PL231494B1 - Zespół konstrukcyjny wycieraczki samochodowej - Google Patents

Abstract

Zespół konstrukcyjny wycieraczki samochodowej, posiadający element napędowy (11) oraz wałek (10), łączący nadwozie samochodowe poprzez przekładnię zębatą z ramieniem głównym, zakończonym uchwytem pióra wycieraczki. Przekładnię zębatą stanowi zębatka (1) o kształcie wycinka koła zazębiającego się z kołem zębatym (2), a ramię główne (4) połączone jest z parą jego ramion wsporczych (5 i 6) o zróżnicowanej długości i końcach zamocowanych do wałka (7) koła zębatego (2), z których koniec krótszego ramienia wsporczego jest zamocowany trwale do wałka (7) koła zębatego (2), a jego drugi koniec połączony jest przegubowo z końcem ramienia głównego (4). Koniec dłuższego ramienia wsporczego (6) połączony jest przegubowo z wałkiem (7) koła zębatego (2), a jego drugi koniec osadzony jest suwliwie poprzez sworzeń (8) w prostokątnym wycięciu (8) ramienia głównego (4) pomiędzy jego końcami.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół konstrukcyjny wycieraczki samochodowej do stosowania w różnego typu pojazdach, zwłaszcza w pojazdach o niskich i szerokich szybach.

Znany jest z opisu patentowego patentu tymczasowego nr PL70287 zespół zawierający silnik napędowy, na którego wale napędowym osadzony jest ślimak zazębiony z kołem ślimakowym, prz y czym zespół ten ma przynajmniej parę kół roboczych lub kół zębatych z uzębieniem odmiennym od uzębienia kołowego, współpracujących z układem kinematycznym przekształcającym ruch obrotowy na postępowy tak, że kątowy ruch piórek wycieraczek w punktach zmiany ich kierunku ruchu zachodzi ze zmniejszonym przyśpieszeniem. W zespole tym jedno z kół zębatych zaklinowane jest na wałku, na którym znajduje się wykorbienie napędzające przez odpowiedni układ piórka wycieraczek. Koło robocze zespołu jest elementem pośrednim między wałkiem napędowym zespołu redukcyjnego i wykorbienia układu kinematycznego uruchamiającego piórka wycieraczek.

Znany jest z europejskiego opisu patentowego nr EP0781691 A1 zespół napędowy wycieraczki, który zawiera silnik z przekładnią i korbę nasadzoną na wałek bierny. Korba ta napędza poprzez mechanizm dźwigniowy wycieraczkę szyby. Konstrukcję tę stosuje się do silników obrotowych i rewersyjnych, przy czym mechanizm dźwigniowy musi być dopasowany do rodzaju napędu.

Znany jest z opisu patentowego PL207774 B1 zespół napędowy wycieraczki z rewersyjnym silnikiem przekładniowym, który jest zamocowany na płytce i na którego wałku biernym osadzona jest korba silnika, połączona co najmniej jednym przegubem z mechanizmem dźwigniowym, napędzającym co najmniej jedną wycieraczkę szyby. Zespół zawiera ograniczniki ruchu dla korby silnika na wałku biernym silnika przekładniowego lub połączonego z nią napędowo elementu napędowego, do zapobiegania wychylaniu się wycieraczki poza pozycje nawrotu.

Celem wynalazku było opracowanie zespołu konstrukcyjnego wycieraczki samochodowej umożliwiającego zwiększenie jej zasięgu działania, a tym samym pola powierzchni oczyszczanej szyby.

Zespół konstrukcyjny wycieraczki samochodowej według wynalazku posiada przekładnię zębatą, którą stanowi zębatka o kształcie wycinka koła o promieniu nie większym od promienia zazębiającego się z nią koła zębatego, a ramię główne połączone jest z parą jego ramion wsporczych o zróżnicowanej długości i końcach zamocowanych do wałka koła zębatego, z których koniec krótszego ramienia wsporczego jest zamocowany trwale do wałka koła zębatego, a jego drugi koniec połączony jest przegubowo z końcem ramienia głównego. Koniec dłuższego ramienia wsporczego połączony jest przegubowo z wałkiem koła zębatego, a jego drugi koniec osadzony jest suwliwie poprzez sworzeń w prostokątnym wycięciu ramienia głównego pomiędzy jego końcami. Dłuższe ramię wsporcze połączone jest z płaskownikową listwą poprzez wałek napędowy zamocowany, w części dłuższego ramienia wsporczego, od strony mocowania z wałkiem koła zębatego.

Zespół według wynalazku charakteryzuje się prostą konstrukcją umożliwiającą tym samym jego łatwy montaż. Ponadto zespół konstrukcyjny wycieraczki samochodowej umożliwia oczyszczanie całej powierzchni szyb, zwłaszcza szyb niskich i szerokich.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia zespół konstrukcyjny wycieraczki samochodowej w widoku z boku, Fig. 2 zespół konstrukcyjny wycieraczki samochodowej w widoku z dołu.

Zespół konstrukcyjny wycieraczki samochodowej posiada przekładnię zębatą, którą stanowi zębatka 1 o kształcie wycinka koła o promieniu równym promieniowi zazębiającego się z nią koła zębatego 2. Zębatka 1 znajduje się na płaskownikowej listwie 3 przeznaczonej do umieszczenia na elemencie nadwozia samochodowego znajdującego się pod szybą samochodową. Ramię główne 4 zespołu połączone jest z parą jego ramion wsporczych 5 i 6 o zróżnicowanej długości i końcach zamocowanych do wałka 7 koła zębatego 2. Koniec krótszego ramienia wsporczego 5 jest zamocowany trwale do wałka 7 koła zębatego 2, a jego drugi koniec połączony jest przegubowo z końcem ramienia głównego 4. Koniec dłuższego ramienia wsporczego 6 połączony jest przegubowo z wałkiem 7 koła zębatego 2, a jego drugi koniec osadzony jest suwliwie poprzez sworzeń 8 w prostokątnym wycięciu 9 ramienia głównego 4 umieszczonym pomiędzy jego końcami. Dłuższe ramię wsporcze 6 połączone jest z płaskownikową listwą 3 wałkiem napędowym 10 umieszczonym, w dłuższym ramieniu wsporczym 6 od strony mocowania z wałkiem 7 koła zębatego 2. Wałek napędowy 10 połączony jest z elementem napędowym w postaci silnika rewersyjnego 11.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   1. Zespół konstrukcyjny wycieraczki samochodowej posiadający wałek napędowy do wahadłowego przesuwania ramieniem głównym zakończonym uchwytem wycieraczki poprzez przekładnię zębatą, znamienny tym, że przekładnię zębatą stanowi zębatka (1) o kształcie wycinka koła o promieniu nie większym od promienia zazębiającego się z nią koła zębatego (2), a ramię główne (4) połączone jest z parą jego ramion wsporczych (5 i 6) o zróżnicowanej długości i końcach zamocowanych do wałka (7) koła zębatego (2), z których koniec krótszego ramienia wsporczego jest zamocowany trwale do wałka (7) koła zębatego (2), a jego drugi koniec połączony jest przegubowo z końcem ramienia głównego (4), natomiast koniec dłuższego ramienia wsporczego (6) połączony jest przegubowo z wałkiem (7) koła zębatego (2), a jego drugi koniec osadzony jest suwliwie poprzez sworzeń (8) w prostokątnym wycięciu (8) ramienia głównego (4) pomiędzy jego końcami, przy czym dłuższe ramię wsporcze (6) połączone jest z płaskownikową listwą (3) poprzez wałek napędowy (10) zamocowany, w części dłuższego ramienia wsporczego (6), od strony mocowania z wałkiem (7) koła zębatego (2).