PL231796B1 - Zespół ramienia pośredniego w dwufunkcyjnym oknie dachowym - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół ramienia pośredniego w dwufunkcyjnym oknie dachowym, którego zadaniem jest połączenie skrzydła z ościeżnicą okna, oraz umożliwienie realizacji jednej z dwóch funkcji otwierania tego okna. Zależnie od doboru funkcji otwierania, dwa ramiona pośrednie, usytuowane po obu bokach okna dachowego, albo spoczywają na ościeżnicy, albo są podnoszone wraz ze skrzydłem okna.

Stan techniki. Znane są, na przykład z polskiego opisu patentowego nr PL 210344 B1, dwufunkcyjne okna dachowe, wyposażone w ramiona pośrednie, które umożliwiają otwieranie i zamykanie okna w jednej z dwóch funkcji, wybranych przez użytkownika okna. Ramiona pośrednie wykonane są z kształtowników otwartych, zwłaszcza wytworzonych jako profile gięte z blach. Na górnych swych końcach ramiona pośrednie połączone są zawiasami z ościeżnicą, a na dolnych swych końcach ramiona te mają zawiasy, w których osadzone jest skrzydło okna. W ramionach pośrednich zainstalowane są mechanizmy, przeznaczone do alternatywnego blokowania obu ramion pośrednich w położeniu spoczywającym na ościeżnicy, albo blokowania ramion pośrednich ze skrzydłem, do wspólnego ruchu.

Istota rozwiązania. Zespół ramienia pośredniego w dwufunkcyjnym oknie dachowym, otwieranym w funkcji przechylnej, albo w funkcji odchylnej, posiada ramię pośrednie, złożone co najmniej z dwóch kształtowników, w tym z ceownika mającego półki o różnej szerokości. Półki dolne tych dwóch kształtowników, czyli ceownika oraz drugiego kształtownika, który może mieć inny przekrój, albo także może być ceownikiem, skierowane są ku sobie, a przeciwległe im półki górne obu kształtowników przylegają do siebie i są połączone nierozłącznie. Obydwa kształtowniki, tworzą wspólnie skrzynkowe ramię pośrednie, co zwiększa jego wytrzymałość i sztywność.

Ramię pośrednie w swej górnej części połączone jest, poprzez zawias odchylny, z okuciem nieruchomym przytwierdzonym do ościeżnicy okna. Zawias odchylny realizuje otwieranie okna w funkcji odchylnej, to jest poprzez obrót skrzydła wokół poziomej osi usytuowanej u góry okna, w pobliżu górnego ramiaka jego ościeżnicy. W swej dolnej części, ramię pośrednie połączone jest poprzez zawias przechylny ze skrzydłem okna. Zawias przechylny realizuje otwieranie okna w funkcji przechylnej, czyli poprzez obrót skrzydła wokół poziomej osi, usytuowanej nieco powyżej połowy wysokości tego okna. W trakcie otwierania okna w funkcji przechylnej, dolna część skrzydła przemieszcza się na zewnątrz dachu, a górna część skrzydła - do wnętrza poddasza, natomiast ramiona pośrednie spoczywają na ramiakach bocznych ościeżnicy. W trakcie otwierania odchylnego, całe skrzydło, a wraz z nim ramiona pośrednie, przemieszcza się na zewnątrz dachu. W kompletnym oknie dachowym występują dwa symetrycznie względem siebie zespoły ramion pośrednich, umieszczone po prawej i lewej stronie okna.

Drugim kształtownikiem ramienia pośredniego jest zetownik, usytuowany tak, iż półki górne ceownika i zetownika skierowane są w tę samą stronę. Środniki ceownika i zetownika usytuowane są pionowo, równoległe do siebie, tworząc skrzynkową konstrukcję ramienia pośredniego. Korzystnie, zetownik posiada ścianę dodatkową, będącą zagiętym zakończeniem jego półki górnej, skierowanym w dół. Umożliwia to wprowadzenie do ramienia pośredniego różnych części złącznych, jak: osie, kołki, sworznie; osadzanych w środniku oraz w dodatkowej ścianie zetownika, łączących ramię pośrednie z innymi elementami zespołu ramienia pośredniego. Ścianę dodatkową zetownika wraz z jego środnikiem wykorzystuje się także do zamocowania zawiasu przechylnego na dolnym końcu ramienia pośredniego.

Połączeniem nierozłącznym półki górnej ceownika z półką górną zetownika jest połączenie klinczowe, uzyskane poprzez zestaw wspólnych przetłoczeń tych półek w obu kształtownikach. Podczas przetłaczania następuje promieniowe płynięcie obu łączonych materiałów, co tworzy złącze kształtowe, podobne w swym charakterze do połączenia nitowego, ale z wykorzystaniem jedynie materiału rodzimego obu łączonych części. Alternatywnymi połączeniami półek górnych obu kształtowników, może być ich zgrzewanie punktowe lub liniowe, lub spawanie otworowe, albo klasyczne nitowanie.

Pomiędzy końcami półki dolnej ceownika i półki dolnej drugiego kształtownika, na przykład zetownika, jest szczelina biegnąca na całej długości ramienia pośredniego, natomiast środnik ceownika oraz środnik drugiego kształtownika połączone są kołkami dystansowymi, usytuowanymi w pobliżu półek dolnych obu kształtowników. Końce kołków dystansowych o wymiarze mniejszym niż środkowa część tych kołków, przechodzą przez otwory w środnikach obu kształtowników, a od zewnątrz są roznitowane. W szczelinie między półkami dolnymi obu kształtowników osadzona jest uszcze lka, umieszczona wzdłuż ramienia pośredniego, która w oknie zamkniętym przylega do ramiaka bocznego ościeżnicy.

PL 231 796 B1

Drugim wariantem zestawu kształtowników ramienia pośredniego jest ramię złożone z dwóch ceowników, o półkach górnych dłuższych niż półki dolne. Jeden z ceowników ma środnik krótszy niż drugi z ceowników, a różnica ta jest równa grubości półki górnej. W tym zestawie kształtowników, półki dolne są naprzeciw siebie, ze szczeliną między nimi, a półki górne, przylegające do siebie, dzięki uzyskanej podwójnej grubości, usztywniają konstrukcję skrzynkową ramienia pośredniego. Środniki obu ceowników połączone są kołkami dystansowymi, usytuowanymi w pobliżu ich półek dolnych, jak w wariancie ramienia złożonym z ceownika i zetownika.

W skład zespołu ramienia pośredniego wchodzi również okucie nieruchome, przytwierdzone do ościeżnicy okna. Okuciem nieruchomym jest rynna, o przekroju ceownikowym, w której środnik tego ceownika, czyli dno rynny, ułożony jest na ramiaku bocznym ościeżnicy, a zamocowany jest do tego ramiaka łącznikami, dobranymi odpowiednio do materiału ramiaków ościeżnicy. Gdy ramiaki ościeżnicy są drewniane, rynna mocowana jest do nich wkrętami do drewna.

Zawias odchylny, łączący rynnę z ramieniem pośrednim, jest zestawem dwóch krótkich łączników, to jest: łącznika dolnego i łącznika górnego, z których każdy połączony jest wahliwie, na jednym końcu - ze ścianami bocznymi rynny, a na drugim końcu - ze środnikiem i ścianą dodatkową zetownika. Odległość do osi, na której łącznik dolny osadzony jest w rynnie, od dna tej rynny, jest większa niż analogiczna odległość do osi, na której w rynnie osadzony jest łącznik górny. Rynna, obydwa łączniki oraz ramię pośrednie tworzą czworobok przegubowy, w wyniku czego, przy otwieraniu odchylnym okna, ramiona pośrednie, a wraz z nimi skrzydło, wysuwają się spod nieruchomych osłon ramiaka górnego ościeżnicy. Z natury zastosowania czworoboku przegubowego wynika również to, iż oś obrotu skrzydła, przy otwieraniu odchylnym okna, nie ma stałego położenia, lecz zmienia swoje położenie w trakcie ruchu.

Zespół ramienia pośredniego wyposażony jest również w mechanizm wspomagający podnoszenie skrzydła przy otwieraniu okna w funkcji odchylnej. Oprócz tego wspomagania, mechanizm równoważąc ciężar skrzydła, służy również do utrzymania skrzydła w położeniu otwartym, dobranym dowolnie przez użytkownika okna, oraz łagodzi opadanie skrzydła w trakcie zamykania okna. Mechanizm wspomagający podnoszenie skrzydła składa się z suwaka, który przemieszcza się w rynnie, oraz wspornika, połączonego przegubowo swymi końcami z suwakiem i ramieniem pośrednim, oraz ma zespół sprężyn napędzających ruch suwaka, skutkujący podniesieniem poprzez wspornik ramienia pośredniego, a w rezultacie obrót skrzydła okna wokół jego osi odchylnej. Suwak mechanizmu wspomagającego ma postać ceownika, którego środnik ślizga się po dnie rynny, a w ścianach bocznych tego ceownikowego suwaka osadzona jest oś, łącząca suwak ze wspornikiem. Drugi koniec wspornika połączony jest z ramieniem pośrednim poprzez oś, osadzoną w środniku oraz w ścianie dodatkowej zetownika ramienia pośredniego.

W zawiasie odchylnym, osie na których łącznik dolny oraz łącznik górny osadzone są w rynnie, zabezpieczone są przed obrotem względem ścian tej rynny. Korzystnie, także osie łączące obydwa te łączniki: górny i dolny, ze środnikiem i ścianą dodatkową zetownika ramienia pośredniego, zabezpieczone są przed obrotem względem środnika i ściany dodatkowej zetownika. Również oś, na której wspornik osadzony jest w ścianach bocznych suwaka, zabezpieczo na jest przed jej obrotem względem tych ścian. Korzystnie, także oś łącząca wspornik ze środnikiem i ścianą dodatkową zetownika ramienia pośredniego zabezpieczona jest przed obrotem względem środnika i ściany dodatkowej zetownika. Zabezpieczenie przed obro tem realizowane jest poprzez osadzenie każdej z osi w otworze nieokrągłym, w co najmniej jednej ze ścian: rynny, suwaka, środniku lub ścianie dodatkowej zetownika. Otwór nieokrągły może mieć kształt: owalu, koła z jednym lub dwoma ścięciami, albo prostokąta w tym kwadratu, a do tego kształtu dostosowany jest przekrój czopa osi, osadzonego w tym otworze.

Zespół ramienia pośredniego ma również klin regulacyjny do ustawiania położenia ramienia pośredniego względem ramiaka bocznego ościeżnicy. Klin regulacyjny osadzony jest przesuwnie w ramieniu pośrednim, w pobliżu zawiasu przechylnego, lub bezpośrednio w prowadnicy zawiasu przechylnego. Korzystnie, w klinie regulacyjnym, na jego pochyłej powierzchni, a także na współpracującej z nią powierzchni gniazda w ramieniu pośrednim dla tego klina, są ząbki ustalające położenie klina regulacyjnego. Zadaniem klinów regulacyjnych w obu ramionach pośrednich jest zapewnienie równego podparcia ramion po obu stronach okna i prawidłowego ustawienia zawiasów przechylnych, dla realizacji otwierania okna w funkcji przechylnej.

PL 231 796 B1

Korzystne skutki stosowania wynalazku. Ramię pośrednie będące zestawem dwóch kształtowników pozwala uzyskać konstrukcję skrzynkową tego ramienia, co przynosi korzystne skutki w postaci zwiększenia sztywności i wytrzymałości ramienia, a połączenia klinczowe obu kształtowników zapewniają wymaganą trwałość złączy. Zastosowanie w zestawie kształtowników zetownika ze ścianą dodatkową ułatwia łączenie ramienia pośredniego z zawiasami odchylnym i przechylnym, oraz ze wspornikiem mechanizmu wspomagającego podnoszenie skrzydła. Szczelina wzdłużna między półkami dolnymi obu kształtowników ułatwia zamocowanie uszczelki, a czworobok przegubowy w zawiasie odchylnym pozwala na zwiększenie kąta otwarcia okna bez kolizji z osłonami górnego ramiaka ościeżnicy.

Przykład realizacji wynalazku. Zespół ramienia pośredniego, będący przedmiotem wynalazku, uwidoczniony jest w przykładzie wykonania na rysunku, którego poszczególne figury przestawiają:

Fig. 1 - Główne elementy zespołu ramienia pośredniego, takie jak: ramię pośrednie (w pozycji uniesionej), rynna i suwak ze wspornikiem - w widoku aksonometrycznym.

Fig. 2 - Zespół ramienia pośredniego z ramieniem ułożonym na ościeżnicy - w przekroju poprzecznym.

Fig. 3 - Zespół ramienia pośredniego z ramieniem ułożonym na ościeżnicy oraz ze sprężynami wspomagającymi podnoszenie skrzydła - w widoku od strony bocznej okna dachowego.

Fig. 4 - Zakończenie ramienia pośredniego z zawiasem przechylnym i klinem regulacyjnym w widoku aksonometrycznym.

Zespół ramienia pośredniego w dwufunkcyjnym oknie dachowym, posiada ramię pośrednie, złożone z dwóch kształtowników, to jest z ceownika 1, którego środnik 11 usytuowany jest i przemieszcza się w oknie dachowym pionowo, oraz z zetownika 2, którego środnik 21 usytuowany jest również pionowo, równolegle do środnika 11 ceownika. Półka dolna 12 ceownika oraz półka dolna 22 zetownika skierowane są ku sobie, natomiast półka górna 13 ceownika oraz półka górna 23 zetownika, obie dłuższe od półek dolnych 12, 22 tych kształtowników, skierowane są w tę samą stronę i przylegają do siebie. Na odcinku półek górnych 13, 23 obu kształtowników, po zewnętrznej stronie środnika 21 zetownika 2, w półkach górnych 13 ceownika są przetłoczenia 14, a w półkach górnych 23 zetownika są przetłoczenia 24 - wykonane wspólnie w obu półkach 13, 23, tworzące połączenie klinczowe. Podczas przetłaczania następuje promieniowe płynięcie materiału obu łączonych półek, wskutek czego zewnętrzna średnica przetłoczenia 14 jest nieco większa niż jego zewnętrzna średnica przy dolnej powierzchni półki górnej 23, a zewnętrzna powierzchnia przetłoczenia 14 jest stożkiem o niewielkiej, kilkustopniowej zbieżności ku górze. Tworzy to złącze kształtowe, podobne w swym charakterze do połączenia nitowego, ale z wykorzystaniem jedynie materiału rodzimego obu łączonych części, bez dodatkowego materiału jakim byłby nit. Połączenia klinczowe są złączami punktowymi, wobec czego na długości ceownika 1 i zetownika 2 jest kilka złączy tego typu, zaś ich liczba dobrana jest do długości ramienia pośredniego, która uzależniona jest od wielkości okna dachowego.

Zetownik 2 posiada ścianę dodatkową 25, która jest przedłużeniem jego półki górnej 23, odgiętym w dół, pionowo, równolegle do środnika 21. Ściana dodatkowa 25 służy do mocowania w ramieniu pośrednim, głównie w jego zetowniku 2, elementów zespołu ramienia pośredniego, opisanych w dalszej części opisu niniejszego przykładu realizacji.

Pomiędzy półką dolną 12 ceownika 1, a półką dolną 22 zetownika 2, jest szczelina biegnąca wzdłuż całego ramienia pośredniego. W związku z istnieniem tej szczeliny, środnik 11 ceownika 1, połączony jest ze środnikiem 21 zetownika 2 kołkami dystansowymi 15, rozmieszczonymi na całej długości ramienia pośredniego. Czopy 16 kołków dystansowych 15 o średnicy mniejszej niż środkowy odcinek tych kołków, przechodzą przez otwory w środnikach 11, 21 ceownika i zetownika, oraz są roznitowane w stożkowych rozwierceniach tych otworów. Na rysunku Fig. 2, pokazano czopy 16 kołków dystansowych 15, wystające ze środników 11, 21 obu kształtowników, czyli przed roznitowaniem tych czopów. W szczelinie utworzonej między półką dolną 12 ceownika, a półką dolną 22 zetownika, osadzona jest uszczelka 17.

We wnętrzu konstrukcji skrzynkowej ramienia pośredniego, ograniczonej po bokach środnikiem 11 ceownika 1, oraz środnikiem 21 zetownika 2, mieszczą się mechanizmy sterujące otwieraniem okna, w jednej lub drugiej funkcji, oraz kontrolujące prawidłowość działania okna, na przykład jeden spośród mechanizmów ujawnionych w opisach patentowych PL 210344 B1, PL 210917 B1, albo PL 219336 B1. Mechanizmów tych nie obejmuje niniejszy wynalazek, zatem z tego względu nie zostały szczegółowo przedstawione w przykładzie realizacji, ani na rysunku.

PL 231 796 B1

W skład zespołu ramienia pośredniego wchodzi również okucie nieruchome, przytwierdzone do ościeżnicy, którym to okuciem jest rynna 3 o przekroju ceownikowym. Dno 31 tej rynny osadzone jest na ramiaku bocznym 4 drewnianej ościeżnicy i przytwierdzone jest do niej wkrętami do drewna (nie pokazanymi na rysunku). W rynnie 3 w pobliżu jej górnego końca, osadzony jest zawias odchylny 5, będący zestawem dwóch łączników, to jest: łącznika dolnego 51 oraz łącznika górnego 52. Każdy z tych dwóch łączników, na jednym swym końcu ma piastę o szerokości nieco mniejszej, niż odległość między ścianami bocznymi 32 rynny 3, a każda piasta osadzona jest obrotowo na osi dłuższej 53, przechodzącej przez otwory w ścianach bocznych 32 rynny 3. Przeciwległe końce łącznika dolnego 51 oraz łącznika górnego 52, czyli łby tych łączników, wchodzą do wnęki, jaką tworzą: górny odcinek środnika 21, półka górna 23 oraz ściana dodatkowa 25 zetownika 2, i połączone są z zetownikiem 2, a tym samym z całym ramieniem pośrednim, za pośrednictwem osi krótszych 54, przechodzących przez otwory w środniku 21 i ścianie dodatkowej 25 zetownika. Rynna 3, łączniki: dolny 51 i górny 52 oraz ramię pośrednie tworzą razem czworobok przegubowy, którego ostoją jest rynna 3. Otwory dla osi dłuższych 53 w ścianach bocznych 32 rynny 3, oraz otwory dla osi krótszych 54 w środniku 21 i ścianie dodatkowej 25 zetownika 2, nie są okrągłe, lecz mają ścięcia po obu stronach. Dzięki temu osie 53, 54 zabezpieczone są przed obrotem w tych otworach, co zapobiega wytarciom powierzchni otworów, które jako węższe niż piasty i łby łączników 51,52, narażone są na większe obciążenia.

Zespół ramienia pośredniego posiada także mechanizm wspomagania 6, służący do podnoszenia skrzydła, przy otwieraniu okna w funkcji odchylnej, oraz do równoważenia ciężaru skrzydła w pozycji otwartej lub podczas zamykania okna. Głównymi częściami mechanizmu wspomagania 6 są: suwak 61, przemieszczający się we wnętrzu rynny 3, oraz wspornik 62, rozparty pomiędzy suwakiem 61, a zetownikiem 2 ramienia pośredniego, Suwak 61 ma kształt ceownika, którego środnik 63 ślizga się po dnie 31 rynny 3, a dla zmniejszenia tarcia, suwak 61 ma nakładki ślizgowe 64 z tworzywa sztucznego, umieszczone między środnikiem 63 suwaka 61, a dnem 31 rynny 3; nakładki te zachodzą na ściany boczne 65 suwaka 61. Po zewnętrznej stronie ściany bocznej 32 rynny 3 zamocowana jest do tej ściany nakładka ślizgowa zewnętrzna 33, umieszczona między ścianą boczną 32 rynny, a środnikiem 21 zetownika w ramieniu pośrednim.

Wspornik 62 na jednym swym końcu ma piastę, o szerokości nieco mniejszej niż odległość między ścianami bocznymi 65 suwaka 61, która osadzona jest obrotowo na osi suwakowej 66 przechodzącej przez otwory w ścianach bocznych 65 suwaka 61. Przeciwległy koniec wspornika 62, czyli jego łeb, wchodzi do wnęki, jaką tworzą: górny odcinek środnika 21, półka górna 23 oraz ściana dodatkowa 25 zetownika 2, i połączony jest z ramieniem pośrednim osią 67, przechodzącą przez otwory w środniku 21 i ścianie dodatkowej 25 zetownika 2 oraz w środniku 11 ceownika 1. Otwory dla osi suwakowej 66 w ścianach bocznych 65 suwaka 6, oraz otwory dla osi 67 w środniku 11 ceownika 1 oraz w ścianie dodatkowej 25 zetownika 2, nie są okrągłe, lecz mają ścięcia po obu stronach. Dzięki temu oś suwakowa 66 zabezpieczona jest przed obrotem w otworach wykonanych dla niej w ścianach bocznych 65 suwaka, a oś 67 - przed obrotem w otworach dla niej w ramieniu pośrednim. Zapobiega to wytarciom powierzchni tych otworów, które jako węższe niż piasta oraz łeb wspornika 62, narażone są na większe obciążenia.

Z mechanizmem wspomagania 6 podnoszenia skrzydła współpracuje zespół sprężyn 7, usytuowanych wzdłuż ramiaka 4 ościeżnicy. Sprężyny 7 poprzez cięgła 71 zakończone wspólnym hakiem 72 zaczepionym o sworzeń 68 wywierają na suwak 61 siłę, skierowaną wzdłuż ramiaka bocznego 4 ościeżnicy, a ta siła poprzez wspornik 62 przenosi się na ramię pośrednie jako siła równoważąca ciężar skrzydła. Liczbę i charakterystykę sprężyn dobiera się odpowiednio do wielkości skrzydła okiennego i jego ciężaru.

Zakończeniem ramienia pośredniego jest podzespół zawiasu przechylnego 8, którym jest łukowa prowadnica tego zawiasu. Współpracuje ona z łukowym suwakiem, wchodzącym w skład drugiego podzespołu zawiasu przechylnego 8, przytwierdzonego do ramy skrzydła. Prowadnica zawiasu przechylnego składa się z korpusu 81, mającego kanał dla łukowego suwaka zawiasu przechylnego, oraz nakładki 82, która przylegając do korpusu 81 zamyka ów kanał z boku. Korpus 81 prowadnicy wsunięty częściowo jest do wnęki, jaką tworzą: górny odcinek środnika 21, półka górna 23 oraz ściana dodatkowa 25 zetownika 2. Nakładka 82 ma czopy 83, które przechodzą przez otwory w korpusie 81, a po roznitowaniu końców tych czopów tworzą połączenie nakładki 82 z korpusem 81 łukowej prowadnicy. Niektóre czopy 83 nakładki 82 przechodzą także przez środnik 21 zetownika w ramieniu pośrednim, mocując zarówno korpus 81, jak i nakładkę 82 prowadnicy zawiasu przechylnego 8, do zetownika 2 w ramieniu pośrednim.

PL 231 796 B1

W dolnej części korpusu 81 prowadnicy zawiasu przechylnego 8, osadzony jest przesuwnie klin regulacyjny 84, do ustawiania położenia ramienia pośredniego względem ramiaka bocznego 4 ościeżnicy.

Pochyła powierzchnia klina regulacyjnego 84, oraz współpracująca z nią powierzchnia gniazda 85 mieszczącego ten klin, wyposażone są w ząbki 86, ustalające położenie klina regulacyjnego. Do zamocowania klina regulacyjnego 84 w gnieździe 85 służy wkręt 87, osadzony w korpusie 81 prowadnicy zawiasu przechylnego, przechodzącym przez podłużny otwór w klinie regulacyjnym 84.

Claims (14)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół ramienia pośredniego w dwufunkcyjnym oknie dachowym, otwieranym w funkcji przechylnej, czyli poprzez obrót skrzydła wokół poziomej osi usytuowanej nieco powyżej połowy wysokości tego okna, albo w funkcji odchylnej poprzez obrót skrzydła wokół poziomej osi usytuowanej u góry okna, zawierający ramię pośrednie połączone w swej górnej części zawiasem odchylnym z okuciem, nieruchomym przytwierdzonym do ościeżnicy okna, a w swej dolnej części połączone zawiasem przechylnym ze skrzydłem okna, przy czym w oknie występują dwa symetrycznie względem siebie zespoły ramion pośrednich umieszczone po prawej i lewej stronie okna, znamienny tym, że ramię pośrednie złożone jest co najmniej z dwóch kształtowników (1, 2), w tym z ceownika (1) mającego półki (12, 13) o różnej szerokości, przy czym półki dolne (12, 22), tych dwóch kształtowników skierowane są ku sobie, a przeciwległe im półki górne (13, 23) obu kształtowników przylegają do siebie i są połączone nierozłącznie.
2. 2. Zespół ramienia według zastrz. 1, znamienny tym, że drugim kształtownikiem ramienia pośredniego jest zetownik (2), a półki górne (13, 23) ceownika i zetownika skierowane są w tę samą stronę.
3. 3. Zespół ramienia według zastrz. 2, znamienny tym, że zetownik (2) ma ścianę dodatkową (25), będącą zagiętym zakończeniem jego półki górnej (23), skierowanym w dół.
4. 4. Zespół ramienia według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienny tym, że środnik (11) ceownika (1) oraz środnik (21) drugiego kształtownika połączone są kołkami dystansowymi (15), usytuowanymi w pobliżu półek dolnych (12, 22) obu kształtowników, a pomiędzy końcami półki dolnej (12) ceownika (1) i półki dolnej (22) drugiego kształtownika jest szczelina, w której osadzona jest uszczelka (17).
5. 5. Zespół ramienia według zastrz. 1, albo 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że połączenie półki górnej (13) ceownika (1) z półką górną (23) drugiego kształtownika jest połączeniem klinczowym, uzyskanym poprzez zestaw wspólnych przetłoczeń (14, 24) tych półek obu kształtowników.
6. 6. Zespół ramienia według zastrz. 1, albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienny tym, że okuciem nieruchomym przytwierdzonym do ościeżnicy okna jest rynna (3) o przekroju ceownikowym, mocowana na ramiaku bocznym (4) ościeżnicy, a zawias odchylny (5) jest zestawem dwóch łączników, to jest: łącznika dolnego (51) łącznika górnego (52), z których każdy połączony jest wahliwie, na jednym końcu ze ścianami bocznymi (32) rynny (3), a na drugim końcu ze środnikiem (21) i ścianą dodatkową (25) zetownika (2), tak iż rynna (5), obydwa łączniki (51, 52) oraz ramię pośrednie tworzą czworobok przegubowy.
7. 7. Zespół ramienia według zastrz. 6, znamienny tym, że odległość od dna (31) rynny do osi, na której łącznik dolny (51) osadzony jest w rynnie (3), jest większa niż odległość do osi, na której osadzony jest łącznik górny (52).
8. 8. Zespół ramienia według zastrz. 6, albo 7, znamienny tym, że osie (53), na których łączniki: dolny (51) i górny (52) osadzone są w rynnie (3), a korzystnie także osie (54) łączące te dwa łączniki (51, 52) ze środnikiem (21) i ścianą dodatkową (25) zetownika (2) ramienia pośredniego, zabezpieczone są przed obrotem względem ścian, odpowiednio rynny i zetownika, w których osie te są osadzone.
9. 9. Zespół ramienia według jednego spośród zastrzeżeń od 1 do 8, znamienny tym, że ma mechanizm wspomagający (6) podnoszenie skrzydła przy otwieraniu okna w funkcji odchylnej, składający się z suwaka (61), który przemieszcza się w rynnie (3) oraz wspornika (62) połączonego przegubowo swymi końcami z suwakiem (61) i ramieniem pośrednim, a ponadto mePL 231 796 B1 chanizm wspomagający ma zespół sprężyn (7) napędzających ruch suwaka, skutkujący podniesieniem poprzez wspornik ramienia pośredniego, a w rezultacie obrót skrzydła okna wokół jego osi odchylnej.
10. 10. Zespół ramienia według zastrz. 8, znamienny tym, że suwak (61) ma postać ceownika, którego środnik (63) ślizga się po dnie rynny (31), a w ścianach bocznych (65) tego ceownikowego suwaka (61) osadzona jest oś (66) łącząca suwak (61) ze wspornikiem (62), którego drugi koniec połączony jest z ramieniem pośrednim poprzez oś (67) osadzoną w środniku (21) i ścianie dodatkowej (25) zetownika (2) ramienia pośredniego.
11. 11. Zespół ramienia według zastrz. 10, znamienny tym, że oś (66), na której wspornik osadzony jest w ścianach bocznych (65) suwaka (61), a korzystnie także oś (67) łącząca wspornik (62) ze środnikiem (21) i ścianą dodatkową (25) zetownika (2) ramienia pośredniego, zabezpieczona jest przed obrotem względem ścian, odpowiednio rynny (3) i zetownika (2), w których osie te są osadzone.
12. 12. Zespół ramienia według zastrz. 8, albo 11, znamienny tym, że oś (53, 54, 66, 67) osadzona jest, w co najmniej jednej ze ścian, w otworze nieokrągłym.
13. 13. Zespół ramienia według jednego spośród zastrzeżeń od 1 do 12, znamienny tym, że ma klin regulacyjny (84) do ustawiania położenia ramienia pośredniego względem ramiaka bocznego (4) ościeżnicy, osadzony przesuwnie w ramieniu pośrednim, w pobliżu zawiasu przechylnego (8).
14. 14. Zespół ramienia według zastrz. 13, znamienny tym, że w klinie regulacyjnym (84) na jego pochyłej powierzchni, a także na współpracującej z nią powierzchni gniazda (85) w ramieniu pośrednim, ma ząbki (86) ustalające położenie klina regulacyjnego.