PL230996B1 - Nowa pochodna lupeolu - Google Patents

Nowa pochodna lupeolu

Info

Publication number
PL230996B1
PL230996B1 PL418917A PL41891716A PL230996B1 PL 230996 B1 PL230996 B1 PL 230996B1 PL 418917 A PL418917 A PL 418917A PL 41891716 A PL41891716 A PL 41891716A PL 230996 B1 PL230996 B1 PL 230996B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
lupeol
derivative
new
formula
skin
Prior art date
Application number
PL418917A
Other languages
English (en)
Other versions
PL418917A1 (pl
Inventor
Magdalena Malinowska
Elżbieta SIKORA
Elżbieta Sikora
Jan OGONOWSKI
Jan Ogonowski
Original Assignee
Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki filed Critical Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority to PL418917A priority Critical patent/PL230996B1/pl
Priority to PCT/PL2017/000070 priority patent/WO2018063010A1/en
Publication of PL418917A1 publication Critical patent/PL418917A1/pl
Publication of PL230996B1 publication Critical patent/PL230996B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest nowa, pochodna lupeolu, o nazwie chemicznej ester kwasu 3-pikolinowego i 20(29)-lupen-3ß-olu, o wzorze 1, będąca estrem pozyskanym w wyniku modyfikacji struktury naturalnego lupeolu o wzorze 2, chlorkiem kwasu 3-pikolinowego o wzorze 3 lub kwasem 3-pikolinowym o wzorze 4.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest nowa, nie opisana dotychczas w literaturze pochodna lupeolu, o nazwie chemicznej ester kwasu 4-pikolinowego i 20(29)-lupen-33-olu, o wzorze 1, będąca estrem pozyskanym w wyniku modyfikacji struktury naturalnego lupeolu (alkoholu triretpenowego 20(29)-lupen-33-olu) występującego w korze brzozy, w tym zwłaszcza brzozy brodawkowatej (Betula pendula Ehrh), brzozy omszonej (Betula pubescens Ehrh.) i brzozy białej (Betula Pendula Roth), chlorkiem kwasu 4-pikolinowego (chlorkiem kwasu izonikotynowego) lub kwasem 4-pikolinowym (kwasem izonikotynowym).
Będąca przedmiotem wynalazku nowa pochodna lupeolu (ester kwasu 4-pikolinowego i 20(29)-lupen-33-olu), o wzorze sumarycznym C36H53NO2, ma postać ciała stałego (biały proszek), jest bardzo słabo rozpuszczalna w wodzie, dobrze rozpuszcza się w alkoholu metylowym i etylowym oraz rozpuszczalnikach organicznych, jak chloroform, chlorek metylenu, aceton, octan etylu, tetrahydrofuran. Jej temperatura topnienia mieści się w przedziale 257-259°C.
Nowy pochodna lupeolu wykazuje działanie proliferacyjne w stosunku do komórek skóry ludzkiej, nie wykazując przy tym działania toksycznego ani drażniącego. Ponadto, działa antyoksydacyjnie, dzięki czemu może wchodzić w skład preparatów pielęgnacyjnych i leczniczych przeznaczonych do skóry uszkodzonej lub wymagającej szybkiej regeneracji.
Wiadomo, że ekstrakt z kory brzozy jest od lat stosowany jako środek leczący choroby skóry, np. wysypki, infekcje, stany zapalne. Obecnie w lecznictwie stosowany jest surowiec pozyskiwany z dwóch gatunków: brzozy brodawkowatej Betula pendula Ehrh. i brzozy omszonej Betula pubescens Ehrh. [B. Bednarczycz-Cwynar, L. Zaprutko, Polish J. Cosmetol, 2003, 4, 218; K.H.C. Ba§er, B. Demirci, Arkivoc, 2007, VII, 335; A. Ożarowski, W. Jaroniewski, Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, IWZZ, Warszawa, 1987].
Kora brzozy charakteryzuje się szczególnie wysoką zawartością triterpenów, głównie betuliny i lupeolu. Zawartość ich w suchym ekstrakcie z kory brzozy sięga 80% [A. Z. Abyshev, E. M. Agaev, A. B. Guseinov, Pharm. Chem. J., 2007, 41(8) 22].
Triterpeny wchodzące w skład ekstraktu brzozowego wykazują działanie przeciwzapalne, antyoksydacyjne i regenerujące, a także przeciwdrobnoustrojowe i przeciwnowotworowe.
W zgłoszeniu patentowym US2006/216249 „Use of a cosmetic of pharmaceutical composition, comprising a lupeol-rich extract as an active ingredient for stimulating the synthesis of heat shock proteins, oraz jego analogach WO2005/9331 i EP1648482, opisane są badania, które potwierdzają skuteczność lupeolu w stymulacji komórek skóry do tworzenia białek strukturalnych (kolagenu i elastyny).
Stanowiący przedmiot wynalazku ester lupeolu i kwasu izonikotynowego (izonikotynian lupeolu) to nowy związek nieopisany dotąd w literaturze. Jak dotąd brak także w literaturze opisu otrzymania nowej pochodnej lupeolu przedstawionej we wzorze 1, będącej przedmiotem wynalazku.
Nowa pochodna lupeolu charakteryzuje się wykazaną badaniami, aktywnością biologiczną. Posiada zdolność do proliferacji (regeneracji) komórek naskórka oraz działanie antyoksydacyjne wyższe od lupeolu, co zostało potwierdzone przedstawionymi niżej wynikami badań porównawczych obejmujących ocenę dermatologiczną (test EpiDerm™ SIT) oraz określenie zdolności do redukcji wolnych rodników (aktywności antyoksydacyjnej).
Wiadomo, że podrażnienie kontaktowe skóry, w następstwie działania czynnika chemicznego, jest jej odwracalnym uszkodzeniem i pojawia się krótko po wystąpieniu narażenia. W podrażnieniu kontaktowym występuje charakterystyczna, odwracalna reakcja zapalna.
W celu oceny porównawczej potencjału drażniącego lupeolu i jego nowej pochodnej, będącej przedmiotem wynalazku, zastosowano metodę - EpiDerm™ SIT (EPI-200) zgodnie z wytycznymi Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD 439) [OECD Guideline For The Testing Of Chemicals. Test No. 439: In Vitro Skin Irritation: Reconstructed Human Epidermis Test Method. 2013].
Zastosowana metoda jest metodą in vitro, bazująca na modelu rekonstruowanego ludzkiego naskórka (RhE), którego budowa pozwala na odtworzenie biochemicznych i fizjologicznych właściwości zewnętrznych warstw skóry człowieka, tj. naskórka. Zastosowano w badaniach model naskórka EpiDerm dostarczony przez amerykańską firmę MatTek. Naskórek hodowany był na matrycy kolagenowej.
Badanie polegało na nałożeniu roztworu badanego związku na powierzchnię modelu naskórka. Roztwory lupeolu i jego nowej pochodnej zostały sporządzone w bazie olejowej Crodamol GTCC (firmy Croda, W. Brytania), a stężenie każdego z nich wynosiło 0,5% (m/m). Całą procedurę pomiaru potencjalnego potencjału drażniącego wykonano zgodnie z SOP (ang. Standard Operation Protocol)
PL 230 996 B1
ECVAM [In vitro Skin Irritation Test:Human Skin Model, EpiDerm-200, Version: 7.0, 30.10.2007]. Po 42 godzinach inkubacji oceniona została żywotność komórek za pomocą testu kolorymetrycznego MTT. Równocześnie z badanymi związkami (lupeolem i jego nową pochodną), badano również próbę pozytywną - PC (roztwór 5% dodecylosiarczanu sodu (SDS) w bazie olejowej Crodamol GTCC) oraz próbę negatywną - NC, którą stanowiła czysta baza olejowa Crodamol GTCC.
Przeprowadzone testy na potencjał drażniący wykazały, że nowa pochodna lupeolu, będąca przedmiotem wynalazku, podobnie jak lupeol, nie powoduje powstawania odczynu zapalnego komórek naskórka. Co więcej, nowa pochodna lupeolu wykazywała zdolność do indukcji proliferacji komórek na poziomie 134,1%, czego nie można było wcześniej przewidzieć. Natomiast w przypadku czystego lupeolu wartość ta wynosiła 89,2% .
Wyniki oceny potencjału drażniącego metodą Epiderm dla lupeolu, nowej pochodnej lupeolu (izonikotynianu lupeolu), próby negatywnej (NC) i próby pozytywnej (PC) przedstawiono w tabeli 1.
T a b e l a 1
Nazwa Żywotność komórek [%]
Lupeol 89,2% ± 6,0
Nowa pochodna lupeolu 134,1% ± 10,2
NC 100,0% ± 10,2
PC 28,1 ± 0,0
Uzyskane wyniki badań wskazują jednoznacznie na to, że nowa pochodna lupeolu wykazuje bezpośrednie działanie stymulujące podziały komórek skóry, a przy tym ma ponad 50% wyższą aktywność niż związek wyjściowy, tj. lupeol. Dzięki tym właściwościom nowa pochodna lupeolu nadaje się do zastosowania w preparatach wspomagających gojenie ran, a także wspomagających regenerację skóry.
Właściwości antyoksydacyjne lupeolu i jego nowej pochodnej badano metodą chemiczną redukcji rodnika 1,1-difenylo-2-pikrylohydrazylu (DPPH). Efektywność działania antyutleniającego w tej metodzie, wyrażana jest zdolnością do dezaktywacji rodnika DPPH. Metoda ta pozwala na określenie całkowitej aktywności antyoksydacyjnej związku, wyrażonej jako procent inhibicji.
Przeprowadzone badania wykazały, że nowa pochodna lupeolu będąca przedmiotem wynalazku, wykazuje 27,7% aktywność w procesie neutralizacji rodnika DPPH, podczas gdy lupeol jedynie 1,4%. Wyniki badań całkowitej aktywności antyoksydacyjnej obu związków przedstawiono w tabeli 2.
T a b e l a 2
Nazwa Inhibicja procesu utleniania [%]
Lupeol 1,40 ± 0,08
Nowa pochodna lupeolu 27,66 ± 0,12
Sposób otrzymywania nowej pochodnej lupeolu (estru kwasu 4-pikolinowego i 20(29)-lupen-33-olu) o wzorze 1, polega na tym, że lupeol (alkohol triperpenowy 20(29)-lupen-3p-ol) o wzorze 2 estryfikuje się chlorkiem kwasu 4-pikolinowego (chlorkiem kwasu izonikotynowego) o wzorze 3. Alternatywnie, estryfikację prowadzi się kwasem 4-pikolinowym (kwasem izonikotynowym) o wzorze 4. Proces estryfikacji prowadzi się w rozpuszczalniku organicznym w obecności katalizatora i regulatorów pH.
Szczegółowy przebieg procesu wytwarzania nowej pochodnej lupeolu ilustrują poniższe przykłady.
P r z y k ł a d 1 g (2,3 mmola) lupeolu rozpuszczono w 16 ml DCM (chlorku metylenu). Następnie do roztworu dodano 1,0 g (9,2 mmola) chlorku kwasu izonikotynowego i 7,5 ml pirydyny, uzyskując pH 10,5. Następnie dodano 0,58 g (2,3 mmola) DMAP (4-dimetyloaminopirydyny) jako katalizatora. Mieszaninę reakcyjną mieszano, utrzymując temperaturę w przedziale 0-5°C, kontrolując postęp reakcji metodą TLC (chromatografii cienkowarstwowej). Po stwierdzeniu że stopnień przereagowania lupeolu osiągnął założoną wartość, np. 60%, mieszaninę reakcyjną wylano na 200 g pokruszonego lodu i dodano 100 ml 30% (m/v) kwasu solnego, uzyskując pH mieszaniny 6,5. Następnie dodano 15 ml CH2CI2 (chlorku metylenu) i ekstrahowano produkt do fazy organicznej. Po oddzieleniu fazy organicznej od fazy wodnej, fazę organiczną odwodniono nad bezwodnym siarczanem magnezu, po czym fazę organiczną zagęsz4
PL 230 996 B1 czono na wyparce próżniowej. Otrzymany produkt w formie sypkiej rozpuszczono w chloroformie i krystalizowano. Tak otrzymaną nową pochodną lupeolu w formie krystalicznej suszono w temperaturze pokojowej przez 8 godzin.
Wykonane analizy pozwalają na jednoznaczne potwierdzenie, że w wyniku estryfikacji lupeolu otrzymano nową jego pochodną - ester kwasu 4-pikolinowego i 20(29)-lupen-33-olu (izonikotynian lupeolu). Związek scharakteryzowano wykonując spektroskopię UV-Vis, magnetyczny rezonans jądrowy (NMR), analizę chromatograficzną ze spektroskopią mas (HPLC-MS), analizę elementarną (CHN), chromatografię cienkowarstwową (TLC), pomiar jego temperatury topnienia.
Wyniki analiz potwierdzające strukturę otrzymanego związku są następujące.
Spektroskopia UV-Vis
Maksimum absorbancji : Xmax = 209,8 nm
Widmo UV-Vis przedstawiono na załączonym rysunku na fig. 1
NMR (magnetyczny rezonans jądrowy) 1H NMR (CDCIa δ) [ppm]: 9.00 (d, 2H, H-36,38), 8.37 (d, 2H, H-35,37), 4.81 (m, 1H, H-6), 4.57 (m, 2H, H-5), 2.37 (3td, 1H, H-2), 1.93 (m, 2H, H-3), 1.78 (s, 3H, H-23), 1.65 (m, 6H, H-27,28) 1.50 (d, 1H, H-9), 1.46 (d, 1H, H-11), 1.40 (m, 4H, H-10,14), 1.32 (m, 4H, H-8,13), 1.16 (m, 4H, H-16,18), 1.04 (s, 3H, H-24), 1.00 (s, 3H, H-26), 0.91 (t, 8H, H-22,30,31) 0.86 (d, 1H, H-21) 0.76 (m, 4H, H-19,20) 0.63 (m, 1H, H-17).
Widmo wodorowe NMR przedstawiono na załączonym rysunku na fig. 2 13C NMR (CDCI3 δ) [ppm]: 161.83(C-32), 150.90(C-25), 144.85(C-36), 143.59(C-38), 126.02 (C-35), 109.35(C-30), 85.07(C-37), 78.93(C-6), 55.31(C-21) 50.36(C-31), 48.24(C-4), 47.95(C-5), 42.96(C-1), 42.81(0-7), 40.81(C-12), 39.95(C-15), 38.83(C-17), 38.68(C-11), 38.21 (C-34), 37.98(C-9), 37.08(C-2), 35.51(C-3), 34.11 (C-20), 29.80(C-19), 28.18(C-10), 27.98(C-13), 27.41 (C-14), 25.03(C-8), 20.96(C-16), 19.28(C-18), 18.15(0-7), 17.97(C-28), 16.15(C-22), 15.96(C-26), 15.38(C-23),14.50(C-24).
Widmo węglowe NMR przedstawiono na załączonym rysunku na fig. 3
Analiza HPLC - MS (analiza chromatograficzna ze spektroskopią mas)
MS (m/z, %): 425.5 (25.7), 424.4 (26.9), 423.3 (100), 410.3 (23.9), 409.4 (51.2), 407.2 (25.2), 311.3 (14.8).
Czystość związku określono metodą HPLC na 96,1%.
Chromatogram HPLC przedstawiono na załączonym rysunku na fig. 4, chromatogram MS przedstawiono na fig. 5, a masy i intensywność jonów fragmentacyjnych na fig. 6.
Analiza elementarna (CHN)
CHN: Wartości teoretyczne: C=81,30%; H=10,04%; N=2,63% (m/m)
Wartości eksperymentalne: C=80,74 +/- 0,03%; H=10,12 +/- 0,01%; N=2,70 +/- 0,02% (m/m).
Chromatografia cienkowarstwowa (TLC)
TLC: Rf = 0,81 (układ eluentów chloroform : octan etylu - 9:1 v/v).
Temperatura topnienia (wyznaczona w aparacie Stuart SMP 10)
Tt = 257-259°C.
Wzór sumaryczny: C36H53NO2
Masa molowa: 531.81 g/mol.
P r z y k ł a d 2 g (2,3 mmola) lupeolu rozpuszczono w 16 ml DCM (chlorku metylenu). Następnie do roztworu dodano 1,0 g (9,2 mmola) kwasu izonikotynowego i 7,5 ml pirydyny, uzyskując pH 10,0. Następnie dodano 0,71 g (5,8 mmola) DMAP (4-dimetyloaminopirydyny) jako katalizatora. Następnie mieszaninę reakcyjną ogrzewano pod chłodnicą zwrotną w temperaturze 50°C, przez 4 godziny, kontrolując postęp reakcji metodą TLC (chromatografii cienkowarstwowej). Po stwierdzeniu że stopień przereagowania lupeolu osiągnął założoną wartość, np. 60%, dodano 100 ml 30% (m/v) kwasu solnego, uzyskując pH=6,5. Następnie dodano się 15 ml CH2CI2 (chlorku metylenu), w celu całkowitego rozpuszczenia produktu w fazie organicznej. Po oddzieleniu fazy organicznej od fazy wodnej, fazę organiczną odwodniono nad bezwodnym siarczanem magnezu, po czym fazę organiczną zagęszczono na wyparce próżniowej. Otrzymany produkt w formie sypkiej rozpuszczono w chloroformie i krystalizowano. Tak otrzymaną nową pochodną lupeolu w formie krystalicznej suszono w temperaturze pokojowej przez 8 godzin.
P r z y k ł a d 3 g (2,3 mmola) lupeolu rozprowadzono w 5,5 ml THF (tetrahydrofuranu). Dodano 1 ml NMM (N-metylomorfoliny) uzyskując wartość pH 10. Następnie dodano 1,1 g (9,2 mola) kwasu izonikotynoPL 230 996 B1 wego oraz 0,54 g (2,3 mmola) DCC (N,N-dicykloheksylokarbodiimidu) jako katalizatora. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano pod chłodnicą zwrotną, mieszając, w temperaturze 50°C. Po uzyskaniu założonego stopnia przereagowania, np. 60%, który kontrolowano metodą TLC, z mieszaniny reakcyjnej wytrącił się kremowy osad, który przesączono na lejku ze spiekiem, a następnie przemyto 45 ml wody destylowanej. Otrzymany związek w formie proszku suszono w temperaturze pokojowej przez 6 godzin.
Wyniki analiz produktów z przykładów 2 i 3, potwierdzające strukturę otrzymanego związku były, w granicach błędu pomiarowego, takie jak w przykładzie 1.
Przedstawione wyniki analiz dla izonikotynianu lupeolu otrzymanego różnymi metodami nie odbiegają od siebie i opisują ta samą strukturę. Wybór metody syntezy nie wpływa na jakość otrzymanego estru. Otrzymany związek, będący przedmiotem wynalazku, jest półsyntetyczną pochodną lupeolu naturalnego metabolitu roślinnego.
Modyfikacja struktury lupeolu pozwoliła na otrzymanie cząsteczki wykazującej efektywniejsze działanie antyoksydacyjne i proliferacyjne w porównaniu z wyjściowym surowcem. Jak jednoznacznie wskazują wyniki testów in vitro, otrzymana nowa pochodna lupeolu będąca estrem kwasu izonikotynowego i lupeolu (izonikotynian lupeolu) charakteryzuje się aktywnością antyoksydacyjną oraz zdolnością do inicjacji procesów odbudowy komórek skóry (właściwości proliferacyjne), co czyni ją pożądanym składnikiem aktywnym preparatów dermatologicznych i kosmetycznych. Jest substancją o bardzo dobrych właściwościach dermatologicznych, nie wykazującą działania toksycznego i potencjału drażniącego w stosunku do komórek skóry. W zależności od użytego stężenia może ona znaleźć zastosowanie jako składnik biologicznie czynny w preparatach pielęgnacyjnych lub leczniczych.
Preparaty zawierające nową pochodną lupeolu, stanowiącą przedmiot wynalazku, mogą być stosowane do regeneracji skóry uszkodzonej (związek ten indukuje proces namnażania keratynocytów intensywniej niż lupeol, przez co znacznie mocniej od lupeolu wspomaga proces odbudowy naskórka) oraz skóry podrażnionej przykładowo przy łagodzeniu skutków nadmiernej eksploatacji skóry narażonej na promienie ultrafioletowe czy oparzeń słonecznych.

Claims (1)

  1. Zastrzeżenie patentowe
    1. Nowa pochodna lupeolu o nazwie chemicznej ester kwasu 4-pikolinowego i 20(29)-lupen-33olu i wzorze 1 przedstawionym na rysunku.
PL418917A 2016-09-29 2016-09-29 Nowa pochodna lupeolu PL230996B1 (pl)

Priority Applications (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL418917A PL230996B1 (pl) 2016-09-29 2016-09-29 Nowa pochodna lupeolu
PCT/PL2017/000070 WO2018063010A1 (en) 2016-09-29 2017-07-12 Novel lupeol derivative and the method of obtaining the novel lupeol derivative

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL418917A PL230996B1 (pl) 2016-09-29 2016-09-29 Nowa pochodna lupeolu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL418917A1 PL418917A1 (pl) 2018-04-09
PL230996B1 true PL230996B1 (pl) 2019-01-31

Family

ID=61809871

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL418917A PL230996B1 (pl) 2016-09-29 2016-09-29 Nowa pochodna lupeolu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL230996B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL418917A1 (pl) 2018-04-09

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Wolfram et al. Homopiperazine-rhodamine B adducts of triterpenoic acids are strong mitocans
Fernández-Herrera et al. Probing the selective antitumor activity of 22-oxo-26-selenocyanocholestane derivatives
CN102574890B (zh) 某些化学个体、组合物及方法
DE69715010T2 (de) Ausgewählte k-252a derivate
Michalak et al. Antioxidant activity of novel diosgenin derivatives: Synthesis, biological evaluation, and in silico ADME prediction
Kahnt et al. Platanic acid-derived methyl 20-amino-30-norlupan-28-oates are potent cytotoxic agents acting by apoptosis
Petrenko et al. MSBA-S–A pentacyclic sulfamate as a new option for radiotherapy of human breast cancer cells
Mashrai et al. Green synthesis and biological evaluation of steroidal 2H-pyrans as anticancer and antioxidant agents
CN111072682A (zh) 白屈菜碱呋咱类一氧化氮供体衍生物及其制备方法和用途
Khusnutdinova et al. The synthesis and selective cytotoxicity of new Mannich bases, derivatives of 19-and 28-alkynyltriterpenoids
CN102675405A (zh) 熊果酸哌嗪酰胺类化合物及其制备方法和用途
CN110981881A (zh) 白屈菜碱一氧化氮供体衍生物及其制备方法和用途
PL230996B1 (pl) Nowa pochodna lupeolu
Li et al. Synthesis and Anti‐tumor Evaluation of Novel C‐37 Modified Derivatives of Gambogic Acid
CN110981882B (zh) 一类白屈菜碱一氧化氮供体衍生物及其制备方法和用途
Ledeti et al. Study on obtaining 3-oxolup-20 (29)-en-28-oic acid (betulonic acid) from (3β)-lup-20 (29)-en-3, 28-diol (betulin)
RU2686459C1 (ru) Таксановое соединение, а также способ его получения и его применение
Bednarczyk-Cwynar et al. Hybrids of oleanolic acid with norbornene-2, 3-dicarboximide-N-carboxylic acids as potential anticancer agents
Khanam et al. Synthesis, growth, spectral, thermal and crystallographic studies of 5α, 6α-epoxycholestane single crystals
RU2686675C1 (ru) Таксановые соединения, а также способ их получения и их применения
Stulov et al. Synthesis of 21-nitrogen substituted pregna-5, 17 (20)-dienes from pregnenolone
PL230998B1 (pl) Sposób wytwarzania nowej pochodnej lupeolu
Wolfram et al. β-11-Keto-boswellic acid derived amides: synthesis and cytotoxicity
RU2798105C1 (ru) 7-триазолил-замещенные гидроксиспиростаны, обладающие цитотоксической активностью в отношении опухолевых клеток человека
Serbian et al. Interconversion of hederagenin and gypsogenin and accessing 4-epi-hedragonic acid