PL230631B1 - Srodek odtluszczajacy - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest środek odtłuszczający stosowany przede wszystkim do tworzenia emulsji z ropopochodnymi.

Istniejący aktualnie nacisk na ochronę środowiska stworzył zapotrzebowanie na nowe rodzaje środków pomocniczych wykazujących wyższą skuteczność usuwania wycieków ropopochodnych przy bardziej ograniczonym wpływie na środowisko naturalne.

Wycieki ropopochodnych powstające w wyniku uszkodzeń mechanicznych i awarii spowodowanych wypadkami i nieodpowiednim zabezpieczeniem transportu oleju zdarzają się coraz częściej. Proces rozkładu ropopochodnych trwa kilka lat i dlatego niezbędne jest opracowanie nowych środków wspomagających oczyszczanie zanieczyszczonego podłoża oraz przyśpieszających rozkład oleju. Ważnym zadaniem jest stworzenie systemu zbierania tych zanieczyszczeń i ich gromadzenia. Zadanie to spełniają metody mechaniczne, w których za pomocą specjalnie skonstruowanych urządzeń zbiera się rozlane ropopochodne z powierzchni. W wielu przypadkach konieczne jest stosowanie substancji sorbujących zanieczyszczenia. Gdy metody te zawodzą lub są niewystarczające, a usunięcie ropopochodnych ze środowiska staje się niemożliwe, wykorzystuje się inne sposoby ograniczenia skutków katastrofy ekologicznej. Jedną z nich jest dyspergowanie ropopochodnych w wodzie za pomocą specjalnie spreparowanych środków chemicznych - dyspergentów, które dodane do wody zwiększają dostęp tlenu i przyśpieszają ich rozkład, co korzystnie wpływa na usuwanie zanieczyszczeń i przyśpiesza ich biodegradację.

Metoda dyspergowania rozlewów ropopochodnych przez obniżenie napięcia międzyfazowego środkami powierzchniowo czynnymi opisana jest w wydawnictwie Przegl. Poż., 1999 r., 6, s. 19-21, oraz w M. Fingas, Surfactants, 2000 r., s. 461-539, a także w dokumencie WO 07508 (1998), CA 128, 208553.

Dotychczas do wytwarzania kompozycji stosowanych do odtłuszczania powierzchni wykorzystywane były roztwory niejonowych związków powierzchniowo czynnych charakteryzujące się wysoką zdolnością emulgującą, jednak nie wszystkie z nich wykazują się dostateczną biodegradowalnością.

Istniejący aktualnie nacisk na ochronę środowiska stworzył zapotrzebowanie na nowe rodzaje środków pomocniczych wykazujących wyższą skuteczność usuwania wycieków oleju przy bardziej ograniczonym wpływie na środowisko naturalne. Pierwsze polskie technologie wytwarzania dyspergentów zostały opracowane i opatentowane w 1985 r. Receptury opracowano głównie w oparciu o niejonowe związki powierzchniowo czynne produkowane w Polsce. Według S. Pastewskiego Przemysł Chemiczny 85,8-9 (2006) strony 1346-1348 niejonowe związki powierzchniowo czynne mogą być wykorzystane do usuwania hydrofobowych zanieczyszczeń organicznych z gleby dzięki ich zdolnościom do solubilizowania i emulgowania.

Emulsja to układ heterogeniczny składający się z dwóch nie mieszających się ze sobą cieczy, niestabilny w sensie fizykochemicznym. Ciecze tworzące emulsje mają na ogół różne gęstości, dlatego po wlaniu do zbiornika mieszalnika szybko się rozwarstwiają.

Niekorzystnym czynnikiem występującym podczas usuwania zanieczyszczeń z powierzchni stałych jest ich niska (w większości przypadków) rozpuszczalność w wodzie, co wyklucza użycie wyłącznie wody. Obecność w kompozycji związków powierzchniowo czynnych zwiększa mobilność usuwanych zanieczyszczeń hydrofobowych z powierzchni ciała stałego.

Celem wynalazku było opracowanie skutecznego środka odtłuszczającego, przeznaczonego przede wszystkim do usuwania wycieków ropopochodnych powstałych wskutek kolizji drogowych, charakteryzującego się dobrą skutecznością emulgowania i wymywania, oraz bardzo wysoką biodegradowalnością niską toksycznością oraz posiadającego dobre parametry użytkowe. Oprócz tych właściwości środek nie może wykazywać działania żrącego i drażniącego.

Okazało się, że środek zawierający:

• sól sodową (C10-C13)-alkilobenzenosulfonianu, • etoksylowany i propoksylowany eter (C10-C16)-alkilopoliglikolu, • eter polioksyetylenowy alkoholu laurylowego, • frakcję alkoholu C8-C10 o zawartości 51-59 dekan-1 olu, • eter butylowy glikolu etylenowego posiada świetne właściwości emulgujące i wymywające. Nie wykazuje działania żrącego i drażniącego.

Środek według wynalazku zawiera:

• 1,5-4 części wagowych (C10-C13)-alkilobenzenosulfonianu sodu, • 12-20 części wagowych eteru polioksyetylenowego alkoholu laurylowego,

PL 230 631 B1 • 1,5-5 części wagowych frakcji alkoholi Ce-Cio, o zawartości 51-59% dekan-1 olu, • 2,2-6 części wagowych etoksylowanego i propoksylowanego eteru (Cio-Ci6)-alkilopoliglikolu, • 2-8 części wagowych eteru butylowego glikolu etylenowego, • 50-85 części wagowych wody, • 0-0,025 części wagowych NaOH.

P r z y k ł a d 1

Środek odtłuszczający zawiera:

• 62 g (C10-C13)-alkilobenzenosufonianu sodu w postaci 50% roztworu w wodzie, o nazwie handlowej ABS-Na, • 150 g części wagowych eteru polioksyetylenowego alkoholu laurylowego, o nazwie handlowej Rokanol L-10, • 25 g frakcji alkoholowej C8-Cw o nazwie handlowej Nafol 810 D, zawierającej 51-59% dekan-1 olu • 30 g etoksylowanego i propoksylowanego eteru (C10-C16)-alkilopoliglikolu, o nazwie handlowej Dehydol 9e0, • 50 g eteru butylowego glikolu etylenowego o nazwie handlowej Bikanol B-1, • 6e3 g wody, • 0,2 g roztworu NaOH o stężeniu 40%.

Ług sodowy stosuje się w przypadku konieczności skorygowania wartości pH środka do poziomu 7-8. Najlepiej jest, jeżeli środek odtłuszczający stosuje się jako roztwór o stężeniu około 1,5%. Środek charakteryzuje się dobrymi własnościami użytkowymi, to jest dobrą zdolnością wymywania i emulgowania. Zdolność wymywania określona metodą UV-VIS utrzymuje się na poziomie 50%.

P r z y k ł a d 2

Środek odtłuszczający zawiera:

• 682 g (C10-C13)-alkilobenzenosulfonianu sodu w postaci 50% roztworu w wodzie, o nazwie handlowej ABS-Na, • 1650 g części wagowych eteru polioksyetylenowego alkoholu laurylowego, o nazwie handlowej Rokanol L-10, • 275 g frakcji alkoholowej C8-C10 o nazwie handlowej Nafol 810 D, zawierającej 51-59% dekan-1 olu • 330 g etoksylowanego i propoksylowanego eteru(C10-C16)-alkilopoliglikolu, o nazwie handlowej Dehydol 980, • 550 g eteru butylowego glikolu etylenowego o nazwie handlowej Bikanol B-1, • 7513 g wody, • 1,72 g roztworu NaOH o stężeniu 40%.

Środek odtłuszczający powinien być stosowany jako roztwór o stężeniu około 1,5%. Charakteryzuje się dobrymi własnościami użytkowymi, to jest dobrą zdolnością wymywania i emulgowania. Zdolność wymywania określona metodą UV-VIS utrzymuje się na poziomie 50%.

Środek według wynalazku charakteryzuje się lepszą zdolnością wymywania i emulgowania, niż dotychczas znane środki stosowane do tworzenia emulsji z ropopochodnymi. Środek spełnia wszystkie wymagania zarówno pod względem własności fizykochemicznych jak i pod kątem właściwości użytkowych. Zalecane stężenie użytkowe środka wynosi 1,5%.

Zastrzeżenie patentowe

Claims (1)

1. Środek odtłuszczający znamienny tym, że zawiera:

• 1,5-4 części wagowych (C10-C13)-alkilobenzenosulfonianu sodu, • 12-20 części wagowych eteru polioksyetylenowego alkoholu laurylowego, • 1,5-5 części wagowych frakcji alkoholi C8-C10, o zawartości 51-59% dekan-1 olu, • 2,2-6 części wagowych etoksylowanego i propoksylowanego eteru (C10-C16)-alkilopoliglikolu, • 2-8 części wagowych eteru butylowego glikolu etylenowego, • 50-85 części wagowych wody, • 0-0,025 części wagowych NaOH.