PL230271B1 - Sposób wytwarzania stalowego przyłącza gazowego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania stalowego przyłącza gazowego wykorzystywanego w torach przesyłowych gazu jako końcowego elementu długiej linii przesyłowej, umieszczanego na ścianach budynków, w szafkach gazowych, a także jako początkowy/końcowy element instalacji, np. redukcyjnej, samodzielnych stacji gazowych albo instalacji mierniczych. Wynalazek jest rozwiązaniem szczegółowym wynalazku, na który uzyskano patent o numerze PAT.221793.

Z powszechnej znajomości wiadome jest, że końcowy element gazowej długiej linii przesyłowej, prowadzonej w ziemi, ze względu na specyfikę i przeznaczenie musi zostać z niej wyprowadzony i podłączony do instalacji odbiorczej, którą stanowić może wewnętrzna instalacja budynku lub inny element powierzchniowo posadowionej instalacji gazowej, np. punkt redukcyjny, czy też skrzynia rozdzielcza, itp. Ze względu na przepisy i obowiązujące normy, wiadome jest także, że koniecznością jest wykonanie przyłącza ze stali, jako końcowego elementu linii przesyłowej najczęściej wykonywanej obecnie z rur PE, gdzie połączenie PE/STAL powinno znajdować się w odległości co najmniej pół metra od ściany budynku.

Rozwiązanie wskazane w patencie polskim PAT.221793 niweluje już szereg niedogodności, szczególnie poprzez wyeliminowanie kształtek zmieniających kierunek biegu linii przesyłowej w obrębie przyłącza z pionowego na poziomy, a także poprzez zapewnienie wysokiej szczelności miejsca przejścia fragmentu stalowego w rurę PE.

Wiadome jest jednak, że wykonywanie izolacji miejsc przejściowych, czy też miejsc samego złącza może nie być wystarczające dla zapewnienia szczelności linii przesyłowej w obszarze przyłącza gazowego przydomowego. Znaczne prawdopodobieństwo wycieku gazu z linii przesyłowej może bowiem nastąpić w każdym punkcie, gdzie konieczne jest wykonanie spawu, a połączenia spawane mogą być nadal niezbędne od strony instalacji odbiorczej, aby linię przesyłową można było skutecznie z punktem odbioru połączyć, przy czym istnienie opasek termoizolacyjnych z wcześniej wspomnianego patentu może okazać się niewystarczające. Połączenia spawane najczęściej dotyczą końca linii przesyłowej po stronie stalowego przyłącza, gdzie niezbędne jest dostosowanie końców stalowej rury do rodzaju złącza z poprzedzającym i odpowiednio następującym względem stalowej rury elementem instalacji przesyłowej, np. zaworem odcinającym, półśrubunkiem, stalowym kołnierzem, poprzez które linia przesyłowa jest łączona najczęściej z licznikiem, a dalej z instalacją odbiorczą.

Celem rozwiązania według wynalazku przy spełnieniu norm jest polepszenie szczelności linii przesyłowej dla stalowego przyłącza gazowego z patentu PAT.221793 w obszarze sąsiadujących z przyłączem innych elementów instalacji gazowej. Celem jest także polepszenie techniki łączenia stalowego przyłącza gazowego z długą linią przesyłową PE lub PP. Cele te zostały osiągnięte poprzez technologię wykonania przyłącza gazowego. Uznano, że cel ten zostanie osiągnięty, o ile zostaną wyeliminowane połączenia spawane niezbędne do zamocowania takiego przyłącza gazowego w układ sieci gazowej.

Sposób wytwarzania stalowego przyłącza gazowego, polega według wynalazku ewentualnie na wygięciu jednego odcinka stalowej rury, na którą uprzednio przed ewentualną operacją wyginania nakładana jest izolacja, przy czym przed ewentualną operacją wyginania dostosowuje się końce stalowej rury do rodzaju złącza z poprzedzającym i odpowiednio następującym względem stalowej rury elementem instalacji przesyłowej, gdzie izolację nakłada się ściśle i nierozerwalnie na zewnętrzną powierzchnię stalowej rury w procesie elektro-chemicznym lub chemicznym, poprzedzonym dokładnym oczyszczeniem zewnętrznej powierzchni stalowej rury, korzystnie poprzez operację śrutowania i jednocześnie lub zamiennie odtłuszczenia.

Wynalazek charakteryzuje się tym, że dostosowanie końca stalowej rury do rodzaju złącza ma miejsce na etapie prefabrykacji przyłącza gazowego i polega na zmniejszeniu średnicy końca rury stalowej poprzez ściśnięcie jej pierścieniowym imadłem, korzystnie tak, aby zewnętrzna średnica ściśniętej rury stalowej uzyskała rozmiar zgodny z rozmiarem zaliczanym do typoszeregu średnic rur przesyłowych gazowych, przy czym ściśniętą końcówkę rury albo gwintuje się albo wykonuje się na niej karby albo pozostawia gładką, przy czym o ile pozostawia się ją gładką, to nasadza się na tę ściśniętą końcówkę półśrubunek z wewnętrznym gwintem skierowanym ku krawędzi rury stalowej albo nasadza się stalowy kołnierz z przelotowymi otworami, po czym rozpiera się skraj ściśniętej końcówki rury stalowej uzyskując pierścienowe wywinięcie krawędzi rury na zewnątrz, gdzie wywinięcie blokuje możliwość zsunięcia się kołnierza lub półśrubunku ze ściśniętego fragmentu rury stalowej, natomiast ściskanie końcówki rury stalowej wykonuje się po usunięciu izolacji w obszarze zaciskania.

PL 230 271 Β1

Korzystnie na rurę stalową albo na izolację rury stalowej nasadza się termicznie niewrażliwy pierścień który następnie naciąga się na obszar złącza rury stalowej z elementem następującym po rurze stalowej albo z elementem poprzedzającym rurę stalową w linii przesyłowej gazu, a następnie pierścień korzystnie zaciska się.

Korzystnie na rurę PE lub PP stanowiącą poprzedzający względem stalowej rury element instalacji przesyłowej, nasadza się termicznie niewrażliwy pierścień, który następnie naciąga się na obszar złącza rury stalowej z rurą PE lub PP, a następnie pierścień korzystnie zaciska się.

Gwintowanie i jednocześnie lub zamiennie karbowanie końcówki rury stalowej może być wykonywane podczas zaciskania rury stalowej imadłem.

Wewnętrzną średnicę półśrubunku lub kołnierza stalowego nasadzanych zamiennie na ściśniętą rurę stalową korzystnie dobiera się tak, aby półśrubunek lub odpowiednio kołnierz stalowy mógł suwać się jedynie w obrębie ściśniętej końcówki, nie nasuwając się na rurę stalową o pierwotnej średnicy ani na jej izolację.

Karbowanie ściśniętej końcówki rury stalowej korzystnie wykonuje się tak, aby karby miały w przekroju linię stożkową i były skierowane węższą stroną karbu ku krawędzi rury stalowej.

Korzystnie na etapie prefabrykacji przyłącza gazowego, na jednym z końców przyłącza gazowego, korzystnie tym zawierającym półśrubunek albo kołnierz stalowy, odpowiednio mocuje się zawór odcinający i jednocześnie lub zamiennie reduktor i jednocześnie lub zamiennie filtr gazu i jednocześnie lub zamiennie miernik parametrów medium.

Korzystnie na etapie prefabrykacji przyłącza gazowego, na jednym z końców przyłącza gazowego, korzystnie tym zawierającym karby, mocuje się poprzedzający względem stalowej rury element instalacji przesyłowej najpierw podgrzewając ten element, a następnie korzystnie przy użyciu substancji zwiększającej ślizg nasuwając osiowo przy użyciu siły najlepiej ruchem spiralnym. Tego rodzaju wykonanie pozwala na miejscu posadowienia wykonać jedynie nieskomplikowane technicznie łączenie elementu poprzedzającego i następującego z prefabrykowanym przyłączem, przy czym czynności te nie będą dotyczyć spawania, które jest najbardziej narażone na utratę szczelności, a także obarczone zwiększeniem niebezpieczeństwa montażu.

Połączenie ich nie stanowi już problemu technicznego, jak też wykonawczego nawet w warunkach naturalnych przy wykonywaniu i osadzaniu stalowego przyłącza gazowego w gruncie, w szafce rozdzielczej lub w punkcie redukcyjnym, a wykonawstwo nie stanowi także zagrożenia nieszczelnością w jego obrębie. Tak wytworzone stalowe przyłącze gazowe jest w 100% ochronione przed wilgocią i korozją, jak też zapewniona jest jego szczelność, gdyż całkowicie wykonywane jest w najlepszych ku temu warunkach hali produkcyjnej. Pozwala to zaoszczędzić czas poświęcony na montaż, zwiększając jednocześnie bezpieczeństwo wykonawstwa.

Przykładowa realizacja wynalazku przedstawia się następująco.

Przykład I

Sposób wytwarzania stalowego przyłącza gazowego, polega na wygięciu jednego odcinka stalowej rury trzykrotnie, każdorazowo o kąt 30°, na którą uprzednio przed operacją wyginania nakładana jest izolacja, przy czym przed operacją wyginania dostosowuje się końce stalowej rury do rodzaju złącza z poprzedzającym i odpowiednio następującym względem stalowej rury elementem instalacji przesyłowej, gdzie izolację nakłada się ściśle i nierozerwalnie na zewnętrzną powierzchnię stalowej rury w procesie elektro-chemicznym chemicznym, poprzedzonym dokładnym oczyszczeniem zewnętrznej powierzchni stalowej rury poprzez operację śrutowania i jednocześnie odtłuszczenia.

Dostosowanie końca stalowej rury do rodzaju złącza ma miejsce na etapie prefabrykacji przyłącza gazowego i polega na zmniejszeniu średnicy końca rury stalowej poprzez ściśnięcie jej pierścieniowym imadłem tak, aby zewnętrzna średnica ściśniętej rury stalowej uzyskała rozmiar zgodny z rozmiarem zaliczanym do typoszeregu średnic rur przesyłowych gazowych, w tym przypadku przy czym po jednej stronie rury ściśniętą końcówkę rury gwintuje się, a po drugiej stronie wykonuje się karby, natomiast ściskanie końcówki rury stalowej wykonuje się po usunięciu izolacji w obszarze zaciskania.

Na etapie prefabrykacji przyłącza gazowego, na jednym z końców przyłącza gazowego, na tym zawierającym gwint, mocuje się filtr gazu i jednocześnie miernik parametrów medium, w tym wypadku miernik ciśnienia.

Na izolację rury stalowej nasadza się termicznie niewrażliwy pierścień który następnie naciąga się na obszar złącza rury stalowej z elementem następującym po rurze stalowej w linii przesyłowej gazu, a następnie pierścień zaciska się tak, aby przynajmniej nachodził na stały fragment filtra gazu dając szczelność połączenia.

PL 230 271 Β1

Na etapie prefabrykacji przyłącza gazowego, na jednym z końców przyłącza gazowego, tym zawierającym karby, mocuje się poprzedzający względem stalowej rury element instalacji przesyłowej w rodzaju rury PE najpierw podgrzewając ją, a następnie przy użyciu substancji zwiększającej ślizg nasuwając osiowo przy użyciu siły ruchem spiralnym.

Na rurę PE stanowiącą poprzedzający względem stalowej rury element instalacji przesyłowej, nasadza się termicznie niewrażliwy pierścień, który następnie naciąga się na obszar złącza rury stalowej z rurą PE, a następnie pierścień zaciska się.

Karbowanie końcówki rury stalowej wykonywane jest podczas zaciskania rury stalowej imadłem. Karbowanie ściśniętej końcówki rury stalowej wykonuje się tak, aby karby miały w przekroju linię stożkową i były skierowane węższą stroną karbu ku krawędzi rury stalowej.

Przykład II

Jak w przykładzie pierwszym, przy czym zamiast gwintowania pozostawia się jedną z końcówek rury stalowej jako końcówkę gładką. Nasadza się na tę ściśniętą i gładką końcówkę półśrubunek z wewnętrznym gwintem skierowanym ku krawędzi rury stalowej, po czym rozpiera się skraj ściśniętej końcówki rury stalowej uzyskując pierścienowe wywinięcie krawędzi rury na zewnątrz, gdzie wywinięcie blokuje możliwość zsunięcia się półśrubunku ze ściśniętego fragmentu rury stalowej. Wewnętrzną średnicę półśrubunku dobiera się tak, aby półśrubunek mógł suwać się jedynie w obrębie ściśniętej końcówki, nie nasuwając się na rurę stalową o pierwotnej średnicy ani na jej izolację. Na etapie prefabrykacji przyłącza gazowego, na jednym z końców przyłącza gazowego, tym zawierającym półśrubunek, odpowiednio mocuje się zawór odcinający. Złącze rury stalowej z zaworem odcinającym uszczelnia się pierścieniem najpierw nasuwanym, a potem zaciskanym na złączu.

Przykład III

Jak w przykładzie drugim, przy czym zamiast półśrubunku nasadza się stalowy kołnierz z przelotowymi otworami, a na etapie prefabrykacji przyłącza gazowego, na jednym z końców przyłącza gazowego, tym zawierającym kołnierz stalowy, odpowiednio mocuje się reduktor i zawór odcinający w takiej właśnie kolejności. Reduktor mocuje się złączem kołnierzowym na sześć śrub rozmieszczonych dookólnie w otworach przelotowych dwóch sąsiadujących ze sobą kołnierzy. Wewnętrzną średnicę kołnierza stalowego dobiera się tak, aby kołnierz stalowy mógł przed skręceniem złączą suwać się jedynie w obrębie ściśniętej końcówki, nie nasuwając się na rurę stalową o pierwotnej średnicy ani na jej izolację.

Claims (8)

1. Sposób wytwarzania stalowego przyłącza gazowego, polegający ewentualnie na wygięciu jednego odcinka stalowej rury, na którą uprzednio przed ewentualną operacją wyginania nakładana jest izolacja, przy czym przed ewentualną operacją wyginania dostosowuje się końce stalowej rury do rodzaju złącza z poprzedzającym i odpowiednio następującym względem stalowej rury elementem instalacji przesyłowej, gdzie izolację nakłada się ściśle i nierozerwalnie na zewnętrzną powierzchnię stalowej rury w procesie elektrochemicznym lub chemicznym, poprzedzonym dokładnym oczyszczeniem zewnętrznej powierzchni stalowej rury, korzystnie poprzez operację śrutowania i/lub odtłuszczenia, znamienny tym, że dostosowanie końca stalowej rury do rodzaju złącza ma miejsce na etapie prefabrykacji przyłącza gazowego i polega na zmniejszeniu średnicy końca rury stalowej poprzez ściśnięcie jej pierścieniowym imadłem, korzystnie tak, aby zewnętrzna średnica ściśniętej rury stalowej uzyskała rozmiar zgodny z rozmiarem zaliczanym do typoszeregu średnic rur przesyłowych gazowych, przy czym ściśniętą końcówkę rury albo gwintuje się albo wykonuje się na niej karby albo pozostawia gładką, przy czym o ile pozostawia się ją gładką, to nasadza się na tę ściśniętą końcówkę półśrubunek z wewnętrznym gwintem skierowanym ku krawędzi rury stalowej albo nasadza się stalowy kołnierz z przelotowymi otworami, po czym rozpiera się skraj ściśniętej końcówki rury stalowej uzyskując pierścienowe wywinięcie krawędzi rury na zewnątrz, gdzie wywinięcie blokuje możliwość zsunięcia się kołnierza lub półśrubunku ze ściśniętego fragmentu rury stalowej, natomiast ściskanie końcówki rury stalowej wykonuje się po usunięciu izolacji w obszarze zaciskania.

2. Sposób wytwarzania stalowego przyłącza gazowego według zastrz. 1, znamienny tym, że na rurę stalową albo na izolację rury stalowej nasadza się termicznie niewrażliwy pierścień który następnie naciąga się na obszar złącza rury stalowej z elementem następującym po rurze

PL 230 271 Β1 stalowej albo z elementem poprzedzającym rurę stalową w linii przesyłowej gazu, a następnie pierścień korzystnie zaciska się.

3. Sposób wytwarzania stalowego przyłącza gazowego według zastrz. 1, znamienny tym, że na rurę PE lub PP stanowiącą poprzedzający względem stalowej rury element instalacji przesyłowej, nasadza się termicznie niewrażliwy pierścień, który następnie naciąga się na obszar złącza rury stalowej z rurą PE lub PP, a następnie pierścień korzystnie zaciska się.

4. Sposób wytwarzania stalowego przyłącza gazowego według zastrz. 1 albo zastrz. 2, albo zastrz. 3, znamienny tym, że gwintowanie i/lub karbowanie końcówki rury stalowej wykonuje się podczas zaciskania rury stalowej imadłem.

5. Sposób wytwarzania stalowego przyłącza gazowego według zastrz. 1 albo zastrz. 2, albo zastrz. 3, albo zastrz. 4, znamienny tym, że wewnętrzną średnicę półśrubunku lub kołnierza stalowego nasadzanych zamiennie na ściśniętą rurę stalową dobiera się tak, aby półśrubunek lub odpowiednio kołnierz stalowy mógł suwać się jedynie w obrębie ściśniętej końcówki, nie nasuwając się na rurę stalową o pierwotnej średnicy ani na jej izolację.

6. Sposób wytwarzania stalowego przyłącza gazowego według zastrz. 1 albo zastrz. 2, albo zastrz. 3, albo zastrz. 4, albo zastrz. 5, znamienny tym, że karbowanie ściśniętej końcówki rury stalowej wykonuje się tak, aby karby miały w przekroju linię stożkową i były skierowane węższą stroną karbu ku krawędzi rury stalowej.

7. Sposób wytwarzania stalowego przyłącza gazowego według zastrz. 1 albo zastrz. 2, albo zastrz. 3, albo zastrz. 4, albo zastrz. 5, albo zastrz. 6, znamienny tym, że na etapie prefabrykacji przyłącza gazowego, na jednym z końców przyłącza gazowego, korzystnie tym zawierającym półśrubunek albo kołnierz stalowy, odpowiednio mocuje się zawór odcinający i/lub reduktor i/lub filtr gazu i/lub miernik paramatrów medium.

8. Sposób wytwarzania stalowego przyłącza gazowego według zastrz. 1 albo zastrz. 2, albo zastrz. 3, albo zastrz. 4, albo zastrz. 5, albo zastrz. 6, znamienny tym, że na etapie prefabrykacji przyłącza gazowego, na jednym z końców przyłącza gazowego, korzystnie tym zawierającym karby, mocuje się poprzedzający względem stalowej rury element instalacji przesyłowej najpierw podgrzewając ten element, a następnie korzystnie przy użyciu substancji zwiększającej ślizg nasuwając osiowo przy użyciu siły korzystnie ruchem spiralnym.