PL231836B1 - Mechanizm broni palnej - Google Patents

Abstract

Mechanizm broni palnej posiadający urządzenie spustowe, zamek i lufę charakteryzuje się tym, że pomiędzy zamkiem (1) a lufą (2) umiejscowiony jest aparat podporowy (3) składający się ze sworznia (4), podpory (5) z ząbkami antypoślizgowymi, otworu montażowego, prowadnic, otworu łącznika (27), przy czym otwór montażowy posiada wpusty oraz blokadę, natomiast zamek (1) posiada łącznik z wycięciem, przy czym sworzeń (4) umiejscowiony jest przed osią podparcia podpory (5) z łącznikiem, zaś urządzenie spustowe zawiera cięgno otwarte połączone z zaczepem otwartym i oparte o garb spustu (18) oraz zawiera zaczep zamknięty, który połączony jest za pośrednictwem cięgna zamkniętego ze spustem (18), a pomiędzy zaczepem otwartym, a zaczepem zamkniętym mieści się kurek (21).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm broni palnej mający swoje zastosowanie w broni strzeleckiej, strzelającej nabojami karabinowymi i pośrednimi oraz broni artyleryjskiej, nieautomatycznej, półautomatycznej oraz automatycznej i zapewnia oddanie strzałów pociskami w trybie pojedyńczym krótkimi i długimi seriami.

Zamek w broni palnej odpowiada za następujące czynności: wprowadza nabój do komory nabojowej, zamyka przewód lufy podczas strzału, umożliwia wyciągnięcie łuski naboju z komory nabojowej oraz napina kurek. Zamek w broni palnej tworzony jest przede wszystkim przez trzon zamkowy, iglicę, zespół wyciągu, bezpiecznik i przyrządy celownicze.

W stanie techniki występuje najczęściej zamek swobodny, półswobodny, śrubowy, klinowy, dwutaktowy, czterotaktowy i ryglowany.

W zamku ryglowanym po zamknięciu na czas strzału wlotu lufy zamek łączony jest mechanicznie z lufą za pomocą mechanizmu ryglowego, co zapobiega przedwczesnemu otwarciu lufy podczas strzału.

Ryglowanie ma zastosowanie w broni nieautomatycznej, półautomatycznej i automatycznej. Mechanizm ryglowy zamka broni palnej służy do mechanicznego łączenia, czyli ryglowania lufy z zamkiem przed strzałem, a następnie rozłączania tych elementów po strzale, czyli odryglowania. Mechanizm ryglowy składa się z zespołu ryglowego odpowiadającego za połączenie zamka z lufą oraz elementów pomocniczych wymuszających odryglowanie i zaryglowanie w czasie cyklu pracy broni.

Z opisu patentowego nr PL 205750 znany jest mechanizm ryglowy lufy broni strzeleckiej, zwłaszcza lufy granatnika modułowego, charakteryzujący się tym, że ma dwie symetryczne dźwignie ryglowe osadzone po obu stronach komory spustowej korzystnie na wspólnej osi obrotu, współpracujące z elementami ryglowymi lufy. Wspólna oś obrotu jego dźwigni ryglowych jest ruchomo osadzona korzystnie w otworze szkieletu komory spustowej. Dźwignie ryglowe mają występy ryglowe oraz przyciski do otwierania lufy, usytuowane po przeciwległej stronie ich wspólnej osi obrotu. Elementami ryglowymi lufy są symetryczne, dwustronne wycięcia ryglowe nasady ryglowej u wlotu lufy, współpracujące z występami ryglowymi dźwigni ryglowych. Szkielet komory spustowej ma umieszczoną wewnątrz sprężynę dźwigni ryglowych. Pomiędzy wycięciami ryglowymi nasady ryglowej znajdują się występy ryglowe współpracujące z poprzecznymi wycięciami szkieletu granatnika.

Ze zgłoszenia wynalazku nr 394817 znany jest mechanizm zamka składa się z korpusu, cylindra, tłoka, wyrzutnika, iglicy oraz mechanizmu ryglującego wewnętrznego, mechanizmu napędowego oraz mechanizmu ryglującego. Korpus posiada kanał odprowadzający gazy, kanał zasilający, wycięcie pod tłok w środkowej części, zaczep, wcięcie na sprężynę płaską, prowadnicę na popychacz ręcznego przeładowania, symetryczne wybrania, wcięcie na pierścień iglicy, wcięcie na wodzik wyrzutnika, wycięcie dla wodzika wyrzutnika oraz wycięcie dla tłoka w tylnej części korpusu.

Znany jest także patent o nr EP 1767891 pod nazwą urządzenie do ładowania karabinu maszynowego. Urządzenie ma obrotowy korpus sterujący, zamocowany współosiowo wokół obudowy broni na poziomie osi lufy. Oś składa się z dwóch krzywych poprzecznych, przy czym osłony przodu i z boku korpusu sterującego są zintegrowane. Jeden siłownik reguluje blokadę a inny siłownik jest wykorzystywany do otwierania i zamykania rygla.

W znanych rozwiązaniach po wykonaniu strzału występuje odrzut broni w kierunku przeciwnym do ruchu wystrzelonego pocisku. Odrzut taki wywołany jest samym wystrzeleniem, zgodnie z zasadą zachowania pędu oraz dodatkowo strumieniem gazów prochowych opuszczających lufę.

W stanie techniki istnieje broń palna krótkiego odrzutu lufy i długiego odrzutu lufy. Krótki odrzut lufy polega na tym że lufa po wystrzale pocisku cofa się na odległość kilku milimetrów po czym uruchamia procedurę rozładowania i załadowania kolejnego naboju. Natomiast długi odrzut lufy polega na tym, że lufa po wystrzale pocisku cofa się wraz z zamkiem całkowicie do tylnej części broni, po czym lufa się wraca, a zamek jest chwilowo przytrzymany i wracając ładuje kolejny nabój.

Ponadto w przypadku broni palnej występującej w stanie techniki, która posiada zamek swobodny i lufą trwale zamontowaną do korpusu broni nie ma możliwości zastosowania amunicji o dużym ładunku prochowym, co z kolei prowadzi do niemożliwości zwiększenia zasięgu i skuteczności samego pocisku.

Warto także dodać, że w przypadku broni palnej z dużym odrzutem w sytuacji, gdy zamek przedwcześnie zostanie uruchomiony, gazy prochowe mogą okaleczyć strzelającego.

PL 231 836 B1

Celem wynalazku było stworzenie mechanizmu broni palnej, który da pośredni odrzut lufy, a przez co zredukuje odrzut broni i pozwoli na zastosowanie nabojów o większym ładunku prochowym (ładunku miotającym), co zarazem zwiększy zasięg i skuteczność pocisku.

Istotą wynalazku jest mechanizm broni palnej posiadający urządzenie spustowe, zamek i lufę znamienny tym, że pomiędzy zamkiem a lufą umiejscowiony jest aparat podporowy składający się ze sforznia, podpory z ząbkami antypoślizgowymi, otworu montażowego, prowadnic otworu łącznika, przy czym otwór montażowy posiada wpusty oraz blokadę, natomiast zamek posiada łącznik z wycięciem, przy czym sforzeń umiejscowiony jest przed osią podparcia podpory z łącznikiem, zaś urządzenie spustowe zawiera cięgno otwarte połączone z zaczepem otwartym i oparte o garb spustu oraz zawiera zaczep zamknięty, który połączony jest za pośrednictwem cięgna zamkniętego ze spustem, a pomiędzy zaczepem otwartym a zaczepem zamkniętym mieści się kurek.

Korzystnie urządzenie spustowe umiejscowione jest w otworze obudowy broni i zakryte od dołu demontowalnym chwytem tylnym, przymocowanym do obudowy broni.

Urządzenie spustowe posiada możliwość szybkiego montażu i demontażu, bowiem nie jest ono trwale zamocowane do korpusu (obudowy) broni. W celu demontażu urządzenia spustowego należy odpiąć chwyt tylny i wyciągnąć urządzenie spustowe ruchem ręki w dół. Ma to swoje zalety na przykład w sytuacji awarii broni.

Korzystnie otwór montażowy posiada wyżłobienia frezowane w skutek czego w łatwy i szybki sposób pozwala na zmianę lufy z krótszej na dłuższą i odwrotnie.

Drugi wariant otworu montażowego posiada gwint do wkręcenia lufy odpowiedniej długości dla danej jednostki broni.

Dzięki zastosowaniu mechanizmu broni palnej według wynalazku uzyskujemy pośredni odrzut lufy, polegający na tym, że po wystrzale lufa wraz z zamkiem cofa się do tyłu, do odległości mniej więcej połowy długości naboju umiejscowionego w podpiętym magazynku. W trakcie tej czynności podpora uwalnia łącznik zamka, poprzez co nie stanowi już monolitu z aparatem. Gdy nastąpi całkowite zatrzymanie lufy aparatu siłą odrzutu odsyła uwolniony zamek do pozycji tylnej. W efekcie, lufa wraz z zamkiem po przebyciu pewnego odcinka drogi rozdzielają się i lufa wraca na swoje miejsce, a zamek przesuwa się do tyłu. Skutkiem takiej pracy mechanizmu broni palnej jest całkowite wykorzystanie energii ładunku prochowego, natomiast energia pośredniego odrzutu lufy uruchamia procedurę rozładowania napięcia kurka i załadowania kolejnego naboju do komory nabojowej.

Mechanizm według wynalazku został bliżej zaprezentowany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w przekroju aparat podporowy 3, składający się ze sforznia 4, podpory 5 z ząbkami antypoślizgowymi 6.

Fig. 2 uwidacznia w przekroju otwór montażowy 7, prowadnice 8 oraz wpusty 10.

Fig. 3 pokazuje w przekroju otwór 9 łącznika 27 oraz oś podparcia A.

Fig. 4 ujawnia w przekroju lufę 2 oraz blokadę 11.

Fig. 5 przedstawia w widoku aksonometrycznym łącznik 12 z wycięciem 13.

Fig. 6 uwidacznia w przekroju zamek 1 Ujawniono sworzeń 5, prowadnice 8, otwór łącznika 9, sprężynę 25 oraz iglicę 26.

Fig. 7 pokazuje w przekrój urządzenie spustowe 14, a w nim ujęto: cięgno otwarte 15 połączone z zaczepem otwartym 16 i oparte o garb 17 spustu 18, zawiera zaczep zamknięty 19, który połączony jest za pośrednictwem cięgna zamkniętego 20 ze spustem 18, a pomiędzy zaczepem otwartym 16 a zaczepem zamkniętym 19 mieści się kurek 21.

Fig. 8 prezentuje w przekroju rozmieszczenie zamku 1, aparatu podporowego 3 oraz urządzenia spustowego 14 w broni. Ponadto zaprezentowano: lufę 2, sforzeń 4, podporę 5, spust, łącznik 27, kurek 21, otwór 22 obudowy broni 23 oraz demontowalny chwyt tylny 24.

Mechanizm broni palnej według wynalazku znajdzie swoje zastosowanie w wielu rodzajach broni, przykładowo: strzeleckiej, strzelającej nabojami karabinowymi i pośrednimi oraz broni artyleryjskiej, nieautomatycznej, półautomatycznej i automatycznej i zapewnia oddanie strzałów pociskami w trybie pojedyńczym krótkimi i długimi seriami.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Mechanizm broni palnej posiadający urządzenie spustowe, zamek i lufę, znamienny tym, że pomiędzy zamkiem (1) a lufą (2) umiejscowiony jest aparat podporowy (3) składający się ze

   PL 231 836 Β1 sforznia (4), podpory (5) z ząbkami antypoślizgowymi (6), otworu montażowego (7), prowadnic (8) otworu (9) łącznika (27), przy czym otwór montażowy (7) posiada wpusty (10) oraz blokadę (11), natomiast zamek (1) posiada łącznik (12) z wycięciem (13), przy czym sforzeń (4) umiejscowiony jest przed osią podparcia (A) podpory (5) z łącznikiem (12), zaś urządzenie spustowe (14) zawiera cięgno otwarte (15) połączone z zaczepem otwartym (16) i oparte o garb (17) spustu (18) oraz zawiera zaczep zamknięty (19), który połączony jest za pośrednictwem cięgna zamkniętego (20) ze spustem (18), a pomiędzy zaczepem otwartym (16) a zaczepem zamkniętym (19) mieści się kurek (21).
2. 2. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że urządzenie spustowe (14) umiejscowione jest w otworze (22) obudowy broni (23) i zakryte od dołu demontowalnym chwytem tylnym (24), przymocowanym do obudowy broni (23).