PL230142B1 - Płotek treningowy do ćwiczenia skoczności - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest płotek treningowy do ćwiczenia skoczności, przeznaczony zwłaszcza dla sportowców uprawiających skoki wzwyż bez tyczki oraz dla siatkarzy, koszykarzy i zawodników piłki nożnej.

Znane są różne konstrukcje płotków treningowych, używanych do ćwiczeń w różnych dyscyplinach sportowych.

Z opisu patentowego PL 164438 znany jest płotek treningowy składający się z dwóch stojaków oraz z poprzeczek przymocowanych rozłącznie do tych stojaków. Stojak, posiadający kształt odwróconej litery T, ma poziomą stopę i pionową kolumnę. W kolumnie stojaka znajdują się otwory umieszczone parami na zadanych wysokościach, zaś poprzeczki mają na końcach odpowiadające pary przelotowych otworów, do umieszczenia w nich zaczepów łączących te poprzeczki ze stojakami. Płotek według tego rozwiązania nadaje się szczególnie do szkolenia graczy piłki nożnej.

Płotek znany z opisu ochronnego wzoru użytkowego numer 54191 składa się z dwóch stojaków w kształcie litery L i z poziomej poprzeczki połączonej rozłącznie z tymi stojakami. Zarówno stojaki jak i poprzeczka są wykonane z wygiętych rurek, przy czym wygięte do dołu końce poprzeczki wchodzą w pionowe rurki stojaków gdzie są ustalane w położeniu odpowiadającym zadanej wysokości poprzeczki. W poziomych rurkach stojaków są umieszczone pręty obciążające. Płotek takiej konstrukcji ma zastosowanie do treningów w różnych dyscyplinach sportowych.

Dotychczas do ćwiczenia skoczności lekkoatletów powszechnie stosuje się płotek lekkoatletyczny używany do biegu z przeszkodami. Znany ze stosowania płotek lekkoatletyczny ma dwa stojaki połączone sztywno ze sobą za pomocą belki nośnej oraz poprzeczkę połączoną rozłącznie z tymi stojakami. Stojak posiada poziomą stopę i pionową kolumnę, wyposażoną w otwory do ustalania wysokości poprzeczki. Poprzeczka płotka, wykonana zwykle z drewna, jest swoimi końcami połączona z kolumnami stojaka przestawnie tak, że można ją ustawiać skokowo na wymaganej wysokości. W stopach stojaków znajdują się obciążniki zapewniające stabilne położenie płotka na bieżni.

Wszystkie znane płotki posiadają sztywną poprzeczkę osadzoną na pionowych kolumnach stojaków. Taka konstrukcja płotka nie stanowi przeszkody dla sprintera pokonującego tor z przeszkodami, ponieważ w razie potrącenia poprzeczki płotek przewraca się nie czyniąc żadnej szkody zawodnikowi. Jednakże użycie tych płotków przez sportowca, trenującego skoczność bez rozbiegu, niekiedy może być niebezpieczne, gdyż stwarza możliwość urazu w razie nieudanego przeskoku przez poprzeczkę.

Zadaniem wynalazku jest poprawa bezpieczeństwa zawodnika wykonującego próby skoczności, poprzez całkowite wyeliminowanie możliwości urazu pochodzącego od kontaktu z poprzeczką.

Zgodnie z wynalazkiem płotek treningowy do ćwiczenia skoczności, posiadający dwa stojaki z pionowymi kolumnami i poziomymi stopami, sztywno połączone ze sobą na dole oraz poprzeczkę umieszczoną na górze, skojarzoną przesuwnie z tymi stojakami za pomocą wsporników, do których są przymocowane końce poprzeczki, charakteryzuje się tym, że poprzeczkę stanowią dwa oddzielne ramiona, z których każde jest jednym końcem skojarzone z odpowiadającym mu stojakiem, zaś drugie końce tych ramion, usytuowane w środkowej strefie płotka, są pozbawione podparcia, przy czym wolne końce ramion poprzeczki są zbliżone do siebie, z pozostawieniem luzu.

Korzystnie ramię poprzeczki posiada rurę wewnętrzną oraz elastyczną wkładkę, obie otoczone na całej długości otuliną, ma również kołnierzową tuleję z trzpieniem mocującym to ramię do wspornika skojarzonego przesuwnie z kolumną stojaka i jest zaopatrzone w sprężynę nośną umieszczoną w tulei, elastycznej wkładce i w początkowej strefie rury wewnętrznej.

Taka konstrukcja wyklucza możliwość kontuzji zawodnika. W razie nieudanego naskoku na/przez płotek ramiona poprzeczki rozchylają się, tworząc wolną przestrzeń dla skoczka.

Przykład wykonania wynalazku jest pokazany na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia płotek w widoku czołowym i częściowym przekroju, Fig. 2 - płotek w widoku z dołu, Fig. 3 - widok z boku, Fig. 4 - widok z góry, Fig. 5 - dolny fragment stojaka w przekroju i częściowym widoku, a Fig. 6 przedstawia ramię poprzeczki w przekroju.

Płotek ma dwa stojaki 1 połączone na dole łącznikiem 2. Każdy stojak 1 posiada pionową kolumnę 3 w postaci kwadratowej rury oraz stopę 4, wykonaną z kształtowego płaskownika, połączoną rozłącznie z kolumną 3 i z łącznikiem 2. W każdej kolumnie 3 jest umieszczony wspornik 5 poprzeczki, wykonany z kwadratowej rury o przekroju dostosowanym do przesuwnego usytuowania we wnętrzu kolumny 3.

PL 230 142 B1

Do górnej końcówki wspornika 5, wystającej z kolumny 3, jest przymocowane ramię 6 poprzeczki 7.

Wspornik 5 jest w dolnej części zaopatrzony w zatrzask 8, który służy do ustalania wysokości jego górnego końca wraz z ramieniem 6 poprzeczki 7. Zatrzask 8, umieszczony nieruchomo we wsporniku 5, prostopadle do jego podłużnej osi, posiada postać dwustopniowego, sworznia 9, zakończonego z jednej strony czopem 10 z kołnierzem 11, z drugiej strony nakrętką kołpakową 12, a pośrodku wyposażonego w rozpierającą sprężynę 13, osadzoną na cieńszej części sworznia 9.

Boczne ścianki kolumny 3 są zaopatrzone w przelotowe otwory 14, usytuowane w rzędzie jeden na drugim, służące do umieszczania w nich grubszych części zatrzasku 8: czopa 10 i nakrętki 12, celem unieruchomienia wspornika 5 w położeniu wybranym dla zadanej wysokości poprzeczki 7. Otwory 14 znajdujące się po zewnętrznych stronach kolumny 3 są połączone przepustowym rowkiem 15 o szerokości mniejszej od średnicy otworu 14, dopasowanym do swobodnego przesuwania w nim ś rodkowej części sworznia 9.

Ramię 6 poprzeczki 7 jest przymocowane jednym końcem do wspornika 5, a drugi koniec tego ramienia 6 pozostaje swobodny, jest pozbawiony jakiegokolwiek podparcia.

Ramię 6 ma rurę wewnętrzną 16, otoczoną na całej długości otuliną 17, która wystaje poza rurę 16, w początkowej strefie ramienia 6, przy wsporniku 5. W wystającej części otuliny 17 jest umieszczona rurowa wkładka elastyczna 18 stykająca się z jednej strony z rurą 16, a z drugiej strony z kołnierzową tuleją 19, wyposażoną w trzpień mocujący 20. Trzpień 20, usytuowany osiowo w tulei 19 i trwale z nią połączony, posiada z zewnętrznej strony gwintowaną końcówkę 21, a z drugiej strony ma główkę 22 usytuowaną w cylindrycznym wybraniu 23 tulei 19. W wybraniu 23 tulei 19, otaczaj ącym główkę 22 trzpienia 20, jest ciasno umieszczony początkowy odcinek spiralnej sprężyny nośnej 24 ze zblokowanymi zwojami. Dalszy odcinek tej sprężyny 24 znajduje się wewnątrz wkładki 18, wyposażonej w śrubowy rowek wewnętrzny. Pozostałą część sprężyny 24 otacza bez luzu rura wewnętrzna 16.

W zmontowanym stojaku 1 część trzpienia 20, wystająca z tulei montażowej 19, jest umieszczona w otworze montażowym wspornika 5. Dokręcenie nakrętki mocującej 25 powoduje dociśnięcie czoła tulei 19 do wspornika 5 i umocowanie w nim ramienia 6 poprzeczki 7.

Na swobodnym końcu ramienia 6 rura wewnętrzna 16 jest zakończona zaślepką 26.

Rura wewnętrzna 16, otulina 17, elastyczna wkładka 18, kołnierzowa tuleja 19 oraz zaślepka 26 są wykonane z tworzywa sztucznego, pozostałe części są metalowe.

W płotku przygotowanym do treningu ramiona 6 poprzeczki 7 są usytuowane na jednakowej wysokości, a pomiędzy nimi występuje niewielka szczelina 27. Zmiana wysokości poprzeczki odbywa się skokowo przez podniesienie lub opuszczenie obu wsporników 5, o jednakową wielkość. Taka zmiana położenia wspornika 5 może zostać dokonana po zwolnieniu blokady utrzymywanej zatrzaskiem 8, pionowe przesunięcie wspornika 5 w stronę wybranego otworu 14 w kolumnie 3 i ponowne zablokowanie zatrzaskiem 8 w nowym położeniu. Zwolnienie blokady wspornika 5 odbywa się po uchwyceniu za kołnierz 11 i wyciągnięciu do oporu sworznia 9. Następuje wtedy wysunięcie czopa 10 i nakrętki 12 sworznia 9 z otworów 14 w kolumnie 3. Po zwolnienie uchwytu za kołnierz 11 sprężyna rozpierająca 13 wywołuje ponowne umieszczenie czopa 10 i nakrętki 12 w otworach 14 i ponowne zablokowanie wspornika 5 w kolumnie 3.

Claims (3)

1. Płotek treningowy do ćwiczenia skoczności, posiadający dwa stojaki z pionowymi kolumnami i poziomymi stopami, sztywno połączone ze sobą na dole oraz poprzeczkę umieszczoną na górze, skojarzoną przesuwnie z tymi stojakami za pomocą wsporników, do których są przymocowane końce poprzeczki, znamienny tym, że poprzeczkę (7) stanowią dwa oddzielne ramiona (6), z których każde jest jednym końcem skojarzone z odpowiadającym mu stojakiem (1), zaś drugie końce tych ramion (6), usytuowane w środkowej strefie płotka, są pozbawione podparcia.

2. Płotek według zastrz. 1, znamienny tym, że wolne końce ramion (6) poprzeczki (7) są zbliżone do siebie, z pozostawieniem luzu (27).

3. Płotek według zastrz. 1, znamienny tym, że ramię (6) poprzeczki (7) posiada rurę wewnętrzną (16) i elastyczną wkładkę (18), obie otoczone na całej długości otuliną (17), ma również kołnierzową tuleję (19) z trzpieniem (20), mocującym to ramię (6) do wspornika (5) skojarzonego przesuwnie z kolumną (3) stojaka (1) i jest zaopatrzone w sprężynę nośną (24) umieszczoną w tulei (19), wkładce (18) i w początkowej strefie rury wewnętrznej (16).