PL231214B1 - Pochodne kolchicyny, sposób ich wytwarzania i zastosowanie - Google Patents

Pochodne kolchicyny, sposób ich wytwarzania i zastosowanie

Info

Publication number
PL231214B1
PL231214B1 PL424866A PL42486618A PL231214B1 PL 231214 B1 PL231214 B1 PL 231214B1 PL 424866 A PL424866 A PL 424866A PL 42486618 A PL42486618 A PL 42486618A PL 231214 B1 PL231214 B1 PL 231214B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
demethoxy
general formula
deacetyl
chloro
iodo
Prior art date
Application number
PL424866A
Other languages
English (en)
Other versions
PL424866A1 (pl
Inventor
Adam Huczyński
Greta Klejborowska
Joanna Wietrzyk
Ewa Maj
Original Assignee
Univ Adama Mickiewicza
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Adama Mickiewicza filed Critical Univ Adama Mickiewicza
Priority to PL424866A priority Critical patent/PL231214B1/pl
Publication of PL424866A1 publication Critical patent/PL424866A1/pl
Publication of PL231214B1 publication Critical patent/PL231214B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są potrójnie modyfikowane w pozycji C-4, C-7 i C-10 pochodne kolchicyny oraz sposób ich wytwarzania.
Chemiczna modyfikacja związków pochodzenia naturalnego, wykazujących aktywność biologiczną, jest obecnie jedną z najbardziej efektywnych metod poszukiwania nowych leków. Kolchicyna pseudoalkaloid izolowany głównie z Colchicum autumnale i Gloriosa superba jest dobrze znanym czynnikiem antymitotycznym oraz przeciwzapalnym. W testach in vivo wykazuje dobre właściwości cytostatyczne. Mechanizm działania cytostatycznego kolchicyny polega na wiązaniu się jej z tubuliną w kolchicynowym miejscu wiążącym tubuliny, czego skutkiem jest zablokowanie mitozy (podziału komórki). Powstawanie trwałego kompleksu kolchicyna - tubulina hamuje polimeryzację mikrotubul, co prowadzi do zablokowania tworzenia wrzeciona kariokinetycznego i zahamowania mitozy. Zastosowanie kliniczne kolchicyny w leczeniu nowotworów jest obecnie ograniczone ze względu na jej stosunkowo wysoką toksyczność i niską biodostępność.
W zgłoszeniu patentowym WO2011021397 ujawniono podwójnie modyfikowane pochodne kolchicyny podstawione atomami halogenu w pozycji C-4 oraz posiadające zmodyfikowaną grupę w pozycji C-7. Aktywność przeciwnowotworowa niektórych ujawnionych związków została sprawdzona wobec ludzkich nowotworowych linii komórkowych A549 (ludzki gruczolak płuc) oraz HT-29 (ludzki nowotwór jelita grubego). Związki modyfikowane w pozycji C-4 i C-7 ogólnie charakteryzowały się dobrą cytotoksycznością. W publikacji nie podano żadnych danych o działaniu badanych substancji na komórki zdrowe, zatem nie można określić współczynników selektywności badanych związków, które pozwalają przewidzieć czy dana substancja będzie w pierwszej kolejności działała na komórki nowotworowe czy na zdrowe komórki organizmu. Badania dotyczące pochodnych podstawionych atomem halogenu w pozycji C-4 prowadził również Yasobu i współpracownicy [Yasobu et al., ACS Medicinal Chemistry Letters, 2(5), 2011,348-352]. Z danych ujawnionych w publikacji wynika, że związki podstawione atomem halogenu w pozycji C-4 charakteryzowały się wyższą cytotoksycznością od niemodyfikowanej kolchicyny w stosunku do linii komórkowej A549 (ludzki gruczolak płuc) oraz porównywalną cytotoksycznością jak niemodyfikowana kolchicyna w stosunku do linii komórkowych HT-29 (ludzki nowotwór jelita grubego) oraz HCT116 (ludzki rak okrężnicy). Informacje zawarte w tej publikacji ograniczają się do testów in vitro w stosunku do komórek nowotworowych, zatem nieznane jest działanie tych związków na zdrowe komórki ludzkie, czyli nieznane są współczynniki selektywności tych związków.
W zgłoszeniu patentowym CA2808277, co prawda ujawniono m.in. podwójnie modyfikowane pochodne kolchicyny podstawione grupą metylosulfidową w pozycji C-10 oraz różnorodnymi podstawnikami w pozycji C-7, jednak nie ma tam żadnych doniesień (w przeciwieństwie do innych związków ujawnionych w tym zgłoszeniu) dotyczących badań cytotoksyczności dlatego typu pochodnych.
Kerekes i współpracownicy opisali badania nad pochodnymi kolchicyny modyfikowanymi w pozycji C-7 i C-10 [P. Kerekes et al. J Med Chem, 1985, 28, 1204-1208]. Badania cytotoksyczności otrzymanych związków prowadzono in vivo na myszach z mysią nowotworową linią komórkową P388 (mysia białaczka). Spośród czterech opisanych pochodnych z grupą amidową w pozycji C-7 oraz grupą metylosulfidową w pozycji C-10 dwie pochodne charakteryzowały się cytotoksycznością w stosunku do linii komórkowej P388 na poziomie niemodyfikowanej kolchicyny, a pozostałe dwie pochodne wykazywały gorszą cytotoksyczność od związku wyjściowego. Informacje zawarte w tej publikacji dotyczą wyłącznie badań in vivo wobec myszy z wszczepionymi mysimi komórkami nowotworowych. Organizm myszy istotnie różni się od organizmu człowieka, zatem nie można wyników uzyskanych dla komórek mysich bezpośrednio odnosić do komórek ludzkich, zatem nie można wnioskować o cytotoksyczności badanych pochodnych w stosunku do ludzkich nowotworowych linii komórkowych oraz zdrowych komórek organizmu.
Powszechnie wiadomo, że aktywność przeciwnowotworowa określonych farmakoforów jest specyficzna w stosunku do danej linii komórkowej. Dodatkowo żadna z otrzymanych do tej pory pochodnych kolchicyny nie znalazła zastosowania farmaceutycznego, a poszukiwania związku, który będzie charakteryzował się wysoką aktywnością przeciwnowotworową oraz dobrą selektywnością w stosunku do komórek nowotworowych wciąż trwają.
Celem wynalazku było wytworzenie nowych pochodnych kolchicyny modyfikowanych w pozycji C-4, C-7 i C-10 mogących znaleźć zastosowanie w terapii przeciwnowotworowej w szczególności wobec nowotworów podobnych do ludzkich nowotworowych linii komórkowych A549, MCF-7, LoVo, LoVo/DX.
PL231 214 Β1
Przedmiotem wynalazku są amidowe pochodne /V-deacetylo-4-(bromo/chloro/jodo)-10-demetoksy-10-alkilotiokolchicyny o wzorze ogólnym 1
gdzie:
- X oznacza Cl, Br lub I;
- Y oznacza grupę alkilową prostą lub rozgałęzioną zawierającą od 1 do 4 atomów węgla;
- R oznacza:
• grupę alkilową prostą lub rozgałęzioną zawierającą od 1 do 10 atomów węgla, • grupę alkilową prostą zawierającą od 1 do 5 atomów węgla podstawioną w dowolnej pozycji łańcucha od 1 do 3 atomami halogenu, które mogą znajdować się zarówno przy tym samym jak i przy różnych atomach węgla, • grupę alkilową prostą zawierającą od 2 do 6 atomów węgla zawierającą w dowolnej pozycji łańcucha wiązania eterowe, • fenyl, • grupę aminową o wzorze ogólnym 2
r2 (2) gdzie podstawniki Ri, R2 są różne lub takie same i oznaczają atom wodoru lub grupę alkilową prostą zawierającą od 1 do 4 atomów węgla.
W drugim aspekcie przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania nowych amidów N-deacetylo-4-(bromo/chloro/jodo)-10-demetoksy-10-alkilotiokolchicyny o wzorze ogólnym 1, w którym X, R i Y mają wyżej podane znacznie w reakcji pomiędzy związkiem o wzorze ogólnym 3,
(3) w którym X i Y mają wyżej podane znacznie w reakcji z chlorkiem kwasowym o wzorze ogólnym 4,
O
w którym R ma wyżej podane znacznie w obecności zasady organicznej pełniącej rolę nukleofilowego katalizatora oraz aminy alifatycznej.
PL231 214 Β1
Reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku apolarnym chloroalifatycznym, aromatycznym lub wtetrahydrofuranie, korzystnie w chloroformie, chlorku metylenu, toluenie, benzenie, tetrahydrofuranie. Korzystne jest prowadzenie reakcji w warunkach bezwodnych. Jako nukleofilowy katalizator reakcji stosuje się zasadę organiczną, korzystnie pirydynę, 4-pirolidynopiridynę (PPY), 4-dimetylaminopirydynę (DMAP), najkorzystniej 4-dimetylaminopirydynę (DMAP). Jako aminę alifatyczną stosuje się korzystnie tributyloaminę, tripropyloaminę, triizobutyloaminę, triizopropyloaminę, diizopropyloaminę, /V,/V-diizopropyloetyloaminę, trietyloaminę, najkorzystniej trietyloaminę. Aminy kompleksują powstający w wyniku rozpadu chlorku kwasowego produkt uboczny - chlorowodór. Wiązanie chlorowodoru przez aminę zapobiega zachodzeniu niepożądanych reakcji i zapobiega rozpadowi związku o wzorze 3. Do mieszaniny związku o wzorze 3 i aminy alifatycznej rozpuszczonych w rozpuszczalniku apolarnym dodaje się nukleofilowy katalizator, a następnie odpowiedni chlorek kwasowy o wzorze ogólnym 4. Reakcję prowadzi się w temperaturze nie wyższej niż 25°C, korzystnie stopień przereagowania kontroluje się za pomocą chromatografii TLC. Następnie odsącza się wytrącony osad chlorowodorku aminy alifatycznej. Jeżeli reakcja była prowadzona w innym rozpuszczalniku niż rozpuszczalnik chloroalifatyczny, rozpuszczalnik odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem, pozostałość rozpuszcza w rozpuszczalniku chloroalifatycznym, korzystnie w chlorku metylenu lub chloroformie i ekstrahuje roztworem HCI(aq) (0,5 M), a następnie wodą. Jeżeli reakcja była prowadzona w rozpuszczalniku chloroalifatycznym pomija się etap odparowywania rozpuszczalnika i od razu przechodzi się do ekstrakcji. Następnie warstwę organiczną odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość oczyszcza się przy użyciu chromatografii kolumnowej, korzystnie przy użyciu chromatografu CombiFlash® stosując kolumnę wypełnioną S1O2 oraz mieszaninę rozpuszczalników organicznych, korzystnie heksan:octan etylu przy wzrastającym gradiencie stężeń octanu etylu od 0 do 100%.
W trzecim aspekcie przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania nowych amidów /V-deacetylo-4-(bromo/chloro/jodo)-10-demetoksy-10-alkilotiokolchicyny wzorze ogólnym 1, w którym X, R i Y mają wyżej podane znacznie w reakcji pomiędzy związkiem o wzorze ogólnym 3.
ogólnym 5,
O
gdzie R ma wyżej podane znaczenie w obecności czynnika sprzęgającego oraz zasady organicznej.
Czynnik sprzęgający jest aktywatorem grupy karboksylowej. W wyniku reakcji związku o wzorze ogólnym 5 z czynnikiem sprzęgającym wytworzony zostaje aktywny ester, który następnie reaguje z grupą aminową związku o wzorze ogólnym 3 prowadząc do wytworzenia związku o wzorze ogólnym 1.
Reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku apolarnym chloroalifatycznym, aromatycznym lub w tetrahydrofuranie, korzystnie w chloroformie, chlorku metylenu, toluenie, benzenie, tetrahydrofuranie, najkorzystniej w chloroformie lub chlorku metylenu lub w rozpuszczalniku polarnym aprotycznym - prostym nitrylu, korzystnie acetonitrylu lub prostym trzeciorzędowym amidzie, korzystnie dimetyloformamidzie. Korzystne jest prowadzenie reakcji w warunkach bezwodnych. Jako czynnik sprzęgając stosuje się heksafluorofosforan 2-(7-aza-1H-benzotriazol-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametylomocznika (HATU) (ang. 1-[Bis(dimethylamino)methylene]-1H-1,2,3-triazolo[4,5-b]pyridinium 3-oxid hexafluorophosphate) lub Λ/,Λ/'-dicy
PL231 214 Β1 kloheksylokarbodiimid (DCC), przy czym w przypadku stosowania DCC korzystne jest stosowanie dodatkowo kwasu p-toluenosulfonowego lub /V-hydroksysukcynoimidu lub 3-hydroksy-4-keto-1,2,3-benzotriazyny lub /V-hydroksybenzotriazolu (HOBt).
Jako zasadę organiczną stosuje się pirydynę lub jej pochodne, korzystnie pirydynę, 4-pirolidynopiridynę (PPY), 4-dimetylaminopirydynę (DMAP), najkorzystniej 4-pirolidynopiridynę (PPY).
Związek pośredni o wzorze ogólnym 3 można otrzymać ze związku o wzorze ogólnym 6
w którym X i Y mają wyżej podane znaczenie, w wyniku jego deacetylacji pod wpływem roztworu kwasu nieorganicznego.
Reakcję deacetylacji związku o wzorze 6 prowadzi się w roztworze kwasu nieorganicznego korzystnie roztworze kwasu siarkowego (VI) o stężeniu 2 M - 5 M, kwasu solnego o stężeniu 2 M - 5 M, najkorzystniej kwasu solnego o stężeniu 2 M -3 M. Reakcję można prowadzić w temperaturze pokojowej lub w podwyższonej temperaturze <100°C. Z uwagi na skrócenie czasu reakcji korzystne jest prowadzenie jej w podwyższonej temperaturze 70-90°C. Stopień przereagowania substratu kontroluje się za pomocą chromatografii TLC.
Związek pośredni o wzorze ogólnym 6 można otrzymać w reakcji pomiędzy związkiem o wzorze ogólnym 7
(7) w reakcji z alkilotiolanem o wzorze ogólnym 8
NaSY (8) w którym Y ma wyżej podane znaczenie.
Reakcję prowadzi się w mieszaninie wody i alkoholu (1/1, v/v), korzystnie metanolu, etanolu.
Reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej.
Związek pośredni o wzorze ogólnym 6 można również otrzymać w reakcji pomiędzy związkiem o wzorze ogólnym 9
PL231 214 Β1
(9) a:
- /V-chlorosukcynoimidem (NCS) w celu podstawienia atomu chloru, lub
- /V-bromosukcynoimidem (NBS) w celu podstawienia atomu bromu, lub
- /V-jodosukcynoimidem (NIS) w celu podstawienia atomu jodu.
Reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku protycznym tj. prostym kwasie karboksylowym, korzystnie kwasie mrówkowym lub kwasie octowym lub w rozpuszczalniku polarnym aprotycznym tj. prostym nitrylu, korzystnie acetonitrylu. Rekcję można prowadzić zarówno w temperaturze pokojowej, jak i w podwyższonej temperaturze (< 100°C).
W czwartym aspekcie przedmiotem wynalazku jest zastosowanie pochodnych kolchicyny według wynalazku do wytwarzania środków stosowanych w terapii przeciwnowotworowej.
Badania przeprowadzone in vitro wobec ludzkich linii komórek nowotworowych potwierdziły działanie cytotoksyczne, przewyższające aktywność związku wyjściowego - kolchicyny. W badaniach wykorzystano następujące linie komórkowe:
- ludzki gruczolak płuc,
- ludzki gruczolak piersi,
- ludzki gruczolak jelita grubego wrażliwy na doksorubicynę,
- ludzki gruczolak jelita grubego oporny na doksorubicynę.
-A549
-MCF-7
-LoVo
- LoVo/DX
W badaniach wykorzystano również normalne mysie fibroblasty BALB/3T3, w celu określenia współczynnika selektywności badanych związków, który pozwala przewidzieć czy dana substancja będzie w pierwszej kolejności działała na komórki nowotworowe czy na zdrowe komórki organizmu.
W tabeli 1 podano dane dotyczące stosowanych w badaniach linii komórkowych.
Tabela 1
Symbol linii komórkowej Nazwa linii komórkowej Źródło pochodzenia linii komórkowej
A549 ludzki gruczolak płuc ECACC 86012804
MCF-7 ludzki gruczolak piersi ECACC 86012803
LoVo ludzki gruczolak jelita grubego wrażliwy na doksorubicynę ATCC CCL-229
LoVo/DX ludzki gruczolak jelita grubego oporny na doksorubicynę Prof. E. Borowski, Politechnika Gdańska
BALB/3T3 clone A31 normalne mysie fibroblasty ATCC CCL-163
W trakcie badań cytotoksyczności stosowano media hodowlane i odczynniki podane w tabeli 2.
PL 231 214 B1
T a b e l a 2
Nazwa Producent
Medium hodowlane dla linii A-549 • OptiMEM+RPMI 1640 (1:1) (PChO, IITD PAN, Wrocław) 5% FBS HyClone (GE Healthcare, USA), • 2 mM L-Glutamina (Sigma Aldrich, Niemcy) • 0,1 mg/ml streptomycyna, 100 U/ml penicylina (odpowiednio: Sigma Aldrich, Niemcy i Polfa Tarchomin, Polska)
Medium hodowlane dla linii MCF-7 • Eagle medium (PChO, IITD PAN, Wrocław) • 10% FBS (Sigma-Aldrich, Niemcy) • 2 mM L-Glutamina (Sigma-Aldrich, Niemcy) • 8 μg/mL insulina (Sigma-Aldrich, Niemcy) • 1% aminokwasy (Sigma-Aldrich, Niemcy) • 0,1 mg/ml streptomycyna, 100 U/ml penicylina (odpowiednio: Sigma Aldrich, Niemcy i Polfa Tarchomin, Polska)
Medium hodowlane dla linii LoVo • OptiMEM+RPMI 1640 (1:1) (PChO, IITD) • 5% FBS HyClone (GE Healthcare, USA), • 2 mM L-Glutamina (Sigma Aldrich, Niemcy) • 1 mM pirogronian sodu (Sigma Aldrich, Niemcy) • 0,1 mg/ml streptomycyna, 100 U/ml penicylina (odpowiednio: Sigma Aldrich, Niemcy i Polfa Tarchomin, Polska)
Medium hodowlane dla linii LoVo/DX Medium dla linii LoVo/DX jak dla LoVo oraz doksorubicyna (Accord Healthcare Ltd, UK) o stężeniu 10 μg/100 ml medium.
Medium hodowlane dla linii BALB/3T3 • Dulbecco medium (Gibco, UK) • 10% FBS HyClone (GE Healthcare, USA) • 2 mM L-Glutamina (Sigma Aldrich, Niemcy) • 0,1 mg/ml streptomycyna, 100 U/ml penicylina (odpowiednio: Sigma Aldrich, Niemcy i Polfa Tarchomin, Polska)
Medium hodowlane do rozcieńczeń związków • OptiMEM+RPMI 1640 (1:1) (PChO, IITD PAN, Wrocław) • 5% FBS HyClone (GE Healthcare, USA), • 2 mM L-Glutamina (Sigma Aldrich, Niemcy) • 0,1 mg/ml streptomycyna, 100 U/ml penicylina (odpowiednio: Sigma Aldrich, Niemcy i Polfa Tarchomin, Polska)
10 mM TRIS 1. Woda dejonizowana ogólnolaboratoryjna niejałowa 2. TRIZMA BASE (Sigma-Aldrich, Niemcy)
1 % kwas octowy 1. Woda dejonizowana ogólnolaboratoryjna niejałowa 2. Kwas octowy 80% CZDA (POCH SA, Gliwice)
0,1% roztwór sulforodaminy B (SRB) 1. Sulforhodamine B sodium salt (Sigma-Aldrich, Niemcy) 2. 2.1 % kwas octowy
50% kwas trójchlorooctowy (TCA) 1. Woda dejonizowana ogólnolaboratoryjna niejałowa 2. Kwas trichlorooctowy CZDA (POCH SA, Gliwice)
Cisplatyna Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji; 1 mg/ml (10 mg/10 ml); 1 fiol. 10 ml (Teva Pharmaceuticals Sp. z o.o., Warszawa, Polska)
Doksorubicyna Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji; 2 mg/ml; 1 fiol. 10 ml (Accord Healthcare Ltd, UK)
Badania cytotoksyczności zostały przeprowadzone zgodnie z poniżej opisaną procedurą.
Roztwory wyjściowe (stock solutions) testowanych związków o stężeniu 10 mg/ml przygotowywano do każdego eksperymentu ex tempore, rozpuszczając 1 mg preparatu w 100 μΙ DMSO. Rozpuszczalnikiem dla dalszych rozcieńczeń było medium hodowlane. Związki przetestowano w przedziałach stężeń od 100 do 0,001 μg/ml.
PL 231 214 B1
Oznaczenie działania cytotoksycznego badanych związków oraz związków referencyjnych - powszechnie stosowanych chemioterapeutyków tj. doksorubicyny i cisplatyny wykonywano w 96-godzinnych hodowlach in vitro. Dla oznaczenia aktywności antyproliferacyjnej związków wobec wybranych linii komórkowych zastosowano test kolorymetryczny SRB wg P. Skehan et al., Journal ofthe National Cancer Institute, 1990, 82:1107-1112, mierzący zahamowanie proliferacji docelowych komórek na podstawie pomiaru ilości białka komórkowego. W każdym doświadczeniu próbki zawierające określone stężenia preparatu nanoszono na płytki 96-dołkowe w trzech powtórzeniach. Doświadczenia powtarzano minimum trzy razy.
a) Komórki (pochodzące z hodowli in vitro) nanoszono do dołków płytki w liczbie 1x104 w przypadku linii LoVo, LoVo/DX, MCF-7 oraz BALB/3T3 lub 0,5 x 104 dla linii A549 komórek w 100 pl medium hodowlanego danej linii komórkowej, a następnie inkubowano w 37°C, w wilgotnej atmosferze (60-90%) nasyconej 5% CO2.
b) po 24 godzinach do dołków dodawano rozcieńczenia badanych związków w badanych stężeniach w objętości 100pl medium hodowlanego do rozcieńczeń, a do dołków przeznaczonych na kontrolę wzrostu komórek nietraktowanych oraz dołków przeznaczonych na kontrolę medium bez komórek dodano 100 pl samego medium hodowlanego, stosowanego w przypadku związków do ich rozcieńczeń.
c) Płytki inkubowano przez kolejne 72 godziny w inkubatorze (37°C, w wilgotnej atmosferze (60-90%) nasyconej 5% CO2).
d) Po zakończeniu inkubacji komórek ze związkami wykonywano test SRB.
e) W każdym doświadczeniu próbki zawierające określone stężenia preparatu nanoszono w trzech powtórzeniach, po 4 stężenia dla danego związku. Kontrolę wzrostu komórek nietraktowanych prowadzono w 9 dołkach, a w kolejnych 3 dołkach stosowano tylko medium hodowlane bez komórek (kontrola tła). Doświadczenia powtarzano 3-5 razy.
Odczyt SRB:
Po upływie czasu inkubacji testu do każdego dołka dodano po 50 pl zimnego 50% kwasu trójchlorooctowego (TCA) i inkubowano przez 60 minut w temperaturze pokojowej, po czym płytki 4-krotnie przepłukano wodą, a następnie osuszono na ręcznikach papierowych. Następnie do każdego dołka dodano po 50 pl 0,1% roztworu sulforodaminy B (SRB) w 1% kwasie octowym w celu wybarwienia strąconego w dołku białka komórkowego. Po 30-minutowej inkubacji z SRB w temperaturze pokojowej płytki 4-krotnie płukano 1% kwasem octowym i ponownie osuszano na ręcznikach papierowych. W kolejnym etapie do każdego dołka dodano po 150 pl 10 mM buforu TRIS powodującego rozpuszczenie związanego z białkiem komórek barwnika. Gęstość optyczną poszczególnych próbek odczytywano przy długości fali 540 nm przy użyciu uniwersalnego czytnika płytkowego Synergy H4 firmy BioTek Instruments USA, Winooski VT, USA.
Na podstawie pomiaru absorbancji poszczególnych dołków wyliczano % zahamowania proliferacji dla każdego ze związków w danym stężeniu według wzoru:
% zahamowania proliferacji = X
- 100 gdzie,
Am - średnia wartość absorbancji medium kontrolnego
Ak - średnia wartość absorbancji kontroli komórek, tj. komórek nietraktowanych
At - średnia wartość absorbancji komórek potraktowanych badanymi związkami w danym stężeniu.
Przy obliczaniu średniej wartości absorbancji dla danego zestawu dołków, tzn. komórki nietraktowane, komórki traktowane danym związkiem o danym stężeniu, kontrola samego medium, odrzucano wartości odstające na podstawie współczynnika zmienności CV 10%. Z danych % zahamowania proliferacji wyznaczano parametr IC50 według metody opisanej w D. Nevozhay et al., Plos One 2014, 9:10. Następnie, z kolejnych 3-5 powtórzeń testu, wyliczano średnią wartość IC50 i odchylenie standardowe.
Dla wszystkich badanych pochodnych wyznaczono wskaźnik IC50, który oznacza stężenie związku potrzebne do zahamowania wzrostu komórek o 50%. Dla porównania analogiczne badania przeprowadzono z użyciem znanych środków cytotoksycznych a mianowicie cisplatyny i doksorubicyny. Wyniki badań aktywności cytotoksycznej przedstawione w formie stężenia wyrażonego w pM dla wybranych związków przedstawione są w tabeli 3. Wszystkie otrzymane pochodne wykazują bardzo wysoką aktywnością cytotoksyczną, wyższą lub porównywalną do powszechnie stosowanych leków przeciwnowotworowych tj. doksoru
PL231 214 Β1 bicyny i cisplatyny. Dodatkowo większość otrzymanych pochodnych charakteryzuje się korzystnymi współczynnikami selektywności (Sf). S/ > 1,0 wskazuje, że związek wykazuje wyższą skuteczność oddziaływania na komórki nowotworowe niż toksyczność w stosunku do komórek zdrowych.
Tabela 3
Związek A549 MCF-7 LoVo LoVo/DX BALB/3T3
IC50 [μΜ] SI IC50 [μΜ] SI IC50 [μΜ] IC50 [μΜ] SI IC50 [μΜ] SI
Kolchicyna 0,125 1,1 0,054 2,6 0,108 1,3 1,69 0,1 15,7 0,139
12 0,013 1,0 0,013 0,9 0,008 1,6 0,068 0,2 8,9 0,013
13 0,029 2,7 0,018 4,3 0,010 8,0 0,166 0,5 17,0 0,079
14 0,011 1,3 0,012 1,2 0,007 2,0 0,036 0,4 4,8 0,014
15 0,010 1,1 0,011 1,0 0,007 1,5 0,087 0,1 12,1 0,011
16 0,010 2,0 0,011 1,8 0,007 2,9 0,076 0,3 10,8 0,020
17 0,833 0,4 0,846 0,4 0,568 0,5 3,866 0,1 6,8 0,305
18 0,081 1,3 0,095 1,1 0,065 1,7 0,794 0,1 12,3 0,107
Doksorubicyna 0,258 0,6 0,386 0,4 0,092 1,8 4,75 <0,1 51,6 0,166
Cisplatyna 6,367 0,6 10,70 0,4 4,37 0,9 5,70 0,7 1,3 3,90
Wartość IC50 - stężenie związku, które odpowiada 50% hamowaniu wzrostu komórek nowotworowych ;
Indeks Rl (Resistance lndex): Rl = IC50 LoVo/DX / IC50 LoVo;
Indeks SI (Selectivity lndex) = IC50 dla normalnej linii komórkowej (BALB/3T3)/IC5o dla poszczególnych linii komórek nowotworowych.
Wynalazek ilustrują przykłady
Przykład 1
Otrzymywanie 4-chloro-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny o wzorze 10
(10)
Metoda 1
Do roztworu 4-chlorokolchicyny (500 mg, 1,15 mmol) w mieszaninie metanol/woda (1/1, v/v, 5 ml) dodano metanotiolan sodu (roztwór wodny 21%, 0,77 ml, 2,30 mmol) i mieszano w temperaturze pokojowej przez 72 h. Po tym czasie do mieszaniny reakcyjnej dodano wodę destylowaną (150 ml). Całość ekstrahowano czterokrotnie CH2CI2. Połączone warstwy organiczne wysuszono nad MgSCM, przesączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono przy użyciu chromatografu CombiFlash® stosując kolumnę wypełnioną S1O2 oraz mieszaninę octan etylu:metanol przy wzrastającym gradiencie stężeń metanolu od 0 do 50%. Otrzymano 4-chloro-10-demetoksy-10-metylotiokolchicynę z wydajnością 73%.
Metoda 2
Do roztworu 10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny (500 mg, 1,20 mmol) w acetonitrylu dodano NCS (169 mg, 1,27 mmol) i mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu przez 72 h. Po tym czasie do mieszaniny reakcyjnej dodano wodny nasycony roztwór Na2C>3 (100 ml). Całość ekstrahowano czterokrotnie CH2CI2. Połączone warstwy organiczne wysuszono nad MgSCM, przesączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono przy użyciu chromatografu CombiFlash® stosując kolumnę wypełnioną S1O2 oraz mieszaninę octan etylu:metanol przy wzrastającym gradiencie stężeń metanolu od 0 do 50%.
PL231 214 Β1
Otrzymano 4-chloro-10-demetoksy-10-metylotiokolchicynę z wydajnością 70%.
ESI-MS (m/z): [M+H]+ 450, [M+Na]+ 472, [2M+H]+ 889, [2M+Na]+ 921.
13C NMR (101 MHz, CDCIs) δ 182,4, 170,1, 159,1, 151,3, 150,2, 149,7, 146,6, 137,3, 134,81,
131,7, 129,9, 128,1, 126,4, 122,1,61,6, 61,5,61,1, 52,2, 34,5, 25,9, 22,8, 15,1.
1H NMR (403 MHz, CDCIs) δ 7,98 (d, J = 6,7 Hz, 1H), 7,44 (s, 1H), 7,29-7,24 (m, 1H), 7,08 (d, J = 10,8 Hz, 1H), 4,58 (dt, J = 13,1,6,7 Hz, 1H), 3,98 (s, 3H), 3,96 (s, 3H), 3,61 (d, J = 6,1 Hz, 3H), 3,24 (dd, J= 13,5, 4,8 Hz, 1H), 2,44 (s, 3H), 2,27 (ddd, J= 18,0, 12,1,6,0 Hz, 1H), 2,20-2,09 (m, 1H), 2,00 (d, J = 1,2 Hz, 3H), 1,92-1,80 (m, 1H).
Przykład 2
Otrzymywanie /V-deacetylo-4-chloro-10-demetoksy-10-mctylotiokolchicyny o wzorze 11
4-chloro-10-demetoksy-10-metylotiokolchicynę (500 mg, 1,11 mmol) rozpuszczono w niewielkiej ilości metanolu (3 ml) i dodano 2 M roztwór kwasu solnego (5 ml), a następnie ogrzewano w temperaturze 90°C przez 96 h. Po tym czasie do mieszaniny reakcyjnej dodano wodny nasycony roztwór NaHCOs w celu zobojętnienia. Całość ekstrahowano czterokrotnie CH2CI2. Połączone warstwy organiczne wysuszono nad MgSCM, przesączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono przy użyciu chromatografu CombiFlash® stosując kolumnę wypełnioną S1O2 oraz mieszaninę heksan:octan etylu przy wzrastającym gradiencie stężeń octanu etylu od 50 do 100%.
Otrzymano /V-decacetylo-4-chloro-10-demetoksy-10-metylotiokolchicynę z wydajnością 58%.
ESI-MS (m/z): [M+H]+ 408, [M+Na]+ 430, [2M+H]+ 815, [2M+Na]+837.
13C NMR (101 MHz, CDCIs) δ 182,4, 158,7, 153,1, 150,1, 149,2, 146,2, 137,0, 134,0, 132,6,
129.8, 129,2, 125,5, 121,8, 61,3, 61,1,53,5, 38,3, 26,5, 15,1.
1H NMR (403 MHz, CDCIs) δ 7,59 (s, 1H), 7,13 (dd, J = 10,1,4,8 Hz, 1H), 7,03 (dd, J= 10,2, 5,1 Hz, 1H), 3,97 (s, 3H), 3,96 (s, 3H), 3,67-3,60 (m, 4H), 3,22-3,16 (m, 1H), 2,44 (s, 3H), 2,29 (ddd, J =
17.8, 12,0, 5,9 Hz, 1H), 2,22-2,12 (m, 1H), 1,69-1,51 (m, 1H).
Przykład 3
Otrzymywanie metoksyacetamidu-/V-deacetylo-4-chloro-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny o wzorze 12.
Do roztworu /V-deacetylo-4-chloro-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny (100 mg, 0,25 mmol) w tetrahydrofuranie (10 ml) w temperaturze pokojowej dodano trietyloaminę (1 ml) oraz DMAP (45 mg, 0,37 mmol) i mieszano przez 20 minut, a następnie dodano chlorek metoksyacetylu (67 μΙ, 0,75 mmol) i dalej mieszano w temperaturze pokojowej do czasu zakończenia reakcji, kontrolowanej za pomocą chromatografii TLC. Następnie odsączono wytrącony chlorowodorek trietyloaminy, przesącz odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu i ekstrahowano roztworem HCI(aq) (0,5 M), a następnie wodą. Warstwę organiczną odparowano do sucha pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono przy użyciu chromatografu CombiFlash® stosując kolumnę wypełnioną S1O2 oraz mieszaninę heksan:octan etylu przy wzrastającym gradiencie stężeń octanu etylu od 0 do 100%.
Otrzymano metoksyacetamid-/V-deacetylo-4-chloro-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny z wydajnością 79%.
ESI-MS (m/z): [M+H]+ 480, [M+Na]+502, [2M+H]+ 959, [2M+Na]+ 981, [3M+Na]+ 1462.
PL231 214 Β1 13C NMR(101 MHz, CDCIs) δ 182,2, 169,2, 159,2, 150,1,149,7, 149,4, 146,6, 136,5, 134,5, 131,5,
129,9, 128,3, 125,8, 122,1,71,6, 61,5, 61,4, 61,1,59,1, 51,2, 34,9, 25,7, 15,1.
1H NMR (403 MHz, CDCIs) δ 7,25-7,21 (m, 1H), 7,20 (s, 1H), 7,04 (d, J = 10,6 Hz, 1H), 4,624,54 (m, 1H), 3,99 (s, 3H), 3,97 (s, 3H), 3,87 (q, J= 15,1 Hz, 2H), 3,63 (s, 3H), 3,43 (s, 3H), 3,28 (dd, J = 6,4, 2,4 Hz, 1H), 2,44 (s, 3H), 2,25-2,19 (m, 2H), 1,92-1,84 (m, 1H).
Przykład 4
Otrzymywanie (4-chloro)butanoamidu /V-deacetylo-4-chloro-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny o wzorze 13
Postępowano jak w przykładzie 3 przy czym zamiast chlorku metoksyacetylu do mieszaniny reakcyjnej dodano chlorek 4-chlorobutyrylu (84 μΙ, 0,75 mmol).
Otrzymano (4-chloro)butanoamid /V-deacetylo-4-chloro-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny z wydajnością 40%.
ESI-MS (m/z): [M+H]+ 512, [M+Na]+534, [M+K]+550, [2M+H]+1025, [2M+Na]+1047, [2M+K]+1063.
13CNMR(101 MHz, CDCIs) δ 182,3, 171,7, 159,2, 151,1,150,2, 149,8, 146,7, 137,3, 134,8, 131,8,
129,9, 128,5, 126,4, 122,2, 61,7, 61,5, 61,1,51,8, 44,4, 35,0, 33,0, 28,1,26,0, 15,2.
1H NMR (403 MHz, CDCIs) δ 7,74 (d, J = 7,6 Hz, 1H), 7,48 (s, 1H), 7,30-7,25 (m, 1H), 7,09 (d, J = 10,9 Hz, 1H), 4,63 (dt, J = 11,8, 6,9 Hz, 1H), 3,99 (s, 3H), 3,98 (s, 3H), 3,64 (s, 3H), 3,54 (dd, J =
9,8, 3,6 Hz, 2H), 3,24 (dd, J= 13,3, 4,6 Hz, 1H), 2,54-2,40 (m, 5H), 2,29-2,12 (m, 2H), 2,11-2,01 (m, 2H), 1,87 (ddd, J= 16,7, 9,0, 3,3 Hz, 1H).
Przykład 5
Otrzymywanie benzamidu /V-deacetylo-4-chloro-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny o wzorze 14
SCH3 (14)
Postępowano jak w przykładzie 3 przy czym zamiast chlorku metoksyacetylu do mieszaniny reakcyjnej dodano chlorek benzoilu (88 μΙ, 0,75 mmol).
Otrzymano benzamid /V-deacetylo-4-chloro-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny z wydajnością 78%.
ESI-MS (m/z): [M+H]+512, [M+Na]+ 534, [2M+H]+ 1023, [2M+Na]+ 1045.
13C NMR (101 MHz, CDCIs) δ 182,2, 167,0, 159,2, 150,8, 150,2, 149,8, 146,7, 137,2, 134,7, 133,3, 131,8, 131,6, 130,1, 128,6, 128,4, 127,1, 126,2, 122,2, 61,8, 61,5, 61,1,52,4, 34,8, 26,0, 15,2.
1H NMR (403 MHz, CDCIs) δ 7,84-7,76 (m, 3H), 7,50 (s, 1H), 7,40-7,4 (m, 1H), 7,31-7,27 (m, 3H), 7,08 (d, J = 10,8 Hz, 1H), 4,83 (dt, J = 11,9, 6,7 Hz, 1H), 4,01 (s, 3H), 3,98 (s, 3H), 3,72 (s, 3H), 3,33-3,24 (m, 1H), 2,44 (s, 3H), 2,38-2,17 (m, 2H), 2,05 (ddd, J= 10,8, 9,5, 4,3 Hz, 1H).
Przykład 6
Otrzymywanie propanoamidu /V-deacetylo-4-bromo-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny o wzorze 15
SCH.
(15)
PL231 214 Β1
Do roztworu /V-deacetylo-4-bromo-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny (100 mg, 0,22 mmol) w tetrahydrofuranie (10 ml) w temperaturze pokojowej dodano trietyloaminę (1 ml) oraz DMAP (41 mg, 0,33 mmol) i mieszano przez 20 minut, a następnie dodano chlorek propionylu (58 μΙ, 66 mmol) i dalej mieszano w temperaturze pokojowej do czasu zakończenia reakcji, kontrolowanej za pomocą chromatografii TLC. Następnie odsączono wytrącony chlorowodorek trietyloaminy, przesącz odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu i ekstrahowano roztworem HCI(aq) (0,5 M), a następnie wodą. Warstwę organiczną odparowano do sucha pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono przy użyciu chromatografu CombiFlash® stosując kolumnę wypełnioną SiC>2 oraz mieszaninę heksan:octan etylu przy wzrastającym gradiencie stężeń octanu etylu od 0 do 100%.
Otrzymano propanoamid /V-deacetylo-4-bromo-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny z wydajnością 87%.
ESI-MS (m/z): [M+H]+ 508, [M+Na]+ 530, [2M+Na]+ 1037.
13C NMR (101 MHz, CDCIs) δ 182,3, 173,8, 159,1, 151,2, 151,1, 150,4, 146,6, 137,4, 133,5, 130,2, 128,3, 126,2, 113,5, 61,6, 61,5, 61,0, 51,8, 34,7, 29,2, 29,0, 15,1,9,6.
1H NMR (403 MHz, CDCIs) δ 7,58 (d, J = 7,2 Hz, 1H), 7,40 (s, 1H), 7,26-7,22 (m, 1H), 7,09-7,04 (m, 1H), 4,64-4,52 (m, 1H), 3,97 (s, 3H), 3,95 (s, 3H), 3,63 (s, 3H), 3,27-3,22 (m, 1H), 2,44 (s, 3H), 2,34-2,20 (m, 4H), 1,89-1,77 (m, 1H), 1,10 (dd, J = 8,9, 6,3 Hz, 3H).
Przykład 7
Otrzymywanie 2-metylopropanoamidu /V-deacetylo-4-bromo-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny o wzorze 16
Postępowano jak w przykładzie 6 przy czym zamiast chlorku propionylu do mieszaniny reakcyjnej dodano chlorek izobutyrylu (70 μΙ, 66 mmol).
Otrzymano 2-metylopropanoamid /V-deacetylo-4-bromo-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny z wydajnością 64%.
ESI-MS (m/z): [M+H]+ 522, [M+Na]+ 544, [2M+Na]+ 1065.
13CNMR(101 MHz, CDCIs) δ 182,3, 177,0, 159,1, 151,1,150,9, 150,5, 146,6, 137,3, 134,6, 133,5, 130,2, 128,4, 126,1, 113,5, 61,7, 61,5, 61,0, 51,4, 35,2, 34,9, 29,1, 19,5, 19,5, 15,2.
1H NMR (403 MHz, CDCIs) δ 7,41 (s, 1H), 7,26-7,21 (m, 2H), 7,06 (d, J = 10,6 Hz, 1H), 4,644,54 (m, 1H), 3,98 (s, 3H), 3,97 (s, 3H), 3,65 (s, 3H), 3,24 (dd, J = 8,2, 3,2 Hz, 1H), 2,53 (dt, J = 13,8, 6,9 Hz, 1H), 2,45 (s, 3H), 2,24 (dt, J = 7,4, 4,0 Hz, 2H), 1,87-1,76 (m, 1H), 1,16 (dd, J = 6,9, 1,1 Hz, 6H).
Przykład 8
Otrzymywanie dekanoamidu /V-deacetylo-4-jodo-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny o wzorze 17
Do roztworu /V-deacetylo-4-jodo-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny (100 mg, 0,20 mmol) w tetrahydrofuranie (10 ml) w temperaturze pokojowej dodano trietyloaminę (1 ml) oraz DMAP (37 mg, 30 mmol) i mieszano przez 20 minut, a następnie dodano chlorek dekanoilu (125 μΙ, 0,60 mmol) i dalej mieszano w temperaturze pokojowej do czasu zakończenia reakcji, kontrolowanej za pomocą chromatografii TLC. Na
PL231 214 Β1 stępnie odsączono wytrącony chlorowodorek trietyloaminy, przesącz odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu i ekstrahowano roztworem HCI(aq) (0,5 M), a następnie wodą. Warstwę organiczną odparowano do sucha pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono przy użyciu chromatografu CombiFlash® stosując kolumnę wypełnioną S1O2 oraz mieszaninę heksan:octan etylu przy wzrastającym gradiencie stężeń octanu etylu od 0 do 100%.
Otrzymano dekanoamid /V-deacetylo-4-jodo-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny z wydajnością 90%.
ESI-MS (m/z): [M+H]+ 654, [2M+H]+ 1307.
13CNMR(101 MHz, CDCIs) δ 182,3, 173,2, 159,1, 153,4,151,4, 151,0, 145,6, 137,7, 136,8, 134,5, 129,7, 128,4, 126,1, 92,2, 61,6, 61,3, 60,7, 51,6, 36,3, 34,7, 34,5, 31,8, 29,3, 29,3, 29,3, 29,2, 25,5, 22,6, 15,1, 14,1.
1H NMR (403 MHz, CDCIs) δ 7,46 (d, J = 6,9 Hz, 1H), 7,41 (s, 1H), 7,23 (d, J = 10,3 Hz, 1H), 7,07 (d, J= 10,6 Hz, 1H), 4,58 (dt, J = 11,8, 6,9 Hz, 1H), 3,97 (s, 3H), 3,95 (s, 3H), 3,64 (s, 3H), 3,16 (dd, J = 13,9, 5,0 Hz, 1H), 2,45 (s, 3H), 2,39 (dd, J = 13,7, 6,3 Hz, 1H), 2,31-2,17 (m, 3H), 1,77 (td, J= 12,0, 5,4 Hz, 1H), 1,60 (dt, J= 15,3, 7,7 Hz, 2H), 1,32-1,20 (m, 12H), 0,86 (t, J = 6,9 Hz, 3H).
Przykład 9
Otrzymywanie 1,1-dietylomocznika /V-deacetylo-4-jodo-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny o wzorze 18
Postępowano jak w przykładzie 8 przy czym zamiast chlorku dekanoilu do mieszaniny reakcyjnej dodano chlorek dietylokarbamoilowy (76 μΙ, 0,60 mmol).
Otrzymano 1,1-dietylomocznik /V-deacetylo-4-jodo-10-demetoksy-10-metylotiokolchicyny z wydajnością 45%.
ESI-MS (m/z): [M+H]+ 599, [M+Na]+ 621, [2M+H]+ 1197, [2M+Na]+ 1219.
13CNMR(101 MHz, CDCIs) δ 182,2, 158,8, 156,0, 153,2,152,1, 151,4, 145,5, 137,6, 137,0, 134,3,
129,9, 128,9, 125,9, 92,1,61,7, 61,3, 60,7, 52,9, 41,0, 35,2, 34,8, 15,1, 13,9.
1H NMR (403 MHz, CDCIs) δ 7,42 (s, 1H), 7,14 (dd, J = 8,9, 3,8 Hz, 1H), 6,98-6,94 (m, 1H), 5,845,78 (m, 1H), 4,48 (dt, J = 11,7, 6,7 Hz, 1H), 3,89 (s, 3H), 3,87 (s, 3H), 3,58 (s, 3H), 3,24 (q, J = 7,1 Hz, 4H), 3,06 (dd, J= 13,8, 4,7 Hz, 1H), 2,36 (s, 3H), 2,31 (dd, J= 13,6, 6,2 Hz, 1H), 2,22-2,11 (m, 1H), 1,76 (td, J= 12,0, 5,3 Hz, 1H), 1,07 (t, J = 7,1 Hz, 6H).

Claims (19)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Amidowe pochodne /V-deacetylo-4-(bromo/chloro/jodo)-10-demetoksy-10-alkilotiokolchicyny o wzorze ogólnym 1
    Y (1)
    PL231 214 Β1 gdzie:
    - X oznacza Cl, Br lub I;
    - Y oznacza grupę alkilową prostą lub rozgałęzioną zawierającą od 1 do 4 atomów węgla;
    - R oznacza:
    • grupę alkilową prostą lub rozgałęzioną zawierającą od 1 do 10 atomów węgla, • grupę alkilową prostą zawierającą od 1 do 5 atomów węgla podstawioną w dowolnej pozycji łańcucha od 1 do 3 atomami halogenu, które mogą znajdować się zarówno przy tym samym jak i przy różnych atomach węgla, • grupę alkilową prostą zawierającą od 2 do 6 atomów węgla zawierającą w dowolnej pozycji łańcucha wiązania eterowe, • fenyl, • grupę aminową o wzorze ogólnym 2 R2 (2) gdzie podstawniki Ri, R2są różne lub takie same i oznaczają atom wodoru lub grupę alkilową prostą zawierającą od 1 do 4 atomów węgla.
  2. 2. Sposób otrzymywania amidów /V-deacetylo-4-(bromo/chloro/jodo)-10-demetoksy-10-alkilotiokolchicyny o wzorze ogólnym 1, w którym X, R i Y mają znaczenie podane w zastrzeżeniu 1, znamienny tym, że polega na reakcji pomiędzy związkiem o wzorze ogólnym 3, ogólnym 4, w którym R ma wyżej podane znaczenie w obecności zasady organicznej pełniącej rolę nukleofilowego katalizatora oraz aminy alifatycznej.
  3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że reakcje prowadzi się w rozpuszczalniku apolarnym chloroalifatycznym, aromatycznym lub w tetrahydrofuranie.
  4. 4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że reakcje prowadzi się w chloroformie, chlorku metylenu, toluenie, benzenie, tetrahydrofuranie.
  5. 5. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że korzystnie jako zasadę organiczną stosuje się pirydynę, 4-pirolidynopiridynę (PPY), 4-dimetylaminopirydynę (DMAP), najkorzystniej 4-dimetylaminopirydynę (DMAP).
  6. 6. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że korzystnie jako aminę alifatyczną stosuje się tributyloaminę, tripropyloaminę, triizobutyloaminę, triizopropyloaminę, diizopropyloaminę, /V,/V-diizopropyloetyloaminę, trietyloaminę, najkorzystniej trietyloaminę.
    PL231 214 Β1
  7. 7. Sposób otrzymywania amidów /V-deacetylo-4-(bromo/chloro/jodo)-10-demetoksy-1O-alkilotiokolchicyny o wzorze ogólnym 1, w którym X, R i Y mają znaczenie podane w zastrzeżeniu 1 znamienny tym, że polega na reakcji pomiędzy związkiem o wzorze ogólnym 3.
    w którym X i Y mają wyżej podane znaczenia a odpowiednim kwasem karboksylowym o wzorze ogólnym 5, (5) gdzie R ma wyżej podane znaczenie w obecności czynnika sprzęgającego oraz, zasady organicznej.
  8. 8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że reakcje prowadzi się w rozpuszczalniku apolarnym chloroalifatycznym, aromatycznym lub tetrahydrofuranie.
  9. 9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że reakcje prowadzi się w chloroformie, chlorku metylenu, toluenie, benzenie lub tetrahydrofuranie.
  10. 10. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że reakcje prowadzi się w rozpuszczalniku polarnym aprotycznym - prostym nitrylu, korzystnie acetonitrylu lub prostym trzeciorzędowym amidzie, korzystnie dimetyloformamidzie.
  11. 11. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że jako czynnik sprzęgający stosuje się heksafluorofosforan 2-(7-aza-1 H-benzotriazol-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametylomocznika lub Λ/,Λ/'-dicykloheksylokarbodiimid.
  12. 12. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że gdy jako czynnik sprzęgając stosuje się N,N'-dicykloheksylokarbodiimid to dodatkowo stosuje się kwas p-toluenosulfonowy lub /V-hydroksysukcynoimid lub 3-hydroksy-4-keto-1,2,3-benzotriazynę lub /V-hydroksybenzotriazol.
  13. 13. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że jako zasadę organiczną stosuje się pirydynę lub jej pochodne, korzystnie pirydynę, 4-pirolidynopiridynę (PPY), 4-dimetylaminopirydynę (DMAP), najkorzystniej 4-pirolidynopiridynę (PPY).
  14. 14. Zastosowanie amidowych pochodnych /V-deacetylo-4-(bromo/chloro/jodo)-10-demetoksy-10-alkilotiokolchicyny o wzorze ogólnym 1 gdzie:
    - X oznacza Cl, Br lub I;
    PL231 214 Β1
    - Υ oznacza grupę alkilową prostą lub rozgałęzioną zawierającą od 1 do 4 atomów węgla;
    - R oznacza:
    • grupę alkilową prostą lub rozgałęzioną zawierającą od 1 do 10 atomów węgla, • grupę alkilową prostą zawierającą od 1 do 5 atomów węgla podstawioną w dowolnej pozycji łańcucha od 1 do 3 atomami halogenu, które mogą znajdować się zarówno przy tym samym jak i przy różnych atomach węgla, • grupę alkilową prostą zawierającą od 2 do 6 atomów węgla zawierającą w dowolnej pozycji łańcucha wiązania eterowe, • fenyl, • grupę aminową o wzorze ogólnym 2
    R2 (2) gdzie: podstawniki Ri, R2 są różne lub takie same i oznaczają atom wodoru lub grupę alkilową prostą zawierającą od 1 do 4 atomów węgla, do przygotowania preparatów leczniczych stosowanych w terapii przeciwnowotworowej.
  15. 15. Zastosowanie według zastrz. 14, znamienne tym, że amidowe pochodne /V-deacetylo-4-(bromo/chloro/jodo)-10-demetoksy-10-alkilotiokolchicyny są użyte do sporządzania leków przydatnych w chemioterapii ludzkiego gruczolaka płuc.
  16. 16. Zastosowanie według zastrz. 14, znamienne tym, że amidowe pochodne /V-deacetylo-4-(bromo/chloro/jodo)-10-demetoksy-10-alkilotiokolchicyny są użyte do sporządzania leków przydatnych w chemioterapii ludzkiego gruczolaka piersi.
  17. 17. Zastosowanie według zastrz. 14, znamienne tym, że amidowe pochodne /V-deacetylo-4-(bromo/chloro/jodo)-10-demetoksy-10-alkilotiokolchicyny są użyte do sporządzania leków przydatnych w chemioterapii ludzkiego gruczolaka jelita grubego.
  18. 18. Zastosowanie według zastrz. 14, znamienne tym, że amidowe pochodne /V-deacetylo-4-(bromo/chloro/jodo)-10-demetoksy-10-alkilotiokolchicyny są użyte do sporządzania leków przydatnych w chemioterapii ludzkiego gruczolaka jelita grubego wrażliwego na doksorubicynę.
  19. 19. Zastosowanie według zastrz. 14 znamienne tym, że amidowe pochodne /V-deacetylo-4-(bromo/chloro/jodo)-10-demetoksy-10-alkilotiokolchicyny są użyte do sporządzania leków przydatnych w chemioterapii ludzkiego gruczolaka jelita grubego opornego na doksorubicynę.
PL424866A 2018-03-13 2018-03-13 Pochodne kolchicyny, sposób ich wytwarzania i zastosowanie PL231214B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL424866A PL231214B1 (pl) 2018-03-13 2018-03-13 Pochodne kolchicyny, sposób ich wytwarzania i zastosowanie

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL424866A PL231214B1 (pl) 2018-03-13 2018-03-13 Pochodne kolchicyny, sposób ich wytwarzania i zastosowanie

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL424866A1 PL424866A1 (pl) 2018-08-13
PL231214B1 true PL231214B1 (pl) 2019-02-28

Family

ID=63112927

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL424866A PL231214B1 (pl) 2018-03-13 2018-03-13 Pochodne kolchicyny, sposób ich wytwarzania i zastosowanie

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL231214B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL424866A1 (pl) 2018-08-13

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP6951767B2 (ja) 抗癌薬として使用される複素環式化合物
CA2730314C (en) Bicyclic compounds having antimitotic and/or antitumor activity and methods of use thereof
Kim et al. Synthesis and cytotoxicity of 1-substituted 2-methyl-1H-imidazo [4, 5-g] phthalazine-4, 9-dione derivatives
Sidoryk et al. The synthesis of indolo [2, 3-b] quinoline derivatives with a guanidine group: Highly selective cytotoxic agents
AU2021217480B2 (en) Compounds constituting C20-modified salinomycin derivatives, a method for obtaining the same, a composition containing the same, a use of said compounds and a method for obtaining an intermediate product
SK15012000A3 (sk) Ekteinascidínová zlúčenina, farmaceutický prostriedok, ktorý ju obsahuje, a jej použitie
Li et al. Synthesis and anti-tumor activity of nitrogen-containing derivatives of the natural product diphyllin
CN112110977A (zh) 一类雷公藤红素衍生物、其制备方法及用途
CN107266461A (zh) 一种烷氧基二苯并吖庚因类化合物、其制备方法及医药用途
CA3029911C (en) Antimetastatic 2h-selenopheno[3,2-h]chromenes, synthesis thereof, and methods of using same agents
Qiao et al. Method to build 2, 4-substituted selenazole from β-azido diselenide and carboxylic acid: A formal synthesis of selenazofurin
JP2010516790A (ja) 新規なビンブラスチン誘導体、その調製方法と用途、及び該誘導体を含む医薬組成物
PL231214B1 (pl) Pochodne kolchicyny, sposób ich wytwarzania i zastosowanie
EP3042913B1 (en) Cyclic peptide compound, and preparation method, pharmaceutical composition and use thereof
WO2013132262A1 (en) Picropodophyllin derivatives
CN112940050A (zh) 二茂铁衍生物及其制备方法和用途
PL231213B1 (pl) Pochodne kolchicyny, sposób ich wytwarzania i zastosowanie
HUP0302905A2 (hu) Triazolo-epotilon-analógok, eljárás az előállításukra és ezeket tartalmazó gyógyszerkészítmények
CN107253949B (zh) 一类硫杂吴茱萸次碱化合物及其在抗肿瘤药物中的应用
Zhao et al. Synthesis of dual target CPT-Ala-Nor conjugates and their biological activity evaluation
PL225349B1 (pl) Pochodne 2’,5’-dideoksy-5-fluorourydyny o działaniu cytotoksycznym, sposób ich wytwarzania i zastosowanie
Anastassova et al. SYNTHESIS OF NEW TRIAZOLE AND THIADIAZOLE DERIVATIVES OF THE N, N'-DISUBSTITUTED BENZIMIDAZOLE-2-THIONE AND EVALUATION OF THEIR ANTITUMOR POTENTIAL.
DK161833B (da) Analogifremgangsmaade til fremstilling af n-(vinblastinoyl-23)-derivater af aminosyrer eller farmaceutisk acceptable syreadditionssalte deraf
CN104610247B (zh) 一种半合成紫杉烷衍生物及其制备方法和应用
CN110724076B (zh) 对芳基二甲酰胺类化合物、包含其的药物组合物、其制备方法及其用途