PL231392B1 - Sposób wytwarzania koniugatu doksorubicyny z transferyną - Google Patents
Sposób wytwarzania koniugatu doksorubicyny z transferynąInfo
- Publication number
- PL231392B1 PL231392B1 PL402896A PL40289613A PL231392B1 PL 231392 B1 PL231392 B1 PL 231392B1 PL 402896 A PL402896 A PL 402896A PL 40289613 A PL40289613 A PL 40289613A PL 231392 B1 PL231392 B1 PL 231392B1
- Authority
- PL
- Poland
- Prior art keywords
- doxorubicin
- conjugate
- transferrin
- concentration
- mmol
- Prior art date
Links
- AOJJSUZBOXZQNB-TZSSRYMLSA-N Doxorubicin Chemical compound O([C@H]1C[C@@](O)(CC=2C(O)=C3C(=O)C=4C=CC=C(C=4C(=O)C3=C(O)C=21)OC)C(=O)CO)[C@H]1C[C@H](N)[C@H](O)[C@H](C)O1 AOJJSUZBOXZQNB-TZSSRYMLSA-N 0.000 title claims description 102
- 229960004679 doxorubicin Drugs 0.000 title claims description 50
- 102000004338 Transferrin Human genes 0.000 title claims description 23
- 108090000901 Transferrin Proteins 0.000 title claims description 23
- 239000012581 transferrin Substances 0.000 title claims description 23
- 238000000034 method Methods 0.000 title description 17
- 230000008569 process Effects 0.000 title description 7
- FAPWRFPIFSIZLT-UHFFFAOYSA-M Sodium chloride Chemical compound [Na+].[Cl-] FAPWRFPIFSIZLT-UHFFFAOYSA-M 0.000 claims description 18
- 239000000243 solution Substances 0.000 claims description 14
- HZAXFHJVJLSVMW-UHFFFAOYSA-N 2-Aminoethan-1-ol Chemical compound NCCO HZAXFHJVJLSVMW-UHFFFAOYSA-N 0.000 claims description 12
- SXRSQZLOMIGNAQ-UHFFFAOYSA-N Glutaraldehyde Chemical compound O=CCCCC=O SXRSQZLOMIGNAQ-UHFFFAOYSA-N 0.000 claims description 10
- JKMHFZQWWAIEOD-UHFFFAOYSA-N 2-[4-(2-hydroxyethyl)piperazin-1-yl]ethanesulfonic acid Chemical compound OCC[NH+]1CCN(CCS([O-])(=O)=O)CC1 JKMHFZQWWAIEOD-UHFFFAOYSA-N 0.000 claims description 9
- 239000007995 HEPES buffer Substances 0.000 claims description 9
- 239000000203 mixture Substances 0.000 claims description 9
- 239000011780 sodium chloride Substances 0.000 claims description 9
- 108010020113 doxorubicin-transferrin conjugate Proteins 0.000 claims description 8
- 239000000872 buffer Substances 0.000 claims description 7
- 238000000502 dialysis Methods 0.000 claims description 5
- 239000006228 supernatant Substances 0.000 claims description 5
- 125000000539 amino acid group Chemical group 0.000 claims description 4
- 239000007864 aqueous solution Substances 0.000 claims description 3
- 238000005119 centrifugation Methods 0.000 claims description 3
- 238000004440 column chromatography Methods 0.000 claims description 3
- 239000012153 distilled water Substances 0.000 claims description 3
- 238000004519 manufacturing process Methods 0.000 claims description 3
- 238000002156 mixing Methods 0.000 claims description 3
- 238000012544 monitoring process Methods 0.000 claims description 3
- 230000002829 reductive effect Effects 0.000 claims description 3
- XLYOFNOQVPJJNP-UHFFFAOYSA-N water Chemical compound O XLYOFNOQVPJJNP-UHFFFAOYSA-N 0.000 claims description 3
- 150000004985 diamines Chemical class 0.000 claims description 2
- SUMDYPCJJOFFON-UHFFFAOYSA-N isethionic acid Chemical compound OCCS(O)(=O)=O SUMDYPCJJOFFON-UHFFFAOYSA-N 0.000 claims description 2
- 239000012451 post-reaction mixture Substances 0.000 claims 1
- 239000000562 conjugate Substances 0.000 description 53
- 210000004027 cell Anatomy 0.000 description 31
- 229940079593 drug Drugs 0.000 description 11
- 239000003814 drug Substances 0.000 description 11
- 230000000694 effects Effects 0.000 description 11
- 206010028980 Neoplasm Diseases 0.000 description 10
- 230000015572 biosynthetic process Effects 0.000 description 10
- 238000002474 experimental method Methods 0.000 description 9
- 238000002360 preparation method Methods 0.000 description 9
- 238000003786 synthesis reaction Methods 0.000 description 8
- 201000011510 cancer Diseases 0.000 description 7
- 210000005170 neoplastic cell Anatomy 0.000 description 7
- 235000018102 proteins Nutrition 0.000 description 7
- 102000004169 proteins and genes Human genes 0.000 description 7
- 108090000623 proteins and genes Proteins 0.000 description 7
- 238000011160 research Methods 0.000 description 7
- 229940045799 anthracyclines and related substance Drugs 0.000 description 6
- 238000002512 chemotherapy Methods 0.000 description 6
- 239000002246 antineoplastic agent Substances 0.000 description 5
- 208000032839 leukemia Diseases 0.000 description 5
- 239000003642 reactive oxygen metabolite Substances 0.000 description 5
- PWKSKIMOESPYIA-BYPYZUCNSA-N L-N-acetyl-Cysteine Chemical compound CC(=O)N[C@@H](CS)C(O)=O PWKSKIMOESPYIA-BYPYZUCNSA-N 0.000 description 4
- 229960004308 acetylcysteine Drugs 0.000 description 4
- 229940041181 antineoplastic drug Drugs 0.000 description 4
- 230000008859 change Effects 0.000 description 4
- 239000000126 substance Substances 0.000 description 4
- 231100000331 toxic Toxicity 0.000 description 4
- 230000002588 toxic effect Effects 0.000 description 4
- 210000004881 tumor cell Anatomy 0.000 description 4
- HPZOOQSXPMEJBV-ODCFVKFUSA-N Tirilazad mesylate Chemical compound CS(O)(=O)=O.O=C([C@@H]1[C@@]2(C)CC=C3[C@@]4(C)C=CC(=O)C=C4CC[C@H]3[C@@H]2C[C@H]1C)CN(CC1)CCN1C(N=1)=CC(N2CCCC2)=NC=1N1CCCC1 HPZOOQSXPMEJBV-ODCFVKFUSA-N 0.000 description 3
- 102000007238 Transferrin Receptors Human genes 0.000 description 3
- 108010033576 Transferrin Receptors Proteins 0.000 description 3
- 229940009456 adriamycin Drugs 0.000 description 3
- 239000008280 blood Substances 0.000 description 3
- 210000004369 blood Anatomy 0.000 description 3
- 230000021615 conjugation Effects 0.000 description 3
- 231100000433 cytotoxic Toxicity 0.000 description 3
- 230000001472 cytotoxic effect Effects 0.000 description 3
- 231100000135 cytotoxicity Toxicity 0.000 description 3
- 230000003013 cytotoxicity Effects 0.000 description 3
- 230000034994 death Effects 0.000 description 3
- 238000012377 drug delivery Methods 0.000 description 3
- 210000005087 mononuclear cell Anatomy 0.000 description 3
- 230000001225 therapeutic effect Effects 0.000 description 3
- 208000024893 Acute lymphoblastic leukemia Diseases 0.000 description 2
- 208000014697 Acute lymphocytic leukaemia Diseases 0.000 description 2
- 206010006187 Breast cancer Diseases 0.000 description 2
- 208000026310 Breast neoplasm Diseases 0.000 description 2
- 229940124101 Caspase 3 inhibitor Drugs 0.000 description 2
- 102100025064 Cellular tumor antigen p53 Human genes 0.000 description 2
- 230000005778 DNA damage Effects 0.000 description 2
- 231100000277 DNA damage Toxicity 0.000 description 2
- 102000004190 Enzymes Human genes 0.000 description 2
- 108090000790 Enzymes Proteins 0.000 description 2
- 208000006664 Precursor Cell Lymphoblastic Leukemia-Lymphoma Diseases 0.000 description 2
- 230000002378 acidificating effect Effects 0.000 description 2
- 230000009471 action Effects 0.000 description 2
- 239000003963 antioxidant agent Substances 0.000 description 2
- 230000003078 antioxidant effect Effects 0.000 description 2
- 230000001640 apoptogenic effect Effects 0.000 description 2
- 230000008901 benefit Effects 0.000 description 2
- 238000006243 chemical reaction Methods 0.000 description 2
- 239000000824 cytostatic agent Substances 0.000 description 2
- 230000001085 cytostatic effect Effects 0.000 description 2
- 230000001419 dependent effect Effects 0.000 description 2
- 238000011161 development Methods 0.000 description 2
- 230000018109 developmental process Effects 0.000 description 2
- 201000010099 disease Diseases 0.000 description 2
- 208000037265 diseases, disorders, signs and symptoms Diseases 0.000 description 2
- 238000009826 distribution Methods 0.000 description 2
- 239000003937 drug carrier Substances 0.000 description 2
- 210000001163 endosome Anatomy 0.000 description 2
- 229940088598 enzyme Drugs 0.000 description 2
- 238000013467 fragmentation Methods 0.000 description 2
- 238000006062 fragmentation reaction Methods 0.000 description 2
- 238000000338 in vitro Methods 0.000 description 2
- 239000002105 nanoparticle Substances 0.000 description 2
- 229920000642 polymer Polymers 0.000 description 2
- 238000011533 pre-incubation Methods 0.000 description 2
- XJMOSONTPMZWPB-UHFFFAOYSA-M propidium iodide Chemical compound [I-].[I-].C12=CC(N)=CC=C2C2=CC=C(N)C=C2[N+](CCC[N+](C)(CC)CC)=C1C1=CC=CC=C1 XJMOSONTPMZWPB-UHFFFAOYSA-M 0.000 description 2
- XNSAINXGIQZQOO-SRVKXCTJSA-N protirelin Chemical compound NC(=O)[C@@H]1CCCN1C(=O)[C@@H](NC(=O)[C@H]1NC(=O)CC1)CC1=CN=CN1 XNSAINXGIQZQOO-SRVKXCTJSA-N 0.000 description 2
- 239000011541 reaction mixture Substances 0.000 description 2
- 230000004083 survival effect Effects 0.000 description 2
- 231100000057 systemic toxicity Toxicity 0.000 description 2
- 208000036762 Acute promyelocytic leukaemia Diseases 0.000 description 1
- OYPRJOBELJOOCE-UHFFFAOYSA-N Calcium Chemical compound [Ca] OYPRJOBELJOOCE-UHFFFAOYSA-N 0.000 description 1
- 208000031229 Cardiomyopathies Diseases 0.000 description 1
- 206010048610 Cardiotoxicity Diseases 0.000 description 1
- 208000024172 Cardiovascular disease Diseases 0.000 description 1
- 108090000397 Caspase 3 Proteins 0.000 description 1
- 102100029855 Caspase-3 Human genes 0.000 description 1
- 102100026548 Caspase-8 Human genes 0.000 description 1
- 108090000538 Caspase-8 Proteins 0.000 description 1
- 102100026550 Caspase-9 Human genes 0.000 description 1
- 108090000566 Caspase-9 Proteins 0.000 description 1
- 102000005927 Cysteine Proteases Human genes 0.000 description 1
- 108010005843 Cysteine Proteases Proteins 0.000 description 1
- 102100030497 Cytochrome c Human genes 0.000 description 1
- 108010075031 Cytochromes c Proteins 0.000 description 1
- 230000033616 DNA repair Effects 0.000 description 1
- 230000004568 DNA-binding Effects 0.000 description 1
- 108010067770 Endopeptidase K Proteins 0.000 description 1
- 230000010337 G2 phase Effects 0.000 description 1
- 206010019280 Heart failures Diseases 0.000 description 1
- 208000017604 Hodgkin disease Diseases 0.000 description 1
- 208000021519 Hodgkin lymphoma Diseases 0.000 description 1
- 208000010747 Hodgkins lymphoma Diseases 0.000 description 1
- 101000766306 Homo sapiens Serotransferrin Proteins 0.000 description 1
- 206010061216 Infarction Diseases 0.000 description 1
- 208000015914 Non-Hodgkin lymphomas Diseases 0.000 description 1
- 206010033128 Ovarian cancer Diseases 0.000 description 1
- 206010061535 Ovarian neoplasm Diseases 0.000 description 1
- 102000004316 Oxidoreductases Human genes 0.000 description 1
- 108090000854 Oxidoreductases Proteins 0.000 description 1
- 102000035195 Peptidases Human genes 0.000 description 1
- 108091005804 Peptidases Proteins 0.000 description 1
- 102000012338 Poly(ADP-ribose) Polymerases Human genes 0.000 description 1
- 108010061844 Poly(ADP-ribose) Polymerases Proteins 0.000 description 1
- 229920000776 Poly(Adenosine diphosphate-ribose) polymerase Polymers 0.000 description 1
- 208000033826 Promyelocytic Acute Leukemia Diseases 0.000 description 1
- 102000001708 Protein Isoforms Human genes 0.000 description 1
- 108010029485 Protein Isoforms Proteins 0.000 description 1
- 239000002262 Schiff base Substances 0.000 description 1
- 150000004753 Schiff bases Chemical class 0.000 description 1
- 229920005654 Sephadex Polymers 0.000 description 1
- 239000012507 Sephadex™ Substances 0.000 description 1
- 206010041067 Small cell lung cancer Diseases 0.000 description 1
- 241000700605 Viruses Species 0.000 description 1
- 238000000246 agarose gel electrophoresis Methods 0.000 description 1
- 239000003817 anthracycline antibiotic agent Substances 0.000 description 1
- 230000000259 anti-tumor effect Effects 0.000 description 1
- 238000003782 apoptosis assay Methods 0.000 description 1
- 230000006907 apoptotic process Effects 0.000 description 1
- 238000013459 approach Methods 0.000 description 1
- 210000001185 bone marrow Anatomy 0.000 description 1
- 239000011575 calcium Substances 0.000 description 1
- 229910052791 calcium Inorganic materials 0.000 description 1
- 230000005907 cancer growth Effects 0.000 description 1
- 231100000259 cardiotoxicity Toxicity 0.000 description 1
- 230000032823 cell division Effects 0.000 description 1
- 210000000170 cell membrane Anatomy 0.000 description 1
- 230000004663 cell proliferation Effects 0.000 description 1
- 230000004700 cellular uptake Effects 0.000 description 1
- 238000012512 characterization method Methods 0.000 description 1
- 230000010428 chromatin condensation Effects 0.000 description 1
- 230000001684 chronic effect Effects 0.000 description 1
- 150000001875 compounds Chemical class 0.000 description 1
- 238000013270 controlled release Methods 0.000 description 1
- 210000000805 cytoplasm Anatomy 0.000 description 1
- 229940127089 cytotoxic agent Drugs 0.000 description 1
- 239000000412 dendrimer Substances 0.000 description 1
- 229920000736 dendritic polymer Polymers 0.000 description 1
- 238000012137 double-staining Methods 0.000 description 1
- 230000002526 effect on cardiovascular system Effects 0.000 description 1
- 230000008030 elimination Effects 0.000 description 1
- 238000003379 elimination reaction Methods 0.000 description 1
- 230000012202 endocytosis Effects 0.000 description 1
- 210000000981 epithelium Anatomy 0.000 description 1
- 239000012467 final product Substances 0.000 description 1
- 238000002073 fluorescence micrograph Methods 0.000 description 1
- 238000000799 fluorescence microscopy Methods 0.000 description 1
- 230000002496 gastric effect Effects 0.000 description 1
- 210000002149 gonad Anatomy 0.000 description 1
- 206010073071 hepatocellular carcinoma Diseases 0.000 description 1
- 231100000844 hepatocellular carcinoma Toxicity 0.000 description 1
- 231100000171 higher toxicity Toxicity 0.000 description 1
- 230000013632 homeostatic process Effects 0.000 description 1
- 230000005847 immunogenicity Effects 0.000 description 1
- 238000010874 in vitro model Methods 0.000 description 1
- 238000011534 incubation Methods 0.000 description 1
- 230000006698 induction Effects 0.000 description 1
- 230000006882 induction of apoptosis Effects 0.000 description 1
- 230000005764 inhibitory process Effects 0.000 description 1
- 230000003993 interaction Effects 0.000 description 1
- 230000003834 intracellular effect Effects 0.000 description 1
- 150000002500 ions Chemical class 0.000 description 1
- 230000002427 irreversible effect Effects 0.000 description 1
- 239000003446 ligand Substances 0.000 description 1
- 230000000670 limiting effect Effects 0.000 description 1
- 150000002632 lipids Chemical class 0.000 description 1
- 239000002502 liposome Substances 0.000 description 1
- 239000007788 liquid Substances 0.000 description 1
- -1 maleimide aldehyde Chemical class 0.000 description 1
- 238000004949 mass spectrometry Methods 0.000 description 1
- 238000001819 mass spectrum Methods 0.000 description 1
- 238000005259 measurement Methods 0.000 description 1
- 230000001404 mediated effect Effects 0.000 description 1
- 239000000693 micelle Substances 0.000 description 1
- 210000001700 mitochondrial membrane Anatomy 0.000 description 1
- 230000004048 modification Effects 0.000 description 1
- 238000012986 modification Methods 0.000 description 1
- 230000004660 morphological change Effects 0.000 description 1
- 230000036457 multidrug resistance Effects 0.000 description 1
- 210000004165 myocardium Anatomy 0.000 description 1
- 239000002071 nanotube Substances 0.000 description 1
- 230000001613 neoplastic effect Effects 0.000 description 1
- 150000002902 organometallic compounds Chemical class 0.000 description 1
- 230000004792 oxidative damage Effects 0.000 description 1
- 230000036961 partial effect Effects 0.000 description 1
- 230000002093 peripheral effect Effects 0.000 description 1
- 230000035790 physiological processes and functions Effects 0.000 description 1
- INAAIJLSXJJHOZ-UHFFFAOYSA-N pibenzimol Chemical compound C1CN(C)CCN1C1=CC=C(N=C(N2)C=3C=C4NC(=NC4=CC=3)C=3C=CC(O)=CC=3)C2=C1 INAAIJLSXJJHOZ-UHFFFAOYSA-N 0.000 description 1
- 239000000580 polymer-drug conjugate Substances 0.000 description 1
- 238000004393 prognosis Methods 0.000 description 1
- 230000005522 programmed cell death Effects 0.000 description 1
- 230000035755 proliferation Effects 0.000 description 1
- 229940024999 proteolytic enzymes for treatment of wounds and ulcers Drugs 0.000 description 1
- 238000000746 purification Methods 0.000 description 1
- 150000003212 purines Chemical class 0.000 description 1
- 150000003230 pyrimidines Chemical class 0.000 description 1
- 102000005962 receptors Human genes 0.000 description 1
- 108020003175 receptors Proteins 0.000 description 1
- 230000009467 reduction Effects 0.000 description 1
- 230000008439 repair process Effects 0.000 description 1
- 238000000926 separation method Methods 0.000 description 1
- 210000002966 serum Anatomy 0.000 description 1
- 208000000587 small cell lung carcinoma Diseases 0.000 description 1
- 150000003384 small molecules Chemical class 0.000 description 1
- 238000001228 spectrum Methods 0.000 description 1
- 230000001502 supplementing effect Effects 0.000 description 1
- 238000012360 testing method Methods 0.000 description 1
- 238000002560 therapeutic procedure Methods 0.000 description 1
- 230000036962 time dependent Effects 0.000 description 1
- 210000001519 tissue Anatomy 0.000 description 1
- 230000001988 toxicity Effects 0.000 description 1
- 231100000419 toxicity Toxicity 0.000 description 1
- 230000032258 transport Effects 0.000 description 1
- 230000001960 triggered effect Effects 0.000 description 1
- 230000003612 virological effect Effects 0.000 description 1
Landscapes
- Medicinal Preparation (AREA)
- Saccharide Compounds (AREA)
- Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
Description
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania koniugatu doksorubicyny z transferyną, znajdującego zastosowanie jako preparat o działaniu przeciwnowotworowym, zwłaszcza w chemioterapii nowotworów litych jak i białaczek.
Doksorubicyna (DOX) jest antybiotykiem antracyklinowym, szeroko stosowanym jako cytostatyk w chemioterapii nowotworów, zwłaszcza białaczek, chłoniaków ziarnicznych i nieziarnicznych, raka sutka, drobnokomórkowego raka płuc i raka jajnika. Działanie doksorubicyny polega na wejściu w trwały kompleks z helisą DNA, co uniemożliwia dalszy podział komórki i doprowadza do jej śmierci. Ponadto doksorubicyna aktywuje powstawanie wiązania białko p53 - DNA. Białko p53, nazywane jest strażnikiem genomu i odgrywa kluczową rolę w indukcji apoptozy, a przeprowadzone dotychczas badania sugerują, że białko to pełni ważną funkcję w cytotoksyczności antracyklin [Szmit S., Szczylik C. Doksorubicyny pegylowane, a ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych. Współczesna Onkologia; 13: 1-82 (2009)].
Zastosowanie w leczeniu nowotworów cytostatyków małocząsteczkowych, o wysokiej toksyczności ogólnoustrojowej i niskiej selektywności wiąże się z częstym występowaniem wielu niepożądanych efektów ubocznych. Na negatywne skutki chemioterapii szczególnie narażone są szybko dzielące się komórki szpiku kostnego, nabłonka przewodu pokarmowego i gonad. Głównymi efektami ubocznymi terapii antracyklinami jest kardiomiopatia, podczas trwania której rokowania dla pacjenta są gorsze niż w pozawałowej niewydolności serca. Prawdopodobieństwo pojawienia się i rozwoju choroby sercowo -naczyniowej wzrasta wraz z łączną podawaną dawką leku. Doksorubicyna w stężeniu powyżej 550 mg/m2 powoduje istotne i nieodwracalne zmiany w komórkach mięśnia serca. Bardzo często dochodzi do przerwania leczenia antracyklinami z uwagi na zbyt duże ryzyko śmierci pacjenta. Innym czynnikiem ograniczającym efektywność chemioterapii jest oporność komórek nowotworowych na leki. Zjawisko oporności wielolekowej jest zasadniczym problemem współczesnej chemioterapii [Mordente A., Meucci E., Silvestrini A., Martorana GE., Giardina B. New developments in anthracycline-induced cardiotoxicity. Current Medicinal Chemistry; 16: 1656-1672 (2009)].
Powszechnie stosowane leki przeciwnowotworowe są związkami o niewielkiej masie cząsteczkowej, których głównymi wadami są: krótki okres półtrwania, niekorzystna biodystrybucja i niska selektywność. Dlatego obecnie w chemioterapii coraz częściej stosuje się przenośniki leków, głównie po to, aby lek w większej ilości docierał do komórek nowotworowych pozostawiając nienaruszone komórki zdrowe. Ponadto zastosowanie nośników leków ma na celu zredukowanie toksyczności ogólnoustrojowej przy jednoczesnym doprowadzeniu do kontrolowanego uwalniania chemioterapeutyku. Do puli systemów dostarczania leków (DDS, ang. drug delivery systems) można zaliczyć substancje o charakterze polimerów (polimerowe nanocząstki, micele, dendrymery), lipidów (liposomy), wirusów (wirusowe nanocząstki), a nawet związków metaloorganicznych (nanorurki) [Nevozhay D., Kańska U., Budzyńska R., Boratyński J. Współczesny stan badań nad koniugatami i innymi systemami dostarczania leków w leczeniu schorzeń nowotworowych i innych jednostek chorobowych. Postępy Higieny i Medycyny Doświadczalnej; 61: 350-360 (2007)].
Duże nadzieje na zminimalizowanie ograniczeń wynikających z ogólnotoksycznego działania antracyklin są związane z białkowymi koniugatami leków przeciwnowotworowych. Za ich zastosowaniem przemawia głównie niska immunogenność i wysoka uniwersalność, co skutkować może zniwelowaniem ubocznych efektów leczenia substancjami małocząsteczkowym. Ponadto koniugaty leków przeciwnowotworowych z większym prawdopodobieństwem docierają do miejsca docelowego - komórek nowotworowych, jeżeli mogą być ligandem dla receptorów powierzchniowych tychże komórek [Duncan R., Vicent MJ, Greco F. Polymer-drug conjugates: towards a novel approach for the treatment of endrocinerelated cancer. Endocrine-Related Cancer; 12: 189-199 (2005)].
Jednym z takich białek jest transferyna [TRF, ang. transferrin]. Biorąc pod uwagę fizjologiczną funkcję jaką pełni transferyna oraz dotychczas przedstawione wyniki badań, białko to wydaje się być idealne do pełnienia funkcji nośnika dla substancji terapeutycznych. Dla ograniczenia nieselektywnego działania leków przeciwnowotworowych istotny jest fakt istnienia nadekspresji receptorów dla transferyny w komórkach nowotworowych w porównaniu z komórkami prawidłowymi, co pozwala m.in. na skuteczniejsze dostarczanie leku do tkanki guza i redukcję efektów ubocznych [Łubgan D., Marczak A., Distel L., Jóźwiak Z. Koniugaty transferyny - nadzieja w walce z nowotworami. Postępy Biochemii; 52: 72-79 (2006)].
W znanym stanie techniki propozycja stworzenie koniugatu doksorubicyny z transferyną została zaproponowana przez grupę Fritzer M. i wsp. [Fritzer M., Barabas K., Szuts V., Berczi A., Szekeres T.,
PL 231 392 B1
Faulk W.P., Goldenberg H. Cytotoxicity of a transferrin-adriamycin conjugate to anthracycline-resistant cells. Int J Cancer. 1992 Oct 21; 52(4): 619-23] i była połączeniem transferyny i doksorubicyny. Jako łącznik pomiędzy dwoma składowymi koniugatu został zastosowany aldehyd glutarowy. Synteza prowadzona była w temperaturze pokojowej. Brak jest informacji na temat szczegółów syntezy koniugatu DOX-TRF. Cytotoksyczne działanie preparatu zostało zbadane na komórkach ostrej białaczki promielocytarnej, zarówno wrażliwych jak i opornych na doksorubicynę. Mimo, że koniugat DOX-TRF w porównaniu z wolną doksorubicyną charakteryzował się wyższą toksycznością, prace nad jego efektywnością w terapii zostały zaprzestane na wczesnych etapach badań in vitro. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy okazała się słaba charakterystyka otrzymanego koniugatu.
Próby udoskonalenia charakterystyki koniugatu DOX-TRF podjął w swoich badaniach Berczi A. i wsp. [Berczi A., Barabas K., Sizensky J.A., Faulk W.P. Adriamycin conjugates of human transferrin bind transferrin receptors and kill K562 and HL60 cells. Arch Biochem Biophys. 1993 Jan; 300(1): 356 -63], dokonując m.in. rozdziału elektroforetycznego koniugatu doksorubicyny z transferyną i wykazując, że doksorubicyna jest faktyczną składową badanego preparatu. Koniugat DOX-TRF był otrzymywany w procesie syntezy prowadzonej w temperaturze pokojowej, poprzez wymieszanie składników według następującej kolejności wprowadzania do strefy reakcji: doksorubicyna, transferyna, aldehyd glutarowy, etanoloamina, przy czym objętościowy stosunek powyższych składników wynosił 1 : 1 : 1 : 0,8. Brak jest informacji dotyczących potwierdzenia stabilności syntezowanego koniugatu w osoczu. Badania nad koniugatem DOX-TRF wykazały, że w środowisku wewnątrzkomórkowym nie posiadał on zdolności interkalowania do DNA. Dalsze eksperymenty ograniczyły się jedynie do wykazania cytotoksycznego efektu koniugatu DOX-TRF na komórkach m.in. raka wątrobokomórkowego, czy nowotworu piersi [Faulk W.P., Barabas K., Sun I.L., Crane F.L. Transferrin-adriamycin conjugates which inhibit tumor cell proliferation without interaction with DNA inhibit plasma membrane oxidoreductase and proton release in K562 cells. Biochem Int. 1991 Dec; 25(5): 815-22].
Inną modyfikacją syntezy koniugatu DOX-TRF było zastosowanie aldehydu maleimidowego jako łącznika między białkiem a doksorubicyną. Pomimo, że taki preparat wydawał się posiadać właściwości obniżające wzrost komórek nowotworowych, to jednak nie znalazł on zastosowania, ponieważ dość żmudna i pracochłonna była jego synteza, a końcowy produkt procesu koniugacji okazał się wieloskładnikowy i niejednorodny, ze szczególnym uwzględnieniem dwóch izoform koniugatu określanych jako Thf1 i Thf2 [Kratz F., Beyer U., Roth T., Tarasova N., Collery P., Lechenault F., Cazabat A., Schumacher P., Unger C., Falken U. Transferrin conjugates of doxorubicin: synthesis, characterization, cellular uptake, and in vitro efficacy. J Pharm Sci. 1998 Mar; 87(3): 338-46 ].
Prowadzone badania nad sposobem wytwarzania koniugatu doksorubicyny z transferyną oraz właściwościami otrzymywanego koniugatu DOX-TRF nieoczekiwanie wykazały, że wprowadzenie zmian w znanym sposobie wytwarzania koniugatu DOX-TRF, sprecyzowanie parametrów jego prowadzenia oraz rozwinięcie sposobu przez uzupełnienie o kolejne etapy, pozwala na otrzymanie koniugatu o określonej, powtarzalnej masie cząsteczkowej i charakterystyce oraz o wysokiej skuteczności w leczeniu nowotworów.
Sposób wytwarzania koniugatu doksorubicyny z transferyną o ogólnym wzorze 1, w którym n oznacza liczbę całkowitą w granicach od 650 do 700, R oznacza resztę aminokwasową, przez kolejne wymieszanie w temperaturze 20-24°C, bez dostępu światła: doksorubicyny o wzorze 2, transferyny o ogólnym wzorze 3, w którym n i R mają wyżej podane znaczenie, aldehydu glutarowego o wzorze 4 i etanoloaminy, według wynalazku, polega na tym, że w pierwszej kolejności miesza się doksorubicynę z aldehydem glutarowym, przy czym doksorubicynę stosuje się w postaci wodnego roztworu o stężeniu 5-7 mmol/dm3 i aldehyd glutarowy w postaci roztworu w buforze kwasu hydroksyetylodietylenodiaminoetanolosulfonowego (znanego pod nazwą HEPES)/NaCl o pH 8,0 i o stężeniu 10-20 mmol/dm3, w stosunku objętościowym 1 : 2, w wytrząsarce, korzystnie w czasie 4 minut, a następnie do otrzymanej mieszaniny zawierającej połączenie doksorubicyny z aldehydem glutarowym o wzorze 5 dodaje się stopniowo, korzystnie w czasie 4 minut, transferynę w postaci roztworu w wodzie destylowanej o stężeniu 0,2-0,4 mmol/dm3 w ilości odpowiadającej stosunkowi objętościowemu 1 : 1 w odniesieniu do użytego uprzednio roztworu doksorubicyny, po czym do uzyskanej mieszaniny dodaje się roztwór etanoloaminy w buforze HEPES/NaCl o pH 8,0 i o stężeniu 25-35 mmol/dm3 w ilości odpowiadającej stosunkowi objętościowemu 0,5 : 1 w odniesieniu do użytego uprzednio roztworu doksorubicyny. Następnie mieszaninę poreakcyjną zawierającą koniugat o ogólnym wzorze 1 przenosi się do worków dializacyjnych i poddaje dializie wobec buforu HEPES/NaCl o pH 8,0 o stężeniu 25-35 mmol/dm3 w czasie 3-5 godzin utrzymując obniżoną temperaturę, korzystnie około 4°C, po czym dializat wiruje się w czasie
PL 231 392 B1
10-20 minut przy prędkości wirowania w granicach 1400-800 xg, a otrzymany supernatant oczyszcza się metodą chromatografii kolumnowej przy zachowaniu proporcji objętościowej nie więcej niż 2% supernatantu w odniesieniu do złoża i przy jednoczesnym spektrofotometrycznym monitorowaniu uzyskanych frakcji przy długości fal charakterystycznych dla składowych koniugatu: doksorubicyny i transferyny, zbierając frakcje o najwyższym stężeniu koniugatu 50-65 gmol/dm3.
Zaletą sposobu według wynalazku jest jego względna prostota oraz duża wydajność z całej mieszaniny koniugacyjnej - czysty koniugat stanowi około 1/5 całkowitej objętości roztworu otrzymanego po całkowitym procesie syntezy i oczyszczenia. Sposób według wynalazku pozwala wytwarzać koniugat DOX-TRF o określonej, powtarzalnej masie cząsteczkowej oraz charakterystyce. Kolejną zaletą sposobu według wynalazku jest otrzymywanie koniugatu DOX-TRF o większej skuteczności w uszkadzaniu DNA komórek nowotworowych, w tym opornych na doksorubicynę oraz o selektywnym działaniu na komórki nowotworowe.
Wykonany pomiar masy cząsteczkowej otrzymywanego sposobem według wynalazku koniugatu DOX-TRF za pomocą spektroskopii masowej - spektrometru mas MALI-TOF - pozwolił na określenie zależności stosunku masy do ładunku (m/q) do względnej intensywności jonizacji transferyny oraz koniugatu doksorubicyny z transferyną (frakcje 96-106), oraz I frakcji mieszaniny koniugacyjnej (frakcja 61-66). Biorąc pod uwagę fakt, iż doksorubicyna ma masę cząsteczkową 543 Da, stwierdzono, że w koniugacie na jedną cząsteczkę transferyny przypadają dwie cząsteczki doksorubicyny (Wykres 1).
Otrzymane widma masowe dały również możliwość dokonania oceny zmiany struktury transferyny po przyłączeniu doksorubicyny. Za pomocą spektrometru ESI-TOF dokonano pomiaru czasu dryftu tD[ms] w zależności od m/q i wykreślono odpowiadające im przykładowe widma tD[ms] od intensywności jonizacji względnej dla transferyny i koniugatu. Porównywanym parametrem był kolizyjny przekrój czynny, a otrzymane wyniki przeprowadzonych eksperymentów jednoznacznie potwierdziły hipotezę, że struktura przestrzenna transferyny po przyłączeniu leku nie zmieni się, co sugeruje, że białko to może być wykorzystane jako nośnik dla substancji terapeutycznych terapii (Wykres 2).
Przeprowadzone badania jednoznacznie potwierdziły, że koniugat DOX-TRF może być transportowany do komórek nowotworowych przy udziale receptorów dla transferyny na powierzchni komórek nowotworowych. Podwojenie objętości aldehydu glutarowego, który wykorzystany był jako łącznik pomiędzy lekiem a białkiem sprawiło, że otrzymywany sposobem według wynalazku koniugat jest stabilny w surowicy. Cała cząsteczka koniugatu wytwarzanego sposobem według wynalazku ma charakter stabilnej zasady Schiffa. Takie połączenie jest niewrażliwe na działanie enzymów proteolitycznych w ustroju człowieka. Nie przeszkadza to jednak w odłączeniu doksorubicyny w środowisku o obniżonym pH, co jest niezwykle istotne, ponieważ wymagane jest, aby lek był uwalniany w kwaśnym środowisku endosomu, gdyż koniugat transportowany jest do komórki na drodze endocytozy. Przeprowadzona dializa w pH = 5,5 przez okres 5 dni wykazała, że w takich warunkach doświadczenia uwalniało się około 80% doksorubicyny połączonej z transferyną, co potwierdza fakt, iż doksorubicyna jest odłączana w kwaśnym środowisku endosomu.
Prace badawcze były prowadzone na komórkach białaczki człowieka. Jako model in vitro posłużyły komórki przewlekłej białaczki szpikowej (ang. human chronic erythromyeloblastoid leukemia cell line) zarówno komórki wrażliwe (K562), jak i oporne na doksorubicynę (K562/DOX), komórki ostrej białaczki limfoblastycznej CCRF-CEM (ang. human acute lymphoblastic leukemia cell line). Ponadto wszystkie doświadczenia przeprowadzono na komórkach prawidłowych, którymi były białe jednojądrzaste komórki krwi (PBMC, peripheral blond mononuclear cells), wyizolowane z kożuszka limfocytarno-płytkowego, pozyskiwanego ze Stacji Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Łodzi. Eksperymenty rozpoczęto od porównania toksycznego działania doksorubicyny zarówno w formie wolnej, jak i połączonej z transferyną, na badane komórki prawidłowe i nowotworowe. Wykazano, że koniugat DOX-TRF dla komórek linii CCRF-CEM i K562, zarówno wrażliwych jak i opornych na DOX, był bardziej toksyczny, niż wolna postać doksorubicyny. W przypadku białych jednojądrzastych komórek krwi wolna doksorubicyna charakteryzowała się wyższą cytotoksycznością niż koniugat DOX-TRF. Poza tym przeprowadzone badania pozwoliły przeanalizować wpływ antyoksydanta, N-acetylocysteiny na przebieg krzywych przeżywalności komórek traktowanych badanymi preparatami. W przypadku wszystkich badanych komórek zaobserwowano podwyższenie ich proliferacji, jeśli zastosowano godzinną preinkubację z antyoksydantem, bez względu na to, czy doksorubicyna występuje w formie wolnej czy związanej z transferyną.
Porównano parametry kinetyczne związane z dystrybucją koniugatu DOX-TRF oraz wolnej DOX. Stosując metody spektrofluorymetryczne wykazano, że badany koniugat był wolniej transportowany do
PL 231 392 B1 komórek, ale też wolniej był z nich usuwany. Szczególnie różnice te widoczne były dla komórek linii K562 wrażliwych i opornych na DOX, a hipoteza ta znalazła potwierdzenie na zdjęciach wykonanych za pomocą mikroskopu fluorescencyjnego, na których obserwowano zmianę dystrybucji DOX i koniugatu DOX-TRF w funkcji czasu. W celu analizy zmian morfologicznych w komórkach poddanych działaniu leków, wykonano zdjęcia z wykorzystaniem mikroskopii fluorescencyjnej metodą podwójnego barwienia Hoechst 33258/jodek propidyny oraz YO-PRO/jodek propidyny. Prowadzono 3, 6, 12, 24, 48, 72 godzinną inkubację z lekiem w stężeniu IC50, czyli takiego, które powodowało spadek przeżywalności traktowanych komórek o 50%. Zaobserwowano charakterystyczne dla procesu programowanej śmierci komórki, apoptozy, zmiany w postaci kondensacji chromatyny i tworzenia się ciałek apoptotycznych. Dalsze, bardziej szczegółowe badania pozwoliły stwierdzić, że programowana śmierć komórek linii K562, K562/DOX, CCRF-CEM i białych jednojądrzastych komórek krwi jest zależna od aktywności kaspazy-3, -8 i -9, jeżeli komórki te były traktowane koniugatem DOX-TRF. Aktywność tych proteaz cysternowych pośredniczyła w procesie oligonukleosomalnej fragmentacji DNA, co widoczne było w postaci charakterystycznej drabinki, po przeprowadzeniu elektroforezy DNA w żelu agarozowym. Dodatkowym wariantem eksperymentu była preinkubacja prób badanych z N-acetylocysteiną (NAC, ang. N-AcetylCysteine) oraz inhibitorem kaspazy-3. Okazało się, że zarówno NAC jak i inhibitor kaspazy-3 powodowały, częściowe lub całkowite zahamowanie pojawienia się obrazu charakterystycznej drabinki. Dane te potwierdzają udział protezy oraz reaktywnych form tlenu (RFT) w procesie fragmentacji DNA zależnej od leków.
Doksorubicyna zarówno wolna jak i połączona z transferyną indukowała zależny od czasu inkubacji blok w fazie G2/M, z wyraźną tendencją wzrostową dla koniugatu DOX-TRF. Przeprowadzone doświadczenia pozwoliły ponadto stwierdzić, że koniugat DOX-TRF w stężeniu IC50 miał istotny statystycznie wpływ na zmianę aktywności polimerazy poli-ADP-rybozy, enzymu biorącego udział w procesach naprawy DNA.
Przeprowadzone badania wykazały, że zarówno wolna doksorubicyna, jak i koniugat DOX-TRF indukują RFT w badanych komórkach. Wyższy poziom RFT obserwowany był w komórkach prawidłowych poddanych działaniu DOX. Zmiany poziomu RFT, generowane w komórkach traktowanych koniugatem DOX-TRF uruchamiały kaskadę reakcji związanych z zaburzeniem homeostazy układu redoks. Potwierdziły to wyniki uzyskane w doświadczeniach badających zmiany potencjału błony mitochondrialnej oraz jonów wapnia i cytochromu c w cytoplazmie.
W toku badań porównano poziom uszkodzeń DNA generowanych pod wpływem działania DOX i DOX-TRF. Zastosowano wersję alkaliczną metody kometowej i wykazano, że koniugat doksorubicyny z transferyną powoduje większy odsetek uszkodzeń DNA niż wolna DOX. Trend ten utrzymywał się także, gdy preparaty z badanymi próbami poddano preinkubacji z enzymami naprawczymi rozpoznającymi oksydacyjne uszkodzenia puryn i pirymidyn. Nie zaobserwowano natomiast takiej tendencji, jeżeli komórki prawidłowe i nowotworowe traktowane DOX-TRF poddawane były działaniu proteinazy K, która daje możliwość rozpoznania formowania adduktów DNA-białko.
Wykonane doświadczenia i ich rezultaty wskazują, że koniugat DOX-TRF jest bardziej toksyczny aniżeli wolna DOX. Jego cytotoksyczny efekt dla badanych komórek nowotworowych polega na indukcji zmian apoptotycznych, połączonych z generowaniem RFT. Wyższa toksyczność koniugatu doksorubicyny z transferyną aniżeli wolnego leku najprawdopodobniej związana jest z różnicami w transporcie obu preparatów do komórki oraz w różnej ich biodystrybucji i farmakokinetyce. Wykonywane eksperymenty potwierdziły hipotezę nadrzędności koniugatu DOX-TRF nad wolną formą leku w jego zastosowaniu aplikacyjnym.
Koniugat DOX-TRF wytworzony sposobem według wynalazku jest związkiem termostabilnym i może być poddawany głębokiemu mrożeniu, przykładowo w temperaturze -80°C przez okres 6 miesięcy.
Wynalazek ilustruje, nie ograniczając jego zakresu, następujący przykład wykonania: Przykład.
Syntezę prowadzi się w temperaturze 24°C i bez dostępu światła. Miesza się w wytrząsarce w czasie 4 minut 0,5 cm3 wodnego roztworu doksorubicyny o stężeniu 6 mmol/dm3 z 1 cm3 roztworu aldehydu glutarowego w buforze HEPES/NaCl o pH = 8,0 i o stężeniu 15 mmol/dm3. Do otrzymanej mieszaniny dodaje się stopniowo w czasie 4 minut 0,5 cm3 roztworu transferyny, o ogólnym wzorze 3, w którym n oznacza 700, R oznacza resztę aminokwasową, w wodzie destylowanej o stężeniu 0,3 mmol/dm3. Do uzyskanej mieszaniny dodaje się 0,25 cm3 roztworu etanoloaminy w buforze HEPES/NaCl o pH = 8,0 i o stężeniu 32 mmol/dm3. Następnie mieszaninę poreakcyjną zawierającą
PL 231 392 B1 koniugat o ogólnym wzorze 1, w którym n oznacza 700, R oznacza resztę aminokwasową, przenosi się do worków dializacyjnych i poddaje dializie wobec buforu HEPES/NaCI o pH = 8,0 o stężeniu 30 mmol/dm3 w czasie 4 godzin utrzymując obniżoną temperaturę 4°C, po czym dializat wiruje się w czasie 15 minut przy prędkości wirowania 1600 xg, a otrzymany supernatant oczyszcza się metodą chromatografii kolumnowej przy zastosowaniu złoża Sephadex G100 (limit masy 4 000-150 000 Da) o objętości 85 cm3, nanosząc 1,7 cm3 mieszaniny na złoże i przy jednoczesnym spektrofotometrycznym monitorowaniu uzyskanych frakcji przy długości fal charakterystycznych dla składowych koniugatu: 495 n m dla doksorubicyny i 280 nm dla transferyny, zbierając frakcje o najwyższym stężeniu koniugatu 58 pmol/dm3 (przy zbieraniu cieczy wymywanej ze złoża po 200 mm3 będą to frakcje od 96 do 106). Otrzymuje się 2 cm3 gotowego koniugatu.
Claims (1)
- Zastrzeżenie patentowe1. Sposób wytwarzania koniugatu doksorubicyny z transferyną o ogólnym wzorze 1, w którym n oznacza liczbę całkowitą w granicach od 650 do 700, R oznacza resztę aminokwasową, poprzez kolejne wymieszanie: doksorubicyny o wzorze 2, transferyny o ogólnym wzorze 3, w którym n i R mają wyżej podane znaczenie, aldehydu glutarowego o wzorze 4 i etanoloaminy, przeprowadzany w temperaturze 20-24°C, bez dostępu światła, znamienny tym, że w pierwszej kolejności miesza się doksorubicynę z aldehydem glutarowym, przy czym doksorubicynę w postaci wodnego roztworu o stężeniu 5-7 mmol/dm3 i aldehyd glutarowy w postaci roztworu w buforze kwasu hydroksyetylodietylenodiaminoetanolosulfonowego (znanego jako HEPES)/NaCl o pH = 8,0 i o stężeniu 10-20 mmol/dm3, w stosunku objętościowym 1 : 2, miesza się w wytrząsarce, korzystnie w czasie 4 minut, następnie do otrzymanej mieszaniny zawierającej połączenie doksorubicyny z aldehydem glutarowym o wzorze 5 dodaje się stopniowo, korzystnie w czasie 4 minut, transferynę w postaci roztworu w wodzie destylowanej o stężeniu 0,2-0,4 mmol/dm3 w ilości odpowiadającej stosunkowi objętościowemu 1 : 1 w odniesieniu do użytego uprzednio roztworu doksorubicyny, po czym do uzyskanej mieszaniny dodaje się roztwór etanoloaminy w buforze HEPES/NaCl o pH = 8,0 i o stężeniu 25-35 mmol/dm3, w ilości odpowiadającej stosunkowi objętościowemu 0,5 : 1 w odniesieniu do użytego uprzednio roztworu doksorubicyny, a następnie mieszaninę poreakcyjną zawierającą koniugat o ogólnym wzorze 1 przenosi się do worków dializacyjnych i poddaje dializie wobec buforu HEPES/NaCl o pH = 8,0 o stężeniu 25-35 mmol/dm3 w czasie 3-5 godzin utrzymując obniżoną temperaturę, korzystnie około 4°C, po czym dializat wiruje się w czasie 10-20 minut przy prędkości wirowania w granicach 1400-1800 xg, a otrzymany supernatant oczyszcza się metodą chromatografii kolumnowej przy zachowaniu proporcji objętościowej nie więcej niż 2% supernatantu w odniesieniu do złoża i przy jednoczesnym spektrofotometrycznym monitorowaniu uzyskanych frakcji przy długości fal charakterystycznych dla składowych koniugatu: doksorubicyny i transferyny, zbierając frakcje o najwyższym stężeniu koniugatu 50-65 pmol/dm3.
Priority Applications (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL402896A PL231392B1 (pl) | 2013-02-25 | 2013-02-25 | Sposób wytwarzania koniugatu doksorubicyny z transferyną |
Applications Claiming Priority (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL402896A PL231392B1 (pl) | 2013-02-25 | 2013-02-25 | Sposób wytwarzania koniugatu doksorubicyny z transferyną |
Publications (2)
| Publication Number | Publication Date |
|---|---|
| PL402896A1 PL402896A1 (pl) | 2014-09-01 |
| PL231392B1 true PL231392B1 (pl) | 2019-02-28 |
Family
ID=51417770
Family Applications (1)
| Application Number | Title | Priority Date | Filing Date |
|---|---|---|---|
| PL402896A PL231392B1 (pl) | 2013-02-25 | 2013-02-25 | Sposób wytwarzania koniugatu doksorubicyny z transferyną |
Country Status (1)
| Country | Link |
|---|---|
| PL (1) | PL231392B1 (pl) |
-
2013
- 2013-02-25 PL PL402896A patent/PL231392B1/pl unknown
Also Published As
| Publication number | Publication date |
|---|---|
| PL402896A1 (pl) | 2014-09-01 |
Similar Documents
| Publication | Publication Date | Title |
|---|---|---|
| Huang et al. | Mitochondria as a novel target for cancer chemoprevention: emergence of mitochondrial-targeting agents | |
| Butowska et al. | Doxorubicin-conjugated siRNA lipid nanoparticles for combination cancer therapy | |
| Shan et al. | Self-assembled green tea polyphenol-based coordination nanomaterials to improve chemotherapy efficacy by inhibition of carbonyl reductase 1 | |
| Hu et al. | Hypoxia-responsive host–guest drug delivery system | |
| Aronov et al. | Folate-targeted PEG as a potential carrier for carboplatin analogs. Synthesis and in vitro studies | |
| Paranjpe et al. | Tumor-targeted bioconjugate based delivery of camptothecin: design, synthesis and in vitro evaluation | |
| Babu et al. | Oral anticancer heterobimetallic PtIV− AuI complexes show high in vivo activity and low toxicity | |
| Jean et al. | Mitochondrial targeting of doxorubicin eliminates nuclear effects associated with cardiotoxicity | |
| Yi et al. | Delivery of floxuridine derivatives to cancer cells by water-soluble organometallic cages | |
| Dickerson et al. | Light-sensitive ruthenium complex-loaded cross-linked polymeric nanoassemblies for the treatment of cancer | |
| CN100591331C (zh) | 联合化疗组合物 | |
| KR20200067132A (ko) | 프로그램가능한 중합체성 약물 | |
| Jacob Victorino et al. | Oxidative stress, redox signaling and cancer chemoresistance: putting together the pieces of the puzzle | |
| Kurmi et al. | Lactoferrin-conjugated dendritic nanoconstructs for lung targeting of methotrexate | |
| Wu et al. | Aspartate‐modified doxorubicin on its N‐terminal increases drug accumulation in LAT 1‐overexpressing tumors | |
| Bilkis et al. | Generation of reactive oxygen species by photosensitizers and their modes of action on proteins | |
| Deshmukh et al. | A series of α-amino acid ester prodrugs of camptothecin: in vitro hydrolysis and A549 human lung carcinoma cell cytotoxicity | |
| KR102774674B1 (ko) | 항암 활성을 가지는 adp-리보오스 결합 펩티드 및 이의 용도 | |
| Senkiv et al. | Enhanced anticancer activity and circumvention of resistance mechanisms by novel polymeric/phospholipidic nanocarriers of doxorubicin | |
| Preethi et al. | Overview of mitoxantrone-a potential candidate for treatment of breast cancer | |
| Chen et al. | Supramolecular chemotherapy: Noncovalent bond synergy of cucurbit [7] uril against human colorectal tumor cells | |
| Piekarski et al. | Anthracyclines still prove effective in anticancer therapy | |
| Tetef et al. | Phase I trial of 96-hour continuous infusion of dexrazoxane in patients with advanced malignancies | |
| Montaldo et al. | N‐(4‐hydroxyphenyl) retinamide is cytotoxic to melanoma cells InVitro through induction of programmed cell death | |
| WO2012059572A1 (en) | COMBINATION OF ATOMIC QUANTUM CLUSTERS (AQCs) AND ANTINEOPLASIC DRUGS, AND ITS USE IN THE PREVENTION AND/OR TREATMENT OF CELL PROLIFERATIVE DISORDERS |