PL230997B1 - Sposób otrzymywania nowej pochodnej lupeolu - Google Patents

Sposób otrzymywania nowej pochodnej lupeolu

Info

Publication number
PL230997B1
PL230997B1 PL418918A PL41891816A PL230997B1 PL 230997 B1 PL230997 B1 PL 230997B1 PL 418918 A PL418918 A PL 418918A PL 41891816 A PL41891816 A PL 41891816A PL 230997 B1 PL230997 B1 PL 230997B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
lupeol
formula
isonicotinic acid
reaction mixture
mmol
Prior art date
Application number
PL418918A
Other languages
English (en)
Other versions
PL418918A1 (pl
Inventor
Magdalena Malinowska
Elżbieta SIKORA
Elżbieta Sikora
Jan OGONOWSKI
Jan Ogonowski
Original Assignee
Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki filed Critical Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki
Priority to PL418918A priority Critical patent/PL230997B1/pl
Priority to PCT/PL2017/000070 priority patent/WO2018063010A1/en
Publication of PL418918A1 publication Critical patent/PL418918A1/pl
Publication of PL230997B1 publication Critical patent/PL230997B1/pl

Links

Landscapes

  • Low-Molecular Organic Synthesis Reactions Using Catalysts (AREA)
  • Catalysts (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób wytwarzania nowej pochodnej lupeolu o wzorze 1 i nazwie chemicznej ester kwasu 3-pikolinowego i 20(29)-lupen-3ß-olu. Sposób ten po1ega na tym, że lupeol o wzorze 2 estryfikuje się chlorkiem kwasu izonikotynowego o wzorze 3 lub kwasem izonikotynowym o wzorze 4, przy czym estryfikację prowadzi się w rozpuszczalniku organicznym takim jak tetrahydrofuran, w obecności katalizatora, którym jest N,N-dicykloheksylokarbodiimid i regulatora pH z grupy związków aminowych.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania nowej, nie opisanej dotychczas w literaturze, pochodnej lupeolu, o nazwie chemicznej ester kwasu 4-pikolinowego i 20(29)-lupen-33-olu, o wzorze 1, będącej estrem pozyskanym w wyniku modyfikacji struktury naturalnego lupeolu (alkoholu triterpenowego: 20(29)-lupen-33-olu) występującego w korze brzozy, w tym zwłaszcza brzozy brodawkowatej (Betula pendula Ehrh.), brzozy omszonej (Betula pubescens Ehrh.) i brzozy białej (Betula Pendula Roth.), chlorkiem kwasu 4-pikolinowego (chlorkiem kwasu izonikotynowego) lub kwasem 4-pikolinowym (kwasem izonikotynowym).
Wiadomo, że ekstrakt z kory brzozy jest od lat stosowany jako środek leczący choroby skóry, np. wysypki, infekcje, stany zapalne. Obecnie w lecznictwie stosowany jest surowiec pozyskiwany z dwóch gatunków: brzozy brodawkowatej Betula pendula Ehrh. i brzozy omszonej Betula pubescens Ehrh. [B. Bednarczycz-Cwynar, L. Zaprutko, Polish J. Cosmetol., 2003, 4, 218; K.H.C. Ba§er, B. Demirci, Arkivoc, 2007, VII, 335; A. Ożarowski, W. Jaroniewski, Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, IWZZ, Warszawa, 1987].
Kora brzozy charakteryzuje się szczególnie wysoką zawartością triterpenów, głównie betuliny i lupeolu. Zawartość ich w suchym ekstrakcie z kory brzozy sięga 80% [A. Z. Abyshev, E. M. Agaev, A. B. Guseinov, Pharm. Chem. J., 2007, 41(8) 22].
Triterpeny wchodzące w skład ekstraktu brzozowego wykazują działanie przeciwzapalne, antyoksydacyjne i regenerujące, a także przeciwdrobnoustrojowe i przeciwnowotworowe.
W zgłoszeniu patentowym US2006/216249 „Use of a cosmetic of pharmaceutical composition, comprising a lupeol-rich extract as an active ingredient for stimulating the synthesis of heat shock proteins, oraz jego analogach WO2005/9331 i EP1648482, opisane są badania, które potwierdzają skuteczność lupeolu w stymulacji komórek skóry do tworzenia białek strukturalnych (kolagenu i elastyny).
Klasyczne metody estryfikacji grup hydroksylowych związków triterpenowych, takich jak betulina prowadzone są z udziałem bezwodników kwasowych takich jak octowego, propionowego, ftalowego, bursztynowego lub chlorków kwasowych takich jak chlorku kwasu kapronowego, chlorku kapryloilu, chlorku kaprynoilu, chlorku lauroilu, chlorku palmitoilu, chlorku benzoilu, w obecności pirydyny bądź aminy trzeciorzędowej. Jako katalizator najczęściej stosuje się 4-dimetyloaminopirydynę (DMAP). Często spotykaną metodą estryfikacji jest też stapianie stałych bezwodników kwasowych ze związkiem triterpenowym. Najczęściej stosowane bezwodniki to maleinowy, tereftalowy, fumarowy [J. AchremAchremowicz, Cytotoksyczność półsyntetycznych pochodnych betuliny, Rozprawa doktorska, Katedra Farmakognozji Wydziału Farmaceutycznego UJ CM, Kraków, 2007].
W publikacji M. Kvasnica, J. Sarek, E. Klinotova, P. Dzubak, M. Hajduch, Bioorg & Med Chem., 2005, 13(10), 3447, opisano estryfikację alkoholi triterpenowych bezwodnikiem ftalowym. Proces prowadzono w następujących warunkach: na 1 mmol alkoholu triterpenowego stosowano 4-krotny nadmiar molowy bezwodnika oraz 4-krotny nadmiar molowy DMAP (4-dimetyloaminopirydyny). Całość rozpuszczono w 10 ml pirydyny. Syntezę estrów prowadzono w refluksie przez 30 godzin. Mieszaninę poreakcyjną przemywano dwukrotnie roztworem kwasu solnego i dwukrotnie wodą. Fazę organiczną suszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, a następnie zagęszczano pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymany produkt oczyszczano na kolumnie chromatograficznej wypełnionej żelem krzemionkowym, jako eluent stosowano układ heksan - octan etylu, 9:1-5:1 (elucja gradientowa).
Natomiast w publikacji O. Ashavina, O. Flekhter, F. Galin, N. Kabalnova, L. Baltina, G. Tolstikov, Chem. Nat. Compd., 2003, 39(2), 201] przedstawiono proces estryfikacji betuliny, „na zimno”, z zastosowaniem silnych kwasów i ich bezwodników, m.in. kwasu trifluorooctowego.
W publikacji K. Papi Reddy, A.B. Singh, A. Puri, A.K. Srivastava, T. Narender, Bioorg. Med. Chem. Lett., 2009, 19(15), 4463 ujawniono, że estryfikacja grupy hydroksylowej lupeolu może przebiegać z udziałem kwasów karboksylowych takich jak kwas octowy, przy czym zachodzi ona znacznie trudniej niż w przypadku zastosowania bezwodnika kwasowego. W obecności N-metylomorfoliny, konieczny jest nadmiar kwasu karboksylowego w stosunku do alkoholu. Stosowano najczęściej 2-4 krotne nadmiary molowe kwasu w stosunku do alkoholu triterpenowego. Wskazano, że układy katalityczne stosowane przy estryfikacji lupeolu karboksylowymi, to najczęściej kompozycja dwóch katalizatorów DCC - DMAP (N,N-dicykloheksylokarbodiimid i 4-dimetyloaminopirydyna). Jako rozpuszczalnik stosowano bezwodny CH2CI2 (chlorek metylenu), przy czym czas reakcji wynosił 4 godziny.
Celem wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania, z lupeolu o wzorze 2 i chlorku kwasu izonikotynowego o wzorze 3 lub kwasu izonikotynowego o wzorze 4, nieopisanej dotąd w literaturze
PL 230 997 B1 nowej pochodnej lupeolu, o nazwie chemicznej ester kwasu 4-pikolinowego i 20(29)-lupen-33-olu, o wzorze 1, przy eliminacji z procesu toksycznych reagentów i rozpuszczalników, takich jak chlorek metylenu czy chloroform, a także kancerogennych katalizatorów jak 4-dimetyloaminopirydyna.
Sposób według wynalazku umożliwi uzyskanie nowej półsyntetycznej pochodnej naturalnego metabolitu roślinnego (lupeolu), będącej aktywnym biologicznie estrem kwasu 4-pikolinowego (izonikotynowego) i pentacyklicznego alkoholu triterpenowego (lupeolu), która może znaleźć zastosowanie jako substancja czynna w przemyśle kosmetycznym lub farmaceutycznym.
Zgodnie z wynalazkiem, sposób wytwarzania nowej pochodnej lupeolu o wzorze 1 i nazwie chemicznej ester kwasu 4-pikolinowego i 20(29)-lupen-33-olu, polega na tym, że lupeol (20(29)-lupen-33-olu) o wzorze 2 estryfikuje się chlorkiem kwasu izonikotynowego (chlorkiem kwasu 4-pikolinowego) o wzorze 3 lub kwasem izonikotynowym (kwasem 4-pikolinowym) o wzorze 4, przy czym estryfikację prowadzi się w rozpuszczalniku organicznym w obecności katalizatora i regulatorów pH z grupy związków aminowych.
Korzystnie, proces estryfikacji lupeolu prowadzi się tak, że 1 g (2,3 mmola) lupeolu rozprowadza się w 5-7 ml THF (tetrahydrofuranu). Do otrzymanego roztworu dodaje się NMM (N-metylomorfolinę) do uzyskania pH układu 9-12, korzystnie 10-11, oraz 0,57-1,15 g (4,6-9,2 mmola) kwasu izonikotynowego lub 0,66 g-1,33 g (4,6-9,2 mmola) chlorku kwasu izonikotynowego i 0,5-0,55 g (2,3-2,6 mmola) DCC (N,N-dicykloheksylokarbodiimidu) jako katalizatora. Następnie mieszaninę reakcyjną ogrzewa się pod chłodnicą zwrotną w temperaturze 40-80°C, korzystnie 50-70°C. Reakcję prowadzi się aż do wytrącenia z mieszaniny reakcyjnej kremowego osadu. Osad, będący produktem reakcji (nową pochodną lupeolu) oddziela się od mieszaniny poreakcyjnej, korzystnie przez odsączenie, a następnie przemywa wodą demineralizowaną i suszy w temperaturze pokojowej przez 1-8 godzin. Po wysuszeniu, produkt stanowi surowiec kosmetyczny i farmaceutyczny.
Wytworzona sposobem według wynalazku nowa pochodna lupeolu (ester kwasu 4-pikolinowego i 20(29)-lupen-33-olu), o wzorze sumarycznym C36H53NO2, ma postać ciała stałego (biały proszek), jest bardzo słabo rozpuszczalna w wodzie, dobrze rozpuszcza się w alkoholu metylowym i etylowym oraz rozpuszczalnikach organicznych, jak chloroform, chlorek metylenu, aceton, octan etylu, tetrahydrofuran. Jej temperatura topnienia mieści się w przedziale 257-259°C. Wykazuje ona działanie proliferacyjne w stosunku do komórek skóry ludzkiej, nie wykazując przy tym działania toksycznego ani drażniącego. Ponadto, działa antyoksydacyjnie, dzięki czemu może wchodzić w skład preparatów pielęgnacyjnych i leczniczych przeznaczonych do skóry uszkodzonej lub wymagającej szybkiej regeneracji.
Szczegółowy przebieg procesu ilustrują poniższe przykłady.
P r z y k ł a d 1 g lupeolu (2,3 mmola) rozprowadzono w 5,5 ml THF (tetrahydrofuranu). Dodano 1 ml NMM (N -metylomorfoliny) uzyskując wartość pH układu 10. Następnie dodano 1,1 g (9,2 mmola) kwasu izonikotynowego oraz 0,54 g (2,3 mmola) DCC (N,N-dicykloheksylokarbodiimidu), po czym mieszaninę reakcyjną ogrzewano pod chłodnicą zwrotną w temperaturze 50°C. Stopień przereagowania kontrolowano metodą TLC. Reakcję prowadzono aż do wytrącenia z mieszaniny reakcyjnej kremowego osadu, który przesączono na lejku ze spiekiem, a następnie p rzemyto 45 ml wody destylowanej. Otrzymany związek suszono w temperaturze pokojowej przez 6 godzin. Obliczono wydajność reakcji która wyniosła 57,9%.
Dla tak otrzymanego związku określono temperaturę topnienia oraz wykonano analizę metodą chromatografii cienkowarstwowej (TLC).
Strukturę otrzymanego izonikotynianu lupeolu określono za pomocą następujących metod spektroskopowych: spektroskopia UV/VIS, magnetyczny rezonans jądrowy (NMR), a także za pomocą analizy elementarnej (zawartość C, H i N). Czystość związku określono przy pomocy metody wysokosprawnej chromatografii cieczowej ze spektroskopią mas (HPLC-MS).
Temperatura topnienia otrzymanych kryształów izonikotynianu lupeolu została wyznaczona na aparacie Stuart SMP10.
Współczynnik retencji związku wyznaczono metodą chromatografii cienkowarstwowej (TLC) z zastosowaniem płytek Polygram SIL G UV254 firmy Macherey Nagel. Jako eluentu użyto mieszaniny octanu etylu i chloroformu w stosunku objętościowym 1:9.
Pierwszą z zastosowanych technik mających na celu oznaczenie tożsamości związku była spektroskopia UV/VIS. Widma UV/VIS zostały wykonane na aparacie Nanocolor UV/VIS firmy Macherey Nagel w roztworze alkoholu etylowego. Zastosowano zakres długości fali 200-280 nm, długość drogi optycznej wynosiła 10 mm.
PL 230 997 B1
Kolejną zastosowaną techniką spektrofotometryczną był magnetyczny rezonans jądrowy (NMR). Widma 1H NMR oraz 13C NMR zostały wykonane na aparacie Mercury-VX, Varian częstotliwość 300 MHz, pole magnetyczne o indukcji 7,02 T, w roztworze CDCI3. Wartości przesunięć chemicznych podano w ppm.
Analizę elementarną zawartości C, H i N wykonano przy zastosowaniu aparatu Perkin Elmer Typ
2400.
Czystość izonikotynianu lupeolu oznaczono za pomocą chromatografu cieczowego wyposażonego w analizator mas (HPLC-MS). Analizę HPLC-MS przeprowadzono na aparacie Agilent Technologies 1100 series, stosując kolumnę Supelco, Ascentis® Express RP-Amide, 7,5 cm x 2,1 1 mm x 2,7 μm. Zastosowane parametry analizy HPLC to: objętość nastrzyku 2 μ( czas analizy 25 minut, faza ruchoma: mieszanina acetonitrylu (ACN) z wodą, elucja gradientowa: 80-98-80% ACN (v/v), temperatura kolumny 40°C, przepływ fazy ruchomej 0,5 ml/min, detektory DAD i MSD, długości fali: 280,8, 205,5, 220,5, 240,8 nm. Analizator mas (MS) pracował przy następujących parametrach: źródło jonów APCI, polaryzacja dodatnia, zakres mas 300-450, fragmenter 70, czas cyklu: 0,95 sec/cykl, polaryzacja dodatnia, przepływ gazu 6-13 dm3/min, temperatura gazu 350°C, ciśnienie nebulizatora 60 psig, temperatura waporyzatora 500°C, napięcie kapilary 5000V, natężenie prądu koronowego 5,0 μA (+), 15 μA (-).
Badanie czystości i ustalenie struktury i właściwości nowej pochodnej lupeolu otrzymanego według procedury opisanej w przykładzie 1
Chromatografia cienkowarstwowa (TLC)
Wykonano obraz TLC pozwalający na określenie ogólnej czystości otrzymanego związku, a także wyznaczenie dla niego współczynnika retencji Rf (ang. retardation factor). Współczynnik jest jedną z wielkości charakteryzujących związki organiczne w danym układzie eluentów.
Rf = 0,81 (układ eluentów chloroform : octan etylu - 9:1 v/v)
Temperatura topnienia
Wyznaczono temperaturę topnienia otrzymanego związku.
Tt = 257-259°C
Wąski zakres temperatury topnienia świadczy o wysokiej czystości otrzymanego związku.
Spektroskopia UV/VIS:
Pomiar spektrofotometryczny wykonano metodą UV/VIS dla etanolowego roztworu izonikotynianu lupeolu o stężeniu 0,001 mmol/dm3. Na załączonym rysunku (Fig. 1) przedstawiono widmo UV/VIS badanego estru w zakresie 200-280 nm.
Opis widma UV/VIS (Fig. 1):
Na widmie widać wyraźnie maximum absorbancji przy długości fali Xmax = 209,8 nm.
Widmo 1H NMR
Wykonano również badania spektroskopowe metodą jądrowego rezonansu magnetycznego (NMR) potwierdzające strukturę otrzymanego izonikotynianu lupeolu.
Na załączonym rysunku (Fig. 2) przedstawiono pełne widmo 1H NMR izonikotynianu lupeolu otrzymanego w opisanym przykładzie.
Opis widma 1H NMR (Fig. 2):
δ [ppm]: 9.00 (d, 2H, H-36,38), 8.37 (d, 2H, H-35,37), 4.81 (m, 1H, H-6), 4.57 (m, 2H, H-5), 2.37 (3td, 1H, H-2), 1.93 (m, 2H, H-3), 1.78 (s, 3H, H-23), 1.65 (m, 6H, H-27,28), 1.50 (d, 1H, H-9), 1.46 (d, 1H, H-11), 1.40 (m, 4H, H-10,14), 1.32 (m, 4H, H-8,13), 1.16 (m, 4H, H-16,18), 1.04 (s, 3H, H-24), 1.00 (s, 3H, H-26), 0.91 (t, 8H, H-22,30,31), 0.86 (d, 1H, H-21), 0.76 (m, 4H, H-19,20), 0.63 (m, 1H, H-17).
Widmo (Fig. 2) potwierdza obecność pierścienia aromatycznego, o czym świadczą dublety (po 2 protony) przy 9.00 ppm i 8.37 ppm. Zaobserwowano również niewielki wzrost przesunięcia chemicznego w stosunku do widma lupeolu spowodowany sąsiedztwem pierścienia aromatycznego oraz atomu azotu.
Widmo 13C NMR
Wykonano również widma 13C NMR. Na załączonym rysunku (Fig. 3) przedstawiono widmo magnetycznego rezonansu jądrowego 13C NMR otrzymanego estru.
Opis widma 13C NMR (Fig. 3):
δ [ppm]: 161.83(C-32), 150.93(C-25), 144.85(C-36), 143.59(C-38), 126.02(C-35), 109.22(C-30), 85.07(C-37), 78.93(C-6), 55.26(C-21), 50.36(C-31), 48.24(C-4), 47.95(C-5), 42.96(C-1), 42.81(C-7), 40.81(C-12), 39.95(C-15), 38.83(C-17), 38.68(C-11), 38.21(C-34), 37.98(C-9), 37.08(C-2), 35.51(C-3), 34.11(C-20), 29.80(C-19), 28.18(C-10), 27.98(C-13), 27.41(C-14), 25.03(C-8), 20.96(C-16), 19.28(C-18), 18.15(0-7), 17.97(C-28), 16.15(C-22), 15.96(C-26),15.38(C-23), 14.50(C-24).
PL 230 997 B1
Również widmo 13C NMR potwierdza strukturę izonikotynianu lupeolu. Ilość sygnałów pochodzących od jąder atomów węgla 13C odpowiada strukturze cząsteczki (36 atomów węgla w cząsteczce). Na załączonym widmie (Fig. 3) widać singlety przy 144.85 ppm, 143.59 ppm, 126.02 ppm, 85.07 ppm i 38.21 ppm pochodzące od jąder 13C w układzie aromatycznym. Sygnały te nie są natomiast obserwowane na widmie lupeolu. Ponadto, sygnał przy 161.83 ppm odpowiada atomowi węgla przy grupie estrowej (-O-C=O).
Analiza elementarna (CHN)
W celu określenia zawartości poszczególnych pierwiastków wykonano analizę jakościową, oznaczenie zawartości C, H i N. Zawartości masowe poszczególnych pierwiastków przedstawiono poniżej:
Wartości teoretyczne: C=81,30%; H=10,04%; N=2,63% (m/m).
Wartości eksperymentalne: C=080,72 +/- 0,02%; H=10,08 +/- 0,04%; N= 2,69 +/- 0,06% (m/m).
Otrzymane w wyniku eksperymentu dane odpowiadają wartościom teoretycznym, co potwierd za jakościowy i ilościowy skład otrzymanego związku. Niewielkie odchylenia od wyników pomiaru mieszczą się w granicach błędu statystycznego i mogą wynikać z dokładności pomiaru i ewentualnych zanieczyszczeń próbki.
Wzór sumaryczny związku to C36H53NO2.
Wysokosprawna chromatografia cieczowa (HPLC-MS)
MS (m/z, %): 425.5 (25.7), 424.4 (26.9), 423.3 (100), 410.3 (23.9), 409.4 (51.2), 407.2 (25.2), 311.3 (14.8).
Czystość związku wyniosła 96,1%.
Pełny obraz chromatogramu izonikotynianu lupeolu przedstawiono w Fig. 4, chromatogram masowy przedstawiono na Fig. 5, a masy i intensywności jonów fragmentacyjnych przedstawiono na Fig. 6.
P r z y k ł a d 2 g lupeolu (2,3 mmola) rozprowadzono w 6 ml THF (tetrahydrofuranu). Dodano 1,1 ml NMM (N-metylomorfoliny) uzyskując wartość pH układu 10,5. Następnie dodano 1,3 g (9,2 mmola) chlorku kwasu izonikotynowego oraz 0,54 g (2,3 mmola) DCC (N,N-dicykloheksylokarbodiimidu). Następnie mieszaninę reakcyjną ogrzewano pod chłodnicą zwrotną w temperaturze 50°C. Stopień przereagowania kontrolowano metodą TLC. Reakcję prowadzono aż do wytrącenia z mieszaniny reakcyjnej kremowego osadu, który przesączono na lejku ze spiekiem, a następnie przemyto 50 ml wody destylowanej. Otrzymany związek suszono w temperaturze pokojowej przez 8 godzin. Obliczono wydajność reakcji która wyniosła 57,6%. Wyniki analiz potwierdzające strukturę otrzymanego związku były, w granicach błędu pomiarowego, takie jak w przykładzie 1.
Wykonane badania pozwalają na jednoznaczne potwierdzenie, że stosując przedstawioną wyżej metodę estryfikacji lupeolu, będącą przedmiotem wynalazku, otrzymano nowy, nieopisany dotąd w literaturze związek, tzn. izonikotynian lupeolu o wzorze 1.
Przedstawione wyniki analiz dla nowej pochodnej lupeolu (izonikotynianu lupeolu) otrzymanego z użyciem chlorku kwasu izonikotynowego i kwasu izonikotynowego, nie odbiegają od siebie i opisują ta samą strukturę. Wybór tego reagentu nie wpływa na jakość i czystość otrzymanego estru.
Wynalazek umożliwia otrzymywanie składnika aktywnego (izonikotynianu lupeolu) który jest półsyntetyczną, nową pochodną lupeolu - naturalnego metabolitu roślinnego, o potencjalnym zastosowaniu w preparatach kosmetycznych i farmaceutycznych.
Ponadto szczególnie korzystną cechą rozwiązania według wynalazku jest to, że pozwala ono otrzymywać nową pochodną lupeolu w ekologicznie bezpiecznych warunkach, tj. przy wyeliminowaniu użycia toksycznych rozpuszczalników oraz katalizatorów. Używany w sposobie według wynalazku DCC (N,N-dicykloheksylokarbodiimid), który pełni w reakcji funkcję katalizatora, wykazuje znacznie niższą toksyczność niż znany z literatury DMAP (4-dimetyloaminopirydyna) pod kątem działania na skórę i po podaniu doustnym.
Dzięki temu, że w sposobie według wynalazku prowadzi się bezpośrednią estryfikację lupeolu kwasem izonikotynowym lub chlorkiem kwasu izonikotynowego w rozpuszczalniku organicznym, jakim jest THF, z użyciem NMM (N-metylomorfoliny) jako regulatora pH, można było wyeliminować z procesu toksyczne związki takie jak chlorek metylenu, chloroform, pirydyna i tributyloamina, DMAP, heksan czy octan etylu.

Claims (4)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania nowej pochodnej lupeolu o wzorze 1 i nazwie chemicznej ester kwasu 4’-pikolinowego i 20(29)-lupen-33-olu, znamienny tym, że lupeol o wzorze 2 estryfikuje się chlorkiem kwasu izonikotynowego o wzorze 3 lub kwasem izonikotynowym o wzorze 4, przy czym estryfikację prowadzi się w rozpuszczalniku organicznym w obecności katalizatora i regulatorów pH z grupy związków aminowych.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że 2,3 mmola lupeolu rozprowadza się w 5-7 ml tetrahydrofuranu, dodaje się N-metylomorfolinę aż do osiągnięcia pH układu 9-12, korzystnie 10-11, a następnie dodaje się 4,6-9,2 mmola kwasu izonikotynowego oraz katalizator, którym jest DCC, w ilości 2,3 do 2,6 mmola, po czym mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do temp. 40-80°C, korzystnie 50-70°C, i prowadzi reakcję aż do wytrącenia z kremowego osadu, który oddziela się od mieszaniny poreakcyjnej, korzystnie przez odsączenie, przemywa wodą demineralizowaną i suszy w temperaturze otoczenia przez 1-8 godzin.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że 2,3 mmola lupeolu rozprowadza się w 5-7 ml tetrahydrofuranu, dodaje się N-metylomorfolinę aż do osiągnięcia pH układu 9-12, korzystnie 10-11, a następnie dodaje się 4,6-9,2 mmola chlorku kwasu izonikotynowego oraz katalizator, którym jest DCC, w ilości 2,3 do 2,6 mmola, po czym mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do temp. 40-80°C, korzystnie 50-70°C, i prowadzi reakcję aż do wytrącenia z kremowego osadu, który oddziela się od mieszaniny poreakcyjnej, korzystnie przez odsączenie, przemywa wodą demineralizowaną i suszy w temperaturze otoczenia przez 1-8 godzin.
  4. 4. Sposób według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że estryfikacji poddaje się lupeol, będący naturalnym metabolitem roślinnym.
PL418918A 2016-09-29 2016-09-29 Sposób otrzymywania nowej pochodnej lupeolu PL230997B1 (pl)

Priority Applications (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL418918A PL230997B1 (pl) 2016-09-29 2016-09-29 Sposób otrzymywania nowej pochodnej lupeolu
PCT/PL2017/000070 WO2018063010A1 (en) 2016-09-29 2017-07-12 Novel lupeol derivative and the method of obtaining the novel lupeol derivative

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL418918A PL230997B1 (pl) 2016-09-29 2016-09-29 Sposób otrzymywania nowej pochodnej lupeolu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL418918A1 PL418918A1 (pl) 2018-04-09
PL230997B1 true PL230997B1 (pl) 2019-01-31

Family

ID=61809931

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL418918A PL230997B1 (pl) 2016-09-29 2016-09-29 Sposób otrzymywania nowej pochodnej lupeolu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL230997B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL418918A1 (pl) 2018-04-09

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Wolfram et al. Homopiperazine-rhodamine B adducts of triterpenoic acids are strong mitocans
Wang et al. Cytotoxic dimeric indole alkaloids from Catharanthus roseus
Du et al. Chemical profiling of the cytotoxic triterpenoid-concentrating fraction and characterization of ergostane stereo-isomer ingredients from Antrodia camphorata
DE69302508T2 (de) Taxanderivate, ihre Herstellung und ihre Anwendung in der Onkologie
Liu et al. Lignans from Schisandra sphenathera Rehd. et Wils. and semisynthetic schisantherin A analogues: absolute configuration, and their estrogenic and anti-proliferative activity
Li et al. Enmein-type diterpenoid analogs from natural kaurene-type oridonin: Synthesis and their antitumor biological evaluation
Sun et al. Indole alkaloids from Gelsemium elegans
Huang et al. Alkaloids from Corydalis decumbens suppress neuronal excitability in primary cultures of mouse neocortical neurons
Liaw et al. Cucurbitane-type triterpenoids from the vines of Momordica charantia and their anti-inflammatory, cytotoxic, and antidiabetic activity
Eyong et al. Triterpenoids from the stem bark of Vitellaria paradoxa (Sapotaceae) and derived esters exhibit cytotoxicity against a breast cancer cell line
Voskressensky et al. A facile synthesis of 1-oxo-pyrrolo [2, 1-a] isoquinolines
Brandes et al. The presence of a cationic center is not alone decisive for the cytotoxicity of triterpene carboxylic acid amides
CN111072682A (zh) 白屈菜碱呋咱类一氧化氮供体衍生物及其制备方法和用途
Khusnutdinova et al. The synthesis and selective cytotoxicity of new Mannich bases, derivatives of 19-and 28-alkynyltriterpenoids
Mazumder et al. Ursolic acid derivatives from Bangladeshi medicinal plant, Saurauja roxburghii: Isolation and cytotoxic activity against A431 and C6 glioma cell lines
CN110981881B (zh) 白屈菜碱一氧化氮供体衍生物及其制备方法和用途
Wang et al. New cycloartane triterpenes from the aerial parts of Cimicifuga heracleifolia
Pokorny et al. Synthesis and characterization of new conjugates of betulin diacetate and bis (triphenysilyl) betulin with substituted triazoles
CN110981882B (zh) 一类白屈菜碱一氧化氮供体衍生物及其制备方法和用途
PL230998B1 (pl) Sposób wytwarzania nowej pochodnej lupeolu
Li et al. Synthesis and Anti‐tumor Evaluation of Novel C‐37 Modified Derivatives of Gambogic Acid
PL230997B1 (pl) Sposób otrzymywania nowej pochodnej lupeolu
Roussel et al. Synthesis and biological activity of side-chain analogues of ecdysone and 20-hydroxyecdysone
CN113292629A (zh) 薯蓣皂苷元羟肟酸类衍生物及其制备方法和应用
Bednarczyk-Cwynar et al. Hybrids of oleanolic acid with norbornene-2, 3-dicarboximide-N-carboxylic acids as potential anticancer agents