ścianę przednią 64 korpusu zaginając jej końcówkę 20 zaopatrzoną w rzep i spinając ją z rzepem umieszczonym na dolnej powierzchni położonej najniżej w korpusie półki prowadzącej 31. Płaty dolne 51 ,61 i 71 sekcji 5, 6 i 7 wykroju zaopatrzone są w otwory łezkowe 119, które po złożeniu wykroju nachodzą na siebie i tworzą w górnej trzywarstwowej części tyłu dyspensera przelotowe otwory do powieszenia dyspensera na ścianie.

Claims (9)

1. Dyspenser grawitacyjny do eksponowania i pobierania produktów zwłaszcza puszek z napojami, posiadający prostopadłościenny korpus wykonany z co najmniej jednego wykroju, w którego wnętrzu produkty umieszczane są warstwowo, zaopatrzony w dolnej części w otwartą półkę ekspozycyjną w postaci korytka, z której pobierany jest produkt, a którego ściana tylna, ściana przednia i ściany boczne stabilizują położenie produktów i wyznaczają przestrzeń ich przesuwania się wewnątrz korpusu, a ściana dolna korpusu stanowi jednocześnie dno półki ekspozycyjnej, z której zabiera się produkt, przy czym ściana przednia ma wysokość mniejszą od wysokości ściany tylnej, a wysokość ścianek bocznych, przedniej i tylnej korpusu jest większa od ich szerokości, znamienny tym, że wewnątrz korpusu zamocowana jest co najmniej jedna półka prowadząca (31), zaopatrzona wzdłuż swoich krawędzi bocznych (32, 33) w ułożone symetrycznie zaczepy (34) łączące półkę w sposób rozłączny ze ścianami bocznymi korpusu, przy czym ściany boczne korpusu (52, 72) są wzmocnione na co najmniej części swojej powierzchni dodatkowymi wewnętrznymi warstwami (53, 73), zaopatrzonymi w gniazda (18) przeznaczone do łączenia ścian bocznych korpusu (52, 72) z półką prowadzącą (31) za pomocą zaczepów (34), przy czym przednia krawędź (35) półki prowadzącej (31) zamontowanej w przeciwległych gniazdach (18) wewnętrznych warstw (53, 73) ścian bocznych (52, 72) usytuowana jest w pobliżu ściany przedniej korpusu (64) i leży wyżej od krawędzi tylnej (36) usytuowanej bliżej tylnej ściany korpusu, przy czym ściana tylna korpusu utworzona jest na całej powierzchni z warstwy zewnętrznej (51) zaopatrzonej w rygle spinające (14) i pierwszej warstwy wewnętrznej (71) zaopatrzonej w zamki spinające (23) współpracujące z ryglami (14) w trakcie spinania tyłu dyspensera, a w górnej części od strony ściany górnej (63) dodatkowo z drugiej warstwy wewnętrznej (62), natomiast powierzchnia ślizgowa półki prowadzącej (31) jest odchylona od poziomu o kąt ostry a tworząc pochylnie, po której produkty staczają się w stronę przestrzeni tylnej korpusu wyznaczonej przez płaszczyznę, w której leży tylna krawędź (36) półki, powierzchnię wewnętrzną ściany dolnej (82) stanowiącej dno korpusu, a także powierzchnię wewnętrzną (71) ściany tylnej (51) i tylne części wewnętrznych warstw (53, 73) ścian bocznych korpusu (52, 72), przy czym ściany boczne (52, 72) korpusu w rzucie

PL 230 091 B1 prostokątnym mają kształt zbliżony do litery L, a dolna półka ekspozycyjna ma postać wydłużonego, prostokątnego korytka wychodzącego poza płaszczyznę ściany przedniej korpusu (64), którego dno tworzy podstawa korpusu (82), ścianki boczne tworzą dolne wydłużone części (522, 722) ścian bocznych (52, 72) korpusu wystające poza płaszczyznę ściany przedniej korpusu (64), a ściankę przednią oporową korytka ograniczającą wytoczenie się produktu z dyspensera, tworzą połączone ze sobą końcowe skrzydełka (521, 721) wydłużonych części (522, 722) ścian bocznych (52, 72) oraz końcówka (83) przedniej wydłużonej ściany podstawy, przy czym ściana przednia korpusu (64) jest krótsza od ścian tylnych (52, 72) i połączona jest wahliwie ze ścianą górną korpusu (63) wzdłuż ich wspólnej krawędzi wyznaczonej linią gięcia (12), przy czym w stanie zamkniętym poniżej dolnej krawędzi (19) ściany przedniej (64) tworzy się przestrzeń ekspozycyjną, z której zabiera się produkt.

2. Dyspenser grawitacyjny według zastrz. 1, znamienny tym, że ściana przednia korpusu (64) zaopatrzona jest od dołu w zaginaną końcówkę zamykającą (20) wygiętą w stronę wnętrza korpusu o 90° wzdłuż linii gięcia (19), za pomocą której łączy się nietrwale z półką prowadzącą (31), zamykając przednią część korpusu po jego załadowaniu do czasu następnego załadowania lub uzupełniania zawartości dyspensera.

3. Dyspenser grawitacyjny według zastrz. 1, znamienny tym, że na dnie korpusu dyspensera umieszcza się, wykonaną z co najmniej jednego wykroju, dodatkową półkę pochylnię (38), której powierzchnia ślizgowa jest podzielona wzdłuż dzielącej linii gięcia (39) prostopadłej do kierunku przesuwu opakowań na dwie powierzchnie ślizgowe, główną (40) i tylną (41), przy czym powierzchnia ślizgowa główna (40), usytuowana pomiędzy dzielącą linią gięcia (39) i krawędzią dolną pochylni (42) usytuowaną w pobliżu ścianki oporowej korytka jest nachylona do poziomu pod kątem β, a powierzchnia ślizgowa tylna (41), usytuowana pomiędzy dzielącą linią gięcia (39), a górną krawędzią (43) pochylni, usytuowaną w pobliżu ściany tylnej korpusu (71) jest nachylona do poziomu pod kątem λ, przy czym kąt λ jest równy lub większy od kąta β.

4. Dyspenser grawitacyjny według zastrz. 3, znamienny tym, że powierzchnia ślizgowa pochylni łączy się wzdłuż bocznych linii gięcia (44, 45), pokrywających się z bokami jej głównej i tylnej części, z ułożonymi symetrycznie względem osi pochylni dwoma parami bocznych skrzydełek (46, 47), które w stanie złożonym pochylni stanowią podpory boczne głównej (40) i tylnej (41) części powierzchni ślizgowej.

5. Dyspenser grawitacyjny według zastrz. 1, znamienny tym, że półka prowadząca (31) wykonana jest z jednego wykroju i składa się z dwóch warstw powstałych w wyniku zagięcia o 180°wzdłuż dzielącej powierzchnię wykroju na dwie części (311,312) linii zagięcia (35), stanowiącej w stanie złożonym przednią krawędź półki, przy czym boczne krawędzi (32, 33) półki prowadzącej (31) zaopatrzone są w ułożone symetrycznie względem osi półki zaczepy w postaci stanowiących integralną część tego samego wykroju wypustów (34), zaginanych o 90° w stosunku do powierzchni półki i umieszczanych poprzez wsunięcie bezpośrednio do przeciwległych gniazd (18) ścian bocznych korpusu i tworzących w ten sposób rozłączne połączenie półki (31) z korpusem.

6. Dyspenser grawitacyjny według zastrz. 1 lub 5, znamienny tym, że półka prowadząca (31) wykonana jest z jednego wykroju i składa się z dwóch warstw powstałych w wyniku zagięcia o 180° wzdłuż dzielącej powierzchnię wykroju na dwie części (311) i (312) linii zagięcia (35), stanowiącej w stanie złożonym przednią krawędź półki przy czym zaczepy umieszczone symetrycznie wzdłuż przeciwległych krawędzi bocznych półki (32) i (33) tworzą prowadnice (100) w kształcie grzyba utworzone na końcówkach odrębnych tworzywowych płytek (101) umieszczonych pomiędzy dwoma warstwami (311) i (312) półki prowadzącej (31), przy czym prowadnice grzybkowe (100) utworzone są z poprzecznej do powierzchni płytki (101) ścianki oporowej prostokątnej (102) i mniejszej eliptycznej płytki zewnętrznej (103) połączonych trzonem (104), a w gniazdach (18) bocznych ścian korpusu zamocowane są płytki bazowe (105) z wysuniętymi przestrzennymi łożyskami (106) ze ściankami przednimi z wycięciem (107), w które umieszcza się od góry trzony (104) prowadnic (100) z eliptyczna płytką (103), tworząc rozłączne połączenie półki (31) z korpusem.

7. Dyspenser grawitacyjny według zastrz. 1 lub 5, znamienny tym, że półka prowadząca (31) wykonana jest z jednego wykroju i składa się z dwóch warstw powstałych w wyniku zagięcia o 180° wzdłuż dzielącej powierzchnię wykroju na dwie części (311) i (312) linii zagięcia (35),

PL 230 091 B1 stanowiącej w stanie złożonym przednią krawędź półki przy czym zaczepy umieszczone symetrycznie wzdłuż przeciwległych krawędzi bocznych półki (32) i (33) tworzą górne i dolne prowadnice szczelinowe (110) utworzone na końcówkach odrębnych tworzywowych płytek (111) umieszczonych pomiędzy dwoma warstwami (311) i (312) półki prowadzącej (31), przy czym szczeliny (110) znajdujące się nad i pod powierzchnią płytek (111) utworzone są między dwoma poprzecznymi do powierzchni płytek ściankami oporowymi (112) i (113), a w gniazdach (18) bocznych ścian korpusu zamocowane są płytki bazowe (114) z uchwytami kątowymi (115) i (116), których zagięte do siebie od góry i od doły końcówki (117) i (118) umieszczane są w dolnych i górnych szczelinach prowadzących (110) podczas wsuwania półki (31) w kierunku do tylnej ścianki korpusu, tworząc rozłączne połączenie półki z korpusem.

8. Wykrój dyspensera grawitacyjnego do eksponowania i pobierania produktów, zwłaszcza puszek z napojami, składający się z wyznaczonych liniami gięć płatów tworzących ścianę tylną, ściany boczne, ścianę przednią, ścianę górną oraz ścianę dolną prostopadłościennego korpusu stanowiącą jednocześnie dno korytka ekspozycyjnego, przy czym płaty tworzące ściany boczne korpusu zaopatrzone są w gniazda umożliwiające montowanie w dyspenserze półek prowadzących, natomiast części powierzchni płatów ścian bocznych i płatów ściany dolnej stanowią elementy korytka ekspozycyjnego, a płat tworzący ścianę przednią ma długość mniejszą od długości płatów tworzących ściany boczne dyspensera co w stanie złożonym umożliwia utworzenie przestrzeni ekspozycyjnej nad korytkiem ekspozycyjnym, znamienny tym, że powierzchnia wykroju składa się z podzielonych wzdłuż pionowych linii gięć (1,2, 3, 4) czterech sekcji (5, 6, 7, 8) przy czym sekcja zewnętrzna pierwsza (5), ograniczona jest z jednej strony zewnętrzną krawędzią (10) wykroju, a z drugiej strony linią gięcia (1), wzdłuż której łączy się z sekcją wewnętrzną pierwszą (6) wykroju, która z drugiej strony ograniczona jest linią gięcia (2), wzdłuż której łączy się z sekcją wewnętrzną drugą (7) wykroju, która z drugiej strony ograniczona jest linią gięcia (3), wzdłuż której łączy się z sekcją zewnętrzną drugą (8) wykroju, która łączy się z drugiej strony wzdłuż linii gięcia (4) z zakładką klejową (9), przy czym powierzchnia wykroju w sekcji zewnętrznej pierwszej (5) podzielona jest poziomymi liniami gięć (11, 12), na płat dolny (51) ograniczony z jednej strony dolną krawędzią wykroju (13) z zamocowanymi wzdłuż tej krawędzi dwoma ryglami (14) zaopatrzonymi w linie nacięć (141) i języczki (142), a z drugiej strony poziomą linia gięcia (11), wzdłuż której łączy się z płatem środkowym (52) sekcji zewnętrznej pierwszej (5) mającym kształt zbliżony do litery L leżącej na dłuższym boku, której wydłużona część rozciąga się wzdłuż krawędzi zewnętrznej (10) wykroju i posiada wydzieloną linią gięcia (15) powierzchnię (521) stanowiącą skrzydełko zaginane w trakcie składania korpusu dyspensera i tworzące ściankę korytka ekspozycyjnego, przy czym płat środkowy (52) jest z drugiej strony ograniczony poziomą linią gięcia (12), wzdłuż której łączy się z płatem górnym (53) stanowiącym w stanie złożonym wewnętrzną warstwę ściany bocznej korpusu, ograniczonym na zewnątrz wykroju krawędzią (17) i zaopatrzonym na swojej powierzchni w otwory (18) stanowiące gniazda do mocowania półek prowadzących (31), natomiast powierzchnia wykroju w sekcji wewnętrznej pierwszej (6) podzielona jest liniami gięć (11) i (12) na płat dolny (61) tworzący w stanie złożonym górną wewnętrzną warstwę ściany tylnej korpusu ograniczony z jednej strony dolną krawędzią (16) wykroju, a z drugiej strony linią gięcia (11), wzdłuż której łączy się płatem środkowym (62) tej sekcji wykroju, stanowiącym w stanie złożonym ścianę górną korpusu i ograniczonym z drugiej strony linią gięcia (12), wzdłuż której łączy się z płatem górnym (63) tej sekcji stanowiącym w stanie złożonym wahliwą ścianę przednią korpusu obracającą się wzdłuż linii gięcia (12), przy czym płat (63) posiada na końcu wydzieloną liniami nagięć (19) wypustkę łączącą (20), natomiast powierzchnia wykroju w sekcji wewnętrznej drugiej (7) podzielona jest liniami gięć (11) i (12) na płat dolny (71) tworzący w stanie złożonym warstwę ściany tylnej korpusu, ograniczony z jednej strony zewnętrzną dolną krawędzią wykroju (21), a z drugiej linią gięcia (11), wzdłuż której łączy się z płatem środkowym (72) tej sekcji stanowiącym w stanie złożonym drugą ścianę boczną korpusu w kształcie litery L leżącej na dłuższym boku, której wydłużona część (722) rozciąga się wzdłuż linii gięcia (3) rozdzielającej sekcję wewnętrzną drugą (7) wykroju od sekcji zewnętrznej drugiej (8) wykroju i posiada wydzieloną linią gięcia (22) powierzchnię (721) wykroju stanowiącą skrzydełko zaginane w trakcie składania korpusu dyspensera i tworzące wraz ze skrzydełkiem pierwszej ściany bocznej (521) ścianką korytka ekspozycyjnego, przy czym na powierzchni płata dolnego (71) i płata środkowego (52) tej sekcji

PL 230 091 B1 wzdłuż poziomej linii gięcia (11) stanowiące łączącej te płaty znajdują się zamki (23) ograniczone liniami gięć (24) i liniami cięć (25), wpinane przy składaniu wykroju w szczeliny (141) rygli (14) płata dolnego (51) sekcji pierwszej (5) wykroju, przy czym na zewnątrz zamków linia gięcia zaopatrzona jest w linie nacięć (26), które po złożeniu wykroju tworzą szczeliny, w które zapina się języczki (142) z płata dolnego (51) sekcji zewnętrznej pierwszej, przy czym płat środkowy (72) sekcji (7) wykroju z drugiej strony ograniczony jest poziomą linią gięcia (12), wzdłuż której łączy się z płatem górnym (73) stanowiącym w stanie złożonym wewnętrzną warstwę drugiej ściany bocznej korpusu, ograniczonym na zewnątrz wykroju krawędzią (27) i zaopatrzonym na swojej powierzchni w otwory (18) stanowiące gniazda do mocowania półek prowadzących mające identyczny kształt i rozmieszczenie jak otwory (18) płata górnego, ścianki wewnętrznej (53) pierwszej zewnętrznej sekcji (5) co umożliwia mocowanie wewnątrz korpusu półki prowadzącej, przy czym zewnętrzną krawędź płata górnego (73) tej sekcji zaopatrzona jest w dwa wycięcia (28), które po uformowaniu korpusu wypełniają rygle (14) płata dolnego (51) sekcji zewnętrznej pierwszej (5) korpusu, przy czym płat środkowy (72) sekcji wewnętrznej drugiej łączy się wzdłuż pionowej linii gięcia (3) z płatem środkowym (82) sekcji zewnętrznej drugiej (8) wykroju stanowiącym w stanie złożonym dno korpusu i korytka ekspozycyjnego, ograniczonym z drugiej strony zewnętrzną pionową linią gięcia (4), wzdłuż której łączy się z zakładką klejącą (9), łączącą w trakcie produkcji płaty środkowe (52) i (82) zewnętrznych sekcji (5) i (8) wykroju, przy czym płat środkowy (82) tej sekcji łączy się wzdłuż poziomej linii gięcia (11) z płatem dolnym (81) stanowiącym w stanie złożonym drugą warstwę wewnętrzną tyłu korpusu i ograniczonym z drugiej strony krawędzią zewnętrzną wykroju (29), a wzdłuż linii gięcia (831) z płatem górnym (83) tej sekcji, którego powierzchnia podzielona jest wzdłuż poziomej linii gięcia (30).

9. Wykrój dyspensera grawitacyjnego według zastrz. 8, znamienny tym, że płaty dolne (51, 61) i (71) sekcji (5, 6) i (7) wykroju zaopatrzone są w otwory łezkowe (119), które po złożeniu wykroju nachodzą na siebie i tworzą w górnej trzywarstwowej części tyłu dyspensera przelotowe otwory do powieszenia dyspensera na ścianie.