PL231737B1 - Układ zawiasowy, a zwłaszcza układ zawiasu ukrytego - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest układ zawiasowy, a zwłaszcza układ zawiasu ukrytego, zawierający pierwszy człon zawiasowy połączony przegubowo z drugim członem zawiasowym mającym dźwignię zawiasową i człon zaciskający ze szczeliną, w którą wsunięta została w kierunku zasadniczo prostopadłym do osi układu zawiasowego rzeczona dźwignia zawiasowa, oraz środki mocujące rzeczoną dźwignię zawiasową w członie zaciskającym drugiego członu zawiasowego.

Ze stanu techniki znanych jest bardzo wiele układów zawiasowych o takiej konstrukcji. Są one najczęściej wykorzystywane do przegubowego mocowania wykonanych w technologii profilowej skrzydeł drzwiowych lub okiennych w profilowych ościeżnicach. W szczególności układy te są stosowane do przegubowego mocowania wewnętrznych bądź zewnętrznych skrzydeł drzwiowych, zwłaszcza na drogach ewakuacyjnych.

Montaż takich skrzydeł w ościeżnicach jest często utrudniony zwłaszcza w przypadku profili metalowych z wielokomorowymi pakietami szybowymi. Ciężkie skrzydło musi być bowiem podtrzymywane ręcznie, zanim dźwignie zawiasowe wszystkich układów zawiasowych zastosowanych w tym łączeniu zostaną wsunięte i zamocowane w odpowiadających im członach zaciskających.

W opisie EP1223276 ujawniono układ zawiasowy dla drzwi, okien i tym podobnych, w którym co najmniej jeden człon zawiasowy jest zaopatrzony w przegubową dźwignię z językiem współpracującym ze szczeliną w członie zawiasowym. Szczelina ta jest otwarta od góry i od dołu i ma obszar o zwiększonej średnicy zaopatrzony w gwint, który to obszar może zostać zamknięty śrubami. Język przegubowej dźwigni ma możliwość pionowej regulacji w szczelinie.

Celem wynalazku było dostarczenie układu zawiasowego ułatwiającego montaż skrzydeł drzwiowych lub okiennych. Kolejnym celem wynalazku było dostarczenie układu zawiasowego umożliwiającego łatwą regulację położenia skrzydła względem ościeżnicy po jego zamocowaniu.

Istotą wynalazku jest wspomniany na wstępie układ zawiasowy, charakteryzujący się tym, że człon zaciskający ma co najmniej jedno wybranie otwarte od strony wsunięcia dźwigni zawiasowej, a dźwignia zawiasowa ma co najmniej jeden występ blokujący znajdujący się w rzeczonym wybraniu członu zaciskającego, przy czym drugi człon zawiasowy ma ponadto co najmniej jeden element blokujący zaopatrzony w powierzchnię oporową dla rzeczonego występu blokującego dźwigni zawiasowej, a element blokujący i/lub człon zaciskający jest/są zaopatrzony(e) w środki blokujące ruch elementu blokującego na kierunku wsunięcia dźwigni zawiasowej, przy czym rzeczony co najmniej jeden element blokujący ma formę C-kształtnej płytki blokującej zaopatrzonej w dwa ramiona, pomiędzy którymi znajduje się rzeczona powierzchnia oporowa.

Rzeczone środki blokujące mają korzystnie formę wypustów bądź występów elementu blokującego współpracujących z odpowiednimi występami bądź wypustami członu zaciskającego. Zapewnia to prostotę konstrukcji.

Człon zaciskający ma korzystnie wybranie dopasowane do kształtu elementu blokującego. Wybranie to pozwala na ukrycie elementu blokującego w obrębie członu zaciskającego, a powierzchnia elementu blokującego może zostać zlicowana z powierzchnią członu zaciskającego.

Korzystnie szerokość wybrania członu zaciskającego w kierunku prostopadłym do osi układu zawiasowego jest większa niż szerokość występu blokującego dźwigni zawiasowej. Umożliwia to ograniczony przesuw dźwigni zawiasowych w członach zaciskających na przykład celem wyjęcia spod skrzydła drzwiowego elementów wspierających jakie zostały wykorzystane do jego przemieszczenia.

Korzystnie w sąsiedztwie co najmniej jednej prostopadłej do osi sworznia ścianki dźwigni zawiasowej znajduje się zespół blokujący zawierający co najmniej jeden osadzony w zorientowanym zasadniczo prostopadle do osi sworznia wybraniu element obrotowy, którego obrót ogranicza ruch przegubowy dźwigni zawiasowej na sworzniu. Zespół blokujący pozwala na regulację pionową skrzydła drzwiowego tylko na jednym układzie zawiasowym zespołu ościeżnicy i skrzydła, co stanowi znaczne ułatwienie dla montażystów ponieważ nie trzeba odciążać całego skrzydła drzwiowego i nie występuje konieczność równoczesnej regulacji każdego układu zawiasowego.

Pierwszy człon zawiasowy zawiera korzystnie wspornik, pod którym znajduje się zespół regulacji pionowej zawierający nieruchomy wspornik regulacyjny, w którym osadzona jest równolegle do osi układu zawiasowego śruba regulacyjna stykająca się ze wspornikiem.

W takim przypadku wspornik jest korzystnie mocowany na podkładce ślizgowej, w ykonanej korzystnie z tworzywa sztucznego. Podkładki tego typu ułatwiają przemieszczanie wspornika, stanowią

PL 231 737 B1 dodatkową izolację termiczną i maskują wszelkie obróbki mechaniczne, jakie zostały wykonane celem jego osadzenia.

Występ blokujący dźwigni zawiasowej jest korzystnie zaopatrzony w śrubę regulacyjną osadzoną obrotowo i zasadniczo prostopadle do osi układu zawiasowego pomiędzy powierzchnią oporową elementu blokującego a powierzchnią oporową członu zaciskającego.

W takim przypadku występ blokujący oraz element blokujący zaopatrzone są korzystnie we wskaźniki wzajemnego położenia.

Rzeczony pierwszy człon zawiasowy jest korzystnie mocowany do ościeżnicy, zaś rzeczony drugi człon zawiasowy jest mocowany do skrzydła drzwiowego lub okiennego.

Wynalazek zilustrowano poniżej w przykładach wykonania i na rysunku, na którym:

fig. 1 przedstawia przykład wykonania układu zawiasowego po złożeniu i w pozycji otwartej wraz z fragmentami profili ościeżnicy i skrzydła, w widoku aksonometrycznym; fig. 2 przedstawia układ zawiasowy przed złożeniem w widoku równoległym do płaszczyzny ościeżnicy (fig. 2b) i w przekroju wzdłuż płaszczyzny B-B z rysunku fig. 2b (fig. 2a); fig. 3 przedstawia układ zawiasowy po złożeniu w pozycji otwartej w widoku równoległym do płaszczyzny ościeżnicy (fig. 3b) i w przekroju wzdłuż płaszczyzny B-B z rysunku fig. 3b (fig. 3a);

fig. 4 przedstawia układ zawiasowy po złożeniu w pozycji zamkniętej i w przekroju wzdłuż płaszczyzny B-B z rysunku fig. 3b;

fig. 5 przedstawia podstawowe elementy mocujące przykładu wykonania układu zawiasowego zilustrowanego na rysunku od fig. 1 do fig. 3 przed złożeniem i w widoku aksonometrycznym;

fig. 6 przedstawia podstawowe elementy mocujące kolejnego przykładu wykonania układu zawiasowego przed złożeniem i w widoku aksonometrycznym; a fig. 7 przedstawia przykład wykonania wspornika pierwszego członu zawiasowego.

Na rysunku fig. 1 pokazano jeden z kilku układów zawiasowych 1, jakie w tym przykładzie wykonania służą do zawiasowego osadzenia w ościeżnicy 4 skrzydła 5 niepokazanych na rysunku drzwi biurowych. Układ zawiasowy 1 zawiera pierwszy człon zawiasowy 2 połączony przegubowo z drugim członem zawiasowym 3. W tym przypadku człony zawiasowe 2 i 3 zostały zamocowane w odpowiednich otworach wielomateriałowych profili ościeżnicy 4 i skrzydła 5, w których odsadzone mogą być niepokazane na rysunku jednolite bądź komorowe tafle bądź elementy wykonane ze szkła hartowanego, tworzywa, drewna, etc.

W tym przykładzie wykonania profil ościeżnicy 4 składa się z pierwszego aluminiowego profilu skrzynkowego 41 i drugiego aluminiowego profilu skrzynkowego 42, które połączone są ze sobą dwoma wzdłużnymi kształtowymi żebrami termoizolacyjnymi 43 z tworzywa. W tym przykładzie wykonania profil skrzydła 5 ma analogiczną konstrukcję obejmującą pierwszy 51 i drugi 52 aluminiowy profil skrzynkowy połączone dwoma wzdłużnymi żebrami termoizolacyjnymi 53.

Pierwszy człon zawiasowy 2 zawiera wspornik 21 zilustrowany szczegółowo na rysunku fig. 7. Wspornik 21 zamocowany jest w otworze profilu ościeżnicy 4 za pomocą śrub 22 przechodzących przez jego cztery wzdłużne otwory mocujące 27 i wkręconych w niepokazane na rysunku tuleje dystansowe. Wspornik 21 połączony jest z kolei z obejmą wewnętrzną 23, do której w pobliżu zewnętrznej powierzchni 421 drugiego profilu skrzynkowego 42 zamocowany jest sworzeń 24, na którym osadzona jest przegubowo kształtowa dźwignia zawiasowa 35 drugiego członu zawiasowego 3.

Pomiędzy wspornikiem 21 a ościeżnicą 4 znajduje się podkładka 26 z tworzywa. Pod i nad wspornikiem 21 zamocowane są za pośrednictwem śrub mocujących 283 wsporniki 281 i 284, z których dolny jest elementem zespołu regulacji pionowej 28, jak zostanie to wyjaśnione w dalszej części opisu.

Prostopadłe do sworznia 24 ścianki dźwigni zawiasowej 35 nieomal przylegają do ścianek obejmy wewnętrznej 23. Dystansują je jedynie niepokazane na rysunku podkładki z tworzywa o grubości około 1 mm. Ponadto obejma wewnętrzna 23 zawiera dwa cylindryczne wybrania 252 zorientowane zasadniczo prostopadle do osi (A) sworznia 24, w których znajdują się cylindryczne elementy obrotowe 251 zabezpieczone w wybraniach 252 za pośrednictwem kołków blokujących 253 osadzonych w prostopadłych do osi cylindrycznych wybrań 252 otworach obejmy wewnętrznej 23. Każdy cylindryczny element obrotowy 251 jest ścięty wzdłuż płaszczyzny przechodzącej przez cięciwę jego przekroju poprzecznego i umożliwia zablokowanie ruchu przegubowego dźwigni zawiasowej 35 na sworzniu 24, zwłaszcza podczas montażu układu zawiasowego (por. fig. 2b).

PL 231 737 B1

Drugi człon zawiasowy 3 również zawiera wspornik 31 zamocowany za pomocą śrub 32 i tulei dystansowych 36 w otworze profilu skrzydła 5. Wspornik 31 połączony jest z członem zaciskającym 33 zamocowanym do wspornika 31 równolegle do płaszczyzny skrzydła 5 za pomocą nie pokazanych na rysunku śrub.

Jak zilustrowano bliżej na rysunku fig. 5, człon zaciskający 33 ma pierwszą ściankę 332 oraz drugą ściankę 333 pomiędzy którymi znajduje się szczelina 331, w którą wsunięty został w kierunku prostopadłym do osi (A) sworznia 24 układu zawiasowego 1 i dopasowany kształtem do szczeliny 331 język 352 dźwigni zawiasowej 35. Ponadto pierwsza ścianka 332 członu zaciskającego 33 ma wybranie 334 otwarte od strony wsunięcia dźwigni zawiasowej 35. W wybraniu 334 znajduje się występ 353 blokujący dźwigni zawiasowej 35 oraz płytka blokująca 34, której konstrukcja i funkcjonalność zostaną opisane dalej i w odniesieniu do rysunku fig. 2 i fig. 3. Człon zaciskający 33, dźwignia zawiasowa 35 oraz element blokujący 34 są skręcone ze sobą za pomocą śrub 335 i 341 przechodzących przez wzdłużne otwory mocujące 354 dźwigni zawiasowej 35. Śruby mocujące 335 przechodzą przy tym przez przelotowe otwory 339' w pierwszej ściance 332 członu zaciskającego 33 i są wkręcone w odpowiadające im otwory gwintowane w drugiej ściance 333. Śruby mocujące 341 przechodzą natomiast przez przelotowe otwory mocujące 347 w elemencie blokującym 34 i są wkręcone w odpowiadające im otwory gwintowane 339” w pierwszej ściance 332 członu zaciskającego 33 w obrębie wybrania 337, dzięki czemu nie muszą być odkręcane podczas regulacji układu zawiasowego w poziomie, jak zostanie to niżej objaśnione.

Na rysunku fig. 2 zilustrowano układ zawiasowy 1 w pozycji otwartej tuż przed złożeniem. Ościeżnica 4 została już oczywiście wcześniej osadzona i zamocowana w odpowiednim otworze drzwiowym w dowolny znany sposób.

Jak widać elementy obrotowe 251 pierwszego członu zawiasowego 2 zostały przekręcone przez montażystę do wnętrza obejmy wewnętrznej 23 o około 90 stopni i opierają się teraz o dźwignię zawiasową 35. Przy takim położeniu elementów obrotowych 251 ruch przegubowy dźwigni zawiasowej 35 na sworzniu 24 jest zablokowany. Zapobiega to z kolei samoistnemu zamknięciu skrzydła drzwiowego 5, a tym samym zabezpiecza montażystę operującego w przymyku chroniąc jego palce i narzędzia przed przypadkowym zatrzaśnięciem. Blokada ta ułatwia również wsuwanie dźwigni zawiasowej 35 w człon zaciskający 33. W końcu blokada ta usztywnia konstrukcję podczas regulacji skrzydła w pionie, jak zostanie to wyjaśnione poniżej.

Na zablokowane dźwignie zawiasowe 35 układów zawiasowych 1 przygotowanej w ten sposób ościeżnicy 4 nasuwa się następnie skrzydło 5 tak, że języki 352 dźwigni zawiasowych 35 zostają wsunięte w odpowiednie szczeliny 331 członów zaciskających 33. Szczeliny 331 mogą mieć oczywiście dowolne profile i zakrzywienia w płaszczyźnie prostopadłej do kierunku wsuwania języków 352.

W tym położeniu występy blokujące 353 dźwigni zawiasowych 35 znajdują się w wybraniach 334 członów zaciskających 33. Ponieważ szerokość pionowa wybrania 334 jest większa niż szerokość występu blokującego 353 możliwy jest ograniczony przesuw dźwigni zawiasowych 35 w członach zaciskających 33 na przykład celem wyjęcia spod skrzydła 5 elementów wspierających jakie zostały wykorzystane do jego przemieszczenia.

Położenie każdej dźwigni zawiasowej 35 w odpowiadającym jej członie zaciskającym 33 zostaje następnie zablokowane w prosty sposób za pomocą elementu blokującego 34, jak pokazano na rysunku fig. 3.

Element blokujący 34 ma w tym przykładzie wykonania formę C-kształtnej płytki mającej dwa ramiona 343 oraz powierzchnię oporową 342. Każde z ramion 343 zaopatrzone jest w występ blokujący 344 w formie tulei dopasowanej do wypustu blokującego 336 w pierwszej ściance 332 członu zaciskającego 33. Dzięki temu po włożeniu płytki blokującej 34 w człon zaciskający 33 i osadzeniu występów blokujących 344 w wypustach blokujących 336 przesuw płytki 34 na kierunku wsunięcia dźwigni zawiasowej 35 nie jest możliwy. Z drugiej strony występ blokujący 353 dźwigni zawiasowej 35 opiera się o i naciska na powierzchnię oporową 342 płytki blokującej 34 pod ciężarem skrzydła 5 co dodatkowo stabilizuje położenie płytki blokującej 34.

W tym przykładzie wykonania człon zaciskający 33 ma dodatkowe wybranie 337 dopasowane kształtem do elementu blokującego 34 tak, że po jego wsunięciu w człon zaciskający 33 zewnętrzna powierzchnia płytki blokującej 34 jest zlicowana z zewnętrzną powierzchnią pierwszej ścianki 332.

Ostateczne zabezpieczenie dźwigni zawiasowej 35 w członie zaciskającym 33 zostaje uzyskane po wsunięciu śrub mocujących 335 w otwory 339 w pierwszej ściance 332 członu zaciskającego 33, wzdłużne otwory mocujące 354 dźwigni zawiasowej 35 oraz ich wkręceniu w gwintowane otwory 339 w drugiej ściance 333.

PL 231 737 B1

Na rysunku fig. 4 zilustrowano układ zawiasowy 1 w pozycji zamkniętej. Jak widać zewnętrzne powierzchnie 411 i 511 pierwszych profili skrzynkowych 41 i 51 oraz zewnętrzne powierzchnie 421 i 521 drugich profili skrzynkowych 42 i 52 są zlicowane ze sobą, zaś obejma 23 wspornika 21 zapewnia przestrzeń pozwalającą na ukrycie dźwigni zawiasowej 35 w jej wnętrzu. Wpływa to korzystnie na estetykę całej przegrody wraz z drzwiami. Ponadto w tej pozycji powierzchnie czołowe członów zawiasowych 2 i 3 są równoległe do siebie, zaś dodatkowa, elastomerowa listwa uszczelniająca 412 pierwszego profilu skrzynkowego 41 ościeżnicy 4 przylega do odpowiadającej jej powierzchni pierwszego profilu skrzynkowego 51 skrzydła 5 zapewniając termoizolacyjność i dźwiękoszczelność zamkniętego w ten sposób obszaru skrzydła 5 wraz z ościeżnicą 4.

Układ zawiasowy według wynalazku pozwala również na łatwą regulację położenia skrzydła 5 względem ościeżnicy 4 po jego zamocowaniu.

Regulację w pionie umożliwia zespół regulacji pionowej 28 pierwszego członu zawiasowego 2, w którego skład wchodzi zamocowany do ościeżnicy 4 wspornik regulacyjny 281, w którym osadzona jest równolegle do osi (A) układu zawiasowego 1 śruba regulacyjna 282.

Po otwarciu drzwi należy zablokować pozycję skrzydła 5 za pomocą elementów obrotowych 251 zespołów blokujących 25, aby usztywnić zespół ościeżnicy 4 i skrzydła 5 w płaszczyźnie pionowej.

Następnie należy zluzować śruby mocujące 22 wszystkich wsporników 21 zamocowanych do ościeżnicy 4. Skrzydło 5 oprze się wówczas pod swoim ciężarem na najbardziej wysuniętej w górę śrubie regulacyjnej 282. Wkręcanie lub wykręcanie tej śruby regulacyjnej 282 w górę bądź w dół na wsporniku regulacyjnym 281 bądź to wypycha ten wspornik 21 i całe skrzydło 5 ku górze bądź to umożliwia jego grawitacyjne opadanie w dół. Blokada obrotu skrzydła 5 drzwi za pomocą zespołów blokujących 25 pozwala przy tym na regulację pionową w górę tylko na jednym układzie zawiasowym 1 zespołu ościeżnicy 4 i skrzydła 5.

Znajdujące się pomiędzy wspornikiem 21 a ościeżnicą 4 podkładki ś lizgowe 26 wykonane w tym przykładzie wykonania z poliamidu PA6 z 30% domieszką włókna szklanego ułatwiają przemieszczanie skrzydła 5, stanowią dodatkową izolację termiczną i maskują wszelkie obróbki mechaniczne i otwory w elementach profilowanych 41,42 i 43 ościeżnicy 4, jakie zostały wykonane celem osadzenia i wspornika 21.

Po ustaleniu pozycji skrzydła 5 względem ościeżnicy 4 należy oczywiście ponownie dokręcić śruby mocujące 22 wszystkich wsporników 21 zespołu ościeżnicy 4 i skrzydła 5.

Regulacja w poziomie możliwa jest za pomocą śruby regulacyjnej 351 osadzonej w występie blokującym 353 dźwigni zawiasowej 35 prostopadle do osi (A) układu zawiasowego, do której dostęp umożliwia otwór regulacyjny 345 w elemencie blokującym 34. Wkręcanie bądź wykręcanie śruby regulacyjnej 351 wywiera nacisk na powierzchnię oporową 338 członu zaciskającego 33 bądź powierzchnię oporową 342 elementu blokującego 34, a tym samym powoduje odpowiednie przesuwanie języka 352 wzdłuż otworów mocujących 354 w szczelinie 331 członu zaciskającego 33. Wcześniej należy oczywiście odkręcić nieco śruby mocujące 335, aby umożliwić przesuw dźwigni zawiasowej 35 w szczelinie 331. Śruby mocujące 341 mogą przy tym pozostać wkręcone w otworach mocujących 339”.

Precyzyjne określenie wielkości przesuwu dźwigni zawiasowej 35 względem członu zaciskającego 33 umożliwia wskaźnik 355 naniesiony na występ blokujący 353 dźwigni zawiasowej 35 oraz podziałka 346 naniesiona na ramiona 343 płytki blokującej 34.

Na rysunku fig. 6 przedstawiono kolejny przykład wykonania układu zawiasowego. Odsyłacze numeryczne do elementów o tej samej funkcjonalności pozostają takie same, przy czym tam gdzie stosowne dodano sufiksy (a, b, ...) dla rozróżnienia elementów o innej konstrukcji.

W tym przykładzie człon zaciskający 33a jest dwuelementowy i składa się z korpusu pełniącego funkcję pierwszej ścianki 332a oraz drugiej ścianki 333a. Pomiędzy tymi elementami 332 i 333a, z których każdy jest mocowany oddzielnie do wspornika 31 drugiego członu zawiasowego 3, znajduje się szczelina 331 nieograniczona w kierunku poprzecznym do kierunku wsuwania dźwigni zawiasowej 35a. Szerokość występu blokującego 353 dźwigni zawiasowej 35a jest z kolei mniejsza niż w przykładzie przedstawionym na rysunku fig. 1 do 5. Ułatwia to wsuwanie dźwigni zawiasowych 35a w człony zaciskające 33a.

Element blokujący 34a ma w tym przykładzie cylindryczne występy blokujące 344a pełniące funkcję otworów mocujących 347 dla śrub mocujących 341 i dopasowane do prostopadłościennych wypustów blokujących 336a członu zaciskającego 33a. Człon zaciskający 33a ma z kolei występy blokujące 336b dopasowane do wypustów blokujących 344b elementu blokującego 34a.

Na przedstawionym rysunku, celem lepszego zilustrowania wynalazku, niektóre jego cechy mogły zostać pokazane z przesadą lub w pomniejszeniu/powiększeniu, bez zachowania właściwej skali.

PL 231 737 B1

Przedstawionych przykładów wykonania nie należy również traktować jako ograniczających zakres ochrony wynalazku zdefiniowany w zastrzeżeniach patentowych.

Zastrzeżenia patentowe

Claims (10)

1. Układ zawiasowy (1), a korzystnie układ zawiasu ukrytego, zawierający pierwszy człon zawiasowy (2) połączony przegubowo z drugim członem zawiasowym (3) mającym dźwignię zawiasową (35) i człon zaciskający (33) ze szczeliną (331), w którą wsunięta została w kierunku zasadniczo prostopadłym do osi (A) układu zawiasowego (1) rzeczona dźwignia zawiasowa (35), oraz środki mocujące (335) rzeczoną dźwignię zawiasową (35) w członie zaciskającym (33), znamienny tym, że człon zaciskający (33) ma co najmniej jedno wybranie (334) otwarte od strony wsunięcia dźwigni zawiasowej (35), a dźwignia zawiasowa (35) ma co najmniej jeden występ blokujący (353) znajdujący się w rzeczonym wybraniu (334) członu zaciskającego (33), przy czym drugi człon zawiasowy (3) ma ponadto co najmniej jeden element blokujący (34) zaopatrzony w powierzchnię oporową (342) dla rzeczonego występu blokującego (353) dźwigni zawiasowej (35), a element blokujący (34) i/lub człon zaciskający (33) jest/są zaopatrzony(e) w środki blokujące (344, 336) ruch elementu blokującego (34) na kierunku wsunięcia dźwigni zawiasowej (35), przy czym rzeczony co najmniej jeden element blokujący (34) ma formę C-kształtnej płytki blokującej zaopatrzonej w dwa ramiona (343), pomiędzy którymi znajduje się rzeczona powierzchnia oporowa (342).

2. Układ zawiasowy według zastrz. 1, znamienny tym, że rzeczone środki blokujące (344, 336) mają formę wypustów (344b) bądź występów (344, 344a) elementu blokującego (34) współpracujących z odpowiednimi występami (336b) bądź wypustami (336, 336a) członu zaciskającego (33).

3. Układ zawiasowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że człon zaciskający (33) ma wybranie (337) dopasowane do kształtu elementu blokującego (34).

4. Układ zawiasowy według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń, znamienny tym, że szerokość wybrania (334) członu zaciskającego (33) w kierunku prostopadłym do osi (A) układu zawiasowego (1) jest większa niż szerokość występu blokującego (353) dźwigni zawiasowej (35).

5. Układ zawiasowy według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń, znamienny tym, że w sąsiedztwie co najmniej jednej prostopadłej do osi (A) sworznia (24) ścianki dźwigni zawiasowej (35) znajduje się zespół blokujący (25) zawierający co najmniej jeden osadzony w zorientowanym zasadniczo prostopadle do osi (A) sworznia (24) wybraniu (252) element obrotowy (251), którego obrót ogranicza ruch przegubowy dźwigni zawiasowej (35) na sworzniu (24).

6. Układ zawiasowy według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń, znamienny tym, że pierwszy człon zawiasowy (2) zawiera wspornik (21), pod którym znajduje się zespół regulacji pionowej (28) zawierający nieruchomy wspornik regulacyjny (281), w którym osadzona jest równolegle do osi (A) układu zawiasowego (1) śruba regulacyjna (282) stykająca się ze wspornikiem (21).

7. Układ zawiasowy według zastrz. 6, znamienny tym, że wspornik (21) jest mocowany na podkładce ślizgowej (26), wykonanej korzystnie z tworzywa sztucznego.

8. Układ zawiasowy według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń, znamienny tym, że występ blokujący (353) dźwigni zawiasowej (35) jest zaopatrzony w śrubę regulacyjną (351) osadzoną obrotowo i zasadniczo prostopadle do osi (A) układu zawiasowego (1) pomiędzy powierzchnią oporową (342) elementu blokującego (34) a powierzchnią oporową (338) członu zaciskającego.

9. Układ zawiasowy według zastrz. 8, znamienny tym, że występ blokujący (353) oraz element blokujący (34) zaopatrzone są we wskaźniki wzajemnego położenia (355, 346).

10. Układ zawiasowy według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń, znamienny tym, że rzeczony pierwszy człon zawiasowy (2) jest mocowany do ościeżnicy (4), zaś rzeczony drugi człon zawiasowy (3) jest mocowany do skrzydła (5) drzwiowego lub okiennego.