PL230382B1 - Krzesło ergonomiczne - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest krzesło ergonomiczne, zindywidualizowane dla użytkownika, z ruchomymi elementami podpierającymi, szczególnie takie, które posiada ruchome siedzisko.

Znane są powszechnie krzesła obrotowe oraz krzesła jeżdżące dzięki przytwierdzonym u spodu kółkom, a przy tym posiadające budowę ergonomiczną. Znane są także powszechnie krzesła, które posiadają możliwość regulacji wysokości siedziska, a także niezależnie możliwość regulacji odchylenia oparcia, które to cechy poprzez możliwość dopasowania krzesła do postury ciała spełniają funkcje ergonomiczne. Przykładem bardziej zaawansowanego znanego rozwiązania jest to ujawnione w zgłoszeniu polskiego wynalazku o numerze P.402933. Rozwiązanie wspomniane ukazuje aktywną konstrukcję dbającą o prawidłową postawę siedzącego, w której siedzisko jest przytwierdzone tak, że umożliwia także pochylenie względem punktu podparcia siedziska znajdującego się punktowo i zasadniczo centralnie pod siedziskiem. Pochylenie siedziska jest także związane poprzez sprzężenie z pochyleniem oparcia. Siedzisko pochyla się ku przodowi przy niewłaściwej postawie siedzącej, czyli jedynie na przedniej części siedziska, a ku tyłowi przy właściwej pozycji, czyli na całości siedziska, a dzięki układowi sprężyn powraca do stanu spoczynku, czyli równowagi. Krzesło wymusza więc poprawne siadanie, przy niewłaściwym siadający zsuwa się. Wskazane rozwiązanie jednak mimo swej konstrukcyjnej złożoności nie dopasowuje siedziska i oparcia do anatomicznej budowy postury siadającego.

Dopasowania takiego nie ma także rozwiązanie, które przedstawione jest w innym polskim zgłoszeniu o numerze P.398195. Przedstawione jest w nim ergonomiczne krzesło dwufunkcyjne. Przeznaczone jest ono do uzyskania komfortowej ale zwykłej pozycji siedzącej lub zamiennie komfortowej pozycji siedzącej w pozycji klękosiadu. Siedzisko krzesła jest dwuczęściowe, w standardowej pozycji części są złączone, a poprzez ich rozdzielenie tylna część osadzona na nieruchomej podporze pochyla się ku przodowi, a przednia na ruchomej podporze odsuwa się od tylnej i pochyla ku tyłowi. Rozwiązanie jest więc ergonomiczne w zakresie uniwersalnym, jednak nie indywidualnym w rozumieniu dopasowania nachylenia lub krzywizny siedziska do ciężaru i postaci człowieka.

Rozwiązaniem ukierunkowanym w stronę zapewnienia możliwości pochylenia siedziska w stronę zgodną z naciskiem tułowia siedzącego jest wzór użytkowy polski o numerze PL66963. Rozwiązanie wskazane pozwala także prócz właściwej postawy odciążyć kręgosłup siedzącego, a nawet zachować ruchomość stawów krzyżowo-biodrowych.

Znane krzesło zdrowotne wsparte jest na standardowej podstawie stałej lub na podstawie obrotowej, o regulowanej wysokości i/lub pochyleniu siedziska, wyposażone w oparcie pleców, siedzisko krzesła ma na środkowej części powierzchni podparcie dla kości ogonowej osoby siedzącej, usytuowane od strony oparcia krzesła i podwyższony łęk usytuowany z przodu tej środkowej części siedziska, przy czym podparcie i łęk są wspólnie połączone z podstawą krzesła poprzez łączący je centralny element, zaś boczne części i siedziska są przesuwne sprężyście w pionie względem środkowej części siedziska i są wsparte od dołu na dwóch sprężystych elementach, po jednym na prawą i lewą część siedziska, osadzonych na wsporniku. Łęk siedziska stanowi najwyżej położoną część siedziska. Boczne części siedziska mają rozszerzenie w ich odcinku tylnym, z podwyższeniem od strony zewnętrznej, obejmującymi pośladki osoby siedzącej, zaś w swym przednim odcinku są zwężone, celem umożliwienia opuszczenia ud przy bokach łęku przez osobę siedzącą. Elementy sprężyste tych bocznych części siedziska mają regulowaną charakterystykę funkcji siła-przemieszczenie. Niezależnie od dopasowanego siedziska, użytkownik siedząc podpiera swe ciało na podparciu, na którym znajduje się wybrzuszenie lędźwiowe dla lepszego oparcia pleców.

Niestety ruchomość siedziska nadal jest niepełna, gdyż nie jest możliwe pochylanie go w dowolną stronę. Dopasowanie siedziska jest także niepełne - nie ma bowiem cech osobniczych siedzącego, jeśli ten nie posiada całkowicie symetrycznej własnej postawy i całkowicie symetrycznego rozłożenia ciężaru.

Ulepszeniem wydaje się być możliwość zamiennego zastosowania rozwiązania wskazanego w zgłoszeniu wynalazku polskiego o numerze P.400985. Rozwiązanie opisuje siedzisko składające się z dwóch blach, górnej i dolnej, do których przymocowany jest korpus przegubu z koszem i kulą przegubu, wokół którego pomiędzy blachami umieszczona jest przynajmniej jedna sprężyna. Takie siedzisko może przechylać się w dowolną stronę, przy czym osią przechyłu jest przegub, a siedzisko osadzone jest na podstawie krzesła poprzez połączenie dolnej blachy siedziska z tą podstawą. Ulepszenie tego rodzaju nie skutkuje jednak i tym razem dopasowaniem siedziska do indywidualnej postury i wagi siadającego.

PL 230 382 Β1

Celem rozwiązania według wynalazku jest uzyskanie możliwości ścisłego dopasowania kształtu elementów podpierających w krześle o ergonomicznej budowie do postury i osobniczych cech siedzącego z uwzględnieniem jego masy ciała, jednak dopasowanie takie winno skutkować indywidualnie optymalną i zarazem poprawną ortopedycznie postawą siedzącego. Cel ten zostanie spełniony, o ile uzyskanie poprawnej postawy będzie możliwe także dla osób o posturze niesymetrycznej, czyli posiadających wady postawy, np. skoliozę, nadmierną lordozę, nadmierną kifozę, itp. Dzięki konstrukcji krzesła, według wynalazku jest także możliwość wykonywania ćwiczeń przez użytkownika w pozycji siedzącej.

Krzesło ergonomiczne według wynalazku, wsparte jest na standardowej podstawie stałej lub na podstawie obrotowej, o regulowanej wysokości i jednocześnie lub zamiennie pochyleniu przynajmniej jednego podparcia dla siadającego, siedziska krzesła i ewentualnie oparcia krzesła lub podłokietników. Ruchomość ta jest realizowana poprzez co najmniej jeden element przesuwny i jednocześnie lub zamiennie sprężysty, łączący podstawę z podparciem poprzez wspornik, do którego element jest mocowany. Siedzisko obejmując pośladki siedzącego ma boczne części przesuwne niezależnie sprężyście w pionie. Ewentualne oparcie posiada wybrzuszenie lędźwiowe. Krzesło ergonomiczne charakteryzuje się tym, że przynajmniej podparcie w rodzaju siedziska jest zawieszone na podstawie wahliwie, jedynym łącznikiem wspornika podstawy z dolną warstwą siedziska są co najmniej trzy sprężynujące wibroizolatory punktowo wyprowadzone ze wspornika, natomiast ewentualne oparcie połączone jest tylną swą warstwą z podstawą poprzez wysięgnik podstawy i co najmniej dwa sprężynujące wibroizolatory punktowo wyprowadzone z wysięgnika. Zarówno dolna warstwa siedziska, jak i tylna warstwa oparcia są dwiema rozłączonymi częściami matrycy, tylną i spodnią, tego samego anatomicznego indywidualnego gipsowego odlewu siedzącej osoby użytkownika, ale należy zaznaczyć, że optymalnie jest, gdy odlew powstaje i utwardza się w chwili uzyskania właściwej ortopedycznie, siedzącej pozycji anatomicznej. Szczególnie ma to znaczenie w przypadku wad postawy osoby będącej przyszłym użytkownikiem zindywidualizowanego dla niego krzesła. Matryca odlewu wykonana jest z cienkiego zasadniczo sprężystego tworzywa termoplastycznego i korzystnie pokryta jest warstwą utwardzonej pianki oraz przynajmniej jedną warstwą pianki termo utwardzanej z pamięcią kształtu. Siedzisko korzystnie ustawia się w wychyleniu ku przodowi o kąt pomiędzy 9° a 15°, korzystnie 12° względem poziomu. Siedzisko i jednocześnie lub zamiennie oparcie korzystnie posiada zgrubienie wykonane z dodatkowej co najmniej jednej warstwy pianki termo utwardzanej z pamięcią kształtu, przy czym zgrubienie umieszczone jest punktowo w obszarach przyjmujących większy nacisk i jednocześnie lub zamiennie w obszarach odpowiadających umiejscowieniu tkanek miękkich użytkownika. W warstwie pianki umieszczony może być niezależny mikrowibrator zasilany kablowo lub bezprzewodowo ze źródła napięcia umieszczonego w podstawie lub po nieobłożonej pianką stronie podparcia lub pod wspornikiem. Do wysięgnika mogą być przyłączone poziomo z niego wyprowadzone prawy i lewy podłokietnik, korzystnie obracane względem pionowej osi, na których korzystnie umieszczona może być obracająca się poduszka. Podparcia mogą być obłożone warstwą poszycia, korzystnie skórzanego. Od strony podparcia, wibroizolatory korzystnie zakotwione są bezpośrednio w warstwie sprężystego tworzywa termoplastycznego. Wibroizolatory korzystnie rozmieszczone są co 120° miary płaszczyzny kołowej, najlepiej wtedy jeden pod tylną stroną siedziska i dwa pod przednią stroną siedziska. Dla większej ilości sztuk: N-sztuk wibroizolatorów może być rozmieszczonych co 36O/N⁰ miary płaszczyzny kołowej. Pojedynczy wibroizolator jest korzystnie przynajmniej jedną sprężyną, której oś korzystnie przebiega pionowo. Wibroizolator, gdy jest złożony z więcej niż jednej sprężyny, tak może mieć rozmieszczone sprężyny względem siebie, że mają tą samą oś pionową. Wibroizolator, gdy jest złożony z więcej niż jednej sprężyny, tak może mieć rozmieszczone sprężyny jedna w drugiej względem siebie, że pierścienie sąsiadujących sprężyn są najlepiej wtedy tym bliżej ułożone, im bliżej środka podparcia znajduje się wibroizolator. Wibroizolatory rozmieszczone mogą być wzdłuż linii stanowiącej okrąg. Wibroizolatory mogą być rozmieszczone nawet na więcej niż jednym okręgu, ale wtedy każdy okrąg ma inny promień, przy czym korzystnie okręgi mają ten sam środek.

Wszelkie ustawienia i dobór ilości wibroizolatorów ma służyć precyzyjnemu odzwierciedleniu nacisku użytkownika na siedzisko i ewentualnie na oparcie, co winno także przekładać się na bardzo precyzyjną możliwość pochylenia lub nawet wychylenia od pionu we właściwym kierunku całego siedziska, a także oparcia pod plecy.

Najważniejszą zaletą według wynalazku jest indywidualne dopasowanie krzesła do każdego użytkownika, przy uwzględnieniu jego wymiarów, ciężaru, ewentualnych wad wrodzonych lub nabytych, oraz możliwość jednoczesnego pochylania się podparć, czyli siedziska, oparcia, podłokietników, z jed

PL 230 382 Β1 noczesną możliwością wychylania się na boki w dowolnym kierunku od pionu i od liniowej ‘pozycji startowej’ każdego z podparć z osobna względem innego podparcia, przy zachowaniu ścisłego dopasowania i ciągłej styczności podparć do sylwetki, przy czym równocześnie pochylanie siedziska z ruchem użytkowania we wszystkich kierunkach jest zredukowane o kąt pochylenia siedziska w czasie wykonywania tych ruchów, co redukuje nieergonomiczne ruchy kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej i czołowej. Krzesło wymusza prawidłową postawę użytkownika każdorazowo przy pozycji startowej.

W chwili, gdy użytkownik wstaje wychył i ugniecenie podparć wraca bardzo szybko do pozycji ‘fabrycznej’. Pozycja ‘fabryczna’ krzesła ergonomicznego jest pozycją optymalną dla danego użytkownika, dla którego krzesło wykonano, dla nikogo innego. Organizm użytkownika będzie zawsze dążył do objęcia takiej właśnie pozycji, ponieważ będzie ona dla niego najbardziej komfortowa i jednocześnie najmniej obciążająca dla ciała. Nie będzie po długotrwałym użytkowaniu krzesła czuł bólu i dyskomfortu stałej pozycji.

Rozwiązanie według wynalazku przedstawione jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia krzesło ergonomiczne od przodu, Fig. 2 przedstawia krzesło ergonomiczne z boku, a Fig. 3 przedstawia krzesło ergonomiczne od góry.

Przykładowe krzesło 1 ergonomiczne wsparte jest na standardowej podstawie 2 obrotowej, o regulowanej wysokości i jednocześnie pochyleniu obu podparć 3 dla siadającego, siedziska 3’ krzesła 1 i oparcia 3” krzesła 1. Ruchomość ta jest realizowana poprzez jeden element przesuwny 4’ i jednocześnie jeden element przesuwno-sprężysty 4”, łączący podstawę z podparciem poprzez wspornik 5, do którego element 4’, 4” jest mocowany. Podłokietniki 6 są regulowane na wysokość w sposób zależny od regulacji wysokości siedziska 3’. Siedzisko 3’ obejmując pośladki siedzącego ma boczne części 7’, 7” przesuwne niezależnie sprężyście w pionie. Krzesło 1 ma oparcie 3” posiadające wybrzuszenie 8 lędźwiowe. Podparcia 3 w rodzaju siedziska 3’ i w rodzaju oparcia 3” są niezależnie zawieszone wahliwie na podstawie 2. Jedynym łącznikiem 9 wspornika 5 podstawy 2 z dolną warstwą 10 siedziska 3’ są cztery sprężynujące wibroizolatory 11 punktowo wyprowadzone ze wspornika 5, natomiast oparcie 3” połączone jest tylną swą warstwą 12 z podstawą 2 poprzez wysięgnik 4” podstawy 2 i dwa sprężynujące wibroizolatory 11 punktowo wyprowadzone z wysięgnika 4”. Zarówno dolna warstwa 10 siedziska 3’, jak i tylna warstwa 12 oparcia 3” są dwiema rozłączonymi częściami matrycy 13, tylną 13’ i spodnią 13”, tego samego anatomicznego indywidualnego gipsowego odlewu siedzącej osoby użytkownika, przy czym odlew wykonany został i utwardzony w chwili uzyskania właściwej ortopedycznie, siedzącej pozycji anatomicznej. Matryca 13 odlewu wykonana jest z cienkiego zasadniczo sprężystego tworzywa termoplastycznego i pokryta jest warstwą pianki utwardzonej 14 oraz jedną warstwą pianki termo-utwardzanej 15 z pamięcią kształtu. Siedzisko 3’ ustawionejest w wychyleniu ku przodowi o kąt 12° względem poziomu. Siedzisko 3’ i jednocześnie oparcie 3” posiada zgrubienia 16 wykonane z dodatkowej jednej warstwy pianki term o-utwardzanej 15 z pamięcią kształtu, przy czym zgrubienia 16 umieszczone są punktowo w obszarach przyjmujących większy nacisk i w obszarach odpowiadających umiejscowieniu tkanek miękkich użytkownika. W warstwie pianki utwardzonej 14 umieszczony jest niezależny mikrowibrator 17 zasilany kablowo ze źródła napięcia 18 umieszczonego pod wspornikiem 5. Do wysięgnika 4” są przyłączone poziomo z niego wyprowadzone prawy podłokietnik 6’ i lewy podłokietnik 6”, obracane względem pionowej osi, na których to umieszczona jest każdorazowo obracająca się poduszka 19. Podparcia 3 są obłożone warstwą poszycia skórzanego. Od strony podparcia 3, wibroizolatory 11 zakotwione są bezpośrednio w warstwie sprężystego tworzywa termoplastycznego 13. Wibroizolatory 11 rozmieszczone są co 90° miary płaszczyzny kołowej, dwa pod tylną stroną 20’ siedziska 3’ i dwa pod przednią stroną 20” siedziska 3’. Pojedynczy wibroizolator 11 jest jedną sprężyną, której oś przebiega pionowo. Wibroizolatory 11 rozmieszczone są wzdłuż umownej linii stanowiącej kwadrat, w wierzchołkach tego kwadratu. Wibroizolatory 11 rozmieszczone są w tym przypadku także na umownej linii okręgu, którego średnicą jest przekątna wspomnianego umownego kwadratu.

Claims (14)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Krzesło ergonomiczne, wsparte na standardowej podstawie stałej lub na podstawie obrotowej, o regulowanej wysokości i/lub pochyleniu przynajmniej jednego podparcia dla siadającego, siedziska krzesła i ewentualnie oparcia krzesła lub podłokietników, przy czym ruchomość ta jest realizowana poprzez co najmniej jeden element przesuwny i/lub sprężysty łączący podstawę z podparciem poprzez wspornik, do którego element jest mocowany, gdzie siedzisko

   PL 230 382 Β1 obejmując pośladki siedzącego ma boczne części przesuwne niezależnie sprężyście w pionie, a ewentualne oparcie posiada wybrzuszenie lędźwiowe, znamienne tym, że przynajmniej podparcie (3) w rodzaju siedziska (3') jest zawieszone na podstawie (2) wahliwie, jedynym łącznikiem (9) wspornika (5) podstawy (2) z dolną warstwą (10) siedziska (3') są co najmniej trzy sprężynujące wibroizolatory (11) punktowo wyprowadzone ze wspornika (5), natomiast ewentualne oparcie (3”) połączone jest tylną swą warstwą (12) z podstawą (2) poprzez wysięgnik (4”) podstawy (2) i co najmniej dwa sprężynujące wibroizolatory (11) punktowo wyprowadzone z wysięgnika (4”), przy czym zarówno dolna warstwa (10) siedziska (3’), jak i tylna warstwa (12) oparcia (3”) są dwiema rozłączonymi częściami matrycy (13), tylną (13’) i spodnią (13”), tego samego anatomicznego indywidualnego gipsowego odlewu siedzącej osoby użytkownika, gdzie matryca (13) odlewu wykonana jest z cienkiego zasadniczo sprężystego tworzywa termoplastycznego i korzystnie pokryta jest warstwą pianki utwardzonej (14) oraz przynajmniej jedną warstwą pianki termo-utwardzanej (15) z pamięcią kształtu.
2. 2. Krzesło ergonomiczne według zastrz. 1, znamienne tym, że siedzisko (3’) ustawia się w wychyleniu ku przodowi o kąt pomiędzy 9° a 15°, korzystnie 12° względem poziomu.
3. 3. Krzesło ergonomiczne według zastrz. 1 albo zastrz. 2, znamienne tym, że siedzisko (3’) i/lub oparcie (3”) posiada zgrubienie (16) wykonane z dodatkowej co najmniej jednej warstwy pianki termo-utwardzanej (15) z pamięcią kształtu, przy czym zgrubienie (16) umieszczone jest punktowo w obszarach przyjmujących większy nacisk i/lub w obszarach odpowiadających umiejscowieniu tkanek miękkich użytkownika.
4. 4. Krzesło ergonomiczne według zastrz. 1 albo zastrz. 2 albo zastrz. 3, znamienne tym, że w warstwie pianki (14, 15) umieszczony jest niezależny mikrowibrator (17) zasilany kablowo lub bezprzewodowo ze źródła napięcia (18) umieszczonego w podstawie (2) lub po nieobłożonej pianką (14,15) stronie podparcia (3) lub pod wspornikiem (5).
5. 5. Krzesło ergonomiczne według zastrz. 1 albo zastrz. 2 albo zastrz. 3 albo zastrz. 4, znamienne tym, że do wysięgnika (4”) przyłączone są poziomo z niego wyprowadzone prawy podłokietnik (6’) i lewy podłokietnik (6”), korzystnie obracane względem pionowej osi, na których korzystnie umieszczona jest obracająca się poduszka (19).
6. 6. Krzesło ergonomiczne według któregokolwiek z zastrz. od zastrz. 1 do zastrz. 5, znamienne tym, że podparcia (3) są obłożone warstwą poszycia, korzystnie skórzanego.
7. 7. Krzesło ergonomiczne według któregokolwiek z zastrz. od zastrz. 1 do zastrz. 6, znamienne tym, że od strony podparcia (3), wibroizolatory (11) zakotwione są bezpośrednio w warstwie sprężystego tworzywa termoplastycznego.
8. 8. Krzesło ergonomiczne według któregokolwiek z zastrz. od zastrz. 1 do zastrz. 7, znamienne tym, że wibroizolatory (11) są rozmieszczone co 120° miary płaszczyzny kołowej, korzystnie jeden pod tylną stroną (21’) siedziska (3’) i dwa pod przednią stroną (21”) siedziska (3’).
9. 9. Krzesło ergonomiczne według któregokolwiek z zastrz. od zastrz. 1 do zastrz. 7, znamienne tym, że N-sztuk wibroizolatorów (11) jest rozmieszczonych co 36O/N⁰ miary płaszczyzny kołowej.
10. 10. Krzesło ergonomiczne według któregokolwiek z zastrz. od zastrz. 1 do zastrz. 9, znamienne tym, że pojedynczy wibroizolator (11) jest przynajmniej jedną sprężyną, której oś korzystnie przebiega pionowo.
11. 11. Krzesło ergonomiczne według zastrz. 10, znamienne tym, że wibroizolator (11) złożony z więcej niż jednej sprężyny, tak ma rozmieszczone sprężyny względem siebie, że mają tą samą oś pionową.
12. 12. Krzesło ergonomiczne według zastrz. 10, znamienne tym, że wibroizolator (11) złożony z więcej niż jednej sprężyny, tak ma rozmieszczone sprężyny jedna w drugiej względem siebie, że pierścienie sąsiadujących sprężyn są tym bliżej ułożone, im bliżej środka podparcia (3) znajduje się wibroizolator (11).
13. 13. Krzesło ergonomiczne według któregokolwiek z zastrz. od zastrz. 1 do zastrz. 12, znamienne tym, że wibroizolatory (11) rozmieszczone są wzdłuż linii stanowiącej okrąg.
14. 14. Krzesło ergonomiczne według zastrz. 13, znamienne tym, że wibroizolatory (11) rozmieszczone są na więcej niż jednym okręgu, gdzie każdy okrąg ma inny promień, przy czym korzystnie okręgi mają ten sam środek.