PL231672B1 - Wał podajnika maszyny rolniczej - Google Patents

Abstract

Wał składa się z rury (101) zaopatrzonej z jednej strony we współosiowy czop (102), zaś z drugiej strony zakończonej tuleją (103) z wewnętrznym wielowypustem. Na rurze (101), w równych odstępach rozmieszczony jest szereg jednakowych zębów (104x). Wszystkie zęby (104x) są podzielone na szereg grup (B, E, C, G, H, I, J, K, L, M, N, O), przy czym w każdej grupie znajduje się cztery pary zębów (104 a, 104 b). Każda z grup (B, E, C, G, H, I, J, K, L, M, N, O) jest obrócona skokowo względem sąsiedniej.

Description

Przedmiotem wynalazku jest wał podajnika maszyny rolniczej, a zwłaszcza prasy silosującej materiał roślinny.

Znana z praktyki prasa silosująca składa się z podwozia, wzdłuż którego osadzona jest komora z wałem podajnika oraz wałem pomocniczym. Od strony wlotu do komory zamocowany jest przenośnik, zaś do wylotu uchwyt do mocowania rękawa. Do komory dostarczany jest przenośnikiem materiał roślinny, który jest jednocześnie zgniatany i tłoczony do rękawa poprzez obracający się wał podajnika. Po obu stronach komory znajdują się wciągarki, które za pośrednictwem lin połączone są z kratą przytrzymującą czoło rękawa w czasie jego napełniania i wydłużania.

Z opisu patentowego nr EP 2 106 687 B1 znany jest wał, który składa się z części walcowej zaopatrzonej po obu stronach w czopy, zaś na powierzchni walcowej w szereg promieniowo zamocowanych zębów. Zęby są zamocowane w płaszczyznach prostopadłych do osi wału. Odległość pomiędzy dwoma kolejnymi zębami liczona wzdłuż wału jest stała, przy czym są one względem siebie przesunięte po obwodzie wału o pewien kąt. W jednej płaszczyźnie zamocowane są trzy, równomiernie rozmieszczone zęby, przy czym zęby z kolejnych płaszczyzn układają się w trzy spirale, zbieżne od końców wału ku jego środkowi. Dzięki takiemu układowi zębów materiał roślinny jest w trakcie obracania wału oprócz zgniatania, przesuwany od obu końców wału do jego środka.

Z kolei z opisu wzoru użytkowego nr PL 121299 U1 znany jest wał podajnika zawierający cylindryczny bęben do którego walcowej powierzchni zamocowane są spiralnie rozłożone segmenty zakończone zębami posiadającym na swej roboczej powierzchni występy.

Ząb ma kształt płytki o zarysie zbliżony do trójkąta, przy czym jego podstawa jest wklęsła i przylega do powierzchni walcowej, zaś pierwsze ramię jest także wklęsłe a drugie ramię jest wypukłe. Drugie ramię jest pogrubione na części długości obejmującej także wierzchołek zęba.

Istota wału podajnika maszyny rolniczej zawierająca korpus w kształcie rury, do którego powierzchni walcowej zamocowanych jest szereg zębów, rozmieszczonych wzdłuż osi korpusu, zaś co najmniej jeden ząb jest obrócony wokół osi korpusu w stosunku do drugiego zęba o kąt alfa polega na tym, że zęby są podzielone na szereg grup a każda grupa jest obrócona względem sąsiedniej grupy o kąt beta mierzony pomiędzy pierwszym zębem danej grupy a sąsiednim zębem sąsiedniej grupy, przy czym kąt beta jest większy niż kąt gamma pomiędzy pierwszym zębem a ostatnim zębem w danej grupie. Druga grupa jest obrócona w stosunku do pierwszej grupy zgodnie z kierunkiem obrotu wału, zaś inna grupa jest obrócona w stosunku do sąsiedniej grupy w kierunku przeciwnym. Kąt beta korzystnie stanowi wielokrotność kąta alfa.

Ząb leży w płaszczyźnie prostopadłej do osi wału, przy czym w tej płaszczyźnie korzystnie leżą dwa zęby, przy czym drugi ząb jest obrócony o 180° względem pierwszego zęba. Ilość zębów w każdej z grup jest korzystnie taka sama. Ząb korzystnie zaopatrzony jest w nakładkę, która otacza i poszerza krawędź roboczą trzonu.

Z obu stron do części roboczej wału przylegają odcinki wykonane z większą dokładnością i o mniejszej chropowatości niż część robocza, co jest szczególnie przydatne przy uszczelnianiu przejścia wału przez ścianę komory. W części roboczej wykonanych jest szereg obwodowych rowków w celu łatwiejszego ustalenia zębów przed ich zamocowaniem do rury.

W każdej grupie kolejne zęby lub pary zębów są przesunięte względem siebie o kąt alfa, przy czym w jednej grupie w kierunku zgodnym z kierunkiem ruchu zegara, zaś w innej grupie w kierunku przeciwnym.

Nieoczekiwanie okazało się, że poprzez podzielenie zębów na wale podajnika w grupy, które są w stosunku do siebie poobracane, a także różne rozmieszczenie noży w grupach uzyskuje się lepsze wypełnienie rękawa materiałem roślinnym niż dotychczas.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na schematycznym rysunku, na którym:

• fig. 1 przedstawia wał podajnika w widoku aksonometrycznym, • fig. 2 przedstawia widok pierwszej części wału podajnika, • fig. 3 przedstawia widok drugiej części wału podajnika, • fig. 4 przedstawia przekrój poprzeczny B-B przez wał, • fig. 5 przedstawia przekrój poprzeczny E-E przez wał, • fig. 6 przedstawia przekrój poprzeczny C-C przez wał, • fig. 7 przedstawia przekrój poprzeczny G-G przez wał,

PL 231 672 B1 • fig. 8 przedstawia przekrój poprzeczny F-F przez wał, • fig. 9 przedstawia przekrój poprzeczny H-H przez wał, • fig. 10 przedstawia przekrój poprzeczny I-I przez wał, • fig. 11 przedstawia przekrój poprzeczny J-J przez wał, • fig. 12 przedstawia przekrój poprzeczny K-K przez wał, • fig. 13 przedstawia przekrój poprzeczny L-L przez wał, • fig. 14 przedstawia przekrój poprzeczny M-M przez wał, • fig. 15 przedstawia przekrój poprzeczny N-N przez wał, • fig. 16 przedstawia przekrój poprzeczny O-O przez wał.

Figura 1 przedstawia wał w widoku aksonometrycznym. Wał składa się z rury (101) zaopatrzonej z jednej strony we współosiowy czop (102), zaś z drugiej strony zakończonej tuleją (102) z wewnętrznym wielowypustem. Na rurze (101), w równych odstępach rozmieszczony jest szereg jednakowych zębów (104x) leżących w płaszczyznach prostopadłych do osi (105) wału, przy czym w jednej płaszczyźnie zamocowane są dwa zęby (104a, 104b) tak, że drugi ząb (104b) jest przesunięty względem pierwszego zęba (104a) o 180°. Na zębie (104x) zamocowana jest nakładka (106x). Wszystkie zęby (104x) są podzielone ma szereg grup (B, E, C, G, F, H, I, J, K, L, M, N, O), przy czym w każdej grupie znajdują się cztery pary zębów (104a, 104b). Wał w czasie pracy obraca się zgodnie z ruchem wskazówek zegara oznaczonym strzałką (Z). Każda z grup (B, E, C, G, F, H, I, J, K, L, M, N, O) jest obrócona skokowo względem sąsiedniej.

Figura 2 przedstawia widok pierwszej części wału podajnika od strony tulei (103). Rura (101) jest jednolita, przy czym od strony tulei (103) wyróżnia się pierwszą końcówkę (108), która poprzez pierwszy odcinek (109) przechodzi w część roboczą (110) zaopatrzoną w zęby (104x). W pierwszej grupie (B) znajdują się cztery pary zębów (1, 2, 3, 4), w drugiej grupie (E) znajdują się kolejne cztery pary zębów (5, 6, 7, 8), w trzeciej grupie (C) znajdują się pary (9, 10, 11, 12), w czwartej grupie (G) znajdują się pary (13, 14, 15, 16), w piątej grupie (F) znajdują się pary (17, 18, 19, 20) zaś w szóstej grupie znajdują się pary (21,22, 23, 24). Dokładność wykonania zewnętrznej średnicy pierwszego odcinka (109) jest większa niż dokładność wykonania części roboczej (110), zaś chropowatość (średnie arytmetyczne odchylenie profilu od linii średniej) zewnętrznej powierzchni pierwszego odcinka (109) jest mniejsza niż zewnętrznej powierzchni części roboczej (110). W części roboczej (110) wykonanych jest szereg obwodowych rowków (111), w których mocowane są kolejne pary zębów (104x).

Figura 3 przedstawia widok drugiej części wału podajnika od strony czopa (102). Czop (102) osadzony jest zarówno w drugiej końcówce (112), na drugim odcinku (113) oraz wchodzi do części roboczej (110). Na części roboczej osadzona jest siódma grupa (I) zębów (104x), w której znajdują się pary (25, 26, 27,28). W ósmej grupie (J) znajdują się pary (29, 30, 31, 32), w dziewiątej grupie (K) znajdują się pary (33, 34, 35, 36), w dziesiątej grupie (L) znajdują się pary (37, 38, 39, 40), w jedenastej grupie (M) znajdują się pary (41,42, 43, 44), w dwunastej grupie (N) znajdują się pary (45, 46, 47, 48) zaś w trzynastej grupie (O) znajdują się pary (49, 50, 51, 52). Drugi odcinek (113) posiada parametry jak pierwszy odcinek (109).

Figura 4 przedstawia przekrój poprzeczy B-B przez rurę (101) oraz czwartą parę (4). W rurze (101) osadzona jest tuleja (103), zaś na powierzchni walcowej rury (101) zamocowane są cztery pary (1, 2, 3, 4) zębów (104x), przy czym w każdej parze (1, 2, 3, 4) znajduje się pierwszy ząb (104a) i obrócony względem osi (105) drugi ząb (104b). Druga para (2) jest obrócona o kąt alfa wokół osi (105) względem pierwszej pary (1), podobnie jak trzecia para (3) względem drugiej pary (2) i czwarta para (4) względem trzeciej pary (3), przy czym kierunek obrotu jest przeciwny do kierunku (Z) obrotu wału. Na zębie (104x) osadzona jest nakładka (106x). Nakładka (106) ma kształt zbliżony do łukowo wygiętego ceownika, otaczającego krawędź zęba (104x) i jest zamocowana do niego w dwóch miejscach, od strony rur (1 01) za pośrednictwem śruby (114) przechodzącej przez środnik ceownika, oraz od strony wierzchołka zęba (104x) za pośrednictwem kołka (115) przechodzącego przez półki ceownika.

Figura 5 przedstawia przekrój poprzeczny E-E przez rurę (101) oraz ósmą parę (8). W drugiej grupie (E) znajdują się kolejne cztery pary zębów (5, 6, 7, 8). Druga grupa (E) jest obrócona względem pierwszej grupy (B) zgodnie z kierunkiem (Z) o kąt beta mierzony pomiędzy piąta parą (5) drugiej grupy (E) a sąsiadującą z nią czwartą pary (4) pierwszej grupy (B). Natomiast w drugiej grupie (E) szósta para (6) jest obrócona względem piątej pary (5) o kąt alfa, także zgodnie z kierunkiem (Z). Podobnie siódma para (7) względem szóstej pary (6) i ósma para (8) względem siódmej pary (7).

Figura 6 przedstawia przekrój poprzeczny C-C przez rurę (101) oraz dwunastą parę (12). W trzecie grupie (C) znajdują się pary (9, 10, 11, 12), przy czym trzecia grupa (C) jest obrócona zgodnie

PL 231 672 B1 z kierunkiem (Z) o kat beta, natomiast pary zębów (9, 10, 11, 12) są przesunięte względem siebie o kąt alfa w kierunku przeciwnym do kierunku (Z) biorąc pod numer danej pary, względem pary o numerze mniejszym o jeden.

Figury 7, 8, 9, 10 przedstawiają szczegóły dotyczące dalszych grup (G, F, H, I), nie wnoszące nowych elementów do istoty wynalazku.

Natomiast Figura 11 przedstawia przekrój poprzeczny przez ósmą grupę (J), w której znajdują się pary (29, 30, 31,32). Ósma grupa (J) jest obrócona w stosunku do siódmej grupy (I) o kąt beta lecz w kierunku przeciwnym (X) do kierunku (Z). Kolejne pary zębów (29, 30, 31, 32) są względem siebie obrócone o kąt alfa w kierunku przeciwnym (X) zgodnie ze wzrostem ich numeru.

Figury 12, 13, 14, 15 i 16 przedstawiają dalsze szczegóły grup (K, L, M, N, O), lecz nie zawierają one dodatkowych cech technicznych ponad już wskazane.

Zastrzeżenia patentowe

Claims (12)

1. Wał podajnika maszyny rolniczej zawierający korpus w kształcie rury, do którego powierzchni walcowej zamocowanych jest szereg zębów, rozmieszczonych wzdłuż osi korpusu, zaś co najmniej jeden ząb jest obrócony wokół osi korpusu w stosunku do sąsiedniego zęba o kąt alfa, znamienny tym, że zęby (104x) są podzielone na szereg grup (B, E, C, G, F, H, I, J, K, L, M, N, O) a każda grupa (B, E, C, G, F, H, I, J, K, L, M, N, O) jest obrócona względem sąsiedniej grupy (B, E, C, G, F, H, I, J, K, L, M, N, O) o kąt beta mierzony pomiędzy pierwszym zębem danej grupy (B, E, C, G, F, H, I, J, K, L, M, N, O) a sąsiednim zębem sąsiedniej grupy (B, E, C, G, F, H, I, J, K, L, M, N, O), przy czym kąt beta jest większy niż kąt gamma pomiędzy pierwszym zębem a ostatnim zębem w danej grupie (B, E, C, G, F, H, I, J, K, L, M, N, O).

2. Wał według zastrz. 1, znamienny tym, że druga grupa (E) jest obrócona w stosunku do pierwszej gruby (B) zgodnie z kierunkiem obrotu wału (Z).

3. Wał według zastrz. 1, znamienny tym, że grupa (J) jest obrócona w stosunku do siódmej grupy (I) w kierunku przeciwnym (X) w stosunku do kierunku (Z).

4. Wał według zastrz. 1, znamienny tym, że kąt beta stanowi wielokrotność kąta alfa.

5. Wał według zastrz. 1, znamienny tym, że ząb (104x) leży w płaszczyźnie prostopadłej do osi (105) wału.

6. Wał według zastrz. 5, znamienny tym, że w płaszczyźnie prostopadłej do osi (105) leżą dwa zęby, przy czym drugi ząb (104b) jest obrócony 180° względem pierwszego zęba (104a).

7. Wał według zastrz. 1, znamienny tym, że ilość zębów (104x) w każdej z grup (B, E, C, G, F, H, I, J, K, L, M, N, O) jest taka sama.

8. Wał według zastrz. 1, znamienny tym, że do części roboczej (110) wału przylega pierwszy odcinek (109) wykonany z większą dokładnością i o mniejszej chropowatości niż część robocza (110).

9. Wał według zastrz. 1, znamienny tym, że w części roboczej (110) wykonanych jest szereg obwodowych rowków (111), a w każdym rowku zamocowana jest parą zębów (104a, 104b)

10. Wał według zastrz. 1 znamienny tym, że ząb (104x) składa się z trzonu oraz nakładki (106x), przy czym nakładka (106x) otacza krawędź roboczą trzonu.

11. Wał według zastrz. 1, znamienny tym, że w trzeciej grupie (C) kolejne pary zębów (9, 10, 11, 12) są przesunięte względem siebie o kąt alfa w kierunku przeciwnym (X) do kierunku (Z).

12. Wał według zastrz. 1 , znamienny tym, że w drugiej grupie (E) kolejne pary zębów (5, 6, 7, 8) są przesunięte względem siebie o kąt alfa w kierunku (Z).